အခန်း ၇၃

အခန်း (၇၃) တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှု၊ ထရမ့်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်

တရုတ်နိုင်ငံက ၎င်း၏ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်ပြီးနောက် အမေရိကန်သည် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်သော အခြေအနေတွင် ရှိနေခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တရုတ်နိုင်ငံ၏ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုသည် သံတမန်ရေးရာ အဆင့်တွင်သာမက ရှုထောင့်ပေါင်းစုံတွင်ပါ ထင်ဟပ်နေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။

ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်မှုကို ပထမဆုံး ခံစားရသူမှာ အမေရိကန်၏ CIA ပင် ဖြစ်ပေသည်။

တရုတ်နိုင်ငံရှိ နိုင်ငံတော် လုံခြုံရေး ဝန်ကြီးဌာနသည် ဌာနအများအပြားနှင့် ပူးပေါင်းကာ ယနေ့အထိ အကြီးမားဆုံး နှိမ်နင်းမှုကို စတင်ခဲ့၏။

အချိန်တိုအတွင်း နိုင်ငံခြား ရန်ပုံငွေများကို လက်ခံရရှိပြီး တရုတ်နိုင်ငံအား အသရေဖျက်နေသော အသိပညာရှင်များနှင့် ကျွမ်းကျင်သူ အများအပြားကို တစ်ပြိုင်နက်တည်းနီးပါး ဖမ်းဆီးခဲ့သည်။

ထို့အပြင် တရုတ်နိုင်ငံအတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်လာသော အမေရိကန် ထောက်လှမ်းရေး အေးဂျင့် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည်လည်း တစ်ချိန်တည်းတွင် ပြစ်ဒဏ်ချမှတ်ခံရခြင်း သို့မဟုတ် နှင်ထုတ်ခံရခြင်းတို့ ရှိခဲ့ပေ၏။

ထို့အပြင် ထောက်လှမ်းရေး လှည့်စားမှုအဖြစ် အသုံးပြုသော အမေရိကန် အေဂျင်စီ အများအပြားကို နိုင်ငံတော် လုံခြုံရေး ဝန်ကြီးဌာနက ပိတ်ပစ်ခဲ့သည်။

တရုတ်နိုင်ငံရှိ အမေရိကန် ထောက်လှမ်းရေး ကွန်ရက်များ လုံးလုံးလျားလျား သုတ်သင်ခံလိုက်ရပြီး CIA ၏ တရုတ်နိုင်ငံရှိ ကာလရှည်ကြာ လျှို့ဝှက်စစ်ဆင်ရေးများကို နိုင်ငံတော် လုံခြုံရေး ဝန်ကြီးဌာနက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့၏။

သိပ္ပံနှင့် နည်းပညာ နယ်ပယ်များနှင့် စီးပွားရေးနှင့် ကုန်သွယ်ရေး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုများတွင် နည်းပညာမြင့် လုပ်ငန်းများ၌ ပါဝင်နေသော အမေရိကန် ကုမ္ပဏီများစွာသည် တရုတ်နိုင်ငံရှိ သူတို့၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရေး စီမံကိန်းများကို လုံးဝ ရပ်ဆိုင်းခံခဲ့ရပြီး အဆုံးသတ်မည့်ရက် မရှိသော ပြန်လည်သုံးသပ်မှုတစ်ခုကို စတင်ခဲ့သည်။

ဤအမေရိကန် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများနှင့် အဖွဲ့အစည်းများသည် တရုတ်နိုင်ငံနှင့် နည်းပညာ ဖလှယ်မှုများနှင့် ဝန်ထမ်း ဖလှယ်မှုများအပေါ် တင်းကျပ်သော ကန့်သတ်ချက်များနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီး ကြီးမားသော အမှာစာ အများအပြားမှာ ယာယီ ထိန်းချုပ်ခံခဲ့ရ၏။

ကုန်သွယ်ရေးဌာနနှင့် အမေရိကန် စီးပွားရေးနှင့် ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေး ဝန်ကြီးဌာနတို့ ပါဝင်ပတ်သက်နေသော ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရေး ဆွေးနွေးတိုင်ပင်မှုများ အားလုံးသည်လည်း ဤအချိန်တွင် ငြင်းပယ်ခံခဲ့ရပြီး ပြန်လည်ညှိနှိုင်းခဲ့ရပေသည်။

တစ်ခဏချင်းတွင်ပင် အမေရိကန်ရှိ ဝေါစထရိမှ ထိုသက်ဆိုင်ရာ ကုမ္ပဏီများ၏ စတော့ရှယ်ယာ ဈေးနှုန်းများမှာ အဆပေါင်းများစွာ ထိုးကျသွားခဲ့၏။

ဝေါစထရိ၏ ကောင်းကင်ယံတွင် လေထဲမှ ကျွမ်းဘားသမား အများအပြား ပေါ်လာခဲ့ပြီး ကွန်ကရစ်မြေပြင်ကို အရူးအမူး တံတောင်ဖြင့် တွန်းတိုက်နေကြလေသည်။

အမေရိကန် စီးပွားရေးသည် တရုတ်နိုင်ငံနှင့် နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေပေ၏။

တရုတ်နိုင်ငံသည် စီးပွားရေးနှင့် ကုန်သွယ်ရေး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု အားလုံးကိုသာ ရပ်ဆိုင်းထားသော်လည်း ဤအမေရိကန် ဘဏ္ဍာရေး အင်အားကြီးသူများ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများမှာ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ထိခိုက်ခံခဲ့ရသည်။

နိုင်ငံတကာ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ပတ်သက်၍မူ ထပ်မံ အသေးစိတ် ပြောဆိုရန်မလိုအပ်တော့ချေ။

တရုတ်နိုင်ငံ၏ ပြင်ပ ပြောရေးဆိုခွင့်ရှိသူ အားလုံးသည် နိုင်ငံတကာတွင် အပြင်းအထန် အချေအတင် ပြောဆိုနေကြပေ၏။

သူတို့သည် သက်သေအထောက်အထားများစွာကိုပင် ထုတ်ပြန်ခဲ့ပြီး လွတ်လပ်မှုနှင့် ဒီမိုကရေစီ ဟူသော အလံအောက်တွင် အမေရိကန်သည် အမှန်တကယ်တွင် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှုနှင့် စိမ့်ဝင်မှုများတွင် ပါဝင်နေကြောင်း တစ်ကမ္ဘာလုံးကို သိရှိစေခဲ့သည်။

ဤလှုပ်ရှားမှုသည် အမေရိကန်အတွက် အကြီးမားဆုံး ထိုးနှက်ချက်ဖြစ်ကြောင်း သံသယရှိစရာ မလိုချေ။

ဤသည်က အမေရိကန်၏ အမျိုးသား ယုံကြည်ရမှုကို တိုက်ရိုက် ထိခိုက်စေခဲ့ပြီး အမေရိကန်သို့ ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ရန် စဉ်းစားနေကြသော နိုင်ငံအသီးသီးမှ ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ် အများအပြားကို သူတို့၏ ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်မှု လုပ်ငန်းစဉ်များကို ရပ်တန့်စေကာ ပြန်လည်စဉ်းစားရန် စတင်စေခဲ့၏။

ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင်။

အမေရိကန်သည် ခံစစ်အခြေအနေတစ်ခုတွင် ရောက်ရှိသွားခဲ့လေသည်။

စတော့ရှယ်ယာဈေးကွက် မတည်ငြိမ်မှု၊ ကော်ပိုရိတ် ကန့်ကွက်ဆန္ဒပြမှုများနှင့် နိုင်ငံတကာတွင် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် လှောင်ပြောင်မှုများပင်။

တစ်ခဏချင်းတွင် ယဉ်ကျေးမှု၏ မီးရှူးတန်ဆောင်ဟု ခေါ်တွင်သော အရာများပင် မှေးမှိန်လာတော့၏။

သေချာသည်မှာ ဤကိစ္စတစ်ခုလုံးကို ကြိုးကိုင်ခဲ့သော သမ္မတ ထရမ့်သည် ပူးတွဲစစ်ဦးစီးချုပ်များအဖွဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ ကင်ဝေးနှင့် CIA ညွှန်ကြားရေးမှူး အက်ဒ်ဝပ်တို့နှင့်အတူ။

သူတို့သုံးဦးစလုံးသည် ကြီးမားသော ဖိအားများအောက်တွင် ရှိနေခဲ့ကြပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ထိုဝေါစထရိ သူဌေးကြီးများသည် သမ္မတ၏ မိုက်မဲသော လုပ်ရပ်များကြောင့် သူတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများ အကြီးအကျယ် ကျဆင်းသွားခြင်းကို ခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့် ဤဘဏ္ဍာရေး သူဌေးကြီးများသည် သမ္မတ ထရမ့်ကို ဖိအားပေးရန် သူတို့၏ အဆက်အသွယ်များကို အသုံးပြုခဲ့ကြ၏။

... ဝါရှင်တန် ဒီစီရှိ သမ္မတရုံးခန်းအတွင်း၌။

ဖြူရော်ကာ အရှက်ရနေပုံပေါ်သော ထရမ့်သည် ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတစ်ခုပြီးတစ်ခုကို ဖြေကြားနေခဲ့သည်။

သူ့ထံ ဖုန်းခေါ်ဆိုခဲ့သူများမှာ သူ၏ သမ္မတရွေးကောက်ပွဲ မဲဆွယ်စည်းရုံးရေးကာလအတွင်း ထရမ့်၏နောက်ကွယ်မှ ဘဏ္ဍာရေး သူဌေးကြီးများပင် ဖြစ်ကြ၏။

သူတို့က ဤအချိန်တွင် ရှင်းလင်းချက်တစ်ခု တောင်းဆိုရန်နှင့် ပရမ်းပတာဖြစ်မှုများကို အမြန်ဆုံး ငြိမ်းအေးစေရန် တောင်းဆိုရန် ထရမ့်ထံ ဖုန်းခေါ်ဆိုခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"ထရမ့်… မင်း ဒီပြဿနာတွေကို အမြန်ဆုံး ဖြေရှင်းရမယ်…"

"ဒါမှမဟုတ်ရင် နောက်သမ္မတရွေးကောက်ပွဲမှာ မင်းကို တို့တွေ ထောက်ခံမယ်လို့ မမျှော်လင့်နဲ့…"

ဤဘဏ္ဍာရေး သူဌေးကြီးများသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ထရမ့်အား ညီအစ်ကိုများကဲ့သို့ ဆက်ဆံကြသော်လည်း သူတို့၏ အကျိုးစီးပွားများ ခြိမ်းခြောက်ခံရချိန်တွင် ချက်ချင်း ကျောခိုင်းတတ်ကြပေ၏။

သူတို့၏ ဆုံးရှုံးမှုများကို ပြန်လည်ရယူရန် ကြိုးစားသည့်အနေဖြင့် သူတို့သည် ဖုန်းမှတစ်ဆင့် ထရမ့်အား ခြိမ်းခြောက်မှုများပင် စတင်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ထရမ့်တွင် မည်သည့် အကြံဉာဏ်မျှ မရှိခဲ့ချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤဘဏ္ဍာရေး သူဌေးကြီးများ ပြောခဲ့သကဲ့သို့ အကယ်၍ ဤလူများက သူ့ကို အမှန်တကယ် ဆက်လက်မထောက်ခံတော့ပါက… ထိုအခါ သူသည် နောက်ထပ် သမ္မတရွေးကောက်ပွဲအတွက် ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ရန် အမှန်တကယ် လိုအပ်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့် သူ၏အတွင်းစိတ်တွင် မည်မျှပင် ဒေါသထွက်နေစေကာမူ သူသည် ဤငွေကြေးသုံးစွဲသူကြီးများကို စိတ်သက်သာရာရစေရန်သာ တတ်နိုင်တော့သည်။

"ပေါလ်… စိတ်မပူပါနဲ့… ကျွန်တော်နဲ့ ကျွန်တော့်အဖွဲ့က အစီအစဉ်တစ်ခု ရဆွဲပြီးသွားပါပြီ…"

"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တန်ပြန်ဆောင်ရွက်မှုတွေကို အကောင်အထည်ဖော်ပြီးတာနဲ့ တရုတ်နိုင်ငံက သေချာပေါက် ထပ်ပြီး ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး… ဒီကာလအတွင်း ခင်ဗျားတို့ ဆုံးရှုံးသွားတဲ့ ရန်ပုံငွေတွေကို တန်ပြန်ဆောင်ရွက်မှုတွေ အကောင်အထည်ဖော်တာနဲ့ ပြန်လည်ရရှိမှာဖြစ်ပြီး ကြီးမားတဲ့ အမြတ်အစွန်းတောင် ရလာနိုင်ပါသေးတယ်…"

သူ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ထရမ့်က ဖုန်း၏ အခြားတစ်ဖက်ရှိ ငွေရေးကြေးရေးသမားအား အာမခံလိုက်၏။

"ကောင်းပြီ ထရမ့်… တို့တွေ မင်းကို အချိန်နည်းနည်းပဲ ထပ်ပေးနိုင်တော့မယ်…"

"တကယ်လို့ ပြဿနာက မပြေလည်သေးဘူးဆိုရင် တို့တွေကို အပြစ်မတင်နဲ့တော့…"

ထရမ့်၏ အာမခံချက်ကို ကြားချိန်တွင် ပေါလ်ဟု သိကြသော ဘဏ္ဍာရေး သူဌေးကြီးသည် အခြားတစ်ဖက်မှ မတုံ့ပြန်မီ အချိန်အကြာကြီး တွေးတောနေခဲ့သည်။

ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု ပြီးဆုံးပြီးနောက်။ ထရမ့်၏ အဝါရောင်သန်းနေသော မျက်နှာသည် တစ်ခဏချင်းတွင် မီးခိုးရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့၏။

"ခွေးချီး… ခွေးချီးပဲ…"

"တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက်… သူတို့က ငါ့ကို ဒီလို လာခြိမ်းခြောက်နေကြတယ်…"

သူ၏ ရုံးခန်းတွင် ထရမ့်သည် အလုပ်စားပွဲ ရှင်းလင်းရေး ကျွမ်းကျင်သူအဖြစ် ထပ်မံ ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။

ဖုန်းမှလွဲ၍ စားပွဲပေါ်ရှိ အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် သူသည် ဖုန်းကို ကောက်ကိုင်ကာ နံပါတ်တစ်ခုကို နှိပ်လိုက်၏။

"ကင်ဝေးနဲ့ အက်ဒ်ဝပ်ကို ငါ့ဆီ လာခိုင်းလိုက်…"

"ပြီးတော့ ငါ့အတွက် ကိုကာကိုလာတစ်ခွက်ရေ ယူလာခဲ့ပါလား… ငါ တော်တော် ဒေါသထွက်နေတယ်…"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ထရမ့်သည် ဖုန်းကို စားပွဲပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်လေသည်။

အချိန်တိုအကြာတွင်။

ထရမ့်၏ အလုပ်ရုံ အတွင်းရေးမှူးသည် တစ်ဖက်လူ တောင်းဆိုထားသော ကိုကာကိုလာကို ယူဆောင်လာခဲ့၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

ကင်ဝေးနှင့် အက်ဒ်ဝပ်တို့သည်လည်း သမ္မတရုံးခန်းသို့ တစ်ချိန်တည်းတွင် ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။

ဤအချိန်တွင် ကင်ဝေးနှင့် အက်ဒ်ဝပ်တို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ အတော်လေး ပင်ပန်းနေပုံရပြီး စိတ်ဓာတ်ကျနေကြပေ၏။

တရုတ်နိုင်ငံက အပြည့်အဝ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်ပြီးနောက် ထိုနှစ်ဦးစလုံးသည် နေ့စဉ်လိုလို လွှတ်တော်၏ မေးခွန်းထုတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ကြရသည်။

သူတို့သည် ကက်ပီတောဟေးလ်မှ ယခုလေးတင် ထွက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်သာ မဟုတ်ပါက သူတို့သည် ထရမ့်နှင့် ဤမျှ မြန်ဆန်စွာ တွေ့ဆုံနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

"ပြောပါ… ကျွန်တော့်ရဲ့ သမ္မတကြီး… ခင်ဗျားကို ဘာက ဒီကို ရောက်လာစေတာလဲ…"

"တကယ်လို့ ဒါက တရုတ်နိုင်ငံကို ပစ်မှတ်ထားတဲ့ ထောက်လှမ်းရေးအလုပ်နဲ့ ပတ်သက်နေရင် ခင်ဗျား လူမှားရောက်လာတာ ဖြစ်နိုင်တယ်…"

"တရုတ်နိုင်ငံမှာရှိတဲ့ ပင်တဂွန်ရဲ့ ထောက်လှမ်းရေး အေးဂျင့်တွေ အားလုံးကို ဒီကာလအတွင်းမှာ တရုတ်အစိုးရက ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့ပြီ…"

"အက်ဒ်ဝပ်ဘက်မှာလည်း အတူတူပဲလို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်…"

ထရမ့်၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်ပြီးနောက် ကင်ဝေးက ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"သမ္မတကြီး… တရုတ်နိုင်ငံရဲ့ သဘောထားက အခု အရမ်းကို တင်းမာနေပြီး ကျွန်တော်တို့လည်း ကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေ ကြုံတွေ့ခဲ့ရပါတယ်… တကယ်လို့ ဒါက ဆက်ဖြစ်နေမယ်ဆိုရင် ပိုဆိုးတဲ့ အကျိုးဆက်တွေ ရှိလာနိုင်ပါတယ်…"

အက်ဒ်ဝပ်သည် စမ်းသပ်လိုသော လေသံဖြင့် သတိထားကာ ပြောလိုက်၏။

"ကျွန်တော်တို့ လောလောဆယ် တရုတ်နိုင်ငံနဲ့ အပေးအယူလုပ်ပြီး တောင်းပန်ကာ သူတို့ရဲ့ တောင်းဆိုမှုတွေကို ဖြည့်ဆည်းပေးလိုက်ရင်ရော… ပြီးတော့ တရုတ်နိုင်ငံရဲ့ ဒေါသပြေသွားပြီးမှ ဒါကို ဆက်ဆွေးနွေးကြတာပေါ့…"

"အပေးအယူလုပ်မယ်… ခွေးချီးပဲ…"

ထရမ့်သည် ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ရူးသွပ်မှုနှင့် အယူသည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေပေ၏။

"အက်ဒ်ဝပ်… မင်းက တို့ရဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ အမေရိကန်ကို အဲဒီ အာရှသားတွေဆီ တောင်းပန်စေချင်တာလား…"

"သမ္မတတစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါက… ပြီးတော့ အမေရိကန်ကလေ ဘယ်မှာ မျက်နှာသွားထားရမှာလဲ…"

သူ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် သူသည် မတ်တတ်ရပ်ကာ ထိုအမျိုးသားနှစ်ဦးထံ လျှောက်သွားပြီး စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကြောင့် ရူးသွပ်နေသော အသံဖြင့် သူတို့ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီအခြေအနေမှာ တို့တွေ နောက်ဆုတ်လို့မရရုံတင်မကဘူး ဆက်လက် တိုက်ပွဲဝင်ရမယ်…"