← Chapters

အခန်း ၈၄

Vol. 9 Ch. 84

အခန်း ၈၄

Vol. 9 Ch. 84

အခန်း (၈၄) ဆောင်းဦးရာသီက နှံကောင်တစ်ကောင်လိုပဲ၊ ပိုမိုကြီးမားတဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်မှုလား

"ခွေးချီး… ခွေးချီးပဲ…"

"ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ… အဲဒီ အရှေ့တိုင်းကောင်လေးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်များပြားတဲ့ အဆင့်မြင့် နည်းပညာတွေကို တီထွင်နိုင်ခဲ့တာလဲ…"

"ငါ သိပြီ… သူက လူ့အရေခွံကို ဆောင်းထားတဲ့ ဂြိုဟ်သားပဲ ဖြစ်ရမယ်…"

"ခွေးချီးပဲ… ဒီအရှေ့တိုင်းကောင်လေးက သေချာပေါက် ဂြိုဟ်သားပဲ… အက်ဒ်ဝပ်… တို့တွေ သူ့ကို ရှင်းပစ်ရမယ်…"

"ချက်ချင်း ပြန်သွားပြီး တရုတ်နိုင်ငံမှာရှိတဲ့ ထောက်လှမ်းရေးတပ်ဖွဲ့ အားလုံးကို ဆက်သွယ်လိုက်… သူတို့ကို ရှင်းပစ်ဖို့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လုပ်စမ်း…"

"ယူနိုက်တက်ကင်းဒမ်းကို သူတို့ရဲ့ MI6 က ဒီစစ်ဆင်ရေးမှာ ပူးပေါင်းပါဝင်အောင် လုပ်ဖို့ ပြောလိုက်…"

ထရမ့်သည် အစပိုင်းတွင် ဒေါသထွက်နေခဲ့ပြီးနောက် ကြမ်းကြုတ်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် အက်ဒ်ဝပ်အား အမိန့်တစ်ခု ပေးလိုက်၏။

ထရမ့်၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် အက်ဒ်ဝပ်မှာ ဒုက္ခရောက်နေပုံ ပေါ်သည်။

ချန်မိုဟု အမည်ရသော ထိုတရုတ်လူမျိုးသည် အမှန်တကယ် လူ့ပုံစံဖန်တီးထားသော ဂြိုဟ်သားဖြစ်လျှင်ပင် အက်ဒ်ဝပ်သည် ထရမ့်၏ အမိန့်များကို အကောင်အထည်ဖော်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

အကြောင်းရင်းမှာ ရိုးရှင်းပါသည်။

တရုတ်နိုင်ငံရှိ သူတို့၏ ထောက်လှမ်းရေး ကွန်ရက်သည် လုံးဝ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသောကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။

ယခု တရုတ်နိုင်ငံမှ ကျွန်တော်တို့ ရရှိနိုင်သော ထောက်လှမ်းရေး အချက်အလက်များအားလုံးသည် သူတို့ အပင်ပန်းခံ စိုက်ပျိုးထားခဲ့သော သူလျှိုများမှတစ်ဆင့် ပေးပို့လာခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။

ထို့အပြင် ဤ "လက်သည်များ" အားလုံးသည် စာရေးဝန်ထမ်းများဖြစ်ကြပြီး သေနတ်ပစ်ခတ်မှုနှင့် လက်နက်မဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး ကျွမ်းကျင်မှုများအကြောင်း အနည်းငယ်သာ သိရှိသူများ ဖြစ်ကြ၏။

သို့သော် သူတို့ကို လက်နက်အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်ထားသော တရုတ်စစ်တပ်ကို တိုက်ခိုက်ရန် စေလွှတ်ခြင်းသည် မိမိကိုယ်ကို သတ်သေခြင်းမှလွဲ၍ အခြားမရှိချေ။

အကယ်၍ အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး သူတို့က လိုက်နာရန် ငြင်းဆန်ကာ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အသက်ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် CIA ၏ အတွင်းပိုင်း လုပ်ဆောင်ချက်အားလုံးကို ထုတ်ဖော်လိုက်လျှင်ကော မည်သို့နည်း။

ဂျွန်ဘူးလ် (ဗြိတိန်) ၏ MI6 ကို ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် ရှာဖွေဖို့ ထရမ့်၏ အကြံပြုချက်နှင့် ပတ်သက်၍မူ…

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ တရုတ်နိုင်ငံက ဖျက်ဆီးခဲ့သည်မှာ အမေရိကန်၏ ထောက်လှမ်းရေး ကွန်ရက်သာဖြစ်ပြီး ယူနိုက်တက်ကင်းဒမ်း၏ ထောက်လှမ်းရေး ကွန်ရက်မှာမူ မပျက်မစီး ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်၏။

အက်ဒ်ဝပ်သည် ဤချဉ်းကပ်မှုကိုလည်း ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ဂျွန်ဘူးလ်က ရက်စက်စွာ ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီး တရုတ်နိုင်ငံအတွင်း သူတို့ မျက်ကန်းမဖြစ်စေရန် အလွယ်ကူဆုံး အကူအညီကိုသာ ပေးအပ်ခဲ့ပေသည်။

ယင်းမှလွဲ၍ ဂျွန်ဘူးလ်သည် မည်သည့် အသုံးဝင်သော အကူအညီကိုမျှ ထပ်မံ မပေးခဲ့ချေ။

ဤသည်က အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ဖြစ်ရသနည်းဆိုသည်နှင့် ပတ်သက်၍ အကြောင်းရင်းမှာ အလွန် ရိုးရှင်းလှပေသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ တရုတ်နိုင်ငံက အမေရိကန်၏ ထောက်လှမ်းရေး ဝန်ထမ်းများကို ရှင်းလင်းနေချိန်တွင် သူတို့၏ MI6 ထောက်လှမ်းရေး ပုန်းအောင်းရာ နေရာအချို့ကိုလည်း တစ်ပါတည်း ရှင်းလင်းပစ်ရန် အခွင့်အရေး ယူခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ထိုပုန်းအောင်းရာ နေရာများသည် အလွန် အရေးမကြီးသော်လည်း ဆက်တိုက်ဆိုသလို အများအပြား ဆုံးရှုံးလိုက်ရခြင်းက MI6 ကို အထိနာသွားစေရန် လုံလောက်ခဲ့ပေသည်။

ဂျွန်ဘူးလ်သည် ပြဿနာဖန်တီးရခြင်းကို နှစ်သက်သော်လည်း ပြဿနာများကို မည်သည့်အချိန်တွင် ဖန်တီးရမည်နှင့် မည်သည့်အချိန်တွင် လိမ္မာစွာ နေထိုင်ရမည်ကို သူ ကောင်းစွာ သိရှိထား၏။

လက်ရှိအခြေအနေတွင် တရုတ်နိုင်ငံသည် အမှန်တကယ် ဒေါသထွက်နေပြီး အမေရိကန်ကို သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်ရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားကြောင်း မည်သူမဆို မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

အကယ်၍ သူတို့သာ ဤအချိန်တွင် ပါဝင်ပတ်သက်ခဲ့ပါက အင်အားကြီး နိုင်ငံနှစ်ခုကြားတွင် ညပ်နေပြီး အလွယ်တကူ ခြယ်လှယ်ခံရကာ ဟိုဟိုဒီဒီ လွှင့်ပစ်ခံရပေလိမ့်မည်။

သူတို့၏ ယူနိုက်တက်ကင်းဒမ်းသည် လွန်ခဲ့သည့် ရာစုနှစ်တစ်ခုကဲ့သို့ အားကောင်းသော ရေကြောင်းအင်ပါယာ မဟုတ်တော့ချေ။

အခုကော… ရိုးရိုးသားသား နေတာက ပိုကောင်းပါတယ်။

သေချာသည်မှာ ဂျွန်ဘူးလ်တွင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အကြံအစည်များ ရှိနေပြီး ယင်းမှာ အမေရိကန်နှင့် တရုတ်နိုင်ငံကို သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်စေရန်ပင် ဖြစ်၏။

နှစ်ဖက်စလုံး ပြင်းထန်စွာ အားနည်းသွားချိန်တွင် ဂျွန်ဘူးလ် တစ်ကျော့ပြန်လာရန် အချိန်ရောက်လာပေလိမ့်မည်။

ဂျွန်ဘူးလ်မှ ထိပ်တန်း စီမံခန့်ခွဲသူများတွင် အလွန် မြင့်မားသော မျှော်လင့်ချက်များ ရှိနေသည်ကို ငြင်းဆို၍ မရချေ။

ထို့ကြောင့် အမေရိကန်သည် ဂျွန်ဘူးလ်ထံမှ အကူအညီပိုရရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင် ဖြစ်၏။

... "ဘာလဲ… ဒီကိစ္စကို ကိုင်တွယ်ဖို့ အဲဒီလောက်တောင် ခက်ခဲနေလို့လား…"

အက်ဒ်ဝပ်၏ မျက်နှာအမူအရာကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ထရမ့်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူ့ကို မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်… ကျွန်တော့်ရဲ့ သမ္မတကြီး…"

"ခင်ဗျား ကျွန်တော့်အသက်ကို ယူလိုက်ရင်တောင် ဒီကိစ္စကို ကျွန်တော် ဖြေရှင်းနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး…"

"တကယ်လို့ ခင်ဗျား ဒါကို အတင်းအကျပ် လုပ်ခိုင်းနေမယ်ဆိုရင် မစ္စတာကင်ဝေးလိုပဲ နုတ်ထွက်ဖို့ကလွဲပြီး ကျွန်တော့်မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပါဘူး…"

ထရမ့်က သူ့ကို မေးခွန်းထုတ်ချိန်တွင် အက်ဒ်ဝပ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်၏။

သူ၏ စကားများသည် မှားယွင်းဟန် မပေါ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေပေသည်။

ဤကိစ္စ၏ ခက်ခဲမှုက သူ၏ အသက်ရှင်သန်လိုစိတ်ထက်ပင် ပိုမိုကြီးမားနေခဲ့၏။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ သေရတော့မည်ဆိုလျှင် ပိုမို ဘေးကင်းလုံခြုံသော သေဆုံးမှုပုံစံကို သူ ရွေးချယ်လိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် အက်ဒ်ဝပ်သည် သေချာပေါက် သေဆုံးမည် မဟုတ်ချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ထရမ့်က သူ၏ အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်သေးသောကြောင့် အက်ဒ်ဝပ်သည် ထရမ့်နှင့်အတူ အဆုံးအထိ သွားရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုကြည့်ရသည်မှာ အက်ဒ်ဝပ်က ထရမ့်သည် ဆောင်းဦးရာသီမှ နှံကောင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီဟု ယူဆပုံရကာ နောက်ထပ် ရက်များစွာကြာအောင် သူ ခုန်ပေါက်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

အက်ဒ်ဝပ် ရရှိထားသော ယုံကြည်စိတ်ချရသည့် ထောက်လှမ်းရေး အချက်အလက်များအရ ထရမ့်၏နောက်ကွယ်ရှိ ဆင်ပါတီ အပါအဝင် လွှတ်တော်အမတ် အများအပြားသည် ထရမ့်ကို စွပ်စွဲပြစ်တင်ရန် ပူးပေါင်းနေကြပြီ ဖြစ်၏။

ဆင်ပါတီကပင် သူ့ကို ဆက်လက် မထောက်ခံလိုတော့ဘဲ အရင်းရှင်များကလည်း ထရမ့်ကို စတင် စွန့်ပစ်နေကြရာ ထရမ့်သည် ယခုအခါ အလွန် အန္တရာယ်များသော အခြေအနေတွင် ရှိနေကြောင်း ပြသနေပေသည်။

သေချာသည်မှာ အက်ဒ်ဝပ်တွင်လည်း အရန်အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိပေ၏။

ဤကာလအတွင်း ထရမ့်၏ ညွှန်ကြားချက်များကို အကောင်အထည်ဖော်ခြင်းအပြင် သူသည် ကင်ဝေးနှင့်လည်း အဆက်အသွယ် အများအပြား ရှိခဲ့သည်။

CIA နှင့် ပင်တဂွန်တို့သည် အမြဲတစေ ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေး ရှိခဲ့ပြီး အက်ဒ်ဝပ်မှာ ညွှန်ကြားရေးမှူး ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သောကြောင့် ကင်ဝေးသည် အက်ဒ်ဝပ်၏ အသက်ကို ချမ်းသာပေးရန် ပျော်ရွှင်နေခဲ့၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ပြီး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်တတ်သော CIA ညွှန်ကြားရေးမှူးတစ်ဦးသည် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုမရှိသူ တစ်ဦးထက် အမြဲတမ်း ပိုကောင်းပေသည်။

ဤသည်က ပင်တဂွန်၏ ငွေရှာနိုင်စွမ်းအပေါ် သက်ရောက်မှု ရှိနိုင်ပေ၏။

ထို့ကြောင့် ကင်ဝေး၏ မိတ်ဆက်ပေးမှုမှတစ်ဆင့် အက်ဒ်ဝပ်သည် ဒုတိယသမ္မတ ဗန့်စ် အပါအဝင် အရေးပါသော လူအများအပြားနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

ထရမ့်အား စွပ်စွဲပြစ်တင်ပြီး ရာထူးမှ ဖယ်ရှားလိုက်သည်နှင့် ဒုတိယသမ္မတ ဗန့်စ်သည် သမ္မတရာထူးကို လွှဲပြောင်းရယူရန် နောက်တစ်ဦး ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ဒုတိယသမ္မတ ဗန့်စ်က သူ ရာထူးတက်လာချိန်တွင် သူ့ကို ရှင်းလင်းပစ်မည် မဟုတ်ကြောင်း အက်ဒ်ဝပ်အား ကတိပေးခဲ့သော်လည်း အက်ဒ်ဝပ်က သူ၏ သက်တမ်းအတွင်း ဒုတိယသမ္မတ ဗန့်စ်အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးရမည်ဟူသော အခြေအနေတစ်ခုဖြင့် ဖြစ်၏။

ဤသည်က အခြားသူများအတွက် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်နိုင်သော်လည်း အက်ဒ်ဝပ်အတွက်မူ ဘာမျှမဟုတ်ချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူ မည်သူ့အတွက် အလုပ်လုပ်သည်ဆိုခြင်းက မည်သို့ ကွာခြားသွားမည်နည်း။

... "ကောင်းပြီ အက်ဒ်ဝပ်… ငါ အရမ်း အလျင်လိုသွားတယ်…"

"ထောက်လှမ်းရေး အချက်အလက် စုဆောင်းမှုကို မင်း ဆက်လက် တာဝန်ယူရမယ်…"

အက်ဒ်ဝပ်၏ စကားကို ကြားချိန်တွင် ထရမ့်၏ မျက်နှာပေါ်၌ အံ့အားသင့်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားခဲ့ပြီးနောက် မှောင်မိုက်သော မျက်နှာအမူအရာ ဖြစ်သွားခဲ့၏။

သို့သော် သူ ဒေါသမထွက်ဘဲ သူ၏ လေသံကို ပြောင်းလဲကာ အက်ဒ်ဝပ်အား ပြောလိုက်သည်။

အက်ဒ်ဝပ် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့်အတိုင်း ထရမ့်သည် ယခုအခါ ခက်ခဲသော အခြေအနေတွင် ရှိနေပြီး အက်ဒ်ဝပ်အတွက် အစားထိုးရန် လူရှာမတွေ့နိုင်ချေ။

အက်ဒ်ဝပ် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ထရမ့်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဒေါသများသာ ကျန်ရစ်တော့၏။

ထို့နောက် သူသည် ရေတပ်စစ်ဆင်ရေး အကြီးအကဲဖြစ်သော ဖရန့်ခ်၏ ဖုန်းကို ခေါ်လိုက်သည်။ စကားပြောဆိုမှု၏ အကြောင်းအရာမှာ ရိုးရှင်းပါသည်။

ဖရန့်ခ်သည် တရုတ်နိုင်ငံကို စစ်ကြေညာရန် သတ္တမမြောက် ရေတပ်အား အမိန့်ပေးရန် လိုအပ်ပေ၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထရမ့်သည် သူ၏ အချိန်များ ကုန်ဆုံးနေပြီဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း သိရှိထားသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသာ သမ္မတအဖြစ် ဆက်လက် နေထိုင်လိုပါက တရုတ်နိုင်ငံကို စစ်ကြေညာရန်မှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိချေ။

စစ်ပွဲဖြစ်ပွားလာသည်နှင့် သူသည် သူ၏ လက်ရှိ အာဏာနှင့် ထိန်းချုပ်မှုအားလုံးကို ခိုင်မာစွာ ဆုပ်ကိုင်ရန်နှင့် ပိုမိုများပြားစွာ ရရှိရန်အတွက် အရေးပေါ်အခြေအနေ ကြေညာခြင်းဟူသော ဆင်ခြေကို အသုံးပြုနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ဖရန့်ခ်သည် မိုက်မဲသူ မဟုတ်ချေ။

ဤအချိန်ကာလနှင့် ကင်ဝေးနှင့် သူ၏ သီးသန့် စကားပြောဆိုမှုများပြီးနောက် သူသည် ထရမ့်၏ အသုံးချခံ နယ်ရုပ်တစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုခံခဲ့ရကြောင်းကို သူ သဘောပေါက်သွားပုံ ရ၏။

ထို့ကြောင့် တရုတ်နိုင်ငံအား တိုက်ခိုက်ရန် သတ္တမမြောက် ရေတပ်ကို ညွှန်ကြားရန် ထရမ့်က သူ့ကို အမိန့်ပေးခဲ့ချိန်တွင် ထိုသို့ဖြင့် နိုင်ငံနှစ်ခုကြား စစ်ပွဲတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့၏…

ဖရန့်ခ်သည် တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ ငြင်းဆိုခဲ့ပြီး တရုတ်နိုင်ငံအား ခြိမ်းခြောက်ရန် ဖြစ်လျှင်ပင် တရုတ်နိုင်ငံနှင့် စစ်ပွဲစတင်ရန် အမိန့်တစ်စုံတစ်ရာ ထုတ်ပြန်မည် မဟုတ်ကြောင်း ပြတ်သားစွာ ပြောကြားခဲ့သည်။

"ခွေးချီး… ခွေးချီးပဲ… လူတိုင်းက ပုန်ကန်ချင်နေကြတယ်…"

ဖရန့်ခ်နှင့် စကားပြောပြီးနောက် ထရမ့်သည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားခဲ့၏။

သူသည် ကြိုးဖုန်းကို အောက်သို့ ဆောင့်ချလိုက်ပြီး ရုံးခန်းထဲတွင် ဒေါသတကြီး ကျိန်ဆဲတော့သည်။

သူ၏ ဒေါသများကို ဖွင့်ထုတ်ပြီးနောက် မည်သူမျှ မသိရှိသော သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ ဆဲလ်ဖုန်းတစ်လုံးကို သူ ဆွဲထုတ်လိုက်၏။

ဤဖုန်းတွင် နံပါတ်တစ်ခုတည်းကိုသာ မှတ်သားထားပေသည်။ ထရမ့်သည် သူ၏ နှလုံးသားကို မာကျောစေပြီး နံပါတ်ကို ခေါ်လိုက်၏။

"ဝိုး… သမ္မတကြီး… ခင်ဗျား ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးပြီလား…"

All Chapters