အခန်း ၈၈

အခန်း (၈၈) စစ်ပွဲ ဖြစ်ပွားပြီ၊ အငြိုးဟောင်း အငြိုးသစ်များကို ဖြေရှင်းခြင်း

"ဗိုလ်ချုပ်ကျန်း… ဒီကိစ္စကို ကျွန်တော် ကန့်ကွက်ပါတယ်…"

"ခင်ဗျား အဆိုအရ တိုက်ခိုက်မှုကို ဂျပန်က လုပ်ဆောင်ခဲ့တာ ဖြစ်ပေမဲ့ အမေရိကန်မှာလည်း ငြင်းလို့မရတဲ့ တာဝန်ရှိပါတယ်…"

"တကယ်လို့ သူတို့သာ တို့ရဲ့ ရေပိုင်နက်အနီးမှာ ပူးပေါင်းစစ်ရေးလေ့ကျင့်မှုတွေ ပြုလုပ်ဖို့ ပစိဖိတ် ၇ ခုမြောက် ရေတပ်ကို တောင်ကိုရီးယားနဲ့ ဂျပန် ရေတပ်တွေနဲ့အတူ မစေလွှတ်ခဲ့ဘူးဆိုရင်…"

"ဒါဆိုရင် ဒါတွေ တစ်ခုမှ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး…"

ဗိုလ်ချုပ်ကျန်း စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်စုံတစ်ဦးက ကွဲပြားသော ထင်မြင်ချက်တစ်ခုကို တင်ပြလာခဲ့သည်။

နှစ်ဖက်စလုံးတွင် အငြိုးအတေး သမိုင်းကြောင်းရှိပြီး ယခု ဤအဖြစ်အပျက် ဖြစ်ပွားလာသဖြင့် အငြိုးဟောင်းနှင့် အငြိုးသစ် နှစ်ခုစလုံးကို ဖြေရှင်းရန် အခွင့်ကောင်းဖြစ်သောကြောင့် ဂျပန်ကို တိုက်ခိုက်သင့်သည်ဟု သူတို့ ယုံကြည်ကြ၏။

သေချာသည်မှာ အမေရိကန်သည် တိုက်ခိုက်ခံရရန် ပို၍ပင် ထိုက်တန်သည်ဟု သူတို့ ခံစားရသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤအရာအားလုံးကို အမေရိကန်က ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ဤတိုက်ခိုက်မှုကို အမေရိကန် ကိုယ်တိုင်က အမှန်တကယ် ကြိုးကိုင်စီစဉ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်မဖြစ်ကို မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ရန်သူဖြစ်ခဲ့ပြီးနောက် တရုတ်နိုင်ငံသည် အမေရိကန်ကို နက်ရှိုင်းစွာ နားလည်သဘောပေါက်ထားကြောင်း ပြောရမည် ဖြစ်ပေသည်။

ကံကြမ္မာ၏ အလှည့်အပြောင်းအရ အမှန်တရားကို အမှန်တကယ် မှန်းဆနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

"သေချာတာပေါ့… အမေရိကန်ကို တို့တွေ လက်တုံ့ပြန်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော် မပြောခဲ့ပါဘူး…"

"ကျွန်တော် အခုလေးတင် ပြောခဲ့တာကို ခင်ဗျား မှတ်မိလား… လက်တုံ့ပြန်ဖို့ တို့ရဲ့ အဓိက ပစ်မှတ်က ဂျပန်ပဲ…"

"ဒုတိယအနေနဲ့ အမေရိကန်ပေါ့…"

"သို့သော်လည်း အမေရိကန်နဲ့ စစ်ဖြစ်တာက နိုင်ငံတကာ အခြေအနေ တစ်ခုလုံးအပေါ် ကြီးမားတဲ့ သက်ရောက်မှု ရှိနိုင်ပြီး နှစ်ဖက် တိုက်ခိုက်နေချိန်မှာ တတိယပါတီက အကျိုးအမြတ်ရသွားတဲ့ အခြေအနေမျိုးကို အလွယ်တကူ ဦးတည်သွားစေနိုင်ပါတယ်…"

"ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်ရဲ့ အကြံပြုချက်က ရန်သူ့ သတ္တမမြောက် ရေတပ်ကို အင်အားချည့်နဲ့သွားအောင် လုပ်ပြီးတော့ အဓိက တိုက်ပွဲကို ဂျပန်အပေါ် အာရုံစိုက်ဖို့ပါပဲ…"

"သန့်ရှင်းပြီး ပြတ်သားတဲ့ စစ်ပွဲတစ်ခုကို ဆင်နွှဲကြရအောင်… ဂျပန်ကို လုံးလုံးလျားလျား ချေမှုန်းပြီး တို့ရဲ့ တရုတ်စစ်တပ်ရဲ့ အင်အားကို ပြသကာ အဲဒီ သေးသိမ်တဲ့ လူယုတ်မာတွေကို ဟန့်တားလိုက်ရအောင်…"

ကန့်ကွက်မှုများကို ကြားချိန်တွင် ဗိုလ်ချုပ်ကျန်းက ခေါင်းညိတ်ကာ ဆက်ပြောလိုက်၏။

သူ၏ မဟာဗျူဟာမြောက် စဉ်းစားတွေးခေါ်မှုများသည် အလွန် အဓိပ္ပာယ်ရှိပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် အင်အားကြီးနိုင်ငံများအဖြစ် တရုတ်နှင့် အမေရိကန်တို့သာ ရှိသည် မဟုတ်ချေ။

ထိုနိုင်ငံနှစ်ခုပြီးနောက် ဆိုဗီယက်ယူနီယံ၏ အမွေအနှစ်များကို ဆက်ခံခဲ့သော ရုရှားနိုင်ငံ ရှိနေပေ၏။

ရုရှားနှင့် တရုတ်နိုင်ငံတို့သည် ယခုအခါ အလွန် ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေး ရှိနေကြသော်လည်း။

သို့သော် အင်အားကြီးနိုင်ငံများကြား အာဏာလွန်ဆွဲပွဲတွင် ထာဝရ အကျိုးစီးပွားများသာ ရှိပြီး ထာဝရ မိတ်ဆွေများ မရှိချေ။

ရုရှားကိုလည်း သူတို့ သတိထားဖို့ လိုအပ်ပေ၏။

"အင်း… ဗိုလ်ချုပ်ကျန်း… ခင်ဗျားပြောတာ အဓိပ္ပာယ် အများကြီး ရှိပါတယ်…"

"ခင်ဗျားတို့ စစ်တပ်မှာ ဒီလို အသေးစိတ်ကျတဲ့ မဟာဗျူဟာမြောက် အစီအစဉ် ရှိနေပြီဆိုတော့ စစ်သေနာပတိချုပ် နာမည်နဲ့ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှု စတင်ဖို့ ခင်ဗျားကို ငါ အခွင့်အာဏာ ပေးအပ်တယ်…"

ဗိုလ်ချုပ်ကျန်း စကားပြောပြီးနောက် အဘိုးအိုသည် အချိန်အကြာကြီး တွေးတောနေခဲ့ပြီးနောက် သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ပြတ်သားသော အကြည့်တစ်ခုဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်၏။

အဘိုးအို၏ ညွှန်ကြားချက်များနှင့်အတူ တရုတ်နိုင်ငံ၏ စစ်ယန္တရားတစ်ခုလုံး စတင် လည်ပတ်လာတော့သည်။

... တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

နန်ပြည်နယ်၊ ကျန်းမြို့။

လုပန်းကျုံးက သူ့ကို တားဆီးရန် ကြိုးစားနေသော်လည်း ချန်မိုက စက်ရုံအလုပ်ရုံမှ ထွက်ခွာရန် အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုနေခဲ့၏။

သူ အပြင်သို့ ရောက်လာချိန်တွင် ပေါက်ကွဲမှုမှ မီးခိုးများ မပြယ်သေးဘဲ လေထဲတွင် မီးတောက်များ ပြန့်ကျဲနေသည့် အဝေးမှ မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းကို သူ ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

ဟုတ်ပါတယ်။

ရန်သူ့ဒုံးကျည်ကို ကြားဖြတ်ဟန့်တားသော ထျန်းရှူး-၁၏ ပေါက်ကွဲသံကိုလည်း ချန်မို ကြားလိုက်ရ၏။

ကျန်းမြို့နှင့် ပတ်သက်၍မူ ၎င်းသည် နန်ပြည်နယ်ရှိ သာမန် မြို့ငယ်လေးတစ်မြို့သာ ဖြစ်ရာ အဘယ်ကြောင့် ၎င်းသည် ဒုံးကျည်၏ တိုက်ခိုက်မှု အကွာအဝေးအတွင်း ရောက်ရှိနေရသနည်း။

ဒါက ချန်မိုကြောင့် သေချာပေါက် ဖြစ်ရမည်။

ချန်မို အခင်းဖြစ်ပွားရာသို့ ရောက်ရှိလာကတည်းက သူ ထုတ်ယူလာသော အရာတိုင်းသည် ယခင်တစ်ခုထက် ပို၍ အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းနေခဲ့၏။

ထို့ကြောင့် ထရမ့်ဖြစ်စေ၊ အမေရိကန် စစ်ဘက်-စက်မှုလုပ်ငန်းစု ဖြစ်စေ ချန်မို ထုတ်ယူလာသောအရာများက တရုတ်နိုင်ငံ၏ စစ်ရေးအင်အားကို ပို၍ပို၍ အားကောင်းလာစေသည်ကို မည်သူမျှ မမြင်တွေ့လိုကြချေ။

ထို့ကြောင့် ကျန်းမြို့၏ ကိုဩဒိနိတ်များသည် ဤတိုက်ခိုက်မှုအတွင်း အဓိက တိုက်ခိုက်ရေး ဧရိယာတွင် ပါဝင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

"ဆရာချန်… အပြင်မှာ အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်… စက်ရုံထဲမှာပဲ နေကြရအောင်…"

"လွှဲပြောင်းရေးအဖွဲ့ မကြာခင် ရောက်လာတော့မယ်… ဒီကနေ ချက်ချင်း ဘေးလွတ်ရာ ရွှေ့ပြောင်းပြီး လုံခြုံတဲ့ ဘန်ကာတစ်ခုဆီ သွားကြမယ်…"

ချန်မို ထွက်လာပြီး မကြာမီမှာပင် လုပန်းကျုံးက အလျင်အမြန် လိုက်လာပြီး ချန်မိုကို အတွင်းသို့ ဆွဲခေါ်သွားခဲ့၏။

ဤစက်ရုံ အဆောက်အအုံသည် ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်မှု အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ခံနိုင်ရည်ရှိရန် အထူး မွမ်းမံထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် စက်ရုံအတွင်းတွင် နေထိုင်ခြင်းသည် လက်ရှိတွင် အပြင်ဘက်၌ ရှိနေခြင်းထက် ပိုမို ဘေးကင်းလုံခြုံပေ၏။

သို့သော် စက်ရုံသည် မည်မျှပင် ပေါက်ကွဲမှုဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိစေကာမူ ဒုံးကျည်တိုက်ခိုက်မှုကိုတော့ မခံနိုင်ချေ။

ဒုံးကျည်တစ်စင်းက စက်ရုံတစ်ခုလုံးကို ကောင်းကင်ပေါ် လွင့်စင်သွားစေနိုင်သည်။

ထို့နောက် လုပန်းကျုံးသည် ချန်မိုကို ဘေးကင်းလုံခြုံစေရန် အနီးဆုံး မြေအောက် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အဆောက်အအုံသို့ စောင့်ကြပ်ခေါ်ဆောင်သွားရန် အနီးအနားရှိ တပ်ဖွဲ့များကို အကြောင်းကြားလိုက်၏။

စစ်ပွဲက ဖြစ်ပွားနေပြီ ဖြစ်သည်။

မြို့ထဲမှာ နေခြင်းက သူတို့ကိုပစ်မှတ်တွေ ဖြစ်လာစေရုံပဲ ရှိလိမ့်မည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ကြားဖြတ်ဟန့်တားရေး ဒုံးကျည်က မည်မျှပင် အားကောင်းနေစေကာမူ ၎င်းက အမှားတစ်ခု ပြုလုပ်မိမည့် အချိန်များ အမြဲတမ်း ရှိနေမည် မဟုတ်လော။

"မလုပ်ဘူး… ကျွန်တော် ဒီမှာပဲ နေချင်တယ်…"

"ကျွန်တော့်မှာ ပြီးအောင်လုပ်စရာ အလုပ်တွေ ရှိသေးတယ်…"

ချန်မိုသည် လုပန်းကျုံး၏ အကြံပြုချက်ကို တိုက်ရိုက် ငြင်းပယ်လိုက်၏။

"ချစ်လှစွာသော ဆရာချန်… ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ အကြံပြုချက်ကို နားထောင်ပေးပါ…"

"ဒါက စစ်ပွဲပါ… စစ်ပွဲက ဘယ်လောက်တောင် ရက်စက်လဲဆိုတာ ခင်ဗျား သိလား… လူတွေ သေကုန်ကြမှာလေ…"

"နိုင်ငံတော်အတွက် ခင်ဗျား ဘယ်လောက် အရေးကြီးတယ်ဆိုတာကို ခင်ဗျား မသိဘူးလား…"

"ကျွန်တော့်ရဲ့ တိုက်ရိုက် အမိန့်က ခင်ဗျားရဲ့ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးကို ကာကွယ်ဖို့ပါ…"

သူ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် လုပန်းကျုံးက ချန်မိုကို အခန်းထဲသို့ ယာယီ ဆွဲခေါ်သွားခဲ့၏။

ထို့နောက် သူသည် ဆက်လက်၍ စိတ်ရှည်လက်ရှည် ဖျောင်းဖျနေခဲ့သည်။

"ဗိုလ်ကြီးလု… စိတ်မပူပါနဲ့…"

"အပြင်မှာ သူတို့ ဘယ်လောက်ပဲ တိုက်ခိုက်နေပါစေ… ဒီက တို့တွေဆီကို ဘယ်တော့မှ လာထိခိုက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး…"

"ခင်ဗျား လုပ်ဖို့လိုတာက သူတို့ရဲ့ ထျန်းရှူး-၁ သယ်ဆောင်ရလွယ်ကူတဲ့ ဒုံးခွင်းစနစ်တွေကို ယူဆောင်လာဖို့ လာမယ့်တပ်ဖွဲ့တွေကို အကြောင်းကြားဖို့ပါပဲ…"

"ဒီအရာရှိနေရင် တို့တွေ ဘာထက်မဆို ပိုပြီး ဘေးကင်းလုံခြုံနေပြီ…"

လုပန်းကျုံးက ဖျောင်းဖျနေသော်လည်း ချန်မိုသည် မတုန်မလှုပ် ရှိနေပြီး သူ၏ အလုပ်ရုံသို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် မပြီးဆုံးသေးသော အလုပ်များကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နေခဲ့၏။

"ထျန်းရှူး-၁ သယ်ဆောင်ရလွယ်ကူတဲ့ ဒုံးခွင်းစနစ်လား… အဲဒါက ဘာလဲ… ကျွန်တော် တစ်ခါမှ မကြားဖူးပါဘူး…"

ချန်မို ထိုသို့ပြောသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် လုပန်းကျုံး၏ အာရုံစိုက်မှုသည်လည်း ချန်မိုကြောင့် လမ်းကြောင်းလွှဲသွားခဲ့သည်။

သယ်ဆောင်ရလွယ်ကူသော ဒုံးခွင်းစနစ်များ အကြောင်းကို သူ အရင်က တစ်ခါမှ မကြားဖူးခဲ့သလို ထျန်းရှူး-၁ ဟူသော အမည်မှာလည်း သူ့အတွက် စိမ်းသက်နေခဲ့၏။

လုပန်းကျုံး၏ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသော အသွင်အပြင်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ချန်မိုက ဖျော့တော့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

သူသည် လုပန်းကျုံးထက် ပိုသိထားပေ၏။

ထျန်းရှူး-၁ အတွက် နည်းပညာနှင့် ပုံစံကြမ်း အပြည့်အစုံကို ချန်မိုက ပေးအပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ၎င်းကို အောင်မြင်စွာ တီထွင်နိုင်ခဲ့ပြီး တပ်ဖွဲ့များထံ ဖြန့်ဝေပေးချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ဦးက ချန်မိုကို အထူးတလည် အကြောင်းကြားခဲ့၏။

ထျန်းရှူး-၁ ဟူသော အမည်ကိုပင် ချန်မို ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ချန်မို၏ အဆိုအရ သူ၏ နည်းပညာနှင့် ပုံစံကြမ်းများကို ခွင့်ပြုချက်ရရှိခဲ့သော အဖွဲ့သည် သူ၏ လုပ်ဆောင်မှုများကို အခြေခံ၍ အကြံဉာဏ်သစ်များ ရရှိခဲ့ကြ၏။

ဥပမာအားဖြင့် သယ်ဆောင်ရလွယ်ကူသော ဒုံးခွင်းစနစ်သည် မူလ ချန်မို၏ စနစ်အပေါ် သူတို့ ပြုလုပ်ခဲ့သော ပြုပြင်မွမ်းမံမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဤသည်က မူလက ရှုပ်ထွေးပြီး ကြီးမားသော ဒုံးခွင်းစနစ်ကို စစ်သားတစ်ဦးတည်း သယ်ဆောင်နိုင်သော ဒုံးခွင်းကိရိယာအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးလိုက်၏။

တပည့်က ဆရာ့ထက် သာလွန်သွားသည့် ဤကဲ့သို့သော အောင်မြင်မှုမျိုးကို မြင်တွေ့ရခြင်းအတွက် ချန်မို သဘာဝကျကျ ဝမ်းသာနေခဲ့သည်။

ဟုတ်ပါတယ်။

ချန်မိုသည် နိုင်ငံတော်ကို နည်းပညာများ ပံ့ပိုးပေးနိုင်သော်လည်း သူက ဆန်းသစ်တီထွင်ရန် ပျက်ကွက်ပါက ထိုနည်းပညာသည် နောက်ဆုံးတွင် ရပ်တန့်သွားပေလိမ့်မည်။

လူတွေက နည်းပညာကို ပံ့ပိုးပေးပြီး သက်ဆိုင်ရာ နယ်ပယ်တွေက ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တွေက အဲဒါကို အသုံးပြုပြီး ဆန်းသစ်ပြီး တီထွင်ဖန်တီးနိုင်တဲ့ အသုံးချမှုတွေ ဖန်တီးကြတာကို ချန်မို မြင်တွေ့ချင်နေခဲ့၏။

အပြုံးတစ်ခုပြီးနောက် ချန်မိုသည် လုပန်းကျုံးအား ထျန်းရှူး-၁ ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များနှင့် အသုံးပြုမှုများအပြင် ၎င်း၏ ဇာစ်မြစ်ကိုပါ အတိုချုပ် မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ချန်မိုသည် အသက်နှစ်ဆယ်စွန်းစွန်း လူငယ်တစ်ဦးသာ ဖြစ်နေသေးပြီး သူ့တွင် ပေးစရာတစ်ခုခု ရှိနေချိန်တွင် ကြွားဝါခြင်း မရှိဘဲ နေခြင်းမှာ သူ၏ သဘာဝ မဟုတ်ချေ။