အခန်း ၂၄၃

အပိုင်း (၂၄၃)

ရှီးလင်စစ်တဲကြီး။

ကိုယ်ရံတော်စစ်သည်က စစ်တဲကို လှန်ကာ ဝင်ရောက်လာပြီး သတင်းပို့လေသည်။ "မင်းသမီး... မြို့တော်ကနေ အသစ်ပြောင်းရွှေ့လာတဲ့ စစ်သည်ငါးသောင်းကလည်း ကောလဲ့မြို့အောက်ဘက်ကို ဝိုင်းရံဖို့ ရောက်လာပါပြီ"

စစ်တဲအတွင်း၌ ဟယ်ယီအပြင် နီညိုရောင် ဘာသာရေးဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အကြီးအကဲတစ်ဦးလည်း ရှိနေသည်။ သူတို့နှစ်ဦး၏ အစောပိုင်းက စကားပြောဆိုမှုသည် အဆင်ပြေပုံမရချေ။ ဟယ်ယီ၏ မျက်ခုံးများကြားတွင် ထက်မြက်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး ကိုယ်ရံတော်စစ်သည်၏ သတင်းပို့ချက်ကို ကြားသောအခါ သူမက မေးစေ့ကို အနည်းငယ် ပင့်ကာ ပြောလိုက်၏။ "မြို့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ လူတွေကို အမိန့်ပေးလိုက်။ ငါ နောက်ကနေ လိုက်လာခဲ့မယ်"

အဘိုးအိုသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အရေးအကြောင်းများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်ခုံးများကြားတွင် စိုးရိမ်မှုများက ပိုလို့ပင် ကြီးမားလာပုံရသည်။ ကိုယ်ရံတော်စစ်သည် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် သူက ဆက်ပြီး ဖျောင်းဖျပြောဆိုလေသည်။ "မင်းသမီး... မင်းသမီးက စစ်တပ်ကြီး တစ်သိန်းခွဲလုံးကို ရှီးလင်ကနေ အကုန်ခေါ်ထုတ်သွားတာက ရှီးလင်တစ်နိုင်ငံလုံးရဲ့ အင်အားကို အကုန်သုံးပြီး ချန်နိုင်ငံနဲ့ သူ့နောက်ကွယ်က တာ့လျန်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ လုပ်နေတာပဲ။ သူတို့ ပြည်မကြီးက လူတွေရဲ့ စကားနဲ့ ပြောရရင် ဒါက စစ်ရေးစစ်ရာကို အလွန်အကျွံ လုပ်ဆောင်တာမို့ တကယ်ကို မလုပ်သင့်ဘူး..."

ဟယ်ယီသည် အဘိုးအို၏ ဖျောင်းဖျမှုကြောင့် စိတ်မရှည်မှုများ ထင်ရှားလာကာ တစ်ဖက်လူ၏ စကားကို အေးစက်စွာ ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ "အခု သူတို့ ပြည်မကြီးက လူတွေကလည်း တိုင်းပြည်အင်အား အကုန်သုံးပြီး ကာကွယ်နေကြတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ကျွန်မတို့ ရှီးလင်က နှစ်တစ်ရာမှာ တစ်ခါကြုံဖို့ခဲယဉ်းတဲ့ ဒီအခွင့်အရေးကို ရထားတာ။ ဆရာက ကျွန်မကို ကြောက်ကြောက်ရွံ့ရွံ့နဲ့ ဒီအခွင့်အရေးကို အလကား အဆုံးရှုံးခံစေချင်တာလား"

ဟယ်ယီသည် သူမ၏တစ်သက်တာတွင် ဆရာများစွာကို ကိုးကွယ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း သူမက ဆရာဟု ခေါ်ဆိုထိုက်သူမှာ သူမ ငယ်ရွယ်စဉ်က ကျားသစ်အသိုက်ထဲမှ သူမကို ကောက်ယူခဲ့သော ဤဘုန်းတော်ကြီးပင် ဖြစ်လေသည်။

ယခင်မိဖုရားခေါင်ကြီး ကွယ်လွန်သွားပြီးနောက် သူမ၏မိခင်က မိဖုရားခေါင်ကြီး အရိုက်အရာကို ဆက်ခံမည့်သူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သို့သော် မင်္ဂလာပွဲ မတိုင်မီတွင် မကြာခဏ အော့အန်ပြီး ဝမ်းဗိုက်ဖောင်းကားလာသောကြောင့် နတ်ဆရာက စစ်ဆေးကြည့်ရာ ကိုယ်ဝန်ရှိနေကြောင်း သိရှိသွားခဲ့၏။

သူမ၏မိခင်သည် အခြားသူနှင့် ဖောက်ပြန်ခဲ့ခြင်းကို ငြင်းဆန်ခဲ့ပြီး ရွှေရောင်ကျားသစ်တစ်ကောင်က သူမထံသို့ တည့်တည့်ပြေးလာကာ ဝမ်းဗိုက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်ဟု အိပ်မက်မက်ခဲ့ကြောင်း၊ နိုးလာပြီးနောက် ကိုယ်ဝန်ရှိနေမှန်း သိလိုက်ရကြောင်း ပြောဆိုခဲ့သည်။

ရှီးလင်တွင် မမွေးဖွားသေးသော ကလေးငယ်များကို မသတ်ရဟူသော ဓလေ့ထုံးတမ်းကို လိုက်နာကြရသည်။ အမျိုးသမီးတစ်ဦး ကိုယ်ဝန်ရှိခြင်းကို နတ်ဘုရား၏ ကောင်းချီးပေးမှုဟု သတ်မှတ်ထားပြီး ကလေးကို မွေးဖွားခွင့်မပေးပါက နတ်ဘုရားများကို ဒေါသထွက်စေကာ နတ်ဘုရားများ၏ အပြစ်ပေးမှုကို ခံရလိမ့်မည်ဟု ဒဏ္ဍာရီများက ဆိုလေသည်။ ထို့ကြောင့်သာ ဟယ်ယီ၏မိခင်က သူမကို မွေးဖွားနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်က ရှီးလင်ဘုရင်သည်လည်း သူမမိခင်၏ ထိုစကားများကို မယုံကြည်ခဲ့ပေ။ ဟယ်ယီ မွေးဖွားလာပြီးနောက် သူမသည် ရွှေရောင်ကျားသစ်၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းမှ မွေးဖွားလာခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုသဖြင့် နတ်ဘုရား၏ အလိုတော်က အဘယ်အရာဖြစ်ကြောင်းကို သိရရန် သူမကို ကျားသစ်အသိုက်သို့ ပို့ဆောင်မည်ဟု ခြိမ်းခြောက်ပြောဆိုခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုနေ့က သဲကန္တာရထဲရှိ ကျားသစ်များသည် အစာဝသွားသောကြောင့်လား၊ သို့မဟုတ် မြို့တော်မှ စစ်သည်များက သေဘေးကို ကြောက်သောကြောင့် ကျားသစ်အသိုက်အနားသို့ မသွားရဲကြသောကြောင့်လား မသိရချေ။ အနှီးထုပ်လေးထဲတွင် ရှိနေသေးသော ဟယ်ယီကို အမဲလိုက်ကျားသစ်များ မကြာခဏ ထွက်ပေါ်လာလေ့ရှိသည့် သစ်ခြောက်ပင်တစ်ပင်အောက်တွင် ပစ်ချခဲ့ပြီးနောက် ပြန်လည် သတင်းပို့ခဲ့ကြ၏။

သဲကန္တာရ၏ အပူချိန်ကွာဟချက်အရ သေးငယ်သော ကလေးငယ်တစ်ဦးသည် သားရဲများ၏ပါးစပ်ထဲတွင် အသက်မသေလျှင်တောင်မှ သဲကန္တာရ၏ ညအချိန်တွင် အအေးဒဏ်ကြောင့် သေဆုံးသွားလိမ့်မည်။

သို့သော် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အလိုတော်သည် ဤကဲ့သို့ပင် ခန့်မှန်းရခက်လှပေသည်။

ဘုန်းတော်ကြီးသည် ခရီးလှည့်လည်နေရင်း ထိုအချိန်တွင် ထိုသဲကန္တာရကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပြီး သစ်ပင်အောက်တွင် ငိုကြွေးနေသော ဟယ်ယီကို တိုက်ဆိုင်စွာပင် တွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။

ဘုန်းတော်ကြီးသည် ဤကလေးငယ်က တောရိုင်းထဲတွင် စွန့်ပစ်ခံခဲ့ရသော်လည်း သားရဲများ၏ပါးစပ်ထဲတွင် မသေဆုံးခဲ့သည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံ၏ တာဝန်ပေးအပ်မှု ရှိနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်ရမည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ မိမိက ဤကလေးငယ်နှင့် တွေ့ဆုံနိုင်ခဲ့ခြင်းသည်လည်း ကံစပ်နေခြင်းကြောင့် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်မည်ဟု တွေးကာ အနှီးထုပ်ထဲမှ ကလေးငယ်ကို ပွေ့ချီပြီး ထွက်ခွာသွားခဲ့လေသည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ဘုန်းတော်ကြီးသည် မြို့ထဲရှိ ပြည်သူများ၏ ဆွေးနွေးပြောဆိုမှုများမှတစ်ဆင့် ထိုကလေးငယ်၏ ဇာစ်မြစ်ကို သိရှိသွားခဲ့သည်။ ရှီးလင်ဘုရင်က သူမကို လက်မခံနိုင်ကြောင်းကို သိရှိပြီးနောက် မိဖုရားခေါင်ကြီး၏ ဆွေမျိုးများက ဘုန်းတော်ကြီး ကလေးကို ကောက်ရသွားကြောင်း သိရှိကာ ကလေးကို လာရှာချိန်တွင်တော့ ဘုန်းတော်ကြီးက လိမ်လည်ပြောဆိုခဲ့၏။

သူက ယနေ့နံနက် သဲကန္တာရထဲတွင် ကလေးငိုသံကို ကြားရပြီး ငိုသံနောက်သို့ လိုက်ရှာရာ ကျားသစ်အသိုက်ထဲတွင် ကလေးကို တွေ့ရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း၊ ထိုသဲကန္တာရထဲရှိ သားရဲကြီးများသည် ဤသက်ရှိလေးကို တစ်ညလုံး စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့ပြီး ဝမ်းဗိုက်ထဲသို့ မျိုချခြင်း မပြုခဲ့ကြောင်း ပြောဆိုခဲ့သည်။

မိဖုရားခေါင်ကြီးက ရွှေရောင်ကျားသစ် အိပ်မက်မက်ပြီးနောက် ကိုယ်ဝန်ရှိလာသည်ဟူသော ကောလာဟလများသည် ချက်ချင်းပင် ယုံကြည်နိုင်စရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ရှီးလင်ပြည်သူများအားလုံးက ထိုကလေးကို ကံကောင်းခြင်းနိမိတ်ဟု သတ်မှတ်ခဲ့ကြပြီး သူမကိုလည်း နန်းတော်ထဲသို့ တရားဝင် ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့လေသည်။

မိဖုရားခေါင်ကြီးက ဘုန်းတော်ကြီးကို ကလေးအတွက် နာမည်ပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့ရာ ဘုန်းတော်ကြီးက 'ဟယ်ယီ' ဟူသော စကားလုံးနှစ်လုံးကို ရွေးချယ်ပေးခဲ့သည်။ အဓိပ္ပါယ်မှာ နတ်ဘုရား၏ သားသမီးဟု ဖြစ်သည်။

ဤကလေးငယ်က မည်သို့သော တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်မည်ဆိုတာကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်တွေ့ရန်အတွက် မိဖုရားခေါင်ကြီး၏ အကြိမ်ကြိမ် ဖိတ်ခေါ်မှုအောက်တွင် ဘုန်းတော်ကြီးသည် မြို့တော်၌ နေထိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး ဟယ်ယီ၏ ဆရာလည်း ဖြစ်လာခဲ့၏။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း နှစ်နှစ်ဆယ်ကျော် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ။ ဟယ်ယီသည် သူမ၏နာမည်ကို သက်သေပြရန်အတွက် ဘိုးဘေး 'လာထီရစ်လန်' ကဲ့သို့ တောက်ပသော အောင်မြင်မှုများကို မဖြစ်မနေ လုပ်ဆောင်မည်ဟူသော ရည်မှန်းချက်များက တစ်နေ့တခြား ကြီးမားလာခဲ့သည်။

ဘုန်းတော်ကြီးသည် သူမက သူမ၏ ဦးလေးများ၊ အစ်ကိုများနှင့် အာဏာလုပွဲများ ဆင်နွှဲကာ နောက်ဆုံးတွင် ရှီးလင်ဘုရင်ကိုပင် ရုပ်သေးရုပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့သည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသော်လည်း သူမ၏ ရည်မှန်းချက်က ရပ်တန့်မသွားခဲ့ချေ။

သူမသည် အစောပိုင်းက ရှီးလင်ဘုရင် အသုံးပြုခဲ့သော ထိမ်းမြားလက်ထပ်ခြင်းဖြင့် မျိုးနွယ်စုများကို ဝါးမြိုသည့် နည်းလမ်းကို သင်ယူခဲ့သည်။ ထိမ်းမြားလက်ထပ်ထားသော မျိုးနွယ်စုများကို သူမအပေါ် သတိကင်းမဲ့သွားစေပြီးနောက် တစ်ချက်တည်းဖြင့် အပြတ်ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့သည်။ ဆယ်နှစ်အတွင်း ခင်ပွန်းနှစ်ယောက် ပြောင်းလဲခဲ့ပြီး သဲကန္တာရထဲရှိ မျိုးနွယ်စုနှစ်ခုကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့လေသည်။

သူမသည် ရှီးလင်၏ နယ်မြေကို အရှေ့ဘက်သို့ ဆက်လက် ချဲ့ထွင်လိုသော်လည်း မြင့်မားအေးခဲနေသော မြေပြင်ပေါ်မှ ထိုးထွက်နေသည့် ကျားချောက်တောင်တန်းက သူမ၏ ရှေ့ဆက်မည့် ခြေလှမ်းများကို တားဆီးထားခဲ့သည်။ လူသားတို့၏ အင်အားဖြင့် မခုခံနိုင်သော ဤကဲ့သို့သော သဘာဝအတားအဆီးကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူမသည် နောက်ဆုံး၌ ဒုတိယရွေးချယ်မှုကို ပြုလုပ်ကာ နယ်စပ်အပြင်ဘက်တွင် ပိတ်ဆို့ခံထားရသော ချန်နိုင်ငံကို ဝါးမြိုရန် ကြိုးစားခဲ့၏။

ဘုန်းတော်ကြီးသည် ပြည်မကြီးမှ ထိုဖေမိသားစု ကလေး၏ ပေါ်ပေါက်လာမှုက ဟယ်ယီ၏ ပြည်မကြီးကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် သိမ်းပိုက်လိုသော ရည်မှန်းချက်ကို နောက်တစ်ကြိမ် မီးမွှေးပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း၊ ထို့ကြောင့်သာ သူမက ဤမျှလောက်အထိ ကြီးမားသော စစ်ပွဲကို ဆင်နွှဲရန် တွန့်ဆုတ်မနေခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်းကို နားလည်လိုက်သည်။

ဘုန်းတော်ကြီးက သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။ "ချန်နိုင်ငံက ရှုံးနိမ့်ဖို့ သေချာနေပါပြီ။ အရင်က စစ်သည်ခုနစ်သောင်းနဲ့တင် သူတို့ကို အသေပိတ်ဆို့ထားဖို့က လုံလောက်နေတာပဲကို မင်းသမီးက ဘာလို့ မြို့တော်ကနေ စစ်တပ်ကို ထပ်ခေါ်ရတာလဲ"

ဟယ်ယီ၏ ထက်မြက်သော မျက်ခုံးများက အနည်းငယ် ပင့်တက်သွား၏။ "ပြည်မကြီးက အဲ့ဒီမင်းသမီးလေးရဲ့ အစီအစဉ်ကို ကျွန်မ နားမလည်ဘူးလို့ ဆရာက ထင်နေတာလား။ သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ငါးစာအဖြစ် သုံးပြီး ကောလဲ့မြို့မှာ ကျွန်မတို့ ရှီးလင်စစ်တပ်ရဲ့ အင်အားကို ထိန်းချုပ်ထားချင်တာပဲ။ အဲ့ဒါက သူ့ရဲ့ တာ့လျန်နယ်မြေ ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ်အတွက် အချိန်တချို့ ရအောင်လို့လေ"

ဘုန်းတော်ကြီးက နားမလည်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆို မင်းသမီးက ဘာလို့..."

ဟယ်ယီသည် ဘေးသို့ စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်ပြီး စားပွဲငယ်ပေါ်တွင် တင်ထားသော တာ့လျန်၏ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တုံးကို ပွတ်သပ်နေကာ သူမ၏ မျက်လုံးအောက်ခြေတွင် မာနထောင်လွှားမှုနှင့် မဖြစ်မနေ ရယူလိုမှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။ "ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ်ကို သွားတဲ့ အဲ့ဒီသူခိုးတွေက ကျွန်မတို့ ရှီးလင်စစ်တပ် အင်အားသုံးသောင်းကို ဘယ်လိုလုပ် ခုခံနိုင်မှာလဲ။ တကယ်လို့ အဲ့ဒီပြည်မကြီးက မင်းသမီးလေးက ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ်ကို လုံးဝ ကာကွယ်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ခံစားသွားရရင် သူ ကိုယ်တိုင် အန္တရာယ်ထဲကို ဝင်လာတာက ဘာအဓိပ္ပါယ် ရှိတော့မှာလဲ။ တကယ်လို့ သူက ဒီအတိုင်းပဲ နန်းတော်ကိုဖြစ်ဖြစ် တာ့လျန်ကိုဖြစ်ဖြစ် ထွက်ပြေးသွားခဲ့ရင် ချန်နိုင်ငံနဲ့ တာ့လျန်နိုင်ငံက မြေတစ်လက်မတောင် မကျန်အောင် မတိုက်ဘဲနဲ့ သူ့ကို အရှင်လတ်လတ် ဖမ်းမိနိုင်မယ့် ဒီလိုအခွင့်အရေးမျိုး ထပ်ရနိုင်သေးတယ်လို့ ဆရာ ထင်နေလား"

ဘုန်းတော်ကြီးသည် ဤရှင်းပြချက်ကို ကြားသောအခါ ဟယ်ယီက မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ကိုယ့်သဘောဆန္ဒအတိုင်း စစ်တပ်ကို ခေါ်ယူခဲ့ရသည်ကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားတော့သည်။

ထိုတာ့လျန်မင်းသမီးက အန္တရာယ်ထဲသို့ ရဲဝံ့စွာ လာရောက်ရဲသည်မှာ လုံလောက်သော ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများ လုပ်ထားခြင်းကြောင့် သေချာပေါက် ဖြစ်ပေမည်။ အနည်းငယ် မှားယွင်းမှု ရှိသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လက်အောက်ငယ်သားများ၏ ကာကွယ်မှုဖြင့် ဆုတ်ခွာသွားလိမ့်မည်။

ထိုလူကို အရှင်လတ်လတ် ဖမ်းဆီးလိုပါက ကောလဲ့မြို့တစ်ခုလုံးကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကျရှုံးသွားအောင် မဖြစ်မနေ လုပ်ဆောင်ရမည်။ ထိုတာ့လျန်မင်းသမီးက ကံကောင်းထောက်မစွာ လွတ်မြောက်သွားလျှင်တောင်မှ နောက်ပိုင်းတွင် သူမကို ဖမ်းဆီးနိုင်ရန်အတွက် နေရာအနှံ့ အသေးစိတ် ရှာဖွေရမည် ဖြစ်လေသည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့ ရှီးလင်က ကောလဲ့မြို့သို့ ခေါ်ယူလိုက်သော စစ်အင်အားသည် မဖြစ်မနေ လုံလောက်စွာ များပြားနေရမည်။

မြို့ကို ကာကွယ်နေသော စစ်သည်များက အခြေအနေကို မြင်သည်နှင့် ကြောက်လန့်သွားစေရန် လုပ်ဆောင်ခြင်းက အကောင်းဆုံးဖြစ်ပြီး နောက်ပိုင်း မြို့ကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် ဝါးလုံးကို ခွဲသကဲ့သို့ အဟန့်အတားမရှိ ဖြစ်နိုင်ပေမည်။

သို့သော် ဘုန်းတော်ကြီးက သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သေး၏။ "မြို့တော်ကို ကာကွယ်တဲ့ စစ်သည်ငါးသောင်းလုံးကို အကုန်ခေါ်ထုတ်သွားတော့ ရှီးလင်ရဲ့ တံခါးပေါက်က ဟင်းလင်းပွင့်သွားပြီလေ"

ဟယ်ယီသည် ဘုန်းတော်ကြီး၏ ဤစိုးရိမ်ပူပန်မှုက ရယ်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်မှတ်ပုံရကာ မတ်တတ်ရပ်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "သဲကန္တာရထဲမှာ ဘယ်မျိုးနွယ်စုကများ ကျွန်မတို့ ရှီးလင်ကို လာတိုက်ရဲမှာလဲ"

"ချန်နိုင်ငံနဲ့ တာ့လျန်စစ်သည်တွေက အခွင့်ကောင်းယူပြီး ကျွန်မတို့ ရှီးလင်မြို့တော်ကို လာတိုက်ချင်ရင်တောင်မှ သူတို့က ကောလဲ့မြို့ထဲကနေတောင် ထွက်လို့မရအောင် ဝိုင်းထားခံရတာလေ။ သူတို့က ကောင်းကင်ကို ပျံသန်းနိုင်ပြီး မြေကြီးထဲကို ငုပ်လျှိုးနိုင်လို့ ကျွန်မတို့ ရှီးလင်ရဲ့ စစ်တပ်ကြီး တစ်သိန်းနှစ်သောင်း တည်ဆောက်ထားတဲ့ သံတံတိုင်းကြီးကို ကျော်ဖြတ်သွားနိုင်မှာမို့လို့လား"

ဘုန်းတော်ကြီးသည် ဟယ်ယီကို ဖျောင်းဖျ၍ မရနိုင်ကြောင်းကို သိရှိသွားသဖြင့် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် စကားထပ်မပြောတော့ချေ။

ဟယ်ယီက ဘုန်းတော်ကြီးကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။ "ဟယ်ယီက ဆရာ့ကို ဟယ်ယီ ဖန်တီးမယ့် ဘယ်တော့မှ မကြုံစဖူးတဲ့ အောင်မြင်မှုကြီးကို မြင်တွေ့ရအောင် လုပ်ပြမယ်"

စကားဆုံးသည်နှင့် သူမသည် ခြုံလွှာကို လွှဲယမ်းကာ စစ်တဲကြီးထဲမှ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ကောလဲ့မြို့ပေါ်တွင် အလံများသည် လေနှင့်အတူ တဖျပ်ဖျပ် လွင့်ပျံနေလေသည်။

ဝိန်းယွီသည် မြို့ရိုးပေါ်တွင် ရပ်နေပြီး အောက်ဘက်ရှိ သောင်းချီသော စစ်တပ်ကြီးရှေ့တွင် မြင်းဖြင့် ရပ်နေသော ရှီးလင်မင်းသမီးနှင့် အိန္ဒြေမပျက်ယွင်းဘဲ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်နေ၏။ တစ်ဖက်လူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ကျားသစ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ အရိုင်းဆန်မှုနှင့် ထက်မြက်မှုများ ရှိနေသည်။

သူမ၏ အနောက်ဘက်တွင် ဖြန့်ကျက်ထားသော စစ်တပ်အခင်းအကျင်းသည် ယခင်တစ်ကြိမ် မြို့ကို တိုက်ခိုက်ချိန်ကထက် အများကြီး သာလွန်နေပြီး မည်းမှောင်နေသော စစ်တပ်ကြီးက အနောက်ဘက်ရှိ သဲကန္တာရဆီသို့ ပျံ့နှံ့နေကာ အဆုံးအစကိုပင် မမြင်နိုင်သလောက် ဖြစ်နေလေသည်။

ဝိန်းယွီ၏ အကြည့်များသည် အစကနေ အဆုံးအထိ ငြိမ်းချမ်းနေပြီး တစ်ဖက်လူနှင့် ဆုံတွေ့နေသော အကြည့်များတွင်လည်း အနည်းငယ်မျှ နောက်ဆုတ်မည့် အရိပ်အယောင် မရှိခဲ့ချေ။

ဤတိုက်ပွဲသည် တကယ့်ကို သေရေးရှင်ရေးကို ဆုံးဖြတ်မည့်အပြင် အနိုင်အရှုံးကိုပါ ဆုံးဖြတ်မည့် တိုက်ပွဲပင် ဖြစ်သည်။

ကုရှီးယွင်သည် စိုးရိမ်ပူပန်စွာဖြင့် ဝိန်းယွီထံသို့ လျှောက်သွားကာ ခေါ်လိုက်၏။ "မင်းသမီး..."

ဝိန်းယွီက စကားနှစ်ခွန်းတည်းဖြင့်သာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "သေတဲ့အထိ ကာကွယ်မယ်"

ကျောင်းပိုင်သည် ဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဝိန်းယွီ၏ ဘေးဘက်တွင် ရပ်နေ၏။ ကျယ်ပြောလှသော ကောင်းကင်ယံတွင် ရှီးလင်၏ သိမ်းငှက်ကြီးများက ဝဲပျံနေပြီး အတောင်ပံ ခတ်လိုက်ချိန်တွင် သိမ်းငှက်၏ စူးရှသောအသံက ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ဖြူလွှလွှ စာကလေးတစ်ကောင်က ချန်နိုင်ငံ နန်းတော်၏ နေဝင်ဆည်းဆာအချိန်ရှိ လမ်းသွယ်များစွာကို ဖြတ်ကျော်ပျံသန်းကာ နန်းတော်ဆီသို့ တည့်တည့် သွားရောက်နေ၏။

ကျောက်ဟွာနန်းဆောင်အတွင်းတွင် ချင်းယွင်ကိုယ်ရံတော်က ငှက်မွေးဖြူ ဖုံးအုပ်ထားသော စာတစ်စောင်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ အတွင်းဆောင်သို့ အလျင်စလို ဝင်ရောက်လာပြီး အားလီကို စောင့်ရှောက်နေသော ထုန်ချွဲကို ပြောလိုက်သည်။ "အစ်မထုန်ချွဲ... ရွှေ့ပြောင်းသွားတဲ့ သိုးထိန်းတွေက နယ်စပ်ကနေ ထွက်သွားကြပါပြီ"

ထုန်ချွဲက အလျင်စလို မေးလိုက်၏။ "ရှီးလင်ဘက်ကရော ဘယ်လိုလဲ"

ချင်းယွင်ကိုယ်ရံတော်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "သူတို့က မင်းသမီး ကိုယ်တိုင် ကောလဲ့မြို့ကို သွားတာကို သိသွားလို့ မြို့တော်ကို ကာကွယ်တဲ့ စစ်တပ်ကိုပါ ရှေ့တန်းကို ခေါ်ထုတ်သွားကြပြီ"

ထုန်ချွဲ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာမှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်လာလေသည်။ "မင်းသမီးက တကယ်ကို နတ်ဘုရားလို ကြိုတင် ခန့်မှန်းနိုင်တာပဲ"

သို့သော် နန်းဆောင်အပြင်ဘက်မှ ရုတ်တရက် ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထုန်ချွဲက မနည်းချော့သိပ်ထားရသော အားလီက မျက်လုံးမှိတ်ထားဆဲဖြစ်သော်လည်း ပါးစပ်လေးမဲ့ကာ စတင် ငိုတော့မည်ကို မြင်သောအခါ ကလေးပုခက်ကို အလျင်စလို နှစ်ချက်လောက် ဖြည်းညင်းစွာ လွှဲပေးလိုက်ပြီး အသံကို နှိမ့်ကာ လှမ်းမေးလိုက်၏။ "အပြင်ဘက်က ဘာဖြစ်တာလဲ"

စကားထွက်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ပြဿနာစတင်သူက နန်းဆောင်တံခါးကို ခြေထောက်ဖြင့် ကန်ဖွင့်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ သူက ဆံပင်များ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေပြီး အရူးတစ်ယောက်အလား ဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ အတင်းဝင်ရောက်လာသော ချန်ဘုရင်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ဝံပုလွေတပ်ဖွဲ့ ဆုတ်ခွာသွားပြီးနောက် နန်းတော်ကို ဝိန်းယွီက တစ်ဖန် ပြန်လည် တာဝန်ယူခဲ့သည်။ ယန်သားအဖနှင့် သူတို့၏ အပေါင်းအပါများက တရားဝင် ပြစ်မှုများ ရှိနေသဖြင့် သဘာဝကျကျပင် အကျဉ်းထောင်ထဲတွင် ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ခံထားရသည်။ သို့သော် ချန်ဘုရင်က အပေါ်ယံတွင်တော့ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ချန်နိုင်ငံ၏ ဘုရင်ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ပြီး မှုခင်းဌာနနှင့် တရားလွှတ်တော်ချုပ်ကလည်း ယန်သားအဖနှင့် သူတို့၏ အပေါင်းအပါများကို အချိန်တိုင်း စစ်ဆေးမေးမြန်းရန် လိုအပ်နေသည်။

ချန်ဘုရင်ကိုပါ အကျဉ်းထောင်ထဲတွင် အတူတူ ပိတ်လှောင်ထားပါက နန်းတွင်းအမတ်များက သေချာပေါက် ကန့်ကွက်ကြလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ဝိန်းယွီက ချန်ဘုရင်ကို ကျန်းဟွာနန်းဆောင်ထဲတွင် ပြန်လည် ပိတ်လှောင်ထားရန် လူများကို အမိန့်ပေးခဲ့ပြီး အပြင်ဘက်တွင်မူ ချန်ဘုရင်သည် အသက်ရှည်ဆေးများ ဖော်စပ်ရာတွင် နစ်မွန်းနေပြီး ပညာရှိများနှင့်အတူ တရားကျင့်နေသဖြင့် နန်းတွင်းအမတ်များကို မတွေ့ဆုံနိုင်ကြောင်း ဆက်လက် ပြောဆိုထားခဲ့၏။

ဝိန်းယွီ နန်းတော်မှ ထွက်ခွာသွားပြီးကတည်းက ချင်းယွင်ကိုယ်ရံတော်များသည်လည်း နန်းတော်မှ ဆုတ်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေကြပြီး သူမတို့နှင့်အတူ လိုက်ပါမည့် ဤချန်နိုင်ငံ နန်းတွင်းအမတ်များက လက်ထဲရှိ ကိစ္စရပ်များကို လွှဲပြောင်းပေးအပ်ပြီးသည်နှင့် ခရီးထွက်ရန်သာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။ ကိုယ်ရံတော်တပ်၏ ကင်းလှည့်သည့် တာဝန်များကိုလည်း လူသစ်များ ပြန်လည် ခန့်အပ်ထားခဲ့သည်။

ထုန်ချွဲက ချန်ဘုရင်က ဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ ကျောက်ဟွာနန်းဆောင်သို့ အတင်းဝင်ရောက်လာသည်ကို မြင်သည်နှင့် ချင်းယွင်ကိုယ်ရံတော်များ ဆုတ်ခွာသွားပြီးနောက် ကိုယ်ရံတော်တပ်များက ကျန်းဟွာနန်းဆောင်တွင် ချန်ဘုရင်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်မည်ဟု ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ကိုယ်ရံတော်တပ်များအတွက်တော့ ချန်ဘုရင်က သူတို့၏ ဘုရင် ဖြစ်နေဆဲ မဟုတ်ပါလား။

ယခုအချိန်တွင် ဝိန်းယွီက နန်းတော်ထဲ၌ မရှိသဖြင့် သူတို့က ချန်ဘုရင်ကို ရမ်းသန်းပြီး ဒေါသထွက်အောင် လုပ်မိလျှင် အသက်သေသွားရင်တောင် ကူညီပြောပေးမည့်သူ မရှိမှာ စိုးရိမ်နေကြခြင်းပင်။ ထိုသို့ စိုးရိမ်မှုများကြောင့်သာ ချန်ဘုရင်ကို ကျောက်ဟွာနန်းဆောင်အထိ တစ်လျှောက်လုံး ဝင်ရောက်ခွင့် ပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

"အရှင်မင်းကြီး... ဒါက ဘာလုပ်တာလဲ" ထုန်ချွဲက ဤစကားကို ပြောလိုက်ချိန်တွင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ကလေးပုခက်ရှေ့တွင် ကာကွယ်ရပ်နေပြီဖြစ်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တံခါးဘေးရှိ ချင်းယွင်ကိုယ်ရံတော်ကို မျက်ရိပ်ပြလိုက်၏။

ဝိန်းယွီသည် နန်းတော်မှ မထွက်ခွာမီကတည်းက သူမနှင့် ချန်ဘုရင်အတွက် သင့်လျော်သော နေရာတစ်ခုကို မယ်တော်ကြီးနှင့် ကြိုတင် တိုင်ပင်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ နယ်စပ်စစ်ပွဲများကြောင့် အစီအစဉ်က နှောင့်နှေးသွားခဲ့သော်လည်း ကောလဲ့မြို့သို့ ကိုယ်တိုင် မသွားရောက်ခင် ဝိန်းယွီသည် မယ်တော်ကြီးကို သွားရောက်တွေ့ဆုံချိန်တွင် မယ်တော်ကြီးကလည်း သဘောတူခဲ့ပြီး သူမ မြို့တော်မှ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ချန်ဘုရင်ကို ထပ်မံ ပြဿနာရှာခွင့် မပြုတော့ဟု ဆိုခဲ့သည်။

သူမတို့က အပေါ်ယံတွင်တော့ အစေခံများဖြစ်သဖြင့် ချန်ဘုရင်ကို လူသိရှင်ကြား တိုက်ခိုက်၍ မရနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် မယ်တော်ကြီးကို အမြန်ဆုံး သွားခေါ်ရန် မဖြစ်မနေ လိုအပ်လေသည်။

ချန်ဘုရင်၏ မျက်နှာက ဖယောင်းလို ဝါဖျော့နေပြီး ပိန်ချုံးနေကာ သွေးကြောများ ယှက်သန်းနေပြီး အနည်းငယ် ပြူးထွက်နေသော မျက်လုံးတစ်စုံထဲတွင်တော့ အမုန်းတရားများနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။ "ဘာလုပ်ရမှာလဲ။ အဲ့ဒီ တာ့လျန်အမျိုးသမီးက ငါ့ချန်နိုင်ငံကို ဒီလောက်အထိ ဒုက္ခပေးထားတာ။ ဒီဘုရင်က ငါ့ချန်နိုင်ငံရဲ့ တရားမျိုးရိုးကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် သူနဲ့ အဲ့ဒီဖောက်ပြန်တဲ့ကောင်တို့ မွေးထားတဲ့ တိရစ္ဆာန်ကောင်ကို ခုတ်ပိုင်းပစ်ရမှာပေါ့"

ထုန်ချွဲသည် အခြေအနေ မကောင်းသည်ကို မြင်သောအခါ ငိုကြွေးနေသော အားလီကို ပုခက်ထဲမှ အလျင်စလို ပွေ့ချီလိုက်သည်။ ချင်းယွင်ကိုယ်ရံတော်များက အထပ်ထပ် ဝိုင်းရံလာကြပြီး အရူးတစ်ယောက်အလား လျှောက်လာနေသော ချန်ဘုရင်ကို ဓားများ ဆွဲထုတ်ကာ တားဆီးလိုက်ကြသည်။

ထုန်ချွဲက အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။ "အရှင်မင်းကြီးက နတ်ဆေးတွေ အများကြီး စားမိလို့ စိတ်က မှုန်ဝါးနေပြီလား"

သူမက ဘေးရှိ ချင်းယွင်ကိုယ်ရံတော်များကို မျက်ရိပ်ဖြင့် အချက်ပြလိုက်၏။ "အရှင်မင်းကြီးကို ကြိုးတုပ်ပြီး ကျန်းဟွာနန်းဆောင်ကို ပြန်ပို့လိုက်။ ပြီးတော့ သမားတော်ဖန်ကို နန်းတော်ထဲ ဝင်လာဖို့ ခေါ်လိုက်"

ချန်ဘုရင်သည် ချင်းယွင်ကိုယ်ရံတော်များ၏ လက်ထဲတွင် အကြိမ်မည်မျှ ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရသည်ကို မသိနိုင်တော့ချေ။ လက်ရှိအချိန်တွင်တော့ အရှေ့သို့ ဆက်မတိုးတော့ဘဲ ဓားကို မြှောက်ကာ ရမ်းသန်းခုတ်ပိုင်းနေပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "အနားမလာနဲ့။ မင်းတို့ ဘာအကြံအစည် ရှိနေလဲဆိုတာကို ဒီဘုရင်က မသိဘူးလို့ မထင်နဲ့"

"အရှင်မင်းကြီး... မလုပ်ပါနဲ့။ မလုပ်ပါနဲ့"

ရှေ့ညီလာခံမှ အလျင်စလို ရောက်ရှိလာကြသော နန်းတွင်းအမတ်များသည် ဤအခြေအနေကို မြင်သည်နှင့် အလျင်စလို ဒူးထောက်ကာ အသနားခံလိုက်ကြသည်။ အတူလိုက်ပါလာသူများထဲတွင် ကိုယ်ရံတော်တပ်သားများလည်း ပါဝင်နေ၏။ တွေးကြည့်ရလျှင် ချန်ဘုရင်က ဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ ကျန်းဟွာနန်းဆောင်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ကိုယ်ရံတော်တပ်များက ချန်ဘုရင်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်သဖြင့် ရှေ့ညီလာခံသို့ အလျင်စလို သတင်းပို့ကာ အကူအညီတောင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေမည်။

ထုန်ချွဲ၏ မျက်ခွံများက ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်သွားလေသည်။

ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် နန်းတွင်းအမတ်များ အားလုံး ရောက်လာကြသည်မှာ ကောင်းသောကိစ္စ မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ ချန်ဘုရင်ကသာ မပြောသင့်သော စကားများကို ဆက်ပြောလိုက်မည်ဆိုလျှင်...

သူမ စိုးရိမ်နေဆဲမှာပင် နန်းဆောင်တံခါးဝတွင် ရပ်နေသော ချန်ဘုရင်သည် နန်းတွင်းအမတ်များ အားလုံး ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်၏။ "ရောက်လာတာ ကောင်းတယ်။ ဒီနေ့ ဒီဘုရင်က အဲ့ဒီတာ့လျန်အမျိုးသမီးရဲ့ မျက်နှာဖုံးကို ခွာချပစ်မယ်"

...