အခန်း ၂၅၀

အပိုင်း (၂၅၀)

ကျားချောက်တောင်အောက်တွင် ခြောက်သွေ့သော ရာသီဥတုကြောင့် ရေစီးကြောင်းလေးသည် မြစ်ကြမ်းပြင်၏ နိမ့်ပါးသော နေရာများတွင်သာ တိမ်တိမ်လေး စီးဆင်းနေပြီး မြင်းခွာများကို လွှမ်းမိုးထားကာ ရေပြင်ပေါ်ရှိ လူနှင့် မြင်းတို့၏ အရိပ်များကို ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်သည်။

ကိုယ်ရံတော် တစ်ယောက်သည် ရေစီးကြောင်းကို ဖြတ်သန်းကာ ဖေစုန့် အနီးသို့ လျှောက်လာပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်လျက် ပြောလိုက်၏။ "ကျူကျွင်း... အားလုံး စီစဉ်ပြီးပါပြီ"

ဖေစုန့်၏ မျက်လုံးများက နေရောင်အောက်တွင် အနည်းငယ် မှေးစင်းသွားပြီး ဇက်ကြိုးကို ကိုင်ထားရင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

ကိုယ်ရံတော်က အရှေ့ဘက်သို့ လက်ဟန်ပြလိုက်ရာ မြစ်ကမ်းစပ်ရှိ ရေညှိများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ကျောက်တုံးပုံများကြားမှ ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲသံကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လေထုထဲတွင် ယမ်းမှုန့်နံ့များ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

ကိုယ်ရံတော်များက ရှေ့တိုးလာပြီး ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ကျန်ရစ်သော ကျောက်စရစ်ခဲများကို ဖယ်ရှားလိုက်ကာ ဖေစုန့်ဆီသို့ အလျင်စလို အော်ပြောလိုက်၏။ "ကျူကျွင်း... တွေ့ပါပြီ!"

ဖေစုန့်သည် မြင်းကို နှင်ကာ ရေစီးကြောင်းကို ဖြတ်သန်းပြီး အနီးသို့ ရောက်လာ၏။ မြင်းပေါ်မှ ဆင်းလာပြီးနောက် လူတစ်ယောက်သာ ကိုင်းညွှတ်ပြီး ဝင်နိုင်သော ထိုဂူပေါက်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အထင်သေးခြင်းလား၊ သို့တည်းမဟုတ် လှောင်ပြောင်ခြင်းလား မသိ။ နှုတ်ခမ်းကို တွန့်ကာ တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်၏။ "အဘိုးကြီး... ခင်ဗျားလည်း နောက်ဆုံးတော့ ကျွန်တော့်ကို တစ်ကြိမ်လောက်တော့ ကူညီပေးနိုင်သားပဲ"

လိုက်ပါလာသော ရှီးလင်စစ်သူကြီးငယ် တစ်ယောက်က ဂူပေါက်အတွင်း၌ ခြောက်သွေ့နေသော အညစ်အကြေးများကို ကြည့်ကာ အံ့သြထိတ်လန့်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ဒါက တောင်ပေါ်ကနေ ဆင်းလာတဲ့ မိလ္လာပေါက်လား"

သူက ဖေစုန့်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး မသိမသာ မေးခွန်းထုတ်သည့် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "ခံတပ်ထဲ ဝင်လို့ရတဲ့ ဒီလို လျှို့ဝှက်လမ်း ရှိနေတာကို သမက်တော်က ဘာလို့ နူဂယ်စစ်သူကြီးကို အစောကြီးကတည်းက မပြောခဲ့တာလဲ"

ဖေစုန့်၏ အကြည့်များက ရေခဲတမျှ အေးစက်နေသော်လည်း နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင်တော့ အပြုံးတစ်ခု ရှိနေဆဲပင်။ "စစ်သူကြီးထူစိုက်က ဒီလျှို့ဝှက်လမ်းလေးနဲ့တင် ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ်ကို ဝင်တိုက်လို့ရပြီလို့ ထင်နေတာလား"

ထိုရှီးလင်စစ်သူကြီးငယ်က စကားတစ်ခွန်းမှ ပြန်မပြောနိုင်တော့ချေ။ သူ၏ အတွေးများကို ထိုးထွင်းသိမြင်သွားကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

ဖေစုန့်က လှောင်ပြောင်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "ဒီမိလ္လာပေါက်က ကျားချောက်တောင်ပေါ်မှာ ရှိတဲ့ တာ့လျန်လူတွေရဲ့ နယ်စပ်ကာကွယ်ရေး စခန်းကို ရောက်သွားတာ။ တကယ်လို့ ဒီလမ်းကနေ ဝင်ပြီး အငိုက်ဖမ်း တိုက်မယ်ဆိုရင် နယ်စပ်ကာကွယ်ရေး စခန်းကနေတောင် မထွက်နိုင်ခင်မှာ စစ်တပ်တစ်ခုလုံး အသတ်ခံရပြီးသား ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

ထိုစစ်သူကြီးငယ်က မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆို သမက်တော်က ကျွန်တော်တို့ကို ဒီကို ခေါ်လာတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ"

ဖေစုန့်၏ နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် အပြုံးက ရှိနေဆဲပင်။ "ကျွန်တော် ပြောပြီးပြီပဲ... ယန်ရှော့က ကျွန်တော့် လူပါလို့"

ထိုစစ်သူကြီးငယ်က တစ်ခုခု ထပ်ပြောချင်သေးသော်လည်း ဖေစုန့်၏ အနီးရှိ ကိုယ်ရံတော်က အော်ဟစ် ဖြတ်ပြောလိုက်၏။ "စစ်သူကြီးထူစိုက်... လမ်းမှာ တာ့လျန် မြင်းစီးတပ်ဖွဲ့က ဘယ်လောက်တောင် ရင်ဆိုင်ရ ခက်ခဲလဲဆိုတာ စစ်သူကြီးလည်း မြင်ခဲ့ပြီးပြီပဲ။ သူတို့က ခံတပ်အထဲမှာ သူလျှိုရှိတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကို ကြိုတင် ဖြန့်ထားခဲ့လို့ အခု ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ် တစ်ခုလုံးက ယန်ရှော့ကို သူလျှိုလို့ သံသယ ဝင်နေကြပြီ။ ယန်ရှော့က တိုက်ပွဲမှာ အယောင်ပြ ရှုံးနိမ့်ပြီး ခံတပ်အတွင်းက ပြည်သူတွေကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် အရှက်တကွဲနဲ့ လက်နက်ချတယ်လို့ ဟန်ဆောင်ချင်ရင်တောင် သေချာပေါက် လူတွေရဲ့ ဝေဖန်မှုကို ခံရမှာပဲ။ အခုချိန်မှာ ကျွန်တော်တို့ ကျူကျွင်းက မြို့ထဲကို ဝင်ပြီး သူနဲ့ အကျအန ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ဖို့ပဲ ရှိတော့တယ်။ ဒီခံတပ်ထဲ ဝင်ရမယ့် နည်းလမ်းကိုလည်း ယန်ရှော့ကပဲ ကျွန်တော်တို့ ကျူကျွင်းကို ပြောပြခဲ့တာပါ"

ထိုကိုယ်ရံတော်က သတိပေးသည့်အလား ဆက်ပြောလိုက်၏။ "ကျွန်တော်တို့ ကျူကျွင်းက တစ်ခုခုကို ဖုံးကွယ်ထားချင်တယ် ဆိုရင်၊ ဒီခရီးမှာ စစ်သူကြီးတို့ကို ခေါ်လာစရာ လိုသေးလို့လား"

ထိုရှီးလင်စစ်သူကြီးငယ်သည် ဆွံ့အသွားပြီးနောက်မှ ဖေစုန့်ကို လက်နှစ်ဖက် ယှက်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်က ခံတပ်ထဲ ဝင်ဖို့ လောနေလို့ပါ... အဲဒီလို သဘော လုံးဝ မရှိပါဘူး!"

နီရူ သေဆုံးပြီးကတည်းက နူဂယ်သည် ဖေစုန့်၏ ချုပ်ကိုင်မှုအောက်တွင် အမြဲ ရှိနေခဲ့ခြင်းမှာ ကိစ္စအများစုက ဖေစုန့်သည် ခံတပ်အတွင်းသို့ ဝင်ရန် 'သော့ချက်' ဖြစ်နေသောကြောင့်သာ။

ယမန်နေ့ညက ဖေစုန့်သည် နူဂယ်ကို ယနေ့တွင် စစ်တပ်ကြီးအား ဦးဆောင်ပြီး မြို့ကို အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့ပြီး သူကိုယ်တိုင်ကတော့ ကိုယ်ရံတော် တစ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ကာ ညတွင်းချင်း လျှို့ဝှက်စွာ ထွက်လာခဲ့ပြီး ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ်ကို မကြာမီ 'ရှုံးနိမ့်' သွားစေမည်ဟု ကြွေးကြော်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် နူဂယ်က မိမိ၏ ယုံကြည်ရသော စစ်သူကြီးကို အတူ ထည့်ပေးလိုက်ခြင်းပင်။ ကူညီပေးမည်ဟု အကြောင်းပြချက် ပေးခဲ့သော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်တော့ စောင့်ကြည့်နေခြင်းသာ ဖြစ်၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဖေစုန့်သည် ဤအရာများကို ဂရုမစိုက်ပုံပေါ်ကာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာပင် သဘောတူခဲ့သည်။

ယခု သူက နှုတ်ခမ်းကို တွန့်ကာ အလွန် ကောင်းမွန်သော စိတ်သဘောထားဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "အချိန်က နီးကပ်နေပြီမို့လို့ စစ်သူကြီး လက်အောက်က လူတွေကို အရင် ဝင်ခိုင်းလိုက်လို့ ရပါပြီ"

ထိုရှီးလင်စစ်သူကြီးငယ်က သူ့အနောက်ဘက်ရှိ စစ်သည်များကို လက်ဟန်ပြလိုက်ရာ အနောက်ဘက်မှ ရှီးလင်စစ်သည်ငယ်များသည် တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် မိလ္လာပေါက်အတွင်းသို့ တွားသွား ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

နောက်ဆုံး ရှီးလင်စစ်သည်ငယ် ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက်မှသာ ဖေစုန့်က ထိုရှီးလင်စစ်သူကြီးငယ်ကို "ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်" ဟူသော လက်ဟန်ပြလိုက်၏။ "စစ်သူကြီး... သွားပါတော့"

ထိုရှီးလင်စစ်သူကြီးငယ်သည် တုံ့ဆိုင်းစွာဖြင့် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချကာ ဂူပေါက်သို့ သွားရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင် အနောက်ဘက်မှ လေကြမ်းများ တိုက်ခတ်လာသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။ သူက ဘေးသို့ အချိန်မီ ရှောင်တိမ်းလိုက်သော်လည်း လည်ပင်းတွင် အေးစက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

သူသည် ဂူပေါက်ရှိ ကျောက်တုံးများထက်သို့ အရုပ်ကြိုးပြတ် လဲကျသွားပြီး ဖေစုန့်၏ လက်ထဲမှ သွေးများ တစ်စက်စက် ကျနေသော ဓားမြှောင်ကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ အသံကြိုးနှင့် လည်ပင်းတို့ အတူတကွ ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသဖြင့် အသံထွက်ရန် အလွန် ခက်ခဲနေပြီ ဖြစ်ကာ သွေးများ အဆက်မပြတ် စီးထွက်နေသော လည်ပင်းကို လက်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီး လေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "မင်း... မင်း... မ..."

ဖေစုန့်က ဓားမြှောင်ပေါ်ရှိ သွေးများကို ပဝါဖြင့် သုတ်ပစ်လိုက်သည်။ မည်းနက်သော မျက်တောင်များက မျက်ခွံများပေါ်တွင် ပျင်းရိစွာ ကျဆင်းနေပြီး ဂရုမစိုက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "စစ်သူကြီးထူစိုက်က ကျွန်တော့် အပျော်မစောနဲ့ဦး၊ မင်းက လူလွှတ်ပြီး စစ်စခန်းကို သတင်းပို့ခိုင်းလိုက်ပြီလို့ ပြောချင်တာလား"

ထိုရှီးလင်စစ်သူကြီးငယ်သည် မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်ထားပြီး အောက်ခြေရှိ စစ်သည်များကို မိလ္လာပေါက်အတွင်းသို့ ဝင်ခိုင်းချိန်က နောက်ဆုံး ကိုယ်ရံတော်ကို တိတ်တဆိတ် ပေးလိုက်သော အချက်ပြမှုကိုပင် ဖေစုန့် သိရှိနေခြင်းအပေါ် အလွန် အံ့အားသင့်သွားပုံရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကိုယ်ရံတော် တစ်ယောက်က ရေစီးကြောင်းကို ဖြတ်သန်းကာ လျှောက်လာပြီး သွေးသံရဲရဲ ဖြစ်နေသော ခေါင်းတစ်ခုကို ရှီးလင်စစ်သူကြီးငယ်၏ အရှေ့သို့ ပစ်ချလိုက်ကာ ဖေစုန့်ကို ပြောလိုက်၏။ "ကျူကျွင်း... လူကို တားလိုက်နိုင်ပါပြီ"

ရှီးလင်စစ်သူကြီးငယ်သည် ခေါင်းဖြတ်ခံလိုက်ရသော စစ်သည်၏ မျက်နှာကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသောအခါ ဝမ်းနည်းစွာ ထပ်မံ အော်ဟစ်ချင်ပုံရသော်လည်း အသံကြိုးက ပြတ်တောက်သွားပြီဖြစ်ပြီး လည်ချောင်းထဲတွင်လည်း သွေးများ ပြည့်နှက်နေပြီ ဖြစ်သဖြင့် လေသံဖြင့်သာ အဆက်မပြတ် ပြောလိုက်နိုင်တော့သည်။ "မင်း... မင်းက မင်းသမီးကို... ပြီးတော့... စစ်သူကြီးကိုပါ... လိမ်ခဲ့တာပဲ..."

ထို့နောက်တွင်တော့ သူသည် မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်ထားကာ ဖေစုန့်ကို ဒေါသနှင့် မကျေနပ်မှု အပြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်ရင်း အသက်ရှူရပ်သွားတော့သည်။

ဖေစုန့်သည် ဓားမြှောင်မှ သွေးများကို သုတ်ထားသော ပဝါကို ထိုလူ၏ အလောင်းပေါ်သို့ ဂရုမစိုက်သလို ပစ်ချလိုက်၏။ ခပ်ပေါ့ပေါ့ စိုက်ကြည့်လိုက်သော အကြည့်တစ်ချက်က ပုရွက်ဆိတ်များကို ကြည့်နေသည့်အလား ပေါ့ပါးစွာ ပြောလိုက်၏။ "မလောပါနဲ့... နူဂယ် မြို့ထဲဝင်လာရင် မင်းကို တွေ့ဖို့ သူ့ကိုပါ အောက်ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပါ့မယ်"

ကိုယ်ရံတော်က ထိုစစ်သူကြီးငယ်၏ ခါးမှ တံဆိပ်ပြားကို ဖြုတ်ယူကာ ဖေစုန့်ကို ပေးလိုက်ရာ သူက လက်လှမ်းယူလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ နေရောင်ခြည်ကို ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းကို တွန့်လိုက်၏။ "ကျူကျွင်း... ကံတရားက ကျွန်တော်တို့ ဘက်မှာ ရှိနေတယ်"

ယန်ရှော့က ဘယ်တုန်းကမှ သူ့လူ မဖြစ်ခဲ့ဖူးချေ။ အရာအားလုံးက ရှီးလင်ကို ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ်အား တိုက်ခိုက်လာစေရန် သူ အသုံးပြုခဲ့သော အကြောင်းပြချက် တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။

ဤမိလ္လာပေါက်သည် ထိုနှစ်က ချင်ယီ ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ်ကို ကာကွယ်စဉ် တောင်ပေါ်တွင် နယ်စပ်ကာကွယ်ရေး စခန်း တည်ဆောက်ချိန်က ဖောက်လုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် တောင်ပေါ်ရှိ နယ်စပ်ကာကွယ်ရေး စခန်း အရာအားလုံး ပြည့်စုံသွားပြီးနောက် လျှို့ဝှက်အန္တရာယ်များ မကျန်ရစ်စေရန် ချင်ယီက ဤမိလ္လာပေါက်ကို ပိတ်ပစ်ရန် လူလွှတ်ခဲ့သည်။

ဤကိစ္စသည် ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ် တစ်ခုလုံး၏ လုံခြုံရေးနှင့် သက်ဆိုင်နေသဖြင့် ဤမိလ္လာပေါက် တည်ရှိနေခြင်းကို နောက်ပိုင်းတွင် သူ၏ အနီးကပ် ယုံကြည်ရသူများသာ သိရှိခဲ့ကြသည်။

ချင်ယီက အိမ်ရှေ့စံ ဆက်ခံရေးတွင် မတရား စွပ်စွဲခံရပြီး ထောင်ကျသွားပြီးနောက် သူ၏ ယုံကြည်ရသူများ အားလုံးလည်း ရှင်းလင်းခံလိုက်ရသည်။ ဤလောကတွင် ဤမိလ္လာပေါက်ကို သိရှိသူဟူ၍ ချင်ယီမှလွဲလျှင် သူ တစ်ယောက်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

သူ ရှီးလင်ဆီသို့ ခိုလှုံသွားခဲ့ခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်က ဟယ်ယီကို တာ့လျန်အား တိုက်ခိုက်အောင် ကူညီပေးရန် ဘယ်တုန်းကမှ မဟုတ်ခဲ့ချေ။ ရှီးလင်၏ အင်အားကို အသုံးချပြီး သူ အလွယ်တကူ ရရှိနိုင်ခဲ့သော အရာအားလုံးကို ပြန်လည် လုယူရန်သာ။

ဝိန်းမိသားစုဝင် မိန်းကလေးနှင့် ထိုရှောင်းဆိုသော လူတို့ ခံတပ်အပြင်ဘက်တွင် သေဆုံးသွားပြီးနောက် တာ့လျန်နယ်မြေတွင် သူ့ကို တားဆီးနိုင်မည့်သူ ဘယ်သူ ရှိဦးမည်နည်း။

ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ်နှင့် ပိုင်ယန်ခံတပ်တို့၏ သဘာဝအတားအဆီးများကို အားကိုးပြီး နောင်တစ်ချိန်တွင် ရှီးလင်က သူ့ဆီကနေ ဤအကြွေးကို ပြန်တောင်းချင်လျှင်တောင် သူ့ကို ဘာလုပ်နိုင်ဦးမည်နည်း။

ထို့အပြင် ဟယ်ယီအနေဖြင့် ထိုအချိန်ကျရင် သူ့ဆီကနေ အကြွေးပြန်တောင်းဖို့ အသက်ရှင်နေဦးမလား ဆိုတာလည်း ကြည့်ရဦးမည်!

ကျားချောက်တောင် နယ်စပ်ကာကွယ်ရေး စခန်း။

ကင်းလှည့်နေသော နယ်စပ်ကာကွယ်ရေး စစ်သည် တစ်ဖွဲ့က စစ်တဲများကြားမှ ဖြတ်လျှောက်သွားပြီး ခြေသံများနှင့် သံချပ်ကာ ရိုက်ခတ်သံများက စည်းချက်တစ်ခုတည်း ထွက်ပေါ်နေလုနီးပါးပင်။

နောက်ဆုံး ကင်းလှည့်စစ်သည် ဖြတ်သွားချိန်တွင် စစ်တဲကြားရှိ ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းကြားထဲမှ လက်တစ်ဖက် ရုတ်တရက် ထွက်လာပြီး တစ်ဖက်လူ၏ ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းကို အုပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် နောက်တစ်ဖက်က လည်ဂုတ်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်ရာ ထိုကင်းလှည့်စစ်သည် ချက်ချင်း မေ့လဲသွားပြီး စစ်တဲအနောက်သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ဆွဲခေါ်ခံလိုက်ရလေသည်။

မြေကွက်လပ်ထဲတွင် စစ်ဝတ်စုံ ချွတ်ခံထားရသော နယ်စပ်ကာကွယ်ရေး စစ်သည်များ၏ အလောင်း ဆယ်ခုကျော် ဖရိုဖရဲ လဲကျနေလေပြီ။

ကိုယ်ရံတော်က ယခုလေးတင် ရိုက်နှက် မေ့မြောသွားသော နယ်စပ်ကာကွယ်ရေး စစ်သည်၏ ကိုယ်ပေါ်မှ စစ်ဝတ်စုံကို ချွတ်ယူလိုက်ပြီး ဓားမြှောင်ဖြင့် လည်ပင်းကို ဖြတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ယခုလေးတင် ချွတ်ယူထားသော စစ်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်လိုက်ပြီး ဖေစုန့်ကို ပြောလိုက်၏။ "ကျူကျွင်း... အားလုံး လဲပြီးပါပြီ"

တောင်ပေါ်ရှိ မိလ္လာပေါက်သည် အစောကြီးကတည်းက အသုံးမပြုတော့ဘဲ အပေါ်တွင် ကျောက်ပြားများ ဖုံးအုပ်ကာ ပစ္စည်းသိုလှောင်ရုံအဖြစ် ပြောင်းလဲထားခဲ့သည်။

ဖေစုန့်တို့အဖွဲ့သည် ပစ္စည်းသိုလှောင်ရုံမှ ထွက်လာပြီးနောက် ဤနေရာတွင် ပုန်းကွယ်နေခဲ့ပြီး လမ်းဖြတ်သွားသော နယ်စပ်ကာကွယ်ရေး စစ်သည် ဆယ်ယောက်ကျော်ကို ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဖေစုန့်သည်လည်း နယ်စပ်ကာကွယ်ရေး စစ်သည် တစ်ယောက်၏ စစ်ဝတ်စုံကို အစောကြီးကတည်းက လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ သူက လက်ကောက်ဝတ် ကာကွယ်ရေးပစ္စည်းကို တပ်ဆင်လိုက်ပြီး ရှီးလင်စစ်သူကြီးငယ်၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ရှာဖွေတွေ့ရှိထားသော ခါးဆွဲတံဆိပ်ပြားကို ထုတ်ယူကာ လိုက်ပါလာသော ရှီးလင်စစ်သည်များကို ရှီးလင်ဘာသာစကားဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်၏။ "မင်းတို့အားလုံး နယ်စပ်ကာကွယ်ရေး စခန်းရဲ့ အနောက်ဘက်ကနေ ထွက်သွားကြ"

သူ၏ မျက်နှာက အေးစက်နေသည်။ "ရွာကို သတ်ဖြတ်တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မြို့ကို မီးရှို့တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဘယ်လိုတန်ဖိုးမျိုးပဲ ပေးဆပ်ရပါစေ... ယန်ရှော့က သူလျှိုဖြစ်ပြီး မင်းတို့ကို ခံတပ်ထဲ ဝင်ခွင့်ပြုခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကို ဖြန့်လိုက်"

ထိုရှီးလင်စစ်သည်များသည် တံဆိပ်ပြားကို မြင်သောအခါ နည်းနည်းလေးမှ သံသယမရှိဘဲ ရင်ဘတ်ကို လက်သီးဖြင့် ထုကာ ဖေစုန့်ကို အရိုအသေပေးပြီးနောက် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အမူအရာများဖြင့် အမိန့်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ထွက်သွားကြတော့သည်။

လိုက်ပါလာသော ကိုယ်ရံတော်က မေးလိုက်၏။ "ကျူကျွင်း... ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ ဘယ်ဆက်သွားကြမလဲ"

ဖေစုန့်၏ နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် သွေးဆာနေသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။ "ယန်အိမ်တော်ကို သွားရမှာပေါ့"

ကျားချောက်တောင်အောက်ရှိ ပေါက်ကွဲမှုဖြစ်ပွားရာ နေရာသို့ ရှောင်းလိက ဝံပုလွေမြင်းစီးတပ်သားများကို ခေါ်ဆောင်ကာ ရေစီးကြောင်းကို ဖြတ်သန်းပြီး လိုက်လံ ရှာဖွေလာခဲ့သည်။ ဂူပေါက်ဝတွင် မှောက်လျက် လဲကျနေသော ရှီးလင်စစ်သူကြီးငယ်၏ အလောင်းကို တွေ့ရှိသွားသောအခါ မြင်းပေါ်မှ ဆင်းပြီး စစ်ဆေးလိုက်သည်။

လိုက်ပါလာသော ဝံပုလွေမြင်းစီးတပ်သားက ဓားအိမ်ဖြင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဖြတ်တောက်ခံထားရသော ခေါင်းကို လှန်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အလွန် နားမလည်နိုင်သလို ဖြစ်သွား၏။ "အားလုံးက ရှီးလင်လူတွေချည်းပဲလား"

သူက ရှောင်းလိကို ကြည့်လိုက်သည်။ "ကျူကျွင်း... ဖေစုန့်နဲ့ ဒီရှီးလင်လူတွေကြားမှာ အတွင်းရေး ပြဿနာတွေများ ဖြစ်နေတာလား"

စကားထွက်သွားပြီးမှ သူကိုယ်တိုင်ပင် မမှန်ဘူးဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ တကယ်လို့ အတွင်းရေး ပြဿနာသာ ဖြစ်မယ်ဆိုရင် ဒီနေရာမှာ သေသွားမယ့်သူက ဒီနှစ်ယောက်တည်းတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။

ရှောင်းလိက ထိုရှီးလင်စစ်သူကြီးငယ်၏ လည်ပင်းပေါ်ရှိ ဓားဒဏ်ရာကို သေချာစွာ စစ်ဆေးပြီးနောက် အကြည့်များက ရှီးလင်စစ်သူကြီးငယ်၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ သွေးစွန်းနေသော ပိုးပဝါပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

ရှီးလင်စစ်သူကြီးငယ်က သေဆုံးချိန်အထိ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် မိမိ၏ လည်ပင်းကို ဖုံးအုပ်ထားပြီး အခြားလက်တစ်ဖက်က အောက်သို့ တွဲလောင်းကျနေသည့် အနေအထားကို ထိန်းသိမ်းထားသည်။ ထိုသွေးစွန်းနေသော ပဝါသည် သူ့ပစ္စည်းမဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိုပဝါဖြင့် ချွန်ထက်သော လက်နက်တစ်ခုကို သုတ်ပြီးနောက် ပေါ့ပေါ့ဆဆ ပစ်ချသွားပုံရသည်။

ဘေးရှိ ဝံပုလွေမြင်းစီးတပ်သားက အော်ပြောလိုက်၏။ "ကျူကျွင်း! ဒီဂူပေါက်ထဲမှာ လူတွေ ဝင်ထွက်သွားတဲ့ လက္ခဏာတွေ ရှိနေတယ်!"

ထိုအခါမှသာ ရှောင်းလိသည် ဂူပေါက်ကို အာရုံစိုက်လိုက်ပြီး လက်လှမ်းကာ ဂူပေါက်ဝရှိ ခြောက်သွေ့နေသော အညစ်အကြေးများကို ယူကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျားချောက်တောင် တစ်ခုလုံး၏ အနေအထားကို ကြည့်လိုက်ရာ ဤဂူပေါက်၏ ယခင် အသုံးပြုပုံကို ချက်ချင်း နားလည်သွားတော့သည်။

ဤနေရာတွင် ဤမိလ္လာပေါက်ကို တူးဖော်နိုင်သူမှာ ယခင်က ခံတပ်အတွင်းရှိ ကာကွယ်ရေး စစ်တပ်သာ ဖြစ်နိုင်သည်။

ရင်ထဲတွင် အေးစက်သော ခံစားမှုတစ်ခု ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်၏။ "ထျန်ဝူ... မင်း မြန်မြန်သွားပြီး လောင်ဟူကို သွားရှာ။ ခံတပ်အထဲမှာ တစ်ခုခု ထူးခြားနေရင် ဘယ်လိုတန်ဖိုးမျိုးပဲ ပေးဆပ်ရပါစေ စစ်ကူသွားပေးဖို့ ပြောလိုက်"

"ကျန်တဲ့လူတွေ ငါ့နောက်က လိုက်ခဲ့!"

ထိုရှီးလင်စစ်တပ် ဖန်တီးလိုက်သော ဆူညံပွက်လောရိုက်မှုက သေးငယ်လှသည် မဟုတ်ရာ နယ်စပ်ကာကွယ်ရေး စခန်းအတွင်းတွင် အလျင်အမြန် အကြောက်တရားများ ဖြစ်ပေါ်လာစေခဲ့သည်။

ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ်၏ မြို့ရိုးကာကွယ်ရေးက ခိုင်ခံ့ပြီး သဘာဝအတားအဆီးများကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် ဆယ်နှစ်ကျော် ကာလတစ်လျှောက်လုံးတွင် ဘယ်တုန်းကမှ မကျဆုံးဖူးခဲ့ချေ။ ယနေ့နံနက်ပိုင်းကမှ ခံတပ်ဘက်တွင် ရှီးလင်စစ်တပ်ကြီးက မြို့ကို တိုက်ခိုက်နေကြောင်း သတင်းထွက်လာခဲ့ပြီး ယခု နယ်စပ်ကာကွယ်ရေး စခန်းအတွင်းသို့ ရှီးလင်စစ်တပ်များ ဝင်ရောက်လာပြီ ဆိုတော့ ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ် ကျဆုံးသွားသည်များလား။

ယန်ရှော့သည် ရှီးလင်၏ သူလျှိုဖြစ်ကြောင်း ကောလာဟလများကို ထပ်မံ တွေးတောမိသောအခါ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မသိနိုင်သော ထိတ်လန့်မှုများက ကပ်ရောဂါတစ်ခုလို စစ်စခန်းတစ်ခုလုံးတွင် ပျံ့နှံ့သွားပြီး စစ်တပ်၏ စိတ်ဓာတ်များက ပြန့်ကျဲနေသော သဲများကဲ့သို့ ဖြစ်သွားတော့သည်။

ဖေစုန့်သည် ကိုယ်ရံတော်များကို ခေါ်ဆောင်ကာ နယ်စပ်ကာကွယ်ရေး စစ်သည်များအဖြစ် ဟန်ဆောင်ပြီး အနည်းငယ်မျှ အားထုတ်စရာ မလိုဘဲ စစ်စခန်းမှ ထွက်ခွာလာနိုင်ခဲ့သည်။ လမ်းတစ်ဝက်တွင် စစ်စခန်းရှိ ကာကွယ်ရေး စစ်သူကြီးက မြို့တွင်းသို့ သတင်းပို့ရန် လွှတ်လိုက်သော သတင်းပို့စစ်သည်ကိုပင် ဖြတ်တောက် သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး သူ့နေရာတွင် အစားထိုး ဝင်ရောက်ခဲ့သေးသည်။

စစ်သူကြီးအိမ်တော်သို့ ရောက်ရှိပြီး နယ်စပ်ကာကွယ်ရေး စခန်းရှိ အပြောင်းအလဲများကို ရှင်းပြပြီးနောက် သူတို့အဖွဲ့၏ အဝတ်အစားများက ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး သတင်းပို့စစ်သည်၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ယူဆောင်လာသော နယ်စပ်ကာကွယ်ရေး စခန်း စစ်သူကြီး၏ ကိုယ်တိုင်ရေးစာကိုလည်း သက်သေအဖြစ် ပြသနိုင်ခဲ့သဖြင့် ယန်အိမ်တော်တွင် ကျန်ရစ်နေသော အိမ်တော်ကိုယ်ရံတော်ကလည်း သံသယ မဝင်ခဲ့ချေ။ တောင်ပေါ်ရှိ အပြောင်းအလဲများက မည်သည့်အကြောင်းကြောင့် ဖြစ်သည်ကို သေချာ မသိသော်လည်း ၎င်းသည် သူတို့၏ စစ်သူကြီးကို ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်းကိုတော့ အလွန် ရှင်းလင်းစွာ သိရှိနေခဲ့သည်။

ဖေစုန့်တို့အဖွဲ့ကို ဘေးဘက် ခန်းမဆောင်တွင် ခေတ္တ အနားယူရန် ဖိတ်ခေါ်ပြီး သူတို့၏ ဒဏ်ရာများကို ပတ်တီးစည်းပေးရန် အိမ်တော် သမားတော်ကို ခေါ်ယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် အစေခံများကို ယန်သခင်မထံသို့ သတင်းပို့ရန် အလျင်စလို စေလွှတ်လိုက်ပြီး ယန်သခင်မအား အဖိုးတန်ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းကာ သားနှစ်ယောက်ကို ခေါ်ဆောင်ပြီး ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ်မှ အရင် ထွက်ခွာသွားရန် အကြောင်းကြားလိုက်၏။

လက်ဖက်ရည် ဖျော်ပြီး နယ်စပ်ကာကွယ်ရေး စခန်း တိုက်ခိုက်ခံရမှုနှင့် ပတ်သက်သည့် အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို ထပ်မံ မေးမြန်းရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင် ရင်ဘတ်ကို ဓားဖြင့် ထိုးဖောက်ခံလိုက်ရမည်ဟု လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။

"ခွမ်း" ခနဲ အသံတစ်ခုနှင့်အတူ လက်ဖက်ရည်အိုးသည် အိမ်တော်ကိုယ်ရံတော်၏ လက်ထဲမှ လွတ်ကျသွားပြီး အစအနများအဖြစ် ကွဲကြေသွားတော့သည်။

ထိုအိမ်တော်ကိုယ်ရံတော်သည် မိမိ၏ ရင်ဘတ်ထဲမှ ဖောက်ထွက်လာသော သွေးစွန်းနေသည့် ဓားကို ကြည့်ကာ ခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မော့ပြီး ဖေစုန့်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့သြထိတ်လန့်မှုများနှင့်အတူ တွေဝေမှုနှင့် ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်မှုများလည်း အနည်းငယ် ပါဝင်နေ၏။ "မင်း..."

ဖေစုန့်က ဓားကို ပြန်ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ သွေးများက သူ့မျက်နှာပေါ်သို့ လွင့်စင်လာခဲ့သည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် အပြုံးခပ်ဖျော့ဖျော့ တစ်ခု ရှိနေပြီး အမူအရာက အေးစက်ကာ ပျင်းရိနေပုံရသည်။ "ငါ့ချင်မိသားစု ကိုယ်စား လူဆိုးလူယုတ်တွေကို ရှင်းလင်းပေးရုံပါပဲ"

အိမ်တော်ကိုယ်ရံတော်၏ ရင်ဘတ်ရှိ အဝတ်အစားများသည် သွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်သွားတော့သည်။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးသည် ခွန်အားများ ကုန်ခမ်းသွားကာ ရှေ့သို့ မှောက်ကျသွားပြီး စားပွဲပုလေးပေါ်သို့ မှောက်ကျသွားရာ အပေါ်ရှိ လက်ဖက်ရည်ခွက်များနှင့် ပစ္စည်းများ အားလုံး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျကုန်တော့သည်။

သူက ဖေစုန့်၏ ထိုစကားကြောင့် အခက်အခဲဖြင့် ခေါင်းကို မော့လာပြီး သွေးစွန်းနေသော လက်ဖြင့် သူ့ကို ညွှန်ပြကာ အခက်အခဲဖြင့် အသံထွက်လာခဲ့၏။ "မင်း... မင်းက..."

ဖေစုန့်က သူ ရွံရှာသော ထိုနာမည်ကို ထပ်မံ၍ မပြောချင်ပုံရသဖြင့် နှုတ်ခမ်းကို အေးစက်စွာ တွန့်လိုက်ပြီး ထိုအိမ်တော်ကိုယ်ရံတော်ကို မည်းနက်သော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ "မှတ်ထား... မင်းတို့ကို ဒုက္ခပေးတာ ယန်ရှော့ပဲ။ မင်းတို့ကို ခေါ်ပြီး ဝိန်းမိသားစုရဲ့ ခွေးဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့တာ သူပဲ"

ထိုအချိန်မှာပင် တံခါးအပြင်ဘက်မှ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သွေးများက တံခါးပေါ်သို့ စင်သွားကာ ပန်းပုထွင်းထားသော သစ်သားတံခါး၏ ပိတ်ပါးစပေါ်မှနေ၍ တစ်စက်စက် ကျဆင်းနေလေသည်။

ကိုယ်ရံတော်က တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်ပြီး တံခါးရှေ့တွင် ကန့်လန့်ဖြတ် လဲကျနေသော အလောင်းကို ခြေထောက်ဖြင့် ကန်ဖယ်လိုက်ကာ ဖေစုန့်ကို လက်နှစ်ဖက် ယှက်လျက် ပြောလိုက်၏။ "ကျူကျွင်း... အကုန်လုံး ရှင်းလင်းပြီးပါပြီ"

ဖေစုန့်က မေးလိုက်သည်။ "ယန်ရှော့ရဲ့ ဇနီးနဲ့ သားတွေရော"

ကိုယ်ရံတော်က ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "အိမ်စေတစ်အုပ်က ကာကွယ်ပေးပြီး အနောက်တံခါးဘက်ကို ထွက်ပြေးသွားကြတယ်။ ကျွန်တော်က ထွက်ပေါက်တွေ အားလုံးကို ပိတ်ဖို့ အစောကြီးကတည်းက လူလွှတ်ထားပြီးပါပြီ။ အိုးထဲက လိပ်ကို ဖမ်းဖို့ပဲ ကျန်တော့တာပါ"

....