အခန်း ၂၅၁

အပိုင်း (၂၅၁.၁)

သခင်မယန်သည် သစ္စာရှိ အစေခံကျွန်များကို တွဲကာ အိမ်တော်စောင့်တပ်မှူးနှင့် အိမ်တော်စောင့်စစ်သည်များ၏ အစောင့်အရှောက်ဖြင့် နောက်ဖေးခြံဝင်း ထောင့်တံခါးဆီသို့ ဒယိမ်းဒယိုင် ပြေးသွားလေသည်။

ကလေးငယ်ကို သစ္စာရှိ အစေခံတစ်ဦးက ပွေ့ချီထားပြီး ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့ကာ ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးနေပြီး သခင်မယန်ကို ပွေ့ချီရန် လက်လှမ်းကာ အဆက်မပြတ် တောင်းဆိုနေ၏။

သားအကြီးဆုံးက နားလည်နိုင်သည့် အရွယ်ရောက်နေပြီဖြစ်ကာ အိမ်တော်သည် ဘေးဒုက္ခကြီးတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့နေရကြောင်းကို သိရှိထားသဖြင့် လက်ထဲတွင် ဓားမြှောင်တစ်လက်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး မိခင်ဖြစ်သူ၏ ဘေးနားတွင် အနီးကပ် လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

"မြို့တံခါးဘက်ကနေ အရေးပေါ်သတင်း ဘာမှ မပို့လာဘဲနဲ့ နယ်စပ်စောင့်တပ်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရုတ်တရက် အတိုက်ခံရတာလဲ..." သခင်မယန်သည် အလျင်စလို ပြေးသွားရင်း အိမ်တော်စောင့်တပ်မှူးကို စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်၏။

"သတင်းလာပို့တဲ့ လူစုက လှည့်စားနေတာပါ။ နယ်စပ်စောင့်တပ် တကယ် အတိုက်ခံရသလား ဆိုတာက အခုအချိန်မှာ အမှန်လား အမှားလား မသိနိုင်ပေမယ့် အဲ့ဒီလူစုက သခင်မနဲ့ သခင်လေးနှစ်ယောက်ကို တမင် ပစ်မှတ်ထားလာတာ သေချာတယ်။ ကျွန်တော်မျိုးက သခင်မနဲ့ သခင်လေးနှစ်ယောက်ကို အရင်ဆုံး ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်အောင် ကာကွယ်ပို့ဆောင်ပေးပါ့မယ်"

စကားပြောနေစဉ်မှာပင် သူတို့တစ်စုသည် နောက်ဖေးခြံဝင်း ထောင့်တံခါးဆီသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ အရှေ့ဆုံးမှ ပြေးသွားသော အိမ်တော်စောင့်စစ်သည်က တံခါးကို ဆွဲဖွင့်လိုက်သည်နှင့် မြားမိုးများ တရစပ် ပစ်ခတ်ခံရသဖြင့် ဆန်ခါပေါက်ဖြစ်သွားတော့သည်။

နောက်ဖေးပေါက်လမ်းလည်း ပိတ်ဆို့ခံထားရပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိသွားသဖြင့် ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ အိမ်တော်စောင့်တပ်မှူးက တံခါးကို ပြန်ပိတ်ရန် အလျင်အမြန် အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး အပြင်ဘက်မှ မြားပစ်ခတ်မှုကြောင့် ထိခိုက်သေဆုံးမှု ထပ်မံ မဖြစ်ပွားစေရန် အတူပါလာသူများ အားလုံးကို နံရံအောက်ခြေကို အကာအကွယ် ယူထားရန် ညွှန်ကြားလိုက်၏။

တံခါးအပြင်ဘက်မှ သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးများက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ယန်ရှော့ရဲ့ ဇနီးနဲ့ သားတွေကို အပ်လိုက်စမ်း၊ ဒါဆိုရင် မင်းတို့အသက်ကို ချမ်းသာပေးမယ်"

အိမ်တော်စောင့်တပ်မှူးက အပြင်ဘက်သို့ အော်ဟစ်လိုက်၏။ "မင်းတို့ သူပုန်တွေ အခုချက်ချင်း လက်နက်ချ အဖမ်းခံလိုက်စမ်း၊ ငါတို့ စစ်သူကြီးက မင်းတို့ရဲ့ အလောင်းကို အကောင်းပကတိအတိုင်း ချန်ထားပေးကောင်း ချန်ထားပေးလိမ့်မယ်"

စကားသံဆုံးသည်နှင့် ခြံတံတိုင်းအပြင်ဘက်မှ မြားမိုးများ အဆက်မပြတ် ဝင်ရောက်လာပြန်ရာ အပြင်ဘက်ရှိ သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးများက သူတို့ကို အပြင်းအထန် ခြိမ်းခြောက်လိုက်ခြင်းပင်။

ဤကဲ့သို့ အသက်အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေမျိုးကို တစ်ခါမှ မတွေ့ကြုံဖူးကြသည့် ကြောက်တတ်ကြသော အစေခံမိန်းကလေးများနှင့် အစေခံအမျိုးသမီးများသည် ချက်ချင်းပင် အဆက်မပြတ် တိုးတိတ်စွာ ရှိုက်ငိုနေကြပြီး သနားစဖွယ် အသံဖြင့် မေးလိုက်ကြသည်။ "သခင်မ၊ ကျွန်မတို့တွေ ဒီမှာပဲ သေရတော့မှာလား"

သခင်မယန်သည် ထိတ်လန့်တကြား အဆက်မပြတ် ငိုကြွေးနေသော ကလေးငယ်ကို ပွေ့ဖက်ထားရင်း သူမကို စိုးရိမ်ထိတ်လန့်စွာဖြင့် ကြည့်နေကြသော မျက်နှာတစ်ခုစီကို ကြည့်ကာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးလွန်းသဖြင့် စကားတစ်ခွန်းမှပင် ထွက်မလာတော့ချေ။

အိမ်တော်စောင့်တပ်မှူးသည် လက်ထဲရှိ လက်နက်ဖြင့် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လွင့်ပျံလာသော မြားများကို ကာကွယ်ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။ "သခင်မ စိတ်ချပါ၊ ကျွန်တော်တို့တွေ အသက်ကို ပေးရမယ်ဆိုရင်တောင် သခင်မနဲ့ သခင်လေးနှစ်ယောက်ကို သေချာပေါက် ဘေးကင်းအောင် ကာကွယ်ပေးပါ့မယ်"

ထိုစဉ် တစ်ကိုယ်လုံး သွေးများပေကျံနေသော အိမ်တော်စောင့်စစ်သည်တစ်ဦးသည် အိမ်ရှေ့ဝင်းမှ တယိမ်းတယိုင်ဖြင့် အလျင်အမြန် ပြေးလာကာ မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "တပ်မှူး၊ ဖေစုန့်ပဲ။ အိမ်တော်ကို ဝင်စီးတာ ဖေစုန့်ပဲ။ အိမ်ရှေ့ဝင်းက ခုခံလို့ မရတော့ဘူး"

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် အိမ်တော်ရှိ အစေခံများသာမက အိမ်တော်စောင့်တပ်မှူးနှင့် သခင်မယန်တို့ပင် မျက်နှာများ ဖြူဆုတ်သွားကြပြီး ကျောရိုးတစ်လျှောက် ရုတ်တရက် အေးစိမ့်သွားကြတော့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် အားလုံး နားလည်သဘောပေါက်သွားကြသည်မှာ ယနေ့ကိစ္စသည် ယန်မိသားစုတစ်ခုလုံးကို ပစ်မှတ်ထားလာခြင်းပင်။

ထောင့်တံခါးအပြင်ဘက်ရှိ သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးများသည် တံခါးကို ဆောင့်ကာ ဖွင့်နေကြလေသည်။ အိမ်တော်စောင့်တပ်မှူးက လူများကို ခေါ်ဆောင်ကာ တံခါးအနောက်မှ တွန်းကန်ထားရင်း ထိုအိမ်တော်စောင့်စစ်သည်ကို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။ "မခုခံနိုင်ရင်လည်း ခုခံရမယ်"

သခင်မယန်သည် သူမတို့ သားအမိသုံးယောက်ကို ဖမ်းဆီးမည့် ဖေစုန့်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်သွားပြီဖြစ်ရာ သူမမေးစေ့ကို ငုံ့ကာ ရင်ခွင်ထဲတွင် အဆက်မပြတ် ရှိုက်ငိုနေသော ကလေးငယ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ထို့နောက် အလားတူ ကြောက်ရွံ့နေသော်လည်း ဓားမြှောင်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ စကားတစ်ခွန်းမှ မဟဘဲ နေနေသော သားအကြီးဆုံးကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ခုကို ပြတ်ပြတ်သားသား ဆုံးဖြတ်လိုက်သည့်နှယ် တံခါးကို စောင့်ကြပ်နေသော အိမ်တော်စောင့်တပ်မှူးကို ပြောလိုက်၏။ "စစ်သူကြီးကျိုး၊ ရှင် ယွဲ့အာကို ခေါ်ပြီး ထွက်ပြေးပါတော့"

အိမ်တော်စောင့်တပ်မှူးသည် အလွန်အမင်း အံ့ဩသွားပြီး "သခင်မ"

ဓားမြှောင်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော လူငယ်လေးကလည်း အလျင်အမြန် အော်ဟစ်လိုက်၏။ "အမေ၊ သား မသွားဘူး"

သခင်မယန်သည် မျက်ရည်များ ရစ်သိုင်းနေသော မျက်လုံးများဖြင့် သားအကြီးဆုံး၏ မျက်နှာကို လက်လှမ်းကာ ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး သူမကိုယ်တိုင် ကလေးငယ်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ သူတို့နှင့်အတူ လိုက်ပါသွားပါက ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးသာ ဖြစ်စေလိမ့်မည်ကို စိတ်ထဲတွင် သိထားသဖြင့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးစွာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ "ယွဲ့အာ၊ သား မဖြစ်မနေ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ရမယ်၊ သူတို့က သားအဖေကို ပစ်မှတ်ထားနေတာ။ ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ်တံခါးသာ ကျသွားခဲ့ရင် ရန်သူနဲ့ပူးပေါင်းပြီး တိုင်းပြည်ကို သစ္စာဖောက်တဲ့ ပြစ်မှုကြီးက သားအဖေရဲ့ ခေါင်းပေါ်ကို လုံးလုံးလျားလျား ကျရောက်သွားလိမ့်မယ်။ သား ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားရင် နောင်တစ်ချိန် ဟန့်ယန်မင်းသမီးနဲ့ တွေ့တဲ့အခါ သားအဖေက သစ္စာဖောက် စစ်သူကြီး မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို သေချာပေါက် ရှင်းပြရမယ်"

သခင်မယန်သည် ထိုစကားများကို ပြောနေစဉ် ယနေ့သည် သေကွဲကွဲရမည့်နေ့ဖြစ်ကြောင်း သိထားသဖြင့် မျက်ရည်များ မိုးပေါက်ပမာ ကျဆင်းနေခဲ့ပြီး ရင်ခွင်ထဲရှိ ကလေးငယ်ကို အစေခံအမျိုးသမီးထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ စကတ်အနားစကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်ကာ လက်ညှိုးကို ကိုက်ဖောက်ပြီး ထိုနေရာတွင်ပင် သွေးစာတစ်စောင်ကို ရေးသားလိုက်၏။ အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ ရေးသားပြီးနောက် သားအကြီးဆုံးထံသို့ ပေးအပ်လိုက်ပြီး မျက်ရည်များ တသွင်သွင် စီးကျလျက် ပြောလိုက်လေသည်။ "ယွဲ့အာ၊ သား သေချာပေါက် အသက်ရှင်သန်နေရမယ်နော်"

ထို့နောက် ထိုအိမ်တော်စောင့်တပ်မှူးကို တလေးတနက် အရိုအသေပေးလိုက်ပြန်ပြီး "စစ်သူကြီးကျိုး၊ ယွဲ့အာကို ရှင့်ဆီမှာပဲ အပ်နှံခဲ့ပါရစေ"

ထိုအိမ်တော်စောင့်တပ်မှူးသည်လည်း ရင်ထဲတွင် အလွန်အမင်း နာကျင်နေပြီး အခြေအနေ အလွန်အရေးကြီးနေကြောင်းကိုလည်း သိထားသဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် နာကျင်မှုကို မြိုသိပ်ကာ သဘောတူလက်ခံလိုက်ရတော့သည်။ "ကျွန်တော်မျိုး အသက်ကို ပေးပြီး သခင်လေးကို ဘေးကင်းအောင် သေချာပေါက် ကာကွယ်ပေးပါ့မယ်"

လူငယ်လေးကို အိမ်တော်စောင့်တပ်မှူးက ခေါ်ဆောင်သွားချိန်တွင် သူသည် ရုန်းကန်နေသဖြင့် မျက်နှာနှင့် မျက်လုံးများ အားလုံး နီရဲနေပြီး မျက်ရည်ပေါက်ကြီးများ အဆက်မပြတ် ကျဆင်းနေကာ လက်ကို ဆန့်တန်းပြီး သခင်မယန်ကို ဆွဲယူရန် ကြိုးစားနေဆဲပင်။ "အမေ။ အမေ။ ညီလေး”

အိမ်တော်စောင့်တပ်မှူးသည် လူငယ်လေးကို အားကုန်သုံးကာ တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားလိုက်ပြီး ဝမ်းနည်းမှုကို မြိုသိပ်ကာ အက်ကွဲသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ "သခင်လေး၊ သခင်မရဲ့ စေတနာတွေကို အလဟဿ မဖြစ်စေပါနဲ့၊ ဒီနေရာမှာ ဆက်နေရင် ကျွန်တော်တို့ အားလုံး အသက်ရှင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ စစ်သူကြီးရဲ့ မတရားစွပ်စွဲခံရမှုတွေကို နောင်တစ်ချိန်မှာ ရှင်းလင်းပေးမယ့်သူလည်း ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

ထိုအခါမှသာ လူငယ်လေး၏ ရုန်းကန်နေသော အားများ လျော့ကျသွားတော့သည်။ သို့သော်လည်း အဝေးရှိ သခင်မယန်တို့ သားအမိကို မျက်တောင်မခတ်ဘဲ စူးစိုက်ကြည့်နေဆဲဖြစ်ပြီး အံကြိတ်ထားကာ မျက်ရည်များကြောင့် ထိုပုံရိပ်နှစ်ခု ဝေဝါးသွားသည်အထိ လွှတ်ထားလိုက်ပြီး လည်ချောင်းထဲမှ အလွန်အမင်း နာကျင်နေသော ရှိုက်ငိုက်သံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

တံခါးအပြင်ဘက်ရှိ သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးများသည် နောက်ဆုံးတွင် တံခါးဂျက်ကို ဝင်တိုက်ချိုးဖျက်လိုက်နိုင်ပြီး တံခါးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်နေဆဲမှာပင် မထင်မှတ်ဘဲ မြင်းနှစ်ကောင်ဆွဲ မြင်းလှည်းနှစ်စီးက အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာကာ သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေး အတော်များများကို တိုက်မိပြီးနောက် လမ်းမကြီးအရှေ့တွင် တစ်ဖက်တစ်လမ်းစီ ခွဲထွက်သွားကြလေသည်။

ဖေစုန့်သည် အိမ်ရှေ့ဝင်းမှတဆင့် သတ်ဖြတ်ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီး ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်နှာအမူအရာက အေးစက်ခက်ထန်သွားတော့သည်။

နောက်ဖေးပေါက်ကို ပိတ်ဆို့ရန် တာဝန်ယူထားသော သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးသည် ဘေးဒုက္ခ ကြီးကြီးမားမား ကျရောက်တော့မည်ကို သိထားသဖြင့် မြေပြင်ပေါ်မှ သနားစဖွယ် ကုန်းရုန်းထလာကာ ဖေစုန့်ရှေ့တွင် ဒူးတစ်ဖက်ထောက်လျက် လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်လိုက်ပြီး "ကျူကျွင်း..."

စကားတစ်ခွန်းင် ဆုံးအောင် မပြောရသေးခင်မှာပင် ဖေစုန့်၏ ခြေထောက်ဖြင့် ကန်ကျောက်ခံလိုက်ရသဖြင့် အခြားတစ်ဖက်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။ "အသုံးမကျတဲ့ကောင်"

သူသည် လမ်းမကြီး၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီသို့ ခွဲထွက်သွားသော မြင်းလှည်းနှစ်စီးကို အေးစက်သောအကြည့်ဖြင့် အကဲခတ်လိုက်ပြီး အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။ "လိုက်စမ်း"

ကျန်ရှိနေသော သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးများသည် ချက်ချင်းပင် အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့ ခွဲလိုက်ပြီး မြင်းလှည်းနှစ်စီးနောက်သို့ တစ်ဖွဲ့စီ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးကြတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အိမ်တော်စောင့်တပ်မှူးသည် အစေခံအဝတ်အစား လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ထားသော ယန်ယွဲ့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ အခြားတစ်ဖက်ရှိ ခြံတံတိုင်းမှ ကျော်ထွက်လာခဲ့၏။ ယန်ယွဲ့သည် တံတိုင်းပေါ်မှနေ၍ အဝေးရှိ လမ်းမကြီးပေါ်တွင် ဝေးကွာသွားသော မြင်းလှည်းနှစ်စီးကို ကြည့်ရင်း နီရဲနေသော မျက်လုံးများဖြင့် အက်ကွဲစွာ ခေါ်လိုက်လေသည်။ "အမေ..."

အိမ်တော်စောင့်တပ်မှူးက အလျင်စလို တိုက်တွန်းလိုက်၏။ "အိမ်တော်ထဲမှာ သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးတွေ ရှာဖွေနေတုန်းပဲ၊ သခင်လေး မြန်မြန် ကျွန်တော်နဲ့ လိုက်ခဲ့ပါ..."

လိုက်လံဖမ်းဆီးနေသည့် သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးများသည် မကြာမီမှာပင် မြင်းလှည်းတစ်စီးကို တားဆီးနိုင်ခဲ့၏။ လှည်းသမားသည် သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးများ ပစ်လွှတ်လိုက်သော လင်းယုန်လက်သည်းချိတ်ကြောင့် လည်ပင်းပေါက်ထွက်သွားကာ မြင်းလှည်းဦးပိုင်းတွင် သွေးသံရဲရဲဖြင့် သေဆုံးသွားတော့သည်။

သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးတစ်ဦးက မြင်းလှည်းခန်းဆီးကို မတင်လိုက်သောအခါ သခင်မယန်သည် ကလေးငယ်ကို ပွေ့ဖက်ထားရင်း မြင်းလှည်းအတွင်း၌ ထိုင်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

အစောပိုင်းက သွေးထွက်သံယိုမှုများကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးသောကြောင့်လားတော့ မသိ။ ယခု မြင်းလှည်းဦးပိုင်းတွင် သနားစဖွယ် သေဆုံးနေသော လှည်းသမားကို ထပ်မံမြင်တွေ့ရသော်လည်း သခင်မယန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး သူမဘေးရှိ အသက်ငါးနှစ်အရွယ် သားငယ်ကိုသာ ခေါင်းငုံ့ကာ နူးညံ့သောအသံဖြင့် နှစ်သိမ့်ပေးနေလေသည်။

အနောက်ဘက်ရှိ သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးများက လမ်းဖယ်ပေးလိုက်သည်နှင့် ဖေစုန့်သည် ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လာပြီး စကားစလိုက်၏။ "ကျွန်တော် ဖေစုန့်က သခင်မတို့ သားအမိကို ခေါ်ပြီး စစ်သူကြီးယန်နဲ့ အတိတ်က အကြောင်းလေးတွေ သွားပြောပြချင်ရုံ သက်သက်ပါ၊ သခင်မက ဘာဖြစ်လို့ ကျွန်တော့်ကို ဒီလောက်တောင် ရှောင်ဖယ်နေရတာလဲ"

သခင်မယန်၏ မျက်လုံးများတွင် ပြတ်သားခိုင်မာမှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခုကို ဆောင်ထားကာ "ငါတို့ စစ်သူကြီးက ရန်သူနဲ့ပူးပေါင်းပြီး တိုင်းပြည်ကို သစ္စာဖောက်တဲ့ ခွေးသူခိုးနဲ့ ဘာအတိတ်အကြောင်းမှ ပြောစရာ မရှိဘူး"

ဤစကားက အမှန်တကယ်ပင် နားခါးလွန်းလှသဖြင့် ဖေစုန့်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်ရှိ အပြုံးက အနည်းငယ် မှေးမှိန်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် တစ်ဖန် ပြန်လည်ကျယ်ပြန့်လာကာ အဓိပ္ပါယ်ပါပါဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ "သခင်မ ခန့်မှန်းကြည့်ပါလား၊ ကျွန်တော် ဖေစုန့်က အရင်တုန်းက ဂိတ်တံခါးကနေ ဘယ်လို ထွက်သွားခဲ့လဲဆိုတာ။ ပြီးတော့ ဒီနေ့မှာရော တပ်နှစ်တပ် တိုက်ပွဲဖြစ်နေတဲ့ အချိန်မှာ ဘာအကြောင်းကြောင့် ဂိတ်တံခါးထဲကို ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ဝင်လာနိုင်ခဲ့တာလဲ ဆိုတာကိုပေါ့"

သခင်မယန်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ဒေါသများက အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွား၏။

ဖေစုန့်၏ အပြုံးက နွေးထွေးနေပြီး အောင်ပွဲကို လက်ဆုပ်လက်ကိုင် ပြနိုင်နေပြီဖြစ်သော အနေအထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "သခင်မက စစ်သူကြီးယန်ကို အကျပ်ရိုက်အောင် မလုပ်ပါနဲ့"

သခင်မယန်သည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သားငယ်ကို ပွေ့ဖက်ထားရင်း မြင်းလှည်းအတွင်း၌ တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေပြီး မျက်လုံးများမှ မျက်ရည်ကြည် နှစ်ပေါက် ကျဆင်းလာချိန်တွင် နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ယခင်က အေးစက်သော အပြုံးကို ဆင်မြန်းထားဆဲဖြစ်ကာ မာန်ပါပါနှင့် စကားတစ်ခွန်းကို ဆိုလိုက်လေသည်။ "သူသာ တကယ်ပဲ ဝက်နဲ့ ခွေးထက်တောင် ယုတ်မာတဲ့ ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို လုပ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ငါနဲ့ သူနဲ့ကြားက ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာတဲ့ ဇနီးမောင်နှံ သံယောဇဉ်က ဒီနေ့ကစပြီး ပြတ်စဲသွားပြီပဲ"

ဖေစုန့်သည် သခင်မယန်က စိတ်ဓာတ်ပြင်းထန်သူဖြစ်၍သာ ဤသို့ပြောသည်ဟု မှတ်ယူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "သခင်မလည်း ပြောခဲ့တာပဲ၊ ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာတဲ့ ဇနီးမောင်နှံ သံယောဇဉ်က ဒီလောက်အထိ ဖြစ်စရာ မလိုပါဘူး။ သခင်မက ကျွန်တော် ဖေစုန့်နဲ့ အရင်လိုက်ခဲ့တာ ပိုကောင်းမယ်၊ စစ်သူကြီးယန်နဲ့ တွေ့တဲ့အခါ သူကိုယ်တိုင် သခင်မကို ရှင်းပြပါလိမ့်မယ်"

သို့သော် သခင်မယန်သည် ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်လေရာ သူမသည် ဖေစုန့်၏ အံ့အားသင့်နေသော အကြည့်များအောက်တွင် နောက်ဆုံးတွင် ဆက်လက် မတောင့်ခံနိုင်တော့သည့်နှယ် နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများ စီးကျလာပြီး ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ "နောက်ကျသွားပြီ"

သူမဘေးရှိ သားငယ်လေးသည် မျက်လုံးများကို တင်းကျပ်စွာ မှိတ်ထားပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အမည်းရောင် သွေးကွက်များ ကျန်ရစ်နေကာ အဆိပ်တက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားနေ၏။

ဖေစုန့်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် လုံးဝကို မည်းမှောင်သွားတော့သည်။ သူသည် လက်ဖြင့် မြင်းလှည်းတံခါးကို အားကုန်သုံးကာ တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ အရည်အသွေးမြင့်မားသော သစ်သားများပင် အက်ကွဲရာများ ဖြစ်ပေါ်သွားသည်အထိ ဖြစ်သွားပြီး ဒေါသတကြီးဖြင့် မေးလိုက်တော့သည်။ "မင်း အဆိပ်သောက်ထားတာလား"

သခင်မယန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကျေနပ်အားရသော အပြုံးများ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး အားနည်းစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "သူသာ နင့်ရဲ့ အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးတာကို ခံရမယ်ဆိုရင် ငါက သူ့ကို ဘာစိုးရိမ်ပူပန်မှုမှ ရှိမနေစေရဘူး။ သူသာ တကယ်ပဲ နင်နဲ့ပူးပေါင်းပြီး မကောင်းမှုတွေ လုပ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ငါတို့ အန်းမိသားစုက အခုကစပြီး သူနဲ့ ဘာပတ်သက်မှုမှ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူမသည် ပြုံးလျက် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ မှိတ်ချလိုက်ပြီး သားငယ်ကို တစ်ဝက်ခန့် ပွေ့ဖက်ထားသော လက်သည်လည်း အောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။

ကြံစည်ထားသမျှ အရာအားလုံး ပျက်စီးသွားသဖြင့် ဖေစုန့်သည် ဒေါသတကြီးဖြင့် မြင်းလှည်းကို တစ်ချက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန်ကျောက်လိုက်လေသည်။

ထိုအချိန်တွင် သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးတစ်ဦးသည် မြင်းစီးလျက် ရောက်ရှိလာပြီး အနီးသို့ ရောက်ခါနီးတွင် မြင်းကျောပေါ်၌ ကြိုးတုပ်ခံထားရသော လူငယ်လေးကို ခေါ်ဆောင်ကာ အလျင်အမြန် မြင်းပေါ်မှ ဆင်းလာပြီး ဖေစုန့်ကို လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ ပြောလိုက်၏။ "သခင်ကြီး၊ နောက်မြင်းလှည်းတစ်စီးပေါ်က လူကို အရှင်ဖမ်းမိခဲ့ပါပြီ"

ဖေစုန့်သည် ခမ်းနားသော အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသည့် ထိုလူငယ်လေးကို အေးစက်စွာ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ကောင်လေးသည် မြင်းလှည်းအတွင်း၌ သေဆုံးနေသော သခင်မယန်တို့ သားအမိကို မြင်တွေ့သွားပြီး ချက်ချင်းပင် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကာ ခြေထောက်နှစ်ဖက် အဆက်မပြတ် တုန်ယင်နေပြီး အရူးတစ်ယောက်လို ဖြစ်သွားကာ ငိုရန်ပင် မေ့လျော့နေတော့သည်။

ဖေစုန့်သည် သူ၏ ဓားဖျားဖြင့် တစ်ဖက်လူ၏ မေးစေ့ကို ပင့်တင်လိုက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အေးစက်သည့် အကြည့်များသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထိတွေ့နိုင်သော အရာတစ်ခုအလား ဖြစ်နေပြီး မေးလိုက်လေသည်။ "သခင်မကြီးက သူကိုယ်တိုင်နဲ့ သားငယ်လေးကို အဆိပ်တိုက်ခဲ့တာ၊ ဘာဖြစ်လို့ မင်းကိုတော့ မတိုက်ခဲ့ရတာလဲ"

လူငယ်လေးသည် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေပြီး စကားတစ်ခွန်းမှပင် ပြန်မဖြေနိုင်တော့ချေ။

သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးက ထူးဆန်းနေကြောင်း သတိပြုမိသွားချိန်တွင် ဖေစုန့်၏ ဓားသွားက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာဖြင့် လည်ပင်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်တော့သည်။ လူငယ်လေးသည် အော်သံတစ်ချက်ပင် မထွက်နိုင်တော့ဘဲ သွေးများ ပန်းထွက်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။

"အဟက်" ဖေစုန့်၏ မျက်လုံးများတွင် သွေးဆာနေသော အရိပ်အယောင်များဖြင့် အေးစက်စွာ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "ကျားကို တောင်ပေါ်က ဆင်းလာအောင် မျှားထုတ်တဲ့ အကွက်ပေါ့လေ"

သူသည် ဓားပေါ်ရှိ သွေးများကို ခါထုတ်လိုက်ပြီး ပျင်းရိလေးတွဲ့သော်လည်း အေးစက်ခက်ထန်စွာဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။ "အဲ့ဒီ ကောင်စုတ်လေးကို ပြန်ဖမ်းလာခဲ့စမ်း"

သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးများအားလုံးသည် ချက်ချင်းပင် မြင်းစီးကာ ထပ်မံ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးကြတော့သည်။

ကျန်ရစ်ခဲ့သော သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးသည် မြင်းလှည်းအတွင်း၌ သေဆုံးနေသော သခင်မယန်တို့ သားအမိကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သတိထားပြီး မေးလိုက်၏။ "သခင်ကြီး၊ ဒီသားအမိနှစ်ယောက်ကိုရော..."

ဖေစုန့်သည် ဂိတ်တံခါးရှိရာ အရပ်ဆီသို့ မျက်လုံးများ ပင့်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးအောက်ခြေတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေတော့သည်။ "သူတို့ကိုပါ ခေါ်ပြီး ယန်ရှော့ဆီ သွားကြမယ်"

...

အပိုင်း (၂၅၁.၂)

"မြန်မြန် ပြေးကြ။ ရှီးလင်လူတွေ ဝင်တိုက်နေပြီဟေ့"

"နယ်စပ်စောင့်တပ်စခန်း တစ်ခုလုံး သိမ်းပိုက်ခံလိုက်ရပြီလို့ ကြားတယ်။ အနီးအနားက ရွာတချို့လည်း အကုန်အသတ်ခံလိုက်ရပြီး ခေါင်းတွေကို ရွာထိပ်လမ်းဝက လှံတိုင်တွေပေါ်မှာ စိုက်ထားတယ်တဲ့"

လူတစ်ယောက်က ထွက်ပြေးနေသော ကုန်သည်တစ်ဦးကို ဆွဲထားကာ ငြင်းခုံလိုက်သည်။ "ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ်က သံမဏိလို ခိုင်မာတောင့်တင်းပြီး သဘာဝခံတပ်နေရာကိုလည်း ယူထားတာပဲ။ ရှီးလင်လူတွေက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်လွယ်လွယ် ဝင်တိုက်နိုင်မှာလဲ"

ကုန်သည်က အဆွဲခံထားရသော မိမိ၏ အထုပ်အပိုးကို အားကုန်သုံးကာ ဆွဲယူလိုက်ပြီး ဆဲရေးလိုက်၏။ "သံမဏိလို ခိုင်မာတောင့်တင်းနေသေးတယ်ပေါ့။ အဲ့ဒီ ယန်ရှော့က ရှီးလင်လူတွေဆီ အစောကြီးကတည်းက ခိုလှုံသွားပြီ။ မြို့တံခါးကိုဖွင့်ပြီး အညံ့ခံလိုက်တာ မင်း မသိဘူးလား"

"ဒီလိုကိစ္စမျိုး တကယ် ရှိတာလား"

"ဒါမှမဟုတ်ရင် ဂိတ်တံခါးထဲကို သတ်ဖြတ်ဝင်ရောက်လာတဲ့ အဲ့ဒီရှီးလင်လူတွေက အတောင်ပံပေါက်ပြီး ပျံဝင်လာတာလား"

……

မြို့ထဲတွင် လုံးဝကို ကသောင်းကနင်း ဖြစ်နေပြီး လမ်းမကြီးများနှင့် လမ်းသွယ်လေးများ အားလုံးတွင် မိသားစုများကို ဆွဲခေါ်ကာ မြို့ပြင်သို့ ထွက်ပြေးနေသော လူများနှင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

ဤရှုပ်ထွေးဆူညံနေမှုများကြားတွင် မြင်းစီးသူတစ်ဦးက အဝေးမှ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးလာပြီး မြင်းကျောပေါ်ရှိ လူက အက်ကွဲသောအသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဖယ်ကြ။ လမ်းဖယ်ကြ"

ထွက်ပြေးနေသော လူအုပ်ကြီးသည် ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီသို့ အတင်းအကျပ် လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ရပြီး အချိန်မီ မသိမ်းဆည်းနိုင်ခဲ့သော ဈေးသည်များ၏ ဈေးဆိုင်များ ဝင်တိုက်ခံရကာ သစ်သီးဝလံများနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန့်ကျဲသွားပြီး လူအုပ်ကြားတွင် ညည်းညူအပြစ်တင်သံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ယန်ယွဲ့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ မြင်းစီး၍ တစ်လမ်းလုံး အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးလာသော ယန်အိမ်တော်စောင့်တပ်မှူးက တစ်ခဏမျှပင် မရပ်တန့်ရဲချေ။ သူ့အနောက်တွင် မြင်းစီးသိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေး ဆယ်ဂဏန်းကျော်က အပြင်းအထန် လိုက်လံဖမ်းဆီးနေပြီး ထိုသိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးများသည် အနည်းငယ်မျှပင် စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းမရှိဘဲ အချိန်မီ မရှောင်ဖယ်နိုင်သော ပြည်သူများကို တွေ့ရှိပါက တိုက်ရိုက်ပင် မြင်းဖြင့် နင်းဖြတ်သွားကြလေသည်။

တရားဝင်လမ်းမကြီး၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီရှိ အမိုးများပေါ်တွင်လည်း ကိုယ်ဖော့ပညာ ကျွမ်းကျင်သော သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးများက အနိမ့်အမြင့် မညီညာသော ခေါင်မိုးအုတ်ကြွပ်ပြားများတစ်လျှောက် သူတို့နောက်သို့ တစ်လမ်းလုံး အလျင်စလို လိုက်လာကြပြီး စက်ယန္တရားလေးများဖြင့် အလျဉ်းသင့်သလို မြားများကို ပစ်ခတ်နေကြ၏။

ယန်အိမ်တော်စောင့်တပ်မှူးက အသက်လုကာ မြင်းကျာပွတ်ကို ရိုက်နှက်လိုက်ပြီး လမ်းတစ်လျှောက် တရားဝင်လမ်းမကြီးပေါ်ရှိ ပြည်သူများကို ဖယ်ပေးရန် အလျင်စလို အော်ဟစ်နေသော်လည်း အရှေ့တွင် လက်တွန်းလှည်းကို တွန်းကာ မိသားစုများကို ခေါ်ဆောင်၍ မြို့မှ ထွက်ခွာလာသော အဘိုးအိုတစ်ဦးသည် လူအုပ်ကျပ်တည်းမှုကြားတွင် သူ၏လက်တွန်းလှည်း တိုက်ခံရပြီး မှောက်ကျသွားသည့်နှယ် ဖြစ်ကာ လှည်းပေါ်တွင် ချည်နှောင်ထားသော ပစ္စည်းများ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန့်ကျဲသွားတော့သည်။

အဘိုးအိုသည် မြေးမလေးကို ခေါ်ဆောင်ကာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ပစ္စည်းများကို ကောက်ယူနေစဉ် အနောက်ဘက်မှ ဆူညံသံများကို ကြားလိုက်ရမှသာ မျက်နှာချင်းဆိုင်မှ မြင်းတစ်ကောင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးလာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး အဘိုးအိုသည် ထိတ်လန့်သွားကာ လမ်းအလယ်တွင် ထိုင်လျက် ကိတ်မုန့်များကို ကောက်ယူနေသော မြေးမလေးကို ကာကွယ်ရန် အလျင်စလို ခုန်အုပ်လိုက်လေသည်။

မြင်းကျောပေါ်ရှိ ယန်အိမ်တော်စောင့်တပ်မှူးက ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အံကြိတ်ကာ မြင်းဇက်ကြိုးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆွဲကိုင်လိုက်ရုံမှလွဲ၍ အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။

ဤကဲ့သို့ အရှိန်နှေးသွားမှုကြောင့် တစ်လမ်းလုံး အနီးကပ် လိုက်လာကြသော သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးများ အားလုံး အမီလိုက်လာနိုင်သွားတော့သည်။

ယန်အိမ်တော်စောင့်တပ်မှူးက အဘိုးအိုနှင့် မြေးမလေးကို အော်ဟစ်မောင်းထုတ်လိုက်ပြီးနောက် မြင်းဝမ်းဗိုက်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ညှပ်ကာ သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးများကို တစ်ဖန် ပြန်လည် ခွာချရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း အမိုးပေါ်မှ လိုက်လာသော သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးများက လင်းယုန်လက်သည်းချိတ်များကို လွှဲယမ်းကာ ခုန်ဆင်းလာကြပြီး လက်ထဲရှိ ဓားကောက်များကို ဓားအိမ်မှ ဆွဲထုတ်ကာ မြင်းခြေထောက်များကို တိုက်ရိုက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ကြ၏။

မြင်းက အသံကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အရှေ့သို့ လဲကျသွားချိန်တွင် ယန်အိမ်တော်စောင့်တပ်မှူးက ယန်ယွဲ့ကို ကာကွယ်ကာ မြင်းကျောပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် တစ်ပတ် လိမ့်ကာ အရှိန်လျော့သွားစေသည့်အပြင် စက်ယန္တရားလေးများမှ ပစ်ခတ်လိုက်သော သံမဏိသံမှိုများနှင့် တူသည့် မြားတိုတစ်တန်းကိုလည်း ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

သို့သော် လူတစ်ယောက်ကို ကာကွယ်နေရသဖြင့် ဝန်တစ်ခုပိုနေကာ ယန်အိမ်တော်စောင့်တပ်မှူး၏ ကျောပြင်တွင် မြားတစ်စင်း စိုက်ဝင်သွားခဲ့ပြီး လူငယ်လေးကို ခေါ်ဆောင်ကာ မြေပြင်ပေါ်မှ ကုန်းရုန်းထလာချိန်တွင် သူ၏နှုတ်ခမ်းများပင် ဖြူဆုတ်နေလေပြီ။

အနောက်ဘက်ရှိ သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးများ အားလုံး စုဝေးလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်တွင် ယန်အိမ်တော်စောင့်တပ်မှူးက ဓားကို အရှေ့တွင် ကန့်လန့်ဖြတ် ကာထားလိုက်ပြီး ယန်ယွဲ့ကို ပြောလိုက်၏။ "သခင်လေး မြန်မြန်သွားပါ။ ကျွန်တော်မျိုးက ဒီသူခိုးတွေကို ဒီနေရာကနေ ဆွဲထားလိုက်ပါ့မယ်"

လူငယ်လေးက မျက်လုံးများ နီရဲလျက် ပြောလိုက်သည်။ "သွားမယ်ဆိုရင် အတူတူ သွားမယ်"

အနီးဆုံးတွင်ရှိသော သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေး စတင်တိုက်ခိုက် လိုက်၏။ ယန်အိမ်တော်စောင့်တပ်မှူးက သူတို့ကို တားဆီးရန် အရှေ့သို့ ခုန်အုပ်သွားခဲ့သော်လည်း အင်အားချင်း မမျှသဖြင့် ဓားသွားများက သူတို့၏လင်းယုန်လက်သည်းချိတ်များကို ခုခံရင်း အနောက်သို့ အဆက်မပြတ် ဆုတ်ခွာသွားရန် ဖိအားပေးခံရပြီး အနောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လူငယ်လေးက မူလနေရာတွင် ရပ်နေဆဲဖြစ်သည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။ "သွားလေ"

လူငယ်လေးသည် မွေးဖွားလာချိန်မှစ၍ ယခုအချိန်အထိ ကျခဲ့ဖူးသော မျက်ရည်များက ယနေ့လောက် မများပြားကြောင်းကိုသာ ခံစားလိုက်ရပြီး အိမ်တော်မှ ထွက်ခွာလာစဉ်က မိခင်နှင့် ညီလေးကို ရက်စက်စွာ စွန့်ပစ်ခဲ့ချိန်ကအတိုင်း အလွန်အမင်း နာကျင်စွာဖြင့် အံကြိတ်ကာ အရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားခဲ့ပြီး အနောက်သို့ တစ်ချက်လေးပင် ထပ်မံ လှည့်မကြည့်ရဲတော့ချေ။

အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးနေစဉ် ခြေသလုံးကြွက်သားမှ ရုတ်တရက် နှလုံးသားကို ဖောက်ထွင်းသွားသည့်နှယ် စူးရှသော နာကျင်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူက နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကာ အနောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်မှသာ မိမိ၏ခြေသလုံးတွင် မြားတစ်စင်း စိုက်ဝင်နေကြောင်းကို သတိပြုမိသွားတော့သည်။

အနောက်ဖက် ပိုကျသော နေရာတွင်တော့ ယန်အိမ်တော်စောင့်တပ်မှူးသည် သူ့ကို ကျောခိုင်းကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လျက် လဲကျနေပြီး လှုပ်ရှားမှု မရှိတော့ချေ။

သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးတစ်ဦးက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ထိုးသွင်းထားသော ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး အခြားသော သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးများနှင့်အတူ လူငယ်လေးဆီသို့ လျှောက်လာခဲ့ကြသည်။ လူငယ်လေးက ဒူးထောက်လဲကျနေသော အိမ်တော်စောင့်တပ်မှူး၏ ကျောပြင်ကို သေသေချာချာ စိုက်ကြည့်နေမိပြီး မျက်လုံးအစုံက ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် မျက်ရည်များဖြင့် ဝေဝါးသွားတော့သည်။

"ဦးလေးကျိုး..." သူသည် ဆို့နစ်ကာ အော်ခေါ်လိုက်၏။

ဤအချိန်တွင် သေဆုံးခြင်းက ကြောက်ရွံ့စရာ အကောင်းဆုံး ကိစ္စ မဟုတ်တော့သယောင်။ မိမိကိုယ်တိုင် မိခင်၏မှာကြားချက်ကို ထမ်းဆောင်ထားရပြီး နောင်တစ်ချိန်တွင် ယန်မိသားစု တစ်ခုလုံးသည် တိုင်းပြည်ကို သစ္စာဖောက်သည့် မတရားစွပ်စွဲခံရမှုများကို ခံစားရနိုင်ကြောင်းကို တွေးမိသွားတော့သည်။ လူငယ်လေးက ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ကြောင်းကို ရှင်းလင်းစွာ သိထားသော်လည်း ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို မြိုသိပ်ကာ ဒဏ်ရာရနေသော ခြေထောက်ကို ဆွဲငင်လျက် လမ်းမကြီး၏ အဆုံးဆီသို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစား၍ တွားသွားသွားလေသည်။

အနောက်ဘက်ရှိ သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးများက သူသည် အင်အားကုန်ခမ်းနေပြီဖြစ်ကြောင်းကို သိထားသဖြင့် အလျင်စလို ဆက်မလိုက်တော့ဘဲ ယပ်တောင်ပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် အနှေးအမြန် မရှိဘဲ ဝန်းရံလာကြရာ သူ့ကို အရှင်ဖမ်းရန် ရည်ရွယ်ထားပုံရသည်။

လူငယ်လေးသည် တွားသွားနေစဉ်အတွင်း တစ်စုံတစ်ခုကို စမ်းမိသည်နှင့် အနောက်သို့ ပစ်ပေါက်လိုက်ပြီး ကယောင်ချောက်ချား ငိုကြွေးအော်ဟစ်လိုက်၏။ "ထွက်သွားကြ။ အကုန်လုံး ထွက်သွားကြစမ်း"

ဝန်းရံလာသော သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးများက စိတ်ရှည်သည်းခံနိုင်စွမ်း ကုန်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ဖေစုန့်က အရှင်ဖမ်းရန်သာ မှာကြားထားပြီး လက်ပြတ်ခြေပြတ် မဖြစ်ရဘူးဟု မပြောထားခဲ့သဖြင့် လူငယ်လေး၏ ဤအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်းပင် ဓားကို လွှဲယမ်းကာ လူငယ်လေး၏ လက်တစ်ဖက်ကို ဖြတ်တောက်ရန် ပြင်လိုက်ကြတော့သည်။

ဓားသွားက အောက်သို့ ကျဆင်းလာချိန်တွင် မြားတစ်စင်းက နှလုံးကို ဖောက်ထွင်းသွားခဲ့ပြီး ဓားမြှောက်ထားသော သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးသည် မျက်လုံးပြူးကာ အရှေ့ဘက်သို့ ကြည့်ချင်နေသေးသော်လည်း အမြင်အာရုံထဲရှိ အရာအားလုံးက ရေတွက်မရနိုင်သော ထပ်နေသည့် ပုံရိပ်များ ထွက်ပေါ်လာကာ ထိုသိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးသည် ထိုအတိုင်းပင် တောင့်တင်းစွာ လဲကျသွားလေသည်။

ကျန်ရှိနေသော သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးများက စစ်ကူရှိနေကြောင်း သိထားမိသွားတော့သည်။ မျက်လုံးပင့်ကြည့်လိုက်သည်တွင် အဝေးမှနေ၍ မြင်းကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးနှင်လာသူတစ်ဦး ရှိနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် တားဆီးရန် လူအင်အားကို ချက်ချင်းပင် ခွဲထုတ်လိုက်ပြီး ကျန်ရှိနေသူများကမူ လူငယ်လေးကို ခေါ်ဆောင်သွားရန် ကြိုးစားကြ၏။

သို့သော် မြင်းကျောပေါ်ရှိ လူက လေးကို ဆွဲကာ မြားကို တပ်လိုက်ပြီး လေးကြိုးကို တင်းလိုက် ဖြေလိုက်လုပ်လိုက်ချိန်တွင် မြားတံသည် ကြယ်ကြွေသည့်နှယ် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံသန်းထွက်ခွာသွားပြီး လူငယ်လေးကို သွားဖမ်းရန် ပြင်နေသော သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေး အနည်းငယ်က ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် မြားမှန်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။

သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးများသည် ထိတ်လန့်သွားကြပြီး တုံ့ပြန်ရန် နည်းလမ်းများကို ထပ်မံ တွေးတောရှာဖွေချင်သေးသော်လည်း ထိုသူသည် မြင်းကို စီးနှင်ကာ အနီးသို့ ရောက်ရှိနေနှင့်လေသည်။ ဓားရှည်ကို ဓားအိမ်မှ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်နှင့် အေးစက်သော ဓားသွား ဖြတ်သန်းသွားသည့် နေရာတိုင်းတွင် သွေးရောင်များ ပန်းထွက်သွားလေသည်။

ဝံပုလွေစစ်သည်များ အမီလိုက်လာချိန်တွင် သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေး ဆယ်ဂဏန်းကျော်က ရှောင်းလိ၏ ဓားအောက်တွင် အားလုံး အသက်ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယန်ယွဲ့သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် မှောက်လျက် အနေအထားဖြစ်နေပြီး သူတို့၏ပျက်စီးနေသော သံချပ်ကာ အင်္ကျီများမှတဆင့် သူတို့၏ဇာစ်မြစ်ကို သဲကွဲစွာ မသိရှိနိုင်သော်လည်း သူတို့အားလုံးသည် လျန်လူမျိုးများဖြစ်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး ဖေစုန့်၏ သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးများကိုပါ သတ်ဖြတ်လိုက်သဖြင့် ဤအရေးကြီးသော အချိန်တွင် အခြားအရာများကို ထပ်မံ တွေးတောရန် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ ချက်ချင်းပင် မိမိ၏ မျိုးရိုးကို ပြောပြကာ အကူအညီတောင်းခံလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်က နောက်ပိုင်းခံတပ် စစ်သူကြီးချုပ် ယန်ရှော့ရဲ့ သားပါ။ ဖေစုန့်က စစ်သူကြီးအိမ်တော်ကို ဝင်စီးပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ အမေနဲ့ ညီလေးကို ဖမ်းပြီး အဖေ့ကို ခြိမ်းခြောက်ဖို့ ကြံစည်နေတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ အမေနဲ့ ညီလေးကို ကယ်တင်ပေးပါ"

ထိုသို့ပြောရင်း အစောပိုင်းက တွားသွားစဉ် ပွတ်တိုက်မိသဖြင့် ဒဏ်ရာများ အပြည့်ဖြစ်နေသော လက်ဖြင့် ရင်ခွင်ထဲမှ သခင်မယန် ရေးသားထားသော သွေးစာကို အလျင်စလို စမ်းသပ်ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူထံသို့ လှမ်းပေးလိုက်လေသည်။ နောက်ဆုံး မျှော်လင့်ချက်တစ်ခုနှင့် တောင်းပန်တိုးလျှိုးနေသည် မျက်လုံးများပင်။ သူသည် သူ့မျှော်လင့်ချက်အားလုံးကို သူတို့အပေါ်တွင် အပ်နှံထားလိုက်တော့၏။

ရှောင်းလိက သွေးစာကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး အပေါ်တွင် ရေးသားထားသော နှလုံးသားကို ဖောက်ထွင်းလုမတတ် နီရဲနေသည့် လက်ရေးများကို ကြည့်ပြီးနောက် မျက်နှာအမူအရာက ပိုလို့ပင် အေးစက်ခက်ထန်လာခဲ့သည်။

သူက စကားတစ်ခွန်းမှ မဟဘဲ သွေးစာကို သေသေချာချာ ခေါက်လိုက်ပြီး ယန်ယွဲ့ထံသို့ ပြန်ပေးလိုက်ပြီးနောက်မှ ပြောလိုက်လေသည်။ "ငါ အခု စစ်သူကြီးအိမ်တော်ကို သွားမယ်။ မင်းက တောင်ဘက်ကို ဆက်ပြီး ပြေးပါ။ တာ့လျန်စစ်ကူတွေနဲ့ တွေ့တဲ့အခါ သူတို့ကို အရာအားလုံးကို ရှင်းပြလိုက်ပါ"

စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူ၏ဘေးနားရှိ ဝံပုလွေစစ်သည် နှစ်ဦးကို ထပ်မံ အမိန့်ပေးလိုက်၏။ "မင်းတို့ ယန်သခင်လေးကို တာ့လျန်စစ်ကူတွေနဲ့ သွားပူးပေါင်းဖို့ ကာကွယ်ပို့ဆောင်ပေးလိုက်"

ဝိန်းယွီသည် ရှီးလင်က ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ်ကို ဝင်တိုက်မည့် သတင်းကို လျန်နယ်မြေဆီသို့ အစောကြီးကတည်းက ပြန်လည် ပေးပို့နှင့် ဖြစ်လောက်သည်။ မြောက်ပိုင်းနှင့် တောင်ပိုင်း နယ်စပ်နှစ်ခုမှ စစ်တပ်များကို ခေါ်ယူရန် အချိန်မမီလျှင်တောင် အစောပိုင်းက ဖန့်ယွမ်က သူနှင့်အတူ ဖေစုန့်ကို လိုက်လံချေမှုန်းရန် အနောက်ပိုင်းနယ်စပ်သို့ ထဲထဲဝင်ဝင် ဝင်ရောက်လာခဲ့သေးသည်။

သူက ဖန့်ယွမ်အပေါ် နားလည်ထားမှုအရ ဖန့်ယွမ်သည် မိမိကိုယ်တိုင် ဝံပုလွေစစ်သည်များကို ဦးဆောင်ကာ ဂိတ်တံခါးမှ ထွက်သွားကြောင်းကို သိရှိသွားပါက ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ်တွင် ထူးခြားမှုများ ရှိလာမည်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် အေးစက်သော အတားအဆီးများနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသော လျန်စစ်တပ် စစ်သည်များကို ခေါ်ဆောင်ကာ အနောက်ပိုင်းနယ်စပ် အတွင်းပိုင်းသို့ ဆက်ပြီး ဝင်ရောက်လာမည်မှာ သေချာသည်။

ဤအရာကလည်း အစောပိုင်းက မိမိကိုယ်တိုင် ဝံပုလွေစစ်သည်များကို ဦးဆောင်ကာ ရှီးလင်စစ်တပ်ကို တားဆီးရန် ဝိန်းယွီ၏ ခွင့်ပြုချက်ကို ရရှိအောင် ဖျောင်းဖျနိုင်ခဲ့သော အကြောင်းရင်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။

ယန်ယွဲ့က မိခင်၏ဘေးကင်းမှုကို စိုးရိမ်ပူပန်နေသဖြင့် ပါးစပ်ဟကာ ငြင်းဆန်ချင်ခဲ့သော်လည်း သူတို့တစ်စုသည် မြင်းစီးသူ နှစ်ဆယ်ကျော်သာ ရှိကြောင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် အကြွင်းအကျန် အသိစိတ်အချို့ကို ပြန်လည် ရှာတွေ့သွားပြီး စကားလုံးအားလုံးက လည်ချောင်းထဲတွင် ဆို့နင့်သွားတော့သည်။

ဖေစုန့်လက်ထဲမှာ ယန်အိမ်တော်ကို ရုတ်တရက် ဝင်စီးတဲ့ သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးတွေတောင် လူတစ်ရာမက ရှိနေတာ၊ မြို့ထဲမှာ ပြည်သူတွေကို သတ်ဖြတ်နေတဲ့ ရှီးလင်စစ်တပ် ဘယ်လောက် ဝင်ရောက်လာမှန်း မသိရဘူးဆိုတာ ပြောစရာတောင် မလိုတော့ဘူး။ အခုအချိန်မှာ နေရာအနှံ့ ဆူပူသောင်းကျန်းမှုတွေကို ဖန်တီးနေကြပြီး ဂိတ်တံခါးအတွင်းက စစ်တပ်နဲ့ ပြည်သူတွေကို ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့အောင် လုပ်ထားလို့ သဲပွင့်တွေလို့ ပြိုကွဲသွားခဲ့ပြီ။

နှစ်ဖက် စစ်အင်အားက ဒီလောက်တောင် ကွာဟနေတာ၊ ဒီမြင်းစီးသူ နှစ်ဆယ်ကျော် သွားရင်လည်း အလကား အသက်သွားပေးသလို ဖြစ်ဖို့ အရမ်းများနေတာကို သူ့လို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ထပ်ခေါ်သွားနိုင်မှာလဲ။

ဤအချက်ကို သတိပြုမိသွားပြီးနောက် ယန်ယွဲ့၏နှလုံးသားထဲတွင် ပိုလို့ပင် ဝမ်းနည်းပူဆွေးလာခဲ့ပြီး သူက ခြေထောက်ပေါ်ရှိ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို မြိုသိပ်ကာ ဒူးထောက်ထိုင်လိုက်ပြီး ရှောင်းလိကို ဦးညွှတ်လိုက်လေသည်။ "ကျေးဇူးရှင်ရဲ့ နာမည်ကို မေးခွင့်ပြုပါ"

ရှောင်းလိက မြင်းကျောပေါ်သို့ ပြန်တက်သွားပြီး စကားလုံး အနည်းငယ်သာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "လျန်တပ်စခန်းက ရှောင်းလိပဲ"

တာ့လျန်၏ မြောက်ပိုင်းနှင့် တောင်ပိုင်း နယ်စပ်နှစ်ခု တိုက်ခိုက်နေသော စစ်မီးသည် အနောက်ပိုင်းနယ်စပ်သို့ မကူးစက်သေးသော်လည်း ဝေ့ချီရှန်း ရောဂါဖြင့် ကွယ်လွန်သွားပြီးနောက် သူ့သားအရင်းကို ထီးနန်းမလွှဲပြောင်းပေးဘဲ မြောက်ဝေ့ တစ်ခုလုံးကို သူ၏မွေးစားသားထံသို့ အပ်နှံခဲ့သည့် ကိစ္စကတော့ နေရာအနှံ့အပြားသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် မြောက်ဝေ့၏ နယ်စားသစ် ရှောင်းလိ၏နာမည်သည်လည်း သူ၏ထင်ရှားကျော်ကြားလှသော စစ်ရေးအောင်မြင်မှုများနှင့်အတူ ဤနှစ်နှစ်အတွင်း မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ လူတိုင်း၏နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့သည်။

အခုအချိန်မှာ သူက သူ့နာမည်ရှေ့မှာ တပ်ထားတာက လျန်တပ်စခန်းလား။

ယန်ယွဲ့ အံ့အားသင့်နေချိန်တွင် ရှောင်းလိသည် ဝံပုလွေစစ်သည်များကို ခေါ်ဆောင်ကာ မြင်းစီး ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ယန်ယွဲ့က သူ၏ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ မှင်သက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ "နယ်စားရှောင်းက မကြာသေးခင်ကမှ ဂိတ်တံခါးကနေ ထွက်သွားတာ မဟုတ်ဘူးလား။ အခု ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဂိတ်တံခါးထဲမှာ ရှိနေတာလဲ"

____

ရှောင်းလိသည် တစ်လမ်းလုံး မြင်းကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးနှင်လာပြီး မေးရိုးများက အလွန်အမင်း တင်းမာနေလေသည်။

ကျားချောက်တောင်အောက်က အဲ့ဒီလိုဏ်ခေါင်းလမ်းက နယ်စပ်စောင့်တပ်စခန်းဆီကို တိုက်ရိုက် ရောက်နိုင်သည်ကို မြင်လိုက်ရကတည်းက ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ်သည် သည်လို ကပ်ဘေးကြီးကို ရှောင်လွဲမရနိုင်တော့မှန်း သူ သိလိုက်လေသည်။

ထိုအချိန်က ယန်ရှော့တစ်ယောက် သည်ကိစ္စထဲတွင် ဘယ်လောက် ထဲထဲဝင်ဝင် ပါဝင်ပတ်သက်နေမှန်း မသိရုံသာ။

သူတို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် နယ်စပ်စောင့်တပ်စခန်း တစ်ခုလုံးသည် မီးတောက်မီးလျှံများ ဝါးမြိုခံနေရ၏။ စခန်းအတွင်းရှိ အစောင့်တပ်ဖွဲ့သည် ရုတ်တရက် ဝင်တိုက်ခံရကာ ရှီးလင်လူများ ဂိတ်တံခါးအတွင်း ပေါ်လာခြင်းကြောင့် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကြပြီး ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ် ကျဆုံးသွားပြီဟု ယုံကြည်သွားတော့သည်။ စစ်တပ်၏စိတ်ဓာတ်များ ပြိုကွဲသွားပြီး တိုက်ခိုက်လိုစိတ် လုံးဝ မရှိတော့သဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် သေသူကသေ၊ ထွက်ပြေးသူက ထွက်ပြေးကုန်ကြတော့သည်။

သူသည် ဝံပုလွေစစ်သည်များကို ခေါ်ဆောင်ကာ တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာသည့် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ထွက်ပြေးလာသော စစ်သည်အချို့ကို ဖမ်းမိခဲ့ပြီး စခန်း အတိုက်ခံရသည့် အခြေအနေများကို မေးမြန်းခဲ့သည်။ ထွက်ပြေးလာသော စစ်သည်များ အားလုံးက ယန်ရှော့ မြို့တံခါးဖွင့်၍ အညံ့ခံကာ ရှီးလင်လူများကို ဂိတ်တံခါးအတွင်းသို့ ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ပြောကြလေသည်။

ထိုအချိန်က ရှောင်းလိသည် ဤအရာက ယန်ရှော့နှင့် ဖေစုန့်တို့ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ခဲ့သော ပြဇာတ်တစ်ပုဒ်လား၊ သို့မဟုတ် ဖေစုန့် တစ်ကိုယ်တော် ကြံစည်ခဲ့သော လျှို့ဝှက်အကြံအစည်တစ်ခုလား ကိုတော့ အတိအကျ မဆုံးဖြတ်နိုင်ခဲ့ချေ။

အကယ်၍ ပထမအချက်သာဆိုလျှင် ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ် ကျဆုံးသွားပြီးနောက် ယန်ရှော့သည် ထိုပြစ်မှုအားလုံးကို စွန့်ပစ်ထားသည့် လမ်းကြောင်းပေါ် ပုံချလို့ရနိုင်သည်။ သူသည် ထိုကိစ္စကို မသိကြောင်း ပြောဆိုနိုင်ပြီး မြို့တွင်းက ရုန်းရင်းဆန်ခတ်က အခြေအနေကြောင်း ရှီးလင်တပ်များက အခွင့်အရေးကို သုံးကာ တောင်ကြားဂိတ်ကို သိမ်းခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ထွက်ဆိုနိုင်သည်။ သူသည် မြို့သူမြို့သားများကို ကာကွယ်ရန်အတွက် လက်နက်ချခဲ့ရခြင်းဖြစ်ကြောင်း ငြင်းဆိုနိုင်သည်။

ယခု သခင်မယန်၏ ထိုသွေးစာကို မြင်တွေ့လိုက်ရမှသာ အရာအားလုံးက ရှင်းလင်းသွားတော့သည်။

ယန်ရှော့က ဖေစုန့်၏လူ မဟုတ်ပေ။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ဖေစုန့် ကြံစည်သမျှ အရာအားလုံးက ယန်ရှော့ကို ပုန်ကန်ရန် ဖိအားပေးဖို့အတွက်သာ။

သူနှင့်အတူ ဂိတ်တံခါးထဲ ဝင်လာခဲ့သည့် ရှီးလင်စစ်တပ်က မြို့ထဲတွင် မီးရှို့သတ်ဖြတ်ပြီး ထိတ်လန့်မှုများ ဖန်တီးနေခြင်းက ယန်ရှော့သည် ရန်သူနှင့် ပူးပေါင်းသွားပြီဟု မြို့ထဲက အစောင့်တပ်ဖွဲ့နှင့် ပြည်သူများ အားလုံးကို အခိုင်အမာ ယုံကြည်သွားစေပြီး ယန်ရှော့၏ နောက်ဆုတ်မည့်လမ်းကို ဖြတ်တောက်ပစ်ရန်ပင်။

ထိုအချိန်ကျလျှင် ယန်ရှော့က အညံ့ခံသည်ဖြစ်စေ၊ အညံ့မခံသည်ဖြစ်စေ ဂိတ်တံခါးအတွင်းဖက်က အစောင့်တပ်ဖွဲ့များသည် သဲပွင့်များလို ပြိုကွဲသွားပြီဖြစ်သောကြောင့် ခုခံရန် အင်အား မဲ့သွားပေလိမ့်မည်။ ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ် ကျဆုံးခြင်းကလည်း မလွဲမသွေ ဖြစ်လာမည့်အရာပင်။

ထို့နောက်တွင် ဖေစုန့်သည် ယန်ရှော့မိသားစုကို ဓားစာခံအဖြစ် ဖမ်းထားပြီးဖြစ်လိမ့်မည်။ သည်လို ပြန်လမ်းမဲ့နေသည့် အခြေအနေတွင် ယန်ရှော့က ဘယ်လို ရွေးချယ်လိမ့်မည်ကိုလည်း ဘယ်သူမှ ခန့်မှန်းနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်တော့ချေ။

ရှောင်းလိသည် ရင်ဘတ်ထဲတွင် မီးတောက်တစ်ခု လောင်ကျွမ်းနေသလို ခံစားလိုက်ရ၏။ ပူလောင်နာကျင်နေကာ အဆုံးမရှိသော ဒေါသများဖြင့်လည်း လွှမ်းခြုံခံထားရလေသည်။

"ဟျာ့" သူသည် မြင်းကျာပွတ်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်နှက်လိုက်ပြီး ဝတ်ရုံနှင့် နဖူးရှေ့ရှိ ဆံပင်အနားစများသည် ရှည်လျားသော ဆံပင်များနှင့်အတူ အနောက်သို့ လွင့်သွားကာ လက်စားချေဖို့ရန်အတွက် လွင်တီးခေါင်ပြင်မှ ပြန်လာသော ဝံပုလွေတစ်ကောင်နှင့် တူနေလေတော့သည်။

...