အခန်း ၂၅၂

အပိုင်း (၂၅၂.၁)

ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ် မြို့ရိုးအနီးတွင် ယန်အိမ်တော်၏ အိမ်တော်စောင့်စစ်သည်အဖြစ် ဝတ်ဆင်ထားသော စစ်သားတစ်ဦးသည် မြင်းကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးနှင်လာခဲ့သည်။ မြို့ရိုးအောက်တွင် စောင့်ကြပ်နေသော တပ်မှူးငယ်က မြင်းတားအတားအဆီးများကို ဆွဲတင်ရန် အဝေးမှနေ၍ အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။

ထိုအိမ်တော်စောင့်စစ်သည်သည် မြင်းတားအတားအဆီးများနှင့် ပေအနည်းငယ်မျှသာ ကွာဝေးတော့သည့်အချိန်တွင် မြင်းကျောပေါ်မှ ကသောကမျော လိမ့်ကျလာပြီး ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "စစ်သူကြီးကို မြန်မြန် သတင်းပို့ပေးပါ၊ မြို့ထဲမှာ ရှီးလင်စစ်တပ်တစ်တပ် ပေါ်လာပြီ၊ နယ်စပ်စောင့်တပ်စခန်းလည်း ကျသွားပြီ၊ စစ်သူကြီးအိမ်တော်လည်း အတိုက်ခံရပြီ! သခင်မနဲ့ သခင်လေးလည်း ဖမ်းခေါ်သွားခံရပြီ"

မြို့ပြင်ရှိ ရှီးလင်စစ်တပ်၏ တိုက်ခိုက်မှုများက ပြင်းထန်နေဆဲဖြစ်ရာ တပ်မှူးငယ်သည် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်းပင် အေးစက်ခက်ထန်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ရဲတင်းလှချည်လား၊ မင်းက စစ်တပ်ရဲ့စိတ်ဓာတ်ကို ပျက်ပြားအောင် အရမ်းကာရော လျှောက်ပြောရဲတယ်ပေါ့! ရှီးလင်လူရိုင်းတွေ အားလုံးက မြို့ပြင်မှာ တားဆီးခံထားရတာ၊ သူတို့က မြေလျှိုးမိုးပျံပြီး မြို့ထဲကို ဝင်လာနိုင်မှာမို့လို့လား။ ဒီသူလျှိုကို မြန်မြန် ဖမ်းလိုက်စမ်း"

ချက်ချင်းပင် စစ်သားတစ်စုသည် ထိုအိမ်တော်စောင့်စစ်သည်ကို ဖမ်းဆီးရန် အရှေ့သို့ တိုးလာကြတော့သည်။

ထိုအိမ်တော်စောင့်စစ်သည်က သူ၏စစ်သူကြီးအိမ်တော် တံဆိပ်ပြားကို သက်သေအဖြစ် အလျင်အမြန် ထုတ်ပြလိုက်ပြီး အလျင်စလို အော်ဟစ်လိုက်၏။ "ကျွန်တော်က စစ်သူကြီးအိမ်တော်က အိမ်တော်စောင့်စစ်သည်ပါ၊ ပြောခဲ့တဲ့စကားတိုင်းက အမှန်တွေချည်းပါပဲ"

သူသည် စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းစွာဖြင့် ငိုယိုကာ ပြောလိုက်သည်။ "ရှီးလင်လူတွေ တကယ်ပဲ ဝင်တိုက်နေပြီ! နယ်စပ်စောင့်တပ်စခန်း အနီးအနားက ရွာတော်တော်များများလည်း သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရပြီ! အခု မြို့ထဲကိုတောင် ဝင်ရောက်သတ်ဖြတ်နေပြီ! စစ်သူကြီးကို မြန်မြန် သတင်းပို့ပြီး အဲ့ဒီရှီးလင်စစ်တပ်ကို ချေမှုန်းဖို့နဲ့ သခင်မနဲ့ သခင်လေးကို ပြန်ကယ်ဖို့ စစ်တပ်ကို ခေါ်ယူပေးပါ"

မြို့ဂိတ်တံခါးအနီးတွင် တိုက်ပွဲဝင်မည့် အစောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင်များနှင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ထိုအိမ်တော်စောင့်စစ်သည်၏ ငိုကြွေးအော်ဟစ်သံများက ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် စစ်တပ်အတွင်း၌ မငြိမ်သက်မှုတစ်ခု သိသာထင်ရှားစွာ ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။

တပ်မှူးငယ်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ရှုံ့မဲ့သွားသော်လည်း ထိုအိမ်တော်စောင့်စစ်သည်၏ မျက်နှာနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သွေးကွက်များ ပေကျံနေပြီး စစ်သူကြီးအိမ်တော်၏ တံဆိပ်ပြားကလည်း အတုလုပ်၍မရနိုင်ကြောင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ မြို့ထဲတွင် ရှီးလင်စစ်တပ် ပေါ်လာမည်ကို မယုံကြည်သေးသော်လည်း ကြုံသလို ဆုံးဖြတ်ချက်ချရန် မဝံ့မရဲ ဖြစ်သွားတော့သည်။

မြို့ထဲရှိ ထူးခြားသော အခြေအနေများကို မြို့ဂိတ်တံခါးဝတွင် အသံကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ကာ စစ်တပ်၏စိတ်ဓာတ်ကို ပျက်ပြားစေခဲ့သည့် တစ်ဖက်လူ၏လုပ်ရပ်ကို စိတ်ထဲတွင် မကျေနပ်သောကြောင့် ချက်ချင်းပင် မိမိ၏ကိုယ်ရံတော်များကို လူကို အရင်စောင့်ကြည့်ထားရန် ခပ်ကြမ်းကြမ်းအသံဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး သူကိုယ်တိုင်ကတော့ မြို့ရိုးပေါ်သို့ လှည့်ထွက်လာခဲ့ကာ ယန်ရှော့ကို ရှာဖွေပြီး ဤကိစ္စကို သတင်းပို့ရန် ပြင်လိုက်၏။

မြို့ရိုးပေါ်တွင် ယန်ရှော့သည် ကာကွယ်ရေး အစောင့်တပ်ဖွဲ့များကို ညွှန်ကြားနေလေသည်။ "ကျောက်တုံးတွေ၊ သစ်တုံးတွေနဲ့ ဆက်ပြီး လှိမ့်ချကြ၊ ရှီးလင်တွေ တိုက်ခိုက်လာတဲ့ အရှိန်ကို မဖြစ်မနေ ဖိနှိပ်ထားရမယ်"

ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ်၏ မြို့ရိုးတည်ဆောက်ထားသော မြေမျက်နှာသွင်ပြင်သည် အလွန်မြင့်မားပြီး ဂိတ်တံခါးအပြင်ဘက်ရှိ သဲကန္တာရနှင့် ပြေပြစ်သော ဆင်ခြေလျှောတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသဖြင့် ရှီးလင်ကလူများ မြို့ကို ဝင်တိုက်ချိန်တွင် ဆင်ခြေလျှောကို ရင်ဆိုင်ကာ အပေါ်သို့သာ ပြေးတက်ရသောကြောင့် ခွန်အားများကို အလွန်အမင်း ကုန်ခမ်းစေသည်။

ထို့ပြင် ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ် မြို့ရိုးပေါ်တွင်လည်း မြို့ရိုးတည်ဆောက်စဉ်ကတည်းက ကျောက်တုံးများနှင့် သစ်တုံးများကို ပစ်ချရန် အပေါက်များကို ကြိုတင် စီစဉ်ထားပြီး မြို့ရိုးပေါ်မှ တွန်းချလိုက်သော ကျောက်တုံးများနှင့် သစ်တုံးများသည် အောက်ဘက် စစ်မြေပြင်၏ ဆင်ခြေလျှောအတိုင်း အောက်ခြေအထိ လိမ့်ဆင်းသွားမည်။

ရုတ်တရက် ဝင်တိုက်ခံရချိန်တွင် ဂိတ်တံခါးအတွင်းရှိ အစောင့်တပ်ဖွဲ့များသည် မြို့ပြင်သို့ ထွက်ကာ ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရန် မလိုအပ်ဘဲ ရန်သူ့စစ်တပ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ချေမှုန်းနိုင်လေသည်။

ဤအချက်ကြောင့် ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ်သည် အမြဲတမ်း ခုခံရန် လွယ်ကူပြီး တိုက်ခိုက်ရန် ခက်ခဲကာ တောင်ပိုင်းနယ်စပ်ရှိ ပိုင်ယန်ဂိတ်တံခါးနှင့်အတူ တာ့လျန်၏ တံခါးပေါက်များထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ထိုတပ်မှူးငယ်က မြို့ရိုးပေါ်သို့ ပြေးတက်သွားပြီးနောက် ယန်ရှော့၏ဘေးသို့ သွားကာ မြို့အောက်ရှိ အခြေအနေများကို နားနားကပ်၍ တိုးတိုးလေး ပြောပြလိုက်၏။

ယန်ရှော့က ဘေးတိုက်လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး မုတ်ဆုတ်မွှေးများနှင့် သူ့မျက်နှာသည် အလွန်ပင် ခွန်အားကြီးမားပြီး အာဏာပြင်းပြနေကာ မြို့ထဲတွင် ဤကဲ့သို့ ထူးခြားသော အခြေအနေများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို လုံးဝ မယုံကြည်သည့်ဟန် ပေါ်နေ၏။

သူ့အကြည့်များက တပ်မှူးငယ်၏ လက်ထဲရှိ သွေးများပေကျံနေသော စစ်သူကြီးအိမ်တော်၏ အိမ်တော်စောင့်တံဆိပ်ပြားပေါ်သို့ ကျရောက်သွားချိန်မှသာ မျက်နှာအမူအရာက အနည်းငယ် ပိုလေးနက်တည်ငြိမ်လာခဲ့သည်။ ခဏ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် သူက ပြောလိုက်လေသည်။ "ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့"

တပ်မှူးငယ်သည် ယန်ရှော့ကို မြို့ရိုးအောက်သို့ အလျင်အမြန် ဦးဆောင်ခေါ်သွားပြီး သတင်းလာပို့သော ထိုအိမ်တော်စောင့်စစ်သည်ကို အရှေ့သို့ ခေါ်လိုက်သည်။

ထိုအိမ်တော်စောင့်စစ်သည်က ခေါင်းငုံ့လျက် အနီးသို့ လျှောက်လာ၏။

ယန်ရှော့က ပြောလိုက်သည်။ "ခေါင်းမော့စမ်း"

ထိုအိမ်တော်စောင့်စစ်သည်က အနည်းငယ် တွေဝေသွားသည့်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းမော့လိုက်လေသည်။

ယန်ရှော့က မေးလိုက်၏။ "မင်းက ဘယ်သူ့လက်အောက်ကလဲ။ ငါကြည့်ရတာ မျက်နှာစိမ်းနေပါလား"

ထိုအိမ်တော်စောင့်စစ်သည်က ပြန်မဖြေဘဲ ကိုယ်ကိုကိုင်းညွှတ်လျက် ပစ္စည်းတစ်ခုကိုသာ လှမ်းပေးလိုက်သည်။ "သခင်မနဲ့ သခင်လေးကို ကျွန်တော့်ရဲ့ သခင်က ဧည့်သည်အဖြစ် ခေါ်သွားပါပြီ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ သခင်က အခွင့်ကောင်းယူပြီး စစ်သူကြီးနဲ့လည်း အတိတ်က အကြောင်းလေးတွေ ပြောပြချင်ပါတယ်"

ယန်ရှော့သည် သူကမ်းပေးလာသော သွေးများပေကျံနေသည့် ဆံထိုးတစ်ချောင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး ယနေ့နံနက်က သူ၏ဇနီးဖြစ်သူ ဆံပင်တွင် ထိုးထားသော ဆံထိုးနှင့် တထပ်တည်း တူညီနေသဖြင့် မျက်နှာအမူအရာက ချက်ချင်းပင် အေးစက်ခက်ထန်သွားတော့သည်။

ယန်ရှော့၏ ဘေးနားတွင် ရှိနေသော တပ်မှူးငယ်သည် ဤစကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လုံးဝကို ကြက်သေသေသွားလေသည်။

တစ်ဖက်လူက စစ်သူကြီးအိမ်တော် အိမ်တော်စောင့်စစ်သည် ဟန်ဆောင်ထားသည်တဲ့လား။

ယန်ရှော့က ကျယ်လောင်စွာ မေးလိုက်၏။ "မင်းရဲ့ သခင်က ဘယ်သူလဲ။ ငါ့ဇနီးနဲ့ သားတွေ အခု ဘယ်မှာလဲ"

အိမ်တော်စောင့်စစ်သည်အဖြစ် ဟန်ဆောင်ထားသော ထိုသိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးသည် ကိုယ်ကို တစ်ဝက်ခန့် ကိုင်းညွှတ်ထားဆဲဖြစ်ပြီး အခြားသူများအမြင်တွင် အလွန်ရိုသေလေးစားသော ဟန်ပန်ကို ပြသလျက် ပြောလိုက်၏။ "စစ်သူကြီး ရောက်သွားရင် သိပါလိမ့်မယ်"

တပ်မှူးငယ်က အလျင်စလို ပြောလိုက်လေသည်။ "စစ်သူကြီး မသွားပါနဲ့! ဒီအထဲမှာ သေချာပေါက် လှည့်ကွက်ရှိလိမ့်မယ်"

သို့သော် သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးက သတိပေးသည့်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "သခင်မနဲ့ သခင်လေး နှစ်ယောက်လုံး စစ်သူကြီးကို စောင့်နေကြပါတယ်"

ခေတ္တရပ်သွားပြီးနောက် နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို အနည်းငယ် ကွေးညွတ်လိုက်ပြန်သည်။ "တကယ်လို့ စစ်သူကြီး မသွားချင်ဘူးဆိုရင်တော့ သခင်က စောစောစီးစီး ပြင်ဆင်ထားတဲ့ လက်ဆောင်ကြီးကို စစ်သူကြီးဆီ ဆက်သရုံကလွဲလို့ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူး"

"စစ်သူကြီးက ဒီလက်ဆောင်ကြီးကို မြင်ချင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ယန်ရှော့သည် လက်ထဲရှိ ဇနီးဖြစ်သူ၏ သွေးပေနေသော ဆံထိုးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမှ အငွေ့အသက်များက အေးစက်ခက်ထန်ကာ ဖိအားပေးနေပြီး ထိုသိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးကို ဆက်မေးလိုက်လေသည်။ "မင်းရဲ့ သခင်က အခု ဘယ်မှာလဲ"

သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးက ရိုသေစွာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "အရှေ့ဘက် လမ်းထိပ်က စားသောက်ဆိုင်မှာပါ"

ယန်ရှော့သည် သူ၏ဇနီးဖြစ်သူနှင့် အလွန်ချစ်ခင်ရကြောင်း တပ်မှူးငယ်က သိထားလေသည်။ ယခု တစ်ဖက်လူက သခင်မယန်၏ ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းကို ထုတ်ပြလာပြီဖြစ်ရာ ယန်ရှော့အနေဖြင့် လျစ်လျူရှုထားရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။ သို့သော် တစ်ဖက်လူက အစောပိုင်းတွင် မြို့ထဲ၌ ရှီးလင်စစ်တပ်တစ်တပ် ပေါ်လာပြီး အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်နေသည်ဟု ပြောခဲ့သည့်စကားများကလည်း အမှန်လား အမှားလား မသိရသဖြင့် တပ်မှူးငယ်က ဆက်လက်၍ ဖျောင်းဖျလိုက်ရတော့သည်။

"စစ်သူကြီး၊ သခင်မနဲ့ သခင်လေး အခုလိုအချိန်မှာ ဖမ်းဆီးခံရတာက တကယ်ကို ထူးဆန်းလွန်းပါတယ်။ တကယ်လို့ စစ်သူကြီး မဖြစ်မနေ သွားမယ်ဆိုရင် သေချာပေါက် လူအင်အား ပိုခေါ်သွားပါ"

သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးက ဤအရာအတွက် အံ့ဩသွားပုံမပေါ်ဘဲ ပြောလိုက်လေသည်။ "ကျွန်တော့်ရဲ့ သခင်က ပြောလိုက်ပါတယ်၊ တကယ်လို့ စစ်သူကြီးက စိတ်မချဘူးဆိုရင် လူတွေ ခေါ်သွားလို့ရပါတယ်။ ဒါပေမယ့်... အားလုံးက စစ်သူကြီး ယုံကြည်ရတဲ့ လူယုံတွေဆိုရင်တော့ အကောင်းဆုံးပါပဲ"

နောက်ဆုံးစကားတစ်ခွန်းက အတော်လေး နက်နဲသောအဓိပ္ပါယ်ကို ဆောင်နေ၏။

ယန်ရှော့က ထိုသိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးကို စူးစမ်းလေ့လာသည့်နှယ် စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး မိမိ၏ကိုယ်ရံတော်များကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ "လူသုံးရာလောက် ရွေးပြီး ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ကြ"

ထို့နောက် ဘေးသို့ လှည့်လိုက်ကာ တပ်မှူးငယ်ကို မှာကြားလိုက်လေသည်။ "ဒုစစ်သူကြီးကို ငါ့ကိုယ်စား အရင်ဆုံး တိုက်ပွဲကို ကွပ်ကဲခိုင်းလိုက်ပါ"

ထိုသိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးသည် ယန်ရှော့ အောက်သို့ ဆင်းလာပြီးကတည်းက စကားပြောသံကို အမြဲတမ်း တိုးလျှော့ထားခဲ့၏။

ယခုအချိန်တွင် မြို့ဂိတ်တံခါးဝရှိ အစောင့်တပ်ဖွဲ့များက မြို့ထဲတွင် ရှီးလင်စစ်တပ် ရှိနေကြောင်း သူအော်ဟစ်ပြောဆိုခဲ့သည်ကိုသာ ကြားလိုက်ရပြီး ယန်ရှော့ ကိုယ်တိုင် အောက်ဆင်းလာကာ သူနှင့်တွေ့ဆုံပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် လူတစ်စုကို ခေါ်ဆောင်ကာ သူနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ရှောင်လွှဲ၍မရဘဲ တီးတိုးပြောဆို ဆွေးနွေးလာကြတော့သည်။

စစ်တပ်၏စိတ်ဓာတ်ကို တည်ငြိမ်စေရန်အတွက် တပ်မှူးငယ်က ယန်ရှော့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် အသံကျယ်လောင်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။ "ဘာကြည့်နေကြတာလဲ! ဘာကြည့်နေကြတာလဲ! လက်သွက်ခြေသွက်လေး လုပ်ကြစမ်း! မြို့ဂိတ်တံခါးက ကိုယ့်အရှေ့မှာ ရှိနေတာပဲ၊ ရှီးလင်လူရိုင်းတွေ ကိုယ့်မျက်စိအောက်ကနေ မြို့ထဲကို ခိုးဝင်သွားတာ ရှိမရှိတောင် မသိနိုင်ဘဲ နေမလား။ လူမိုက်တစ်ယောက်က စစ်သူကြီးကို တွေ့ချင်ဇောနဲ့ စကားတွေ လက်လွတ်စပယ် ပြောပြီး စစ်ရေးသတင်းကို အလကား လိမ်ပြောနေတာပါ၊ နောက်ကျရင် သူ့ကို စစ်စည်းကမ်းအတိုင်း အရေးယူလိမ့်မယ်! မင်းတို့တွေ မြို့ကို ကာကွယ်တာ အားနည်းခဲ့မယ်ဆိုရင် အတူတူပဲ စစ်စည်းကမ်းနဲ့ အရေးယူခံရမယ်"

အစောင့်တပ်ဖွဲ့များသည် တပ်မှူးငယ်၏ ဤစကားများကြောင့် ခြိမ်းခြောက်ခံလိုက်ရသဖြင့် ထိုအခါမှသာ မြို့ရိုးပေါ်သို့ ပစ္စည်းများကို ဆက်လက် ပို့ဆောင်ကြတော့သည်။

____

သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးက ယန်ရှော့ကို လမ်းနှင့်ကပ်လျက်ရှိသော စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်သို့ ဦးဆောင်ခေါ်သွားပြီး ရပ်တန့်လိုက်လေသည်။ ယန်ရှော့က ခေါင်းမော့ကာ အပေါ်ထပ်သို့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်၏။

ဤနေရာသည် မြို့ဂိတ်တံခါးနှင့် မဝေးတော့သဖြင့် ရှီးလင်လူများ မြို့ကို ဝင်တိုက်ချိန်တွင် အနီးအနားရှိ ပြည်သူများနှင့် ကုန်သည်များကို စောစောစီးစီးကတည်းက ရွှေ့ပြောင်းပေးခဲ့ပြီးဖြစ်သောကြောင့် ယခုအချိန်တွင် ကြည့်လိုက်ပါက ပတ်ဝန်းကျင်၌ လူတစ်ယောက်မှ မရှိတော့ချေ။

သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးက ဖိတ်ခေါ်သည့် လက်ဟန်အမူအရာကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော့်ရဲ့ သခင်က အပေါ်ထပ်မှာ ရှိပါတယ်"

ယန်ရှော့က ကိုယ်ရံတော် လေးဦးကို ခေါ်ဆောင်ကာ သူနှင့်အတူ အပေါ်ထပ်သို့ တက်သွားပြီး ကျန်ရှိနေသူများကတော့ အနီးအနားရှိ အရေးကြီးသော လမ်းမကြီး အသီးသီးတွင် စောင့်ကြပ်နေကြလေသည်။

သူတို့တစ်စု ဒုတိယထပ်ရှိ သီးသန့်အခန်း တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် တံခါးအပြင်ဘက်၌ စောင့်နေသော သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးက တံခါးခန်းဆီးကို မတင်လိုက်ရာ ယန်ရှော့သည် ပြတင်းပေါက်ကို မှီလျက် လက်ဖက်ရည် သောက်နေသော လူငယ်လေးကို ကြည့်လိုက်မိပြီး သူ၏မည်းနက်သော မျက်နှာသည် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အနည်းငယ် ဖြူဆုတ်သွားတော့သည်။

ဖေစုန့်သည် လက်ကိုမြှောက်ကာ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်လွတ် တစ်လုံးထဲသို့ လက်ဖက်ရည် လောင်းထည့်ပေးလိုက်ပြီး ဘေးတိုက် မလှည့်ကြည့်ဘဲ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခုကို ဆင်မြန်းကာ ပြောလိုက်၏။ "စစ်သူကြီးယန်က ကျွန်တော် ဖေစုန့်ကို တွေ့ရတာ သိပ်ပျော်ပုံမပေါ်ဘူးနော်"

ယန်ရှော့က ကိုယ်ရံတော် လေးဦးကို သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးနှင့်အတူ တံခါးအပြင်ဘက်တွင် ကျန်ရစ်စေခဲ့ပြီး သူတစ်ယောက်တည်းသာ အထဲသို့ ဝင်သွားကာ ဖေစုန့်၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်လိုက်လေသည်။ "မင်း... ဘယ်လိုလုပ် ဒီနေရာကို ရောက်နေတာလဲ"

ဖေစုန့်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်ရှိ အပြုံးက မလျော့ပါးသွားချေ။ "စစ်သူကြီးကို လာတွေ့ဖို့ပေါ့"

သူသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြန်ဖြေလိုက်သော်လည်း ယန်ရှော့၏ နှလုံးသားသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် အလွန်အမင်း လေးလံသွားတော့သည်။

သူ ဂိတ်တံခါးအတွင်း ပေါ်လာနိုင်တယ်ဆိုတော့ ခုနက သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေး ပြောခဲ့တဲ့ မြို့ထဲကို ရှီးလင်စစ်တပ် ဝင်လာပြီဆိုတာရော အမှန်ဖြစ်နေတာလား။

သူက ဒီလိုလူတစ်စုကို ခေါ်ဆောင်ပြီး ဘယ်လိုနည်းနဲ့ ဂိတ်တံခါးထဲကို ဝင်လာခဲ့တာလဲ။

များစွာသော သံသယများနှင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများသည် နှလုံးသားထဲတွင် စုပုံနေပြီး သူ၏ဆင်ခြင်ဉာဏ်ကို ဖိနှိပ်ပစ်တော့မည့် နောက်ဆုံးကောက်ရိုးတစ်မျှင် ဖြစ်လာတော့လုနီးပါးပင်။

ယန်ရှော့သည် အတော်ကြာအောင် တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ မေးလိုက်၏။ "ငါ့ဇနီးနဲ့ သားတွေ အခု ဘယ်မှာလဲ"

ဖေစုန့်၏ လက်ဖက်ရည်သောက်နေသော လှုပ်ရှားမှုက အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် အေးစက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "စစ်သူကြီး စိတ်ချပါ၊ သခင်မနဲ့ သခင်လေး နှစ်ယောက်လုံး ဘေးကင်းပါတယ်။ အရင်တုန်းက စစ်သူကြီးက ကျွန်တော် ဖေစုန့်ကို ဂိတ်တံခါးကနေ ထွက်သွားခွင့်ပြုခဲ့တဲ့ ကျေးဇူးကြောင့် ကျွန်တော်ကလည်း သခင်မနဲ့ သခင်လေး နှစ်ယောက်လုံးကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရက်ရက်စက်စက် ဆက်ဆံနိုင်မှာလဲ"

ယန်ရှော့က သွေးများပေကျံနေသော ထိုဆံထိုးကို ထုတ်ယူကာ စားပွဲပေါ်သို့ တင်လိုက်လေသည်။

ဖေစုန့်က တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။ "သခင်မက ကျွန်တော် ဖေစုန့်နဲ့ စစ်သူကြီးကြားမှာ အတိတ်က အကြောင်းလေးတွေ ရှိခဲ့တယ်ဆိုတာကို မသိလို့ ကျွန်တော်က လူတွေကို ခေါ်ပြီး အိမ်တော်ကို လာကြိုတဲ့အခါ ဆံထိုးနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေမယ်လို့ ခြိမ်းခြောက်ခဲ့တာပါ။ လက်အောက်ငယ်သားတွေက သခင်မကို ကယ်တင်ဖို့ ကြိုးစားရင်း မတော်တဆ သခင်မကို ထိခိုက်မိသွားတာပါ"

ယန်ရှော့က သူ၏ဤစကားများကို ယုံသလား မယုံသလားဆိုတာကို မသိရဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "ငါ့ဇနီးကို တွေ့ချင်တယ်"

"ရပါတယ်" ဖေစုန့်သည် အလွန် ပွင့်လင်းစွာ ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး လက်ထဲရှိ လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်လုံးကို ချလိုက်ချိန်တွင် မျက်လုံးပင့်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။ "ဒါပေမယ့် စစ်သူကြီးယန်လည်း ခန့်မှန်းနိုင်လောက်မှာပါ၊ ကျွန်တော် ဖေစုန့်က စစ်သူကြီးကို ဒီနေရာကို အထူးတလည် ဖိတ်ခေါ်ရတာက စစ်သူကြီးနဲ့ တိုင်ပင်စရာ ကိစ္စရှိလို့ပါ"

ယန်ရှော့သည် အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ်မျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ ပြောလိုက်၏။ "တရားမျှတမှုကို မဆန့်ကျင်တဲ့ ကိစ္စဆိုရင် ငါ အကုန် လက်ခံနိုင်တယ်"

ဖေစုန့်က ကိုယ်ကို အနောက်သို့ မှီချလိုက်ပြီး ပျင်းရိလေးတွဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်က စစ်သူကြီးယန်ကို မြို့တံခါး အကျယ်ကြီး ဖွင့်ပေးစေချင်ရင်ကော"

ယန်ရှော့၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ကြွက်သားများက တစ်လက်မချင်းစီ တင်းမာသွားပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်လေသည်။ "ခွင့်လွှတ်ပါ၊ အမိန့်ကို နာခံဖို့ ခက်ခဲပါလိမ့်မယ်"

ဖေစုန့်က ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်၏။ "စစ်သူကြီး ဘာကို စိတ်ထဲထားနေလဲဆိုတာကို ကျွန်တော် သိပါတယ်။ ကျွန်တော်က ရှီးလင်နဲ့ အမြဲတမ်း ပူးပေါင်းနေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အရင်တုန်းက ဟန့်ယန်က ချန်နိုင်ငံနဲ့ မင်္ဂလာဆောင်ပြီး ကျွန်တော့်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ စစ်တပ် ငှားရမ်းနိုင်ခဲ့သလိုပဲ၊ အခုလည်း ကျွန်တော်က ရှီးလင်ဆီက စစ်တပ်ငှားပြီး လျန်နယ်မြေကို ပြန်လာရုံ သက်သက်ပါပဲ။ စစ်သူကြီး မြို့တံခါး ဖွင့်ပေးပြီးရင် ကျွန်တော့်မှာ စစ်သူကြီးကို လွတ်မြောက်အောင် လုပ်ပေးမယ့် နည်းလမ်း ရှိပါတယ်။ စစ်သူကြီးကို ရှီးလင်ဆီ ခိုလှုံသွားတယ်ဆိုတဲ့ နာမည်ဆိုးကို လုံးဝ မရစေရပါဘူး"

သူ၏ရှည်လျားသော မျက်လုံးများက အနည်းငယ် အောက်သို့စိုက်ကျသွားပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်ရှိ အပြုံးက အနည်းငယ် ခါးသီးသော အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေလေသည်။ "အရင်နှစ်တွေတုန်းက ကျွန်တော့်အဖေ ဒီနေရာကို စောင့်ကြပ်ခဲ့တုန်းက လေကိုသောက်ပြီး သဲကိုမြိုချကာ တိုင်းပြည်အတွက် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့တယ်။ ဝိန်းမိသားစုက အဲ့ဒီဧကရာဇ်အိုကြီးရဲ့ သံသယဝင်မှုကြောင့် မြို့တော်ကို ပြန်ခေါ်ခံရပြီး နောက်ပိုင်း မတရားစွပ်စွဲခံရကာ ထောင်ကျသွားခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်တို့ ချင်မိသားစုက ဒီဆယ်နှစ်ကျော် ကာလအတွင်းမှာ လူတိုင်းရဲ့ ဆဲရေးတိုင်းထွာမှုကို ခံရတဲ့ တိုင်းပြည်ကို သစ္စာဖောက်တဲ့ သူပုန်တွေ ဖြစ်သွားခဲ့ရတယ်"

"ကျွန်တော့်အမေ ရောဂါနဲ့ ကွယ်လွန်သွားပြီးနောက် ကျွန်တော့်အဖေကလည်း နယ်နှင်ဒဏ်ပေးခံရတဲ့ လမ်းခရီးမှာ ရူးသွပ်တဲ့ရောဂါ ရသွားပြီး အဲ့ဒီတုန်းက နာကျင်မှုတွေနဲ့ မတရားစွပ်စွဲခံရမှုတွေကို တစ်ခါတည်း အကုန် မေ့ပစ်လိုက်တယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော် ဖေစုန့်ကတော့ မမေ့နိုင်ဘူး"

စားပွဲပေါ်တွင် တင်ထားသော သူ၏လက်များက တင်းကျပ်စွာ လက်သီးဆုပ်ထားပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်ရှိ ခါးသီးသော အပြုံးတွင် မကျေနပ်မှုများနှင့် လှောင်ပြောင်မှုများ ပါဝင်နေ၏။ "ကျွန်တော် ဖေစုန့်က ဒီဆွေးမြေ့ယိုယွင်းနေတဲ့ ဝိန်းမင်းဆက်အပေါ် အမြဲတမ်း ကြီးမားတဲ့ မကျေနပ်မှုတွေ ရှိနေခဲ့တာ"

သူက ယန်ရှော့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်လေသည်။ "စစ်သူကြီးက အစောပိုင်းတုန်းက ကျွန်တော့်ကို ဂိတ်တံခါးကနေ ထွက်သွားအောင် ကူညီပေးခဲ့တာက ကျွန်တော့်အဖေရဲ့ အရင်တုန်းက ကျေးဇူးတွေကို သတိရနေသေးလို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ စစ်သူကြီးက ဘာဖြစ်လို့ ကျွန်တော့်ကို ကူညီပြီး ကျွန်တော်နဲ့အတူတူ ဒီတိုင်းပြည်ကြီးကို ပြန်လည် ပြုပြင်မွမ်းမံပြီး ပြည်သူတွေကို ငြိမ်းချမ်းသာယာတဲ့ ခေတ်ကြီးတစ်ခု ပြန်ပေးဖို့ အင်အားတွေ ငှားပေးလိုက်ပါ"

ဤစကားများကို သူ ပြောဆိုလိုက်သည်မှာ အလွန်ပင် ရိုးသားဖြူစင်ပြီး ခံစားချက်ပါလှသည်။

သို့သော် ယန်ရှော့က ပြောလိုက်၏။ "သခင်လေးက ကျွန်တော်မျိုးနဲ့ စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးချင်မှတော့ ဘာဖြစ်လို့ ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ ဇနီးနဲ့ သားတွေကို ခြိမ်းခြောက်ဖမ်းဆီးရတာလဲ"

ဖေစုန့်က မျက်လုံးမှေးလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်က စစ်သူကြီးကို မှားယွင်းတဲ့ ရွေးချယ်မှု မလုပ်စေချင်ရုံ သက်သက်ပါ"

ယန်ရှော့က လက်ရှိ အကြောင်းအရာကို ဆက်မပြောတော့ဘဲ ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် လက်ရှိအခြေအနေနှင့် မသက်ဆိုင်သော စကားများကို မေးလိုက်လေသည်။ "သခင်လေး နာမည်နဲ့ မျိုးရိုးပြောင်းပြီး နန်းတွင်းကို ဝင်လာတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီပဲ၊ စစ်သူကြီးချုပ် မတရားစွပ်စွဲခံရပြီး နယ်နှင်ဒဏ်ပေးခံရပြီးနောက် အနောက်ပိုင်းနယ်စပ်ရဲ့ အခြေအနေတွေကို စုံစမ်းကြည့်ဖူးလား"

ဖေစုန့်က လုံးဝ ပြန်မဖြေချေ။

ယန်ရှော့က သူ့ရှေ့ရှိ အငွေ့တထောင်းထောင်း ထနေသော လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်လုံးကို ကြည့်ရင်း သူ့ဘာသာသူ ပြောလိုက်၏။ "စစ်သူကြီးချုပ် မြို့တော်ကို ပြန်အလွှဲပြောင်းခံရပြီးနောက် ဧကရာဇ်က အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက အောဝ်အဖွဲ့နဲ့ အင်အားချင်း ယှဉ်နိုင်သေးတဲ့ ကောင်းမိသားစုကို အနောက်ပိုင်းနယ်စပ်ကို လွှဲပြောင်းရယူဖို့ စေလွှတ်ခဲ့တယ်။ နောက်ပိုင်းကျတော့ ဧကရာဇ် နတ်ရွာစံသွားပြီး ကောင်းမိသားစုက ထီးနန်းဆက်ခံခွင့် အငြင်းပွားမှုမှာ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့တယ်။ အောဝ်အဖွဲ့က တော်ဝင်မျိုးနွယ် ဖြစ်လာတော့ ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးဌာနက အနောက်ပိုင်းနယ်စပ်ကို ခွဲဝေပေးတဲ့ စစ်စရိတ်တွေအပေါ် ပိုပြီး တင်းကျပ်လာခဲ့တယ်။ ကောင်းမိသားစုက စစ်သည်တွေရဲ့ နန်းတွင်းအပေါ် မကျေနပ်မှုတွေကို အသုံးချပြီး ပုန်ကန်ဖို့ တမင် ရည်ရွယ်ပြီး စစ်သည်တွေရဲ့ လစာငွေတွေကို တိတ်တဆိတ် ဖြတ်တောက်ခဲ့တယ်။ အဆိုးရွားဆုံး အချိန်တွေတုန်းကဆိုရင် လက်အောက်က စစ်သည်တွေဟာ သုံးနှစ်ဆက်တိုက် လစာ မရခဲ့ကြဘူး"

ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ သူက သက်ပြင်းရှည်ကြီးကို လေးလံစွာ ချလိုက်လေသည်။ "အနောက်ပိုင်းနယ်စပ်က အဲ့ဒီအချိန်တုန်းကတည်းက နန်းတွင်းနဲ့ စစ်ပွဲတစ်ပွဲ ဖြစ်သင့်နေတာ။ အဲ့ဒီလို ဘေးဒုက္ခကနေ လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့တာက အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက အောဝ်အဖွဲ့ရဲ့ နေရာတိုင်းမှာ ချုပ်ကိုင်မှုကို ခံနေရသေးတဲ့ လျန်ဝမ်က ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးဌာနနဲ့ အပြင်းအထန် ငြင်းခုံပြီး အနောက်ပိုင်းနယ်စပ်အတွက် ကြန့်ကြာနေတဲ့ စစ်စရိတ်တွေကို တောင်းဆိုပေးခဲ့လို့ပဲ။ ပြီးတော့ သူကိုယ်တိုင် အနောက်ပိုင်းနယ်စပ်ကို သွားပြီး စစ်သည်တွေရဲ့ လက်ထဲကို ပေးအပ်ခဲ့တယ်"

"ကောင်းမိသားစုက လျန်ဝမ်ကို သူတို့ရဲ့ အစီအစဉ်တွေကို နှောင့်ယှက်တဲ့ မျက်စိစူးစရာ၊ အသားထဲက ဆူးတစ်ချောင်းလို သတ်မှတ်ထားပြီး လမ်းမှာတင် သူ့ကို အရင်ရှင်းလင်းဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။ နောက်ပိုင်း ကောင်းမိသားစုရဲ့ လုပ်ရပ်တွေ ပေါ်ပေါက်သွားတဲ့အခါ လျန်ဝမ်က သေဘေးကနေ သီသီလေး လွတ်မြောက်လာပြီး အနောက်ပိုင်းနယ်စပ်က စစ်သည်တွေကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ပေးနိုင်ခဲ့လို့သာ ဘာမှမသိတဲ့ စစ်သည်တွေ ကောင်းမိသားစုရဲ့ လှည့်စားမှုကို မခံရဘဲ သူတို့နဲ့အတူ ပုန်ကန်မှုမှာ မပါဝင်ခဲ့တာ"

ယန်ရှော့၏ မျက်လုံးများတွင် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များစွာ ပေါ်လာ၏။ "အဲ့ဒီအချိန်တုန်းကလည်း လျန်ဝမ်က ကျွန်တော်တို့ဆီကနေ စစ်သူကြီးချုပ် မတရားစွပ်စွဲခံရတာကို သိသွားပြီး မြို့တော်ကို ပြန်ရောက်ရင် ဒီကိစ္စကို တိတ်တဆိတ် စုံစမ်းစစ်ဆေးပေးမယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ကို ကတိပေးခဲ့တယ်။ လုံလောက်တဲ့ သက်သေအထောက်အထားတွေ ရပြီဆိုရင် စစ်သူကြီးချုပ်အတွက် သေချာပေါက် တရားမျှတမှုကို ဖော်ထုတ်ပေးမယ်လို့ပေါ့"

"မြို့တော်ကို ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ကောင်းမိသားစုရဲ့ တမင် ပုန်ကန်ဖို့ ကြံစည်နေတာကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီး အနောက်ပိုင်းနယ်စပ်ကို တည်ငြိမ်စေခဲ့တဲ့ လျန်ဝမ်ရဲ့ အကျိုးဆောင်မှုတွေကို အောဝ်အဖွဲ့က စစ်တပ် စေလွှတ်ပြီးနောက်မှာ သူတို့တွေကပဲ တစ်ခါတည်း အကုန် ယူသွားခဲ့တယ်။ လျန်ဝမ်ကလည်း ကတိမဖျက်ဘဲ စစ်သူကြီးချုပ်ရဲ့ မတရားစွပ်စွဲခံရမှုကို တိတ်တဆိတ် စုံစမ်းစစ်ဆေးပေးခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီတုန်းက စစ်သူကြီးချုပ်နဲ့အတူ ပတ်သက်မှုရှိခဲ့တဲ့ လက်အောက်ခံ စစ်သူကြီး အများအပြားရဲ့ မျိုးဆက်တွေကို လျန်ဝမ်အိမ်တော်က စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီလူတွေကို သေချာ နေရာချထားပေးဖို့အတွက် ကျွန်တော်မျိုးကိုတောင် သူက လျှို့ဝှက် မှာကြားပြီး ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ လက်အောက်မှာ လူအနည်းငယ်ကို လက်ခံထားစေခဲ့တယ်"

ဖေစုန့်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် မသိမသာ ညိုမဲသွားလေသည်။ သူသည် အောဝ်အဖွဲ့၏ သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ယန်ရှော့က လျန်ဝမ်နှင့် တိတ်တဆိတ် ဤမျှ ရှည်လျားသော မိတ်ဆွေဟောင်း သံယောဇဉ် ရှိခဲ့ကြောင်းကိုတော့ သူ လုံးဝ မသိရှိခဲ့ချေ။

ယန်ရှော့က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ "အခုအချိန်မှာ ဒီတိုင်းပြည်ကြီးကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာက ပြည်သူတွေကို ဒုက္ခတွင်းထဲ တွန်းပို့ခဲ့တဲ့ ဧကရာဇ်နဲ့ ဧကရာဇ်ရှောင်ကျင်းတို့သာ ဆိုရင် သခင်လေးနောက်ကို လိုက်ဖို့ ကျွန်တော်မျိုးက စကားနှစ်ခွန်း ပြောစရာ မရှိပါဘူး။ ဒါပေမယ့် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က လော့ယန်ရဲ့ အဲ့ဒီနဂါးပလ္လင်ပေါ်ကို တက်ဖို့ သီသီလေး လွဲသွားခဲ့တာက... လျန်ဝမ်ပဲ"

ယန်ရှော့၏ မျက်လုံးများတွင် ဝမ်းနည်းမှုများ ဖုံးကွယ်နေပြီး ပြောလိုက်၏။ "သခင်လေး... နောက်ဆုတ်လိုက်ပါတော့"

ဖေစုန့်၏ မျက်နှာသည် ရေခဲနှယ် အေးစက်သွားပြီး အတန်ကြာပြီးနောက် လှောင်ပြောင် ရယ်မောလိုက်လေသည်။ "သူတို့ ဝိန်းသားအဖ နှစ်ယောက်က တကယ်ကို လှည့်ကွက်ကောင်းတာပဲ၊ ပါးတစ်ချက် ရိုက်ပြီးရင် သကြားလုံးတစ်လုံး ပြန်ကျွေးတယ်။ ငါတို့ ချင်မိသားစု တစ်ခုလုံးကို ဒီလောက်အထိ ဖြစ်အောင် လုပ်ပြီးနောက်မှာတောင် အရင်တုန်းက ငါတို့ ချင်မိသားစုရဲ့ ကျေးဇူးကို ခံစားခဲ့ရတဲ့ မင်းတို့လို လူတွေကို သူတို့ဘက်ကနေ ကူညီပြီး စကားပြောပေးအောင် လှည့်စားနိုင်သေးတာပဲ"

နောက်ဆုံးစကားတစ်ခွန်းကို ပြောလိုက်ချိန်တွင် ဖေစုန့်၏ မျက်လုံးအရောင်သည် ရုတ်တရက် အေးစက်ခက်ထန်သွားပြီး မျက်လုံးထဲရှိ အမုန်းတရားများက ထိတွေ့နိုင်သော အရာတစ်ခုအလား ပြင်းထန်နေ၏။ "ဝိန်းရှီအန်း အဲ့ဒီအဘိုးကြီး ကျူးလွန်ခဲ့တဲ့ အမှားတွေက သူတို့ သားအဖ နှစ်ယောက်နဲ့ မသက်ဆိုင်ဘူးလို့ ပြောချင်တာလား"

သူက အေးစက်စွာ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။ "အောဝ်အဖွဲ့ကို ဖြုတ်ချဖို့နဲ့ အဲ့ဒီအချိန်မှာ မင်းတို့ကိုပါ တစ်ခါတည်း စည်းရုံးဖို့သာ မဟုတ်ရင် အဲ့ဒီ ဝိန်းယွမ်ကျီက ဒီလောက်တောင် သဘောကောင်းနေပါ့မလား"

မိမိ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ လွန်ကဲသွားကြောင်းကို သတိပြုမိသွားသည့်နှယ် ဖေစုန့်သည် ထိုင်ခုံနောက်ကျောကို ဖြည်းညင်းစွာ မှီချလိုက်ပြီး စကားပြောသံကလည်း တစ်ဖန် ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားကာ အစောပိုင်းက ထိန်းချုပ်မှု ကင်းမဲ့ခြင်းနှင့် ပြင်းထန်သော ဒေါသများသည် ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်မှုတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သွားခဲ့သယောင်။ "ဒါပေမယ့် စစ်သူကြီးကို အပြစ်မတင်ပါဘူး၊ အဲ့ဒီ သားအဖ နှစ်ယောက်က အကောက်ကျစ်ဆုံးနဲ့ အယောင်ဆောင်အကောင်းဆုံးပဲ၊ ဒီလို အယောင်ဆောင် ကောင်းမွန်တဲ့ ပြဇာတ်တွေကို လုပ်ဖို့ အလွန် ကျွမ်းကျင်တယ်။ နန်းတွင်းမှာ အဲ့ဒီသားအဖရဲ့ လှည့်စားမှုကို ခံရတဲ့သူတွေ ဘယ်လောက်တောင် ရှိနေလဲဆိုတာ မသိနိုင်ဘူး"

သူက ယန်ရှော့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်လေသည်။ "စစ်သူကြီး အခုအချိန်မှ ကျွန်တော့်ဆီ လာခိုလှုံရင်တောင် အချိန်မနှောင်းသေးပါဘူး"

...

အပိုင်း (၂၅၂.၂)

ယန်ရှော့က သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခုကို လေးလံစွာ ချလိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်ချလိုက်၏။ စကားများများ ပြောလည်း အကျိုးမရှိတော့ကြောင်းကို နားလည်သွားသည့်ဟန် ပေါ်နေ၏။

သူ၏ဤအမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဖေစုန့်၏ အေးစက်သော အပြုံးထဲတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်လာပြီး ပြောလိုက်လေသည်။ "စစ်သူကြီးက ရွေးချယ်မှု လုပ်ပြီးသွားပြီပေါ့"

ယန်ရှော့က စကားမပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်နေဆဲပင်။

ဖေစုန့်က သဘောကျသွားသည့်နှယ် မှတ်ချက်ပေးလိုက်လေသည်။ "စစ်သူကြီးက ကျွန်တော် ပြင်ဆင်ထားတာက စစ်သူကြီး ဇနီးနဲ့ သားတွေကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရုံနဲ့ ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ်ကို ဘေးကင်းအောင် ကာကွယ်နိုင်မယ့် ပြဇာတ်တစ်ခုလို့များ ထင်နေတာလား"

သူက ပြတင်းပေါက်ရှေ့တွင် ရပ်ကာ မတိုးမကျယ် လက်ခုပ် တီးလိုက်လေသည်။

အောက်ထပ်တွင် အချက်ပြမှုကို စောင့်နေသော သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးက ချက်ချင်းပင် ကောင်းကင်သို့ အသံမြည်သော မြားတစ်စင်းကို ပစ်လွှတ်လိုက်၏။

ယန်ရှော့က အသံလာရာဆီသို့ အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ မူလက လူသူကင်းမဲ့နေသော လမ်းမကြီးပေါ်တွင် သွေးများပေကျံနေသော သံချပ်ကာများ ဝတ်ဆင်ထားသည့် ရှီးလင်စစ်တပ်တစ်တပ်က ဘယ်နေရာမှန်းမသိ ပေါ်လာပြီး အချို့ဆိုလျှင် လက်ထဲတွင် ခုလေးတင် ခုတ်ဖြတ်ထားသော လူခေါင်းများကိုပင် ကိုင်ဆောင်ထားကြကာ အနီးအနားရှိ ရပ်ကွက်များကိုပင် သတ်ဖြတ်ပြီးခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားနေလေသည်။

ရှီးလင်လူများ၏ မျက်ခုံးရိုးများသည် အတော်လေး မြင့်မားပြီး အသားအရေက အနည်းငယ် ညိုမည်းကာ ဆံပင်များက ကောက်ကွေးနေသဖြင့် ခွဲခြားသိမြင်ရန် အလွန် လွယ်ကူပြီး ယန်ရှော့သည် မိမိကိုယ်တိုင် အမြင်မှားခြင်း လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ကြောင်းကို သေချာ သိရှိလိုက်၏။

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာက ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားပြီး စားပွဲကို ထောက်ကာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ချိန်တွင် သူ၏အရှေ့ရှိ လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်လုံးကိုပင် တိုက်ချမိသွားတော့သည်။ "မင်း..."

ဖေစုန့်က ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်လေသည်။ "ဒီနေ့ ပြီးသွားရင် လူတိုင်းက စစ်သူကြီးက ကျွန်တော့်ကို ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ်ထဲ ဝင်နိုင်အောင် ကူညီပေးခဲ့တာလို့ သိသွားကြလိမ့်မယ်"

ဖေစုန့်က ယန်ရှော့၏ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့နေသော မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း အေးအေးလူလူပင် ပြောလိုက်၏။ "စစ်သူကြီးက ရန်သူနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး တိုင်းပြည်ကို သစ္စာဖောက်တယ်ဆိုတဲ့ နာမည်ဆိုးကို ခံယူပြီးတဲ့နောက် ဇနီးနဲ့ သားတွေ မြို့ထဲက ပြည်သူတွေရဲ့ လက်ထဲမှာ ဘယ်လို အဆုံးသတ်သွားမလဲ ဆိုတာကို လက်ပိုက်ကြည့်နေမလား၊ ဒါမှမဟုတ်... မြို့တံခါးကို ဖွင့်ပြီး ကျွန်တော်နဲ့ ပူးပေါင်းမလား"

မြို့ထဲတွင် ရှီးလင်သူလျှိုများ ရှိနေသည်ဟူသော ကောလာဟလများက အစောကြီးကတည်းက အရပ်တကာသို့ ပျံ့နှံ့နေခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ယခုအချိန်တွင် ရှီးလင်လူများက ဂိတ်တံခါးအတွင်းသို့ ခိုးဝင်လာကာ အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်နေကြပြီဖြစ်ပြီး ဖေစုန့်ကလည်း ယန်ရှော့က သူတို့ကို ဝင်ခွင့်ပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း အခိုင်အမာ ပြောဆိုနေသဖြင့် ရန်သူနှင့် ပူးပေါင်းကာ တိုင်းပြည်ကို သစ္စာဖောက်သည်ဟူသော ဤပြစ်မှုကြီးကို ယန်ရှော့အနေဖြင့် မည်သို့ပင် ဖြေရှင်းစေကာမူ လွတ်ကင်းနိုင်မည် မဟုတ်တော့ချေ။

ယန်ရှော့သည် အောက်ဘက်သို့ ချဉ်းကပ်လာသော ရှီးလင်စစ်တပ်ကို ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများတွင် အမုန်းတရားနှင့် ဒေါသများ ရောယှက်နေပြီး အံကို တင်းကျပ်စွာ ကြိတ်ထားလိုက်သည်။

"နာမည်ဆိုးကို ခံယူပြီး ဇနီးနဲ့ သားတွေ ဒေါသထွက်နေတဲ့ ပြည်သူတွေရဲ့ လက်ထဲမှာ သနားစဖွယ် သေဆုံးသွားတာကို လက်ပိုက်ကြည့်နေမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဒီနာမည်ဆိုးကို တကယ်ပဲ အတည်ပြုပြီး ဇနီးနဲ့ သားတွေရဲ့ ဘေးကင်းမှုကို လဲလှယ်မလား..."

"ဒီလို နောက်ဆုတ်စရာ မရှိတော့တဲ့ လမ်းမှာ ငါ့အတွက် ရွေးချယ်စရာ အခွင့်အရေး ရှိသေးလို့လား"

ယန်ရှော့၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ကြွက်သားများက တွန့်လိမ်သွားပြီး ရုတ်တရက် အသံကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကာ သူ၏အရှေ့ရှိ လက်ဖက်ရည်စားပွဲကို လှန်ချလိုက်ပြီး ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ ဖေစုန့်ဆီသို့ ခုတ်ပိုင်းရန် ပြင်လိုက်လေသည်။

သို့သော် ဖေစုန့်ကလည်း စစ်ဖက်မှ လာသူဖြစ်သဖြင့် ဘေးသို့ ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး ယန်ရှော့၏ အားပါသော ဓားချက်သည် ပြတင်းပေါက်ဘေးရှိ သစ်သားပေါ်သို့ နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

တံခါးအပြင်ဘက်တွင် စောင့်နေသော ယန်ရှော့၏ ကိုယ်ရံတော်များနှင့် သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးများသည် အထဲမှ တိုက်ခိုက်သံများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် အလျင်အမြန် ခန်းဆီးကို ဆွဲတင်ကာ ဝင်လာကြသော်လည်း တံခါးဝတွင်ပင် ရောထွေးတိုက်ခိုက်နေကြလေသည်။

ဖေစုန့်က ခါးရှိ ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင် ယန်ရှော့၏ ဓားသွားက ရုတ်တရက် ဘေးတိုက် ဖိချလိုက်ရာ သစ်သားပြတင်းပေါက်ဘောင်သည် ကွဲကြေသွားပြီး ဓားသွားက အရှိန်မသေဘဲ ဖေစုန့်ဆီသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ခုတ်ပိုင်းသွားပြန်၏။

ဖေစုန့်က ဓားဆွဲထုတ်ရန် အချိန်မမီတော့သဖြင့် ဓားအိမ်ဖြင့် တိုက်ရိုက် ကာကွယ်လိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ယန်ရှော့၏ အောက်ပိုင်းကို ကန်လိုက်၏။ ဓားအိမ်ကို ထိ၍ ဆက်လက် လျှောကျလာသော ဓားသွားကို ရှောင်တိမ်းရန် နောက်သို့ လှန်လိုက်ချိန်တွင် နောက်ဆုံး၌ ဓားရှည်ကို ဓားအိမ်မှ ဆွဲထုတ်လိုက်နိုင်ပြီး ယန်ရှော့၏ ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ကန့်လန့်ဖြတ် ကာကွယ်လိုက်နိုင်တော့သည်။

လှုပ်ရှားသံတစ်ခုက ပြတင်းပေါက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးများသည် လင်းယုန်လက်သည်းချိတ်များကို အပေါ်သို့ ပစ်တင်လိုက်ကြ၏။ ချက်ချင်းပင် နောက်ထပ်ချိတ်တစ်ခုက ယန်ရှော့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။ သူက အချိန်မီ မရှောင်တိမ်းနိုင်သဖြင့် ပခုံးနှင့် ကျောပြင်ရှိ သံချပ်ကာအင်္ကျီပါ ချိတ်ဆွဲခံလိုက်ရပြီး အမည်းရောင် သွေးကွက်များ စိမ့်ထွက်လာကာ ခြေထောက်ကိုလည်း ဖေစုန့်က အခွင့်ကောင်းယူ၍ ဓားဖြင့် တစ်ချက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သဖြင့် သွေးများ အဆက်မပြတ် စီးကျလာလေသည်။

သီးသန့်အခန်းအတွင်းရှိ အခြေအနေသည် တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် လုံးဝ ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားတော့သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အောက်ထပ်တွင် စောင့်နေသော ကိုယ်ရံတော်များက အခြေအနေ မဟန်သည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အပေါ်ထပ်သို့ ပြေးတက်လာကြပြီး လူအင်အားကို အားကိုးကာ သီးသန့်အခန်း တံခါးဝရှိ သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေး အနည်းငယ်ကို ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ပြီး ယန်ရှော့၏ အနောက်သို့ အချိန်မီ ရောက်ရှိလာကာ လူကို တွဲထူလိုက်ကြ၏။ "စစ်သူကြီး"

ယန်ရှော့က အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဒီသူခိုးခေါင်းဆောင်ကို မြန်မြန် ဖမ်းစမ်း"

ကိုယ်ရံတော်များက အုံနှင့်ကျင်းနှင့် ပြေးဝင်လာပြီး ဖေစုန့်ကို ဝိုင်းဝန်းဖမ်းဆီးရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးများက အချိန်မီ ဝင်ရောက် တားဆီးလိုက်ကြလေသည်။

ဖေစုန့်က ယန်ရှော့သည် မိမိကို အရှင်ဖမ်းပြီး အခြေအနေကို ပြောင်းလဲချင်နေကြောင်း သိထားပြီး လက်ရှိအခြေအနေတွင် ဆက်နေပါက အကျိုးမရှိနိုင်တော့ကြောင်းကို နားလည်ထားသဖြင့် သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးများနှင့်အတူ ပြတင်းပေါက်မှ ဆုတ်ခွာသွားချိန်တွင် ယန်ရှော့ကို အေးစက်စွာ တစ်ချက် လှည့်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။ "စစ်သူကြီးရဲ့ ရွေးချယ်မှုကို ကျွန်တော်က သခင်မကို သေချာပေါက် သွားပြောပြပေးပါ့မယ်"

ဖေစုန့် ထွက်သွားသည်နှင့် အခန်းတွင်းရှိ သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးများကလည်း ဆက်လက် တိုက်ခိုက်လိုစိတ် မရှိတော့ဘဲ သူနှင့်အတူ ဆုတ်ခွာသွားကြတော့သည်။

ထိုအခါမှသာ ယန်ရှော့၏ ဒူးများက အားပျော့သွားပြီး မတ်တတ်ပင် မရပ်နိုင်တော့လောက်အောင် ဖြစ်သွားတော့သည်။

ကိုယ်ရံတော်များက သူ့ကို တွဲထူထားပြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြ၏။ "စစ်သူကြီး"

ယန်ရှော့က မြို့ဂိတ်တံခါးရှိရာ အရပ်ဆီသို့ လက်ညှိုးထိုးပြကာ အလျင်စလို အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "စစ်တပ်ကို မြန်မြန် ခေါ်ပြီး မြို့ထဲက ဒီရှီးလင်လူရိုင်းတွေကို မျိုးဖြုတ်ပစ်စမ်း၊ သူတို့ကို မြို့ဂိတ်တံခါးအနား လုံးဝ အကပ်မခံနဲ့"

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင်တော့ နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဖေစုန့်နှင့်အတူ နယ်စပ်စောင့်တပ်စခန်း၏ လျှို့ဝှက်လမ်းမှတစ်ဆင့် ဂိတ်တံခါးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသော ထိုရှီးလင်စစ်တပ် ရှစ်ရာသည် အဖွဲ့ငယ်များ ခွဲကာ မြို့ထဲတွင် နေရာအနှံ့ သတ်ဖြတ်နေကြပြီး ယန်ရှော့ကို ထိုသိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးက ခေါ်ဆောင်သွားပြီးနောက်တွင် ရှီးလင်လူရိုင်းများသည် မြို့ထဲရှိ ပြည်သူများကို မြို့ဂိတ်တံခါးကြီးများဆီသို့ မောင်းနှင်ကာ သတ်ဖြတ်နေကြပြီဖြစ်ရာ ရည်ရွယ်ချက်မှာ မြို့ထဲရှိ အစောင့်တပ်ဖွဲ့များ၏ စိတ်ဓာတ်ကို ဖြိုခွဲပစ်ရန်ပင်။

ဆွေးနွေးမှု မအောင်မြင်သဖြင့် ဖေစုန့်ကလည်း အနီးအနားတွင် စောင့်ဆိုင်းနေသော ထိုရှီးလင်စစ်တပ်ကို မြို့ဂိတ်တံခါးဆီသို့ တိုက်ခိုက်ရန် တိုက်ရိုက်ပင် အမိန့်ပေးလိုက်တော့သည်။

ထို့ပြင် သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးများက သွေးများပေကျံနေသော အစောင့်တပ်ဖွဲ့များ၏ သံချပ်ကာအင်္ကျီများကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ကာ လူအုပ်ထဲတွင် ရောနှော၍ အသံကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်နေကြ၏။ "ယန်ရှော့က ရှီးလင်လူတွေကို အစောကြီးကတည်းက မြို့ထဲ ဝင်ခွင့်ပေးလိုက်ပြီ။ ယန်ရှော့က သစ္စာဖောက်ပဲ"

မြို့ဂိတ်တံခါးဝရှိ အစောင့်တပ်ဖွဲ့များက အံ့အားသင့်ကာ သံသယဝင်နေကြသော်လည်း မြို့ထဲရှိ ပြည်သူများကို မောင်းနှင်ကာ သခွားသီးခုတ် ဖရဲသီးပိုင်းသလို စိတ်ကြိုက် သတ်ဖြတ်နေကြသော ရှီးလင်လူများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ မယုံကြည်ဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြတော့သည်။

မြို့ဂိတ်တံခါး မကျသေးသော်လည်း မြို့ထဲတွင် သွေးချောင်းစီးနေလေပြီ။ ဤသနားစဖွယ် မြင်ကွင်းက မြို့ထဲရှိ အစောင့်တပ်ဖွဲ့များကို စစ်သူကြီး၏ ရန်သူနှင့် ပူးပေါင်းမှုအပေါ် ဒေါသထွက်မှုနှင့် ပြည်သူများ ဤကဲ့သို့ သတ်ဖြတ်ခံရမှုအပေါ် နာကျင်မှုများကို အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားစေလေသည်။

တပ်မှူးများ၏ ညွှန်ကြားချက်များကို မည်သူကမျှ နားမထောင်ကြတော့ဘဲ အချို့က အသံကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ကာ မြို့ထဲရှိ ရှီးလင်စစ်တပ်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကြပြီး အချို့က "ယန်ရှော့ ရန်သူနဲ့ပူးပေါင်းပြီး ရှီးလင်လူတွေကို မြို့ထဲ ဝင်ခွင့်ပေးလိုက်ပြီ" ဟု အော်ဟစ်ကာ သံချပ်ကာအင်္ကျီများကို စွန့်ပစ်ပြီး ထွက်ပြေးကုန်ကြတော့သည်။

မြို့ဂိတ်တံခါးဝရှိ ကာကွယ်ရေးသည် ချက်ချင်းပင် အလွန်အမင်း အန္တရာယ်ရှိသော အနေအထားသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

မြို့ပြင်ရှိ ရှီးလင်စစ်တပ်က မြို့ရိုးပေါ်ရှိ အစောင့်တပ်ဖွဲ့များ၏ ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေသည်ကို သတိထားမိသွားပြီး ချက်ချင်းပင် ခရာမှုတ်ကာ နောက်တစ်ကြိမ် အစွမ်းကုန် မြို့ကို ဝင်တိုက်ကြတော့သည်။

ယန်ရှော့က ကိုယ်ရံတော်များကို ခေါ်ဆောင်ကာ မြို့ဂိတ်တံခါးဆီသို့ ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် ဒုစစ်သူကြီးက အသံဝင်အောင် အော်ဟစ်ကာ မြို့ဂိတ်တံခါးဆီသို့ လူများ ဖြည့်တင်းရန် ခိုင်းစေနေပြီး မြို့ဂိတ်တံခါးကို တွန်းကန်ထားကာ ရှီးလင်လူများ ဝင်တိုက်ချိုးဖျက်ခြင်းကို လုံးဝ ခွင့်မပြုနိုင်ကြောင်း ညွှန်ကြားနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

မြို့ရိုးပေါ်တွင်လည်း ရှီးလင်လူများက လှေကားများမှတစ်ဆင့် တက်လာကြပြီဖြစ်ပြီး မြို့ထဲရှိ အစောင့်တပ်ဖွဲ့များနှင့် အသက်လုကာ တိုက်ခိုက်နေကြလေသည်။

ယန်ရှော့သည် ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး လည်ပတ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရ၏။ ဒုစစ်သူကြီးက ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့ကာ သနားစဖွယ် အရှေ့သို့ တက်လာပြီး အခြေအနေများကို ရှင်းပြနေချိန်တွင် သူ၏နားထဲတွင်လည်း တစီစီမြည်သံများသာ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး တစ်ဖက်လူ ဘာပြောနေသည်ကို လုံးဝ မကြားရတော့ချေ။

သူက အားနည်းစွာဖြင့် လက်ကို ယမ်းပြလိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူကို ဆက်မပြောရန် အချက်ပြလိုက်ရာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖြူဆုတ်နေလေသည်။ "ငါ အကုန် သိပြီးပြီ"

ရှောင်းလိသည် စစ်သူကြီးအိမ်တော်ဆီသို့ အလျင်စလို သွားနေစဉ် လမ်းခုလတ်တွင် သခင်မယန်တို့ သားအမိ၏ အလောင်းကို တွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်က လမ်းမကြီးပေါ်တွင် အနောက်ဘက်သို့ ထွက်ပြေးနေသော ပြည်သူများနှင့် အပြည့်ဖြစ်နေသော်လည်း ယန်အိမ်တော်၏ တံဆိပ်ရိုက်နှိပ်ထားသော မြင်းလှည်းတစ်စီးကတော့ လူသူကင်းမဲ့ပြီး ရှုပ်ပွနေသော လမ်းမကြီးပေါ်တွင် ပြောင်းပြန် ဦးတည်ရာသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ရွေ့လျားသွားနေ၏။

ရှောင်းလိက ဝံပုလွေစစ်သည်များကို ဦးဆောင်ကာ မြင်းစီး၍ အနီးသို့ ရောက်သွားချိန်မှသာ အကြမ်းထည် အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးက မြင်းလှည်း၏ ဇက်ကြိုးကို ဖြတ်တောက်ပြီးနောက် ပခုံးပေါ်တွင် တင်းကျပ်စွာ ဆွဲကာ မိမိ၏ သေးငယ်သော အားအင်လေးဖြင့် မြင်းလှည်းကို ဆွဲငင်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမက မြင်းလှည်းကို ဆွဲပြီး ဘယ်လောက်ကြာကြာ လျှောက်လာခဲ့မှန်း မသိသော်လည်း ပခုံးပေါ်ရှိ အဝတ်အစားများတွင် သွေးကွက်များ စိမ့်ထွက်နေပြီ ဖြစ်၏။

မိမိကို တားဆီးရန် မြင်းစီးလာသော လူတစ်စုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ထိုအမျိုးသမီး၏ မျက်နှာအမူအရာက ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုမှ သေခြင်းတရားကို ရင်ဆိုင်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည့် အနေအထားသို့ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး သူမက ခေါင်းကိုပင် ထပ်မံ မမော့တော့ဘဲ အင်အားကုန်ခမ်းစွာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ "သခင်မနဲ့ သခင်လေး နှစ်ယောက်လုံး ဆုံးပါးသွားကြပါပြီ၊ လှည်းပေါ်မှာ ဘာပစ္စည်းမှ မရှိတော့ပါဘူး၊ ကျွန်မက သခင်မနဲ့ သခင်လေးအတွက် အလောင်းကို သင်္ဂြိုဟ်ပေးချင်ရုံ သက်သက်ပါ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး စစ်သည်တော်ကြီးတို့ သနားညှာတာပြီး ကျွန်မကို ထွက်သွားခွင့် ပြုပါ"

ရှောင်းလိ၏ မျက်ခွံများက ရုတ်တရက် ပင့်တက်သွား၏။ "လှည်းထဲမှာက စစ်သူကြီးယန်ရဲ့ ဇနီးနဲ့ သားငယ်လေးလား"

အစေခံမလေးက သူ၏စကားထဲတွင် ထူးခြားချက်ရှိနေသည်ကို သတိပြုမိသွားမှသာ မျက်လုံးအောက်ခြေတွင် မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်လေးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး မျက်ရည်များ ရောယှက်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ရှင်တို့က... လျန်စစ်တပ်လား"

သူမက ရုတ်တရက် အဆက်မပြတ် ရှိုက်ငိုလာပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ တောင်းပန်လိုက်လေသည်။ "ကျေးဇူးပြုပြီး သခင်မနဲ့ သခင်လေးအတွက် ကလဲ့စားချေပေးကြပါ..."

ရှောင်းလိက စကားမပြောဘဲ သူ၏ကိုယ်ရံတော်က မေးလိုက်၏။ "မင်းက ဘယ်သူလဲ။ သခင်မယန်နဲ့ ယန်သခင်လေးက ဘယ်လို အန္တရာယ်မျိုး ကြုံတွေ့ခဲ့ရတာလဲ၊ အသေးစိတ် ပြောပြစမ်း"

အစေခံမလေးက ငိုကြွေးကာ ပြောပြလိုက်သည်။ "ကျွန်မက စစ်သူကြီးအိမ်တော်က အစေခံမလေးပါ။ သူခိုးတစ်စုက နယ်စပ်စောင့်တပ်စခန်းက စစ်သည်တွေအဖြစ် ဟန်ဆောင်ပြီး စစ်သူကြီးအိမ်တော်ကို ရုတ်တရက် ဝင်စီးခဲ့တယ်။ သခင်မက ကျွန်မတို့ကို အလုပ်ဖြုတ်ပြီး သခင်လေးကို ခေါ်ကာ လှည်းနဲ့ ထွက်ပြေးသွားပြီးနောက် မြို့ထဲက နေရာတိုင်းမှာ ရှီးလင်လူတွေ ဝင်တိုက်နေပြီလို့ ပြောနေကြတာကို ကျွန်မ ကြားလိုက်ရလို့ အနောက်ဘက်ကို အတူတူ ထွက်ပြေးလာခဲ့တယ်။ လမ်းမှာ သခင်မနဲ့ သခင်လေးရဲ့ မြင်းလှည်းကို တွေ့လိုက်ရလို့ ခန်းဆီးကို လှန်ကြည့်လိုက်တော့မှ သခင်မနဲ့ သခင်လေး နှစ်ယောက်လုံး ရက်ရက်စက်စက် အသတ်ခံလိုက်ရပြီဆိုတာကို သိလိုက်ရတာပါ..."

သူမ စကားပြောနေစဉ်အတွင်း မတ်တတ်ရပ်ကာ မြင်းလှည်း ခန်းဆီးကို မတင်လိုက်ရာ လှည်းအတွင်းရှိ အမျိုးသမီးက ခမ်းနားသော အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားပြီး သေဆုံးချိန်အထိ မျက်နှာပေါ်တွင် တည်ငြိမ်သော အမူအရာ ရှိနေကာ ကလေးငယ်ကလည်း ယန်ယွဲ့နှင့် အနည်းငယ် တူနေသဖြင့် ရှောင်းလိက သခင်မယန်တို့ သားအမိ အမှန်ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်လေသည်။

သို့သော် သခင်မယန်၏ ဆံပင်များကြားတွင် သင့်တင့်လျောက်ပတ်သော ဆံထိုးတစ်ခုမှ မရှိတော့ဘဲ သေဆုံးပြီးနောက်မှ အခြားသူများ၏ လုယက်မှုကို ခံခဲ့ရကြောင်း သိသာထင်ရှားနေ၏။

ရှောင်းလိ၏ ပါးလွှာသော နှုတ်ခမ်းများက တင်းကျပ်စွာ စေ့ပိတ်သွားပြီး အသံက အေးစက်ခက်ထန်နေလေသည်။ "ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ"

အစေခံမလေးက ငိုကြွေးကာ ပြောပြလိုက်သည်။ "မြင်းလှည်းက သူတောင်းစားလမ်းကြားနားမှာ ပစ်ထားခံရတာ။ ကျွန်မ သခင်မနဲ့ သခင်လေးကို တွေ့တဲ့အချိန်မှာ သူတောင်းစားကလေး တော်တော်များများက လှည်းထဲမှာ ပစ္စည်းတွေ ရှာဖွေနေကြတုန်းပဲ။ လှည်းဆွဲတဲ့ မြင်းက အစောကြီးကတည်းက တခြားလူတွေက ဇက်ကြိုးကို ဖြတ်ပြီး ဆွဲခေါ်သွားခံရလို့သာ၊ ဒီမြင်းလှည်းက အရမ်းလေးပြီး ထွက်ပြေးတဲ့အခါ သယ်သွားဖို့ အဆင်မပြေလို့သာ၊ မဟုတ်ရင် ဒီမြင်းလှည်းကိုတောင် အဲ့ဒီ သူတောင်းစားကလေးတွေက လုယူသွားလောက်တယ်..."

ဤစကားများကြောင့် ရှောင်းလိနောက်မှ လိုက်ပါလာသော ဝံပုလွေစစ်သည်များ အားလုံး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဖုံးကွယ်ထားသော ဒေါသများ ပေါ်လာကြတော့သည်။

ရှောင်းလိက မြင်းဇက်ကြိုးကို တင်းကျပ်စွာ ဆွဲကိုင်လိုက်ရာ တစ်ကိုယ်လုံးမှ အငွေ့အသက်များက အေးစက်ခက်ထန်နေ၏။

စစ်သူကြီးအိမ်တော်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို ယန်ယွဲ့က သူ့ကို ပြောပြပြီးသား ဖြစ်သည်။ ဖေစုန့်က သခင်မယန်တို့ သားအမိကို ဖမ်းဆီးခြင်းမှာ ယန်ရှော့ကို ခြိမ်းခြောက်ရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သခင်မယန်က သားငယ်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ထွက်ပြေးခဲ့သော်လည်း လှည်းအတွင်း၌ အဆိပ်သောက်ကာ သေဆုံးနေခဲ့ခြင်းမှာ ဖြစ်နိုင်ခြေ တစ်ခုတည်းသာ ရှိလေသည်။

သခင်မယန်တို့ သားအမိက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေသွားခဲ့ခြင်းပင်။

သူမက သားငယ်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ထွက်ပြေး၍ မလွတ်နိုင်တော့ကြောင်းကို သိထားပြီး ဖေစုန့်က ယန်ရှော့ကို ခြိမ်းခြောက်မည့် အားနည်းချက်တစ်ခု မဖြစ်စေရန်နှင့် လိုက်လံဖမ်းဆီးသူများကို အာရုံလွှဲကာ သားအကြီးဆုံး ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်စေရန် ကူညီပေးဖို့အတွက် ဤကဲ့သို့ ပြတ်သားသော နည်းလမ်းကို ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဖေစုန့်က သူ့အစီအစဉ်များကို ဖျက်ဆီးခဲ့သော သခင်မယန်ကို မုန်းတီးသဖြင့် မြင်းလှည်းကို သူတောင်းစားလမ်းကြားအနီးတွင် တမင် ပစ်ထားခဲ့ရန် အမိန့်ပေးခဲ့ခြင်းများလား။

တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသော မြင်းဇက်ကြိုးကို ကိုင်ထားသည့် လက်က အားပါလွန်းသဖြင့် လက်ဆစ်များမှ သေးငယ်သော အက်ကွဲသံလေးများပင် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ရှောင်းလိက ဝံပုလွေစစ်သည် နှစ်ဦးကို ခေါ်လိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးကို မှာကြားလိုက်၏။ "သခင်မယန်နဲ့ ယန်သခင်လေးကို ယန်အိမ်တော်ကို ပြန်ပို့ပေးလိုက်"

သူ မြင်းစီးကာ ထပ်မံ ထွက်ခွာသွားချိန်အထိ ထိုအစေခံမလေးသည် သူနှင့် ဝံပုလွေစစ်သည်များ ထွက်ခွာသွားသော အရပ်ဆီသို့ ဒူးထောက်လျက် မျက်ရည်များ ရစ်သိုင်းကာ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုနေဆဲပင်။

စစ်မြင်းများက အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးလွှားနေပြီး လမ်းမကြီး နှစ်ဖက်ရှိ ဈေးဆိုင်များနှင့် အဆောက်အအုံများသည် ပုံရိပ်ယောင်များအလား အနောက်သို့ လျင်မြန်စွာ လွင့်စင်သွားကြသည်။

မြို့ဂိတ်တံခါးနှင့် နီးသော လမ်းသွယ်လေးများဆီသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် မြင်းခွာများ နင်းဖြတ်သွားရာ နေရာတိုင်း၌ အလောင်းများ ပြည့်နှက်နေပြီး ဤနေရာတွင် မကြာသေးမီက ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ကြောင်း သိသာထင်ရှားနေ၏။

အဝေးတွင် သွေးများပေကျံနေသော စစ်သားများက သံချပ်ကာအင်္ကျီများကို စွန့်ပစ်ကာ အနောက်သို့ ထွက်ပြေးနေကြပြီး အော်ဟစ်နေကြလေသည်။ "ရှီးလင်စစ်တပ်က မြို့ထဲကို ဝင်တိုက်နေပြီ! ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ်က ကာကွယ်လို့ မရတော့ဘူး"

"ယန်ရှော့က သစ္စာဖောက်ပဲ၊ သူက မြို့တံခါးကို ဖွင့်ပြီး ရှီးလင်စစ်တပ်ကို ဂိတ်တံခါးထဲ ဝင်ခွင့်ပေးလိုက်ပြီ"

အတူပါလာသော ဝံပုလွေစစ်သည်များသည် ဤစကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မနေနိုင်ဘဲ ရှောင်းလိကို ကြည့်လိုက်ကြတော့သည်။

သူတို့သည် လျှို့ဝှက်လမ်းမှတစ်ဆင့် ဂိတ်တံခါးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ ဖေစုန့်၏ လျှို့ဝှက်အကြံအစည်ကို သိရှိသွားပြီးနောက် ဂိတ်တံခါးဆီသို့ မနားတမ်း ပြေးလာခဲ့ကြခြင်းမှာ ဖေစုန့်က ယန်ရှော့ကို ပုန်ကန်ရန် ဖိအားပေးမည်ကို တားဆီးရန်အတွက် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် အရာအားလုံးက နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ။ သူတို့သည်လည်း ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ဘာလုပ်ရမှန်း မသိတော့ချေ။

ရှောင်းလိက စကားမပြောဘဲ ဝံပုလွေစစ်သည်များကို ဦးဆောင်ကာ လမ်းထိပ်တွင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ဤသွေးများ ပြည့်နှက်နေသော မြေပြင်တွင် အရှေ့ဘက်၌ အရူးအမူး နောက်ကြောင်းပြန်ပြေးနေသော ထွက်ပြေးလာသည့် စစ်သည်များကို ကြည့်ရင်း သွေးချောင်းစီးနေသော မြစ်ထဲတွင် ရပ်တန့်နေသည့် ခိုင်မာသော ကျောက်တုံးကြီးများအလား ဖြစ်နေလေသည်။

ထွက်ပြေးလာသော စစ်သည်တစ်ဦး သူ၏ဘေးမှ ဖြတ်သွားချိန်တွင် ရှောင်းလိ၏ ဓားရှည်က ဓားအိမ်နှင့်အတူ ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ဖက်လူ၏ သံချပ်ကာအင်္ကျီကို ဖောက်ထွင်းကာ လူကို ပင့်တင်လိုက်ပြီး အေးစက်သောအသံဖြင့် မေးလိုက်၏။ "ယန်ရှော့က ရှီးလင်ဆီ တကယ်ပဲ ခိုလှုံသွားပြီလား"

ထိုထွက်ပြေးလာသော စစ်သည်က သနားစဖွယ်နှင့် ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ "မြို့ထဲကိုတောင် ရှီးလင်စစ်တပ် ဝင်တိုက်နေပြီလေ၊ အမှားဖြစ်နိုင်သေးလို့လား။ မြန်မြန် ထွက်ပြေးကြပါတော့"

သူ၏ကိုယ်ပေါ်ရှိ ပျက်စီးနေသော သံချပ်ကာအင်္ကျီက ရုန်းကန်နေစဉ်အတွင်း ကွဲအက်သွားပြီး သူတစ်ကိုယ်လုံး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကာ ကုန်းရုန်းထလာပြီးနောက် ပြုတ်ကျသွားသော သံချပ်ကာအင်္ကျီကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ အသက်လုကာ ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

ရှောင်းလိ၏ မေးရိုးများက တင်းမာသွားပြီး မျက်ဝန်းထောင့်များနှင့် မျက်ခုံးများတွင် အေးစက်သော အရိပ်အယောင်များ စွန်းထင်းသွားသော်လည်း လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ကို ဓားအိမ်မှ မဆွဲထုတ်ရသေးခင်မှာပင် အရှေ့ဘက်တွင် ဤထွက်ပြေးလာသော စစ်သည်များကို မြင်းစီး၍ လိုက်လံဖမ်းဆီးနေသော တပ်မှူးတစ်ဦးက ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ လူများကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။ "သစ္စာဖောက်စစ်သူကြီး ယန်ရှော့ကို ခေါင်းဖြတ်ပြီး စစ်သူကြီးအလံအောက်မှာ လူသိရှင်ကြား ချိတ်ဆွဲထားပြီးပြီ! မြို့ဂိတ်တံခါးကို မြန်မြန် ပြန်သွားပြီး အသေအလဲ ကာကွယ်ကြ! စစ်မြေပြင်ကနေ ထပ်ပြီး ထွက်ပြေးတဲ့သူ ရှိရင် အဲ့ဒီနေရာမှာပဲ ချက်ချင်း ခေါင်းဖြတ်သတ်မယ်"

ထိုတပ်မှူးနောက်မှ လိုက်ပါလာသော မြင်းစီးစစ်သည်များကလည်း အသီးသီး ဓားများကို ဆွဲထုတ်ကာ မြင်းစီးလျက် အနောက်သို့သာ အဆက်မပြတ် ထွက်ပြေးနေကြသော ထွက်ပြေးလာသည့် စစ်သည်များကို သခွားသီးခုတ် ဖရဲသီးပိုင်းသလို ခုတ်ပိုင်းလိုက်ကြ၏။

ဤကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော လုပ်ရပ်ကြောင့်သာ ထွက်ပြေးလာသော စစ်သည်များ၏ လှိုင်းလုံးကြီးကို ယာယီ တားဆီးနိုင်ခဲ့တော့သည်။

ထိုတပ်မှူးငယ်ကလည်း ရှောင်းလိတို့အဖွဲ့ကို အလျင်အမြန် သတိပြုမိသွားပြီး အကွာအဝေး တစ်ခုမှနေ၍ အလွန် သတိထားကာ ကျယ်လောင်စွာ မေးလိုက်လေသည်။ "မင်းတို့က ဘယ်သူ့လက်အောက်ကလဲ"

ရှောင်းလိက ပြန်ဖြေလိုက်သည်မှာ ထိုစကားတစ်ခွန်းသာ ဖြစ်သည်။ "လျန်တပ်စခန်းက ရှောင်းလိပဲ"

ထိုတပ်မှူးငယ်က ရှောင်းလိ၏ နာမည်ကို သိသိသာသာ ကြားဖူးထားသဖြင့် ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် မြင်းကို စီးနှင်ကာ အနီးသို့ လာရောက်ပြီး မြင်းကျောပေါ်ရှိ လူမှာ အမှန်တကယ်ပင် ရှောင်းလိဖြစ်ကြောင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ထိုနေရာတွင်ပင် ငိုကြွေးလုမတတ် ဖြစ်သွားတော့သည်။

"နယ်စားရှောင်းလား။ တကယ်ပဲ နယ်စားရှောင်းလား။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စစ်ကူတွေ ရောက်လာပြီလား"

တပ်မှူးငယ်သည် ဤကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ခေါင်းဆောင်ကို ရှာတွေ့သွားသော ဝမ်းသာအားရမှုကြောင့် အသိစိတ်များ လွတ်ထွက်သွားပြီး ရှောင်းလိက ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ်မှ ထွက်သွားသည်မှာ မကြာသေးကြောင်း၊ စစ်ကူများ ရှိလျှင်တောင် ပိုင်ယန်ဂိတ်တံခါးမှ လျန်နယ်မြေသို့ လှည့်ပြန်ကာ အနောက်ပိုင်းနယ်စပ်သို့ အလျင်အမြန် သွားရောက်ရန် လုံးဝ အချိန်မမီနိုင်ကြောင်းကို တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် မေ့လျော့သွားတော့သည်။

ရှောင်းလိက ထိုတပ်မှူးငယ်ကို သေသေချာချာ အကဲခတ်ကြည့်လိုက်မှသာ မိမိသည် အစောပိုင်းက ထိုသူကို ယန်ရှော့၏ ဘေးနားတွင် တွေ့ခဲ့ဖူးကြောင်း သတိရသွားလေသည်။

လက်ရှိ ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ်အတွင်းရှိ အခြေအနေများက အလွန် ပြင်းထန်နေကြောင်းကို သူ သိထားသဖြင့် မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားပြီး ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြောလိုက်၏။ "ငါ့နောက်ကို လိုက်လာတဲ့ ဒီမြင်းစီးသူ ဆယ်ဂဏန်းလောက်ပဲ ရှိတယ်"

တပ်မှူးငယ်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ဝမ်းသာအားရမှုများက အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားပြီး တည်ငြိမ်သွားကာ ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ်က ရုတ်တရက် ရန်သူ့တိုက်ခိုက်မှုကို ခံရသဖြင့် စစ်ကူများက ဤမျှ မြန်မြန် ရောက်ရှိလာမည် မဟုတ်ကြောင်းကိုလည်း သိရှိသွားလေသည်။

ရှောင်းလိက တစ်ဖက်လူ နောက်တစ်ကြိမ် စကားမပြောခင်မှာပင် မေးလိုက်၏။ "ယန်ရှော့က ရှီးလင်ဆီ ခိုလှုံသွားလို့ ခေါင်းဖြတ်ခံလိုက်ရတာလား"

တပ်မှူးငယ်၏ မျက်လုံးများက ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် နီရဲသွားပြီး ခေါင်းခါပြကာ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ရှိုက်ငိုလျက် ပြောလိုက်လေသည်။ "စစ်သူကြီးက... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ခေါင်းဖြတ်သွားတာပါ"

...