အခန်း ၂၅၃

အပိုင်း (၂၅၃.၁)

ရှောင်းလိက မျက်ခုံးကို တင်းကျပ်စွာ စုကြုံ့လိုက်ပြီး "မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ"

တပ်မှူးငယ်က ရှိုက်ငိုသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ "စစ်သူကြီး မြို့ရိုးပေါ်မှာ တိုက်ပွဲကို ကွပ်ကဲနေတုန်းက စစ်သူကြီးအိမ်တော်က အိမ်တော်စောင့်စစ်သည်အဖြစ် ဟန်ဆောင်ပြီး စစ်သူကြီးကို လာတွေ့တဲ့သူ ရှိခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီနောက် သခင်မနဲ့ သခင်လေးနှစ်ယောက်ကို ဖမ်းဆီးခြိမ်းခြောက်ပြီး စစ်သူကြီးကို ခေါ်ထုတ်သွားတယ်။ အဲ့ဒီနောက် မြို့ထဲမှာ ရှီးလင်စစ်တပ် အများကြီး ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြည်သူတွေကို မြို့ဂိတ်တံခါးဝအထိ လိုက်လံသတ်ဖြတ်ကြတယ်။ စစ်သူကြီးယန်က မြို့တံခါးကို ခိုးဖွင့်ပြီး ရှီးလင်စစ်တပ်ကို ဂိတ်တံခါးထဲ ဝင်ခွင့်ပေးလိုက်တာလို့ အော်ဟစ်နေတဲ့သူတွေတောင် ရှိသေးတယ်..."

တပ်မှူးငယ်က ဤနေရာသို့အရောက်တွင် သနားစဖွယ် မျက်ရည်များကို သုတ်ဖယ်လိုက်၏။ "မြို့ဂိတ်တံခါးဝက အစောင့်တပ်ဖွဲ့တွေက စစ်သူကြီးယန် ရှီးလင်ဆီ တကယ်ပဲ ခိုလှုံသွားပြီလို့ ထင်သွားကြပြီး သဲပွင့်တွေလိုပဲ လူကွဲသွားခဲ့ကြတယ်။ မြို့ကို ကာကွယ်ဖို့ စိတ်မပါတော့ဘဲ သံချပ်ကာအင်္ကျီတွေကို စွန့်ပစ်ပြီး ထွက်ပြေးကုန်ကြတယ်။ စစ်သူကြီးယန် ပြန်ရောက်လာတဲ့အခါ အကြံအစည်ထဲ ကျရောက်သွားမှန်း သိလိုက်ရပေမယ့် အခြေအနေတွေက ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီမို့ စစ်တပ်ရဲ့စိတ်ဓာတ်ကို တည်ငြိမ်စေဖို့အတွက် စစ်သူကြီးက... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ခေါင်းဖြတ်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ဦးခေါင်းနဲ့ ထွက်ပြေးနေတဲ့ အစောင့်တပ်ဖွဲ့တွေကို အမိန့်ပေးကာ မြို့ဂိတ်တံခါးကို အသေအလဲ ပြန်လည်ကာကွယ်ဖို့ ဒုစစ်သူကြီးကို ခိုင်းစေခဲ့တယ်..."

တပ်မှူးငယ်၏လည်ချောင်းမှ လေးလံသော ရှိုက်ငိုက်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး မီးခိုးငွေ့များနှင့် ချွေးကွက်များ ပေကျံနေသော ထိုမျက်နှာပေါ်တွင် မျက်ရည်စများဖြင့် အစွန်းအထင်းအသစ်များ ဖြစ်ပေါ်သွားလေသည်။

ဝံပုလွေစစ်သည်များသည် ဤလမ်းတစ်လျှောက် ပြေးလာရင်း ယန်ယွဲ့နှင့် သခင်မယန်တို့ သားအမိ၏ သနားစဖွယ် အခြေအနေကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးပြီဖြစ်ရာ ယခု ဤစကားများကို ထပ်မံကြားလိုက်ရသောအခါ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး စကားမပြောကြသော်လည်း ပြင်းထန်လွန်းသည့် ဒေါသကြောင့် ထွက်ပေါ်လာသော ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ရှိ မငြိမ်မသက်မှုများက သူတို့အောက်ရှိ စစ်မြင်းများကိုပင် ခွာများ ဆောင့်နင်းလာစေတော့သည်။

ရှောင်းလိသည် မီးတောင် ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲပြီးနောက် မြေကွဲကြောင်းများကြားတွင် ချော်ရည်များ စီးဆင်းနေဆဲဖြစ်သော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အမည်းရောင် ကျောက်ဆောင်လွှာများ ဖုံးလွှမ်းသွားသည့်နှယ် တိတ်ဆိတ်နေပြီး ပြောလိုက်၏။ "မြို့ရိုးပေါ်ကို သွားမယ်"

"ကျောက်တုံးတွေနဲ့ သစ်တုံးတွေရော။ မြို့ရိုးပေါ်ကို ကျောက်တုံးတွေနဲ့ သစ်တုံးတွေ ဆက်ပြီး မြန်မြန် သယ်ကြစမ်း"

"မီးရှို့ဆီတွေကိုလည်း ငါ့ဆီကို သယ်လာခဲ့"

ဒုစစ်သူကြီးက အသံဝင်အောင် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်နေပြီး မြို့ရိုးပေါ်မှ အောက်သို့ လှိမ့်ချရမည့် ကျောက်တုံးများနှင့် သစ်တုံးများသည် ကုန်ခမ်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် မြို့ရိုးပေါ်ရှိ အစောင့်တပ်ဖွဲ့များသည် အများအပြား ထွက်ပြေးသွားခဲ့ကြပြီဖြစ်ရာ ယခုအချိန်တွင် မြို့ရိုးပေါ်ရှိ လစ်လပ်နေသော နေရာများကိုပင် မဖြည့်ဆည်းနိုင်တော့ဘဲ လက်နက်ခဲယမ်းများ သယ်ယူပို့ဆောင်ရန် တာဝန်ယူထားသော ထောက်ပံ့ရေးစစ်သည်များအတွက်မူ ပြောစရာပင် မလိုတော့ချေ။

အစောပိုင်းက မြို့တွင်းရှိ ဆူပူသောင်းကျန်းမှုကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ် မြို့ရိုးအောက်သို့ တစ်ရှိန်ထိုး ပြေးဝင်လာသော ရှီးလင်စစ်တပ်က ကျိုင်းကောင်များအလား လှေကားများမှတစ်ဆင့် အပေါ်သို့ တက်လာကြပြီး အရှိန်အဟုန်က အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေ၏။

မြို့ရိုးခံတပ်နေရာ အသီးသီးရှိ အစောင့်တပ်ဖွဲ့များသည် အောက်သို့ ပစ်ချရန် ပစ္စည်းများ မရှိတော့သဖြင့် ရှီးလင်စစ်တပ် အပေါ်သို့ တက်လာချိန်တွင် ဓားကို မြှောက်ကာ ခုတ်ပိုင်းချလိုက်ရုံမှလွဲ၍ အခြား မတတ်နိုင်တော့ပေ။ သို့သော် ထိုလှေကားပေါ်တွင် ကျိုင်းကောင်များ သီကုံးထားသည့်နှယ် ရေတွက်မရနိုင်သော ရှီးလင်လူများက တွယ်ကပ်နေကြပြီး အရှေ့ရှိ ရှီးလင်လူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ဓားသွား ကျရောက်သွားသည်နှင့် ဆွဲထုတ်ရန် အချိန်မမီခင်မှာပင် အနောက်ရှိ ရှီးလင်လူက မြို့ရိုးခံတပ်နေရာရှိ အစောင့်တပ်ဖွဲ့ကို ဓားဖြင့် လွှဲယမ်းခုတ်ပိုင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

မြို့ရိုးအောက်ဘက်တွင် ရှီးလင်စစ်တပ်ထဲမှ လေးသည်တော်များသည်လည်း မြို့ရိုးခံတပ်နေရာရှိ အစောင့်တပ်ဖွဲ့များကို အဆက်မပြတ် ပစ်ခတ်သတ်ဖြတ်နေကြလေသည်။

မြို့ဂိတ်တံခါးဝတွင် ရေတွက်မရနိုင်သော ရှီးလင်စစ်တပ်က အော်ဟစ်ကာ စစ်ရထားများကို တွန်းပြီး စစ်ရထားပေါ်တွင် တပ်ဆင်ထားသော သစ်တုံးကြီးဖြင့် မြို့တံခါးကို အားကုန်သုံးကာ ဝင်တိုက်နေကြ၏။ အတွင်းဘက်တွင် သံရည်များ လောင်းထည့်ထားသော ထိုမြို့တံခါးသည် ဤကဲ့သို့ အချိန်ကြာမြင့်စွာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဝင်တိုက်ခံရမှုအောက်တွင် ပြင်းထန်စွာ ချိုင့်ဝင်နေပြီဖြစ်ပြီး ရှီးလင်လူများက စစ်ရထားကို တွန်းကာ နောက်တစ်ကြိမ် ဝင်တိုက်လိုက်တိုင်း မြို့တံခါးတစ်ခုလုံးက ပြိုကျလုမတတ် ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။

အနောက်ဘက်တွင် မြို့တံခါးကို တွန်းကန်ထားသော စစ်သည်အများအပြားသည် အတွင်းကလီစာများကို ထိခိုက်မိသွားကြပြီး ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းများမှ သွေးများ ယိုစီးလာကာ မျက်နှာပေါ်တွင် နာကျင်မှုများ အပြည့်ဖြစ်နေသော်လည်း မြို့တံခါးကို အသေအလဲ တွန်းကန်ထားဆဲဖြစ်ပြီး ခြေတစ်လှမ်းမျှပင် ဆုတ်ခွာခြင်း မရှိကြချေ။

"စစ်သူကြီး၊ ထွက်ပြေးတဲ့ စစ်သည်တွေ အရမ်းများလွန်းတယ်။ ကျွန်တော်တို့မှာ လူအင်အား မလုံလောက်တော့ဘူး၊ မီးရှို့ဆီတွေနဲ့ သစ်တုံးတွေကို သယ်ယူပို့ဆောင်ဖို့ လူ မခွဲထုတ်နိုင်တော့ဘူး" မျက်နှာတစ်ခုလုံး သွေးများပေကျံနေသော ကိုယ်ရံတော်က မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

ဒုစစ်သူကြီး၏မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း သွေးကွက်များ စင်နေပြီး မြို့ပေါ်နှင့် မြို့အောက်ရှိ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော တိုက်ပွဲအခြေအနေများကို ဝမ်းနည်းပူဆွေးစွာ ကြည့်ရှုလိုက်ကာ ခေါင်းမော့၍ စစ်သူကြီးအလံအောက်တွင် မြင့်မားစွာ ချိတ်ဆွဲထားသော သွေးမခြောက်သေးသည့် ထိုဦးခေါင်းကို ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ ရစ်သိုင်းနေ၏။ "စစ်သူကြီးယန်... ကျွန်တော်မျိုးက အပ်နှင်းထားတဲ့ တာဝန်ကို မကျေပွန်ခဲ့ဘူး၊ ဒီကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ်ကို မကာကွယ်နိုင်တော့ဘူး..."

သို့သော် မြို့ရိုးအနောက်ဘက်တွင် ရှုပ်ထွေးပြီး အလျင်စလိုဖြစ်နေသော မြင်းခွာသံများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"နယ်စားရှောင်း ကိုယ်တိုင် ရောက်လာပြီ။ စစ်ကူတွေလည်း နောက်ကနေ လိုက်လာလိမ့်မယ်။ ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ်က စစ်သည်တွေ အားလုံး အမိန့်ကို နားထောင်ကြ၊ မြို့ဂိတ်တံခါးကို အသေအလဲ ကာကွယ်ကြ"

ဒုစစ်သူကြီးက အသံလာရာဆီသို့ ကြည့်လိုက်ရာ ခွန်အားကြီးမားသော မြင်းစီးစစ်သည် ဆယ်ဂဏန်းကျော်က မြင်းကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးနှင်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး တပ်ဖွဲ့ထဲတွင် 'ရှောင်း' ဟူသော စာလုံး ရေးသားထားသည့် အလံကို မြင့်မားစွာ လွှင့်ထူထားကာ အနောက်ဘက်တွင်မူ ဂိတ်တံခါးဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသော ရေတွက်မရနိုင်သည့် ထွက်ပြေးလာသော စစ်သည်များ လိုက်ပါလာကြသည်။

မြို့ရိုးပေါ်တွင် မူလက မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော စစ်သည်များသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စိတ်ဓာတ်များ ပြန်လည် တက်ကြွလာကြတော့သည်။

"နယ်စားရှောင်း။ ရုံကျွယ်တွေကို အကြိမ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး လော့ယန်မှာလည်း လျန်တပ်စခန်းနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ဖေစုန့်ကို ပိတ်လှောင်သတ်ဖြတ်ခဲ့တဲ့ နယ်စားရှောင်းပဲ"

"စစ်ကူတွေ ရောက်လာပြီ။ ငါတို့ အသက်ရှင်ဖို့ လမ်းစရှိပြီ"

ဂိတ်တံခါးဝရှိ စစ်သည်များသည် အလွန်ဝမ်းသာသွားကြပြီး ကြီးမားသော အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာကာ အစောပိုင်းက ရှီးလင်လူများ၏ ရက်စက်စွာ သတ်ဖြတ်ခံရမှုအပေါ် ဒေါသထွက်မှုနှင့် မကျေနပ်မှုများကို ယခုအခိုက်အတန့်၏ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ကြပြီး အသံကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ကာ မြို့ရိုးပေါ်သို့ တက်လာသော ရှီးလင်စစ်တပ်ဆီသို့ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

မြို့ဂိတ်တံခါးဆီသို့ သွားသော လမ်းမကြီးပေါ်တွင် အစောပိုင်းက အတွင်းမြို့တံခါးကို ရုတ်တရက် ဝင်တိုက်ခဲ့သော ရှီးလင်စစ်တပ်သည် အစောင့်တပ်ဖွဲ့များနှင့် အသေအလဲ တိုက်ခိုက်နေကြပြီး အသံကြားလိုက်ရသဖြင့် အနောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မိုးကြိုးတိမ်တိုက်အလား မည်းနက်နေသော စစ်မြင်းများ ပြေးဖြတ်သွားချိန်တွင် ဓားရှည်များကို ဓားအိမ်မှ ဆွဲထုတ်လိုက်သော 'ချွင်' ဟူသည့် အသံကိုသာ ကြားလိုက်ရပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နေသော ထိုရှီးလင်စစ်တပ်သည် လည်ပင်းများမှ သွေးများ ယိုစီးကျကာ လဲကျသွားကြတော့သည်။

ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသော ထွက်ပြေးလာသည့် စစ်သည်များက မြေပြင်ပေါ်ရှိ အသုံးပြု၍ရသော လက်နက်နှင့် သံချပ်ကာများကို ကောက်ယူကာ ရေလှိုင်းလုံးကြီးများအလား မြို့ဂိတ်တံခါးဝနှင့် မြို့ရိုးပေါ်သို့ အုံနှင့်ကျင်းနှင့် ပြေးဝင်သွားကြရာ မူလက အန္တရာယ်များနေသော ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ် မြို့တံခါးသည် နောက်ဆုံးတွင်တော့ ယာယီ တောင့်ခံနိုင်သွားလေသည်။

တပ်မှူးငယ်က ရှောင်းလိကို မြို့ရိုးပေါ်သို့ ဦးဆောင်ခေါ်သွားပြီးနောက် ဒုစစ်သူကြီးက အလျင်အမြန် ခြေလှမ်းကျဲကျဲဖြင့် အရှေ့သို့ လာကြိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ ပြောလိုက်၏။ "ကံကောင်းလို့ နယ်စားရှောင်းက စစ်တပ်ကို ခေါ်ပြီး လာကူညီပေးလို့ ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ်ရဲ့ အရေးပေါ် အခြေအနေကို ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့တာပါ"

ရှောင်းလိက ဂိတ်တံခါးမှ မထွက်ခွာခင် ယန်ရှော့၏ ဘေးနားတွင် ဤဒုစစ်သူကြီးကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးပြီး မြို့ရိုးပေါ်သို့ တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်၏။ မြို့အောက်ရှိ ရှီးလင်စစ်တပ်၏ တိုက်ခိုက်မှုများက ပြင်းထန်နေဆဲဖြစ်ပြီး သစ်တုံးကြီးများနှင့် များပြားလှသော လှေကားများကိုလည်း မြို့အောက်သို့ တွန်းပို့ထားပြီဖြစ်ကြောင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ကြုံ့ထားသည့် မျက်ခုံးများက ပြေလျော့မသွားဘဲ ပြောလိုက်လေသည်။ "သီးသန့် စကားနည်းနည်းလောက် ပြောရအောင်"

ဒုစစ်သူကြီးက ရှောင်းလိ၏ စကားထဲတွင် ထူးခြားချက် ရှိနေကြောင်း သတိပြုမိသွားသဖြင့် လူတစ်စုကို မြို့ရိုးပေါ်ရှိ အစောင့်တဲမှ ယာယီ ပြောင်းလဲဖွဲ့စည်းထားသော အစည်းအဝေးခန်းမသို့ အရင်ဦးဆောင်ခေါ်သွားလေသည်။ "ဒီနေရာက အဆင်ပြေပါတယ်၊ နယ်စားရှောင်းမှာ ပြောစရာရှိရင် လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပြောပါ"

ထိုအခါမှသာ ရှောင်းလိက ပြောလိုက်၏။ "စစ်ကူတွေ မရှိဘူး"

ဒုစစ်သူကြီးက အံ့အားသင့်သွားတော့သည်။

ရှောင်းလိက အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ ပြောပြပြီးနောက် ဒုစစ်သူကြီးသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် စားပွဲရှည်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် တစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်ပြီး မျက်လုံးအစုံကလည်း မျက်ရည်များနှင့် ဒေါသများကြောင့် နီရဲနေလေသည်။ "ဒီလိုကိုး။ စစ်သူကြီးယန်တို့ မိသားစုက... ဖေစုန့် အဲ့ဒီခွေးသူခိုးရဲ့ ဖျက်ဆီးမှုကြောင့် ဒီလောက်အထိ ဖြစ်သွားခဲ့ရတာပေါ့"

"အဲ့ဒီခွေးသူခိုးကို မသတ်ရရင်..." ဒုစစ်သူကြီးက မိမိ၏ ရင်ဘတ်ကို ပြင်းထန်စွာ ထုနှက်လိုက်၏။ "ကျွန်တော်ရဲ့ ဒီအမုန်းတရားက ပြေပျောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဘေးနားရှိ တပ်မှူးငယ်ကလည်း အင်္ကျီလက်ဖြင့် မျက်လုံးများကို သုတ်နေပြီး ခေါင်းကို တစ်ဖက်သို့ လှည့်ကာ မျက်ရည်များကို ဆက်လက် သုတ်နေတော့သည်။

ရှောင်းလိက ပြောလိုက်သည်။ "စိတ်ကို ထိန်းပါ"

ဒုစစ်သူကြီး၏ မျက်လုံးများက နီရဲနေဆဲဖြစ်သော်လည်း ချက်ချင်းပင် လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်လိုက်ပြီး ရှောင်းလိကို နက်ရှိုင်းစွာ အရိုအသေပေးလိုက်လေသည်။ "နယ်စားရှောင်းရဲ့ မွန်မြတ်တဲ့ စိတ်ထားပါပဲ၊ ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ်က အခုအချိန်မှာ အန္တရာယ်ထက် အန္တရာယ် ပိုများနေတယ်ဆိုတာကို သိထားရက်နဲ့တောင် ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ်ကို တစ်ဖက်တစ်လမ်းကနေ လာကူညီချင်သေးတယ်၊ ကျွန်တော်မျိုး အဆုံးမရှိ ကျေးဇူးတင်မိပါတယ်၊ ဒါပေမယ့်..."

သူက စကားပြောရန် အခက်အခဲ ဖြစ်သွား၏။ "ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ်က သေချာပေါက် ကာကွယ်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး... ကျွန်တော်မျိုးက လူယုံတွေကို ချက်ချင်း ခွဲထုတ်ပြီး နယ်စားရှောင်း မြို့ပြင်ထွက်သွားနိုင်အောင် ကာကွယ်ပို့ဆောင်ပေးပါ့မယ်။ နယ်စားရှောင်းက အသက်ရှင်လျက် ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ်ကနေ ထွက်သွားနိုင်မှသာ ကျွန်တော်တို့ စစ်သူကြီး ခံစားနေရတဲ့ ဒီနာမည်ဆိုးတွေကို ကမ္ဘာကြီးက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိနိုင်မှာပါ။ ပြီးတော့ ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ်က စစ်သည်တွေ အားလုံးက သတ္တိကြောင်တဲ့ သူရဲဘောကြောင်သူတွေ ဖြစ်မသွားဘဲ မတိုက်ခိုက်ဘဲ အညံ့ခံခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကိုလည်း ကမ္ဘာသူကမ္ဘာသားတွေ သိနိုင်မှာပါ"

ရှောင်းလိသည် သူ၏နာမည်နှင့် စစ်ကူများ ရှိသည်ဟူသော လိမ်လည်မှုဖြင့် ထွက်ပြေးလာသော စစ်သည် အများအပြားကို ပြန်လည် ဆွဲခေါ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ရှီးလင်လူများ၏ တိုက်ခိုက်မှုက ပြင်းထန်လွန်းလှရာ သူတို့ကို အမြန်ဆုံး အပြင်းအထန် မချေမှုန်းနိုင်ပါက အချိန်ကြာမြင့်စွာ တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် စစ်ကူများ ရောက်မလာသည်ကို မြင်တွေ့ရလျှင် မြို့တွင်းရှိ အစောင့်တပ်ဖွဲ့များက စစ်ကူဆိုသည်မှာ အယောင်ပြသက်သက်သာ ဖြစ်ကြောင်းကို နားလည်သွားကြမည်ဖြစ်ပြီး စစ်တပ်၏စိတ်ဓာတ်သည် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ပြိုကွဲသွားပေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်ကျလျှင်တော့ ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ်သည် ရှီးလင်က တစ်ချက်တိုက်ခိုက်လိုက်ရုံဖြင့် ပြိုကွဲသွားမည့် သဲတစ်ပွင့်စီ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် မြို့ကို ကာကွယ်ရန်ပင် ခက်ခဲနေပြီဖြစ်ရာ မြို့တံခါးကို အကျယ်ကြီးဖွင့်ပြီး မြို့ပြင်ထွက်ကာ ရှီးလင်နှင့် တိုက်ခိုက်၍ သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားကို ချိုးနှိမ်ရန်ဆိုသည်မှာ ကောင်းကင်ပေါ်သို့ တက်ရသည်ထက်ပင် ပို ခက်ခဲနေလေသည်။

ဒုစစ်သူကြီးက ဤအရာအားလုံးကို ကောင်းစွာ သိရှိထားပြီး အဆိုးရွားဆုံး အစီအစဉ်ကိုလည်း ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

သူက ပြောရင်း ရင်ခွင်ထဲမှ ပိတ်မထားသော စာတစ်စောင်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ရှောင်းလိထံသို့ ဆက်သလိုက်၏။ "ဒါက ကျွန်တော်တို့ စစ်သူကြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မသတ်သေခင် ချန်ထားခဲ့တာပါ။ စစ်သူကြီးက သေတဲ့အထိ နယ်စပ်စောင့်တပ်စခန်းက အဲ့ဒီလျှို့ဝှက်လမ်းအကြောင်းကို မသိခဲ့ပါဘူး။ ဒီဝန်ခံစာကို ရေးသားပြီး... သူကိုယ်တိုင် အပြစ်ရှိမှန်း သိကြောင်း၊ အရင်တုန်းက... သူက ချင်စစ်သူကြီးဟောင်းရဲ့ ကျေးဇူးကို ထောက်ထားပြီး ဖေစုန့်ကို ဂိတ်တံခါးကနေ ထွက်သွားခွင့်ပေးခဲ့တာက ဒီလို ကြီးမားတဲ့ ဘေးဒုက္ခကြီးကို ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မယ်လို့ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြောင်း၊ အကြိမ်တစ်သောင်း သေရင်တောင် သူ့ရဲ့ အပြစ်တွေကို ဖြေဖျောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကိုလည်း သိထားပြီး ဒီထာဝရ အပြစ်သား ဖြစ်သင့်ကြောင်း ပြောထားပါတယ်။ ဒါပေမယ့်... သူက တကယ်ပဲ ဖေစုန့်ဆီကို မခိုလှုံခဲ့သလို ရှီးလင်လူတွေကိုလည်း ဂိတ်တံခါးထဲ ဝင်ခွင့်မပြုခဲ့ပါဘူးတဲ့။ ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ် ကျဆုံးသွားခဲ့ရင် သူက မင်းသမီးနဲ့ တာ့လျန်ပြည်သူပြည်သား အားလုံးအပေါ် မျက်နှာပူရပါတယ်တဲ့..."

ရှောင်းလိသည် မျက်ခုံးများကို အနည်းငယ် စုကြုံ့လိုက်ပြီး တစ်ခုခု ပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ဒုစစ်သူကြီး ကမ်းပေးလာသော စာထဲတွင် ဝန်ခံစာ တစ်ရွက်အပြင် သခင်မယန်အတွက် ရေးသားထားသော ကွာရှင်းစာ တစ်ရွက်လည်း ပါဝင်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

သူက မေးလိုက်သည်။ "ဒါက"

ဒုစစ်သူကြီးက လည်စလုတ်ကို ခက်ခဲစွာ မျိုချလိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "စစ်သူကြီးက ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ် ကျသွားရင် သခင်မနဲ့ သခင်မရဲ့ မိသားစုကိုပါ ဆွဲသွင်းမိမှာကို စိုးရိမ်လို့ ဝန်ခံစာ ရေးတဲ့အခါ သခင်မအတွက် ဒီကွာရှင်းစာကိုပါ တစ်ခါတည်း ရေးသားခဲ့တာပါ..."

ကွာရှင်းစာအပေါ် တံဆိပ်တုံး နှိပ်လိုက်သည်နှင့် နောင်တစ်ချိန်တွင် ယောကျ်ားဘက် မိသားစုသည် မိုးကောင်းကင်တမျှ ချမ်းသာကြွယ်ဝသည်ဖြစ်စေ၊ ဆွေစဉ်မျိုးဆက် ကိုးဆက်လုံး သတ်ဖြတ်ခံရသည်ဖြစ်စေ အမျိုးသမီးနှင့် ဘာမှ သက်ဆိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

ရှောင်းလိက တိတ်ဆိတ်စွာ မျက်လွှာချကာ လက်ထဲရှိ ကွာရှင်းစာကို ကြည့်လိုက်လေသည်။

စာရွက်ပေါ်ရှိ မှင်ကွက် အနည်းငယ်သည် ပျံ့နှံ့နေပြီး ဤတိုတောင်းသော စာကြောင်း အနည်းငယ်ကို ရေးသားချိန်တွင် စာရေးသူသည် အကြိမ်ကြိမ် ရပ်တန့်ခဲ့ရကြောင်း သိသာထင်ရှားနေ၏။

ဘယ်ဘက် အောက်ထောင့်တွင် ရှိနေသည်မှာ တံဆိပ်တုံး မဟုတ်ဘဲ သွေးလက်ဗွေရာ တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ယန်ရှော့က ဤဘဝ၏ ဇနီးမောင်နှံ ရေစက်ကို ဖြတ်တောက်ပြီး သူ၏ဇနီးဖြစ်သူ ဘဝ၏ ဒုတိယထက်ဝက်ကို တည်ငြိမ်အေးချမ်းမှုအဖြစ် လဲလှယ်ပေးချင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူက ဤကွာရှင်းစာကို ရေးသားနေချိန်တွင် သခင်မယန်က သူ့ထက် တစ်လှမ်းစော၍ တမလွန်သို့ သွားနှင့်ပြီဆိုတာကို သူ မသိခဲ့ချေ။

ရှောင်းလိသည် ဤရှီးလင်စစ်တပ်ကို လိုက်လံချေမှုန်းရန် မိမိကိုယ်တိုင် အဆိုပြုခဲ့ချိန်တွင် ဝိန်းယွီ ပြောခဲ့သော ထို "ရက်စက်သော စကားများ" ကို ရုတ်တရက် သတိရသွားတော့သည်။

သူမက ပြောခဲ့သည်။ "ရှောင်းလိ၊ ကျွန်မ ရှင့်ကို လက်ထပ်မယ်လို့ ကတိပေးထားပေမယ့် ကတိဖျက်လို့လည်း ရတယ်။ ရှင်က အခု ကျွန်မရဲ့ ဘာမှ မဟုတ်သေးဘူး"

"ခန့်အပ်လွှာကို ရှင် လက်မခံခဲ့ဘူး၊ ရှင်က ကျွန်မတို့ တာ့လျန်ရဲ့ စစ်သူကြီးလည်း မဟုတ်ဘူး"

"ကျွန်မအတွက် ရှင် ဘာမှ လုပ်ပေးစရာ မလိုဘူး၊ တာ့လျန်ကလည်း မလိုဘူး"

"ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ် ကျသွားရင်၊ အနောက်ပိုင်းနယ်စပ် ကျဆုံးသွားရင်၊ အဲ့ဒါက ကျွန်မ ဝိန်းယွီ အရည်အချင်းမရှိလို့ပဲ။ သမိုင်းမှာ နာမည်ဆိုး တွင်ကျန်ရစ်မယ်ဆိုရင်တောင် ကျွန်မ တစ်ယောက်တည်း တာဝန်ယူမယ်။ ရှင်က ထောင်သောင်းချီတဲ့ စစ်သည်တွေကို ခေါ်ပြီး အသက်နဲ့ သွားရင်းစရာ မလိုဘူး"

ရင်ဘတ်ထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာ ပျောက်ကွယ်နေခဲ့သော ဆို့နင့်မှုများ ထွက်ပေါ်လာပြီး နာကျင်မှု အနည်းငယ်ကလည်း ပြန့်နှံ့သွားလေသည်။

ခက်ထန်မာကျောမှုနောက်ကွယ်မှာ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ သူမရဲ့ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုကို သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မသိဘဲ နေမှာလဲ။

သူ့ကို ဖယ်ထုတ်လိုက်ရင် သူ ဘေးကင်းသွားလိမ့်မယ်လို့ သူမက ထင်နေခဲ့တာ။

ရှောင်းလိက လက်ကိုမြှောက်ကာ စာရွက်ကို ဖယောင်းတိုင်မီးဆီသို့ တိုးပေးလိုက်ရာ ထိုကွာရှင်းစာသည် မီးတောက်များ၏ လောင်ကျွမ်းမှုကို ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ခံလိုက်ရပြီး စားပွဲပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော စက္ကူပြာ အနည်းငယ် ဖြစ်သွားတော့သည်။

သူက မေးလိုက်၏။ "ဖေစုန့် အခု ဘယ်မှာလဲ"

ဒုစစ်သူကြီးက အံ့အားသင့်သွားပြီး သတိပြန်ဝင်လာချိန်တွင် အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "စစ်သူကြီးယန်က အဲ့ဒီခွေးသူခိုးကို တွေ့ပြီးတဲ့နောက် လူကို ဖမ်းဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့ပေမယ့် အဲ့ဒီခွေးသူခိုးက အရမ်း ကောက်ကျစ်တယ်။ အမှောင်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ ရှီးလင်စစ်တပ်ကို ပြည်သူတွေကို ဖမ်းဆီးပြီး အတွင်းမြို့တံခါးကနေ မြို့ကို ဝင်တိုက်ခိုင်းပြီး သူကိုယ်တိုင်ကတော့ အခွင့်ကောင်းယူပြီး ထွက်ပြေးသွားခဲ့တယ်။ စစ်သူကြီးယန် ဂိတ်တံခါးကို ပြန်ရောက်လာပြီး အခြေအနေတွေကို မကွပ်ကဲခင်မှာ အဲ့ဒီခွေးသူခိုးကို ဖမ်းဖို့ ကိုယ်ရံတော်တွေကို စေလွှတ်ခဲ့ပေမယ့် အခုထိတော့ ဘာသတင်းမှ ပြန်မကြားရသေးပါဘူး"

ရှောင်းလိ၏ မျက်ခုံးများက နောက်တစ်ကြိမ် ကြုံ့သွားပြန်လေသည်။

ထိုအချိန်တွင်ပင် အစောင့်တဲအပြင်ဘက်ရှိ မြို့ရိုးမှ ကြီးမားသော အသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အစောင့်တဲတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားကာ ထုံးမှုန့်များပင် ပြုတ်ကျလာတော့သည်။

အပြင်ဘက်မှ လူတစ်ယောက်က အသံကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။ "ရှီးလင်လူတွေ အပြင်းအထန် တိုက်နေကြပြီ။ ခရာမှုတ်ပြီး မြို့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ဝင်တိုက်နေပြန်ပြီ"

ဒုစစ်သူကြီးက အလျင်စလို ပြောလိုက်သည်။ "မြန်မြန်။ မြန်မြန်။ နယ်စားရှောင်း ထွက်သွားနိုင်အောင် ကာကွယ်ပို့ဆောင်ပေးကြ..."

...

အပိုင်း (၂၅၃.၂)

လူတစ်စုသည် အစောင့်တဲမှ ထွက်လာကြပြီး ဒုစစ်သူကြီးက ကိုယ်ရံတော်များကို အော်ဟစ်ကာ ရှောင်းလိကို မြို့အောက်သို့ ဦးဆောင်ခေါ်သွားရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ရှောင်းလိက မြို့ရိုးလမ်းပေါ်တွင် ကျနေသော ရှည်လျားသည့် ဓားရှည်တစ်လက်ကို ခြေထောက်ဖြင့် ပင့်ကန်လိုက်ရာ လှေကားမှ အပေါ်သို့ တက်လာစ ရှီးလင်စစ်သားတစ်ဦးကို တိုက်ရိုက်ပင် ဖောက်ထွင်းသွားတော့သည်။

ထိုစစ်သားသည် ထိုဓား၏ ပြင်းထန်သော အားအင်ကြောင့် အနောက်သို့ လန်ကျကာ မြို့ရိုးပေါ်မှ ပြုတ်ကျသွားပြီး သူ့အရှေ့တွင် မြို့ရိုးခံတပ်နေရာရှိ အစောင့်တပ်ဖွဲ့နှင့် အသေအလဲ တိုက်ခိုက်နေသော ရှီးလင်စစ်သားသည်လည်း ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားချက်ကြောင့် အာရုံလွှဲသွားသဖြင့် မြို့ရိုးခံတပ်နေရာရှိ အစောင့်တပ်ဖွဲ့၏ ဓားဖြင့် ထိုးချခြင်းကို ခံလိုက်ရလေသည်။

မြို့ရိုးပေါ်သို့ တက်လာသော ရှီးလင်ရှေ့တန်းစစ်သည်တစ်ဦးက ရှောင်းလိ၏ ရာထူးမသေးငယ်ကြောင်း သတိပြုမိသွားပြီး ကြီးမားသော စစ်ရေးအောင်မြင်မှုကို ရယူလိုသဖြင့် ဓားကို မြှောက်ကာ သူ့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာ၏။

ရှောင်းလိက သူ့ဆီသို့ မျက်နှာချင်းဆိုင် ခုတ်ပိုင်းလာသော ဓားသွားကို ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ထိုရှီးလင်စစ်သား၏ ခေါင်းကို ဖမ်းဆွဲကာ မြို့ရိုးနှင့် အားကုန် ဝင်တိုက်လိုက်ရာ ထိုသူသည် ချက်ချင်းပင် ခေါက်ဆွဲပျော့လေးတစ်ချောင်းအလား မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး ထပ်မထနိုင်တော့ချေ။

သူနှင့်အတူ မြို့ရိုးပေါ်သို့ တက်လာသော ဝံပုလွေစစ်သည်များသည်လည်း ဓားများကို ဆွဲထုတ်ကာ မြို့ရိုးပေါ်သို့ တက်လာကြသော ရှီးလင်စစ်တပ်များနှင့် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

"ရှောင်းနယ်စား..."

ဒုစစ်သူကြီးသည် မြို့ရိုးပေါ်ရှိ မြားများကို သနားစဖွယ် ရှောင်တိမ်းနေရပြီး ရှောင်းလိကို မြို့ရိုးအောက်သို့ ဆင်းရန် ဆက်လက် ခေါ်ဆိုချင်သော်လည်း ရှောင်းလိက သခွားသီးခုတ် ဖရဲသီးပိုင်းသလို မြို့ရိုးပေါ်သို့ တက်လာသော ရှီးလင်လူများကို ခုတ်ပိုင်းကာ မြို့ရိုးခံတပ်နေရာဆီသို့ သွားနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

သူ့ဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သော မြားတစ်စင်းကို သူက လက်ဗလာဖြင့် ဖမ်းယူလိုက်ပြီး လက်ဖဝါးထဲတွင် ချိုးဖဲ့လိုက်ကာ အောက်ဘက် စစ်မြေပြင်ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်၏။

ကျယ်လောင်သော စည်တီးသံများကြားတွင် မြို့အောက်၌ အော်ဟစ်ကာ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာသော ရှီးလင်စစ်တပ်သည် ကျိုင်းကောင်အုပ်ကြီး တစ်ခုလိုပင်။

ရှီးလင်ဘက်ကလည်း ဤအရာက သူတို့ ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ်ကို ဝင်တိုက်နိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သိထားသည်မှာ သေချာသည်။

မည်သို့ဆိုစေ ဂိတ်တံခါးအတွင်း ဆူပူသောင်းကျန်းမှုများ ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး ထွက်ပြေးသူများ များပြားကာ စစ်ပွဲမစခင်မှာပင် စစ်သူကြီးကို ခေါင်းဖြတ်လိုက်ရသဖြင့် ကျန်ရှိနေသော အစောင့်တပ်ဖွဲ့များက မြို့ရိုးပေါ်ရှိ လစ်လပ်နေသော နေရာများကိုပင် မဖြည့်ဆည်းနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။

ယခု ဘာအကြောင်းကြောင့် အစောင့်တပ်ဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့ ပြန်ရောက်လာသည်ကို မသိရသော်လည်း သူတို့၏ လှေကားများနှင့် မြို့ကို ဝင်တိုက်မည့် လက်နက်များကို မြို့အောက်သို့ တွန်းပို့ထားပြီ ဖြစ်သည်။

လူခေါင်းတွေနဲ့ အစားထိုးရမယ်ဆိုရင်တောင် ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ်ရဲ့ မြို့ရိုးပေါ်ကို သေချာပေါက် တက်ရမယ်!

စစ်တပ်အနောက်ဘက်တွင် စစ်မြင်း ရှစ်ကောင်ဆွဲသော စစ်ရထားပေါ်၌ ရှီးလင်စစ်သူကြီး နူဂယ်က တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေပြီး ဘယ်ညာ ခွဲရပ်နေသော စည်တီးသူ အနည်းငယ်က စစ်ရထားပေါ်ရှိ စစ်စည်များကို အားကုန်တီးခတ်ကာ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားသော ရဲဘော်ရဲဘက်များကို အားပေးနေကြ၏။

စစ်သူကြီးအလံ စိုက်ထူထားသော နေရာနှင့် မဝေးသော နေရာတွင် မြင်းစီးတပ်ဖွဲ့တစ်ဖွဲ့သည် အဆက်မပြတ် ဝင်တိုက်ခံရပြီး အဝိုင်းငယ် အနည်းငယ်အဖြစ် ခွဲခြားခံရကာ အသေပိတ်လှောင်ခံထားရလေသည်။

ဒုစစ်သူကြီးသည် မြို့ရိုးခံတပ်နေရာသို့ လျှောက်သွားပြီး အောက်ဘက်ရှိ အလွန်ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေသော ရှီးလင်စစ်တပ်နှင့် ထိုပိတ်လှောင်ခံထားရသော မြင်းစီးတပ်ဖွဲ့ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုမြင်းစီးတပ်ဖွဲ့သည် ပထမဆုံးအကြိမ် ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ် အပြင်းအထန် အတိုက်ခံရတိုင်း ထိုမြင်းစီးတပ်ဖွဲ့က ထွက်လာပြီး ရှီးလင်စစ်တပ်ကို အနှောင့်အယှက် ပေးလေ့ရှိသည်။

သို့သော် အစောပိုင်းက ဂိတ်တံခါးအတွင်း ပြိုကွဲသွားပြီး မြို့တံခါးကို ဝင်တိုက်ချိုးဖျက်ခံရလုနီးပါး ဖြစ်သွားချိန်တွင် ထိုမြင်းစီးတပ်ဖွဲ့သည် ယခင်ကလို ရှီးလင်စစ်တပ် အနောက်ဘက်ကို အနှောင့်အယှက်ပေးပြီးနောက် အခွင့်အရေးရှာကာ ဆုတ်ခွာသွားခြင်း မရှိတော့ဘဲ အနောက်ဘက်တွင် ရှီးလင်စစ်တပ်နှင့် အမြဲတမ်း ရောထွေးတိုက်ခိုက်နေခဲ့ရာ ဤအရာက သူတို့ကိုယ်တိုင် ရှီးလင်စစ်တပ်၏ အထပ်ထပ် ဝန်းရံခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး နောက်ဆုတ်မည့်လမ်း လုံးဝ ပြတ်တောက်သွားစေခဲ့သည်။

ဒုစစ်သူကြီးက အပြစ်ရှိသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ပြောလိုက်၏။ "အဲ့ဒီ မြင်းစီးတပ်ဖွဲ့က အစောပိုင်းတုန်းက ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ်ကို ကူညီပြီး ရှီးလင်စစ်တပ်ကို ဆွဲထားပေးဖို့အတွက် အခုလို အပိတ်ခံလိုက်ရတာပါ၊ အခုတော့... ကယ်လို့မရတော့မှာ စိုးရတယ်"

ရှောင်းလိက စစ်ရထားပေါ်ရှိ စစ်သူကြီးအလံအောက်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေသော ရှီးလင်စစ်သူကြီး နူဂယ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "လေးကို ယူခဲ့"

လက်အောက်ငယ်သားများက ခိုင်ခန့်သည့် လေးတစ်လက်ကို အလျင်အမြန် ယူဆောင်လာပေးပြီး ဒုစစ်သူကြီးက မြို့ရိုးနှင့် စစ်ရထားကြားရှိ အကွာအဝေးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကာ အလျင်စလို ပြောလိုက်လေသည်။ "ရှောင်းနယ်စား၊ အရမ်းဝေးလွန်းပါတယ်။ မြားငါးစင်းစာ အကွာအဝေးထက်တောင် ကျော်လွန်နေပါပြီ၊ အဲ့ဒီ ရှီးလင်ခေါင်းဆောင်က သေရမှာကို အရမ်းကြောက်တာမို့ စစ်တပ်အနောက်မှာပဲ ပုန်းနေရဲတာ..."

ရှောင်းလိက လေးကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး ဒုစစ်သူကြီး အစောပိုင်းက ပေးခဲ့သော စာကို တစ်ဖက်လူထံ ပြန်ပေးလိုက်ကာ ပြောလိုက်၏။ "ကျွန်တော် ကိုယ်ရံတော် နှစ်ယောက်ကို စစ်သူကြီးဆီ လွှတ်လိုက်မယ်၊ စစ်သူကြီးက ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ရံတော်တွေနဲ့အတူ လျန်တပ်စခန်းဆီ စာသွားပို့ဖို့ လူလွှတ်လိုက်လို့ ရပါတယ်၊ ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ်မှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို ရှင်းပြလိုက်ပါ"

ခေတ္တရပ်သွားပြီးနောက် ထပ်ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်သာ ဒီတစ်ခေါက် ပြန်မလာနိုင်ခဲ့ရင် ဟန့်ယန်ကို သွားပြောလိုက်ပါ... ရှောင်းလိ၊ ကတိဖျက်သွားပြီလို့"

စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် လေးကို ကိုင်ကာ မြို့ရိုးခံတပ်ကို တိုက်ရိုက် ထောက်ပြီး မြို့အောက်သို့ ခုန်ဆင်းသွားတော့သည်။

"ရှောင်းနယ်စား——"

ဒုစစ်သူကြီးသည် ထိတ်လန့်တကြား အသံဝင်အောင် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မြို့ရိုးခံတပ်နေရာသို့ အလျင်စလို ခုန်အုပ်သွားသော်လည်း ရှောင်းလိက လက်တစ်ဖက်ဖြင့် မြို့ရိုးခံတပ်အပြင်ဘက်ရှိ လှေကား၏ တစ်ဖက်ကို ဖမ်းဆွဲကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လျှောဆင်းသွားရင်း လှေကားပေါ်မှ အပေါ်သို့ တက်နေဆဲဖြစ်သော ရှီးလင်စစ်သား အားလုံးကို နင်းချလိုက်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

အောက်ဘက်ရှိ လေးသည်တော်များက ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အလျင်အမြန် သူ့ဆီသို့ မြားများ ပစ်လွှတ်လိုက်သော်လည်း သူက လေးရှည်ဖြင့် အားလုံးကို တားဆီးလိုက်၏။

မြို့ရိုးပေါ်တွင် တိုက်ခိုက်နေသော ဝံပုလွေစစ်သည်များသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အသီးသီး အတုယူကာ ရှောင်းလိနောက်မှ မြို့ရိုးအောက်သို့ ခုန်ဆင်းလိုက်ကြတော့သည်။

ထိုမြင်ကွင်းက ကြည့်ရသည်မှာ အတော်လေး တုန်လှုပ်ချောက်ချားစရာပင်။

ဒုစစ်သူကြီး၏ မျက်လုံးအစုံသည် ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် မျက်ရည်များဖြင့် နီရဲသွားပြီး ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။ "လေးသည်တော်တွေ! အကာအကွယ်ပေး"

မြို့ရိုးပေါ်ရှိ လေးသည်တော်များသည် အောက်ဘက်ရှိ ထိုရှီးလင်လေးသည်တော်များဆီသို့ အလျင်အမြန် မြားများ ပစ်လွှတ်လိုက်ကြသော်လည်း ဤလုပ်ရပ်ကြောင့် သူတို့ကိုယ်တိုင်ကလည်း ပစ်မှတ်များ ဖြစ်သွားကြပြီး တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် နှစ်ဖက်စလုံးမှ လေးသည်တော်များ အဆက်မပြတ် လဲကျသွားကြတော့သည်။

ရှောင်းလိသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ မကျခင် လေထဲတွင် ဖမ်းယူလိုက်သော မြားတစ်စင်းဖြင့် လေးကို ဆွဲကာ သူ့ဆီသို့ မြင်းစီး၍ ပြေးလာသော ရှီးလင်တပ်မှူးငယ်တစ်ဦးကို ပစ်ခတ်သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် လေးကို ဓားအဖြစ် အသုံးပြုကာ လမ်းပိတ်နေသော ရှီးလင်စစ်သားများကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီးနောက် စစ်မြင်းပေါ်သို့ တက်ကာ စစ်သူကြီးအလံစိုက်ထူထားသော နေရာဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားလိုက်သည်။ ဝံပုလွေစစ်သည် ဆယ်ဂဏန်းကျော်ကလည်း သူ၏အနောက်မှ အနီးကပ် လိုက်ပါလာကြ၏။

မြို့အောက်တွင် ရှေ့သို့ ပြေးဝင်နေသော ရှီးလင်စစ်တပ်သည် အစာလုရန် အသိုက်ထဲမှ ထွက်လာသော တောခွေးအုပ်ကြီးအလား ဖြစ်နေပြီး သူတို့က ပြောင်းပြန် ဦးတည်ရာသို့ ပြေးဝင်သွားခြင်းမှာ ဝံပုလွေအုပ်တစ်အုပ်နှင့် တူနေတော့သည်။

ဒုစစ်သူကြီးသည် မြို့ရိုးခံတပ်နေရာတွင် ကြည့်နေရင်း အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကာ ကျောပြင်တွင် ချွေးအေးများ စိုရွှဲသွားပြီး ဆက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။ "လေးသည်တော်တွေ! နေရာဖြည့်ကြ"

မြို့ရိုးပေါ်ရှိ အစောင့်တပ်ဖွဲ့များသည် တိုက်ပွဲတွင် ကျဆုံးသွားသော ရဲဘော်ရဲဘက်များ၏ အလောင်းများကို ဆွဲဖယ်ရန် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ မြို့ရိုးခံတပ်နေရာသို့ အလျင်အမြန် နေရာဖြည့်ကာ မြားများကို ဆက်လက် ပစ်ခတ်ကြပြီး ရှောင်းလိတို့အဖွဲ့ဆီသို့ အော်ဟစ်ကာ လှံရှည်များဖြင့် ထိုးရန် ပြေးဝင်လာသော ထိုရှီးလင်စစ်သည်များကို လဲကျသွားစေရန် ကူညီပေးကာ သူတို့အတွက် လမ်းဖောက်ပေးကြ၏။

ရှောင်းလိက အတတ်နိုင်ဆုံး ကိုယ်ကို နှိမ့်ကာ မြင်းကျောပေါ်တွင် မှောက်လျက် လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ မျက်နှာချင်းဆိုင်မှ တိုက်ခတ်လာသော လေသည် သဲမှုန့်များသာမက သွေးညှီနံ့များလည်း ပါဝင်နေ၏။ ရှီးလင်တပ်မှူးတစ်ဦးက လှံကို ကိုင်ကာ အော်ဟစ်လျက် သူ့ဆီသို့ မြင်းစီး၍ ပြေးဝင်လာလေသည်။

တစ်ချက် မျက်နှာချင်းဆိုင် တွေ့ဆုံလိုက်သည်နှင့် တစ်ဖက်လူသည် မြင်းကျောပေါ်မှ လိမ့်ကျသွားပြီး လက်ထဲရှိ ထိုလှံရှည်သည်လည်း ရှောင်းလိ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ယခုအခါ သူသည် စစ်သူကြီးအလံ စိုက်ထူထားသော နေရာဆီသို့ သွားရသည်မှာ ပိုချောမွေ့သွားပြီး လှံရှည်ကို ဘယ်ညာ ထိုးသွင်းကာ လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ ရှီးလင်စစ်သား အများအပြားကို အထက်သို့ လွင့်စင်သွားစေလေသည်။

အဝေးရှိ စစ်ရထားပေါ်မှ နူဂယ်လည်း ရှောင်းလိကို မြင်လိုက်သည်။ ရှောင်းလိက နီရူကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဖေစုန့်ကို တားဆီးရန် သွားချိန်တွင် လူတစ်သောင်းကျော် ဝန်းရံထားသော အသေပိတ်လှောင်မှုကြီးကို ရင်ဆိုင်ရချိန်၌ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော တောဝံပုလွေတစ်ကောင်အလား တိုက်ပွဲကို ဖောက်ထွက်သွားခဲ့သည်ကို သူကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။

ယခု ရှောင်းလိက မိမိဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဘုရင်ကို ဖမ်းဆီးရန် ရည်ရွယ်ထားကြောင်း သိသာထင်ရှားနေသဖြင့် စိတ်ထဲတွင် သတိထားသွားပြီး ရှီးလင်ဘာသာစကားဖြင့် ချက်ချင်း အော်ဟစ်လိုက်၏။ "ဒီလူက လျန်နိုင်ငံ မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်က နယ်စားသစ်ပဲ၊ သူ့ခေါင်းကို ဖြတ်နိုင်တဲ့သူကို ရွှေတစ်သောင်း ဆုချမယ်၊ စစ်သူကြီးချုပ်ရာထူး ပေးမယ်"

စစ်သူကြီးအလံ စိုက်ထူထားသော နေရာ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် စောင့်ကြပ်နေသော တပ်မှူး အများအပြားသည် ချက်ချင်းပင် မြင်းစီးကာ ပြေးထွက်သွားကြပြီး လေးသည်တော်များလည်း အနောက်မှ အနီးကပ် လိုက်ပါသွားကြတော့သည်။

ရှောင်းလိက လက်ညှိုးကို နှုတ်ခမ်းနားတွင် တေ့ကာ အလွန် ကျယ်လောင်စူးရှသော ခရာသံတစ်ခုကို မှုတ်လိုက်လေသည်။

ရှီးလင်စစ်တပ်၏ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ခြင်းကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ ခံထားရသော ကျန်းဟူနှင့် ဝံပုလွေစစ်သည်များသည် လူရော မြင်းပါ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီဖြစ်၏။ ယခုအချိန်တွင် သဲကန္တာရဆီသို့ ဆုတ်ခွာချင်သော်လည်း အပြင်ဘက်ရှိ စစ်တပ်က ပိုပိုပြီး တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ဆို့လာပြီး သူတို့၏ တပ်ဖွဲ့မှာလည်း အဖွဲ့ငယ် အနည်းငယ်အဖြစ် ခွဲခြားခံလိုက်ရကာ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းများ ပြန့်ကျဲသွားသဖြင့် ဘယ်ဘက်ကိုပဲ တိုက်ထွက်တိုက်ထွက် မထွက်နိုင်တော့ဘဲ ပိုပြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လာကြရုံသာ ရှိတော့သည်။

ယခု လေချွန်သံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူတိုင်း၏ စိတ်ဓာတ်များ ရုတ်တရက် တက်ကြွလာကြတော့သည်။

ကျန်းဟူက အော်ဟစ်လိုက်၏။ "အစ်ကို(၂)ပဲ"

ဖုန်မှုန့်များ၊ ရွှံ့များနှင့် သွေးကွက်များ ရောနှောနေသော ချွေးများက သူ့မျက်နှာပေါ်မှ စီးကျလာပြီး သူက ခေါင်းမော့ကာ စစ်မြေပြင်ကို အကဲခတ်လိုက်သော်လည်း အထပ်ထပ် ထပ်နေသော လူများနှင့် မြင်းများက အမြင်အာရုံကို ပိတ်ဆို့ထားသဖြင့် ရှောင်းလိ ရှိနေသော နေရာကို လုံးဝ မခွဲခြားနိုင်တော့ဘဲ လေချွန်သံ၏ ညွှန်ကြားချက်အရသာ အော်ဟစ်လိုက်ရလေသည်။ "ရှီးလင်စစ်သူကြီးအလံဆီကို သွားကြ"

စစ်မြေပြင်တွင် တစ်ခုတည်းသော ရှင်းလင်းစွာ မြင်ရနိုင်သည့်အရာမှာ စစ်သူကြီးအဖွဲ့၏ စစ်ရထားပေါ်တွင် မြင့်မားစွာ စိုက်ထူထားသော ထိုစစ်သူကြီးအလံပင်။

စူးရှသော လေချွန်သံများက စစ်မြေပြင်ပေါ်တွင် ဟိုတစ်စ ဒီတစ်စ ထွက်ပေါ်လာပြီး မူလက အဖွဲ့ငယ် အနည်းငယ်အဖြစ် ခွဲခြားခံထားရကာ အရှုံးပေးလုနီးပါး ဖြစ်နေသော မြင်းစီးတပ်ဖွဲ့များသည် ရုတ်တရက် အသက်လုကာ စစ်သူကြီးအဖွဲ့ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကြတော့သည်။

နူဂယ်သည် စစ်သူကြီးရထားပေါ်မှနေ၍ အောက်ဘက်ရှိ အခြေအနေ အားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရပြီး မြင်းစီးတပ်ဖွဲ့၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်ရန် စစ်သူကြီးအဖွဲ့၏ အရှေ့တွင် ဒိုင်းကာကြီး အတန်းအချို့ကို တည်ဆောက်ရန် ညွှန်ကြားချက် ပေးလိုက်လေသည်။

ရှောင်းလိ၏ ခေါင်းကို ဖြတ်ရန် အစောပိုင်းက ပြေးထွက်သွားခဲ့သော ရှီးလင်စစ်သူကြီးများနှင့် လေးသည်တော်များသည်လည်း နူဂယ် အတိုက်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်ကြသဖြင့် စစ်သူကြီးအဖွဲ့ကို ကာကွယ်ရန် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပြန်ဆုတ်လာကြ၏။

ရှောင်းလိသည် လေးပစ်နိုင်သော အကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သေချာသွားသောအခါ ထိုရှီးလင်တပ်မှူးများကို အနီးသို့ ကပ်ခွင့် လုံးဝ မပေးတော့ဘဲ ဝံပုလွေစစ်သည်များ၏ အကာအကွယ်အောက်တွင် မြားများကို သက်တံအလား အဆက်မပြတ် ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ ရှီးလင်တပ်မှူး ဘယ်လောက်များများ မြင်းကျောပေါ်မှ ပြုတ်ကျသွားမှန်းပင် မသိတော့ချေ။

စစ်ရထားပေါ်ရှိ စစ်စည်များကို တီးခတ်နေသော စည်တီးသူများသည်လည်း ဤခဏချင်းအတွင်းမှာပင် အများအပြား မြားမှန်သွားကြတော့သည်။

စစ်စည်သံများ ရုတ်တရက် အားနည်းသွားသဖြင့် တိုက်ခိုက်နေသော အရှိန်အဟုန်က ပြတ်တောက်သွားပြီး ရှေ့သို့ ပြေးဝင်နေဆဲဖြစ်သော ရှီးလင်စစ်တပ်၏ အော်ဟစ်သံများလည်း ရုတ်တရက် အားနည်းသွားလေသည်။

စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ကာ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်နေသော ရှီးလင်တပ်မှူးငယ် အချို့သည် အနောက်ဘက်ရှိ စစ်သူကြီးအဖွဲ့ အတိုက်ခံရသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ မြို့ကို ဆက်လက် ဝင်တိုက်ရန် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ အကူအညီပေးရန်အတွက် အလျင်အမြန် စစ်တပ်ကို နောက်ကြောင်းလှည့်သူများလည်း ရှိလာကြ၏။

နူဂယ်သည် တိုက်ပွဲအခြေအနေ တစ်ခုလုံး ရှောင်းလိကြောင့် လုံးဝ ရှုပ်ထွေးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသောအခါ ဒေါသတကြီးဖြင့် မတ်တတ်ရပ်ကာ အရှေ့ရှိ စားပွဲငယ်ကို ခြေထောက်ဖြင့် ကန်ချလိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။ "အဲ့ဒီ သူပုန်စစ်သူကြီးကို အစွမ်းကုန် သတ်ပစ်ကြစမ်း"

စကားသံ ဆုံးသည်နှင့် မြားတစ်စင်းက အားအင်အပြည့်ဖြင့် သူ့ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်လာတော့သည်။

နူဂယ်က ထိတ်လန့်တကြား ရှောင်တိမ်းနေစဉ် လှေကားထစ်ပေါ်မှ ခြေချော်ကျသွားပြီး ထိုမြားသည် သူ၏အနောက်ဘက်ရှိ အစွယ်များ ထုတ်ပြကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သားရဲပုံ ရေးဆွဲထားသည့် ရှီးလင်စစ်သူကြီးအလံ၏ တိုင်ကို အတိအကျ ထိမှန်သွားလေသည်။

"စစ်သူကြီး!" အောက်ဘက်ရှိ ကိုယ်ရံတော်များက အလျင်အမြန် အရှေ့သို့ သွားကာ လူကို တွဲထူလိုက်ကြပြီး အစောင့်စစ်သည်များကိုလည်း အထူစား ဒိုင်းကာများ ကိုင်ဆောင်ကာ နူဂယ်ကို လုံခြုံစွာ ဝိုင်းရံထားရန် အမိန့်ပေးလိုက်ကြ၏။

အရှက်ခွဲခံလိုက်ရသဖြင့် ဒေါသမထိန်းနိုင်တော့သည့် နူဂယ်သည် မိမိကို တွဲထူပေးသော ကိုယ်ရံတော်ကို လက်ဖြင့် တွန်းဖယ်လိုက်ကာ ဆဲရေးလိုက်လေသည်။ "သူက လေးပစ်တာ ကျွမ်းကျင်တယ်ဆိုတော့ မင်းတို့က လေးပစ်တာ မကျွမ်းကျင်ဘူးလား! သူ့ကို ပစ်ချကြစမ်း!"

အောက်ဘက်ရှိ လေးသည်တော်များကလည်း မတတ်သာဘဲ လိုက်နာရလေသည်။ အစောပိုင်းက တစ်ဖက်လူက စစ်ရထားပေါ်ရှိ စည်တီးသူများကို မြားဖြင့် ပစ်သတ်လိုက်ချိန်ကတည်းက သူတို့က ပြန်လည် ပစ်ခတ်ချင်ခဲ့ကြသော်လည်း တစ်ဖက်လူက မြားပစ်ချိန်တွင် မြားတစ်စင်းစာ အကွာအဝေးထက်ပင် ကျော်လွန်နေသေးရာ သူတို့က မည်သို့ ပြန်လည်ပစ်ခတ် နိုင်ပါမည်နည်း။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဤအချိန်တွင် တစ်ဖက်လူက မြင်းစီးကာ အနီးသို့ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သည်။ လေးသည်တော်များသည် ချက်ချင်းပင် လေးကို ဆွဲလိုက်ကြပြီး မြားများသည် မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းသည့်အလား လွင့်ပျံသွားကြတော့သည်။

ရှောင်းလိက သူ့ကို ခုတ်ပိုင်းရန် ပြေးလာသော ရှီးလင်တပ်မှူးငယ်တစ်ဦးကို ဖမ်းဆွဲကာ အရှေ့တွင် ကာထားလိုက်၏။ အသက်မသေသေးသော ထိုရှီးလင်တပ်မှူးငယ်သည် ထိုမြားမိုးအောက်တွင်ပင် ပါးစပ်မှ သွေးများ ယိုစီးကာ အသက်ပျောက်သွားတော့သည်။

"အစ်ကို(၂)!"

...

အပိုင်း (၂၅၃.၃)

ဝံပုလွေတပ်ကို ဦးဆောင်ကာ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လာသော ကျန်းဟူသည် နောက်ဆုံးတွင် ရှောင်းလိကို မြင်တွေ့သွားပြီး မြင်းဗိုက်ကို ကြာပွတ်ဖြင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ကာ သူရှိရာဖက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဒုန်းစိုင်းလာလေသည်။

ရှောင်းလိနှင့်အတူ မြို့ရိုးပေါ်မှ ခုန်ချလာခဲ့ကြသော ဝံပုလွေတပ်ထဲမှ ယခုအခါ လူအနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိတော့ပြီး သူတို့သည် တစ်ကိုယ်လုံး သွေးများစွန်းပေနေလျက် သူ၏အနောက်မှ မြင်းစီး၍ လိုက်ပါလာကြ၏။

သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် သွေးကွက်များ စွန်းထင်းနေပြီး အကြည့်ကလည်း ပုံမှန်ထက်ကို ပြင်းထန်ရက်စက်နေကာ မြားများကို ကာကွယ်ရန် သူ၏အရှေ့တွင် ဖမ်းဆီးထားသော ရှီးလင်စစ်ဗိုလ်ငယ်ကို လွှင့်ပစ်လိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။ "တိုက်ပွဲဗျူဟာအခင်းအကျင်းထဲ ထိုးဖောက်ဝင်ကြ"

ကျန်းဟူနှင့်အတူ ပေါင်းဆုံလာသော မြင်းတပ်သားများသည် စောစောကတည်းက သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်များ ပြင်းပြနေကြပြီး ချက်ချင်းပင် မြင်းဗိုက်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ညှပ်ကာ ဒိုင်းလွှားများဖြင့် ကာရံထားသော စစ်သူကြီး၏ တိုက်ပွဲဗျူဟာအခင်းအကျင်းဆီသို့ ရှောင်းလိနှင့်အတူ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဝင်ရောက်သွားကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြသည်။ "သတ်—"

သူတို့သည် ဤရှီးလင်စစ်တပ်အင်အား နှစ်သောင်းကျော်၏ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှုအောက်တွင် လူမသိသူမသိ သေဆုံးသွားသည်ဖြစ်စေ တစ်ဖက်ရန်သူ၏ စစ်သူကြီး တိုက်ပွဲဗျူဟာအခင်းအကျင်းကို ဖြိုခွင်းပြီး ရှီးလင်စစ်သူကြီး၏ ခေါင်းကို ဖြတ်ယူသည်ဖြစ်စေ ငရဲပြည်သွားရာလမ်းတွင် သရဲတစ္ဆေသောင်းချီကပင် သူရဲကောင်းဟု ခေါ်ဆိုကြလိမ့်မည်။

စစ်မြင်းက ၎င်း၏ ရှေ့ခြေထောက်များကို အမြင့်သို့ မြှောက်လိုက်ပြီး ရှီးလင်စစ်သည်များက သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များဖြင့် အတင်းအကျပ် ဖိကပ်ကာကွယ်ထားသော ဧရာမဒိုင်းလွှားကြီးများအပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ နင်းချလိုက်၏။ အနောက်ဘက်ရှိ လှံကိုင်ထားသော ရှီးလင်စစ်သည်များကလည်း အော်ဟစ်ကာ ဧရာမဒိုင်းလွှားများ၏ ကွက်လပ်များကြားမှ မရေမတွက်နိုင်သော လှံရှည်များကို ထိုးသွင်းလိုက်ကြသည်။

ဝံပုလွေတပ်ထဲမှ အချို့သည် ဤလှံသွားများအောက်တွင် အသက်ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရပြီး အချို့သော ရှီးလင်စစ်သည်များမှာလည်း ဤပြင်းထန်လှသော ဝင်တိုက်မှုဒဏ်ကို မခံနိုင်ဘဲ ဧရာမဒိုင်းလွှားကြီး တစ်ခုလုံး အနောက်သို့ လဲကျသွားကာ အောက်ခြေရှိ စစ်သည်များမှာ ပြန်မထနိုင်ခင်မှာပင် စစ်မြင်းများ၏ နင်းခြေမှုကြောင့် ဒိုင်းလွှားအောက်တွင် သေဆုံးသွားခဲ့ကြရသည်။

ဒိုင်းလွှားတံတိုင်းကြီး ပြိုပျက်သွားပြီးနောက် နှစ်ဖက်စလုံးမှ စစ်သည်များသည် အပြင်းအထန် ရောယှက်တိုက်ခိုက်ကြတော့၏။

အချိန်တစ်ခုအထိ စစ်မြေပြင်ပေါ်တွင် လက်နက်ချင်း ရိုက်ခတ်သံများနှင့် ဟိန်းဟောက်သံများကိုသာ ကြားနေရပြီး သဲဝါများထဲသို့ သွေးများ တစ်စက်ပြီးတစ်စက် ပက်ဖြန်းခံနေရသည်။

ရှောင်းလိက ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်ကာ လမ်းပိတ်နေသော ရှီးလင်စစ်သည်များကို တိုက်ခိုက်ဖယ်ရှားပြီး စစ်သူကြီး၏ မြင်းလှည်းဆီသို့ တည့်တည့် မောင်းဝင်သွားလိုက်သည်။ သွေးများ စွန်းထင်းနေသော သူ့မျက်နှာသည် အသူရာနတ်ဆိုးတစ်ပါးနှင့် တူနေ၏။

မြင်းလှည်းပေါ်ရှိ နူဂယ်က ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ တစ်ဖက်လူကို တားဆီး၍မရနိုင်တော့ကြောင်း သိလိုက်သဖြင့် အခြားအရာများကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ စစ်သူကြီးမြင်းလှည်းပေါ်မှ ခုန်ဆင်းကာ သူ၏မြင်းပေါ်သို့ တက်၍ အလောတကြီး ထွက်ပြေးလေတော့သည်။

ရှောင်းလိက ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အကြည့်များက စူးရှသွားပြီး မြင်းကျောပေါ်တွင် လေးရှည်ကို ဆွဲတင်လိုက်သော်လည်း မြားကျည်တောက်ကို စမ်းကြည့်လိုက်မှသာ မြားများ ကုန်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ ထိုအချိန်တွင် ရှီးလင်စစ်သည်တစ်ဦးက လှံရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ သူ့ထံသို့ အော်ဟစ်၍ ထိုးသွင်းလာရာ ရှောင်းလိသည် လှံရှည်ကို လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး လက်ဖမိုးဖြင့် ပင့်ရိုက်ကာ စစ်သည်ကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီးနောက် လှံရှည်ကို အရှေ့သို့ အစွမ်းကုန် ပစ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

အလောတကြီး ထွက်ပြေးနေသော နူဂယ်သည် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်တွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုကြောင့် မျက်လုံးအိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး မြင်းကျောပေါ်တွင် အလျင်အမြန် ကိုယ်ကို ကိုင်းချလိုက်မှသာ ထိုလှံရှည်ကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

ရှောင်းလိသည် အသံနက်ကြီးဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး မြင်းကို ဆက်လက်နှင်ကာ လိုက်လံဖမ်းဆီးလေသည်။

ရှီးလင်စစ်သူကြီးတစ်ဦးက သူ့ကို တားဆီးရန် ထွက်လာပြီး ရှီးလင်ဘာသာစကားဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဘယ်ပြေးမလို့လဲ။ မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက်က ငါပဲ"

တစ်ဖက်လူသည် လှံရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး တကယ်ကို ခန့်ညားထည်ဝါနေသော်လည်း တစ်ကြိမ်သာ ရင်ဆိုင်လိုက်ရချိန်တွင် တစ်ဖက်လူ၏ လည်ပင်းမှ သွေးများ ပန်းထွက်လာကာ မြင်းကျောပေါ်မှ ဘေးတိုက် ပြုတ်ကျသွားပြီး ထိုလှံရှည်ကိုလည်း ရှောင်းလိက လုယူသွားခဲ့လေသည်။

စစ်သူကြီး၏ မြင်းလှည်းကို ဖြတ်သန်းသွားချိန်တွင် ရှောင်းလိသည် ထိုလှံရှည်ကို အသုံးပြု၍ တစ်ချက်တည်း ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ စစ်ရထားပေါ်ရှိ စစ်သူကြီးအလံသည် ချက်ချင်းပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့သည်။ စစ်မြေပြင်ပေါ်ရှိ ရှီးလင်စစ်သည်များမှာ ချက်ချင်းပင် ဆူညံသွားကြပြီး ကြီးမားသော ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုထဲသို့ ကျဆင်းသွားကာ ယခင်ကကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော စိတ်ဓာတ်များ မရှိကြတော့ချေ။

နူဂယ်က နောက်သို့ တဖန်လှည့်အကြည့်တွင် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့သွားတော့၏။

စစ်မြေပြင်ပေါ်ရှိ ရှီးလင်စစ်သည်များသည် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ထွက်ပြေးကြသဖြင့် သူ၏ ထွက်ပြေးရာလမ်းကို ပိတ်ဆို့မိသွားသဖြင့် မကြာမီမှာပင် ရှောင်းလိက လိုက်မီလာတော့သည်။

နူဂယ်သည် ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်တော့ကြောင်း သိလိုက်သဖြင့် အံကြိတ်ကာ ဓားရှည်တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ပြီး ရှောင်းလိထံသို့ အော်ဟစ်၍ ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။ "ကောင်လေး။ ငါက မင်းကို ကြောက်နေတယ်လို့ မထင်နဲ့"

ရှောင်းလိ၏ မျက်လုံးများက အေးစက်စူးရှနေပြီး စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ မြင်းကိုနှင်ကာ ရင်ဆိုင်လိုက်လေသည်။ သူ့လက်ထဲရှိ လှံရှည်နှင့် နူဂယ်၏ လက်ကိုင်ရှည် စစ်ဓားတို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ခတ်သွားချိန်တွင် စစ်ဓားမှာ ချက်ချင်းပင် ပိုင်းဖြတ်ခံလိုက်ရ၏။ လှံရှည်က အရှိန်မသေဘဲ မျဉ်းကွေးအတိုင်း ဝိုက်ကျသွားကာ ချက်ချင်းပင် သဲဝါများပေါ်သို့ သွေးများ စွန်းထင်းသွားတော့သည်။

ကျဲကျဲတောက် ပူပြင်းနေသည့် နေရောင်အောက်တွင် ရှောင်းလိသည် မြင်းကျောပေါ်တွင် မြင့်မားစွာ ထိုင်လျက် နူဂယ်၏ ခေါင်းကို မြှောက်ပြလိုက်၏။

ဝံပုလွေတပ်က ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြပြီး ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ရှီးလင်စစ်တပ်မှာ အကြီးအကျယ် ပြိုကွဲသွားခဲ့ရလေသည်။

မြို့ရိုးပေါ်ရှိ ဒုစစ်သူကြီးသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာလွန်းသဖြင့် မျက်ရည်များပင် ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားတော့သည်။ သူသည် ရှေ့က မြို့ရိုးအုတ်ခဲကို အားကုန်သုံးကာ ထုရိုက်လိုက်ပြီး အလောတကြီး အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ "မြန်မြန်... မြန်မြန်။ မြို့ပြင်ကို စစ်တပ်လွှတ်လိုက်။ ကျန်နေတဲ့ ရန်သူတွေကို ရှင်းလင်းကြ"

မြို့တွင်းရှိ အစောင့်စစ်သည်များသည် ရှောင်းလိက ဝံပုလွေတပ်ကို ဦးဆောင်ကာ ရှီးလင်စစ်သူကြီး၏ တိုက်ပွဲဗျူဟာအခင်းအကျင်းထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြပြီး သွေးများ ဆူပွက်လာကြ၏။

တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ယိမ်းယိုင်နေသော ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ်၏ မြို့တံခါးကို အတွင်းဘက်မှ ဖွင့်လိုက်ချိန်တွင် မြို့တွင်းရှိ စစ်သည်များသည် ဟိန်းဟောက်လျက် အပြင်သို့ လိမ့်ဆင်းလာကြပြီး သူတို့၏ အရှိန်အဝါမှာ အံ့မခန်းပင်။

တစ်ဖက်တွင်မူ မြို့တံခါးကို ပိတ်ဆို့ကာ မြို့တံခါးဖျက်စက်ကို တွန်း၍ တိုက်ခိုက်နေသော ရှီးလင်စစ်သည်များမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ အရှိန်အဝါများ မရှိကြတော့ဘဲ မြို့တွင်း အစောင့်စစ်သည်များ၏ ဖိအားပေးမှုကြောင့် တစ်လှမ်းပြီးတစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်သွားကြရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သံစစ်ဦးထုပ်နှင့် သံချပ်ကာများကို စွန့်ပစ်ကာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ထွက်ပြေးကြပြီး မြို့တံခါးဖျက်စက် တင်ဆောင်ထားသော စစ်ရထားကြီး တွန်းလှဲခံရကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် လိမ့်ကျနေသည်ကိုပင် မည်သူမျှ ဂရုမစိုက်နိုင်ကြတော့ချေ...

စစ်မြေပြင်ပေါ်ရှိ အခြေအနေမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ ရှောင်းလိသည် မြင်းကိုနှင်ကာ ဝံပုလွေတပ်နှင့် သွားရောက် ပေါင်းဆုံချိန်တွင် ကျန်းဟူက ဝံပုလွေတပ်၏ တွဲထူမှုဖြင့် စစ်သူကြီးမြင်းလှည်းအနီးတွင် ထိုင်နေပြီး မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ၏ ကျောပြင်တွင် မြားနှစ်စင်း စူးဝင်နေပြီး ခါးနှင့် ဗိုက်တစ်ဝိုက်တွင်လည်း အလွန်ရှည်လျားသော ပြတ်ရှဒဏ်ရာတစ်ခု ရှိနေသည်။ လောလောဆယ်တွင် ဒဏ်ရာများကို အကြမ်းဖျင်းသာ ကုသထားပြီး ဒဏ်ရာကို ပတ်ထားသော အဝတ်စပေါ်တွင် သွေးများ အများအပြား စိမ့်ထွက်နေ၏။

ရှောင်းလိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း သွေးကွက်များ ပြန့်ကျဲနေပြီး တခြားသူ၏သွေးလား၊ မိမိ၏သွေးလားဆိုသည်ကိုပင် ခွဲခြား၍မရတော့ပေ။ သူက မေးလိုက်သည်။ "ဒဏ်ရာက ဘယ်လိုနေလဲ"

ကျန်းဟူသည် သွေးထွက်လွန်မှုကြောင့် ဖြူရော်နေသော မျက်နှာဖြင့် ရှောင်းလိကို ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းမဲ့၍ ပြောလိုက်လေသည်။ "မသေသေးပါဘူး"

သူသည် ဝံပုလွေတပ်သားကို တွဲကာ ထရပ်လိုက်ရာ ဒဏ်ရာကို ထိခိုက်မိသွားသဖြင့် မျက်နှာမှာ ပိုမို ဖြူလျော့သွားပြီး သွားကိုစေ့ကာ ပြောလိုက်၏။ "အစ်ကို(၂)နဲ့အတူ ဖေစုန့် အဲဒီခွေးကောင်ကို သွားသတ်ပြီး ဒေါ်ဒေါ်အတွက် ကလဲ့စားမချေပေးနိုင်တော့တာပဲ ဆိုးတာ..."

ရှောင်းလိသည် လက်မြှောက်ကာ သူ၏ပခုံးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "မြို့ထဲပြန်ရောက်ရင် ဒဏ်ရာကို သေချာကုသလိုက်။ အဲဒီခွေးကောင်ရဲ့ ခေါင်းကို ငါကိုယ်တိုင် သွားယူလာခဲ့မယ်"

ဝံပုလွေတပ်တစ်ဦးက လာရောက် သတင်းပို့လေသည်။ "နယ်စား... ထွက်ပြေးသွားတဲ့ ရှီးလင်စစ်သည်တွေက သဲကန္တာရထဲကို ဝင်ပြေးသွားကြပြီ"

ရှောင်းလိသည် အရှေ့ဘက် သဲကန္တာရထဲသို့ ထွက်ပြေးသွားသော ရှီးလင်စစ်သည်များ၏ ကျောပြင်များကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်နေတဲ့ ရန်သူကို ဆက်မလိုက်နဲ့တော့။ မြို့ထဲပြန်မယ်"

သူတို့တစ်ဖွဲ့လုံး မြင်းစီးကာ မြို့ကို ပြန်လာခဲ့ကြသည်။ ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ် မြို့ရိုးအောက်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ဒုစစ်သူကြီးက အလောတကြီး ထွက်ကြိုကာ ဝမ်းသာမျက်ရည်များဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "ကျွန်တော်တို့ ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ်က သောင်းနဲ့ချီတဲ့ စစ်သည်တွေနဲ့ ပြည်သူတွေကို ဒုက္ခတွင်းထဲကနေ နောက်တစ်ကြိမ် ကယ်တင်ပေးခဲ့တဲ့အတွက် ရှောင်းနယ်စားမင်းကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်... အရမ်းကို ဝမ်းသာပီတိဖြစ်ပြီး ကျေးဇူးတင်မိပါတယ်။ ဂိတ်အတွင်းက စစ်သည်တွေနဲ့ ပြည်သူအားလုံးရဲ့ ကိုယ်စား ကျွန်တော့်ရဲ့ ဒီအရိုအသေပေးမှုကို ရှောင်းနယ်စားမင်း လက်ခံပေးပါ"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် မြို့ပြင်သို့ ထွက်လာသော စစ်သည်များနှင့်အတူ ဒူးထောက်ချလိုက်လေသည်။ ရှောင်းလိနှင့် ဝံပုလွေတပ်များမှာ မြင်းကျောပေါ်တွင် ရှိနေသေးသဖြင့် တားဆီးရန် အချိန်မမီလိုက်ဘဲ သူတို့၏ အရိုအသေပေးမှုကို လက်ခံလိုက်ရသည်။

ဝံပုလွေတပ်များသည် ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးကို တစ်ခါမှ မကြုံဖူးခဲ့သဖြင့် တဒင်္ဂ မှင်သက်သွားကြ၏။

သွေးများ စွန်းထင်းနေသည့် ချပ်ဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ရှောင်းလိက မြင်းပေါ်မှ ဆင်းကာ ဒုစစ်သူကြီးကို တွဲထူလိုက်ပြီး "စစ်သူကြီး မြန်မြန်ထပါ။ ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ်ကို ကာကွယ်နိုင်ခဲ့တာက စစ်သူကြီးယန်ရဲ့ ကျေးဇူးတွေကြောင့်ပါ။ တကယ်လို့ စစ်သူကြီးယန်သာ သူ့ခေါင်းကိုဖြတ်ပြီး စစ်တပ်ရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို မထိန်းကျောင်းပေးခဲ့ဘူးဆိုရင်၊ ဖေစုန့်ရဲ့ အဆိပ်ပြင်းတဲ့ အကြံအစည်အောက်မှာ ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ်က စစ်သည်တွေက မြို့တံခါးကို အချိန်အတော်ကြာအောင် ကာကွယ်ထားနိုင်ခဲ့မှာ မဟုတ်သလို၊ ကျွန်တော်လည်း ကျွန်တော့်လက်အောက်က ညီအစ်ကိုတွေကို ခေါ်ပြီး ဒီလို စွန့်စားတိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဒုစစ်သူကြီးသည် ရှောင်းလိက ယန်ရှော့အကြောင်းကို ပြောလိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ ရင်ထဲရှိ ဝမ်းနည်းမှုများက နောက်တစ်ကြိမ် လှိုက်တက်လာတော့သည်။ "လူကြီးမင်းနဲ့ စစ်သူကြီးယန်တို့ နှစ်ယောက်စလုံးက ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ်က စစ်သည်တွေအားလုံးရဲ့ ကျေးဇူးရှင်တွေပါပဲ"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် မြို့ရိုးအထက်ရှိ စစ်သူကြီးအလံပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားဆဲဖြစ်သော ထိုခေါင်းကို လှည့်ကြည့်ကာ မျက်လုံးများ နီရဲလျက် ပြောလိုက်၏။ "စစ်သူကြီးယန်... ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ်ကို ကာကွယ်နိုင်ခဲ့ပြီ"

ထိုစကားကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စစ်သည်များစွာလည်း မျက်လုံးများ နီရဲလာကြပြီး သနားစဖွယ်ဖြင့် လက်မြှောက်ကာ မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်ကြသည်။

ရှောင်းလိသည် စစ်သူကြီးအလံ၏ အောက်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေလေသည်။

"သတင်းပို့ပါတယ်—"

မြို့တံခါးအနောက်ဘက်မှ ဂိတ်တွင်း အစောင့်စစ်သည်တစ်ဦးက မြင်းကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးနင်းလာပြီး အနီးသို့ မရောက်မီမှာပင် မြင်းကျောပေါ်မှ လိမ့်ကျသွားကာ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ နာကျင်မှုများကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ အလောတကြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့ အရှေ့ဘက် မြို့တံခါးလမ်းမကြီးမှာ ကျန်နေတဲ့ ရှီးလင်စစ်သည်တွေကို ရှင်းလင်းနေတုန်း ဖေစုန့်ရဲ့ ခြေရာကို တွေ့ခဲ့ရတယ်"

ဖေစုန့်သည် လမ်းပိတ်နေသော နောက်ဆုံး အစောင့်စစ်သည်ကို ခြေထောက်ဖြင့် ကန်ထုတ်လိုက်ပြီး ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ သွေးအစက်အချို့က သူ၏မျက်နှာပေါ်သို့ စင်လာခဲ့သည်။ သူ့မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာက ဒေါသထွက်နေပုံနှင့်လည်း တူသလို၊ ရူးသွပ်နေပုံနှင့်လည်း တူနေ၏။

လူအနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိတော့သော သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးများသည် လုယူထားသော မြင်းလှည်းတစ်စီးကို မောင်းနှင်လာပြီး ဖေစုန့်ကို ပြောလိုက်လေသည်။ "ကျူကျွင်း... ယန်ရှော့က သူ့အပြစ်ကို ဝန်ခံပြီး စစ်တပ်ရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ဖို့ သူ့ခေါင်းကို သူဖြတ်သွားခဲ့တယ်။ ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ်က မပြိုကွဲသွားဘူး။ ကျွန်တော်တို့ မြို့ပြင်ကို အရင်ထွက်ကြရအောင်။ စောစောက တိုက်ခိုက်နေတုန်း ကြွက်တစ်ကောင် ခိုးပြေးသွားသေးတယ်။ မြို့တွင်းက အစောင့်စစ်သည်တွေ လိုက်လာရင် ကျွန်တော်တို့ ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်"

ဘေးဘက်တွင် မြင်းလှည်းကို အလုခံလိုက်ရသော မိသားစုမှ ဇနီးမောင်နှံနှင့် လိုက်ပါလာသော အစေခံများအားလုံးမှာ သွေးအိုင်ထဲတွင် လဲကျလို့နေသည်။ လေးငါးနှစ်အရွယ် ကလေးငယ်တစ်ဦးသာ ကျန်ရှိတော့ပြီး ရက်ရက်စက်စက် အသတ်ခံလိုက်ရသော မိဘများကို ကြည့်ကာ သွေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော နံရံထောင့်တွင် ငေးကြောင်ကြောင် ထိုင်နေပြီး ငိုပင်မငိုရဲတော့ချေ။

ဖေစုန့်သည် ဓားဖျားပေါ်ရှိ သွေးများကို ခါထုတ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးထဲရှိ ဒေါသများက မပြေပျောက်သေးဘဲ လှောင်ပြောင်ရယ်မောလိုက်သည်။ "ယန်ရှော့က ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အကောင်းအဆိုး နားမလည်ရတာလဲ"

"တကယ်လို့ သူသာ ငါ အမတ်ချုပ်ဆီကို လက်နက်ချခဲ့ရင်၊ ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ်ရဲ့ မြို့တံခါးကို ဖွင့်ပေးပြီးတဲ့နောက်မှာ ရှီးလင်စစ်တပ်က နယ်စပ်ကာကွယ်ရေးစခန်းရဲ့ အဲ့ဒီလျှို့ဝှက်လမ်းကနေ မြို့ထဲ ဝင်လာတာလို့ ငါ အမတ်ချုပ်က အပြင်ကို ရှင်းပြပေးမှာပေါ့။ သူက မြို့တွင်းက ပြည်သူတွေ ဘေးကင်းဖို့အတွက် မတတ်သာတဲ့အဆုံးမှ ငါ အမတ်ချုပ်ဆီကို လက်နက်ချခဲ့တာလို့ ပြောပေးမှာပေါ့။ ဒါဆိုရင် သူလိုချင်တဲ့ နာမည်ကောင်းကို ကာကွယ်နိုင်သွားပြီ မဟုတ်ဘူးလား"

ဒေါသ၏ လွှမ်းမိုးခံထားရသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ ဖေစုန့်က နောက်ဆုံးစကားလုံးကို ပြောလိုက်ချိန်တွင် သူ၏လေသံက အထူးတလည် အေးစက်နေ၏။ "သူ့ရဲ့ ယန်မိသားစု တစ်ခုလုံးက အကောင်းအဆိုး နားမလည်ကြဘူး"

ဓားကို အိမ်ထဲသို့ ပြန်သွင်းလိုက်ချိန်တွင် ဓားသွားမှ လွင့်စင်လာသော သွေးစက်လေးတစ်စက်သည် နံရံထောင့်တွင် မှီနေသော ကလေးငယ်၏ ပါးပြင်ပေါ်သို့ တည့်တည့်မတ်မတ် စင်သွားခဲ့သည်။ ကလေးငယ်၏ လက်ထဲတွင် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသော ပိုက်ဆံအိတ်လေးမှာ ထိတ်လန့်မှုကြောင့် သွေးအိုင်ထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားသော်လည်း ငိုသံတစ်စက်မျှပင် မထွက်ရဲသေးချေ။

ဖေစုန့်သည် သူ အချိန်အတော်ကြာ လျစ်လျူရှုထားခဲ့သော ဤကလေးငယ်ကို ယခုမှ သတိထားမိသွားသည့်အလား နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခုကို ဆင်မြန်းကာ တစ်ဝက်ခန့် ထိုင်ချလိုက်ပြီး ကလေးငယ် သွေးအိုင်ထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားသော ပိုက်ဆံအိတ်လေးကို ကောက်ယူကာ သူ့ထံသို့ ပြန်ပေးလိုက်သည်။ တုန်ရီနေပြီး မျက်လုံးထဲတွင် မျက်ရည်များ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း လုံးဝ မငိုရဲသည့် ကလေးငယ်၏ ပုံစံကို ကြည့်ကာ အေးအေးဆေးဆေးပင် မေးလိုက်လေသည်။ "မင်း ငါ့ကို ကြောက်နေတာလား"

ကလေးငယ်က စကားမပြောရဲဘဲ ပိန်လှီသော ခန္ဓာကိုယ်လေးမှာ ပိုလို့ပင် တုန်ရီလာပြီး မငိုရဲသဖြင့် အသက်ရှူရသည်မှာ အထူးတလည် အားစိုက်နေရပုံပေါ်ကာ ခပ်တိုးတိုး ရှိုက်သံလေးများ ထွက်ပေါ်နေ၏။

ဖေစုန့်သည် သူ၏လက်ထဲရှိ သွေးစွန်းနေသော ပိုက်ဆံအိတ်လေးကို ကြည့်လိုက်ပြီး မလှမ်းမကမ်းတွင် သေသည့်တိုင် မျက်လုံးကြီးများ ပြူးကာ ဤဘက်သို့ ကြည့်နေကြသော ဇနီးမောင်နှံကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ "အိုး... မင်းရဲ့ မိဘတွေကို ငါ့လူတွေက မှားပြီး သတ်မိသွားတာပဲ"

သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ ကွေးညွတ်သွားမှုက ပိုထင်ရှားလာခဲ့သည်။ "မင်း နောင်တစ်ချိန်မှာ ငါ့ဆီကို ကလဲ့စားလာချေမယ်ဆိုရင် မင်း မှားတယ်လို့ ဘယ်သူမှ ပြောမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမယ့် ငါကလည်း ကလဲ့စားချေချင်ရုံ သက်သက်ပါပဲ။ ဘာလို့ လူတိုင်းက ငါ မှားတယ်လို့ ပြောနေကြတာလဲ"

ကလေးငယ်သည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုအောက်တွင် သူ ဘာပြောနေသည်ကို လုံးဝ နားမလည်နိုင်ဘဲ မျက်ရည်ပေါက်ကြီးများသာ အဆက်မပြတ် ကျဆင်းလာပြီး လည်ချောင်းထဲမှ တိုးညှင်းသော ငိုရှိုက်သံလေးများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ဖေစုန့်သည် စိတ်မရှည်တော့ဘဲ လက်ချောင်းများကို ဖြေလျှော့လိုက်ရာ လက်ထဲရှိ ထိုသွေးစွန်းနေသော ပိုက်ဆံအိတ်လေးမှာ သွေးအိုင်ထဲသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြုတ်ကျသွားပြီး သူက လှောင်ပြောင်ရယ်မောလိုက်၏။ "အပြင်မှာ ထွက်ပြေးနေတဲ့ ယန်မိသားစုရဲ့ အဲဒီကောင်လေးက နောင်ကျရင် ဘယ်လို ရွေးချယ်မှုမျိုး လုပ်မလဲဆိုတာကို ငါ စောင့်ကြည့်ရသေးတာပေါ့"

ကျားချောက်တောင်ကြားဂိတ်အတွင်းကို ရှီးလင်စစ်တပ် ရုတ်တရက် ရောက်လာတာ အမှန်တရားပဲလေ။ ဟန့်ယန်က ယန်ရှော့က ငါ့ဆီကို တကယ် လက်နက်မချခဲ့ဘူးဆိုတာကို ယုံကြည်ပါ့မလား။

အရိုးထဲထိ ဟန်ဆောင်ကောင်းတဲ့ အဲဒီ ဝိန်းမိသားစုဝင်တွေက ချင်မိသားစုနဲ့ အများကြီး ပတ်သက်နေတဲ့ ဒီလို "အပြစ်ရှိတဲ့ အမတ်" တစ်ယောက်အတွက် လူတိုင်းရဲ့ ကန့်ကွက်မှုတွေကို တွန်းလှန်ပြီး ယန်ရှော့က မတရားခံရတာပါလို့ ပြောပေးပါ့မလား။

အရင်တုန်းက ဘယ်လောက်ပဲ သစ္စာရှိခဲ့ပါစေ၊ အဲဒီသစ္စာတရားကို လျစ်လျူရှုခံလိုက်ရတဲ့အခါ ဒေါသကလည်း အဲဒီလောက်ပဲ ကြီးမားလာမှာပဲ မဟုတ်လား။

ငါ ယန်ရှော့အပေါ် အကောင်းဆုံး ကလဲ့စားချေခြင်းကတော့ သူ့သားကိုလည်း ငါ့လိုပဲ တူညီတဲ့ လမ်းကြောင်းပေါ်ကို လျှောက်ခိုင်းလိုက်တာပဲ။

သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးများက နောက်တစ်ကြိမ် တိုက်တွန်းလာချိန်တွင် ဖေစုန့်သည် မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှေးကျဉ်းကာ ခေါင်းမော့၍ ကောင်းကင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

တကယ်တော့ သူသည် ဆက်ပြီး ထွက်ပြေးမချင်တော့ချေ။

သို့သော် မကြာမီမှာပင် သူသည် နှုတ်ခမ်းများကို ကွေးညွတ်ကာ ရယ်မောလိုက်ပြန်သည်။ "အင်း... သွားသင့်ပြီပေါ့"

"ငါ ဆရာနဲ့ ချိန်းဆိုထားတာ ရှိသေးတယ်။ လော့ယန်မှာ သူ့ကို မင်းဆရာကြီးအဖြစ် ခန့်အပ်ဖို့ ဂါရဝပြုရဦးမယ်လေ"

...