အခန်း ၂၅၃

🍋 Chapter 253

စျေးကြီးသော ပါဝင်ပစ္စည်းများနှင့် စျေးကြီးသော ကားများတွင် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အကြောင်းပြချက်များ ရှိကြပေသည်။

ဖူတန့်တက္ကသိုလ်မြို့တွင်းကျောင်းဝင်းမှ ယွီရှန်းဗီလာဧရိယာအထိ အကွာအဝေးမှာ အမှန်တကယ်ပင် တော်တော်ဝေးသည်။

သို့သော် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ခရီးစဉ်အတွင်း တစ်ချက်မျှပင် ပင်ပန်းသည်ဟု မခံစားရချေ။

တုန်ခါမှုလျှော့ချစနစ် သို့မဟုတ် အသံလုံစနစ်ပဲဖြစ်ဖြစ် သာမန်ယာဉ်များနှင့် လုံးဝကို ကွဲပြားခြားနားပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးလို ကွာခြားလှသည်။

၎င်းမှာ လေယာဉ်ပေါ်တွင် အီကော်နော်မီကလပ်စ်နှင့် ဖတ်စ်ကလပ်စ်တို့ကို ရွေးချယ်ရသကဲ့သို့ ကွာခြားခြင်းမျိုးဖြစ်ကာ တစ်ခုက သာမန် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ခုကမူ ဆန်းပြားသော အတွေ့အကြုံတစ်ခု ဖြစ်သည်။

လူနေရပ်ကွက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် သူတို့သည် မိမိတို့၏ကိုယ်ပိုင်ကားဂိုဒေါင်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်မောင်းနှင်ခဲ့ကြသည်။

အန်တီလီသည် လျိုမုယန် ယနေ့ ပြောင်းရွှေ့လာမည်ကို သိရှိထားသဖြင့် အပေါ်ဆုံးထပ်ရှိ အဓိကအိပ်ခန်းကို စောစောစီး စီးကတည်းက ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။

သူမသည် ရေကူးကန်ကိုပင် သန့်ရှင်းရေးလုပ်ခိုင်းထားခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ၏ အကဲခတ်မှုအရ လျိုမုယန်သည် ရေကူးခြင်းကို စိတ်ဝင်စားကြောင်း သိထားသော ကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော ပရော်ဖက်ရှင်နယ်လူများမှာ အလွန်အလိုက် သိတတ်ကြပြီး သူတို့၏အိမ်ရှင်များအတွက် မရေမတွက်နိုင်သော သေးငယ်သော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကိုသက်သာစေသည်။

ထိုမျှမကသေးဘဲ သူမသည် စူပါမားကတ်သို့ သီးသန့်သွားရောက်ကာ ပင်လယ်စာ အမျိုးအစားဆယ်မျိုးကျော် အပါအဝင် ပါဝင်ပစ္စည်းအမြောက်အမြားကို ဝယ်ယူခဲ့သည်။

သူမသည် "အိမ်ရှင်မအသစ်" အား သူမ၏ဟင်းချက်ကျွမ်း ကျင်မှုကို ပြသရန် အစောကြီးကတည်းက စီစဉ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အမျိုးသားက အပြင်ရေးရာကို တာဝန်ယူပြီး အမျိုးသမီးက အတွင်းရေးကို တာဝန်ယူရသည်ဖြစ်ရာ သူမအနေဖြင့် နောင်တွင် လျိုမုယန်၏ ဆန္ဒအတိုင်း လုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်သော ကြောင့် ကြိုတင်၍ မျက်နှာချိုသွေးပြီး အထင်ကြီးအောင် လုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်သည်။

အန်တီလီသည် သူတို့ အိမ်ပြန်မရောက်မချင်း တောက် လျှောက် အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့သည်။

"မစ္စတာကျိုး၊ မစ္စလျို... ပြန်လာကြပြီလား၊ အရင်ဆုံး အဝတ်အစားလဲပြီး အနားယူလိုက်ကြဦးလေ၊ ညစာအဆင်သင့်ဖြစ်ရင် ကျွန်မ လာခေါ်ပါ့မယ်"

အန်တီလီသည် လျိုမုယန်ထံမှ အိတ်ကို လျင်မြန်စွာ လှမ်းယူပြီး အပေါ်ထပ်သို့ ကူညီသယ်ဆောင်ပေးခဲ့သည်။

ကားပေါ်က သက်တော်စောင့်များသည် သူတို့ ကားပေါ်ကဆင်းပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်သွားကြပြီး ၎င်းတို့ကို စောင့်ကြည့်ကာကွယ်ရန် အနီးအနားတွင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့ကြသည်။

အမှန်တော့ သူတို့ ပြန်လာမည့်လမ်းတွင် ကားတစ်စီးက နောက်ကနေ လိုက်ပါလာခဲ့ပြီး ကျန်ရှိသော သက်တော်စောင့် သုံးယောက် ပါဝင်သည်။

ထိုသုံးယောက်သည် အမည်းရောင် ဗော်လ်ဗို SUV ကားတစ်စီးကို မောင်းနှင်ခဲ့ကြပြီး ၎င်းမှာ အရေးကြုံလာပါက သူတို့၏ အလုပ်ရှင်ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ရန် တိုက်မိခိုက်မိဒဏ်ခံနိုင်ပြီး လူမသိသူမသိဖြစ်စေမည့် ကားကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ရွေးချယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် သူတို့သည် ထိုကားကို ရရှိသည်နှင့် တပြိုင်နက် အချို့သော မွမ်းမံမှုများကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြပြီးဖြစ်သည်။

၎င်းတွင် ကားကိုယ်ထည်တည်ဆောက်ပုံကို အားဖြည့်ခြင်းနှင့် မှန်များကို ကျည်ကာမှန်များဖြင့် လဲလှယ်ခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။

ဤအရာများမှာ ကျိုးထျန်း၏ ကြိုတင်ကာကွယ်မှုများ ဖြစ်ကြပြီး သူ ဤမျှအထိ အစိုးရိမ်ကြီးရသည့် အကြောင်းရင်းမှာလည်း ကမ္ဘာပေါ်တွင် လူယုတ်မာများစွာ ရှိနေသေးသော ကြောင့် ဖြစ်သည်။

လျိုမုယန်သည် သူမ အခန်းကို သပ်ရပ်အောင် ရှင်းလင်းရန် သွားခဲ့ရာ အဝတ်အစားများ၊ အလှကုန်များနှင့် ခဏခဏသုံးသည့် ပစ္စည်းများကို နေရာချရန် အနည်းဆုံး အချိန်အနည်း ငယ်တော့ ကြာမြင့်ပေလိမ့်မည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျိုးထျန်းသည် ပထမထပ်ရှိ ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်ရင်း ထောင်ပေါင်းကို ဖွင့်ကာ သူ့အတွက် မာဆတ်ထိုင်ခုံတစ်ခု ဝယ်ယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူသည် ယင်းကို တော်တော်လေး စွဲလမ်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူ ဝယ်ယူမည့်ပစ္စည်းစာရင်းကို ကြည့်နေစဉ် ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတစ်ခု ဝင်လာခဲ့ရာ သူ၏မျက်မှောင်ကုတ်သွားခြင်းနှင့်အတူ ဝမ်းသာမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ချက်ချင်းဖုန်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

"မစ္စတာချန်... ကိစ္စက အဆင်ပြေသွားပြီလား"

ဖုန်းခေါ်ဆိုသူမှာ သူ အသင်းမှတဆင့် သိကျွမ်းခဲ့သော စားသောက်ကုန် ပံ့ပိုးသူ မစ္စတာချန် ဖြစ်သည်။

"မစ္စတာကျိုး... ကျွန်တော် အားလုံး စီစဉ်ပြီးပါပြီ၊ စိတ်မပူပါနဲ့"

"မစ္စတာချန်... မင်းမှာ တကယ်ကို အဆက်အသွယ်တွေ ရှိတာပဲ၊ တကယ်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ နောက် စားသောက် ဆိုင်ဖွင့်ရင် မင်း မဖြစ်မနေ လာခဲ့ရမယ်၊ ငါတို့ အရက်အတူတူ သောက်ကြတာပေါ့"

"အို... သေချာတာပေါ့၊ ငါတို့အားလုံးက မိသားစုတွေပဲ၊ အဲဒီလောက်အထိ အားနာနေစရာ မလိုပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့... ဒါက တကယ်ပဲ အဆင်ပြေပါ့မလား"

မစ္စတာချန်၏လေယူလေသိမ်းတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အ ယောင်အချို့ ပါဝင်နေသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါက ဒီကိစ္စကို လက်ခံရဲတယ်ဆိုကတည်းက ယုံကြည်ချက်ရှိလို့ပေါ့၊ ကူညီပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကို"

"ရပါတယ်၊ မင်း ဆိုင်ဖွင့်တဲ့အခါ ငါတို့ ပြန်ဆုံကြတာပေါ့"

"ပြန်ဆုံကြတာပေါ့"

ဖုန်းချပြီးနောက် ကျိုးထျန်းသည် လူယုတ်မာဆန်သော အပြုံးတစ်ခုကို ပြသလိုက်မိသည်။

"ကောင်းပြီ... ဤအဆင့်က အရေးကြီးတယ်၊ မစ္စတာချန်က အားလုံး အဆင်ပြေတယ်လို့ ပြောပြီဆိုမှတော့ ဘာပြဿနာမှ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

သူ ဖုန်းကို ပြန်ကောက်ကိုင်ပြီး နံပါတ်တစ်ခုကို ထပ်မံ နှိပ်လိုက်သည်။

ရှန်ဟိုင်း ထိပ်တန်းစားသောက်ကုန်အသင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ခြင်းမှာ ကောင်းမွန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုဖြစ်ခဲ့ပြီး ယခုအခါတွင် ယင်းက အရေးပါကြောင်း သက်သေပြနေပြီဖြစ်သည်။

သူ့အစီအစဉ်ကို ၎င်းတို့၏ အကူအညီဖြင့်သာ အကောင်အ ထည်ဖော်နိုင်သည်။

တစ်နာရီခန့်အကြာတွင် ပထမထပ်ရှိ မီးဖိုချောင်မှ စားသောက်ဖွယ်ရာများ၏ မွှေးရနံ့များ စတင်ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"မစ္စတာကျိုး... မစ်... ညစာသုံးဆောင်ဖို့ ကြွပါဦးရှင့်"

လျိုမုယန်သည် ဓာတ်လှေကားဖြင့် အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာခဲ့ပြီး ကျိုးထျန်းကမူ ထမင်းစားပွဲကြီးဆီသို့ တိုက်ရိုက် သွားလိုက်သည်။

သူသည် ပင်လယ်စာကို အထူးတလည် စိတ်ဝင်စားခြင်း မရှိသော်လည်း ယင်းနှင့်ပတ်သက်၍ ကောင်းကောင်း နားလည်ထားသည်။

သူ့မိသားစုက စားသောက်ဆိုင် ဖွင့်ထားခြင်းဖြစ်ရာ သူ ယင်းကို စားကြည့်ရန်ပင် မလိုချေ။ အနံ့ကို အခြေခံရုံမျှဖြင့် အန်တီလီ၏ပြင်ဆင်မှုများမှာ ထိပ်တန်းအဆင့်ဖြစ်ကြောင်း သူ သိနိုင်သည်။

ပင်လယ်စာသည် လတ်ဆတ်မှုကသာ အဓိကဖြစ်သည်။

ပါဝင်ပစ္စည်းများက သာလွန်ကောင်းမွန်နေပါက ချက်ပြုတ်ရန် သိပ်မလိုဘဲ ပေါင်းလိုက်ရုံမျှဖြင့် အရသာရှိသော အစားအစာ ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

ဤထက်ပိုမိုပျော်ရွှင်စရာကောင်းသောအရာ မရှိတော့ပေ။

ကျိုးထျန်းနှင့် အခြားသူများ ပင်လယ်စာကို စတင်သုံးဆောင်တော့မည့် အချိန်မှာပင် ကုန်တင်ကားတစ်စီးသည် ဖူတန့်တက္ကသိုလ်၏ အရှေ့ဘက်ဂိတ်တံခါးထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ မောင်းနှင်ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

ထိုကုန်တင်ကားကို ဂိတ်ဝရှိ လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းက တားဆီးလိုက်သည်။

"မင်းတို့ ဒီကို ဘာလာလုပ်တာလဲ"

ကျိုးထျန်းအပေါ် ရန်ငြိုးရှိနေသော လုံခြုံရေးအရာရှိချုပ် သည် တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် တာဝန်ကျနေသဖြင့် အနားသို့ ကပ်၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။

ယာဉ်မောင်းက မှန်ချလိုက်ပြီး စာရွက်စာတမ်းတစ်ခုကို လှမ်းပေးလိုက်သည်။

"ဟဲဟဲ... အစ်ကို၊ ကျွန်တော် ကျောင်းရဲ့ အဆင့်မြင့်ကန်တင်းအတွက် ကုန်ပစ္စည်းတွေ လာပို့တာပါ၊ ဒီမှာ ကြည့်ပါ... ဒါက ပစ္စည်းပို့လွှာနဲ့ လက်ခံမယ့်သူရဲ့ နာမည်ပါ"

အရာရှိချုပ်က ယင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပစ္စည်းပို့လွှာပေါ်ရှိ လက်မှတ်ကို သတိပြုမိပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... အတွင်းထဲကို ဝင်သွားပြီး အဆုံးနားရောက်ရင် ညာဘက်ကို ကွေ့လိုက်၊ အဲဒီမှာ သံပတ်တံခါးတစ်ခု ရှိတယ်၊ အဲဒါက ကန်တင်းရဲ့ ပစ္စည်းလက်ခံတဲ့ လမ်းကြောင်းပဲ"

"ဟုတ်ကဲ့... ကျေးဇူးပါပဲ"

ယာဉ်မောင်းက ကျောင်းဝင်းအတွင်းသို့ မောင်းနှင်သွားခဲ့ပြီး အရာရှိချုပ်ကမူ ကုန်တင်ကား ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။

"ကန်တင်းပိုင်ရှင် မစ္စတာကုက တကယ်ကို ငွေရှာတတ်တာပဲ၊ ကန်တင်းကို ကန်ထရိုက်ယူထားတာက မယုံနိုင်လောက်အောင် အမြတ်ထွက်ရမယ်"

သို့သော် ထို့နောက်တွင် သူသည် ခုန်းဖန်၏ တာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင်မြင်အောင် လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့ပြီး ကျိုးထျန်းကို အကြပ်ရိုက်အောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်ကို ပြန်လည်တွေးတောမိရာ သူ့ နှလုံးသားထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်အလင်းရောင်တစ်ခု မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

"ငါသာ ကျောင်းအုပ်ကြီးခုန်းနောက်ကို လိုက်မယ်ဆိုရင် နောက်ဆိုရင် ငါ့ဘဝက သေချာပေါ့... စည်းစိမ်ချမ်းသာတွေနဲ့ ပြည့်စုံလာတော့မှာပဲ"

...

ကုန်တင်ကားသည် ကန်တင်း၏နောက်ဘက်တံခါးသို့ ရောက်ရှိလာပြီး သံပတ်တံခါး ပွင့်သွားကာ ကန်တင်းကန်ထရိုက်တာ မစ္စတာကုသည်လည်း အစောကြီးကတည်းက စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

"ဟင်"

"မင်းက မြင်ဖူးသလိုမရှိဘူး၊ ပုံမှန် ပစ္စည်းလာပို့နေကျလူ မဟုတ်ဘူး ထင်တယ်"

သူဌေးကြီးကုနှင့် သူ့အဖွဲ့က ယာဉ်မောင်းကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ဟဲဟဲ... အစ်ကိုကျန်းက ခွင့်ယူထားလို့ပါ၊ ဒါကြောင့် ကျွန် တော်က သူ့ကိုယ်စား လာပို့ပေးတာပါ"

ယာဉ်မောင်းက သူ၏ခေါင်းကို ကုတ်ရင်း ရှက်ပြုံး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"အို... ကောင်းပြီ၊ ဒါဆိုရင် ပစ္စည်းတွေကို အတွင်းထဲ သယ်ကြတာပေါ့"

သူ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် သူဌေးကြီးကုသည် ယာဉ်မောင်းအနားသို့ တိုးကပ်သွားပြီး တိုးတိုးလေး မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဒီပစ္စည်းတွေက အဆင်ပြေရဲ့လား"

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွန်တော်တို့သူဌေးက ဒီပစ္စည်းတွေက သွင်းကုန်တွေဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် ပင်လယ်စာတွေက အရည်အသွေးမြင့်ပြီး စျေးနှုန်းချိုသာတယ်လို့ သီးသန့် ညွှန်ကြားထားပါတယ်"

ယာဉ်မောင်းက ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... ပုံမှန် ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေနဲ့ အသားတွေကရော"

"သေချာတာပေါ့... အပေါဆုံးအရာတွေပေါ့၊ ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်၊ ဒါက ကျောင်းသားတွေအတွက်ပဲဟာ၊ စျေးသက်သာလေ ကောင်းလေပေါ့"

ယာဉ်မောင်းနှင့် သူဌေးကြီးကုတို့သည် အချင်းချင်း ကြည့်ရှုပြီး တိတ်တဆိတ် ပြုံးလိုက်ကြသည်။

ကုန်ပစ္စည်းများကို တစ်သုတ်ပြီးတစ်သုတ် ချလိုက်ကြပြီး အုပ်စုနှစ်စု ခွဲခြားကာ မတူညီသော ကန်တင်းများသို့ သယ်ဆောင်သွားခဲ့ကြသည်။

တစ်စုကို ပုံမှန် ကျောင်းသားကန်တင်းသို့ သယ်ဆောင်သွားပြီး အခြားတစ်စုကိုမူ သီးသန့် အဆင့်မြင့်ကန်တင်းသို့ သယ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

၎င်းမှာ လူကြီးမင်းများအတွက် သီးသန့် သတ်မှတ်ထားသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဧည့်သည်များကျောင်းသို့လာရောက်စစ်ဆေးသည့်အခါ ၎င်းတို့ကို ထိုနေရာတွင် ဧည့်ခံလေ့ရှိပြီး အသုံးပြုသည့် ပါဝင်ပစ္စည်းများမှာလည်း သဘာဝအတိုင်း ကျောင်းသားများ မရရှိနိုင်သည့် အကောင်းဆုံးအရာများ ဖြစ်ကြသည်။

၎င်းတွင် ပင်လယ်စာ အမြောက်အမြားနှင့် သွင်းကုန် အမဲသားများ ပါဝင်သည်။

ကျောင်းသားတွေကတော့.. စားလို့ရသရွေ့တော့ ဟင်းခတ်မှုန့် အနည်းငယ် ပိုထည့်လိုက်ရုံနဲ့ ဘာမှ ကွာခြားသွားမှာ မဟုတ်ပါချေ။

အကယ်၍ ထိုနေရာတွင် ထူးခြားသည့်အရာတစ်ခုကို မကမ်းလှမ်းရင် အမြတ်အစွန်းက ရလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

စီးပွားရေးလုပ်ခြင်း ဆိုသည်မှာ ငွေရှာဖို့အတွက် ဖြစ်သည်။

ငွေရှာဖို့ကသာ အရေးကြီးဆုံးအချက်ဖြစ်သည်။

ကျောင်းသားများမှ ညည်းညူကြခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍မူ... ‘ကောင်းပြီ၊ သူတို့ ဒီမှာ လာမစားကြရုံပဲလေ’

သူဌေးကြီးကုသည် ဓာတ်ဗူးကို ပိုက်ထားရင်း ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ် လှုပ်ယမ်းလျက် သီချင်းတိုးတိုးလေး ညည်းနေခဲ့သည်။

သူသည် လွန်ခဲ့သည့် နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ငွေအမြောက် အမြား ရရှိခဲ့သည်။

ယခင်က စားသောက်ဆိုင် ဖွင့်လှစ်ခြင်းက အမြတ်မထွက်ခဲ့သော်လည်း ကန်တင်းကို စတင်ဖွင့်လှစ်ရာမှ သူသည် ကားနှစ်စီးနှင့် အိမ်တစ်လုံးကို ဝယ်ယူပြီးဖြစ်ကာ စည်းစိမ်ချမ်းသာများဖြင့် နေထိုင်နိုင်ခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့သော သက်တောင့်သက်သာရှိလှသည့် ဘဝကမူ နောက်ဆုံးတွင် အဆုံးသတ်သို့ ရောက်ရှိလာတော့မည်ဖြစ် သည်။