အခန်း ၂၅၄

🍋 Chapter 254

ဖူတန့်တက္ကသိုလ်၏ ကျောင်းဝန်းမှာ အလွန်ကျယ်ဝန်းလှရာ ထမင်းစားဆောင် တစ်ဆောင်တည်းသာ ရှိသည်မဟုတ်ဘဲ ထမင်းစားဆောင်ကြီး လေးဆောင်အထိ ရှိလေသည်။

သူဌေးကုသည် ထိုကျောင်းထမင်းစားဆောင်များထဲမှ တစ်ဆောင်ကို ကန်ထရိုက်ယူထားခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ အရေးအကြီးဆုံးဖြစ်သော ပါမောက္ခများနှင့် ဝန်ထမ်းများစားသောက်ရာ ထမင်းစားဆောင်လည်း ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် သူ၏အရှေ့ကျောင်းဝန်း ထမင်းစားဆောင်မှာ ကျောင်းသားလူဦးရေ အထူထပ်ဆုံးဇုန်နှင့် ထိစပ်နေသဖြင့် သီအိုရီအရဆိုလျှင် ထိုနေရာသည် ထမင်းစားဆောင်အားလုံးတွင် လူအစည်ကားဆုံး ဖြစ်နေသင့်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ကျောင်းသားအများစုမှာ အခြားထမင်းစားဆောင်များသို့သာ သွားရောက်ရန် ပိုမိုနှစ်သက်ကြသည်။

ထိုနေရာ၏ အစားအစာများမှာ အဆင်ပြေရုံမျှသာရှိပြီး အခြားထမင်းစားဆောင်များထက် ပို၍ဆိုးရွားခြင်းမရှိသော် လည်း ကျောင်းသားအမြောက်အမြား ဝမ်းလျှောတတ်ကြသဖြင့် အရှေ့ကျောင်းဝန်းထမင်းစားဆောင်မှာ ကျောင်းသား အချို့အကြား နာမည်ပျက်နေခဲ့သည်။

သို့သော် ကျောင်းဝန်းကြီးမှာ အလွန်ကျယ်ဝန်းလှပြီး မေဂျာအတန်းများကို များသောအားဖြင့် နယ်မြေတစ်ခုတည်းတွင်သာ ကျင်းပလေ့ရှိရာ စားသောက်ရန်အတွက်သာ ဆယ်မိနစ်၊ မိနစ်နှစ်ဆယ်ခန့် လမ်းလျှောက်ရခြင်းမှာ တွက်ချေမကိုက်ပေ။

အကြောင်းမူကား စားသောက်ပြီးနောက် လမ်းပြန်လျှောက်ရမည်ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ထို့ကြောင့် စားပြီးနောက် လူအများစုမှာ နေထိုင်မကောင်းဖြစ်တတ်ကြသော်လည်း ကျောင်းသားအမြောက်အမြားကမူ ထိုနေရာ၌ပင် စားသောက်ရန် ရွေးချယ်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

ယနေ့တွင်လည်း ချွင်းချက်မရှိဘဲ ကျောင်းသားများ၊ အထူး သဖြင့် ကျောင်းသားသစ်များမှာ အရှေ့ကျောင်းဝန်း ထမင်း စားဆောင်ထဲသို့ အဆက်မပြတ် ဝင်ရောက်နေကြသည်။

၎င်းတို့သည် အခြေအနေကို ကောင်းစွာမသိရှိကြသဖြင့် သဘာဝအတိုင်း အနီးဆုံးရွေးချယ်မှုကိုသာ ရွေးချယ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အရှေ့ကျောင်းဝန်း ထမင်းစားဆောင်၏ အပေါ်ထပ်တွင် တည်ရှိသော ပါမောက္ခနှင့် ဝန်ထမ်းများ စားသောက်ဆောင် သည်လည်း ယနေ့တွင် အလွန်ပင် လူစည်ကားနေခဲ့သည်။

ဤနေရာမှာ ထမင်းစားဆောင်ဟု ခေါ်တွင်သော်လည်း သာမန်ထမင်းစားဆောင်မျိုးနှင့် လုံးဝမတူချေ။

၎င်းကို သားနားစွာ ပြင်ဆင်မွမ်းမံထားပြီး အရေးကြီးသော ဧည့်သည်တော်များကို ဧည့်ခံရန်အတွက် သီးသန့်အခန်းကြီး အချို့လည်း ရှိနေသေးသည်။

ထို့ပြင် ကျောင်းသားထမင်းစားဆောင်ဘက်မှ ဒုတိယထပ်သို့ တိုက်ရိုက်တက်ရောက်နိုင်သော လမ်းမရှိဘဲ အဆောက်အ အုံ၏ အနောက်ဘက်ရှိ လျှို့ဝှက်ဓာတ်လှေကားကိုသာ အသုံးပြုရသည်။

၎င်းမှာ အခြေခံအားဖြင့် ကျောင်းအုပ်ကြီးများနှင့် အကြီးအ ကဲများအတွက် သီးသန့်စားသောက်ရာနေရာပင်။

လူအများ၏ စည်းရုံးမှုကို ရယူလိုချိန် သို့မဟုတ် ပရိုမိုးရှင်းဓာတ်ပုံများ ရိုက်ကူးချိန်မှလွဲ၍ ထိုကျောင်းအုပ်ကြီးများ သည် ကျောင်းသားထမင်းစားဆောင်တွင် စားသောက်လေ့ရှိကြသည်။

ကျန်ရှိသော အချိန်များတွင်မူ ၎င်းတို့သည် ဤအဆင့်မြင့်ထမင်းစားဆောင်၌သာ သုံးဆောင်ကြပေသည်။

ယနေ့တွင် ပုံမှန်လာရောက်နေကြ ကျောင်းအကြီးအကဲများအပြင် အနီးအနားပြည်နယ်မှ လာရောက်သည့် စစ်ဆေးရေးအဖွဲ့လည်း ရှိနေပြီး ၎င်းအဖွဲ့တွင် ပညာရေးအရာရှိ အမြောက်အမြား ပါဝင်သည်။

ယခုကဲ့သို့ အရေးကြီးသော ဧည့်သည်တော်များ ရောက်ရှိလာသဖြင့် ကျောင်းအုပ်ကြီး ရှုသည် သဘာဝအတိုင်း ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ လာရောက်ကြိုဆို ဧည့်ခံခဲ့သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်မှာ ယခင်နှင့်မတူဘဲ ဟောပြောပွဲတစ်ခု ပြုလုပ်ခြင်းနှင့် ကျောင်းဝန်းအတွင်း လှည့်လည်ကြည့်ရှုခြင်းတို့အပြင် စစ်မှုထမ်းသင်တန်းကာလအတွင်း ရိုက်ကူးထားသည့် ပရိုမိုးရှင်းဗီဒီယိုကိုလည်း ပြသခဲ့သည်။

ဤအရာမှာ ကျောင်း၏ ဆရာ၊ ဆရာမများနှင့် ကျောင်းသား၊ ကျောင်းသူများ၏ စိတ်ဓာတ်ကို ပြသရာတွင် မည်သည့်ခြောက်ကပ်ကပ် ဟောပြောပွဲထက်မဆို များစွာပိုမိုထိရောက်မှုရှိခဲ့သည်။

မွန်းတည့်ချိန်တွင် သဘာဝအတိုင်း နေ့လယ်စာ ကျွေးမွေးဧည့်ခံခဲ့ပြီး ပုံမှန်အတိုင်းပင် နေရာမှာ ပါမောက္ခနှင့် ဝန်ထမ်းများ စားသောက်ဆိုင်ဖြစ်သည်။

သူဌေးကုသည် လူတိုင်းကို ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ နှုတ်ဆက်ခဲ့သည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီးရှုက သူ့ကို ညွှန်ကြားချက်အချို့ ပေးခဲ့ပြီး ဧည့်ခံကျွေးမွေးရန်အတွက် အကောင်းဆုံးအရာအားလုံးကို အသုံးပြုရန် ပြောကြားခဲ့သည်။

သူဌေးကုလည်း လိုလိုလားလားပင် သဘောတူခဲ့သည်။

အမှန်စင်စစ် ကျောင်းအုပ်ကြီးရှုသည် သူဌေးကုအား အထူးတလည် သဘောကျခြင်းမရှိဘဲ သူ၏မျက်နှာတွင် ကောက်ကျစ်သော အသွင်အပြင်ရှိသည်ဟု အမြဲတွေးနေမိသည်။

သို့သော် ထိုလူမှာ အလုပ်ကိစ္စများကို ကောင်းမွန်စွာဆောင် ရွက်နိုင်သည့်အပြင် ငွေကြေးလည်း သုံးစွဲထားခြင်းကြောင့် ကျောင်းအကြီးအကဲတစ်ဦးအဖြစ် ရပ်တည်နေခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ချင်းဖြစ်၍ သူ မငြင်းပယ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ပုံမှန်အတိုင်းပင် မြိန်ရှက်ဖွယ်ရာ ဟင်းလျာများကို တစ်ပွဲပြီးတစ်ပွဲ တည်ခင်းခဲ့သည်။

မောက်ထိုင်နှင့် ဝူလျန်ယဲ့ အရက်ပုလင်းများကို ဖွင့်လှစ်ပြီး အနုစိတ်လှပသော ကြွေဖြူပုလင်းများထဲသို့ ပြောင်းလဲထည့်သွင်းလိုက်သဖြင့် ၎င်းတို့မှာ လက်လီလက်ကားဝယ်ယူထားသော အရက်များသာ ဖြစ်သွားရာ ဖြုန်းတီးခြင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာမျိုးလည်း မရှိတော့ပေ။

ဖန်ခွက်ချင်း တိုက်သံများအကြားတွင် အဆင့်မြင့် သင်ကြားရေး ဒဿနများသည် တက်ကြွပြီး လက်တွေ့ကျသော စားသောက်ဝိုင်းအတွင်း၌ မြင့်မားလာခဲ့သည်။

ဧည့်ခံသူဖြစ်သော ကျောင်းအုပ်ကြီး ရှုသည် အရက်ရှိန်ကြောင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းနေခဲ့ပြီး တည်ခင်းဧည့်ခံပွဲအပြီးတွင် သူ၏လက်ထောက်က သူ့အား သီးသန့်အခန်းထဲမှ တွဲခေါ်ထုတ်သွားခဲ့ရသည်။

"ဒီနေ့... အု..."

"ဒီအရက်က ပုံမှန်နဲ့မတူဘဲ တစ်မျိုးကြီးပဲ၊ အု..."

"နည်းနည်း မူးနောက်နောက် ဖြစ်နေတယ်"

ကျောင်းအုပ်ကြီး ရှုသည် လေချဉ်တက်ရင်း သူ၏နားထင်များကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

ဧည့်ခံကျွေးမွေးရေး တာဝန်များကို မကြာခဏ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရသည့် ဝါရင့်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏အရက်ခံနိုင်ရည်မှာ အလွန်မြင့်မားသော်လည်း ၎င်းမှာ အသက်အရွယ်ကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

လွန်ခဲ့သော အနှစ်နှစ်ဆယ်ခန့်ကဆိုလျှင် သူသည် အရက်နှစ်ကျင်းကို အလွယ်တကူ သောက်သုံးနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယနေ့တွင်မူ သူ တစ်ခုခုမှားယွင်းနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ အရက်ခံနိုင်ရည်က တစ်ဖန် ပြန်လည်ကျဆင်းသွားခြင်းလော။

သို့မဟုတ်ပါက မနေ့ညက ကောင်းစွာမအိပ်စက်ခဲ့ရခြင်းကြောင့်လော။ အဘယ်ကြောင့် ယခုအခါတွင် ယခင်ကထက် ပိုမူးဝေနေရသနည်း။

သူသည် နားနေဆောင်ရှိ ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ပြီး အနားယူရန် မျက်စိမှိတ်ထားလိုက်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် မွန်းလွဲပိုင်းတွင် မည်သည့်အစည်းအဝေးမျှမရှိရာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် ထိန်းညှိနိုင်သေးသည်။

သူ ထိုင်နေစဉ်မှာပင် ကျောင်းအုပ်ကြီး ရှုသည် မျက်နှာကျက်ကြီး တုန်ခါလာပြီး နံရံများ စောင်းစောင်းသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်တွင် ရေနွေးကြမ်း ဖျော်စပ်ပြီးရုံသာရှိသေးပြီး ကျောင်းအုပ်ကြီးအား အမူးပြေစေရန် ကူညီပေးတော့မည့် သူ့လက်ထောက် ဝင်ရောက်လာသော အခါ ကျောင်းအုပ်ကြီးမှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လျှောကျလျက် ဆိုဖာပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသည်ကို တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။

"ကျောင်းအုပ်ကြီး... ဘာဖြစ်တာလဲ၊ ထပါဦး ကျောင်းအုပ်ကြီး..."

တစ်နာရီကျော် ကြာပြီးနောက်တွင် ကျောင်းနှင့် အနီးဆုံးဖြစ်သော ရန်ဇီမြစ် ဆေးရုံကြီးအား ပညာရေးကျွမ်းကျင်သူများက တစ်ဆောင်လုံး ငှားရမ်းထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

နေ့လယ်စာ စားသောက်ဝိုင်းသို့ တက်ရောက်ခဲ့ကြသော အကြီးအကဲများအားလုံး ယခုအခါတွင် ဆေးပုလင်းများ ချိတ်ဆွဲထားကြရသည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီး ရှုမှာမူ နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ ကံကောင်းသည်ဟု ဆိုရမည်ဖြစ်ပြီး သူ့အစာအိမ်မှာ တော်တော်လေး ကြံ့ခိုင်သည်။

အခြားလူအချို့မှာမူ သတိလစ်မေ့မြောသွားချိန်တွင် ဘောင်း ဘီထဲ၌ပင် မစင်စွန့်မိခဲ့ကြသဖြင့် ယခုအခါ ဆေးရုံဝတ်စုံများကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ထားကြရသည်။

ဤကဲ့သို့ အရှက်ရဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းကြောင့် လူအများအပြားမှာ မျက်နှာများ ဖြူလျော်နေခဲ့ကြသည်။

၎င်းမှာ ပြင်းထန်သော အစာအိမ် အဆိပ်သင့်မှုဖြစ်ကြောင်း ဆရာဝန်က အတည်ပြုခဲ့သည်။

မည်သူမျှ ချက်ချင်း အသက်အန္တရာယ်မရှိသော်လည်း လာမည့်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း အရည်များကိုသာ မှီဝဲပြီး အသက်ဆက်ကြရပေလိမ့်မည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီးရှု၏ မျက်နှာအခြေအနေမှာ အဆိုးရွားဆုံး ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သူသည် ဤစားသောက်ဧည့်ခံပွဲကို တာဝန်ယူ ကျင်းပခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုမူ ထိုစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့ဝင်များသည် ၎င်းတို့၏ အစီရင်ခံ စာတွင် ရေးသားရန်အတွက် အကြောင်းအရာ အမြောက်အ မြား ရရှိသွားခဲ့ကြသည်။

"ရှန်ဟိုင်း၏ပညာရေး ကောင်းမွန်ခြင်း ရှိ၊ မရှိကတော့ တစ်ကဏ္ဍပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ ဒီအစားအစာကတော့ သေချာပေါက် အဆိပ်အတောက် ဖြစ်စေတယ်"

အကယ်၍ အခြေအနေက ယခုထက် ပိုမိုဆိုးရွားသွားခဲ့လျှင် စစ်ဆေးရေးအဖွဲ့တစ်ခုလုံး အသက်ဆုံးရှုံးရသည်အထိဖြစ်သွားနိုင်ချေရှိသည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီး ရှုသည် အနည်းငယ် သတိပြန်လည်လာသည်နှင့် စားပွဲကို လက်သီးဖြင့် အပြင်းအထန် ရိုက်လိုက်သည်။

"သွားစမ်း... အဲဒီ မစ္စတာကုကို သွားဖမ်းဆီးထားလိုက်စမ်းထမင်းစားဆောင်ထဲက အစားအစာ အားလုံးကို သိမ်းဆည်းပြီး စစ်ဆေးမှုတွေ လုပ်ခိုင်းလိုက်၊ ငါတို့ကို ဘယ်သူက ဒီလိုလုပ်ဝံ့လဲဆိုတာ ငါ သိချင်တယ်"

မှန်းဆနေရန်ပင် မလိုတော့ချေ။ ၎င်းတို့အားလုံး အတူတကွ စားသောက်ခဲ့ကြခြင်းဖြစ်ရာ ပြဿနာမှာ ပါမောက္ခနှင့် ဝန်ထမ်းများ စားသောက်ဆောင်မှ စတင်ခဲ့ခြင်း သေချာ ပေါက် ဖြစ်ရမည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျောင်းသားသမဂ္ဂရုံးခန်း၌ ရှိနေသော ကျိုးထျန်းသည် နှိပ်နယ်ပေးသည့် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်ရင်း အားရပါးရ ရယ်မောနေခဲ့သည်။

ထိုအကြီးအကဲများကို လူနာတင်ကားဖြင့် ခေါ်ဆောင်သွားသည်ကို ကျောင်းသားအားလုံး မြင်တွေ့ခဲ့ကြပြီးဖြစ်သည်။

ဤအချက်မှာ ကျောင်းသားများအကြားတွင် လှုပ်ခတ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားစေရန် သေချာသလောက်ရှိနေပြီး ကျောင်းသားသမဂ္ဂ၏ ယာယီ ဒုဥက္ကဋ္ဌဖြစ်ရာ ၎င်းတို့၏ မေးခွန်းများကို ဖြေကြားရန် တာဝန်ရှိနေသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ကျောင်းသားသမဂ္ဂရှိ လူတိုင်းကို စုစည်းရန် ချိုက်ကျန်းသုန်အား စီစဉ်ခိုင်းလိုက်ပြီး ကျောင်းသားများအကြားသို့ သွားရောက်ကာ အရှေ့ကျောင်းဝန်း ထမင်းစားဆောင်တွင် ကျောင်းအကြီးအကဲများ အစာအဆိပ်သင့်သည့် သတင်းကို ပျံ့နှံ့အောင် မလုပ်ကြရန် ပြောကြားခိုင်းခဲ့သည်။

ကျောင်းအကြီးအကဲများသာ အစာအဆိပ်သင့်ခြင်းဖြစ်ပြီး ကျောင်းသားများအားလုံး အဆင်ပြေကြောင်း ကျောင်းသားများကို ရှင်းလင်းစွာ ပြောကြားရန် သူ အဖန်တလဲလဲ အလေးအနက် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။

၎င်းတို့အနေဖြင့် မည်သည့်စကားမျှ မပြောခဲ့ကြလျှင်ပင် မည်သူမျှ မည်သည့်အရာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို သိရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ကျောင်းသားသမဂ္ဂ၏ အိမ်တိုင်ရာရောက် လိုက်လံအသိပေးချက်နှင့် လျှို့ဝှက်ထားရန် တောင်းဆိုချက်တို့ ပေါင်းစပ်သွားသောအခါ ကျောင်းသားများ၏အတင်းအဖျင်းပြောလိုစိတ်ကို အပြည့်အဝ မီးမွှေးပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့တော့သည်။

အစပထမတွင် အရှေ့ကျောင်းဝန်းရှိ ကျောင်းသားအချို့သာ သိရှိခဲ့သည့် အကြောင်းအရာမှာ နာရီပိုင်းအတွင်း၌ပင် လူတိုင်းသိရှိသော အရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီး ကျောင်းသားအမြောက်အမြားက အင်တာနက်ပေါ်သို့ပင် တင်ခဲ့ကြသည်။

ကျောင်းအကြီးအကဲများ စုပေါင်းအစာအဆိပ်သင့်မှုမှာ သေးငယ်သော ကိစ္စမဟုတ်ရာ ၎င်းသတင်း ပျံ့နှံ့သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မြို့ပြအာဏာပိုင်များက အခြေအနေကို အတည်ပြုရန် ချက်ချင်း ဖုန်းခေါ်ဆိုခဲ့ကြသည်။

အထက်လူကြီးများက အထူးဂရုပြုနေသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ကျောင်းတွင်း အရှုပ်အထုပ်ကို လျှို့ဝှက်ထားလိုသည့် ကျောင်းအုပ်ကြီးရှုသည် ယခုအခါတွင်မူ အမှန်တရားကို ပြောကြားရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။

ရဲတပ်ဖွဲ့သည် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားခဲ့ပြီး သူဌေး ကုအား စကားပြောဆိုရန် ရဲစခန်းသို့ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျောင်းသားအမြောက်အမြားသည်လည်း ကျောင်း၏ ဖိုရမ်စာမျက်နှာပေါ်တွင် အရှေ့ကျောင်းဝန်း ထမင်းစားဆောင်နှင့် ပတ်သက်၍ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို စတင်တင်ပြလာကြတော့သည်။

"အို... အရှေ့ကျောင်းဝန်း ထမင်းစားဆောင်ကိုး၊ ဒါဆိုရင်တော့ သဘာဝကျပါတယ်၊ သူတို့က အောက်ခြေသိမ်း အဆင့်မမီတဲ့ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေနဲ့ ပုပ်သိုးနေတဲ့ အရွက်တွေကို အစားအစာအတွက် သုံးတယ်လို့ ငါ ကြားဖူးတယ်"

"အပေါ်ကလူ ပြောတာ မှန်တယ်၊ ငါ အဲဒီမှာ စားမိတိုင်း ဝမ်းလျှောတယ်၊ ဒါက ပထမဆုံးအကြိမ်လည်း မဟုတ်ဘူး"

"ငါ မနှစ်က ကျောင်းကို တိုင်ကြားခဲ့သေးတယ်၊ အရှေ့ကျောင်းဝန်း ထမင်းစားဆောင်က ဆန်တွေက ဝါညစ်ညစ်နဲ့ မည်းတူးနေတာပဲ၊ အခြား ထမင်းစားဆောင်တွေအားလုံးက ဆန်အသစ်တွေကို သုံးကြပေမဲ့ သူတို့ကတော့ အပေါစား ဆန်ဟောင်းတွေကိုပဲ သုံးကြတယ်"

"ဖူး... တိုင်ကြားတော့ကော ဘာထူးမှာလဲ၊ ဘယ်သူက ဂရုစိုက်လို့လဲ"

"ဟွန်း... ပုံမှန်ဆိုရင် ငါတို့ ကျောင်းသားတွေ စားလို့ နေမကောင်းဖြစ်ရင် ဘယ်သူမှ ဂရုမစိုက်ကြဘူး၊ အခုတော့ ဒီကျောင်းအကြီးအကဲတွေပါ ထိခိုက်ကုန်ပြီ၊ သူတို့ ဆက်ပြီး ဂရုစိုက်၊ မစိုက် စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့"

ကျိုးထျန်းသည် မှတ်ချက်များကို လှိမ့်ကြည့်ရင်း သူ့အစီ အစဉ်၏ နောက်ထပ်အပိုင်းသို့ ကူးပြောင်းရန် အချိန်အခါကောင်းသို့ ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။