အခန်း ၄၉၁

အခန်း(၄၉၁)

သူ့ရဲ့ အဆင့်မြင့်စွမ်းရည် ကြောင့် မိုက်ကယ် ဟာ လေထုထဲမှာရှိတဲ့ မှော်စွမ်းအင် ပမာဏရဲ့ သိသာလွန်းတဲ့ ကွာခြားချက်ကြီးကို မြင်လိုက်ရတယ်။ ဦးရီးတော်ဂျက် ပြောခဲ့သလိုပါပဲ နဂါးရဲ့ မီးမှုတ်ထုတ်မှုက မှော်စွမ်းအင် ကိုယ်တိုင်ကိုပါ လောင်ကျွမ်းပစ်နေတာပဲ။

ဒါ သူ့ရဲ့ စွမ်းရည် လား မိုက်ကယ် တွေးနေမိတယ်။

"ဟား ဟား ဟား ဒါက ငါ့ စွမ်းရည် အကုန်လုံးမဟုတ်သေးဘူး။ ကောင်းကင်ဘုံက ငါ့ကို ပေးသနားထားတဲ့ တန်ခိုး နဲ့ မင်းကို တစ်စစီ ကြေမွသွားစေမယ့် ကျောက်တုံးကြီးတစ်တုံးကို ငါ ကောင်းကင်ကနေ ဆင့်ခေါ်နိုင်တယ်"

မိုက်ကယ် မော့ကြည့်လိုက်တော့ အဆုံးအစမဲ့ပြာလွင်နေတဲ့ ကောင်းကင်ကြီးထဲမှာ ဧရာမ ဥက္ကာခဲကြီးတစ်လုံးဟာ ကမ္ဘာမြေဆီကို အရှိန်အဟုန်ပြင်းပြင်းနဲ့ ပြုတ်ကျလာနေပြီး ကိုယ်တိုင် မီးစွဲလောင်လို့ နောက်ကွယ်မှာ မီးတောက်အမြီးတန်းကြီး ကျန်ရစ်ခဲ့တာကို မြင်လိုက်ရတယ်။

ယှဉ်ကြည့်ရမယ့် အရှိန်အရဆိုရင် အဲဒီဥက္ကာခဲကြီး လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲကို ပစ်ကျလာပြီး အရာအားလုံးကို မီးတောင်ဝကြီးတစ်ခုလို ချိုင့်ခွက်ကြီးဖြစ်အောင် ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ နှစ်မိနစ်တောင် မလိုတော့ဘူး။

အဲဒီနောက် အစိမ်းရောင် နဂါးကြီးက မိုက်ကယ် ဆီကို လျှောက်လာတယ် ခြေလှမ်းတိုင်းက လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုန်ခါသွားစေတာပေါ့။

သူက လှည့်လိုက်ပြီး မြင့်မားတဲ့ ပြောင်းဖူးခင်းကြီးတွေကြားထဲမှာ မိုက်ကယ် ဘယ်နားပုန်းနေမလဲဆိုတာ ရှာဖွေတဲ့အနေနဲ့ သူ့အမြီးကြီးကို ယမ်းခါလိုက်တယ်။

"ထွက်လာခဲ့စမ်း။ ငါ မင်းကို မလိုအပ်ဘဲ ပိုပြီး မနာကျင်စေချင်ဘူး။ ငါ့ရဲ့ စွမ်းရည် အမျက်ဒေါသကို မခံစားရခင် အခုပဲ လက်နက်ချလိုက်တော့"

နဂါးရဲ့ ခြေလက်ကြီးတွေ ပြောင်းဖူးခင်းကို နင်းခြေဖြတ်သန်းလာတဲ့ အချိန်ကိုက်မှာပဲ မိုက်ကယ် က အဝေးကို တယ်လီပို့လုပ်ပြီး အချိန်မီ ရှောင်လိုက်တယ်။ နဂါးကြီးက သူ့ရဲ့ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို ရုန်းကန်လှုပ်ရှားပြီး နောက်ဆုံးစက္ကန့်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားသလိုဖြစ်နေတဲ့ မိုက်ကယ် ကို ရှာဖို့ အခွင့်သာတိုင်း မီးတွေ မှုတ်ထုတ်နေတော့တာပဲ။

ရှောင်တိမ်းရင်းနဲ့ မိုက်ကယ် က နဂါးကြီးကို အကဲခတ်ဖို့ အချိန်ယူလိုက်တယ်။ ဘာလို့လဲတော့ မသိဘူး ဒါပေမဲ့ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသလို သူ ခံစားနေရတယ်။

ပထမဆုံးအချက်က ဦးရီးတော်ဂျက် မှာ ဘယ်လို စွမ်းရည် မျိုး ရှိနေလဲဆိုတာ သူ နားမလည်တာပဲ။ ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ စွမ်းရည် တွေဆိုတာ သူတို့ရဲ့ တန်ခိုးတွေနဲ့ ကိုက်ညီအောင် လက်တွေ့ကမ္ဘာရဲ့ အခြေအနေတစ်ခုခုကို ထိန်းချုပ်တာ ဒါမှမဟုတ် လွှဲပြောင်းတာမျိုး လုပ်ကြတာပါ။ သို့ပေမဲ့ အဲဒါက မန္တန်မစတင်ခင်မှာ တစ်စုံတစ်ခုသော ကန့်သတ်ချက် ဒါမှမဟုတ် အခြေအနေတစ်ခုခု လိုအပ်လေ့ရှိတယ်။

သူ့မှာဆိုရင် လဲလှယ်ဖို့အတွက် ကုန်ကြမ်းတွေ လိုအပ်ပြီး ဘလေဇဲလ် ဆိုရင် ပေါက်ကွဲစေဖို့ ပစ္စည်းတွေကို ထိတွေ့ဖို့ လိုတယ်။ သူ မြင်ဖူးသမျှ တခြား စွမ်းရည် တွေအားလုံးလည်း အခြေအနေတစ်ခုခု လိုအပ်တာချည်းပါပဲ။

ဒါပေမဲ့ ဦးရီးတော်ဂျက် ကတော့ ဘာပြင်ဆင်မှုမှ မလိုဘဲ အလိုအလျောက် ဖြစ်နေပုံရတယ်။ သူက ဘာကြိုတင်အခြေအနေမှမရှိဘဲ ကြယ်ကိုးပွင့် မိစ္ဆာ အဆင့်ရှိတဲ့ အစိမ်းရောင် နဂါးကြီးအဖြစ်ကို ရိုးရိုးလေးပဲ အသွင်ပြောင်းလဲလိုက်တာ။

အခုလည်း မိုက်ကယ် က ဒါကို ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ ဖြစ်စဉ်တစ်ခုအနေနဲ့ လက်ခံနိုင်ပါတယ်။ သို့ပေမဲ့ ဦးရီးတော်ဂျက် က ဘာမှမရှိတဲ့နေရာကနေ ဥက္ကာခဲကြီးကို ဆင့်ခေါ်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ သူ့မှာ သံသယတွေ စဝင်လာခဲ့ပြီ။ သူက ဥက္ကာခဲတစ်ခု ဆင့်ခေါ်ချင်တယ်လို့ ပြောလိုက်ရုံနဲ့ အဲဒါက လေထဲမှာ မှော်ဆန်ဆန် ပေါ်လာခဲ့တာလေ။

ဒါ မျက်လှည့် အမြင်မှားတစ်ခုလား မိုက်ကယ် အရင်ဆုံး တွေးလိုက်မိတယ်။

ဒါပေမဲ့ သူက ဘယ်လိုစစ်ဆေးမှုမျိုးနဲ့မဆို အကဲခတ်ကြည့်တဲ့အခါ အဲဒါက တကယ် စစ်မှန်နေတာကို သတိပြုမိတယ်။ နဂါးကြီးမှာ တခြား မိစ္ဆာ တွေ ဒါမှမဟုတ် လူသားတွေလိုပဲ အလင်း မှော်စွမ်းအင် အမှတ်အသား ရှိနေတယ်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက မှော်စွမ်းအင် ပမာဏကတောင် သူ ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်လဲဆိုတာနဲ့ အချိုးကျနေတာပေါ့။

မိုက်ကယ် ဟာ နဂါးရဲ့ မီးခိုးငွေ့တွေရဲ့ အပူရှိန်ကိုလည်း ခံစားနေရတယ်။ အဲဒါက ပြောင်းဖူးခင်း ဝင်္ကပါကြီးကို အလွယ်တကူ လောင်ကျွမ်းစေပြီး ပတ်ဝန်းကျင် အပူချိန်ကို မြင့်တက်စေကာ လေထဲမှာ မည်းမှောင်နေတဲ့ မီးခိုးလုံးကြီးတွေကို အများကြီး ထွက်ပေါ်စေတယ်။

စံနှုန်းအားလုံးအရ ကြည့်ရင် ဥက္ကာခဲကြီးအပါအဝင် အရာအားလုံးက အစစ်အမှန်တွေလိုပဲ။

ဒါပေမဲ့ တစ်နည်းနည်းနဲ့ မိုက်ကယ် က တစ်ခုခုတော့ မမှန်ဘူးလို့ ခံစားနေရတယ်။ စွမ်းရည် တွေက ဒီလိုမျိုး အလုပ်လုပ်တာ မဟုတ်ဘူး။ ဦးရီးတော်ဂျက် က သူ အလိုရှိတိုင်း နဂါးကြီး ဒါမှမဟုတ် ဥက္ကာခဲကြီးကို ဒီအတိုင်း ပုံဖော်နိုင်စွမ်း မရှိသင့်ဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ သူက ဒီလိုလုပ်နိုင်လောက်အောင် အစွမ်းမထက်ပါဘူး။

ဒီ တန်ခိုး ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ တစ်စုံတစ်ရာသော လျှို့ဝှက်ချက် ရှိနေမှန်း သိလိုက်တာကြောင့် မိုက်ကယ် က သူ့ရဲ့ ဒရုန်း ကို ထုတ်ပြီး ဒရုန်းဒလက်တွေကို ဖြန့်လိုက်တယ်။

ပြီးတော့ ဒရုန်း ရဲ့ ကိုယ်ထည်ဘေးက အကန့်ထဲကနေ မျက်မှန်ကို ထုတ်ပြီး သူ့ခေါင်းမှာ တပ်ဆင်လိုက်ကာ ဒရုန်းအမြင်အာရုံထဲကို ဝင်ရောက်လိုက်တယ်။

ချက်ချင်းပဲ သူ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ဟာ ဒရုန်း ထဲကို ကူးပြောင်းသွားပြီး အဲဒါကို သူ့ကိုယ်ပိုင်ခန္ဓာကိုယ်လိုမျိုး မောင်းနှင်လို့ ရသွားစေတယ်။

"ဟာဟာဟာ။ ထွက်လာခဲ့စမ်းပါ မင်း ဘယ်နားမှာပဲ ပုန်းနေပုန်းနေ ထွက်လာခဲ့" နဂါးကြီးက ဟိန်းဟောက်လိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ ဘယ်လောက်ပဲ သန်မာပါစေ ပြောင်းဖူးခင်းတွေထဲက မိုက်ကယ် ရဲ့ တည်နေရာကိုတော့ မရှာဖွေနိုင်ရှာဘူး။

မိုက်ကယ် က အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းနေတာကြောင့် ဒရုန်း က မြေပြင်ပေါ်မှာပဲ ရှိနေသေးတယ်။

နဂါးကြီးက သူ့ရဲ့ တောက်လောင်နေတဲ့ မီးတွေကို မှုတ်ထုတ်လိုက်တဲ့ အချိန်မှာပဲ သူက အတတ်နိုင်ဆုံး အရှိန်နဲ့ ပျံတက်လိုက်ပြီး အမြင့်ကို ပျံတက်ကာ အဆုံးအစမဲ့ ပြာလွင်တဲ့ ကောင်းကင်ကြီးထဲကို လွတ်မြောက်သွားခဲ့တယ်။

နဂါးရဲ့ တောက်လောင်နေတဲ့ မီးတောက်တွေက ဒရုန်း ဒလက်တွေဆီက ထွက်ပေါ်လာတဲ့ တဝီဝီအသံကို ဖုံးကွယ်ပေးလိုက်တယ်။ ဒါတင်မကဘဲ နဂါးကြီးက မြေပြင်ကိုပဲ အာရုံအပြည့် ရောက်နေတာကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အမြင်အာရုံမှာတော့ သူ့အတွက် ဧရာမ ကွယ်ကာကွယ်ရာ အကွယ်အကွက်ကြီး ဖြစ်နေခဲ့ပြီ။

အခု ဒရုန်း ကို လွှတ်တင်ပြီးပြီဆိုတော့ မိုက်ကယ် က လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲက ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ အရာတွေကို ရှာဖွေဖို့ ၃၆၀ ဒီဂရီ ကင်မရာကို အသုံးပြုလိုက်တယ်။

သူ့ရဲ့ စွမ်းရည် မှာ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ရှိနေရမယ် မိုက်ကယ် တွေးလိုက်တယ်။ အကယ်၍ သူက စိတ်ကူးထဲက ရှိသမျှအရာအားလုံးကို ဖန်တီးနိုင်တယ်ဆိုရင် ဘာလို့ နဂါးတွေ အများကြီးထပ်ဖန်တီးပြီး ကမ္ဘာကြီးကို သိမ်းပိုက်မပစ်နိုင်ရတာလဲ။

နောက်ဆုံးတော့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ရဲ့ အစွန်ဆုံးနားမှာ တစ်ခုခုက သူ့မျက်စိထဲ ဝင်လာခဲ့တယ်။

အဲဒီနေရာမှာ မကြာသေးခင်ကမှ တူးဆွထားသလိုမျိုး ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ ထူးခြားနေတဲ့ မြေကွက်လပ်တစ်ခု ရှိနေတာပဲ။

သူက စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ ဒရုန်း ကို အောက်ဘက် ဝဲပျံဆင်းသွားအောင် မောင်းနှင်လိုက်တယ်။ မကြာခင်မှာပဲ မြေပြင်အောက်ခြေက သေးငယ်တဲ့ ဂူပေါက်ဝလေးတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရပြီး အဲဒါက မြင့်မားတဲ့ ပြောင်းဖူးပင်အုန်းကြီးတွေကြားထဲမှာ ပုန်းကွယ်နေတာပါ။

သူ့ရဲ့ ဒရုန်း ကို ပိုနီးကပ်အောင် ရွှေ့လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ နောက်ဆုံးမှာ သူ သူ့ကို မြင်လိုက်ရပြီ။

ဒါက ဦးရီးတော်ဂျက် ပါပဲ သူက အိပ်ပျော်နေသလိုမျိုး မျက်လုံးတွေကို မှိတ်ပြီး ထိုင်နေတာ။ ဒါက ထူးဆန်းနေတယ် ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲမှာ သောင်းကျန်းနေတဲ့ ဧရာမ အစိမ်းရောင် နဂါးကြီးအဖြစ် အသွင်ပြောင်းနေရမှာလေ။

ပြီးတော့ ရုတ်တရက်ပဲ ဦးရီးတော်ဂျက် ကို သူ မြင်လိုက်ရတာနဲ့တစ်ပြိုင်နက် မိုက်ကယ် ဟာ ဖန်ခွက်တွေ ကွဲကြေသွားတဲ့ အသံမျိုးကို ကြားလိုက်ရတယ် အမြင်မှား မျက်လှည့်ကြီးကို နောက်ဆုံးမှာ ဖော်ထုတ်လိုက်နိုင်သလိုမျိုးပေါ့။

တစ်ခုတည်းသော စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပဲ ပြာကျလုနီးပါး လောင်ကျွမ်းသွားခဲ့တဲ့ ပြောင်းဖူးခင်းကြီးတစ်ခုလုံးဟာ တဖျတ်ဖျတ်တောက် ပုံပျက်သွားပြီး အခြေအနေရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ လက်တွေ့ဘဝကို ပြသလာခဲ့တယ်။

မီးလောင်သွားခဲ့တဲ့ မြက်ပင်တွေက တကယ်တော့ လောင်ကျွမ်းသွားခဲ့တာ လုံးဝ မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒါက ပျက်စီးသွားသလို ထင်ရအောင် မြက်ပင်တွေအပေါ်မှာ အစစ်အမှန်နဲ့ တူလွန်းတဲ့ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ဖြန့်ကြက်ထားတာ ဖြစ်နေတာပဲ။

မိုက်ကယ် က ဒရုန်း ကို အပေါ်ဘက် ရွှေ့ဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်တယ်။

ပြီးတော့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ အမြင်မှား မျက်လှည့်ကြီးဟာ စတင်ယိမ်းထိုးပြီး ပျောက်ကွယ်သွားတာကို သူ မြင်လိုက်ရတယ်။

အခုတော့ ဒါက အတုအယောင် လက်တွေ့ဘဝတစ်ခုဆိုတာ သူ သိသွားပြီမို့ အပေါ်က နဂါးကြီးနဲ့ ဥက္ကာခဲကြီးရဲ့ ပုံရိပ်ယောင်တွေဟာ တကယ့်ကို ထင်ထင်ရှားရှား ပေါ်လာခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ ရှုထောင့်ကနေကြည့်ရင် ဒါက စာရွက်ပေါ်က ပုံရိပ်ပြားကြီးတစ်ခုလိုပဲ မြင်နေရတော့တာ။

ဖြည်းဖြည်းချင်းပဲ 'နဂါးရဲ့ မီးမှုတ်ထုတ်မှု' အာနိသင်တွေက ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည်ဖြစ်ပျက်လာတယ်။ 'လောင်ကျွမ်းသွားတဲ့' မှော်စွမ်းအင် တွေကလည်း ပထမကတည်းက ဘယ်မှမထွက်ခွာသွားခဲ့သလိုမျိုး ချက်ချင်း ပြန်ပေါ်လာခဲ့ပြီ။

နဂါးရဲ့ မီးတောက်က လေထုလိုမျိုး ဘာအန္တရာယ်မှ မရှိတော့ဘူး။

သူ နောက်ဆုံးတော့ ဦးရီးတော်ဂျက် ရဲ့ စွမ်းရည် ကို ရိပ်မိသွားခဲ့ပြီ။ သူက ဘယ်အရာကိုမဆို အမြင်မှား ပုံရိပ်ယောင် ဖန်တီးနိုင်ပြီး သူ့ရဲ့ ပစ်မှတ်က သူ့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို မမြင်နိုင်သရွေ့ အဲဒါကို အစစ်အမှန်နဲ့ တူနိုင်သမျှတူအောင် လုပ်နိုင်စွမ်းရှိတာပဲ။

ဒါကြောင့်မို့လည်း မိုက်ကယ် က ဦးရီးတော်ဂျက် ကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ စွမ်းရည် က ပျက်ပြယ်သွားပြီး မိုက်ကယ် ကို အစစ်အမှန်နဲ့ တူလွန်းတဲ့ အမြင်မှားစေတဲ့ပုံရိပ်ယောင်ကြီးထဲကနေ လွတ်မြောက်ခွင့် ရစေခဲ့တာ။

ဒါကို ရိပ်မိပြီးတဲ့နောက် မိုက်ကယ် ဟာ သူ့ရဲ့ ဒရုန်းအမြင်အာရုံကနေ ထွက်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ မူလခန္ဓာကိုယ်ဆီ ပြန်ရောက်လာခဲ့တယ်။

သူ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး 'နဂါးကြီး ကို ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သူ့ကို မြင်အောင် ပြလိုက်တယ်။

"မင်း နောက်ဆုံးတော့ လက်နက်ချဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီပေါ့ ဟုတ်လား မိုက်ကယ်"

ဦးရီးတော်ဂျက် ရဲ့ စိတ်ကြီးဝင်မှုနဲ့ မာန်တက်မှုတွေက သူ့အသံမှာ ထင်ထင်ရှားရှား ကြားနေရတယ်။ သူက မိုက်ကယ် ကို သူ့လက်ဖဝါးပေါ်မှာ ကစားနေရတယ်လို့ ထင်နေတာကိုး။

ဒါကြောင့်မို့လို့ သူက ငါ့ကို လက်နက်ချခိုင်းဖို့ ဒီလောက်တောင် လောဆယ်နေတာကိုး မိုက်ကယ် သဘောပေါက်သွားတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ ဖန်တီးသမျှ ပျက်စီးမှုတွေက အစစ်အမှန် မဟုတ်လို့ပဲ။ အကယ်၍ ငါ နာကျင်ခဲ့ရင် နာကျင်မှုကို ခံစားရလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်မှာတော့ တကယ် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။

"ငါ အရှုံးမပေးဘူး။ မင်းကိုပဲ လက်နက်ချဖို့ အခွင့်အရေး ပေးနေတာ" သူက ဦးရီးတော်ဂျက် ကို ပြောလိုက်တယ်။

"မင်း ဘာတွေ လာလျှောက်ပြောနေတာလဲ။ ငါက ကြီးမြတ်တဲ့ နဂါးကြီးကွ။ လူသားတွေနဲ့ လူတစ်ပိုင်းသတ္တဝါ တွေက ငါ့ရှေ့မှာ ဒူးထောက်ရတာ" သူက ဩဇာကြီးမားချင်ယောင်ဆောင်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။

ဒါပေမဲ့ မိုက်ကယ် ရဲ့ ရှုထောင့်ကနေကြည့်ရင်တော့ နဂါးကြီးက ဈေးပေါပြီး အရည်အသွေးနိမ့် အတုအယောင် ပရိုဂျက်တာတစ်ခုကနေ ထွက်လာတဲ့ ပုံရိပ်တစ်ခုလိုပဲ မြင်နေရတော့တာပေါ့။

* * * * * * * *

စာစဉ်(၄၁)