အခန်း ၄၉၂

အခန်း(၄၉၂)

မိုက်ကယ်ဆီကနေ အရှုံးပေးမယ့် အရိပ်အယောင် လုံးဝမတွေ့ရတဲ့အခါ ဦးရီးတော်ဖြစ်သူ ဂျက်က ဒေါသထွက်လာပါတယ်။ ဒီကောင်လေးဟာ သူ့နဂါးရဲ့ တန်ခိုးအရှိန်အဝါအောက်မှာ အခုလောက်ဆို ဒူးတုန်ပြီး ကြောက်နေရမှာလေ။ တစ်ကိုယ်လုံးက မှုတ်ထုတ်လိုက်တဲ့ မီးလျှံတွေကြောင့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုလုံး ပြာကျလုနီးပါး တောက်လောင်နေပြီကိုး။

"မိုက်ကယ်... မင်းကို လျှို့ဝှက်ချက်လေးတစ်ခု ပြောပြရမလား၊ မင်းတို့မိသားစု ဘဝပျက်သွားအောင် လုပ်ခဲ့တာ ငါပဲလေ" လို့ နဂါးကြီးက ဟိန်းဟောက်လိုက်တယ်။

"ဟုတ်တယ်လေ၊ မင်းဦးလေး မက်စ်က တုံးအလွန်းလို့ ငါ့ရဲ့ အကွက်ထဲကို အလွယ်တလေး တိုးဝင်လာခဲ့တာပေါ့၊ ဟားဟားဟား၊ တကယ်တော့ သိပ်ကို လွယ်လွန်းပါတယ်၊ အဲဒီ ငတုံးက နိုင်ချင်ဇောနဲ့ သိပ်ကို လောနေတော့ ငါဘာသက်သေမှ မပြဘဲ ပြောသမျှ စကားတိုင်းကို ယုံခဲ့တာလေ၊

ဒါက လိမ်ညာလှည့်စားမှုတစ်ခုဆိုတာ သူသိသွားတဲ့အချိန်တုန်းက မျက်နှာပျက်သွားတဲ့ ပုံစံကို မင်းမြင်လိုက်ရမှာ၊ အဲဒါကို အစည်းအရုံးဆီတောင် သွားတိုင်ဖို့ ကြိုးစားသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါက ဘယ်လိုလုပ် အဖြစ်ခံမလဲ၊ တော်ဝင်သွေးမျိုးဆက်ရဲ့ အရှိန်အဝါကို သုံးပြီး သူနဲ့ ပတ်သက်ခဲ့တဲ့ အထောက်အထား မှတ်တမ်းမှန်သမျှကို အစမချန် ဖျောက်ဖျက်ပစ်လိုက်တယ်။

ပြီးတော့ အဲဒီကရတဲ့ ပိုက်ဆံတွေကို ငါဘာလုပ်ခဲ့လဲ သိလား၊ မြို့စားကတော်ကို လုပ်ကြံဖို့ ငါသုံးခဲ့တဲ့ အဆိပ်ကို ဖော်စပ်ပေးတဲ့ ဆေးဆရာကို ငှားရမ်းတဲ့နေရာမှာ သုံးလိုက်တာပေါ့"

ဦးရီးတော်ဂျက်ရဲ့ စကားတွေထဲမှာ မိုက်ကယ်ဆီက တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုခု ရလာအောင် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနဲ့ မခံချင်စရာ မုန်းတီးမှုတွေ၊ အဆိပ်အတောက်တွေ အပြည့် ပါနေခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ မိုက်ကယ်က နဂါးကြီးကို ဒေါသထွက်မယ့်အစား လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ ထောင့်တစ်နေရာ၊ ဦးရီးတော်ဂျက်ရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာအစစ် ရှိနေတဲ့ နေရာတည့်တည့်ဆီကိုပဲ လျှောက်သွားလိုက်တယ်။

ဒါကို မြင်လိုက်ရတဲ့ ဦးရီးတော်ဂျက်ရဲ့ နှလုံးခုန်သံက ခဏလောက် ရပ်တန့်သွားသလို ဖြစ်သွားတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုသက်သက်ပဲလို့ တွေးမိသွားပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်းပဲ စိတ်ကို ပြန်ထိန်းလိုက်နိုင်တယ်။ မိုက်ကယ်က သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်ကို အကဲခတ်မိဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ။

"ငါ့ရဲ့ စွမ်းရည်က အခြားနဂါးတွေရဲ့ အကူအညီကိုပါ ဆင့်ခေါ်နိုင်တာ ကွ" လို့ ဦးရီးတော်ဂျက်က ကြုံးဝါးလိုက်တယ်။

သူပြောတဲ့အတိုင်းပါပဲ၊ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းဆီကနေ နောက်ထပ် နဂါးငါးကောင်ရဲ့ ပုံရိပ်တွေ ပေါ်လာပြီး တောင်ပံတွေကို ဖြန့်ကားလို့ သူတို့ရှိရာဆီ ပျံသန်းလာကြတယ်။

မကြာခင်မှာပဲ သူတို့ မြေပြင်ပေါ် ဆင်းသက်လာပြီး အရောင်စုံ မီးလျှံတွေကို ပြိုင်တူ မှုတ်ထုတ်ပါတော့တယ်။

ဒါပေမဲ့ မိုက်ကယ်ကတော့ သူ့ဆီ တည့်တည့်ကျရောက်လာတဲ့ ပြင်းထန်လှတဲ့ အပူရှိန်နဲ့ မီးလျှံတွေကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ရှေ့ကိုပဲ ဆက်လျှောက်နေခဲ့တယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီမီးတွေက သူ့ကို ဘာမှ မထိခိုက်နိုင်လို့ပါပဲ။ သူ့ရဲ့ အကြွင်းမဲ့ ဒြပ်စင်ဘက်စုံအကာအကွယ် ကိုတောင် မလှုပ်နှိုးနိုင်ခဲ့ဘူး။

"ဘာဖြစ်တာလဲ... မင်းက ဘာလို့ ဘာမှမဖြစ်ရတာလဲ"

မိုက်ကယ်က နဂါးတွေကို ဥပေက္ခာပြုပြီး ရှေ့ကိုပဲ ဆက်လျှောက်သွားတယ်။

"အခုချက်ချင်း ရပ်လိုက်စမ်း" လို့ အစိမ်းရောင်နဂါးကြီးက ဟိန်းဟောက်လိုက်တယ်။ "မင်း နောက်ထပ်တစ်လှမ်း ထပ်လျှောက်ရင် ကမ္ဘာပေါ်မှာ အဆိပ်အပြင်းဆုံး မြွေတွေနဲ့ ပြည့်နေတဲ့ ချောက်ကမ္ဘားထဲ ကျသွားလိမ့်မယ်၊ အဲဒီမြွေတွေ ကိုက်တာက အသက်မသေစေပေမဲ့ မင်းရဲ့ မှော်စွမ်းအင်ပင်လယ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်မှာဖြစ်ပြီး သေတာထက် ဆိုးတဲ့ ဝေဒနာကို ခံစားရစေလိမ့်မယ်"

သူပြောပြီးတာနဲ့ မိုက်ကယ်ရဲ့ ရှေ့တည့်တည့်မှာ မြေပြင်ကြီးက အလျားလိုက် ကွဲအက်သွားတယ်။

ပြောင်းဖူးခင်းကြီးက ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီ ကွဲထွက်သွားပြီး လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားတဲ့ တွင်းနက်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာပါတယ်။

အောက်ခြေအနက်ကြီးဆီကနေ မြွေတွေရဲ့ တွန်မြည်သံတွေက လေထဲမှာ ပဲ့တင်ထပ်လို့နေတယ်။

ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာတောင် မိုက်ကယ်က ရှေ့ကို ဆက်လျှောက်သွားပြီး ချောက်ကမ္ဘားထဲ ခြေချလိုက်တယ်။

ဆန်းကြယ်လှတာကတော့ သူက တွင်းနက်ကြီးရဲ့ အပေါ်မှာ မမြင်ရတဲ့ တံတားတစ်ခု ရှိနေသလိုမျိုး လေထဲကို သာသာယာယာပဲ ခြေလှမ်းလိုက်တာပါပဲ။

"ဘာကြီးလဲ... ဒါ မဖြစ်နိုင်တာ၊ မင်းရဲ့မှော်ပညာက ငါ့ရဲ့ စွမ်းရည်အပေါ် သက်ရောက်မှု မရှိစေရဘူးလေ"

မိုက်ကယ်က လေပေါ်မှာ လျှောက်ဖို့ မန္တန်တစ်ခုခု သုံးလိုက်တယ်လို့ ဦးရီးတော်ဂျက်က ထင်နေတာပါ။ ဒါပေမဲ့ အမှန်တော့ မိုက်ကယ်က ဒါဟာ မျက်လှည့်ပြကွက်တစ်ခုသက်သက်ပဲဆိုတာကို အကဲခတ်မိပြီး အောက်မှာ တကယ်တမ်း ချောက်ကမ်းပါး မရှိဘူးဆိုတာ သိနေတာဖြစ်တယ်။ ဒါက ပုံရိပ်ယောင် ပြကွက်တစ်ခုသက်သက်ပါပဲ။

မိုက်ကယ်က လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ ဘာအဟန့်အတားမှ မရှိဘဲ ဆက်လျှောက်နေတာမို့ ဦးရီးတော်ဂျက်ရဲ့ ရင်ထဲမှာ မကောင်းတဲ့ နိမိတ်တစ်ခု ဝင်လာတယ်။

သူ့ခေါင်းထဲမှာ အတွေးပေါင်းစုံ ပေါ်လာတော့တာပေါ့။ မိုက်ကယ်မှာ ဒီမျက်လှည့် ပြကွက်ကနေ လွတ်မြောက်နိုင်တဲ့ မှော်မန္တန်တစ်ခုခု ရှိနေတာလား၊ သူက အထာနဲ့ ဟန်ဆောင်နေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဘာမှမသိဘဲ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ ရမ်းသန်းပတ်လျှောက်နေတာလား။

"ငါ မင်းကို အခွင့်အရေး ပေးခဲ့ပြီးသားပဲ" လို့ မိုက်ကယ်က ပြောရင်း ထောင့်စွန်းဆီ တည့်တည့် လျှောက်သွားတယ်။

"နေဦး... မင်း ဘယ်သွားမလို့လဲ" လို့ နဂါးကြီးက မေးရင်း သူ့ကို တားဖို့အတွက် နောက်ခြေထောက်တစ်ဖက်ကို မပြီး မိုက်ကယ်ရဲ့ ရှေ့မှာ ဝုန်းခနဲ ဆောင့်ချလိုက်တယ်။

ဒါပေမဲ့ မိုက်ကယ်ကတော့ အဲဒီနဂါးကြီးက နဂိုကတည်းက ရှိမနေခဲ့သလိုမျိုး လေပေါ်ကို လွင့်ပျံကျော်ဖြတ်သွားခဲ့တယ်။

"အခုချက်ချင်း ရပ်လိုက်စမ်း"

မိုက်ကယ် ဘယ်ကို ဦးတည်နေလဲဆိုတာ ရိပ်မိသွားတဲ့ အချိန်မှာတော့ ဦးရီးတော်ဂျက်ရဲ့ အသံတွေ တုန်ရင်လာပါတော့တယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ သူ တွေးနေတုန်းပဲ။ မိုက်ကယ်က သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အစစ်ကို မမြင်ရသေးတာမို့ သူ့စွမ်းရည်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဘယ်လိုမှ သဘောပေါက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။

သို့သော်လည်း မိုက်ကယ်က လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ ထောင့်စွန်းဆီကိုပဲ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနဲ့ ဆက်လျှောက်သွားနေခဲ့တယ်။ ဦးရီးတော်ဂျက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အစစ် ဘယ်မှာ ပုန်းနေလဲဆိုတာကို အတိအကျ သိနေတဲ့အတိုင်းပါပဲ။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ အစွန်းကို ရောက်တဲ့အခါ သူ ရပ်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ မြေပြင်ထဲကို သူ့လက်နဲ့ နှိုက်လိုက်ပြီး ပြောင်းဖူးပင်ခြေရင်းအောက်ကနေ ဦးရီးတော်ဂျက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပါတော့တယ်။

ဦးရီးတော်ဂျက်ရဲ့ မျက်နှာက ပြာနှမ်းနေပြီး သူ့ရဲ့ ဆံပင်တွေနဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ မြေကြီးတွေ၊ ဖုန်မှုန့်တွေ ပေကျံနေခဲ့တယ်။

"မင်း... မင်း ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ" လို့ ဦးရီးတော်ဂျက်က နှုတ်ခမ်းတွေ တုန်ရင်ရင်း မေးလိုက်တယ်။ "ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ငါ့ရဲ့ စွမ်းရည်ကို မှော်ပညာနဲ့ ဖြစ်ဖြစ်၊ တခြားအရာနဲ့ဖြစ်ဖြစ် ဘယ်လိုမှ အကဲမခတ်နိုင်ဘူး၊ မင်းရဲ့ မျက်စိနဲ့ တည့်တည့်မြင်မှပဲ ရမှာ၊ မင်း ငါ့ကို တစ်ခါမှ မမြင်ခဲ့ဖူးဘူးလေ"

မိုက်ကယ်က ဦးရီးတော်ဂျက်ရဲ့ ကော်လာစကို ကိုင်ထားစဉ်မှာပဲ သူ့ရဲ့ နောက်ဘက်ကနေ ဒရုန်းကလေးက ဖြည်းဖြည်းချင်း နိမ့်ဆင်းလာပြီး ဦးရီးတော်ဂျက်ကို သူ ဘာကြောင့် ဘဝပျက်သွားရလဲဆိုတဲ့ အဖြေကို မြင်စေလိုက်တယ်။

"ဒါ ဘာကြီးလဲ"

မိုက်ကယ်က ပခုံးတွန့်ပြလိုက်တယ်။ "ဒါက ဒရုန်းလေ" လို့ သူက ရှင်းပြလိုက်တယ်၊ ဦးရီးတော်ဂျက်အနေနဲ့ ဒါက ဘာကို ဆိုလိုမှန်း လုံးဝ နားလည်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို သူ ကောင်းကောင်းကြီး သိနေတာပေါ့။

"ငါ့ကို လွှတ်စမ်း" လို့ ဦးရီးတော်ဂျက်က အမိန့်ပေးသလို အော်တယ်။ ဒါပေမဲ့ မိုက်ကယ်ရဲ့ ဖမ်းဆွဲထားမှုကနေ ရုန်းထွက်ဖို့ သူ ဘယ်လောက်ပဲ ကြိုးစားကြိုးစား အချည်းနှီးပါပဲ။

"မင်း ငါ့ကို နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက မဖြစ်နိုင်တာ၊ မင်းက ပါရမီပါတဲ့ မှော်အတတ်ပညာရှင် တစ်ယောက်သက်သက်ပဲ၊ မင်းက အတိတ်က ထွက်လာတဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုပဲ"

မှော်စွမ်းအင်သက်သက်ပဲ သုံးတဲ့သူတစ်ယောက်ဆီမှာ သူ ရှုံးတော့မယ်ဆိုတာကို သူ လုံးဝ မယုံကြည်ချင်ဘူးဖြစ်နေတယ်။

"ငါပဲ နိုင်ရမှာ၊ မင်းမှာ စွမ်းရည်တောင် မရှိဘဲနဲ့…"

အဲဒီအချိန်မှာပဲ မိုက်ကယ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကနေ အလင်းရောင်တွေ တောက်ပလာတယ်။ ပြီးတော့ သူ့ခေါင်းပေါ်မှာ ပုံရိပ်တစ်ခုက ရုတ်တရက် ဝင်းလက်လာတော့တာပါပဲ။ သူ့ရဲ့ ဒီဗာ ဖြစ်တဲ့ အနာဂတ်ဆန်လှတဲ့ စက်ရုပ်လက်ကြီးနှစ်ဖက်က ဒီစိန်ခေါ်တိုက်ခိုက်ပွဲမှာ နောက်ဆုံးတော့ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပါပြီ။

ဦးရီးတော်ဂျက်ရဲ့ မျက်လုံးတွေ ပြူးကျယ်သွားပြီး အသက်ရှူဖို့တောင် လေကို လိုက်ရှာနေရတယ်။ သူ မြင်နေရတဲ့ အရာကို သူကိုယ်တိုင်တောင် မယုံနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေတယ်။

"မင်း... မင်းမှာ... မင်းက သံလိုက်စွမ်းအားရှင် လား... ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုလုပ်…"

မိုက်ကယ်က သူ့အိတ်ကတ်ထဲကနေ သံသတ္တု ခလုတ်ကလေးတစ်ခုကို ထုတ်ပြီး ဦးရီးတော်ဂျက်ရဲ့ လည်ချောင်းဆီကို ဝေ့ယမ်းလိုက်တယ်။

အဲဒီနောက်မှာတော့ ဦးရီးတော်ဂျက်က ဘယ်လောက်ပဲ အော်ဟစ်ဖို့ ကြိုးစားကြိုးစား သူ့မိတ်ဆွေရဲ့ မီးတောက်တွေလိုပဲ အသံကော လေကော လည်ချောင်းထဲကနေ ထွက်မလာတော့ပါဘူး။ သူ ဘာဖြစ်နေမှန်း ကိုယ်တိုင် သဘောမပေါက်နိုင်ဘဲ လူးလှိမ့်ရုန်းကန်နေရတယ်။

"ဒီတိုက်ပွဲမှာ ငါ့ရဲ့ စွမ်းရည်ကို မသုံးခဲ့တာက သုံးဖို့ မလိုဘူးဆိုတာ သိနေလို့ပဲ၊ အခု မင်းကို ပါးစပ်ပိတ်သွားအောင် လုပ်ဖို့ပဲ ဒါကို သုံးလိုက်တာ" လို့ မိုက်ကယ်က စကားပြောဖို့ ရုန်းကန်နေရတဲ့ ဦးရီးတော်ဂျက်ကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။

"ဒါကို သုံးစရာမလိုဘဲ မင်းကို နိုင်နိုင်တယ်ဆိုတာ ငါဘယ်လိုသိလဲ သိချင်လား၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းက လိမ်ညာလှည့်စားတတ်တဲ့ လူလိမ်တစ်ယောက် သက်သက်ပဲမို့လို့ပေါ့၊ အဲဒီလိုနည်းနဲ့ပဲ မင်း နိုင်ခဲ့တာ၊ အဲဒါက မင်း နိုင်နိုင်မယ့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းပဲလေ။ မင်းမှာ ကိုယ်ပိုင်ကုမ္ပဏီတစ်ခု တည်ထောင်ပြီး အောင်မြင်အောင် လုပ်နိုင်တဲ့ စီးပွားရေးအမြင် မရှိလို့ ငါ့ဦးလေးကို လိမ်ခဲ့တာ။ ပြီးတော့ မင်းကိုယ်မင်း သိပ်ကို သန်မာတဲ့ စစ်သည်တော်ကြီးတစ်ယောက်လို ပုံဖော်နေပေမဲ့ အဲဒါက မင်းရဲ့ ကြွားဝါမှု သက်သက်ပါပဲ။ မင်းက အားနည်းပါတယ်၊ သိပ်ကို အားနည်းလွန်းတယ်။ လူအများစုက အလွယ်တလေး ဖျက်ဆီးနိုင်တဲ့ ငါ့ရဲ့ ခလုတ်စွမ်းရည်ကိုတောင် မင်း မရုန်းနိုင်ဘူးလေ။ မင်းရဲ့ စွမ်းရည်တစ်ခုလုံးက လိမ်ညာမှုပေါ်မှာပဲ အခြေခံထားတာ၊ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ ဒီဗာ... ငါ ကြိုသိခဲ့သင့်တာ။ အဲဒါက မြွေ မဟုတ်ဘူး။ သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်ဖို့အတွက် အဆိပ်ရှိတဲ့ မြွေတစ်ကောင်လို ပုံစံဖမ်းထားတဲ့ ခူကောင် သက်သက်ပဲ။

မင်းရဲ့ စွမ်းရည်တစ်ခုလုံးက မုသားတွေအပေါ်မှာပဲ တည်ဆောက်ထားတာ"

ဦးရီးတော်ဂျက်က သူ တကယ်တမ်း ရင်ဆိုင်နေရတဲ့သူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိသွားတဲ့အချိန်မှာတော့ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားတဲ့ မျက်နှာ ဖြစ်သွားတယ်။ မိုက်ကယ်ကို မှော်အတတ်ပညာမှာ ပါရမီပါတဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်သက်သက်ပဲလို့ သူ ထင်ခဲ့တာလေ။ သူ့မှာ ဒီဗာပါ ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးခဲ့မိဘူး။

"ငါ မင်းကို အရှုံးပေးဖို့ အခွင့်အရေး ပေးခဲ့တယ်၊ အခုတော့ မရတော့ဘူး"

ဦးရီးတော်ဂျက်ရဲ့ မျက်လုံးတွေ ပြူးကျယ်သွားတယ်။ အသံထွက်မလာတော့တာမို့ သူ အရှုံးပေးဖို့ စကားတောင် မပြောနိုင်တော့ဘူးလေ၊ တကယ့်ကို စာသားအတိုင်း ပါးစပ်ပိတ်သွားတာပေါ့။

* * * * * * * *