အခန်း ၄၉၇

အခန်း(၄၉၇)

မြို့စားကတော်က မိုက်ကယ်ကို ကြည့်ပြီး ပြုံးပြလိုက်တယ်။ "ဒါပေမဲ့ မောင်ရင်ဘက်က မက်ထရိုပိုလစ်မှာ မင်းရဲ့အဆင့်အတန်းကို အမြန်ဆုံး မြှင့်တင်ချင်တယ်လို့ တကယ်ပဲ ဇွတ်တရွတ် တောင်းဆိုနေမယ်ဆိုရင်တော့ ငါတို့ လမ်းမတွေအားလုံးကို မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဒီဇိုင်းနဲ့ အစားထိုးဖို့ စာချုပ်ကို မင်းဆီ ပေးလို့ရတာပေါ့"

သူမရဲ့ ကမ်းလှမ်းချက်က တကယ်ကို ဆွဲဆောင်မှု ရှိလွန်းနေတယ်။ ဒါပေမဲ့ မိုက်ကယ်ကတော့ အဲဒီနောက်ကွယ်မှာ ကန့်သတ်ချက်တစ်ခုခု ပါလာဦးမယ်ဆိုတာ သိနေတာပေါ့။

"ဒါပေမဲ့... အဲဒါအတွက် ငါ့မှာ အခြေအနေတစ်ရပ် ရှိတယ်။ မင်း ထုတ်လုပ်နိုင်သမျှ မော်တော်ကားနဲ့ ကုန်တင်ကားတွေ အားလုံးကို ငါ လိုချင်တယ်။ တစ်စီးတည်း မဟုတ်ဘူး၊ ဆယ်စီးတည်းလည်း မဟုတ်ဘူး။ အားလုံးကိုပဲ။

မင်း အဲဒီလို လုပ်ပေးနိုင်ရင် ငါ့ဘက်က အထူးတလည် လုပ်ဆောင်ပေးပြီး မင်းရဲ့ ကုမ္ပဏီကို ငါတို့ရဲ့ စပွန်ဆာအဖြစ် ကြေညာပေးဖို့ အသင့်ပဲ။ မင်းရဲ့ အဆင့်အတန်းကလည်း ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်း ကုမ္ပဏီကြီး ၅၀၀ စာရင်းထဲကို ချက်ချင်း ထိုးတက်သွားလိမ့်မယ်။

ဘယ်လိုလဲ၊ ဘာပြောချင်လဲ"

အပေါ်ယံကြည့်ရင်တော့ ဒါက တော်တော်လေး ကောင်းမွန်တဲ့ ကမ်းလှမ်းချက်တစ်ခုပဲ။ မြို့စားကတော်ကိုယ်တိုင်နဲ့ အမြဲတမ်းစာချုပ် ချုပ်ဆိုခွင့်ရတာက သူတို့ကို ငွေတွေ အဆက်မပြတ် ဝင်နေစေမှာလေ။

သို့သော်လည်း မိုက်ကယ်အနေနဲ့ ဒီကမ်းလှမ်းချက်ကို လက်ခံလိုက်ရင် သူက ရေတိုအမြတ်အစွန်းကိုပဲ တွေးမိရာ ရောက်သွားလိမ့်မယ်။

ရေရှည်အတွက်ကျတော့ ဒါက မကောင်းတဲ့ ကမ်းလှမ်းချက်တစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့တယ်။

"ကျွန်တော်က ဒါကို လက်ခံလိုက်ရင် မက်ထရိုပိုလစ်ရဲ့ အခြားနေရာတွေဆီ မော်တော်ကားနဲ့ ကုန်တင်ကားတွေ မရောင်းရတော့ဘူးလို့ ဆိုလိုတာလား" သူက အဖြေကို သိပြီးသား ဖြစ်နေပေမဲ့လည်း လှမ်းမေးလိုက်တယ်။

"မှန်တာပေါ့။ ဒါတွေက ငါတို့ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု သီးသန့်ပဲ ဖြစ်လာမှာ"

ဒါက မော်တော်ကားတွေရဲ့ နယ်ပယ်နဲ့ ပျံ့နှံ့နိုင်စွမ်းကို အကြီးအကျယ် ကန့်သတ်ပစ်လိုက်သလိုပါပဲ။ အကယ်၍ သူက ဒါတွေကို တော်ဝင်မိသားစုတစ်ခုတည်းဆီပဲ ရောင်းချခွင့်ရှိမယ်ဆိုရင် တစ်ကမ္ဘာလုံးရဲ့ အဓိက သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးယာဉ်အဖြစ် မော်တော်ကားတွေရဲ့ အနာဂတ်ကို အပြင်းအထန် ပိတ်ပင်လိုက်သလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ အဲဒါက သူ အလိုရှိတဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး။

မိုက်ကယ်က ဘာမှတောင် မပြောရသေးဘူး၊ မြို့စားကတော်က သူ ဘာတွေးနေလဲဆိုတာကို ရိပ်မိနေနှင့်ပြီ။

"ဒါက မက်ထရိုပိုလစ်ရဲ့ စပွန်ဆာ ဖြစ်လာဖို့အတွက် ပေးရမယ့် တန်ဖိုးပဲ မိုက်ကယ်။ သတိပြုရမှာက အဲလ်ရစ်ဖြစ်ဖြစ်၊ တခြား လက်ဂါစီ့စ်တွေထဲက ဘယ်သူ့ကိုမှ ဖြစ်ဖြစ် ဒီလိုမျိုး ပံ့ပိုးကူညီမှုရဲ့ တန်ဖိုးကို ကြားသိခွင့်တောင် မပေးခဲ့ဖူးဘူး။ သူတို့က သူတို့ရဲ့ ကုမ္ပဏီတစ်ခုလုံးကို ပေးအပ်ရင်တောင် ငါကတော့ တည့်တည့်လင်းလင်း ငြင်းပယ်မှာပဲ။

ဒါပေမဲ့ ငါက ဒီအခွင့်အရေးကို မင်းဆီ ပေးချင်တာ မိုက်ကယ်။ မင်းရဲ့ မော်တော်ကားက မက်ထရိုပိုလစ်မှာ အဓိက တွဲဖက်တစ်ခု ဖြစ်လာဖို့ လုံလောက်တဲ့ တန်ဖိုးမြင့်မားမှု ရှိတယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်။

ဒါက တစ်သက်မှာ တစ်ခါပဲ ကြုံရမယ့် ကမ်းလှမ်းချက်မျိုးနော်။ မင်း လက်ခံမလား"

အမှန်တော့ မိုက်ကယ်က ငြင်းရမယ်ဆိုတာ သိနေတာပေါ့။ မက်ထရိုပိုလစ်က သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံးပန်းတိုင် မဟုတ်ဘူး။ တစ်ကမ္ဘာလုံး ဖြစ်တယ်။

သူက မြို့စားကတော်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူမရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ မသိမသာ ဖြတ်ပြေးသွားတဲ့ အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရတယ်။ အဲဒါက သူ ဒီကမ်းလှမ်းချက်ကို ငြင်းပယ်တော့မယ်ဆိုတာကို သူမက ကြိုသိနေသလိုမျိုးပဲ။

'သူက ငါထင်ထားတာထက် ပိုပြီး လည်ဝယ်ပါလား။ ဒီကမ်းလှမ်းချက်က မကောင်းဘူးဆိုတာ သူ သိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ ဘယ်လိုတုံ့ပြန်မလဲဆိုတာ ကြည့်ချင်လို့ ဒါကို ကမ်းလှမ်းခဲ့တာပဲ။ ဒါက စမ်းသပ်မှုတစ်ခုပေါ့။' သူက ကမ်းလှမ်းချက်ကောင်းတစ်ခု ဟုတ်မဟုတ် ခွဲခြားသိနိုင်စွမ်း ရှိမရှိကို သူမက သိချင်နေခဲ့တာ။

'ပြီးတော့ ငါက ဒီကမ်းလှမ်းချက်ကို ငြင်းပယ်လိုက်ရင် ငါက သူ ထင်ထားသလိုပဲ တော်တဲ့ စီးပွားရေးသမားတစ်ယောက်ဆိုတာ သူ သိသွားလိမ့်မယ်။ အကယ်၍ ငါက ကမ်းလှမ်းချက်ကို လက်ခံလိုက်ရင်တော့ သူမက တစ်ကမ္ဘာလုံးမှာ အရေးအပါဆုံး တီထွင်မှုတွေထဲက တစ်ခုကို ရရှိသွားလိမ့်မယ်။ မက်ထရိုပိုလစ်မှာရှိတဲ့ မော်တော်ကားတွေကို သူမတစ်ယောက်တည်း သီးသန့် ပိုင်ဆိုင်ခွင့် ရသွားမှာပေါ့။'

မိုက်ကယ်ရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာတယ်။

"စိတ်မကောင်းပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ငြင်းပယ်ရပါလိမ့်မယ်" သူက ရိုရိုသေသေ ဦးညွှတ်ရင်း သူမကို ပြောလိုက်တယ်။

"ဒါပေမဲ့ အကယ်၍ အရှင့်အနေနဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ မော်တော်ကားတွေကို ဝယ်ယူချင်တယ်ဆိုရင်တော့ လေလံပွဲ ကျင်းပတဲ့အချိန်အထိ စောင့်ရလိမ့်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်ဗျာ။ အမြင့်ဆုံးဈေး ပေးတဲ့သူဆီ လေလံပစ်ပေးဖို့ ဘာနာဘီနဲ့ ကျွန်တော် သဘောတူညီချက် ရထားလို့ပါ"

သူ့ရဲ့ စကားလုံးတွေထဲမှာ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ အပြည့်ပါနေခဲ့တယ်။

'မော်တော်ကားတွေကို ဝယ်ချင်ရင်တော့ တန်းစီရလိမ့်မယ်။ ပြီးရင် အရှင် ထုတ်နိုင်သမျှ ငွေတွေကို အများဆုံး ပြင်ဆင်ထားတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။'

ခဏအကြာမှာတော့ မြို့စားကတော် ရီဂျီနာဟာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြီး အကျယ်ကြီး ရယ်မောလိုက်ရပြန်တယ်။

သူမက မိုက်ကယ်ရဲ့ စကားအဓိပ္ပာယ်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားတာပေါ့။

"ဟားဟားဟား... ကောင်းပြီလေ၊ ဒါဆိုရင်လည်း အဲဒီအချိန်ရောက်ဖို့ ငါ စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့ စောင့်နေပါ့မယ်။ ဒီအတောအတွင်း မော်တော်ကားတွေ အခြေအနေ ကောင်းမွန်နေဖို့တော့ သေချာအောင် လုပ်ထားဦး။ ငါ ရရချင်း ချက်ချင်း အသုံးချမှာမို့လို့"

မြို့စားကတော်ရဲ့ စကားတွေက ပွင့်လင်းပြီး တိုက်ရိုက်ကျလွန်းတယ်။ သူမက အဲဒီလေလံပွဲမှာ မော်တော်ကားကို ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရအောင် ယူမှာပဲလေ။

သူမရဲ့ စကားလုံးတွေထဲမှာ ယုံကြည်မှုနဲ့ အာဏာစက်တွေ ပါဝင်နေလို့ မိုက်ကယ်အနေနဲ့ မသံသယရဲဘူး။ သူမက သူ့ကို စည်းစိမ်ချပြဖို့အတွက် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားလိမ့်မယ်လို့ တစ်စုံတစ်ခုက ပြောပြနေသလိုပဲ။

ဒါက မက်ထရိုပိုလစ်မှာ ရှိမယ့် တစ်စီးတည်းသော မော်တော်ကား မဟုတ်ဘူးဆိုတာကိုရော၊ နောက်ပိုင်းမှာ မိုက်ကယ်က ဒါတွေကို အများအပြား လက်ကားရောင်းချတော့မယ်ဆိုတာကိုရော သူမ သိနေပေမဲ့လည်း၊ မြို့စားကတော်က တခြားလူတွေ မရခင် မော်တော်ကားတွေကို အရင်ရယူပြပြီး သူမရဲ့ အာဏာနဲ့ စည်းစိမ်ကို လူတိုင်းရှေ့မှာ ကြွားလုံးထုတ်ချင်နေသေးတာ။

'တကယ့် လူမိုက်ကြီးပဲ။' မိုက်ကယ် စိတ်ထဲကနေ တွေးလိုက်မိတယ်။

"ဒါဆိုရင် မော်တော်ကားတွေကို မက်ထရိုပိုလစ်ရဲ့ လမ်းမတွေပေါ်မှာ တရားဝင် မောင်းနှင်ခွင့် ပြုလိုက်ပြီလို့ ဆိုလိုတာလားဗျာ" သူက သူမကို လှမ်းမေးလိုက်တယ်။

"ဟုတ်တယ်။ ငါ မြင်တွေ့ခဲ့ရတာတွေက လုံလောက်ပါပြီ"

မိုက်ကယ်ရဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုက ပိုလို့ မြင့်တက်လာတယ်။ နောက်ဆုံးတော့ သူက သူ့ရဲ့ စီးပွားရေးကို စတင်နိုင်တော့မှာဖြစ်ပြီး လေလံပွဲမှာ ပါဝင်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ အဆင့်အတန်းကို ရဖို့အတွက် လုံလောက်တဲ့ အမြတ်အစွန်းတွေ ရလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ရတာပေါ့။

စကားပြောလို့ ပြီးသွားတဲ့အခါမှာတော့ မိုက်ကယ်နဲ့ မြို့စားကတော်တို့ဟာ အိပ်ချိန်ရောက်တဲ့အထိ နောက်ထပ် စကားနည်းနည်း ထပ်ပြောဖြစ်ခဲ့ကြတယ်။

ပြီးတော့ နောက်တစ်နေ့မှာ ဗန်ဒါဘစ်တွေက သူတို့ရဲ့ အိမ်တော်ဆီ ပြန်ဖို့ ပြင်ဆင်ကြတာပေါ့။

သူတို့ မထွက်ခွာခင်မှာ မြို့စားကတော်က မိုက်ကယ်ကို နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် တွေ့ဆုံဖို့ တောင်းဆိုခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ သူမ ဘာအကြောင်း ပြောချင်လဲဆိုတာကို သူ အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းမိနေသားပဲ။

သူတို့က နန်းတော်တစ်ခုလုံးကို စီးမိုးမြင်တွေ့နေရတဲ့ မြင့်မားတဲ့ ထိုင်ခုံကြီးပေါ်မှာ သူမ ထိုင်နေတဲ့ တော်ဝင်ရာဇပလ္လင်ခန်းမထဲမှာ တွေ့ဆုံခဲ့ကြတယ်။

"မိုက်ကယ်။ မင်း ကောင်းကောင်း အိပ်ပျော်ခဲ့ရဲ့လား"

"ကျွန်တော် အိပ်ဖူးသမျှထဲမှာတော့ အကောင်းဆုံး မဟုတ်ပါဘူး" သူက အမှန်အတိုင်း ပြောလိုက်တယ်။ ကုတင်က အရမ်း မာလွန်းပြီး အခန်းထဲမှာလည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လုံးဝ သက်သောင့်သက်သာဖြစ်အောင် လုပ်ဖို့အတွက် ဘယ်လို အပူပေးစနစ်မှ ရှိမနေခဲ့ဘူးလေ။

မြို့စားကတော်က ရယ်မောလိုက်မိတယ်။ သူမ ပေးခဲ့တဲ့ ကုတင်က ထူးဆန်းတဲ့ ဘဲမွှေးတွေနဲ့ လုပ်ထားတာမို့လို့ ရွှေဒင်္ဂါး တစ်သန်းလောက် တန်ဖိုးရှိတယ်ဆိုတာကို သူမ သိနေလို့ပေါ့။

"ငါကတော့ ဒီလိုမျိုး ကောင်းကောင်းမွန်မွန် အိပ်မပျော်ရတာ ကြာပြီ" သူမက နန်းတော်ရဲ့ အနောက်ဘက်စင်္ကြံတွေမှာ သူမရဲ့ သားသမီးတွေနဲ့ မြေးတွေ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် ဆော့ကစားနေကြတာကို ကြင်နာစွာ ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။

"ဒါတွေအားလုံးက မင်းကြောင့်ပါ မိုက်ကယ်။ အဲဒါကြောင့် မင်း ရထိုက်တာကို ငါ ပေးချင်တယ်"

မြို့စားကတော်က တစ်စုံယောက်ကို လာဖို့ အချက်ပြလိုက်ပြီး မကြာခင်မှာပဲ အန်ဂျလာက အရိပ်ထဲကနေ ထွက်လာကာ ပလ္လင်ရှေ့မှာ ဒူးထောက်လိုက်တယ်။

"မင်းကြီး တောင်းဆိုထားတဲ့အတိုင်း အဲဒီပစ္စည်းကို ကျွန်မ ပြင်ဆင်ထားပါတယ်" သူမက သူမရဲ့ မျက်မှန်ပါးလေးကို ပင့်တင်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။

ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီးနောက် အန်ဂျလာက မိုက်ကယ်ဘက် လှည့်ကာ သတ္တုသေတ္တာတစ်လုံးကို သူ့ထံ ကမ်းပေးလိုက်တယ်။ ပထမဆုံး စစ်ဆေးကြည့်လိုက်တော့ မိုက်ကယ်က ဒါကို အလူမီနီယံတုံးအကြမ်းတစ်တုံးလို့ပဲ ထင်မှတ်မိတာ။

ဒါပေမဲ့ အန်ဂျလာက အဲဒါကို သူ့ဆီ လွှဲပြောင်းပေးပြီး သူ့လက်နဲ့ သတ္တုနဲ့ ထိမိသွားတဲ့ အခါမှာတော့ သူ့နှလုံးသားထဲမှာ ဆွဲငင်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရတယ်။

သေတ္တာထဲမှာ သူ့ကို လှမ်းခေါ်နေတဲ့ တစ်စုံတစ်ခု ရှိနေခဲ့တယ်။

ဒါ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။

သူက သတ္တုတုံးကို လှည့်လိုက်ရာ အတွင်းပိုင်း ယန္တရားကနေတစ်ဆင့် အပေါ်ဘက်ကနေ လက်ဆောင်ဗူးတစ်ခု ပွင့်လာသလိုမျိုး လျှောခနဲ ပွင့်ထွက်သွားတယ်။

အပေါ်မျက်နှာပြင်က နိမ့်ဆင်းသွားပြီး အတွင်းထဲက အရာဝတ္ထုက မိုက်ကယ်ရဲ့ မျက်နှာပေါ်ကို အလင်းရောင်တစ်ခု ဖြာကျလာစေတာပေါ့။

သူ အောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ အဖြူရောင်မီးတောက်တွေနဲ့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တောက်လောင်နေတဲ့ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖိုရဲ့ အပိုင်းအစအကြမ်းတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရတယ်။

"နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို ရဲ့ အပိုင်းအစတစ်ခုပဲ..." သူက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိတယ်။

မြို့စားကတော်က ပြုံးလိုက်တယ်။ "အန်ဂျလာက မင်းရဲ့ စိန်ခေါ်တိုက်ခိုက်ပွဲ စည်းကမ်းချက်တွေအကြောင်း ငါ့ကို ပြောပြပြီးသား။ မင်း ရည်ရွယ်နေခဲ့တာက ဒါပဲ မဟုတ်လား"

မြို့စားကတော်ပီပီပဲ၊ မိုက်ကယ်က ဦးရီးတော်ဂျက်အတွက် ဆင်ထားတဲ့ လျှို့ဝှက်ထောင်ချောက်ကို သူမက ချက်ချင်း ရိပ်မိနေခဲ့တာ။

သူမက အကြောင်းပြချက်ရှိလို့ မြို့စားကတော် ဖြစ်နေတာလေ။

"ငါက ဂျက်ရဲ့ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အပိုင်းအစတွေကို ခွဲစိတ်ပြီး ဖယ်ရှားခိုင်းလိုက်ပြီ။ သူ ဒါကို နောက်ထပ် လိုအပ်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါတင်မကဘဲ မင်းအတွက် အဲဒီထဲမှာ အပိုင်းအစတွေ နည်းနည်း ပိုထည့်ပေးထားသေးတယ်။ အကယ်၍ ဂျက်သာ တော်ဝင်မျိုးနွယ်ရဲ့ လမ်းစဉ်ကနေ သွေဖည်မသွားခဲ့ရင် သူ ရရှိမယ့် အရာတွေပေါ့"

* * * * * * * *

စာစဉ်(၄၂)