အခန်း ၅၀၄

အခန်း(၅၀၄)

ဒီအချိန်အတောအတွင်းမှာတော့ မှော်မျှော်စင်သခင်က မျက်လုံးတွေကို မှိတ်ထားပြီး နှုတ်ခမ်းတွေကို တင်းတင်းစေ့ထားခဲ့တယ်။ သူက ဒီအစည်းအဝေးထဲကို သူ့ရဲ့ရှိတည်မှုကို လုံးဝ အသိမပေးဘဲ လေညင်းလေးတစ်ချက်လိုပဲ တိတ်တဆိတ် ဝင်လာခဲ့တာပေါ့။

လူတိုင်းကတော့ သူဟာ ကားကြီးရဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုကို ဖြေရှင်းဖို့အတွက် နည်းလမ်းရှာဖွေရင်း အာရုံစူးစိုက်နေတာလို့ပဲ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ထင်နေကြတာပါ။

ဒါပေမဲ့ အမှန်တကယ်တော့ မှော်မျှော်စင်သခင်က ကြောက်နေခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

သူ့မျက်လုံးတွေကို ဖွင့်လိုက်ရင် သူ့လက်ထဲကို စာတစ်စောင်က မှော်ဆန်ဆန် ရောက်ရှိလာမှာကို သူ ကြောက်နေခဲ့တာပါ။

ဒီကားကြီးအကြောင်း ကြားရပြီးကတည်းက ဒါဟာ အဲဒီကောင်လေးနဲ့ ပတ်သက်နေလိမ့်မယ်ဆိုတဲ့ ခံစားချက်ဆိုးကြီးက သူ့ရင်ထဲမှာ နစ်ဝင်နေခဲ့တယ်။ အဲဒီကောင်လေးက မှော်ပညာနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အခြေခံအတွေးအခေါ်တွေကို အကုန်ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့တဲ့၊ ပါရမီမှာ အကန့်အသတ်မရှိတဲ့ ပါရမီရှင်ကောင်လေးလေ။

ဘာကြောင့်လဲတော့ သူလည်းမသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီကားကြီးတွေရဲ့ နောက်ကွယ်က လျှို့ဝှက်ချက်ကို သူ မကြာခင် သိရတော့မယ်လို့ စိတ်ထဲကနေ ကြိုတင်နိမိတ်သိနေခဲ့တယ်။

"မှော်မျှော်စင်သခင်"

သူ့ရဲ့ ဝါရင့်မှော်ဆရာတစ်ယောက်ချင်းစီက သူ့ကို မျှော်လင့်တကြီးနဲ့ ကြည့်နေကြတယ်။ အဆုံးမှာတော့ သူ အမှန်တရားကို ရှာဖွေရတော့မယ်ဆိုတာ သူ ကိုယ်တိုင်လည်း သိလိုက်တာပေါ့။

သူက စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ မျက်လုံးတစ်ဖက်ကို ဖွင့်ပြီး အခြေအနေကို အသာချောင်းကြည့်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်းကြီးက ဒီမိုက်ကယ်ဆိုတဲ့ ကောင်လေးအကြောင်း အချိန်ကိုက်သတင်းတွေကို သူ့ဆီ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပို့လာဦးမလားဆိုတဲ့ အတွေးနဲ့ တုန်ရင်နေတဲ့ သူ့လက်တွေကို ငုံ့ကြည့်လိုက်မိတယ်။

သူ့မျက်လုံးတွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပိုဖွင့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ စားပွဲပေါ်မှာ အပြားလိုက် ချထားတဲ့ သူ့လက်တွေကို မြင်လိုက်ရတယ်။

သူ မျက်လုံးတွေကို အပြည့်အဝ ဖွင့်လိုက်တယ်။ စာတစ်စောင်မှ ရှိမနေဘူး။

"ဟေး" သူက အစည်းအဝေးခန်းထဲက လူတိုင်းကို အံ့ဩသွားစေလောက်အောင် အားရပါးရ အော်ဟစ်လိုက်ပါတော့တယ်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ မှော်မျှော်စင်သခင်။ အဲဒီယာဉ်ကို မောင်းနှင်ဖို့ သူတို့ ဘယ်လိုမှော်ပညာမျိုး သုံးထားလဲဆိုတာကို ခင်ဗျား အဖြေရှာရသွားပြီလား"

မှော်မျှော်စင်သခင်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "ငါလည်းမသိဘူး" လို့ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်ပဲ ပြောလိုက်တယ်။

ဒီနေရာမှာတော့ လူတိုင်းက မှော်မျှော်စင်သခင်ကို ကြည့်ပြီး သူ့စိတ်ကော အကောင်းတိုင်း ရှိသေးရဲ့လားလို့ မတွေးဘဲ မနေနိုင်ကြတော့ဘူး။ မှော်ပညာရှင်အစည်းအရုံးက မှော်ကဝေတွေဟာ ပုံမှန်အားဖြင့် စိတ္တဇဆန်ပြီး ထူးဆန်းတတ်ကြတယ်ဆိုတာ သူတို့ သိထားပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ မှော်မျှော်စင်သခင်ကတော့ အရင်က ဒီလို အမူအရာမျိုး တစ်ခါမှ မပြခဲ့ဖူးဘူးလေ။

"ဒီယာဉ်တွေအကြောင်းကို နောက်ထပ် မပြောကြေး။ အဲဒါ ဘယ်လိုအလုပ်လုပ်လဲဆိုတာ ငါတို့မသိသလို၊ ဘယ်တော့မှလည်း သိရမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ ပြီးတော့ ဒီလူငယ်ပြောသွားသလိုပဲ အဲဒီစက်ပစ္စည်းက မှော်ပညာကို လုံးဝ သုံးမထားတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ။ ဒါကြောင့် ငါတို့ အဓိပ္ပာယ်ဖော်ဖို့ ကြိုးစားနေတာက အလကားပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

သူတို့ခေါင်းဆောင်ဆီက ဒီစကားတွေကို ကြားရတော့ ဝါရင့်မှော်ဆရာတွေဟာ ဒီအကြောင်းအရာကို လောလောဆယ် ဒီမျှနဲ့ပဲ ရပ်နားထားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြပြီး နောက်မှပဲ ပြန်ဆွေးနွေးဖို့ ထားလိုက်ကြတော့တယ်။

"မှော်ပညာရှင်အစည်းအရုံးနဲ့ကော အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ။ ခရီးသွားဧည့်သည်တွေ ရောက်လာတဲ့ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သူတို့ ငါတို့ကို ပြန်စာပို့ပြီလား" မှော်မျှော်စင်သခင်က ကားကြီးတွေအကြောင်း ဆွေးနွေးပွဲကို ပိတ်လိုက်ရလို့ ဝမ်းသာအားရနဲ့ မေးလိုက်တယ်။

"မပို့သေးဘူး မှော်မျှော်စင်သခင်။ သူတို့ သုံးရက်လောက်နေရင်တော့ ပြန်ကြားပေးလိမ့်မယ် ထင်တယ်" လို့ နောက်ထပ် မှော်ဆရာတစ်ယောက်က ပြန်ဖြေတယ်။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ မက်ထရိုပိုလစ်ရဲ့ ကောင်းကင်ယံမှာ မှော်စွမ်းအင်တွေ ပျံ့နှံ့လာတာကို ခံစားလိုက်ရလို့ လူတိုင်း မော့ကြည့်လိုက်ကြတယ်။

အခန်းရဲ့ မှန်ပြတင်းကနေတစ်ဆင့် ကျောပေါ်မှာ စာအိတ်အဖြူလေးတစ်စောင် တင်ထားတဲ့ ဂျိုးငှက်ဖြူတစ်ကောင်ဟာ မှော်မျှော်စင်ဆီကို တည့်တည့် ပျံသန်းဆင်းသက်လာတာကို သူတို့ မြင်လိုက်ရတာပေါ့။

"အာ၊ သူတို့ ပြန်ကြားစာ ပို့လိုက်ပြီ ထင်တယ်" လို့ မှော်မျှော်စင်သခင်က ပြောရင်း လက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ ဂျိုးငှက် ဝင်လာဖို့အတွက် ပြတင်းပေါက်တစ်ခုကို ဖွင့်ပေးလိုက်တယ်။

ဂျိုးငှက်က မျက်နှာကျက်မှာ ဝဲပျံပြီးနောက် အဆုံးမှာတော့ မှော်မျှော်စင်သခင်ရဲ့ လက်ပေါ်ကို ဆင်းသက်လာခဲ့တယ်။

"သူတို့ရဲ့ ပြန်ကြားစာကို ကြည့်ကြတာပေါ့" လို့ သူက ပြောရင်း စိတ်အခြေအနေ ကောင်းလွန်းလို့ သီချင်းညည်းပြီး ဂျိုးငှက်ဆီကနေ စာကို ဖြုတ်လိုက်တယ်။

သူက စာအိတ်ကို အမြန်ဆုတ်ဖြဲပြီး စာရွက်ကို စတင်လှန်ဖတ်လိုက်တာပေါ့။

အဲဒီနောက် စာထဲက အကြောင်းအရာတွေကို မှော်မျှော်စင်သခင် စိုက်ကြည့်လိုက်မိတဲ့အချိန်မှာတော့ သူဟာ ရုတ်တရက် ကျောက်ရုပ်လို တောင့်တင်းသွားခဲ့တယ်။

ဒီစာက မှော်ပညာရှင်အစည်းအရုံးက ပို့တာ လုံးဝ မဟုတ်ဘူး။

'ချစ်လှစွာသော မိတ်ဆွေ...

ဟယ်လို၊ ငါပဲ နောက်တစ်ခါ ထပ်လာပြန်ပြီ။ အဲဒီကားကြီးတွေ အကြောင်းကတော့...'

မှော်မျှော်စင်သခင်က စာကို ကိုင်ထားရင်း သူ့လက်တွေ တုန်ရင်လာခဲ့တယ်။ သူ့မျက်နှာကြီး မှောင်ကျသွားပြီး အဆုံးမှာတော့ မီးတောင်တစ်ခု ပေါက်ကွဲသလို သူ့ရဲ့ ဒေါသတွေကို အကုန် အော်ဟစ်ပေါက်ကွဲပစ်လိုက်ပါတော့တယ်။

"တောက် ဆီဘက်စတီယန်... ခင်ဗျားကိုတော့ဖြင့်။ အကြောင်းအရာ အားလုံးကို စာတစ်စောင်တည်းနဲ့ အကုန်ပြောပြလိုက်ရင် ပြီးနေတာကို။ ဘာဖြစ်လို့ ငါ့ကို ဒီလောက်တောင် စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်အောင် လုပ်ရတာလဲ"

မှော်မျှော်စင်သခင်ဟာ ဆီဘက်စတီယန် ဒီစာကို ရေးနေတုန်းက ဖြစ်နေမယ့် မျက်နှာပေးကို အတိုင်းသား မြင်ယောင်နေမိတယ်။ အဲဒီလူက သူ့ကို စနောက်ပြီး အကြီးအကျယ် ပျော်နေတာ ဖြစ်ရမယ်။

ဆီဘက်စတီယန်အနေနဲ့ မိုက်ကယ်အကြောင်း သိသမျှအားလုံးကို သူ့ကို ပြောပြထားနိုင်ရဲ့သားနဲ့။ ဒါကို မလုပ်ဘဲ မှော်မျှော်စင်သခင်ကိုလည်း သူကိုယ်တိုင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ ရင်တထိတ်ထိတ်နဲ့ လန့်ဖျပ်သွားရမယ့် ခံစားချက်မျိုး ခံစားရအောင် လုပ်ခဲ့တာပေါ့။

သူ သံသယဝင်ခဲ့သလိုပဲ ပါရမီရှင်ကောင်လေး မိုက်ကယ်က အဲဒီကားကြီးတွေရဲ့ နောက်ကွယ်က တရားခံ ဖြစ်နေခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ ဒီတစ်ကြိမ်မှာလည်း အဲဒီထဲမှာ မှော်ပညာ တစ်စက်မှ ပါမနေဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်က စက်မှုပိုင်းဆိုင်ရာမှာ ပါရမီပါရုံတင်မကဘဲ ဒီလောက်အထိ မှော်စွမ်းအားပါ ထူးချွန်ပြောင်မြောက်နေတာက တရားလွန်လွန်းတယ်လို့ ယူဆလို့ရတယ်။ နတ်ဘုရားမက မျက်နှာလိုက်နေတာများလား။

"မှော်မျှော်စင်သခင်... တစ်ခုခု မှားလို့လား" လို့ မှော်ဆရာတွေက သူ့ကို မေးကြတယ်။

သူက စာရွက်ကို စားပွဲပေါ် ဘုန်းခနဲ ဆောင့်ချလိုက်ပြီး လူတိုင်းရဲ့ အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်တယ်။

"ငါတို့ အဲဒီကားကြီးတွေရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို အဖြေရှာနေဖို့ မလိုတော့ဘူး။ ငါတို့ဆီမှာ အချိန် နှစ်တစ်ရာ ရှိရင်တောင် အဖြေရှာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

အခြားမှော်ဆရာတွေက စိတ်ပျက်သွားတဲ့ အမူအရာတွေ ပြသကြတယ်။ သူတို့က အဲဒီကားကြီးတွေကို တကယ် လိုအပ်နေတာလေ။

"ဒါဆို ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ"

"ငါတို့ အဲဒါတွေကို ဝယ်ရုံပဲပေါ့။ ကားကြီးတွေကို ဘာနာဘီဘဏ္ဍာတိုက်ရဲ့ လေလံပွဲမှာ ရောင်းချလိမ့်မယ်"

ဒီစကားက လူတိုင်းရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှု မီးတောက်တွေကို တောက်လောင်သွားစေခဲ့တယ်။ အဲဒီကားကြီးတွေကို ရရှိဖို့က အခုဆိုရင် ဒီလေလံပွဲအတွက် သူတို့ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော ဦးစားပေး ဖြစ်သွားပြီပေါ့။ သူတို့က ဒီနှစ် လေလံပွဲကို ကျော်လိုက်ဖို့တောင် စဉ်းစားနေခဲ့ကြတာ ဖြစ်ပေမဲ့ ကားကြီးတွေကို ဝယ်လို့ရနိုင်မှန်း သိလိုက်ရပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ သူတို့ရဲ့ စိတ်အာရုံတွေ လုံးဝ ပြန်လည် နိုးကြားလာခဲ့ကြတယ်။

"ဒါက အကောင်းဆုံးပဲ မှော်မျှော်စင်သခင်။ ဒါပေမဲ့ အခြားလူတွေလည်း ဒီအကြောင်းကို သိသွားရင် သူတို့လည်း ကားကြီးတွေကို ရဖို့ ပြိုင်ဆိုင်ကြလိမ့်မယ်။ အဲဒီကားကြီးတွေရဲ့ အသုံးဝင်မှုနဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်တွေအကြောင်း မက်ထရိုပိုလစ် တစ်ခွင်လုံးမှာ သတင်းတွေ ပျံ့နှံ့နေလောက်ပြီဆိုတာ ကျွန်တော် သေချာပေါက် သိနေတယ်"

မက်ထရိုပိုလစ် တစ်မြို့လုံး အဲဒီကားကြီးတွေအတွက် ပြိုင်ဆိုင်ကြလိမ့်မယ်လို့ ပြောရင်တောင် လွန်အံ့မထင်ပါဘူး။ အဲဒါတွေရဲ့ အသုံးဝင်မှုက နေရာအနှံ့မှာ သုံးလို့ရတာကြောင့် လူတိုင်းက သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကုမ္ပဏီအတွက် အဲဒါတွေကို ရယူပြီး အကျိုးအမြတ် ထုတ်နိုင်ကြတာပေါ့။

အဲဒီကားကြီးတွေက ဘယ်ကုမ္ပဏီရဲ့မဆို လက်ရှိ အရောင်းစာရင်းကို သုံးဆ ဒါမှမဟုတ် လေးဆလောက်အထိ မြှင့်တင်ပေးနိုင်တာကြောင့် လေလံပွဲမှာ အဲဒါကို ရဖို့အတွက် ပိုပြီးတော့တောင် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ကြလိမ့်မယ်။ သူတို့မှာ ရှိသမျှ အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ရရင်တောင် ဒါက ထိုက်တန်နေတာပဲလေ။

ဒါဟာ သူတို့လို အားကောင်းတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုတောင်မှ ဒါကို ကိုယ်တိုင်ရရှိဖို့အတွက် အသည်းအသန် ပြိုင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်လို့ ဆိုလိုတာပါ။

"လက်ဂါစီ့စ်တွေလည်း သေချာပေါက် ပါဝင်လာလိမ့်မယ်။ အဲလ်ရစ်က အဲဒီမော်တော်ကားတွေကို ရရင် အကျိုးအမြတ်တွေ အများကြီး ရသွားလိမ့်မယ်"

"ဒါကြောင့်လည်း မြို့စားကတော် ကိုယ်တိုင်က ခွင့်ပြုပေးခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း ဒါကို လေလံပွဲမှာ ဝယ်ဖို့ စီစဉ်နေတာ နေမှာပါ"

"စစ်သည်တော်တွေလည်း ရောက်လာကြလိမ့်မယ်။ ကားကြီးတွေက သူတို့ရဲ့ စစ်ပွဲဆင်နွှဲတဲ့ ပုံစံကို အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲပစ်လိမ့်မယ်"

မှော်မျှော်စင်နဲ့အတူ သူတို့ဟာ မက်ထရိုပိုလစ်ရဲ့ အဓိက အဖွဲ့အစည်းကြီး ခြောက်ခု ဖြစ်ကြတယ်။ သူတို့ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ အာဏာ၊ ငွေကြေးနဲ့ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုတွေကြောင့် သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်က လေလံပွဲမှာ ကားကြီးတွေကို အနိုင်ရရှိသွားဖို့က အလားအလာ သိပ်များနေတာပေါ့။

မှော်မျှော်စင်သခင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ငါတို့ မှော်ပညာရှင်အစည်းအရုံးဆီကနေ အကူအညီ တောင်းရလိမ့်မယ်။ သူတို့ဆီကို တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး သတင်းစကား ပို့လိုက်ပါ" လို့ ပြောလိုက်တယ်။

သူ့လက်အောက်က မှော်ဆရာတွေက ခေါင်းညိတ်ပြရင်း "သတင်းစကားထဲမှာ ဘာတွေ ထည့်ရေးရမလဲ" လို့ မေးကြတယ်။

"မှော်ကဝေတွေရဲ့ တပည့်တွေထဲက တစ်ယောက်ကို စေလွှတ်ပေးဖို့ သူတို့ကို ပြောလိုက်။ ဘရက်စတန်ဆိုရင် ရပြီ"

ကျန်တဲ့ မှော်ဆရာတွေက အံ့ဩသွားကြတယ်။ ဒါက အရေးကြီးမှန်း သူတို့ သိထားပေမဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ကိုအထိ အသုံးချရမယ့်အထိ ဒီလောက်အထိ အရေးကြီးလိမ့်မယ်လို့ သူတို့ မထင်ထားခဲ့ကြဘူးလေ။

"ဒီကိစ္စကို ခင်ဗျား သေချာရဲ့လား မှော်မျှော်စင်သခင်"

"သေချာတာပေါ့" သူက ခေါင်းညိတ်ပြတယ်။ "ဒါက သူ့ရဲ့ တိုးတက်မှုအတွက် သိပ်ကောင်းလိမ့်မယ်"

မှော်ကဝေတွေရဲ့ တပည့်တွေဟာ ပါရမီ သိပ်ပါကြတယ်။ ထိပ်သီးတွေထဲက ထိပ်သီးတွေသာ အနာဂတ်မှာ မှော်ကဝေတစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ အခွင့်အရေး ရကြတာပါ။

ဒါကြောင့်မို့လို့ ဒီတပည့်အများစုဟာ အထီးကျန်ဆန်တတ်ကြတယ်။ သူတို့က ထိပ်ဆုံးမှာ ရောက်နေတာကြောင့် သူတို့ ဘေးနားမှာ ဘယ်သူမှ ရှိမနေဘူးလေ။

ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ဒါက ကွဲပြားသွားလိမ့်မယ်။

မှော်မျှော်စင်သခင်ဟာ မိုက်ကယ်နဲ့ ဘရက်စတန်တို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို မြင်တွေ့ရဖို့ စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့တယ်။ အဲဒီနှစ်ယောက်ဟာ တူညီတဲ့ အဆင့်အတန်းမှာ အဖော်အပေါင်း ဖြစ်သွားကြပြီး တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ပိုမိုမြင့်မားတဲ့ အဆင့်အတန်းဆီ ရောက်အောင် တွန်းအားပေးနိုင်ကြလိမ့်မယ်လေ။

* * * * * * * *