အခန်း ၂၈၀
Vol. 28 Ch. 280
အခန်း(၂၈၀)
မိတ်ကပ်ဆရာမရဲ့ လက်တွေက အလုပ်ရှုပ်နေတယ်။ သူက မျက်လုံးအောက်က အရေပြားကို ပိုပြီးညိုမှောင်သွားအောင် ညိုတိုတို ဖောင်ဒေးရှင်းကို သုံးလိုက်ပြီး မကျန်းမမာ ဖြစ်နေတဲ့ ပုံစံမျိုး ပေါ်ထွက်လာစေဖို့ မေးစေ့ကိုတော့ အရေပြားထက် ပိုလင်းတဲ့ အရောင်တစ်မျိုးနဲ့ ဖုံးအုပ်ပေးလိုက်ပါတယ်။
ဂျူဟယွန်းက မှန်ကိုကြည့်ဖို့ ခေါင်းကို နည်းနည်း လှည့်လိုက်တယ်။
“ဒီမှာလေ၊ အရေးအကြောင်းတွေကို နည်းနည်းလောက် ပိုပြီး ပေါ်လွင်အောင် လုပ်ပေးဖို့ လိုမယ်ထင်တယ်”
“နှာခေါင်းဘေးက ပါးစပ်စွန်းအရေးအကြောင်းတွေကို ပြောတာမလား”
“အင်း၊ ဟုတ်တယ်”
“အမကြီးရာ၊ မိတ်ကပ်ကို အရမ်းကြီး လွန်အောင် ပြင်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ကင်မရာထဲမှာ အိုစာသွားလိမ့်မယ်”
“ငါက အသက်ကြီးတဲ့ အခန်းက သရုပ်ဆောင်ရမှာဆိုတော့ အဲဒီအတိုင်း ပုံစံပေါက်နေရမှာပေါ့”
“အဲဒါတော့ ဟုတ်ပါပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ဒါကြီးက မရယ်ရဘူးလား။ သူက အမကြီးထက် ဆယ်နှစ်တောင် ငယ်တာမဟုတ်ဘဲနဲ့ အမကြီးနဲ့သူက အမေနဲ့သမီး ဖြစ်နေရတယ်လို့။ သူတို့အနေနဲ့ ပိုငယ်တဲ့ မင်းသမီးတစ်ယောက်ကိုပဲ ရွေးချယ်ပြီး သရုပ်ဆောင်ခိုင်းလိုက်ရမှာ”
ဂျူဟယွန်းက မိတ်ကပ်ဆရာမရဲ့ ညည်းတွားသံကို ဂရုမစိုက်ဘဲ မိတ်ကပ်ပြင်ဆင်မှုကိုသာ ဆက်ပြီး စစ်ဆေးနေလိုက်တယ်။ ဒီရုပ်ရှင်ထဲမှာ ဂျူဟယွန်းရဲ့ သမီးအဖြစ် သရုပ်ဆောင်မယ့် ဆူယွန်းက အသက်ဘယ်လောက်ပဲ ရှိရှိ အရေးမကြီးပါဘူး။ ဒါရိုက်တာက ဆူယွန်းကို ရွေးချယ်ခဲ့တာပဲ။ အဲဒါနဲ့တင် လုံလောက်နေပါပြီ။ ပြီးတော့ ဆူယွန်းအနေနဲ့ ဒီရုပ်ရှင်ထဲမှာ ပြသနိုင်တဲ့ သရုပ်ဆောင်မှုအပိုင်းကလည်း သိပ်ပြီး ကျဉ်းမြောင်းမနေပါဘူး။ သူက မိဘတွေ သေဆုံးသွားတာကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုတွေထဲ ကျရောက်သွားပြီး အသည်းအသန် ငိုကြွေးရင်း၊ နောက်ဆုံး အဖိုးအိုရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို မခံရခင်အထိ ကမ္ဘာကြီးကို မကြောက်မရွံ့ ရင်ဆိုင်ရဲတဲ့ အထက်တန်းကျောင်းသူလေး နေရာကနေ သရုပ်ဆောင်ရတာလေ။
ဆူယွန်းနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ဒုတိယသမီးဖြစ်တဲ့ ယိုဂျင်ရဲ့ အခန်းက သရုပ်ဆောင်ရတာ ပိုပြီး လွယ်ကူပါတယ်။ အဓိကကတော့ သူက လိမ္မာတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်လိုပဲ သရုပ်ဆောင်ရုံပါပဲ။ သူ့အမေနဲ့ သူ့အစ်မ သေဆုံးသွားတာကို သိလိုက်ရပြီးတဲ့နောက် စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ် ဖြစ်သွားတဲ့ အခိုက်အတန့်တစ်ခု ရှိခဲ့ပေမယ့် အဲဒီအခန်းက သူ့ရဲ့ကျောပြင်ကို ရိုက်ကူးရင်း မှိန်ဖျော့ကွယ်ပျောက်သွားအောင် စီစဉ်ထားတာမို့ နူးညံ့သိမ်မွေ့တဲ့ စိတ်ခံစားမှု သရုပ်ဆောင်ချက်မျိုးတွေ အများကြီး မလိုပါဘူး။
ဂျူဟယွန်းက ဆူယွန်းအပေါ် ဘယ်လိုပဲ တွေးနေပါစေ၊ သူ့ရဲ့ သရုပ်ဆောင်မှုကတော့ စိတ်ကျေနပ်စရာ ကောင်းပါတယ်။ သူက နုပျိုတဲ့ မျက်နှာမျိုးလည်း ရှိတာမို့ ဂျူဟယွန်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်သရုပ်ဆောင်မှုအပေါ် စိတ်အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေသရွေ့တော့ ဘာပြဿနာမှ ရှိလာမှာမဟုတ်ဘူး။
“ပြီးပါပြီ အမကြီး”
ဂျူဟယွန်းက မိတ်ကပ်ဆရာမကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောပြီး မတ်တတ်ရပ်လိုက်တယ်။ မှန်ထဲက မကျန်းမမာ ဖြစ်နေတဲ့ အမျိုးသမီးကြီးကို ကြည့်ရင်း ဂျူဟယွန်းက အေးစက်စက် အပြုံးတစ်ခု ပြုံးလိုက်တယ်။ သူက သူ့ရဲ့ အဲဒီလို အမူအရာမျိုးကို သဘောကျတယ်။ မိတ်ကပ်ပြင်ဆင်မှုကလည်း ကောင်းပါတယ်။ သူက သူ့ရဲ့ ခရမ်းရောင် ဆံပင်တွေကို အမည်းရောင်အဖြစ် ပြန်ဆိုးထားပြီး ကောက်ကွေးနေတဲ့ ဆံပင်တွေကိုလည်း ဖြောင့်ထားလိုက်တယ်။ သူက သပ်သပ်ရပ်ရပ် ရှိနေပေမယ့် မိတ်ကပ်ကြောင့် မျက်လုံးတွေက ပိုပြီး စူးရှထက်မြက်နေလို့ အေးစက်ပြီး အကျိုးအကြောင်း ဆင်ခြင်တတ်တဲ့ ပုံစံမျိုး ပေါက်နေတယ်။ သူ လိုချင်တဲ့ ပုံစံအတိုင်း ခံစားချက်ကို ရရှိသွားခဲ့ပြီ။
ဂျူဟယွန်း သရုပ်ဆောင်ရမယ့် ဒုတိယသားရဲ့ ဇနီးနေရာကတော့ အတ္တကြီးတဲ့ လူတစ်ယောက် ဖြစ်ပါတယ်။ အသက်ကြီးနေပြီဖြစ်တဲ့ အဖေအိုကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ချင်တဲ့ လင်ယောက်ျားကို အဖေအိုကို ပစ်ထားခဲ့ဖို့ ပြောခဲ့တဲ့လူကလည်း သူပါပဲ။ မိသားစုဆိုတဲ့ အုပ်စုကြီးကို သူက ကာကွယ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမယ့် အဲဒါဟာ သူ့အတွက် ခိုလှုံရာနေရာတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားလို့သာ ဖြစ်ပါတယ်။ သူက နောက်ဆုံးအချိန်မှာ သူ့ကိုယ်သူ ဘေးကင်းလုံခြုံနိုင်မယ်ဆိုရင် အရာအားလုံးကို စွန့်ပစ်သွားမယ့် လူစားမျိုး ဖြစ်နေလို့ပဲ။ မူရင်းဝတ္ထုထဲမှာတော့ ဒုတိယသားက သူ့ဇနီးနဲ့အတူ သေဆုံးသွားတာ ဖြစ်ပေမယ့် ဇာတ်ညွှန်းရေးနေစဉ်အတွင်းမှာ ပြင်ဆင်လိုက်လို့ ဇနီးဖြစ်သူကသာ အရင်ဆုံး သေဆုံးသွားခဲ့ပါတယ်။ ဒါရိုက်တာက ပြောတာတော့ ပရိသတ်တွေကို အဖိုးအိုရဲ့ ရင်ထဲမှာရှိတဲ့ ဖခင်မေတ္တာ အနည်းငယ်မျှကို ပြသနိုင်ဖို့နဲ့ ပထမသားကို သတ်ဖြတ်လိုက်တဲ့အချိန်က ရူးသွပ်မှုကို ပိုပြီး ပေါ်လွင်စေဖို့အတွက် အခုလိုမျိုး ပြင်ဆင်လိုက်တာလို့ ဆိုပါတယ်။
“ငါ ကောင်းကောင်း သေနိုင်ပါစေလို့ပဲ မျှော်လင့်ရတာပေါ့”
သူက သန့်သန့်ရှင်းရှင်းသေလို့မရပါဘူး။ တစ်ရုပ်ရှင်လုံးမှာ ပရိသတ်တွေအနေနဲ့ သူ့ရဲ့ သေဆုံးမှုအပေါ် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေစေဖို့အတွက် သူက အတတ်နိုင်ဆုံး အသည်းအသန်နဲ့ စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ကောင်းအောင် သေပြရပါမယ်။ ဒုတိယသားရဲ့ ဇနီးက သူ့ရဲ့ သေခြင်းတရားကို နောင်တမရဘဲ လက်ခံမယ့် ဇာတ်ကောင်မျိုး မဟုတ်ဘူး။ ပရိသတ်တွေအနေနဲ့ အဖိုးအိုအပေါ် ပိုပြီး ကိုယ်ချင်းစာစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာစေဖို့အတွက် လူသားတွေရဲ့ စိတ်ဓာတ်အောက်ခြေ အစွန်းဆုံးအထိကို သူက ပရိသတ်တွေကို ပြသနိုင်ရင် အကောင်းဆုံး ဖြစ်လိမ့်မယ်။
သူ မိတ်ကပ်ပြင်တဲ့ အခန်းထဲကနေ ထွက်လာတဲ့အခါမှာတော့ ဒီရုပ်ရှင်ထဲမှာ အတူတူ သရုပ်ဆောင်ရမယ့် မင်းသား ကန်ဆူယောနဲ့ ဆုံတွေ့ခဲ့ပါတယ်။
“ဟူး၊ အမကြီး ကြည့်ရတာ အရမ်းကြီး ကြောက်စရာမကောင်းနေဘူးလား”
“အဲဒါ ကောင်းတာပေါ့၊ အဲဒါ ငါ ရည်ရွယ်ထားတဲ့ ပုံစံပဲ”
သူက အသက် ၄၀ အစောပိုင်းအရွယ်ရှိပြီဖြစ်တဲ့ ကန်ဆူယောနဲ့ အရင်ကလည်း အတူတူ အလုပ်လုပ်ခဲ့ဖူးတဲ့ အတွေ့အကြုံ ရှိတာမို့လို့ သူ့အနားမှာ စိတ်အေးလက်အေး ရှိနေပါတယ်။
“ဒါဆို သွားကြစို့၊ ငါ့ဇနီးကြီး”
“ကောင်းပြီလေ”
ကန်ဆူယောက သူ့ကို လိုက်ပို့ပေးမယ့် အမူအရာမျိုးနဲ့ လက်ကို ကမ်းပေးလိုက်တယ်။ ဂျူဟယွန်းက ပုခုံးနှစ်ဖက်ကို တွန့်ပြလိုက်ပြီး အသာလေး ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့ပါတယ်။ ရိုက်ကွင်းက ဆိုးလ်မြို့နဲ့ နီးတဲ့နေရာတစ်ခုမှာ ရှိပြီး ပုံမှန် အပါတ်မန့်တစ်ခုရဲ့ ပုံစံတူအတိုင်း တည်ဆောက်ထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဂျူဟယွန်းက ရိုက်ကွင်းပတ်ပတ်လည်ကို လမ်းလျှောက်ကြည့်နေလိုက်တယ်။ အပြင်မှာ သွားရောက်ရိုက်ကူးရတဲ့ အခန်းတွေ ရှိသလိုမျိုး၊ လူအများကြားထဲမှာ အော်လို့မရတာကြောင့် အခုလို ရိုက်ကွင်းထဲမှာပဲ ရိုက်ရတဲ့ အခန်းတွေလည်း ရှိပါတယ်။ တော်တော်လေး တည်ငြိမ်တဲ့ အခန်းတွေကိုတော့ အပြင်မှာ သွားရိုက်ကြပြီး လှုပ်ရှားမှုများတဲ့ အခန်းတွေကိုတော့ အခုလို ပုံစံတူ ရိုက်ကွင်းတွေထဲမှာ ရိုက်ကူးကြတာပါ။ လူတွေရဲ့ ကန့်ကွက်တိုင်တန်းမှုတွေကြောင့် တစ်ရိုက်ကွင်းလုံး ကြန့်ကြာသွားနိုင်တာမို့ အဖွဲ့သားတွေက အရာအားလုံးကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီးသား ဖြစ်နေခဲ့တယ်။
အနုပညာဒါရိုက်တာက အရာရာကို လိုက်လံစစ်ဆေးနေတာကို သူ မြင်လိုက်ရတယ်။ သူက ပစ္စည်းတစ်ခုချင်းစီရဲ့ တည်နေရာနဲ့ ထောင့်ချိုးတွေကိုပါ အတော်လေး အလုပ်ရှုပ်ခံပြီး ဂရုစိုက်နေတဲ့ ပုံစံမျိုး ပေါက်နေပါတယ်။
“ဟေ့ ဒီ နံရံကပ်စက္ကူက မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ပြောထားတယ်မလား”
“တောင်းပန်ပါတယ်”
“မြန်မြန် ပြန်ကပ်လိုက်စမ်း။ နံရံတစ်ခုချင်းစီမှာ မတူညီတဲ့ နံရံကပ်စက္ကူတွေ ကပ်ထားတဲ့ အပါတ်မန့်မျိုး ဘယ်နေရာမှာ မြင်ဖူးလို့လဲ။ ပြီးတော့ အဲဒီ ပန်းကန်တွေ တန်ဖိုးနည်းတဲ့ ပုံစံပေါက်နေတဲ့ ပန်းကန်တွေကို မသုံးရဘူးလို့ ငါ ပြောထားတယ် မဟုတ်လား။ နောက်ပြီး အဲဒီ စားပွဲခင်းကောပဲ။ ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ လုံးဝကို မလိုက်ဖက်ဘူး”
အနုပညာဒါရိုက်တာက စိတ်တိုဒေါသထွက်နေပါတယ်။ အဲဒါက လက်ထောက်ဒါရိုက်တာနဲ့ အကြိမ်အနည်းငယ်မျှ စကားများ ငြင်းခုံခဲ့ရလို့ နေပါလိမ့်မယ်။ ဒီရုပ်ရှင်ကို ရိုက်ကူးဖို့အတွက် အဖွဲ့သားတွေ အများကြီး လိုအပ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် ရှိနေမယ့် နေ့ဟူ၍ တစ်ရက်မျှ မရှိခဲ့ပါဘူး။
“သမီးက သရုပ်ဆောင်သစ် ယိုဂျင် ပါရှင့်။ သမီးကို ကူညီစောင့်ရှောက်ပေးကြပါဦးနော်။ အို သမီးက သရုပ်ဆောင်သစ် ယိုဂျင် ပါရှင့်။ သမီးကို ကူညီစောင့်ရှောက်ပေးကြပါဦးနော်”
သူက ရိုက်ကွင်းထဲကို ဝင်လာရင်း လူတိုင်းကို လိုက်လံနှုတ်ဆက်နေတဲ့ ယိုဂျင်ကို မြင်လိုက်ရတယ်။ အဲဒါက သရုပ်ဆောင်သစ်တိုင်း ဖြတ်သန်းရတဲ့ အတွေ့အကြုံမျိုး ပါပဲ။ မိမိရဲ့ နာမည်ကို အများဆုံး ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရတဲ့ အချိန်မျိုးပေါ့။
“အမကြီး ဂျူဟယွန်းမင်္ဂလာပါရှင့်”
သူက ယိုဂျင်ကို သူ့ကို စီနီယာလို့ ခေါ်စရာမလိုကြောင်း ပြောပြထားခဲ့ဖူးပါတယ်။ သူက ပြုံးနေတဲ့ ယိုဂျင်ကို ပြန်လည်နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီးနောက် ထိုင်လိုက်တယ်။ ယိုဂျင်က သူ့ဘေးနားမှာ လာထိုင်ပါတယ်။
“လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ခဲ့ရဲ့လား”
“ဟုတ်ကဲ့ လုပ်ခဲ့ပါတယ်”
“ယုံကြည်မှု ရှိနေတဲ့ အသံပဲ”
“သမီး ဘယ်တော့မှ အမှားလုပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး”
“အခုလို ကြားရတာ စိတ်အေးရတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အရမ်းကြီးတော့ စိတ်မလှုပ်ရှားပါနဲ့ဦး။ အရမ်းကြီး တောင့်တင်းနေရင် အမှားလုပ်မိတတ်တယ်”
“ဟုတ်ကဲ့ပါ”
ယိုဂျင်က ဒါဟာ သူ့ရဲ့ ပထမဆုံး ရုပ်ရှင်ရိုက်ကူးမှုဖြစ်ကြောင်း သူ့ကို ပြောပြခဲ့ပါတယ်။ ဇာတ်လမ်းတွဲ ရိုက်ကူးမှုနဲ့ ကွဲပြားတာကြောင့် ရိုက်ကွင်းရဲ့ အခြေအနေနဲ့ အသားကျဖို့ နည်းနည်းလောက် အခက်အခဲရှိခဲ့ပေမယ့် အခုတော့ အဆင်ပြေသွားပြီလို့လည်း ပြောပါတယ်။ ဇာတ်လမ်းတွဲတွေကျတော့ ပရိသတ်တွေရဲ့ တုံ့ပြန်မှုအပေါ် မူတည်ပြီး ဇာတ်ညွှန်းက အမြဲတမ်း ပြောင်းလဲနေတတ်သလို သတ်မှတ်ထားတဲ့ အချိန်အတွင်း အမှီလွှင့်ရမှာမို့ အချိန်က အဓိက သော့ချက် ဖြစ်နေတတ်ပါတယ်။ အခန်းတစ်ခုချင်းစီကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပြီးအောင် လုပ်ဖို့က အရေးကြီးလှတယ်။
အဲဒါနဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ ရုပ်ရှင်တွေကျတော့ အချိန်ပိုပြီး အများကြီးရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အချိန်အကြာကြီး ဖြုန်းလေလေ လူအင်အား ကုန်ကျစရိတ်တွေကလည်း မြင့်တက်လာမှာမို့ အချိန်က အဓိက သော့ချက် ဖြစ်နေတာကတော့ အတူတူပါပဲ။
“ငါ့သမီးလေး၊ ရောက်နေပြီပဲ”
“မင်္ဂလာပါ ဦးလေး”
“ဒီနေ့ တစ်ရက်လုံး ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဖြတ်သန်းကြတာပေါ့၊ ဟုတ်ပြီလား”
“ဟုတ်ကဲ့ပါ”
ကန်ဆူယောက ပြုံးရင်း ထိုင်လိုက်တယ်။ ရိုက်ကွင်းပြင်ဆင်မှုကလည်း အားလုံးနီးပါး ပြီးစီးသွားတဲ့ ပုံစံမျိုး ရှိနေခဲ့ပြီ။
“ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အမှားကြောင့် အချိန်ကြန့်ကြာသွားရတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်။ တကယ်ကို အနူးအညွတ် တောင်းပန်ပါတယ်ခင်ဗျာ”
အနုပညာအဖွဲ့ရဲ့ အငယ်ဆုံးအဖွဲ့ဝင်လေးက လူတိုင်းကို လိုက်လံတောင်းပန်နေပါတယ်။ ကန်ဆူယောက ဘာမှမဖြစ်ကြောင်းနဲ့ သူ့ရဲ့ တာဝန်ရှိတဲ့ နေရာကိုသာ ပြန်သွားဖို့ ပြောလိုက်တယ်။ ကန်ဆူယောက ရုပ်ရှင်လောကထဲမှာ သူ့ရဲ့ ကြင်နာတတ်မှုကြောင့် နာမည်ကြီးတာမို့လို့ သူ့ရဲ့ စကားလုံးတိုင်းက တကယ်ကို နူးညံ့ပျော့ပျောင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာတတ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း ဘယ်အရာကိုမဆို မရမက လုပ်တတ်တဲ့ ဂျူဟယွန်းတောင်မှ သူ့အနားမှာ ရှိနေတဲ့အခါ အတော်လေး သတိထားနေရတာ ဖြစ်ပါတယ်။
ထိုင်နေတဲ့ ယိုဂျင်က ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်ပြီး ခပ်လှမ်းလှမ်းမှာရှိတဲ့ ဒါရိုက်တာဆီကို လျှောက်သွားခဲ့တယ်။
အဲဒါကို ကြည့်ရင်း ဂျူဟယွန်းက သူ့ရဲ့ ဟိုးအရင် နေ့ရက်တွေကို ပြန်လည်အမှတ်ရသွားခဲ့ပါတယ်။
အဲဒါက သူ အသက် ၂၀ အစောပိုင်းအရွယ်မှာ ရုပ်ရှင်တိုလေးတစ်ကားကနေတစ်ဆင့် ‘လူငယ်စတား’ ဆိုတဲ့ ဘွဲ့အမည်ကို ရရှိခဲ့တဲ့ အချိန်တုန်းကပေါ့။ သူက နောက်ထပ် ဒုက္ခခံရမှာ မဟုတ်တော့ဘူးလို့ တွေးပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့မိတယ်။ အဲဒီတုန်းက ဂျူဟယွန်းဟာ ကိုရီးယားနိုင်ငံက သတ်မှတ်ထားတဲ့ စံပြအမျိုးသမီးလေးလိုမျိုး တခြားသူတွေကို အများကြီး ကူညီတတ်တဲ့ ယဉ်ကျေးပြီး လိမ္မာတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ဖူးပါတယ်။
တစ်နေ့မှာတော့ သူ ဇာတ်ညွှန်းကို ကြည့်နေတုန်း အရေးကြီးတဲ့ လူကြီးတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ဆုံဖို့ ချိန်းဆိုထားတယ်လို့ အပြောခံရပြီး ဝမ်းသာအားရနဲ့ အိမ်ကနေ ထွက်လာခဲ့တယ်။ သူ့အိမ်အပြင်ဘက်မှာ အမည်းရောင် ဆီဒန်ကားတစ်စီး ရှိနေပြီး အဲဒီကားက သူ့ကို မြို့ထဲက အဆင့်မြင့် ဘားတစ်ခုဆီ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ပါတယ်။
အဲဒီတုန်းက သူက သိပ်ပြီး ရိုးအလွန်းခဲ့တာပဲ။ ဂျူဟယွန်းက သူ့ကိုယ်သူ ရွံရှာမိသလိုမျိုး ပြုံးလိုက်တယ်။ အဲဒီနေ့မှာ ဂျူဟယွန်းက အဲဒီ ဗီအိုင်ပီလူကြီး ကို အတင်းအကျပ် ဧည့်ခံဖျော်ဖြေပေးခဲ့ရပါတယ်။ အဲဒီလူကြီးက သူ့ရဲ့ ပေါင်တွေကို မရပ်မနား ပွတ်သပ်နေခဲ့တယ်။ သူ ထွက်ပြေးဖို့တောင် မတွေးရဲခဲ့ပါဘူး။ ကြောက်လန့်လွန်းလို့ သူ့ခေါင်းထဲမှာ ဘာမှမရှိတော့ဘဲ ဗလာဖြစ်သွားခဲ့ရတယ်။ သူ့ရဲ့ ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်နေတဲ့ အမူအရာက အဲဒီလူ့အတွက်တော့ မျက်နှာချိုသွေးနေသလိုမျိုး မြင်သွားခဲ့ပုံရပြီး အဲဒီလူက အရင်ကထက် ပိုပြီး ရဲတင်းလာတာကြောင့် ဂျူဟယွန်းက ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်စွာနဲ့ နောက်ကို ဆုတ်လိုက်မိတယ်။
ကျယ်လောင်တဲ့ ရယ်မောသံနဲ့အတူ ‘မင်းက မျက်နှာချိုသွေးနေတာပဲ’ ဆိုတဲ့ စကားလုံးတွေက သူ့နားထဲ ဝင်လာခဲ့တယ်။ အဲဒီအဖြစ်အပျက်က ဆယ်စုနှစ်တစ်ခု ကြာမြင့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေမယ့် ဂျူဟယွန်းကတော့ အဲဒီအချိန်တုန်းက အနံ့အသက်၊ လေထုရဲ့ အပူချိန်၊ ဆူညံသံတွေ၊ စားပွဲပေါ်က အစားအစာနဲ့ ဝိုင်တွေ၊ နောက်ဆုံး ကြမ်းပြင်ရဲ့ အထိအတွေ့ကိုပါ အခုထိ မှတ်မိနေဆဲ ဖြစ်ပါတယ်။
သူ သတိပြန်ဝင်လာတဲ့အခါမှာတော့ ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားရမယ်ဆိုတဲ့ အတွေးက သူ့ခေါင်းထဲ ပြည့်နှက်သွားခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ လက်တွေ့ မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။ အဲဒီတွေ့ဆုံမှုကို ဖန်တီးပေးခဲ့တဲ့လူက သူ့နားကို ချဉ်းကပ်လာပြီး အခုလိုမျိုး ပြောခဲ့လို့ပဲ။
‘မင်း သူ့ရှေ့မှာ အထာကောင်းနေဖို့ လိုမယ်။ မဟုတ်ရင် မင်းရဲ့ အနာဂတ်က ခက်ခဲသွားလိမ့်မယ်။ မင်း အဲဒီရုပ်ရှင်ကို ရိုက်ချင်တယ် မဟုတ်လား။ ဇာတ်လမ်းတွဲလည်း ရှိသေးတယ်လေ။ မင်း ဒီနေရာမှာတော့ အလျှော့ပေးလိုက်ရမယ်၊ ငါ့ရဲ့ မင်းသမီးလေး အန် ရဲ့။ မဟုတ်ဘူးလား။ မင်း နာမည်လေးတောင် မထုတ်နိုင်ခဲ့တဲ့ အရင်နေ့ရက်တွေကို တကယ်ပဲ ပြန်သွားချင်လို့လား။ မင်းရဲ့ မျက်နှာကို ခဏလေးအတွင်းမှာတင် လူတွေ မေ့လျော့သွားမယ့် နေ့ရက်တွေဆီ ပြန်သွားချင်လို့လား’
ဂျူဟယွန်းက အဲဒီစကားတွေကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ ပြိုလဲသွားခဲ့ရတယ်။ သူ့မှာ ဆင်ခြင်တုံတရားလေး နည်းနည်းတော့ ကျန်နေသေးတာမို့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ပွတ်သပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ လက်ကို အသည်းအသန် ငြင်းဆန်ခဲ့ပါတယ်။
ငရဲလို ဆိုးဝါးလှတဲ့ ညစာစားပွဲ ပြီးဆုံးသွားတဲ့အခါမှာတော့ ဂျူဟယွန်းဟာ သူ အောင်မြင်မှုလမ်းကြောင်းပေါ် လျှောက်လှမ်းရတော့မယ်ဆိုတဲ့ စကားကို ရုပ်ရှင်ဒါရိုက်တာတစ်ဦးဆီက ကြားသိရပြီးနောက် အိမ်ပြန်လာခဲ့ပါတယ်။ အကယ်၍ အဲဒီလူက သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကိုသာ တောင်းဆိုခဲ့မယ်ဆိုရင် ဂျူဟယွန်းအနေနဲ့ သူ့ကို တွန်းလှန်နိုင်ခဲ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒါက အဲဒီလိုမျိုး နေရာဖြစ်ခဲ့ပြီး အဲဒီလိုမျိုး အခြေအနေ ဖြစ်နေခဲ့လို့ပဲ။ မိမိရဲ့ လျှာကို ကိုက်ဖြတ်ပြီး သေဖို့အထိ အခြေအနေမျိုး မပြင်ဆင်ထားဘူးဆိုရင် အဲဒါက သာမန်မိန်းကလေးတစ်ယောက် မလွတ်မြောက်နိုင်တဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ပိုက်ကွန်ကြီးတစ်ခု ပါပဲ။
သူ အိမ်ပြန်ရောက်တဲ့အခါ သူ့မောင်လေး ဘန်ဂျူးရဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ ဆုံမိသွားပြီး ဂျူဟယွန်းက အသည်းအသန် မျက်နှာလွှဲလိုက်ရင်း သူ့အခန်းထဲကို ပြေးဝင်သွားခဲ့တယ်။ တံခါးအပြင်ဘက်က ဘန်ဂျူးက စိတ်ပူတဲ့ အသံမျိုးနဲ့ ဘာဖြစ်တာလဲလို့ လှမ်းမေးပြီး နောက်ဆုံး ငိုတောင်ငိုလာခဲ့ပေမယ့် ဂျူဟယွန်းကတော့ တံခါးကို မဖွင့်ပေးနိုင်ခဲ့ပါဘူး။ တံခါးဖွင့်လိုက်ရင် သူ ဒီနေရာတင်ပဲ ပြိုလဲသွားလိမ့်မယ်လို့ ခံစားနေရလို့ပဲ။
ဂျူဟယွန်းက နံရံကို ခေါင်းနဲ့ ဆောင့်လိုက်ပြီး အတွေးကမ္ဘာထဲ ကျရောက်သွားခဲ့တယ်။ အနာဂတ်မှာ သူ ဘာဆက်လုပ်ရမလဲ။ သူ့ဖုန်းထဲမှာတော့ ကြော်ငြာတစ်ခု ရရှိပြီဖြစ်ကြောင်း မက်ဆေ့ခ်ျတစ်ခု ဝင်လာခဲ့တယ်။ အံ့ဩစရာ ကောင်းလိုက်တာ။ သူ့ရဲ့ ပထမဆုံး ရုပ်ရှင်ပြီးနောက်မှာ လူတွေက သူ့ကို အကောင်းမြင်ခဲ့ကြပေမယ့် သူ့လို မင်းသမီးသစ်တစ်ယောက်အနေနဲ့ အခုလို ကြော်ငြာကြီးကြီးမားမား ရိုက်ကူးရမယ့် အခွင့်အရေးမျိုးကိုတော့ ပုံမှန်အားဖြင့် မရနိုင်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူ့ရဲ့ ပေါင်ကို တစ်ကြိမ်မျှ ‘ငှားရမ်း’ လိုက်ရုံနဲ့ အဲဒီအခွင့်အရေးကို သူ ရရှိသွားခဲ့ပြီ။
အဲဒီအခိုက်အတန့်မှာပဲ ဂျူဟယွန်းဟာ သူ့ရင်ထဲက တစ်စုံတစ်ခု ကွဲကြေပျက်စီးသွားသလိုမျိုး ခံစားလိုက်ရတယ်။ သူ နံရံကနေ ခေါင်းကို ပင့်မလိုက်တဲ့အခါ နေမင်းကြီးက ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပါတယ်။ အရင်က ရှိခဲ့တဲ့ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေတဲ့ ခံစားချက်တွေက ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဘယ်တုန်းကနဲ့မျှမတူအောင် စိတ်က ကြည်လင်လန်းဆန်းသွားခဲ့ရတယ်။
ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်မှာတော့ ဂျူဟယွန်းက အဲဒီကြော်ငြာကို ရိုက်ကူးခဲ့ပါတယ်။ သူက အစွမ်းကုန်လည်း ကြိုးစားခဲ့တယ်။ အဲဒီနောက်ပိုင်းမှာတော့ သူ့ဆီ ရောက်လာသမျှ ကြော်ငြာမှန်သမျှကို တစ်ခုမှ ငြင်းဆန်ခြင်း မရှိခဲ့ပါဘူး။ သူက ခေါက်ဆွဲခြောက်ကြော်ငြာ၊ ပြီးတော့ လူထုကြားထဲမှာ ‘အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရဲ့ ပုံရိပ်ကောင်းကို ဖျက်ဆီးတယ်’ လို့ အများက သတ်မှတ်ထားတဲ့ မုန့်ကြော်ငြာတွေကိုပါ ရိုက်ကူးခဲ့သလို ဆိုးလ်မြို့မှာတောင် ထုတ်လွှင့်ခြင်းမရှိတဲ့ ကြော်ငြာတွေကိုပါ ရိုက်ကူးခဲ့ပါတယ်။ သူ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ အပါတ်မန့်ကြော်ငြာတစ်ခုနဲ့ အလှကုန်ပစ္စည်း ကြော်ငြာတစ်ခုကို ရိုက်ကူးခွင့် ရခဲ့ပေမယ့် အဲဒါတွေက တစ်ကြိမ်စီပဲ ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာတော့ သူက ပတ်ဝန်းကျင် အရပ်ရပ်ကနေ စော်ကားပုတ်ခတ်မှုတွေကို ခံနေရပြီ ဖြစ်ပါတယ်။ သူ့ကို စော်ကားပုတ်ခတ်တဲ့ လူတွေကတော့ နာအူနူရီ၊ ဟိုက်တဲလ်၊ ပြီးတော့ ချောလီယန် လိုမျိုး ဖိုရမ်တွေပေါ်မှာ စာတွေရေးဖို့အတွက် ဈေးကြီးတဲ့ အင်တာနက်ဖိုးတွေ ပေးနေကြတဲ့ လူတွေပါပဲ။ ဂျူဟယွန်းက အများပြည်သူတွေရဲ့ သဘာဝက ဘယ်လိုမျိုး အလုပ်လုပ်လဲဆိုတာကို သဘောပေါက် နားလည်သွားခဲ့တယ်။
သူ အောင်မြင်ခဲ့တဲ့ လူရွေးပွဲတွေက ဇာတ်လမ်းတွဲတွေကိုတောင် စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး ကြော်ငြာရိုက်ကူးရေးတွေအပေါ်မှာပဲ အာရုံစိုက်လိုက်ပါတယ်။ ဒါရိုက်တာတစ်ဦးက သူ့ကို ပိုက်ဆံပဲမက်တဲ့ မိန်းမဆိုးကြီးလို့ ပြောတာကို တစ်ခါ ကြားဖူးပေမယ့် အဲဒါတွေက သူ့အတွက် အရေးမကြီးပါဘူး။ ဘားအဖြစ်အပျက်ကို စီစဉ်ပေးခဲ့တဲ့ အဲဒီလူက သူ့နားကို နောက်တစ်ကြိမ် ချဉ်းကပ်လာပြီး အဲဒီအလုပ်ကို ထပ်လုပ်ဖို့ အတင်းအကျပ် အကျပ်ကိုင်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမယ့် ဂျူဟယွန်းက သူ့ကို ဆဲဆိုလိုက်ပြီး အဲဒီလူရဲ့ ပေါင်ကို ကန်ပစ်လိုက်တယ်။ အဲဒီလူက ‘မင်း အခုချက်ချင်း ဒီလောကထဲကနေ ထွက်သွားချင်လို့လား’ လို့ သူ့ကို လှမ်းအော်ခဲ့ပြီး ဂျူဟယွန်းကတော့ ‘Fxxx’ လို့ ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်ပါတယ်။ သူ အခုလိုမျိုး ရိုင်းစိုင်းတဲ့ စကားလုံးတွေကို ပြောဆိုနိုင်ခဲ့တာကို သူ့ကိုယ်သူ အံ့ဩမိပေမယ့် မကြာခင်မှာပဲ အဲဒါကို အသားကျသွားခဲ့တယ်။ အာဏာပိုင်တွေကို တွန်းလှန်ရတာက သူ့ကို ဖော်ပြမတတ်အောင် ကောင်းမွန်တဲ့ ပီတိ ခံစားချက်မျိုးကို ပေးစွမ်းနိုင်လို့ပဲ။
ဂျူဟယွန်း အသည်းအသန် ပိုက်ဆံရှာနေရတဲ့ တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းပြချက် ရှိပါတယ်။ အဲဒါကတော့ ပိုက်ဆံပြတ်လပ်သွားမှာကို ကြောက်ရွံ့တဲ့ စိတ်နဲ့ ဘဝရဲ့ ဆင်းရဲပင်ပန်းမှုတွေကြောင့် ဖြစ်ပြီး၊ အဲဒီလို အခြေအနေမျိုး ရှိနေခဲ့လို့သာ ပထမဆုံးအကြိမ်မှာ အဲဒီလိုနေရာမျိုးဆီ ခေါ်ဆောင်ခြင်းကို ခံခဲ့ရတာ ဖြစ်လို့ပဲ။ အဲဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်မယ့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းကတော့ သူ့မှာ ပိုက်ဆံရှိနေရပါမယ်။
ဂျူဟယွန်းက ပိုက်ဆံတွေကို အောင်မြင်စွာ စုဆောင်းနိုင်ခဲ့ပြီး သူ့လက်ထဲမှာ လုံလောက်တဲ့ ပိုက်ဆံတွေ ရှိလာတဲ့အခါမှာတော့ သူ ဘာကိုမှ ကြောက်စရာ မလိုတော့ပါဘူး။ သူက မဂ္ဂဇင်း အင်တာဗျူးအားလုံးမှာ ကြော်ငြာဇာတ်ညွှန်း ထုတ်လုပ်သူတွေကို ဆဲဆိုပစ်လိုက်ပြီး သူ လုပ်ချင်တဲ့ အခန်းတွေကိုသာ ရွေးချယ်သရုပ်ဆောင်လာခဲ့ပါတယ်။ သူ့ကို ပြုစုစောင့်ရှောက် ချင်တဲ့ အဖိုးကြီး အချို့နဲ့ တွေ့ဆုံရတဲ့ အခါမှာတော့ သူက သူတို့ကို လက်ခလယ် ပြသနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ပါတယ်။
အဲဒီနောက်ပိုင်းမှာတော့ ဂျူဟယွန်းက မင်းသမီးငယ်လေးတွေအနေနဲ့ သူ့လိုမျိုး အတွေ့အကြုံမျိုး မကြုံတွေ့ရလေအောင် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပေးခဲ့ပေမယ့် ဧည့်ခံဖျော်ဖြေမှု က ယဉ်ကျေးမှုတစ်ရပ်လိုမျိုး ဖြစ်နေပြီး အပျော်အပါးက စီးပွားရေးတစ်ခုလိုမျိုး ဖြစ်နေတဲ့ ဒီလောကကြီးကို ပြောင်းလဲပစ်ဖို့ကတော့ မလွယ်ကူခဲ့ပါဘူး။ ဒါကြောင့်လည်း သူ ယိုဂျင်လိုမျိုး လူငယ်လေးတွေကို ကြည့်မိတဲ့အခါတိုင်း အမြဲတမ်း စိတ်ပူနေမိတာ ဖြစ်ပါတယ်။
သူက အဲဒီကလေးမလေးကို တခြားသူတွေနဲ့ အလျှော့မပေးဘဲ ကြီးပြင်းလာစေချင်တယ်။
ဒီလောကထဲမှာ အချိန်ကုန်လွန်လာတဲ့အခါ မင်းသမီးတစ်ယောက် ဖြစ်ရတဲ့ အရာအားလုံးက လှပမနေဘူးဆိုတာကို သဘောပေါက်လာပါလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ယိုဂျင်ရဲ့ အမေက နာမည်ကြီး ဆံပင်ညှပ်ဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို ဖွင့်လှစ်ထားတာမို့လို့ သူက အခုလိုမျိုး ညစ်ပတ်တဲ့ သွေးဆောင်မှုတွေထဲ ကျရောက်သွားမှာ မဟုတ်ပေမယ့် ခက်ခဲတဲ့ ဘဝကို ဖြတ်သန်းနေရတဲ့ မင်းသမီးတွေအတွက်တော့ အဲဒီလို သွေးဆောင်မှုတွေက တွန်းလှန်ဖို့ ခက်ခဲလှပါတယ်။
သူက အဲဒီမင်းသမီးတွေကို သူ့လိုမျိုး လုပ်ဖို့လည်း ပြောပြလို့ မရပါဘူး။ အခုအချိန်မှာ သူ ဘာမှမခံစားရတော့ဘူး ဆိုပေမယ့်လည်း အများပြည်သူတွေနဲ့ အတူတူ အလုပ်လုပ်ကြတဲ့ လူတွေရဲ့ အထင်သေးတဲ့ အကြည့်တွေကတော့ ငရဲဆိုးကြီးတစ်ခုဆီ ဖိတ်ခေါ်နေသလိုမျိုး ပါပဲ။ သူတို့ရဲ့ မျက်လုံးတွေက ကြောက်စရာကောင်းပြီး ညစ်ပတ်လွန်းလှတယ်။
‘ဒါပေမဲ့ ငါ အခုထိ ဒီနေရာမှာ ရှိနေသေးတယ်ဆိုတာက ငါက မင်းသမီးတစ်ယောက် ဖြစ်ဖို့ မွေးဖွားလာခဲ့လို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်’
ဂျူဟယွန်းက စာမျက်နှာတစ်ခုကို ကျော်လှန်လိုက်တယ်။ အဲဒီအခိုက်အတန့်မှာပဲ သူ့ရဲ့ ဇာတ်ညွှန်းပေါ်ကို အရိပ်တစ်ခု ကျရောက်လာခဲ့ပါတယ်။ သူ မော့ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ဒီရုပ်ရှင်ထဲမှာ သူ့ရဲ့ ပထမ သမီးအဖြစ် သရုပ်ဆောင်မယ့် ဆူယွန်းကို မြင်လိုက်ရတယ်။
သူက ဒီလောကကြီးထဲမှာ သူ့နဲ့မတူညီတဲ့ တခြားနည်းလမ်းတစ်ခုနဲ့ ရုန်းကန်ရှင်သန်နေတဲ့ လူတစ်ယောက် ဖြစ်ပါတယ်။ ဂျူဟယွန်းအနေနဲ့ သူ့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေကို အထင်သေးပြီး ညစ်ပတ်တယ် လို့ ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချဖို့ စိတ်ကူးမရှိသလိုပဲ သူ့နားကို ပိုပြီး ချဉ်းကပ်ဖို့လည်း မလိုအပ်ဘူးလို့ ခံစားရပါတယ်။ ဂျူဟယွန်းရဲ့ ဆောင်ပုဒ်ကတော့ ဝက်ကျွေးတဲ့ အစာကို စားရမယ့်အတူတူ ငတ်မွတ်ပြီး သေဆုံးသွားတာကမှ ပိုကောင်းဦးမယ် ဆိုတာပါပဲ။
“မင်္ဂလာပါ၊ စီနီယာ ဂျူဟယွန်း”
“လာလေ၊ ဆူယွန်း”
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ရှင့်”
ဆူယွန်းက ပြုံးလိုက်ပါတယ်။
* * * * * * * * *