အခန်း (၂၃၅၅-၂၃၅၆)
Vol. 236 Ch. 2355-2356
အခန်း (၂၃၅၅) - ပိုင်ဇီဝမ်ချင်း
ဓားငယ်လေး သည် ဤနှစ်များအတွင်း အခြေခံအားဖြင့် ဖန့်ချန် ၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း၌သာ အိပ်စက်နေခဲ့သည်။
သူမနှင့် ဖန့်ချန် တို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ အလွန်ပင် ထူးခြားသည်။ ဖန့်ချန် သည် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင်အဆင့် သို့ တက်လှမ်းပြီးသည့်နောက်ပိုင်း၌ သူ သောက်သုံးခဲ့သမျှသော စင်ကြယ်သောဗောဓိသီးများမှာ သူတစ်ဦးတည်းအတွက်သာ မဟုတ်ဘဲ ဓားငယ်လေး အတွက်လည်း အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိခဲ့သည်။
ဓားငယ်လေး အိပ်စက်နေသည့် ဖြစ်စဉ်မှာ ထိုအနှစ်သာရများကို အစာကြေအောင် ချေဖျက်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူမသည် ဖန့်ဖိန်အန်း ၏ တည်ရှိမှုကို ခံစားမိမှသာ နိုးထလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
“ဓားငယ် အစ်မ၊ ကျွန်တော် ကျွန်တော် ဂရုစိုက်ပါ့့့မယ်ယ။ ဒီနေရာမှာ ကျွန်တော့်ကို အနိုင်ကျင့်နိုင်မယ့်သူ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး၊ အစ်မ စိတ်ချပါ ”
ဖန့်ဖိန်အန်း ၏ မျက်ဝန်းများတွင်လည်း မခွဲနိုင်မခွာရက်ခြင်းများ ပြည့်နှက်နေသည်။ မည်သို့ဆိုစေကာမူ သူနှင့် ဓားငယ်လေး အတူရှိခဲ့သည့် အချိန်မှာ သိသာစွာပင် ပိုမို ကြာမြင့်ခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင်ပင် ဖန့်ချန် သည် ရုတ်တရက် ရင်တုန်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ချက်ချင်းပင် ဓားငယ်လေး ကို ပြန်ခေါ်လိုက်သည်။ ဖန့်ဖိန်အန်း နှင့် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ၁၉ ထပ် ဟင်းလင်းပြင်ကို ထိုးဖောက်ကာ ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
သူသည် ယခင်က ရှိခဲ့သည့် နယ်မြေသို့ ပြန်သွားရန် အစီအစဉ် မရှိတော့ပေ။ ဒီတစ်ခါ ယင်လောက သို့ ပြန်ရောက်သည့်အခါ မရောက်သင့်သည့် နေရာတွင် ပေါ်လာခြင်းကပင် ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူများ ၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေရသည်ထက်စာရင် ပိုကောင်းပါသေးသည်။
အခုလေးတင် ခံစားလိုက်ရသည့် ရင်တုန်မှုက အကယ်၍ သူသာ ထိုနေရာတွင် ဆက်နေမည်ဆိုပါက မလွဲမသွေ ထွက်ပြေးနိုင်တော့မည် မဟုတ်ဟု သူ့ကို ခံစားမိစေသည်။
သံအလောင်းရဟန္တာ တို့၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်ရသည်ထက်ပင် ပို၍ ကြေကွဲဖွယ် ကောင်းလိမ့်မည်။
ဖန့်ချန် နှင့် ဓားငယ်လေး တို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ကြာမြင့်ချိန် အနည်းငယ် အကြာတွင် ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ ဖန့်ဖိန်အန်း ၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။
လာသူမှာ အရပ် ပေတစ်ထောင်ခန့် မြင့်သော်လည်း အလွန်ပင် ပိန်လှီနေသည်။ ဝါးလုံးကဲ့သို့ ပိန်လှီကာ လက်တံလေးဖက်မှာ ရှည်လျားပြီး လက်နှစ်ဖက်မှာ မြေပြင်သို့ပင် ထိလုနီးပါး ဆွဲကျနေသည်။
သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မျက်နှာဖုံးတစ်ခုကို တပ်ဆင်ထားပြီး ထိုမျက်နှာဖုံးမှာ ဖရုံသီးခွံကို ထွင်းထုထားသကဲ့သို့ ရှိသည်။ မည်သည့် အဆင်တန်ဆာမှ မပါဘဲ အလွန်ပင် ရိုးရှင်းလှသည်။ မျက်လုံးနှစ်လုံးနှင့် နှာခေါင်းပေါက် တစ်ခုသာ ပါရှိသည်။
“တွမ်းမူ ဦးလေး။”
ဖန့်ဖိန်အန်း က ချိုမြိန်စွာ ပြုံး၍ ပြောသည်။
“ခုနကပဲ ကွမ်းမိုဟိုင် ဘက်က ဇင်ဟွန်းလူမျိုး တွေက လူ့လောကက လာတဲ့ အမှိုက်တစ်ကောင်ကို ဖမ်းမိလိုက်တယ်၊ အရသာက တကယ်ကို အရသာရှိတာပဲ။”
“မင်း စားလိုက်တာလား။”
တွမ်းမူ ဦးလေး က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောသည်။ သူ၏ အသံတွင် အတက်အကျ မရှိ၊ အလွန် ပြားညီပြီး အေးစက်လှသည်။
“စားလိုက်တယ်၊ ကျွန်တော် မနေနိုင်ဘူးလေ။”
ဖန့်ဖိန်အန်း က ဟီးဟီးရယ်မောလျက် ပြောသည်။
“နောက်ဆိုရင်တော့ ဟိုဟိုဒီဒီ မစားနဲ့တော့၊ ငါနဲ့ ပြန်လိုက်ခဲ့ပါ။ မင်း ဒီတစ်ခါ ထွက်ပြေးလာတာ... တော်တော်ကြာနေပြီ။”
တွမ်းမူ ဦးလေး စကားဆုံးသည်နှင့် ရုတ်တရက် ဖန့်ချန် ရပ်တည်ခဲ့ဖူးသော နေရာကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။
ဖန့်ဖိန်အန်း ၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးမှာ ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။
ကံကောင်းစွာပင် တွမ်းမူ ဦးလေး သည် အကြည့်ကို ချက်ချင်း ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်ပြီး သူနှင့် သူ၏ ခြေအောက်ရှိ အလောင်းကြီးကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် တိုးဝင်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
၃၆ ထပ် ဟင်းလင်းပြင်။
ကျယ်ပြန့်လှသော မြေပြင်ပေါ်တွင် မည်မျှကြာအောင် တည်ရှိခဲ့မှန်း မသိနိုင်သော ရှေးဟောင်းနန်းတော်တစ်ခု ရှိနေသည်။
“နောက်ဆိုရင်တော့ အကြောင်းမရှိဘဲ ဟိုဟိုဒီဒီ လျှောက်မသွားနဲ့တော့။”
တွမ်းမူ ဦးလေး က အေးဆေးစွာ ပြောသည်။
ဖန့်ဖိန်အန်း က နာခံစွာ ခေါင်းညိတ်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့၊ ဖိန်အန်း သိပါပြီ။”
……
“ပြန်ရောက်လာပြီ”
ဖန့်ချန် တစ်ယောက်လုံး အနည်းငယ် လျော့ကျသွားသည်။
၁၈ ထပ် ယင်လောက၏ လေထုမှာ ၁၉ ထပ် နှင့် သိသိသာသာ ကွာခြားနေသည်။
ထိုနေရာသို့ ရောက်သည်နှင့် တစ်ကိုယ်လုံး သက်တောင့်သက်သာ ရှိသွားသည်။
“အမ်... မင်းက ဘယ်သူလဲ။ ပိုင်ဇီဖုန်းချွန်း၊ ဓားစာခံ လဲလှယ်ဖို့ ပြောထားတာကို မင်းက လူတွေကို တိတ်တဆိတ် ပုန်းခိုခိုင်းထားတာလား။”
“ချင်းရီ၊ ဒါက နားလည်မှုလွဲတာပါ၊ အရင်ဆုံး မလုပ်ပါနဲ့ဦး။”
ဖန့်ချန် ၏ မျက်နှာ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူသည် လူအုပ်စုနှစ်ခု၏ အလယ်တွင် ရောက်နေမှန်း သိလိုက်ရသည်။
တစ်ဖက်တွင် ပိုင်ဇီဖုန်းချွန်း နှင့် ဝတ်ရုံနက် ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုဝင် လောရှူ တို့ ရှိသည်။
အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ပိုင်ဇီဖုန်းချွန်း ၏ စကားအရ မြင်းလော့မျိုးနွယ်စု ၏ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုများ ဖြစ်ရမည်။
နှစ်ဖက်စလုံး၏ အလယ်တွင် လူငယ် ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု တစ်ဦးစီကို ဖမ်းဆီးထားကြပြီး ဓားစာခံ လဲလှယ်နေသည့် ဖြစ်စဉ်မှာ ထင်ရှားသည်။
ဖန့်ချန် စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
မူလနေရာသို့ ပြန်မရောက်သော်လည်း ထိုနေရာမှာလည်း မဆိုးလှပေ။
ဤနေရာတွင် ရှိနေသည့် ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုများထဲ၌ အစွမ်းထက်ဆုံးသူမှာ တစ်ပိုင်းသူတော်စင် အဆင့်မျှသာ ရှိသည်။
စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အဆင့် ရှိသည့် သူ၏ အနေအထားအရဆိုလျှင် အသက်စွမ်းအင် သူတော်စင် အဆင့်နှင့် ရင်မဆိုင်ရသရွေ့တော့ စိုးရိမ်စရာ မရှိပေ။
“ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ ကိစ္စတွေကို ပါဝင်ဖို့ အစီအစဉ်မရှိဘူး၊ အရင် ထွက်သွားပါတော့မယ်။”
ဖန့်ချန် လက်ယှက်ကာ နှုတ်ဆက်ပြီး ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။
“နေဦး”
မြင်းလော့ချင်းရီ ၏ မျက်နှာမှာ မှောင်မည်းသွားသည်။
“ဒီအတိုင်း ထွက်သွားမလို့လား။ ဒီနေ့ ပိုင်ဇီမျိုးနွယ်စုက ငါတို့ မြင်းလော့မျိုးနွယ်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မရှင်းပြနိုင်ရင် ဘယ်သူမှ ဒီနေရာကနေ လွယ်လွယ်နဲ့ ထွက်သွားလို့ မရဘူး ”
ပြောရင်းနှင့် သူသည် ပိုင်ဇီဖုန်းချွန်း ကို အေးစက်စက် ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ရက်စက်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။
ထိုအချိန်တွင် လောရှူ က ဖန့်ချန် ကို ရုတ်တရက် မှတ်မိသွားသည်။
“မင်းပဲ ”
မြင်းလော့မျိုးနွယ်စုမှ ဝိညာဉ်များမှာလည်း လှောင်ပြောင် ရယ်မောကြသည်။ ထိုသူပြောလိုက်မှ သူတို့၏ ခန့်မှန်းချက်မှာ ပို၍ သေချာသွားသည်။
“ကြည့်ရတာ မင်း ၁၉ ထပ် ဟင်းလင်းပြင်ကနေ ပြန်ရောက်လာတာပေါ့ ”
ပိုင်ဇီဖုန်းချွန်း သည် လောရှူ ကို တိတ်နေရန် လက်ကာပြလိုက်ပြီး ဖန့်ချန် ကို အနည်းငယ် လေးနက်သည့် မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်သည်။
၁၉ ထပ် ဟင်းလင်းပြင်
မြင်းလော့ချင်းရီ ၏ မျက်နှာ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဖန့်ချန် ကို ကြည့်သည့် အကြည့်များတွင်လည်း လေးစားမှု အရိပ်အယောင်အနည်းငယ် ပါလာသည်။
ယင်လောကတွင် ၁၉ ထပ် ဟင်းလင်းပြင်သို့ သွားရဲသူများမှာ အနည်းဆုံးတော့... စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင် အဆင့် ဖြစ်ရမည်၊
သာမန် သူတော်စင် များမှာ ထိုနေရာသို့ သွားရန်ပင် မဝံ့ရဲကြပေ။ ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူများနှင့် တွေ့ပါက ထွက်ပြေးရန်ပင် အခွင့်အရေး မရှိဘဲ အသက်ရှင်လျက် အမြည်ခံရကာ နောက်ဆုံးတွင် ဝါးမျိုခံရမည် ဖြစ်သည်။
ထိုအချက်ကို တွေးမိသည်နှင့် မြင်းလော့ချင်းရီ ၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ လေးနက်သွားသည်။
သူသည် အခြား ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုများကို အကြည့်ဖြင့် သတိပေးလိုက်ပြီး ခေတ္တမျှ စောင့်ကြည့်နေရန် အချက်ပြလိုက်သည်။
“၁၉ ထပ်ဘက်က တကယ်ကို ရှုပ်ထွေးတယ်၊ ဒါကြောင့် ဘာကိစ္စမှ မရှိရင် မဆင်းတာ အကောင်းဆုံးပဲ။ နောက်ပြီး ကျွန်တော်က ဒီကို ဖြတ်သန်းလာတဲ့သူ သက်သက်ပါ၊ ခင်ဗျားတို့ ကိစ္စတွေထဲ ကျွန်တော် ဝင်မပါလိုပါဘူး။”
ဖန့်ချန် က ရယ်မောလျက် ပြောသည်။
“တကယ်ပဲ ဝင်မပါဘူးလား မင်းတို့ ပိုင်ဇီမျိုးနွယ်စုတွေကပဲ အမြဲတမ်း ဇာတ်လမ်းတွေ လုပ်နေတာ။ အရင်က လူသားတွေအတွက် လမ်းကြောင်းဖွင့်ပေးတုန်းကလည်း ဘယ်လောက် လျှို့ဝှက်တယ် ထင်လဲ၊ နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့ မြင်းလော့မျိုးနွယ်က တွေ့သွားတာပဲ မဟုတ်လား။
ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ ပိုင်ဇီမျိုးနွယ်စုက ဒီလောက်တောင် အရှက်ရစရာကောင်းအောင် လုပ်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူ ထင်မှာလဲ၊ ငါတို့ မြင်းလော့မျိုးနွယ်ကိုပဲ အပြစ်ဖို့သွားသေးတယ်။
ငါတို့မှာ သက်သေအပြည့်အစုံ ရှိတယ်၊ မင်းတို့ ပိုင်ဇီဝမ်ချင်း ဆိုတဲ့ မိန်းမပျက်က ဒီကိစ္စမှာ ပါဝင်ပတ်သက်နေတာပဲ ”
မြင်းလော့ချင်းရီ က လှောင်ပြောင် ရယ်မောသည်။
ပိုင်ဇီဖုန်းချွန်း ၏ မျက်နှာမှာ မှောင်မည်းသွားပြီး အေးစက်စက် အော်ပြောသည်။
“ပိုင်ဇီဝမ်ချင်း ရဲ့ နာမည်ကို မင်းတို့က ပြောရဲတဲ့အထိ ရဲတင်းလှချည်လား အော်ဟစ်ဆဲဆိုရဲတယ်ပေါ့ ”
လောရှူ အပါအဝင် ဝတ်ရုံနက် အုပ်စုအားလုံးမှာ ဒေါသထွက်သွားပြီး မြင်းလော့ချင်းရီ ကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြသည်။
“ပိုင်ဇီဝမ်ချင်း ဝမ်ချင်း... ဝမ်ချင်းမဟာမိတ်၊ ဝမ်ချင်းသူတော်စင် ”
ဖန့်ချန် ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အရောင်တစ်ချက် ဝင်းလက်သွားသည်။
သူသည် သမိုင်းမသေမျိုးစာအုပ် လမ်းကြောင်းဖြင့် မင်ရွှီ သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့စဉ်က၊ ဖန့်လဲ့ တက်လှမ်းစဉ်အချိန်၌ လူသားတို့ထဲတွင် လူသားလည်း ဟုတ်၊ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်လည်း ဟုတ်သည့် သူတော်စင် တစ်ဦး ရှိခဲ့သည်။
ထိုသူမှာ ဝမ်ချင်းသူတော်စင် ဖြစ်သည်။ သူမသည် ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုများ အမြောက်အမြားကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဖန့်လဲ့ ကို ကူညီရန် လာခဲ့ပြီး အားလုံးကို အထူးပင် ကြောက်ရွံ့သွားစေခဲ့သည်။
သူမသည် ယင်နတ်သားရဲ ယဲ့ နှင့် ပတ်သက်မှု ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ ထိုအချိန်ကတည်းက ခန့်မှန်းခဲ့သည်။
သူမကိုယ်တိုင် မဟုတ်လျှင်ပင် ဆက်စပ်မှုတော့ ရှိရမည် ဖြစ်သည်။
မြင်းလော့ချင်းရီ ပြောသော ပိုင်ဇီဝမ်ချင်း သည် သူ ထင်ထားသည့်သူ ဟုတ်မဟုတ် မသေချာသော်လည်း လက်ရှိ ရရှိထားသည့် သဲလွန်စများအရ ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်ပင် များပြားသည်။
ထိုအချိန်တွင် လှောင်ပြောင်သံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
မြင်းလော့ချင်းရီ ထံမှ မဟုတ်ပေ။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌ ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ မြင်းလော့ချင်းရီ ၏ ဘေးတွင် ပေါ်လာသည်။
“ပိုင်ဇီဝမ်ချင်း ရဲ့ နာမည်ကို ငါတို့ ဘာလို့ မပြောရမှာလဲ။ သဲလွန်စတွေက ဒီတစ်ခါ သူမကပဲ နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်ခဲ့တာလို့ ပြနေတယ်။ သူမဟာ အစကတည်းက လူသားမျိုးနွယ်က ဆင်းသက်လာတာကို မမေ့ပါနဲ့။”
ထိုဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုသည် ပိုင်ဇီဖုန်းချွန်း တို့ကို မာနထောင်လွှားပြီး အေးစက်စက် ကြည့်နေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထိုဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုများမှာ ပုရွက်ဆိတ်များသာ ဖြစ်ပြီး ကြောက်စရာမလိုဟု ယူဆထားပုံရသည်။
မြင်းလော့ချင်းရီ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည်။
“ဝူရူ တပ်မှူးကြီး”
သူ့နောက်မှ ဝိညာဉ်များမှာလည်း လက်အုပ်ချီ၍ အရိုအသေပေးကာ တပ်မှူးကြီးဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။
ပိုင်ဇီဖုန်းချွန်း ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ လောရှူ တို့၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသည့် မြင်းလော့မျိုးနွယ်မှ ဝိညာဉ်မှာလည်း ထိုအဖြစ်ကို မြင်သည်နှင့် ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“အစ်ကို၊ အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော့်ကို ကယ်ပါ ဒီ ပိုင်ဇီမျိုးနွယ်ရဲ့ ခွေးလက်ပါးစေတွေကို အကုန် သတ်ပစ်လိုက်ပါ ”
အခန်း (၂၃၅၆) - အခြေအနေကိုကြည့်၍ ဆုတ်ခွာခြင်း
“မြင်းလော့ ဝူရှူ မင်း ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားစမ်း”
လောရှူ သည် ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်သွားပြီး ရှေ့သို့ တိုးသွားကာ ထိုလူငယ်အား ပါးရိုက်ချက် အနည်းငယ် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်လိုက်သည်။ ရိုက်ချက်များကြောင့် လူငယ်၏ ဆံပင်များမှာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားပြီး မျက်နှာမှာလည်း ရဲတွတ်နေသည်။
ထိုသို့ ဖြစ်ပျက်သွားသည်နှင့် မြင်းလော့မျိုးနွယ်စုဘက်မှ ဝိညာဉ်များမှာလည်း တညီတညွတ်တည်း ရှေ့သို့ တိုးလာကြသည်။
ပိုင်ဇီဖုန်းချွန်း ခေါ်ဆောင်လာသည့် ဝတ်ရုံနက် တပ်ဖွဲ့ဝင်များမှာလည်း အခြေအနေကို ကြည့်၍ ရှေ့သို့ တိုးလာကြသဖြင့် နှစ်ဖက်စလုံး၏ လေထုမှာ အလွန်ပင် တင်းမာလာကာ တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားတော့မည့်အလား ပေါ်နေသည်။
“မင်းတို့ ပိုင်ဇီမျိုးနွယ်စုတွေ သိပ်မလွန်နဲ့၊ ဝူရှူ တပ်မှူးကြီး ဒီမှာ ရှိနေတာကိုတောင် အတင့်ရဲဖို့ ကြိုးစားနေတာလား ”
မြင်းလော့ချင်းရီ က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သည်။
သူ၏ အကြည့်များမှာ ပိုင်ဇီဖုန်းချွန်း ကို တစ်ချက်၊ ဖန့်ချန် ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ယခင်ကဲ့သို့ ကြောက်ရွံ့မှုမျိုး မရှိတော့ပေ။
သူ့ရှေ့တွင် ရှိနေသူမှာ ပိုင်ဇီဖုန်းချွန်း ဖိတ်ခေါ်လာသည့် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင် တစ်ဦး ဖြစ်နေပါစေဦး၊ ဘာဖြစ်လဲ။
သူတို့၏ တပ်မှူးကြီး မြင်းလော့ ဝူရှူ သည်လည်း စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင်များထဲတွင် ထူးချွန်ထက်မြက်သူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
“အော်... ဝူရှူ တပ်မှူးကြီး ကိုး၊ ဒီလို အသေးအဖွဲ့ ကိစ္စလေးအတွက်နဲ့ တပ်မှူးကြီး ကိုယ်တိုင် လာဖို့ လိုလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး။”
ပိုင်ဇီဖုန်းချွန်း ၏ လေသံမှာ အေးစက်နေသည်။
“ငါတို့အခု ဓားစာခံ လဲလှယ်ဖို့ သဘောတူထားတာ မဟုတ်လား တပ်မှူးကြီး အခုလို လာရတာ ဘာသဘောလဲ။”
မြင်းလော့ ဝူရှူ သည် ပြုံးလိုက်သည်။
“ဓားစာခံ လဲလှယ်တာလား မင်းက ငါ့ညီကို အကြောင်းမဲ့ ဖမ်းသွားတာကို ငါတောင် မင်းကို မရှင်းရသေးဘူး၊ ပိုင်ဇီဖုန်းချွန်း၊ မင်းက အဆင့်နိမ့် တပ်မှူးလေး တစ်ဦးပဲ ရှိသေးတာကို ငါ့မြင်းလော့မျိုးနွယ်ရဲ့ မျိုးဆက်တွေကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စိတ်ကြိုက် ဖမ်းရဲတာလဲ ဝူရွှေ့ က ဘာဥပဒေကို ချိုးဖောက်မိလို့လဲ ဆိုတာ မေးပါရစေဦး။”
“သူက ဆုန်ချိခရိုင်မှာ စည်းကမ်းမဲ့ ကျင့်ကြံနေလို့ပါ၊ ဘာဥပဒေကို ချိုးဖောက်လဲဆိုရင်တော့…”
ပိုင်ဇီဖုန်းချွန်း က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။
“တပ်မှူးကြီး ဝူရှူ ကပဲ သေချာ သိချင်နေရင်တော့ အခုချက်ချင်းပဲ သူ့ကို ပြန်ခေါ်သွားပြီး စစ်ဆေးပေးပါ့မယ်၊ ဘယ်လိုလဲ ”
မြင်းလော့ ဝူရှူ ၏ မျက်နှာ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် အေးစက်စက် နှာမှုတ်ကာ စကားလမ်းကြောင်းကို သက်သက်မဲ့ ပြောင်းလိုက်ပြီး အကြည့်ကို ဖန့်ချန် ဆီသို့ ရောက်သွားစေသည်။
“ဓားစာခံ လဲလှယ်တာ ဖြစ်တဲ့အတွက် မင်းက စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင် တစ်ဦးကို ဘာလို့ ဖိတ်ခေါ်လာရတာလဲ။
သူက မင်းတို့ရဲ့ အမှောင်တပ်ဖွဲ့ဝင် မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား။”
“ဒီလူက ပြောပြီးသားပါ၊ သူက ဒီကို ဖြတ်သန်းသွားတဲ့သူ သက်သက်ပါပဲ။”
ပိုင်ဇီဖုန်းချွန်း စကားဆုံးသည်နှင့် ဖန့်ချန် ကို ကြည့်၍ ပြောလိုက်သည်။
“မိတ်ဆွေ၊ ခင်ဗျား ထွက်သွားလို့ ရပါပြီ။”
ဖန့်ချန် စကားမပြောရသေးမီမှာပင် မြင်းလော့ချင်းရီ က နှုတ်ခမ်းကို လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ မြင်းလော့ ဝူရှူ သည် ထိုအမူအရာကို မြင်သော်လည်း ရယ်မောလျက် လက်ကာပြသည်။
“မိတ်ဆွေ၊ ခဏလေး ထွက်မသွားပါနဲ့ဦး၊ သူတို့ပြောတာ ကြားလိုက်ရသလောက်ဆို မိတ်ဆွေက ခုနက ၁၉ ထပ် ဟင်းလင်းပြင်ကို သွားခဲ့တာလား ”
“ဟုတ်တယ်။”
ဖန့်ချန် ခေါင်းညိတ်သည်။ စိတ်ထဲတွင်တော့ ပိုင်ဇီဝမ်ချင်း ၏ ကိစ္စကိုသာ ဆက်လက် တွေးတောနေမိသည်။
သူမသည် ဝမ်ချင်းသူတော်စင် ဟုတ်မဟုတ်၊ ယင်နတ်သားရဲ ‘ယဲ့’ နှင့် ပတ်သက်နေသူ ဟုတ်မဟုတ်ကို သိအောင် လုပ်ရမည်ဟု သူ တွေးနေသည်။
အကယ်၍ ဟုတ်ခဲ့ပါက သူမသည် သူ့ဘက်သား ဖြစ်သည်။
ထိုအချက်သည် သူအတွက် အလွန် အရေးကြီးသည်။
“မိတ်ဆွေဆီမှာ ၁၉ ထပ် ဟင်းလင်းပြင်ကို တာဝန်နဲ့ သွားရောက်ဖို့အတွက် ချင်းမင် ယင်လောက ရဲ့ အမိန့်စာ ရှိသလား ”
“မရှိဘူး ”
“ဒါဆိုရင်တော့ မိတ်ဆွေ ထွက်သွားလို့ မရတော့ဘူး။ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ၁၉ ထပ် ကို သွားတာဟာ ချင်းမင် ယင်လောကရဲ့ ဥပဒေကို ချိုးဖောက်တာပဲ။”
မြင်းလော့ ဝူရှု သည် အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်ပြီး ပိုင်ဇီဖုန်းချွန်း ကို ကြည့်ကာ ပြောသည်။
“ပိုင်ဇီဖုန်းချွန်း၊ ဒီလို ဥပဒေချိုးဖောက်တဲ့သူကို တွေ့နေရတာတောင် မင်းနဲ့ မင်းလူတွေက ဘာမှ မလုပ်ကြဘူးလား။
မင်းတို့ ပိုင်ဇီမျိုးနွယ်စုတွေက ဟိုးအမြစ်ကတည်းက ပုပ်သိုးနေတာပဲ။
ဒီကိစ္စကို ငါ အထက်ကို တင်ပြလိုက်မယ်၊ အပေါ်က ဘယ်လို ဆုံးဖြတ်မလဲဆိုတာကတော့ ငါနဲ့ မဆိုင်တော့ဘူး။”
“ကျုပ်က ဖြတ်သန်းလာတဲ့သူပါ၊ ခင်ဗျား တကယ်ပဲ ကျုပ်ကို ဒုက္ခပေးချင်နေတာလား ”
ဖန့်ချန် က တွေးတောကာ မေးလိုက်သည်။
မြင်းလော့ ဝူရှူ က လှောင်ပြောင် ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ နောက်ကျောဘက်မှ အတွင်းကမ္ဘာ နယ်မြေ တံခါးကို ဖြည်းညင်းစွာ ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။
သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဖန့်ချန် က ရုတ်တရက် အရှိန်မြှင့် တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်စီးကြောင်းများက မြင်းလော့ ဝူရှူ ၏ အတွင်းကမ္ဘာ နယ်မြေ တံခါးကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ချိုးလိုက်သည်။
မြင်းလော့ ဝူရှူ မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး အတွင်းကမ္ဘာ နယ်မြေ၏ စွမ်းအားကို ပြန်လည် စုစည်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း အချိန်နောက်ကျသွားပြီ ဖြစ်သည်။
မဟာကရုဏာ လက်ဝါး
မဟာကရုဏာ လက်သီး
လက်သီးနှင့် လက်ဝါးများမှာ မုန်တိုင်းထဲမှ မိုးပေါက်များကဲ့သို့ မြင်းလော့ ဝူရှူ ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ တရစပ် ကျရောက်သွားသည်။
တိုက်ခိုက်မှုမှာ မြန်ဆန်လွန်းသဖြင့် ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုများမှာ တုံ့ပြန်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ကြချေ။ မြင်းလော့ ဝူရှူ မှာ သွေးအန်နေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ယင်စွမ်းအင်များမှာလည်း ပြန့်ကျဲသွားသည်။
ဖန့်ချန် သည် နောက်ဆုံးအနေဖြင့် သူ့ကို ကန်ထုတ်လိုက်ရာ မြင်းလော့ ဝူရှူ မှာ အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားသည်။
သို့သော် ထိုရိုက်ချက်များမှာ မြင်းလော့ ဝူရှူ ကို သတ်ပစ်ရန် မလုံလောက်သေးပေ။
သူသည် ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်ပြီး အခြေအနေကို ကြည့်၍ ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။ စကား တစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ အလွန် မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် သူ၏ အတွင်ကမ္ဘာ နယ်မြေကို မောင်းနှင်ကာ ထိုနေရာမှ ထွက်ပြေးသွားသည်။
“……”
ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုများမှာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အလွန်တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
မြင်းလော့ချင်းရီ တို့မှာ စကားမပြောနိုင်တော့ဘဲ မြင်းလော့ ဝူရှူ ထွက်ပြေးသွားသော လမ်းကြောင်းကိုသာ ကြောင်ကြည့်နေရင်း အဆုံးမရှိသော တိတ်ဆိတ်မှုထဲသို့ ရောက်သွားကြသည်။
ပိုင်ဇီဖုန်းချွန်း မှာ သတိပြန်ဝင်လာပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုနှင့် နက်ရှိုင်းသော ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။
လောရှူ မှာမူ ကြောက်လန့်လွန်းသဖြင့် ရူးမတတ် ဖြစ်နေသည်။ ပိုင်ဇီဖုန်းချွန်း ၏ အကဲဖြတ်ချက် မမှားကြောင်း သူ သေချာပေါက် သိလိုက်ရသည်။
ဤလူသည်... အနည်းဆုံးတော့ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင် တစ်ပါး ဖြစ်သည်။
ထိုအဆင့်ထဲတွင်လည်း ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးပင်။
“မင်း... မင်းက ငါတို့ရဲ့ ဝတ်ရုံနက် တပ်မှူးကြီးကို ရိုက်ရဲတယ်ပေါ့၊ မင်းက...”
မြင်းလော့ချင်းရီ မှာ စကားကို အထစ်ထစ် အငေါ့ငေါ့ဖြင့် ပြောသည်။
“ဒါက... ဒါက...”
သူ့စကား မဆုံးခင်မှာပင် သူ့ရှေ့တွင် အရိပ်တစ်ခု ဖြတ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ဖန့်ချန် ၏ လက်ထဲသို့ သူ ရောက်သွားသည်။
ဖန့်ချန် သည် မဟာကရုဏာ လက်ဝါးကို အသုံးပြုကာ မြင်းလော့ချင်းရီ ၏ ပါးစပ်ကို တစ်ချက်ပြီး တစ်ချက် ရိုက်လိုက်သည်။
ပါးရိုက်ချက် နှိပ်စက်မှု များစွာကြောင့် မြင်းလော့ချင်းရီ ၏ ပါးစပ်မှာ ကြေမွသွားသည်။
ဖန့်ချန် သည် သူ့ပါးစပ်ကိုသာ ရိုက်သည်။ အခြားအကြောင်း မဟုတ်၊ ထိုလူသည် ခုနက ပိုင်ဇီဝမ်ချင်း ကို ဆဲဆိုခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
အနီးအနားမှ မြင်းလော့မျိုးနွယ်စု ဝိညာဉ်များမှာ ကြောက်လွန်းသဖြင့် လှုပ်တောင် မလှုပ်ရဲကြပေ။
ဒေါသနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုတို့ဖြင့်သာ ငေးကြည့်နေကြသည်။
ရိုက်နှက်ပြီးနောက် မြင်းလော့ချင်းရီ ကို ခွေးသေကောင်ပုပ်ကဲ့သို့ ဖန့်ချန် က ဘေးသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။
“ပိုင်ဇီမျိုးနွယ်စု လိုချင်တဲ့ ဝိညာဉ်ကို ထားခဲ့လိုက်၊ ပြီးရင် သူ့ကို ထမ်းပြီး ဒီက ထွက်သွားကြ။”
ဖန့်ချန် က ပြောသည်။
မြင်းလော့မျိုးနွယ်စုဝင်များမှာ ဘာစကားမျှ မပြောဘဲ ပိုင်ဇီဖုန်းချွန်း လိုချင်သည့် ဝိညာဉ်ကို ထားခဲ့ပြီး မြင်းလော့ချင်းရီ ကို ထမ်းကာ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးသွားကြသည်။
“မင်း... မင်းတို့...”
မြင်းလော့ ဝူရှူ ၏ညီမှာ အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် စကားပင် မပြောနိုင်တော့ပေ။
“……”
မြင်ကွင်းမှာ တိတ်ဆိတ်သွားပြန်သည်။
ခဏအကြာမှ ပိုင်ဇီဖုန်းချွန်း က လက်ယှက်ကာ ပြောသည်။
“မိတ်ဆွေ၊ ကူညီပေးတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
လောရှူ နှင့် အမှောင် တပ်ဖွဲ့ဝင်များမှာလည်း အရိုအသေပေးကြသည်။
သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင်တော့ အလွန်အမင်း အံ့ဩနေကြသည်။ သူတို့၏ တပ်မှူးကြီး မြင်းလော့ ဝူရှူ ကို အချက်အနည်းငယ်ဖြင့် ထွက်ပြေးရလောက်အောင် အနိုင်ယူနိုင်သူမှာ အံ့ဩစရာ ကောင်းလွန်းလှသည်။
ဆုန်ချိခရိုင် တစ်ခုလုံးတွင် မြင်းလော့ ဝူရှူ ကို အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်မည့် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင် တစ်ဦးမျှ မရှိပါ။
“ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ အဲဒီလူက အလွန် မာန်မာန ကြီးလွန်းလို့ ကျုပ် မနှစ်မြို့ဘူး၊ အစွမ်းကလည်း မရှိဘဲနဲ့ အပြောကတော့ ကြီးလွန်းတယ်။”
ဖန့်ချန် က ရယ်မောလျက် ပြောသည်။
“အစွမ်း မရှိဘူး ဟုတ်လား”
ဝိညာဉ်များမှာ မည်သို့ဆိုလိုမှန်း နားမလည် ဖြစ်နေကြသည်။
ပိုင်ဇီဖုန်းချွန်း က ထူးဆန်းသော လေသံဖြင့် မေးသည်။
“မိတ်ဆွေ၊ မြင်းလော့ ဝူရှူ ဆိုတာ ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိရဲ့လား ”
“မြင်းလော့မျိုးနွယ်ရဲ့ မျိုးဆက် တစ်ယောက်ပေါ့ ”
“ဒါက တစ်ချက်ပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ သူက လူ့လောကမှာ (၉) ကြိမ်တိုင်တိုင် ပြန်လည်ဝင်စားခဲ့ဖူးတယ်၊ အဲဒီထဲက (၃) ကြိမ်ဟာ…
နေမင်းခုနှစ်ပါးခန်းမ ရဲ့ ကျောင်းသားတွေ ဖြစ်ခဲ့လို့ ဒီတစ်ခါ မြင်းလော့မျိုးနွယ်က သူ့ကို အဓိက မျိုးဆက်တစ်ယောက်အဖြစ် ဂရုတစ်စိုက် ပျိုးထောင်နေတာပါ။”
ပိုင်ဇီဖုန်းချွန်း က
“ဒါပေမဲ့ သူက မိတ်ဆွေရဲ့ လက်ချက်နဲ့ အချက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ ရှုံးသွားခဲ့တာ…”
(၉) ကြိမ်တိုင်တိုင် ပြန်လည်ဝင်စားခဲ့ဖူးတယ်
ဖန့်ချန် အံ့ဩသွားသည်။ ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို မှတ်တမ်းတင်ထားတာလား၊ ပိုင်ဇီဖုန်းချွန်း ကတောင် သိနေတာလား။
မြင်းလော့ ဝူရှူ က သူ့ရဲ့ ဘဝတိုင်းမှာ ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိနေတာလား သို့မဟုတ်...
“မိတ်ဆွေ မယုံမရှိပါနဲ့၊ ဒီသတင်းက ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းဌာန က လာတာပါ၊ မှားစရာ အကြောင်းမရှိပါဘူး။ တကယ်လို့ မြင်းလော့ ဝူရှူ က သူ့ရဲ့ အရင်ဘဝတွေက မှတ်ဉာဏ်တွေကို ပြန်ရလာခဲ့ရင်… တစ်ဘဝစာလောက် ပြန်ရရင်တောင် သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက ဒီထက် ပိုသာလွန်နေမှာပါ။”
ပိုင်ဇီဖုန်းချွန်း က ဖန့်ချန် အံ့ဩနေသည်ကို မယုံကြည်၍ဟု ထင်ကာ ထပ်ရှင်းပြသည်။
“အော်... ချင်းမင် ယင်လောကရဲ့ ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းဌာနမှာ ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း မှတ်တမ်းတွေကို အမြဲ မှတ်တမ်းတင်ထားတာပေါ့၊ ဒါဆို လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ ဒီတစ်ခါကတော့...
မှတ်တမ်း မရှိလောက်ဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ နောက်ပေါက်ကနေ ဝင်လာတာကိုး၊ တကယ်လို့သာ မှတ်တမ်း ရှိနေရင် ပိုင်ဇီမျိုးနွယ်နဲ့ မြင်းလော့မျိုးနွယ်တွေ ဒီလောက်ထိ စကားများနေစရာ မလိုတော့ဘူး။”
ထိုအချက်ကို တွေးမိလိုက်ပြီး ဖန့်ချန် က ရယ်မောလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင်တော့ သူက တကယ့်ကို နောက်ခံကောင်း ရှိသားပဲ။”
ခဏရပ်ပြီးနောက်
“ကျုပ်မှာ လုပ်စရာလေး ရှိသေးလို့ အရင် ထွက်သွားပါဦးမယ်။”
လက်ယှက် နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ဖန့်ချန် သည် လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားကာ ပိုင်ဇီဖုန်းချွန်း တို့၏ အကြည့်အောက်မှ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။