အခန်း (၂၃၅၇-၂၃၅၈)
Vol. 236 Ch. 2357-2358
အခန်း (၂၃၅၇) - မေးမြန်းခြင်း သက်သက်သာလား
ဖန့်ချန် ထွက်ခွာသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူထားရစ်ခဲ့သည့် စကားများမှာမူ ပိုင်ဇီဖုန်းချွန်း တို့ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုများ၏ နားထဲတွင် ဆက်လက် ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲပင်။
“သူက တကယ့်ကို နောက်ခံကောင်း ရှိသားပဲ။”
တကယ့်ကိုပဲလား
ဤစကားတွင် မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် လေသံ သို့မဟုတ် လျှော့တွက်သည့် လေသံမျိုး မပါဝင်သော်လည်း၊ မြင်းလော့ ဝူရှူ တစ်ယောက် (၃) ကြိမ်တိုင်တိုင် နေမင်းခုနှစ်ပါး ခန်းမ၏ ကျောင်းသား ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်ကို ထိုလူက အနည်းငယ်မျှပင် ဂရုစိုက်ပုံမရကြောင်း သူတို့အားလုံး ခံစားလိုက်ရသည်။
“ဒီလူက တကယ်ပဲ ဘယ်လို နောက်ခံရှိတာလဲ...”
ပိုင်ဇီဖုန်းချွန်း ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် လေးနက်သွားပြီး မျက်ဝန်းများတွင်လည်း အတွေးများ ပေါများနေသည်။
သူမကတော့ ဤလူသည် ဆုန်းချိခရိုင်ကို ဖြတ်သန်းသွားသည့် မြစ်ကို ကျော်ဖြတ်သော နဂါးပျံမျှသာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သဖြင့် အထူးတလည် ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။
စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင် တစ်ဦး သက်သက်သာ ဖြစ်သည်၊ ဆုန်းချိခရိုင်ထဲတွင် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင် အနည်းငယ် ရှိသော်လည်း ပိုင်ဇီမျိုးနွယ်စုအတွက်မူ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင် ဆိုသည်မှာ အောင်မြင်သည်ဟု ဆိုရုံမျှသာ ရှိသေးသည်။
သို့သော် ပိုင်ဇီမျိုးနွယ်စုထဲမှ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင်များတွင်ပင် မြင်းလော့ ဝူရှူ ကို တည်ငြိမ်စွာဖြင့် အနိုင်ယူနိုင်မည့်သူမှာ အလွန်နည်းပါးလိမ့်မည်။
“ဖုန်းချွန်း တပ်မှူးကြီး၊ အဲဒီလူရဲ့ အထောက်အထားက သာမန်မဟုတ်လောက်ဘူး၊ ကျွန်တော်တို့ ချင်းမင် ယင်လောကက ကြီးမားတဲ့ မျိုးနွယ်စုတစ်ခုခုက သားသမီး ဖြစ်နိုင်မလား ”
လောရှူ က အသံကို လျှော့၍ မေးသည်။
“သူ့ရဲ့ အခြေခံ အရင်းအမြစ်ကို လိုက်စုံစမ်းကြည့်ရမလား”
“မလိုပါဘူး၊ ကိစ္စတစ်ခုကို တိုးပွားအောင် လုပ်မနေနဲ့၊ အဲဒီလူကပဲ ငါတို့ကို ကူညီပေးထားတာလေ။”
ပိုင်ဇီဖုန်းချွန်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“သွားကြစို့၊ ပြန်မယ်။”
“ဟုတ်ကဲ့။”
……
ဖန့်ချန် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် တစ်ဖန် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်ဟု ပိုင်ဇီဖုန်းချွန်း လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။
သူ အရင်က တည်းခိုခဲ့သည့် တည်းခိုခန်းတွင်ပင် ဖြစ်သည်။
သူသည် ယင်လောကမှတစ်ဆင့် လူ့လောကသို့ ပြန်မသွားဘဲ ထိုနေရာတွင် တည်းခိုနေခြင်းမှာ မေးမြန်းစရာ ကိစ္စတစ်ခု ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
စိတ်အာရုံကို စုစည်းလိုက်ပြီး ဖန့်ချန် သည် ယခင်က ဝူယိုဟိုက် ထံမှ ဝယ်ယူထားခဲ့သည့် အစိမ်းရောင် နံ့သာတိုင်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
ဝူယိုဟိုက် က ထိုအရာသည် သူ၏ မိတ်ဆွေကို ခေါ်၍ အကူအညီ တစ်ခုခု တောင်းနိုင်သည်ဟု ပြောခဲ့ဖူးသည်။
ဖန့်ချန် တစ်ချက် စမ်းကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
မည်သို့ဆိုစေကာမူ အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံးများ ပေး၍ ဝယ်ထားရခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဝူယိုဟိုက် သာ သူ့ကို လိမ်ခဲ့ပါက သူ ပြန်သွားပြီး ပင်အန်းဈေးတွင် ရှင်းလင်းရန် အခွင့်အရေး ရှိသေးသည်။
အစိမ်းရောင် နံ့သာတိုင်ကို မီးညှိလိုက်ရာ မီးခိုးငွေ့များ တရွေ့ရွေ့ တက်လာသည်။
အချိန်ခဏကြာပြီးနောက် မီးခိုးငွေ့များထဲတွင် ရုပ်ဆင်းသဏ္ဍာန်ကို မရှင်းမလင်း မြင်ရသည့် မျက်နှာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
“ယင်လောကကို ဖြတ်သန်းသူ လား ဘာအကူအညီ လိုလို့လဲ။”
အသံအက်အက်ဖြင့် မေးမြန်းသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဖန့်ချန် က
“ကျုပ် မေးမြန်းစရာ ကိစ္စတစ်ခု ရှိလို့ပါ။”
“မေးမြန်းစရာ မင်း ဒုက္ခရောက်နေလို့ ငါ့ကို လာကူညီခိုင်းတာ မဟုတ်ဘူးလား မေးမြန်းဖို့ သက်သက်လား”
တစ်ဖက်လူ၏ လေသံမှာ ထူးဆန်းသွားသည်။
ဖန့်ချန် ခေါင်းညိတ်သည်။
“မေးမြန်းစရာ ကိစ္စတစ်ခု သက်သက်ပါပဲ။”
“မင်းတို့ ယင်လောကကို ဖြတ်သန်းသူတွေကလည်း ထူးဆန်းလိုက်တာ၊ အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံးတွေ အများကြီး ပေးပြီးမှ ကိစ္စတစ်ခု မေးဖို့လောက်ပဲလား။
ကဲပါလေ၊ ဒါက ငါ့အတွက်လည်း အကျိုးရှိတာပဲ၊ တစ်ခေါက် လျော့သွားတာပေါ့။ ပြောစမ်း၊ မင်း ဘာသိချင်တာလဲ၊ ငါသိသမျှ အကုန်ပြောပြမယ်။”
တစ်ဖက်လူ၏ လေသံမှာ အရင်ကကဲ့သို့ အက်ကွဲမနေတော့ဘဲ ပျော်ရွှင်သည့် လေသံများ ပါလာသဖြင့် တစ်စုံတစ်ခုသော လစ်ဟာချက်ကို ဖော်ပြနေသလို ဖြစ်သည်။
“ဒီတစ်ယောက်က မိန်းမပဲ။”
ဖန့်ချန် စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။
ထို့နောက် လက်ယှက်၍
“ကျုပ်ပိုင်ဇီမျိုးနွယ်စုရဲ့ ပိုင်ဇီဝမ်ချင်း အကြောင်း အသေးစိတ် သိချင်လို့ပါ။”
“……”
တစ်ဖက်တွင် အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် အသံမှာ ရုတ်တရက် အေးစက်သွားသည်။
“မင်းက လူ့လောကမှာ နေပြီးတော့ ငါတို့ ယင်လောကရဲ့ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု အကြောင်းကို ဘာလို့ စပ်စုနေတာလဲ။
မင်းက မြင်းလော့မျိုးနွယ်နဲ့ ရင်းနှီးလို့လား”
တစ်ဖက်လူ၏ သဘောထား ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ဖန့်ချန် သတိပြုမိလိုက်ပြီး အကြောင်းရင်းကို ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားသည်။
ထိုကာလအတွင်း ပိုင်ဇီမျိုးနွယ်စုနှင့် မြင်းလော့မျိုးနွယ်စုတို့မှာ အားပြိုင်နေကြသည်။
ထူးဆန်းသည့် အဖြစ်အပျက် မရှိပါက မီးခိုးငွေ့တစ်ဖက်တွင် ရှိနေသူသည် ပိုင်ဇီမျိုးနွယ်စုနှင့် သက်ဆိုင်သူ ဖြစ်ရမည်။
ပိုင်ဇီမျိုးနွယ်စုဝင် မဟုတ်လျှင်ပင် ပိုင်ဇီမျိုးနွယ်စုနှင့် ရင်းနှီးသည့် ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု ဖြစ်ရမည်။
“မိတ်ဆွေ၊ အထင်မလွဲပါနဲ့၊ ကျုပ် မြင်းလော့မျိုးနွယ်နဲ့ ဘာမှ မသက်ဆိုင်ပါဘူး။ ခုနက လူတွေပြောတာ ကြားလိုက်ရလို့ သိချင်စိတ်နဲ့ မေးကြည့်တာပါ။”
ဖန့်ချန် က ပေါ့ပေါ့တန်တန် ပြောလိုက်သည်။
တစ်ဖက်လူက ပြောပြတော့မည် မဟုတ်ဟု ယူဆကာ လွှတ်ထားလိုက်သည်။
ဤတစ်ခါ မသိရလျှင် နောက်တစ်ခါ သိရမည့် အခွင့်အရေး ရှိဦးမည်။
လူ့လောကမှတစ်ဆင့်လည်း ယင်လောက အကြောင်းကို စုံစမ်း၍ ရနိုင်သည်။
တစ်ဖက်တွင် အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက်မှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ဖြေသည်။
“ပိုင်ဇီဝမ်ချင်း ဆိုတာ ပိုင်ဇီမျိုးနွယ်စုကပဲ၊ အဓိက တပည့်တစ်ယောက်ပေါ့၊ အကြာကြီးကတည်းက ပိုင်ဇီမျိုးနွယ်စုရဲ့ အဓိက အစိတ်အပိုင်းပဲ။
လူ့လောကမှာတော့ အကြိမ်ကြိမ် ပြန်လည်ဝင်စားခဲ့ဖူးတယ်။
သူမက... မကြာသေးခင်ကမှ ပိုင်ဇီမျိုးနွယ်စုဆီ ပြန်ရောက်လာတာ၊ အရင်နှစ်တွေကတော့ အပြင်မှာပဲ လှည့်လည်နေခဲ့တာ။”
“မကြာသေးခင်ကမှ ပိုင်ဇီမျိုးနွယ်စုဆီ ပြန်ရောက်လာတာ ”
ဖန့်ချန် သည် အရေးကြီးသည့် သဲလွန်စတစ်ခုကို အာရုံခံလိုက်မိသည်။
ယင်နတ်သားရဲ ‘ယဲ့’ သည် နယ်မြေကိုးခုတွင် ငရဲမင်း တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ခဲ့ဖူးသည်။
နောက်ပိုင်းတွင် မိိိစ္ဆာမျိုးနွယ်များ ကျူးကျော်လာသည့်အခါ မိိိစ္ဆာမျိုးနွယ်၏ ယင်လောကထဲသို့ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ပြီး ထိုနေရာတွင် ငရဲမင်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးတွင် မိိိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုကို ချင်းမင် အဆင့်မြင့်ဆုံးမဟာမိတ်အဖွဲ့မှ မိသားစုငယ်တစ်ခုက သိရှိသွားပြီး စစ်တပ်စေလွှတ် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် ချင်းမင် ယင်လောကရှိ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုများနှင့် ဆက်သွယ်မိခဲ့သည်။
ဤအခြေခံပေါ်တွင်မူ အဘိုးအိုတို့၏ သေခြင်းမှ ရှင်သန်ခြင်း အစီအစဉ် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုသို့ဆိုလျှင် သူမသည် ချင်းမင် ယင်လောကသို့ ပြန်ရောက်လာသည့် အချိန်မှာ ထိုအစီအစဉ်ထက် များစွာ စောမည် မဟုတ်ပေ။
ထောင်စုနှစ် အနည်းငယ်
နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်း
ဖြစ်နိုင်သည်မှာ အစီအစဉ်များ ပြင်ဆင်ရန်နှင့် လူအချင်းချင်း ဆက်သွယ်၍ နောက်ပေါက်မှ ဝင်လာရန် အချိန်လိုအပ်ခြင်း ဖြစ်ပေမည်။
“မင်း သိချင်တာ ပြောပြပြီးပြီ၊ စည်းကမ်းအတိုင်းပဲ ဒီအရောင်းအဝယ် ပြီးဆုံးပြီ။”
တစ်ဖက်လူ စကားဆုံးသည်နှင့် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
မီးခိုးငွေ့များမှာ ဆက်လက် ထွက်ပေါ်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း တစ်ဖက်လူမှာမူ ရှိမနေတော့ပေ။
ဖန့်ချန် သည် ထိုအရာကို မြင်သဖြင့် တစ်ဝက်လောက်ပဲ လောင်ကျွမ်းရသေးသည့် အစိမ်းရောင် နံ့သာတိုင်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ နောက်တစ်ခါ အသုံးပြုနိုင်လိမ့်ဦးမည်။
အခုရလိုက်သည့် သတင်းအရ ဤ ပိုင်ဇီဝမ်ချင်း သည် မိမိဘက်သား ဖြစ်ရန် အလားအလာ အလွန်များသည်။
“နောက်ထပ် သေချာအောင် စုံစမ်းဖို့ လိုသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စကိုတော့ အလျင်စလို လုပ်လို့ မဖြစ်ဘူး။”
“ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ် ကလည်း တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေမှာပဲ။”
“မြင်းလော့ ဝူရှူ တောင် ပိုင်ဇီဝမ်ချင်း က လူသားမျိုးနွယ်က ဆင်းသက်လာတာကို သိနေတာဆိုတော့ ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေက မသိစရာ အကြောင်းမရှိဘူး။”
“သူက ပိုင်ဇီဝမ်ချင်း ကို မထိရဲတာက ကြောက်လို့ မဟုတ်ဘူး၊ ပိုင်ဇီမျိုးနွယ်စုကို ရင်မဆိုင်နိုင်လို့ ဖြစ်တယ်။”
ဖန့်ချန် ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ထူးခြားသည့် အရောင်တစ်ချက် ဝင်းလက်သွားသည်။
ရှန်းဟုန် မျိုးနွယ်စုအနေဖြင့် ချင်းမင် အဆင့်မြင့်ဆုံး မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲတွင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း သွားလာနိုင်မည့် အချိန်မှာ မဝေးတော့ပြီဟု သူ ခံစားမိသည်။
သူသည် ယခုအခါ နတ်ဘုရားစွမ်းအား ၂၁ မျိုးကို ရရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။
စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အဆင့်၌ စွမ်းအား ၂၁ မျိုး
သူ သိထားသည့် သတင်းအရဆိုလျှင် အကယ်၍ ကောင်းကင်ငါးပါးအတွင်းတွင် ပိုမိုမြင့်မားသည့် အရင်းအမြစ်များကို လက်ခံရရှိပြီး ရှန်းရှိုယွမ် တို့ထက်သာလွန်သည့် လျှို့ဝှက်လက်နက်မျိုး မရှိပါက၊ သူ၏ ယခု အရည်အချင်းမှာ ထိပ်ဆုံး (၃) နေရာတွင် ရှိနေမည်မှာ သေချာသည်။
သန့်စင်သော အဆင့် အကန့်သက် ကို ကျော်လွန်ပြီး အတွင်းကမ္ဘာ အနှစ်သာရကို ကောင်းကင်အရှင်အဆင့်သို့ မြှင့်တင်နိုင်လျှင် ဟော်ဆွေ့ မျိုးနွယ်၏ ဘိုးဘေးဆိုသူမှာ သူ့ကို ဘာမှ လုပ်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
ထိုအချိန်တွင် သူသည် ချင်းမင် အဆင့်မြင့်မဟာမိတ်အဖွဲ့က အလေးပေးရမည့် ပါရမီရှင် ဖြစ်လာမည်။
ကိစ္စများစွာတွင် ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်၏ ဘိုးဘေးအနေဖြင့် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် အရည်အချင်းပင် ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ထိုအချိန်မတိုင်မီအထိ သူသည် တည်ငြိမ်စွာဖြင့် နေထိုင်ရဦးမည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။
ဆုန်းချိခရိုင်၊ အမှောင် တပ်ဖွဲ့ရုံး။
မီးခိုးငွေ့များ ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း ပိုင်ဇီဖုန်းချွန်း မှာမူ အတွေးနက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
“ခုနက ပိုင်ဇီဝမ်ချင်း ဆိုတဲ့ နာမည်ကို ကြားလိုက်ရတာ…”
ပိုင်ဇီဖုန်းချွန်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ရာ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ထူးဆန်းသည့် အဖြစ်အပျက် မရှိပါက ခုနက မီးခိုးငွေ့တစ်ဖက်တွင် ရှိနေသူမှာ ထိုသူပင် ဖြစ်ရမည်။
ထိုအချက်ကို တွေးမိလိုက်ပြီး ပိုင်ဇီဖုန်းချွန်း ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ခါးသီးသည့် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
“ဝူယိုဟိုက် ကတော့ ဒီတစ်ခါ ဘယ်လို လူစားမျိုးနဲ့ ပတ်သက်မိတာလဲ…”
သာမန် ယင်လောကကို ဖြတ်သန်းသူ တစ်ဦးသာ ဖြစ်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ပြီး မိမိကိုယ်တိုင်သာ ဖြေရှင်းပေးလိုက်မည်ဟု တွေးထားခဲ့သည်။
သူက ၁၉ ထပ် ဟင်းလင်းပြင်သို့ သွားရုံသာမက စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင် တစ်ပါး ဖြစ်နေပြီး၊ မြင်းလော့ ဝူရှူ ကိုပင် အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ။
ဒီလိုလူမျိုးက ဘာလို့များ ပင်အန်းဈေးကို သွားပြီး ဝူယိုဟိုက် လို လူငယ်လေးနဲ့ ပတ်သက်မိတာလဲ။
“နားမလည်နိုင်ဘူး…”
“နားမလည်နိုင်ဘူး…”
ပိုင်ဇီဖုန်းချွန်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်နေမိသည်။
အခန်း (၂၃၅၈) - ငါတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးက ယင်လောကမှာ လမ်းကြောင်းတစ်ခု ရှိတယ်
ရွှေဟွေး ပညာသင်ကျောင်းတော်၊ လူသားမျိုးနွယ်စု ပညာသင်ဌာန။
“နောက်ဆုံးတော့လည်း ပြန်ရောက်လာပြီ။ ဒီတစ်ခါတော့ အန္တရာယ်ကင်းကင်းနဲ့ အောင်မြင်မှုတွေလည်း အများကြီး ရခဲ့တယ်။”
ဖန့်ချန် ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ခံစားချက်များဖြင့် ရောယှက်နေသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
လီဝူ နှင့် ချီယန် သူတော်စင် တို့လည်း သက်ပြင်းချရင်း တအံ့တဩ ဖြစ်နေကြသည်။ သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် ဤခရီးစဉ်မှာ အလွန်ပင် အန္တရာယ်ကြီးမားလှပြီး ပြန်မလာနိုင်တော့မည့် အခြေအနေအထိ ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ကြောင်း သိထားကြသည်။
ဖန့်ချန် သည် ထိုခရီးစဉ်၏ အကျိုးရလဒ်များကို ပြန်လည် တွေးတောလိုက်သည်။
ဖမ်းဆီးခေါ်ယူခြင်း နည်းလမ်း သည် အလွန်အရေးကြီးပြီး အသုံးဝင်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် အခြားသူများ၏ အမိန့်ပြား ကို စုပ်ယူ၍ အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်းမှလွဲ၍ အခြားနည်းလမ်းများကို သိရှိနိုင်ပါက ထိုစွမ်းအားပေါ်တွင် အချိန်ပို၍ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် သူသည် ပိုင်ဇီဝမ်ချင်း ၏ သတင်းကို ရရှိခဲ့သည်၊ ထိုအရာမှာ အရေးအကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူမသာ ယင်နတ်သားရဲ ‘ယဲ့’ ဖြစ်ပါက သူမအနေဖြင့် မိမိ၏ တည်ရှိမှုကို သိရှိထားမည်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။ ရွှေဟွေး ပညာသင်ကျောင်းတော်တွင် ရှိနေသည်ကိုလည်းကောင်း၊ နေမင်းခုနှစ်ပါး ခန်းမတွင် ဖန်တီးခဲ့သည့် တိုက်ပွဲမှတ်တမ်းများကိုလည်းကောင်း သူမ သိရှိထားနိုင်ပေသည်။
“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အဘိုးအိုတို့နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး စစ်တုရင် ကစားနိုင်သူပဲလေ၊ ငါ့ရဲ့ တည်ရှိမှုကို လုံးဝ မသိဘဲတော့ မနေလောက်ဘူး။
တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေတာ ဖြစ်နိုင်ပေမယ့် သူမ လာမတွေ့တာကတော့ အခြားသော စဉ်းစားချက်တွေ ရှိလို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်။”
ဖန့်ချန် သည် ဖြစ်နိုင်ခြေ အချို့ကို တွေးတောကြည့်သော်လည်း လက်ရှိ ပိုင်ဇီမျိုးနွယ်စုနှင့် မြင်းလော့မျိုးနွယ်စုတို့အကြား အားပြိုင်နေမှုအပေါ် ပို၍ အလေးသာမိသည်။ ပိုင်ဇီဝမ်ချင်း ကိုယ်တိုင်လည်း တစ်စုံတစ်ယောက်၏ စောင့်ကြည့်ခြင်း ခံနေရခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။
ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ခါယမ်းလိုက်ပြီး ဖန့်ချန် သည် စိတ်ထဲရှိ အတွေးများကို ဖိနှိပ်ကာ အခြေအနေကို ပြန်လည် ချိန်ညှိလိုက်သည်။
နောက်တစ်ကြိမ် ကောင်းကင် ငါးပါး စစ်မြေပြင် သို့ ဝင်ရောက်ရန် အချိန်မှာ အလွန်ပင် နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ နေမင်းခုနှစ်ပါး ခန်းမတွင် သန့်စင်သော အဆင့် ကို ကျော်လွန်အောင် မမြှင့်တင်နိုင်ပါက၊ လင်ယောင် အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ သူတော်စင်များထံ သွားရောက်၍ မိမိ၏ ဓားကို ပွတ်တိုက် သွေးရဦးမည် ဖြစ်သည်။
အချိန်များမှာ တရွေ့ရွေ့ဖြင့် လအနည်းငယ် ကုန်ဆုံးသွားသည်။
“အစ်ကိုကြီး ရှိသလား ”
ဂူဗိမာန် အပြင်ဘက်တွင် လီဝူဝမ်၊ လီချန်ရှင်း၊ ရှိန်ကျင်းထော် တို့ သုံးဦးမှာ တည်ကြည်လေးနက်စွာ ရပ်တည်နေကြသည်။
အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ဂူဗိမာန် တံခါးမှာ ပွင့်လာပြီး ဖန့်ချန် က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးသည်။
“မင်းတို့ သုံးယောက် ဘာလို့ ရောက်လာကြတာလဲ။”
လီချန်ရှင်း က အလျင်အမြန်ပင် ခြေတစ်လှမ်း ရှေ့တိုးလိုက်ပြီး လက်ယှက်၍ အလွန် ရိုသေလေးစားစွာ ပြောသည်။
“ဆရာက ကရုဏာတောင် ကို ပြန်ရောက်နေပါပြီ၊ ကျွန်တော်တို့ကို ဖန့်ချန်အစ်ကိုကြီး ကို ရှာခိုင်းလိုက်တာပါ။”
“ရှူဆရာ ပြန်ရောက်လာပြီပေါ့”
ဖန့်ချန် ၏ မျက်နှာ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
“ဝမ်ယန် အစ်မတော် ပြန်ရောက်လာပြီလား”
သုံးဦးစလုံး၏ မျက်လုံးများတွင် နားမလည်ဟန်များ ပေါ်လာသည်။ ဖန့်ချန် သည် ဝမ်ယန် မှ ရွှမ်ရှင်းပင်လယ် ဘက်တွင် ကျန်ရှိနေသေးကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ အချိန်ရပါက ကြီးမားသော ပိတ်ကာ မှ ကိစ္စကို စုံစမ်းကြည့်ရဦးမည်။
သူတို့ သုံးဦးနှင့်အတူ ကရုဏာတောင် သို့ လိုက်သွားစဉ် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ကျန်းတောက်ယွဲ့ တို့အဖွဲ့မှာလည်း ရှူရှန့် နှင့်အတူ ကရုဏာတောင်သို့ ပြန်ရောက်လာကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ သို့သော် လေထုမှာမူ ယခင်ကနှင့် မတူညီဘဲ ကရုဏာတောင် တစ်ခုလုံးမှာ လေးနက်သည့် အငွေ့အသက်များ လွှမ်းခြုံနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
“ဖန့်အစ်ကိုကြီး ကရုဏာတောင်မှာ တစ်ခုခု ဖြစ်နေတာလား”
လီဝူဝမ် က စိတ်ထဲရှိ သံသယကို မထိန်းနိုင်ဘဲ တိုးတိုးလေး မေးသည်။
“ငါလည်း မရောက်သေးတော့ မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဒီနေရာက ရွှေဟွေး ပညာသင်ကျောင်းတော်ပဲ၊ ကရုဏာတောင်မှာ ပြဿနာ ရှိရင်တောင် ဖြေရှင်းလို့ ရမှာပါ။”
ဖန့်ချန် က ပေါ့ပေါ့တန်တန် နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။
ကရုဏာတောင် သို့ ရောက်သောအခါ ဝမ်ယန် မရှိသည်မှလွဲ၍ အထက်ပါ တပည့်ရင်း၊ တပည့်ကြီးများနှင့် အောက်ပါ တပည့်ငယ်များ အားလုံး စုံညီစွာ ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
“ဖန့်ညီလေး ရောက်လာပြီ။”
ကျန်းတောက်ယွဲ့ က ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်သည်။ သို့သော် ထိုအပြုံးမှာ အတင်းအကျပ် ပြုံးထားရသည့်အတိုင်း ဖြစ်နေသည်။
ဖန့်ချန် စိတ်ထဲတွင် တစ်ချက် တုန်လှုပ်သွားသည်။ တကယ်ပဲ ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာတစ်ခုခု တက်နေတာလား ကျန်းတောက်ယွဲ့ ဆိုသည်မှာ ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် သူတော်စင် ဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာကြီးအဆင့် သို့ မကြာခင် တက်လှမ်းတော့မည့်သူ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အပြုံးကပင် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှတုန့်ဆိုင်းနေရသနည်း။
“ကောင်းပြီ၊ ဖန့်ချန် ရောက်လာပြီ၊ မင်းတို့ တစ်နေရာရာမှာ ထိုင်ကြ။”
ရှူရှန့် က အမူအရာမဲ့စွာ ပြောသည်။ ကရုဏာတောင် တပည့်များမှာ များပြားလှခြင်း မရှိသဖြင့် ခန်းမထဲရှိ ကုလားထိုင်များမှာ လိုအပ်သည်ထက် ပိုနေသည်။ အားလုံး ထိုင်လိုက်လျှင်ပင် လစ်လပ်နေသော နေရာများစွာ ရှိနေသေးသည်။
ဖန့်ချန် ထိုင်ပြီးသည်နှင့် ရှူရှန့် ကို ငြိမ်သက်စွာ ကြည့်နေလိုက်သည်။
“မင်းတို့ သိထားသင့်တယ်၊ အရင်က မင်းတို့ ကရုဏာတောင်ကို လာတဲ့အခါ ကောင်းကင် ငါးပါး စစ်မြေပြင်ကို ဝင်ဖို့ ငါ ဘယ်တုန်းကမှ အားမပေးခဲ့ဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား။”
ရှူရှန့် က အေးဆေးစွာ ပြောသည်။ ဝမ်ချုံစန်း တို့အဖွဲ့က တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းညိတ်ကြသည်။ ထိုစဉ်က အကြောင်းပြချက်ကို သူတို့ သိထားကြသည်။ အတွင်းကမ္ဘာ အနှစ်သာရများ ပျက်စီးသွားပြီး နောက်ပိုင်းတွင် လျှောက်လမ်းရန် ခက်ခဲသွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
“အကြောင်းရင်းကိုတော့ မင်းတို့ သိပြီးသားပါ။ ကရုဏာတောင်ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေက မင်းတို့ရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာ အနှစ်သာရတွေ မထိခိုက်ဘဲ အပြင်တွင် သူတော်စင်၊ အတွင်းတွင် ဧကရာဇ် ဖြစ်တဲ့ လမ်းကို လျှောက်လှမ်းနိုင်စေချင်လို့ပါ။”
ရှူရှန့် က ဆက်ပြောသည်။
“ဒီအချက်အပြင် တခြား အရေးကြီးတဲ့ အကြောင်းရင်း တစ်ခုလည်း ရှိပါသေးတယ်။”
လူတိုင်း၏ မျက်ဝန်းများတွင် သိလိုစိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ အခြား အကြောင်းရင်း ရှိသေးသလား။
“ငါတို့ ကရုဏာတောင်မှာ ဘိုးဘေး တစ်ဦး ရှိတယ်၊ တစ်ခါက သူ တခြားသူနဲ့ တိုက်ခိုက်ရင်း ရှုံးနိမ့်ခဲ့ဖူးတယ်။ တစ်ဖက်လူက ကရုဏာတောင် တပည့်တွေ ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင်ကို လွယ်လွယ်နဲ့ မဝင်ရဘူးဆိုတဲ့ စည်းကမ်းချက် ထားခဲ့တယ်။ ဒါက သေချာပေါက် စည်းကမ်း မဟုတ်ပေမဲ့ တစ်ဖက်လူရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ ငါတို့ကို အကျပ်မကိုင်စေချင်တာပဲ။
ငါတို့ ကရုဏာ ေတာင်ရဲ့ တပည့်တွေ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားအောင် ရေနွေးနွေးထဲက ဖားတစ်ကောင်လို လုပ်သွားတာ။ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ ငါတို့ ဘိုးဘေးကလည်း စောစောစီးစီး ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင်ကို ဝင်ခြင်းက အကျိုးမရှိဘူးလို့ ယူဆပြီး အဲဒီအတိုင်းပဲ လိုက်နာခဲ့ကြတာပါ။”
ရှူရှန့် ၏ စကားကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း အံ့ဩသွားကြသည်။ ထိုကိစ္စ၏ နောက်ကွယ်တွင် ထိုသို့သော အကြောင်းပြချက် ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားကြပေ။
“ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အထက်က ဘိုးဘေးတွေက အဲဒီအတိုင်း ဆက်မလုပ်သင့်တော့ဘူးလို့ ယူဆကြတယ်။ ဒီကနေ့ကစပြီး ကရုဏာတောင်က တပည့်သစ်တွေကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ခေါ်ယူတော့မယ်။ မင်းတို့ကို ကောင်းကင် ငါးပါး စစ်မြေပြင်ကို သွားဖို့ ထောက်ခံတယ်၊ ငါ့အတွက် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပါ။
သေသွားလည်း ကိစ္စမရှိဘူး၊ ငါတို့ ဘိုးဘေးက ယင်လောကမှာ လမ်းကြောင်းတစ်ခု ရှိတယ်၊ ဂရုစိုက်မယ့်သူ မရှိမှာ စိုးရိမ်စရာ မလိုဘူး ”
ရှူရှန့် က အေးစက်စက် ပြောသည်။
သူ၏ အကြည့်များမှာ ဝမ်ချုံစန်း တို့အဖွဲ့ကို ဖြတ်ကျော်သွားသည်။
“မင်း၊ မင်း၊ မင်းတို့ အားလုံး ကောင်းကင် ငါးပါး စစ်မြေပြင်ကို ဝင်ကြ၊ ကရုဏာတောင်ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို မြှင့်တင်ပေးကြ။ ငါတို့ ကရုဏာတောင်က အရေးမယူရင် နေမယ်၊ အရေးယူပြီဆိုရင်တော့ အလွန် ရက်စက်ရမယ် ”
ဝမ်ချုံစန်း၊ ချန်ဖေးဖေး၊ ချန်အင်းရွှယ် ၊ ရှဲ့အာမန်၊ ပိုင်ချန်းမင်၊ ဟွမ်ချင်းကျူ ၊ လီချန်ရှင်း၊ လီဝူဝမ်၊ ရှိန််််ကျင်ထော် တို့ အားလုံးကို ရှူရှန့် က ကိုယ်တိုင် အမည်တပ်၍ ခေါ်လိုက်သည်။
“မင်းတို့လည်းပဲ။”
ရှူရှန့် က လင်ဖုန်း တို့ကို ကြည့်ကာ ပြောသည်။
“ကမ္ဘာကြီးအဆင့် ကို မတက်လှမ်းနိုင်သရွေ့ အားလုံး ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင်ထဲ ဝင်ခဲ့ကြ၊ ဒီနေ့ကစပြီး ကရုဏာတောင်ရဲ့ လမ်းကြောင်း ပြောင်းသွားပြီ ”
ထိုစကားများသည် ပိုင်ချန်းမင် တို့ကိုပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေသည်။ သူတို့သည် တကယ်တမ်းတွင် ကောင်းကင် ငါးပါး စစ်မြေပြင်ကို သွားလိုကြသော်လည်း ကရုဏာတောင်၏ စည်းမျဉ်းကို မချိုးဖောက်ချင်ကြပေ။ ဖန့်ချန် ကဲ့သို့သော ဖြစ်ရပ်မျိုးမှာ ရှားပါးလှသည်။
ယခုအခါ ရှူရှန့် ကိုယ်တိုင် ထောက်ခံလိုက်သဖြင့် သူတို့အားလုံး ကောင်းကင် ငါးပါး စစ်မြေပြင်တွင် စွန့်စားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။
ဖန့်ချန် ၏ မျက်ဝန်းများတွင် လေးနက်သော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။ အလွန်ပင် ပြင်းထန်သော ကိစ္စရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပွားနေမှသာ ကရုဏာတောင်၏ နည်းဗျူဟာမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားမည် ဖြစ်သည်။ ကရုဏာတောင်ကို ဆက်လက် ဝှက်ထား၍ မရတော့သည့် အကြောင်းရင်းတစ်ခုခု ရှိနေသည်မှာ သေချာသည်။
“ဆရာ၊ တပည့်ကြီးနဲ့ တပည့်ဒုတိယတို့က ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင်ကို မသွားရဘူးလား ”
လင်ဖုန်း က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးသည်။
ရှူရှန့် က အေးဆေးစွာ ပြောသည်။
“နောင်အခါမှာ ကရုဏာတောင်ကို မင်းတို့ အစ်ကိုကြီးကပဲ ဆရာ လုပ်တော့မယ်၊ သူတို့ မသွားရတော့ဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့က ကမ္ဘာကြီးအဆင့် ကို ရောက်ရှိသွားပြီမို့လို့ပဲ။”
“……”
လူတိုင်း၏ မျက်ဝန်းများတွင် မယုံကြည်နိုင်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ ကျန်းတောက်ယွဲ့ က ရှက်ရွံ့စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ စွမ်းအားများမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုစွမ်းအားမှာ ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်မဟုတ်တော့ဘဲ စစ်မှန်သော ကမ္ဘာကြီးအဆင့် သူတော်စင် ဖြစ်နေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ သူတစ်ဦးတည်းသာမက လီမော့ နှင့် ထိပ်တန်း အဆင့်ရှိ တပည့်ကြီးများမှာလည်း ကမ္ဘာကြီးအဆင့် ၏ စွမ်းအားကို ပြသလိုက်ကြသည်။
လင်ဖုန်း မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး ခါးသီးစွာ ပြုံးလျက် ပြောသည်။
“အစ်ကိုကြီးတို့က တစ်ခုခု လျှိုဝှက်ထားလိမ့်မယ်လို့ ထင်ခဲ့ပေမဲ့ ဒီလောက်အထိ ဝှက်ထားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး။ ဒီလိုဆိုရင် ငါ လျှိုဝှက်ထားတဲ့ အနည်းငယ်လောက်ကတော့ ဟာသတစ်ခု ဖြစ်သွားပြီပေါ့…”
ပြောနေရင်းနှင့်ပင် သူ၏ စွမ်းအားမှာလည်း စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အဆင့်မှ အသက်စွမ်းအင် အဆင့် အထိ ရုတ်တရက် မြင့်တက်သွားသည်။
ဝမ်ချုံစန်း - “……”
ရှဲ့အာမန် တို့အဖွဲ့မှာလည်း နှစ်ပေါင်းများစွာ အတူနေထိုင်ခဲ့သည့် အစ်ကို၊ အစ်မများမှာ အမှန်တကယ်တွင် ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားကို ဝှက်ထားခဲ့ကြကြောင်း နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားကြသည်။ ထိုမျှလောက် အောင်အောင်မြင်မြင် ဝှက်ထားနိုင်ခဲ့သဖြင့် သူတို့ ကောင်းကင် ငါးပါး စစ်မြေပြင်ကို မသွားကြသည်မှာလည်း အံ့ဩစရာ မရှိတော့ပေ။