အခန်း (၁၁၂၃-၁၁၂၄)

အခန်း (၁၁၂၃) - လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အမျိုးသမီး

ဝေမြို့ရှိ ချင်းယွန်းကျောင်း၊

လီယန်ချူသည် စစ်တလင်းအနှံ့အပြားကို ရှင်းလင်းသတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ကျောင်းတော်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိကာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်း ဝင်လိုက်တော့သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ လောကဓာတ်စကြဝဠာ၏ စွမ်းအားပတ်လမ်း ကို လည်ပတ်စေလျက်ရှိရာ၊ သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ဆန်းကြယ်လှသော နတ်အရှိန်အဝါများ ဖုံးလွှမ်းနေတော့သည်။

လေမီးဖျာပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ခြင်းက တာအိုတရားကို သိမြင်နားလည်စေသည့် အကျိုးအာနိသင် ရှိသည့်အပြင်၊ ဖုန်လိုင်နတ်ကျောက်တုံး နှင့် စိတ်ကြည်လင်ကျောက်စိမ်းဆွဲပြား တို့၏ အကူအညီပါ ထပ်မံပေါင်းစပ်လိုက်ရာ လီယန်ချူသည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း တာအိုတရားသိမြင်မှု နယ်ပယ်ထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ချေပြီ။

သူသည် နတ်ဘုရားဆေးများ ကို ဆက်တိုက်သောက်သုံးကာ ကျင့်စဉ်အဆင့်များကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့ပြီးနောက်၊ သူ၏ နတ်တာအိုကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ အဆင့်လေး၏ ထိပ်ဆုံးအထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီး နတ်ဘုရားစွမ်းအားမှာလည်း အလွန်တရာ သိပ်သည်းကျယ်ပြောလှရာ၊ လိုအပ်နေသည်မှာ တရားသဘောကို နားလည်သဘောပေါက်ရန်သာ ရှိတော့သည်။

ပြင်းထန်လှသော တိုက်ပွဲကြီးအချို့ အပြီးတွင်မူ သူသည် ရွှေရောင်နတ်အပင်ကိုပါ စုပ်ယူသန့်စင်ခဲ့သေးသည်။ ထိုရွှေရောင်နတ်အပင်မှာ သူကိုယ်တိုင် စွမ်းအားမြှင့်တင် ပေးထားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ နတ်အလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းနေကာ ကမ္ဘာငယ်နေရာလွတ် အတွင်း၌ အဆင့်အမြင့်ဆုံး ဆေးဖက်ဝင်အပင် ဖြစ်ပေသည်။

ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကြီးအပြီးတွင် နတ်အရှိန်အဝါ အမြောက်အမြား ပျံ့လွင့်ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သော်လည်း၊ အချို့သော နတ်စွမ်းအားများမှာမူ သူ၏သွေးကြောများထဲ၌ စီးဆင်းနေကာ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားပင်လယ် ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် ကိန်းအောင်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဟုတ်ပေသည်၊ ပို၍အဓိကကျသည်မှာ ထိုအရာများထဲတွင် ပါဝင်နေသည့် နတ်အရှိန်အဝါ အနှစ်သာရပင် ဖြစ်တော့သည်။

ဤတိုက်ပွဲကြီးတစ်လျှောက်တွင် လီယန်ချူသည် ကိုယ်ပွားအတတ်ပညာနှင့် နတ်ရတနာများစွာကို မရပ်မနား နှိုးဆော်အသုံးပြုခဲ့ရသည်။

ဥပမာအားဖြင့် အပြာရောင်အလံကြီးကို နှိုးဆော်လိုက်သည့်အခါ ကုန်ဆုံးသွားသော ကျင့်စဉ်စွမ်းအား ပမာဏမှာ တကယ်ကို ကြောက်ခမန်းလိလိပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ကျင့်စဉ်စွမ်းအားများ ကုန်ခမ်းသွားလိုက်၊ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းလိုက်ဖြင့် ၎င်းကား တကယ့်ကို ခါးသီးပင်ပန်းလှသော တိုက်ပွဲကြီးတစ်ပွဲ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

သို့သော် ဤအရာကြောင့်ပင် သူသည် နတ်ဘုရားအတတ်များစွာအပေါ် နားလည်သဘောပေါက်မှု ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာခဲ့ရသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ရေစီးရေလာအတိုင်း သဘာဝကျကျပင် ထိုခြေလှမ်းကို လှမ်းကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ အဆင့်ငါး မြေပြင်နတ်ဘုရား တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့တော့သည်။

သူ၏ အခြေခံတာအိုပါရမီမှာ မူလကပင် အလွန်တရာ ထုထည်ကြီးမားလှသည့်အပြင်၊ သူကျင့်ကြံထားသော ဟွမ်ထင်တာအိုကျမ်းစာ ၏ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားမှာလည်း တူညီသောအဆင့်ရှိသူများထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေခဲ့သည်။

ယခုအခါ အဆင့်ငါးသို့ တစ်လှမ်းချင်း လှမ်းဝင်လိုက်သည့်အခါတွင်မူ သူ၏ကျင့်စဉ်စွမ်းအားများမှာ တစ်ဖန် ပြန်လည်၍ ပိုမိုသိပ်သည်း ကျယ်ပြောလာခဲ့ပြန်သည်။

သူ၏ကိုယ်ပေါ်တွင် ဖုန်လိုင်နတ်ကျောက်တုံးကို ဆင်မြန်းထားဆဲ ဖြစ်သဖြင့်၊ စိတ်အာရုံဝေဝေဝါးဝါးထဲ၌ သူသည် ထိုနတ်ကျွန်းကြီး၏ ရှေ့မှောက်သို့ တစ်ဖန် ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြန်သည်။

ဤနတ်ကျွန်းကြီးပေါ်ရှိ နေရာအမြောက်အမြားမှာ ယခင်က သူ၏ကျင့်စဉ်အဆင့်ဖြင့် ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါ ကျင့်စဉ်အဆင့် တက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ လီယန်ချူသည် ထိုဖုန်လိုင်နတ်ကျွန်းကြီး၏ အတွင်းပိုင်းသို့ လှမ်းဝင်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

နတ်ကျွန်းကြီး၏ အတွင်း၌ နတ်အရှိန်အဝါများ ကိန်းအောင်းနေပြီး၊ ထိုနတ်အရှိန်အဝါများမှာ လူသားတစ်ဦးမှ နတ်ဘုရားတစ်ပါးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေရန် အလွန်တရာ အရေးကြီးသော သော့ချက်ခြေလှမ်း ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် ထိုနတ်ကျွန်းကြီးပေါ်တွင် ရပ်နေရင်း စိတ်နှလုံး တည်ငြိမ်ကျယ်ပြောလာကာ၊ မျက်စိတစ်ဆုံးတွင် မိုင်ပေါင်းသောင်းချီ ကျယ်ပြောလှသော စိမ်းလဲ့လဲ့ ပင်လယ်လှိုင်းတံပိုးကြီးများ ရှိနေသည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် ယခင်က ဤနတ်ကျွန်းပေါ်မှ နတ်သစ်သီးများကို ခူးယူဖူးပြီး၊ ၎င်းတို့မှာ ချိုမြိန်ပြီး အရည်ရွှမ်းလှကာ သိပ်သည်းလှသော အသက်ဇီဝစွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေခဲ့သည်။

ရုတ်တရက်ပင်၊ လီယန်ချူသည် ထိုကျွန်း၏အတွင်းပိုင်းသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး စမ်းရေစီးသံ တသွင်သွင်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

ထိုနတ်ကျွန်းကြီး၏ အတွင်း၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တားမြစ်ချက်ပိတ်ဆို့ခြင်း စွမ်းအားများ ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူသည် ကျောက်လှေကားထစ်များအတိုင်း တစ်လှမ်းချင်း တက်လှမ်းသွားရာ၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သစ်ပင်ပန်းမန်များမှာ စိမ်းလန်းစိုပြည်နေပြီး သိပ်သည်းလှသော သက်စောင့်စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။

ဝေးဝေးသို့ လှမ်းမျှော်ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူ၏ရှေ့မှောက် ခြေလှမ်းတစ်ရာခန့်အကွာတွင် ဆန်းကြယ်လှသော နတ်စမ်းရေတွင်း တစ်တွင်းကို ရုတ်တရက် တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ရှေ့တွင် ပိတ်ဆို့မှုအတားအဆီးတစ်ခု ရှိနေသည့်အလား ဖြစ်နေသဖြင့် ထိုနေရာသို့ ဆက်လက်တိုးဝင်၍ မရနိုင်ချေ။

နတ်စမ်းရေတွင်းမှ နတ်အလင်းတန်းများမှာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပျံ့လွင့်နေပြီး၊ ၎င်းက မည်သည့်နေရာမှ စီးဆင်းလာသည်၊ မည်သည့်နေရာသို့ စီးဆင်းသွားသည်ကို မသိနိုင်ဘဲ အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်လှသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေတော့သည်။

အတီအကျပြောရလျှင် ဤအရာကား အလွန်တရာ တန်ဖိုးကြီးမားလှသော ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်၏ ရတနာတစ်ပါး ပင် ဖြစ်ပေသည်။

'ဒီနေရာက တကယ့် ဖုန်လိုင်နတ်ကျွန်း ဟုတ်မဟုတ်တော့ ငါမသိဘူး... ဒါပေမဲ့ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က ခူးယူခဲ့တဲ့ သစ်သီးတွေကို ကြည့်ရင်တော့၊ ဒီနတ်စမ်းရေတွင်းကိုသာ ငါ ထိတွေ့နိုင်မယ်ဆိုရင် အပြင်ကို ယူထုတ်လို့ရနိုင်မှာ သေချာတယ်...'

ဟု လီယန်ချူက စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။

သို့သော်လည်း ခြေလှမ်းတစ်ရာအကွာမှာတင် ရှေ့ဆက်တိုးမရဘဲ ရပ်တန့်နေရသဖြင့် လီယန်ချူသည် ထိုနတ်စမ်းရေတွင်းကို လှမ်းကြည့်ကာ လက်လှမ်းမမီနိုင်သေးသည့်အလား ခံစားရပြီး၊ ယာယီအားဖြင့် လှည့်ပြန်ခဲ့လိုက်တော့သည်။

'အခုတော့ ခြေလှမ်းတစ်ရာလောက်ပဲ လိုတော့တာ... နောက်တစ်ခါ ကျင့်စဉ်အဆင့် ထပ်တက်ရင်တော့ ဒီနတ်စမ်းရေတွင်းကို ထိတွေ့နိုင်မလား မသိဘူး...'

ဤဆန်းကြယ်လှသော စိတ်အာရုံနေရာလွတ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်သည့် အချိန်မှာ ကန့်သတ်ချက်ရှိသဖြင့်၊ လီယန်ချူသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်လည်ထွက်ခွာလာခဲ့လိုက်သည်။

သူ မျက်လုံးနှစ်လုံးကို ဖွင့်လိုက်သည့်အခါတွင်မူ၊ မျက်ဝန်းအစုံထဲ၌ ခရမ်းရွှေရောင် အလင်းတန်းများ တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်နေတော့သည်။

သူ၏မျက်နှာမှာ ချောမောခန့်ညားလှပြီး၊ မာနကင်းစင်ကာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား အထက်တန်းကျပြီး ထူးခြားလှပေသည်။

နတ်တာအိုကျင့်စဉ်အဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက်တွင်မူ သူသည် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းကို မရပ်တန့်သေးဘဲ၊ လေမီးဖျာပေါ်တွင် ဆက်လက်ထိုင်နေရင်း သိုင်းလမ်းစဉ် ကို ဆက်လက်ဆင်ခြင်တွေးတော နေပြန်သည်။

သူ၏စိတ်အာရုံကို မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းပိုင်းသို့ နက်ရှိုင်းစွာ နစ်မြုပ်စေလိုက်သည်။

လူ့ခန္ဓာကိုယ်ဆိုသည်မှာ မိမိဘာသာ ကမ္ဘာငယ်တစ်ခုအလား တည်ရှိနေခြင်းဖြစ်ရာ၊ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းပိုင်းမှာလည်း အတိုင်းအဆမရှိ ကျယ်ပြောလှပေသည်။

သန့်စင်သောယန်ကျမ်းစာ ထဲတွင် ဖော်ပြထားသော လူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ အဓိကနတ်တံခါး ကိုးခုအနက်၊ သူသည် တံခါးလေးခုကို ဖွင့်လှစ်ပြီး ဖြစ်သည်။

မူလကမူ သူသည် ယခုတစ်ကြိမ် ဖမ်းဆီးရမိခဲ့သော ရှေးဟောင်းသွေးစင်သန့် သားရဲကြီးများကို အသုံးပြု၍ ဖော်စပ်ထားသည့် သွေးချီဆေးလုံးများ ကို စုပ်ယူသန့်စင်ရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤတိုက်ပွဲကြီးအတွင်း၌ သူသည် တရားသဘောများစွာကို နားလည်ခဲ့ရသဖြင့်၊ မည်သည့် ပြင်ပပစ္စည်းကိုမျှ အသုံးမပြုဘဲ သိုင်းလမ်းစဉ်ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်ရန် ကြိုးစားကြည့်ချင်နေမိသည်။

သူ နားလည်သဘောပေါက်ထားသော သိုင်းလမ်းစဉ်၏ စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်မှာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်ပြီးလှသည်။

ထို့နောက်တွင်မူ သိုင်းနတ်ဘုရား တက်လှမ်းစဉ်က သိုင်းလမ်းစဉ်တန်းခိုးအတတ်များကို လည်ပတ်ခဲ့သည်ကို ကိုယ်တိုင်ကြည့်ရှုခဲ့ရပြီး၊ နတ်ဘုရားအတတ်များစွာကို မိမိဘာသာ ပြန်လည်အသုံးချနိုင်ခဲ့သဖြင့် ၎င်းက သူ့အား ကြီးမားလှသော လှုံ့ဆော်မှုကို ပေးစွမ်းခဲ့သည်။

ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ နတ်အလင်းတန်းများဖြင့် တံခါးများကို ချိုးဖျက်ရန်မှာ မူလကပင် အလွန်တရာ ခက်ခဲလှပြီး၊ တစ်လှမ်းချင်းစီတိုင်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံတစ်ခုအလား ကွာခြားလှပေသည်။

အကြောင်းမူကား တံခါးတစ်ခုကို ချိုးဖျက်နိုင်တိုင်း နောက်ထပ်အဆင့်တစ်ခုသို့ တက်လှမ်းနိုင်မည် ဖြစ်ရာ၊ ၎င်း၏ ခက်ခဲမှုအဆင့်မှာ မည်မျှအထိ ရှိမည်ကို စိတ်ကူးကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူသည် စိတ်အေးလက်အေးဖြင့် ဆင်ခြင်တွေးတောနေပြီး၊ တိုက်ပွဲမြင်ကွင်းများမှာ သူ၏မျက်စိရှေ့တွင် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားကြတော့သည်။

မည်သည့် ပြင်ပအင်အားကိုမျှ အသုံးမပြုဘဲ၊ လီယန်ချူသည် တံခါးကို အောင်မြင်စွာ ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့ချေပြီ။

ဤတိုက်ပွဲကြီးတွင် သူသည် လောကအနှံ့ စစ်ခင်းခဲ့ပြီး ကောင်းကင်လူသားများနှင့် မှော်အတတ်ချင်း အားပြိုင်ခဲ့ကာ၊ နတ်ဘုရားလောက၏ ပါရမီရှင်လူငယ် ကူယူဟွမ်ကိုပင် အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သည်။

၎င်းက လီယန်ချူ၏ အရှိန်အဝါကို နောက်ထပ်အဆင့်တစ်ခုသို့ မြင့်တက်သွားစေခဲ့ပြီး၊ သူ၏စိတ်ဓာတ်အခြေခံ အတွက်လည်း ကြီးမားလှသော အကျိုးကျေးဇူးကို ပေးစွမ်းခဲ့သည်။

သန်မာလှသော ကောင်းကင်လူသားများမှာ သူ၏ခြေထောက်အောက်တွင် လဲပြိုသွားခဲ့ကြပြီး၊ သူ သိုင်းလမ်းစဉ်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ တက်လှမ်းရန်အတွက် ခြေနင်းကျောက်တုံးများ ဖြစ်လာခဲ့ကြရသည်။

သူ အညစ်အကြေးများကို ဆေးကြောသန့်စင်ပြီး မိမိ၏ သိုင်းလမ်းစဉ်စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်ကို သန့်စင်ပြီးသည့်နောက် အလွန်တရာ တောက်ပလှသော အလင်းတန်းတစ်ခုမှာ လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ပြီး၊ နေမင်းကြီးတစ်စင်းအလား သူ၏ကိုယ်ထဲမှ ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားတော့သည်။

ယခုတစ်ကြိမ် တရားသိမြင်ပြီး တံခါးချိုးဖျက်ခြင်းမှာ အလွန်တရာ ချောမွေ့လှပြီး၊ လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပိုမိုသန်မာ မာကျောလာခဲ့ကာ သွေးချီအော်ရာများမှာလည်း သမုဒ္ဒရာကြီးအလား တဟုန်းဟုန်း တုန်ဟည်းနေတော့သည်။

"ကိုယ့်ကိုယ်ကို တာအိုလမ်းစဉ် သက်သေပြနိုင်ခဲ့ပြီ... နတ်ဘုရားကို မြင်ရသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ် ပျက်စီးခြင်းမရှိ..."

လီယန်ချူက တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူသည် တစ်နေ့နေ့တွင် တကယ်ပဲ စစ်မှန်သော ယန်နတ်ဘုရား အဖြစ် ကျင့်ကြံအောင်မြင်မည့်နေ့ကို အနည်းငယ် မျှော်လင့်နေမိပြီး၊ ထိုအချိန်ကျလျှင် မည်မျှအထိ သန်မာလာမည်ကို မသိနိုင်ချေ။

လီယန်ချူသည် တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ အပြင်သို့ လှမ်းထွက်ခဲ့ရာ၊ ကောင်းကင်ယံတွင် လမင်းကြီးမှာ မြင့်မားစွာ သာလင်းနေပြီး ယခုအခါ သန်းခေါင်ယံအချိန်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဖန့်ချင်းလန်သည် ဓားလမ်းစဉ်အပေါ် နားလည်မှု အလွန်မြင့်မားလှသူဖြစ်ရာ၊ ယခုအချိန်တွင် သူမသည် တန်ခိုးကြီးမားလှသော ဓားကျမ်းစာ ကို ကျင့်ကြံနေပြီး မိမိ၏ ဓားလမ်းစဉ်ကို သက်သေပြနေသည်။

သူမ၏ ပြောပြချက်အရဆိုလျှင် ထိုဓားကျမ်းစာထဲ၌ အလွန်တရာ နက်နဲလှသော ဓားလမ်းစဉ် တရားသိမြင်မှုများ ဖုံးကွယ်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းက ကောင်းကင်၊ မြေပြင်၊ လူသား ဟူသော ဓားသုံးလက်မျှသာ မဟုတ်ချေ။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ကျွေ့ဟွာသည် ယခုအချိန်တွင် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်း မပြုလုပ်နေချေ။

သူမသည် အိမ်ခေါင်မိုးပေါ်တွင် တစ်ဦးတည်း ထိုင်နေပြီး၊ ဘေးနားတွင် အရက်အိုးတစ်လုံးကို ချထားကာ တစ်ယောက်တည်း သောက်စားနေတော့သည်။

လီယန်ချူသည် ဖွဖွလေး ခုန်တက်လိုက်ပြီး အိမ်ခေါင်မိုးပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ကျွေ့ဟွာသည် ယခုအခါ ဝတ်စုံနက်ကို ဆင်မြန်းထားပြီး၊ သူမ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ မူလကပင် အလွန်တရာ ထင်ရှားပြတ်သားလှရာ၊ အေးစက်လှသော လရောင်အောက်တွင်မူ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ပိုမို၍ ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး လှပလွန်းနေတော့သည်။

"စိတ်မကောင်းစရာ ရှိလို့လား..." လီယန်ချူက မေးလိုက်သည်။

ကျွေ့ဟွာသည် အမြဲတမ်း ပူပင်သောကကင်းဝေးပြီး ပျော်ပျော်နေတတ်သူဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအခါ သန်းခေါင်ယံအချိန်တွင် အိမ်ခေါင်မိုးပေါ်၌ အရက်သောက်နေပြီး မျက်ခုံးအစုံကြားတွင် သောကရိပ်များ ယှက်သန်းနေသည်ကို တွေ့ရသောကြောင့်တည်း။

"ဘယ်လို ခံစားချက်လဲဆိုတာ သေချာတော့ မပြောတတ်ဘူး..."

ကျွေ့ဟွာ ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်သည်။

လီယန်ချူသည် ဘာမှမပြောဘဲ သူမ၏ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး၊ အိမ်ခေါင်မိုးပေါ်တွင် အတူတူထိုင်ရင်း ကျွေ့ဟွာ၏ ဘေးနားမှ အရက်အိုးကို လှမ်းယူလိုက်ရာ အရက်နံ့မှာ မွှေးပျံ့လှပေသည်။

သူသည် ခေါင်းမော့ကာ အရက်တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီးနောက် ကျွေ့ဟွာထံသို့ ပြန်လည်ကမ်းပေးလိုက်သည်။

လူနှစ်ဦးမှာ တစ်ယောက်တစ်လှည့်စီ သောက်ရင်း၊ ပြင်းထန်လှသော အရက်တစ်အိုးလုံးကို ကုန်စင်အောင် သောက်ပစ်လိုက်ကြတော့သည်။

ကျွေ့ဟွာက ရုတ်တရက် စကားစလာခဲ့ပြီး -

"ငါ သွားပြီး ကူညီပေးခဲ့တဲ့ ချူကျိုးခရိုင် မြို့တော်မှာ မြေပြင်နတ်ဘုရားတစ်ပါးမှ စောင့်ကြပ်မနေဘူး... လူတွေ အများကြီး သေဆုံးခဲ့ရတယ်... နေရာအနှံ့မှာ ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အလောင်းတွေချည်းပဲ..."

"ငါ ရောက်သွားတဲ့အချိန်မှာ၊ အဲဒီကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ သာမန်လူသားတွေဟာ ကြက်သွန်မြိတ်တွေလိုပဲ... တစ်ခင်းပြီး တစ်ခင်း ရိတ်သိမ်းဖြတ်တောက်ခြင်း ခံနေရတာ..."

"မဟုတ်ဘူး၊ အတိအကျပြောရရင် မြက်ရိုင်းပင်တွေနဲ့ ပိုတူတယ်... ကြက်သွန်မြိတ်ကတော့ ဖြတ်ပြီးရင် စားလို့ရသေးတယ်... မြက်ရိုင်းပင်တွေကတော့ အမှိုက်လိုပဲ အဝေးကို စွန့်ပစ်ခြင်း ခံရတာမျိုး..."

"သူတို့တွေက လူ့ပြည်လောကရဲ့ ကံကြမ္မာစွမ်းအားတွေကို စုဆောင်းချင်ကြတယ်... သူတို့ရဲ့ အစွမ်းအစနဲ့ ရဲစွမ်းသတ္တိကို ကြွားလုံးထုတ်ချင်ကြတယ်... လူ့အသက်တွေက တကယ်ကို မြက်ခြောက်တွေလိုပဲ တန်ဖိုးမရှိတာ..."

လီယန်ချူသည် ဘေးနားမှနေ၍ တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်ပေးနေမိသည်။

သူကိုယ်တိုင်လည်း နေရာအနှံ့ လှည့်လည်စစ်ခင်းခဲ့သူဖြစ်ရာ၊ ဤကဲ့သို့ ဆိုးဝါးရက်စက်လှသော ကိစ္စရပ်များကို မနည်းမနော မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။

"အသက်ကိုးသက်ဝိညာဉ်ကြောင် မှာ ပင်ကိုယ်နတ်ဘုရားအတတ် ရှိတယ်... လောကက ကိစ္စရပ်အားလုံးကို ကြားနိုင်တယ်... အကယ်၍ ငါ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က ဒီထက်မက မြင့်မားနေမယ်ဆိုရင်၊ လူတွေကို ဒီထက်မက ပိုပြီး ကယ်တင်နိုင်မလား မသိဘူး..."

ကျွေ့ဟွာက တိုးညှင်းသော လေသံဖြင့် ဆိုသည်။

လီယန်ချူသည် ဘာမှမပြောဘဲ လက်ကိုဆန့်ကာ ကွေိ့ဟွာ၏ ခေါင်းလေးကို ဖွဖွလေး ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။

"ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဒီလောက်အထိ ဖိအားတွေ မပေးပါနဲ့... မင်း အကောင်းဆုံး လုပ်ခဲ့ပြီးပါပြီ..."

စကားလုံးများ ဆုံးသွားသည့်အခါ၊ လီယန်ချူသည် ရုတ်တရက် စိတ်အာရုံ ဝေဝါးသွားခဲ့ရသည်။

မိစ္ဆာများကို သတ်ဖြတ်ပြီး ပြန်လာတိုင်း၊ တစ်ခါတစ်ရံ စိတ်အာရုံများ နောက်ကျိနေသည့်အခါမျိုးတွင် ဆိုင်ရှင်မ မှာလည်း သူ့အား ဤကဲ့သို့ပင် နှစ်သိမ့်ပေးခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်ပါလား။

ယခုအခါ အခြေအနေချင်း ပြောင်းပြန်ဖြစ်နေချိန်တွင် လီယန်ချူက စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

'ယုံချင်း... အဲဒီတုန်းက မင်းရဲ့ စိတ်ထဲမှာကော ဘယ်လို ဖိအားတွေ၊ ကိစ္စတွေကို ထမ်းပိုးထားခဲ့ရတာလဲ...'

ကျွေ့ဟွာက သူမ၏ ခေါင်းလေးဖြင့် လီယန်ချူ၏ လက်ဝါးကို တိုးဝှေ့လိုက်ရာ၊ လီယန်ချူကို သူ၏ အတွေးစများထဲမှ ပြန်လည်ဆွဲခေါ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

လီယန်ချူ၏ လက်ထဲတွင် အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ခနဲ လက်သွားပြီး၊အရက်နှစ်အိုးကို ထုတ်ယူလိုက်ကာ ရွှံ့စေးပိတ်ဆို့မှုကို ဖျတ်ခနဲ ရိုက်ခွဲလိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် အရက်နံ့များ မွှေးပျံ့သွားတော့သည်။

ဤအရက်ထဲတွင် ဆေးဖက်ဝင်အပင် အမြောက်အမြား ပါဝင်နေသဖြင့် အလွန်တရာ အရှိန်ပြင်းလှပေသည်။

"ဒီလောကက ကိစ္စတွေက ခက်ခဲတယ်ဆိုရင်လည်း မခက်ခဲပါဘူး... သွေးကြွေးကို သွေးနဲ့ဆပ်ရုံပါပဲ... အရက်သောက်စို့၊ နောက်ထပ် မတွေးပါနဲ့တော့..."

ခွက်ထဲမှ အရက်ကို ကုန်စင်အောင် မသောက်နိုင်သရွေ့၊ ရန်သူ့ခေါင်းတွေကိုလည်း အကုန်အစင် မသတ်ဖြတ်နိုင်သေးချေ။

ကျွေ့ဟွာက ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး၊ သူမကလည်း ရွှံ့စေးပိတ်ဆို့မှုကို ဖျတ်ခနဲ ရိုက်ခွဲကာ လီယန်ချူနှင့် ခွက်ချင်းတိုက်လိုက်ပြီး ပြင်းထန်လှသော အရက်ကို မော့ချပစ်လိုက်တော့သည်။

ဤအရက်မှာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှသဖြင့် ကျွေ့ဟွာ၏ ပါးပြင်ထက်တွင် ချက်ချင်းပင် နီမြန်းသော အရောင်အဝါများ ယှက်သန်းသွားတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် အေးစက်လှသော လူရိပ်တစ်ခုမှာ လရောင်အောက်တွင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး၊ ဝတ်စုံဖြူကို ဆင်မြန်းကာ ခါးတွင် ဓားရှည်ကို ချိတ်ဆွဲထားချေသည်။

"ကောင်းကြသေးရဲ့လား... အိမ်ခေါင်မိုးပေါ်မှာ တိတ်တဆိတ် အရက်ခိုးသောက်နေကြတာကိုး..."

ဟု ဖန့်ချင်းလန်က ဆိုလိုက်သည်။

"မင်း တံခါးပိတ်ပြီး ဓားကျင့်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

လီယန်ချူက မေးလိုက်သည်။

"ဒီနေ့မှာ အရက်ရှိရင် ဒီနေ့ပဲ မူးလိုက်မယ်... မနက်ဖြန်ကျမှ ပြန်ကျင့်ရင်လည်း နောက်မကျပါဘူး..."

ဖန့်ချင်းလန်က ဆိုသည်။

နောက်ထပ် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အသံတစ်ချက် ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြီး၊ စိမ်းလဲ့လဲ့ အလင်းတန်းများ လင်းလက်သွားရာ၊ ၎င်းကား အပြာရောင် ချည်ထည်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဦးခေါင်းထက်တွင် ဆံထုံးထုံးထားသော နူးညံ့သိမ်မွေ့လှသည့် အမျိုးသမီး ယွန်းနျန်း ဖြစ်ပေသည်။

"ကျွန်မ တိုက်ပွဲထဲမှာ ဝင်ရောက်မသတ်ဖြတ်ခဲ့ရပေမယ့်၊ အရက်တစ်ခွက်လောက်တော့ တောင်းသောက်လို့ ရမလားရှင်..."

ယွန်းနျန်းသည် ယခင်က မြို့တော်တွင် တိုက်ပွဲဝင်အစီအရင် ကို ဦးဆောင်ထိန်းချုပ်ပေးခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။

ထိုသို့မဟုတ်ပါက၊ ကောင်းကင်ပိုးဖဲကြိုး မျှသာဆိုလျှင် လီယန်ချူနှင့် ကူယူဟွမ်တို့ တိုက်ခိုက်စဉ်က ပျံ့လွင့်လာသော စွမ်းအားလှိုင်းများကို တားဆီးနိုင်ရန်မှာ မသေချာချေ။

ယွန်းနျန်းသည် ယခုအခါ အိမ်ခေါင်မိုးပေါ်တွင် ရပ်နေပြီး၊ အေးချမ်းတည်ငြိမ်ကာ နူးညံ့သိမ်မွေ့လှပေသည်။

လီယန်ချူက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ရင်း -

"ကောင်းပြီလေ...အရက်နှစ်အိုးကနေ ဒီလောက်တောင် လူတွေ အများကြီး ထွက်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး..."

သူသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှနေ၍ အရက်အချို့ကို ထပ်မံထုတ်ယူလိုက်ပြီး၊ ရွှံ့စေးပိတ်ဆို့မှုများကို ရိုက်ခွဲကာ ကမ်းပေးလိုက်တော့သည်။

………………

အလွန်အကျွံ မူးယစ်အိပ်စက်ပြီးနောက် နိုးလာသည့်အချိန်တွင်မူ၊ နောက်တစ်နေ့ မွန်းတည့်အချိန်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဖန့်ချင်းလန်သည် တံခါးပိတ်၍ ဓားသိုင်းကို ဆက်လက်လေ့ကျင့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ယွန်းနျန်းကမူ အစီအရင်လမ်းစဉ်ကို ဆက်လက်သုတေသနပြုနေပြီး၊ ဆိုင်ရှင်မက သူမအား သင်ကြားပေးခဲ့သော အစီအရင်လမ်းစဉ်မှာ အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်လှပြီး အရာအားလုံး လွှမ်းခြုံထားပေသည်။

လီယန်ချူကလည်း မန္တန်ကိုးလုံး ထဲမှ အစီအရင်မန္တန် ကို သူမထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးအပ်ထားခဲ့ရာ၊ ယခုအခါ ယွန်းနျန်းသည် ၎င်းကို သေချာစွာ လေ့လာနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်လူသားများသည် နေရာအနှံ့အပြားတွင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး၊ ခရိုင်မြို့တော်အသီးသီးသို့ တိကျစွာ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြခြင်းမှာ လူကို နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်စေသည်။

ယခုအခါ ယွန်းနျန်းသည် မည်သည့်အစီအရင်ကို သုတေသနပြုနေသည်ကို မသိရသော်လည်း၊ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ယခင်က သတင်းပို့အစီအရင်ကြီး မဟုတ်သည်တော့ သေချာပေသည်။

ဆိုင်ရှင်မသည် ယခင်က သူမအား ချန်နိုင်ငံ၏ တောင်တန်း၊ မြစ်ရေများဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားကာ မြေပြင်အမြောက်အမြားကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုစေခဲ့ပြီး၊ သဘာဝလေဟုန်မြေပြင်အစီအရင်ကြီး ကို နားလည်သဘောပေါက်စေခဲ့သည်။

ယခုအခါ တောင်တန်း၊ မြစ်ရေများ၏ အစီအရင်မြေပုံများမှာ ယွန်းနျန်း၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာနေတော့သည်။

ကျွေ့ဟွာသည်လည်း အလွန်တရာ ကြိုးစားအားထုတ်နေပြီး၊ ယခုအချိန်တွင် လေမီးဖျာပေါ်၌ ထိုင်ကာ တာအိုတရားကို ဆင်ခြင်နေသည်။

သူမတွင် အမွေအနှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိနေပြီး၊ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု ဆရာသခင်ကြီး၏ အမွေအနှစ်နှင့် နဂါးနတ်ဘုရား၏ အမွေအနှစ်များမှာ သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ရှိနေသဖြင့် ကောင်းမွန်စွာ စုပ်ယူရန်သာ လိုအပ်ပေသည်။

ယခုအခါ သူမသည် ဖျာပေါ်တွင် တရားထိုင်ရင်း သွေးမျိုးဆက်မှတ်ဉာဏ်များကို မရပ်မနား ဖွင့်လှစ်နေတော့သည်။

လီယန်ချူသည်ကား ချင်းယွန်းကျောင်းတော်အတွင်း၌ ရှိမနေချေ။ သူသည် ဝေမြို့၏ တောတောင်များထဲမှနေ၍ စိမ်းပြာရောင်ဓားသန္ဓေ သားကို နှိုးဆော်ကာ ထောင်ယွဲ့ရှန်း နေရာလွတ် အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်ခဲ့လိုက်သည်။

ထောင်ယွဲ့ရှန်း နယ်မြေမှာ ပျက်စီးယိုယွင်းနေပြီး၊ လူသူကင်းမဲ့လျက် နေရာအနှံ့တွင် အပျက်အစီးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ အသက်ဇီဝစွမ်းအားများ ကုန်ဆုံးနေချေပြီ။

လီယန်ချူသည် နဂါးကိုးကောင်နတ်ဘုရားမီးအုပ်ဆောင်း ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ၊ ဤရွှေဝါရောင် ရှေးဟောင်းအုပ်ဆောင်းကြီးထဲတွင် ကြီးမြတ်လှသော ကောင်းကင်မီးတောက် တစ်ခုကို ချိတ်ပိတ်သိမ်းဆည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ခဏတဖြုတ်အတွင်းမှာပင်၊ ကောင်းကင်အနှံ့ မီးတောက်များမှာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပျံ့လွင့်ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ အတိုင်းအဆမရှိ ကျယ်ပြန့်လှသော မီးပင်လယ်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ဤကောင်းကင်မီးတောက်၏ အရှိန်အဝါမှာ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းလှသည့်အပြင်၊ ၎င်းအထဲတွင် နတ်ဘုရားလောက၏ ပါရမီရှင်လူငယ် ကူယူဟွမ်၏ စိတ်ဝိညာဉ်အမှတ်အသားပါ ရှိနေသေးသည်။

၎င်း ပေါ်ပေါက်လာပြီးနောက်၊ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်မီးတောက်များမှာ ပြင်းထန်လှသော သတ်ဖြတ်ခြင်းစိတ်ဆန္ဒများနှင့်အတူ လီယန်ချူထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်လာတော့သည်။

လီယန်ချူက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ရင်း၊ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မန္တန်တံဆိပ်များကို ဖော်ဆောင်ကာ မီးနိုင်ခြင်းအတတ် ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

မီးတောက်များဖြင့်သာ သန့်စင်စွာ ဖွဲ့စည်းထားသော ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီး တစ်ခုမှာ သူ၏နောက်ကွယ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လျက် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး အရှိန်အဝါမှာ ကြီးမားထုထည်လှပေသည်။

ဤသည်ကား လီယန်ချူ၏ မီးနတ်ဘုရားကိုယ်ပွား ပင် ဖြစ်တော့သည်။

လီယန်ချူသည် နဂါးကိုးကောင်နတ်ဘုရားမီးအုပ်ဆောင်းကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး၊ မီးနတ်ဘုရားကိုယ်ပွားကိုသာ အသုံးပြု၍ ဤကြီးမြတ်လှသော ကောင်းကင်မီးတောက်ကို ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်တော့သည်။

ယခုအခါ လီယန်ချူသည် အဆင့်ငါး မြေပြင်နတ်ဘုရား ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ၊ မီးနတ်ဘုရားကိုယ်ပွားကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည့်အခါတွင်မူ သူ၏အရှိန်အဝါမှာ တရိပ်ရိပ် မြင့်တက်လာတော့သည်။

ဤသည်ကား သူကိုယ်တိုင် ကျင့်ကြံထားသော မီးတောက်လမ်းစဉ်ကြီး ဖြစ်ပြီး၊ မီးနတ်ဘုရားကိုယ်ပွားဖြင့် ကြီးမြတ်လှသော ကောင်းကင်မီးတောက်ကို တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထောင်ယွဲ့ရှန်း နယ်မြေတစ်ခုလုံးမှာ အနီရဲရောင် ပြောင်းလဲတောက်လောင်သွားခဲ့ပြီး၊ မြေပြင်မှာ ချော်ရည်များအဖြစ် အရည်ပျော်သွားလိုက်၊ ပြန်လည်ခဲသွားလိုက်သည်။

အဖန်ဖန်အထပ်ထပ် ဖြစ်ပေါ်နေတော့သည်။

မီးနတ်ဘုရားကိုယ်ပွားသည် သုံးရောင်ခြယ်မီးတောက်၊ အကုသိုလ်မီးတောက်၊ ကမ္ဘာမြေမီးတောက်၊ နေမင်းမီးတောက်၊ ရွှမ်ကျီး ကောင်းကင်မီးတောက် စသည့်

မီးတောက်အမြောက်အမြားကို ဆက်တိုက် ထုတ်ဖော်ကာ၊ ကြီးမြတ်လှသော ကောင်းကင်မီးတောက်နှင့် အပြန်အလှန် အားပြိုင်နေတော့သည်။

ကြီးမြတ်လှသော ကောင်းကင်မီးတောက်ထဲတွင် ကောင်းကင်လူသား ကူယူဟွမ်၏ အမှတ်အသား ကိန်းအောင်းနေရုံသာမက၊ ထုထည်ကြီးမားလှသော စွမ်းအားများပါ ပါဝင်နေသည်။

၎င်းမှာ မူလက မီးတောက်မျိုးစေ့အနည်းငယ်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ ကူယူဟွမ်က ကြီးမားလှသော စွမ်းအင်များကို အသုံးပြု၍ သိမ်းဆည်းခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ရေတွက်၍မရနိုင်သော ရင်းမြစ်များကို အသုံးပြုကာ နှစ်ပေါင်းများစွာ မွေးမြူကျင့်ကြံခဲ့သဖြင့် ယခုကဲ့သို့သော ထုထည်ပမာဏသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူသည် ဤမီးနတ်ဘုရားကိုယ်ပွားကို ကျင့်ကြံစဉ်ကတည်းက၊ မီးနတ်ဘုရားများ၏ မီးတောက်အားလုံးကို အုပ်ချုပ်ကွပ်ကဲနိုင်သော ဂုဏ်သတ္တိများ ပါဝင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအခါ လက်နှစ်ဖက်ကို မရပ်မနား လှုပ်ရှားကာ မန္တန်တံဆိပ်များကို ဖော်ဆောင်လိုက်ရာ၊ ဆန်းကြယ်လှသော မန္တန်စာလုံးများစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်မှာ ရှေးဟောင်းကျမ်းစာတစ်စောင်ကို ဆင်မြန်းထားသည့်အလားပင်။

ရိုးရှင်းစွာ ပြောရလျှင်၊ ဤမီးနတ်ဘုရားကိုယ်ပွားမှာ မီးနတ်ဘုရားမင်းကြီး ၏ အဆင့်အတန်းသို့ မရောက်ရှိသေးသော်လည်း၊ မီးနတ်ဘုရားမင်းကြီး၏ အခွင့်အာဏာကိုမူ ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

ကြီးမြတ်လှသော ကောင်းကင်မီးတောက်သည်လည်း လီယန်ချူ၏ မီးနတ်ဘုရားကိုယ်ပွားကို ဘာမှမတတ်နိုင်ချေ။

သို့သော်လည်း ဤကောင်းကင်မီးတောက်မှာ အလွန်တရာ ရှေးကျလှပြီး၊ ဖျက်ဆီးခြင်းစွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေသဖြင့် ကျိုးနွံအောင် ပြုလုပ်ရန်မှာ အလွန်ခဲယဉ်းလှသည်။

ထိုသို့မဟုတ်ပါက ကူယူဟွမ်အနေဖြင့်လည်း အတိုင်းအဆမရှိသော ရင်းမြစ်များကို ကုန်ဆုံးခဲ့မည် မဟုတ်ချေ။

ယခုအခါ ၎င်းက ပိုမိုကြီးထွားလာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ၊ တကယ့်ကို အာဏာပြင်းထန်လှပေသည်။

အချိန်များမှာ တစ်မိနစ်ပြီးတစ်မိနစ် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီး၊ မီးနတ်ဘုရားကိုယ်ပွားမှာ မီးပင်လယ်ကြီး၏ အလယ်တွင် ထိုင်နေလျက်၊ ဤကောင်းကင်မီးတောက်နှင့် ၎င်းအထဲတွင် ပါဝင်နေသော စွမ်းအားများကို သန့်စင်စုပ်ယူရန် ကြိုးစားနေသည်။

နှစ်ဦးစလုံးမှာ အပြန်အလှန် တောင့်ခံထားကြတော့သည်။

လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ စွမ်းအားများမှာ သမုဒ္ဒရာကြီးအလား ကျယ်ပြောလှရာ၊ အဆင့်ငါး မြေပြင်နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်တွင်မူ ဤကဲ့သို့သော စွမ်းအင်ကုန်ဆုံးမှုကို ကောင်းစွာ ထောက်ပံ့ပေးနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ယခုအခါ သူသည် မီးနတ်ဘုရားကိုယ်ပွား၏ လက်ဝါးထက်တွင် ရပ်နေပြီး မျက်လုံးနှစ်လုံးကို တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားသည်။

လီယန်ချူ၏ လက်ချောင်းလေးဖြင့် သူ၏ နဖူးအလယ်ကို ဖွဖွလေး တစ်ချက်တို့လိုက်ရာ၊ သေးငယ်သော မျဉ်းကြောင်းတစ်ကြောင်း ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

နဖူးအလယ်ရှိ နတ်ဘုရားမျက်လုံး မှာ ပွင့်ဟလာခဲ့ရာ၊ နတ်အလင်းတန်းများ တဖျတ်ဖျတ် လက်ခနဲ လင်းပြောင်သွားတော့သည်။

ဤနတ်ဘုရားမျက်လုံးမှာ အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှပြီး၊ ယခင်က ကူယူဟွမ် အသုံးပြုခဲ့သော မိုင်ပေါင်းသောင်းချီသော ရွှေရောင်အလင်းတန်း နတ်ဘုရားအတတ်ကိုလည်း လီယန်ချူသည် ထိုနတ်ဘုရားမျက်လုံးကို အသုံးပြု၍ တစ်ဖက်လူ၏ အားနည်းချက်၊ အားသာချက်များကို အကဲခတ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူသည် အတိုင်းအဆမရှိသော မီးပင်လယ်ကြီးထဲမှနေ၍ ကူယူဟွမ် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သော စိတ်ဝိညာဉ်အမှတ်အသားကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။

ချက်ချင်းပင် စိတ်ဓား ကို ထုတ်ဖော်ကာ ခုတ်ပိုင်းပစ်လိုက်တော့သည်။

ကူယူဟွမ်၏ အမှတ်အသားမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့ပြီး၊ အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သော်လည်း လုံးဝ ကြေမွပျက်စီးသွားခြင်း မရှိသေးချေ။

အကြောင်းမူကား ထိုစဉ်က သူသည် ဤကောင်းကင်မီးတောက်ကို သန့်စင်ရန်အတွက် မရေမတွက်နိုင်သော သွေးလှိုင်းများကို အသုံးပြုခဲ့ရခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ဤလူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ အလွန်မြင့်မားကာ ပါရမီလည်း အလွန်ထူးချွန်လှသဖြင့် ချန်ထားခဲ့သော အမှတ်အသားမှာလည်း အလွန်တရာ နက်နဲလှသောကြောင့်တည်း။

သို့သော်လည်း ဤအမှတ်အသားမှာ ကြီးမြတ်လှသော ကောင်းကင်မီးတောက်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် ဖုံးကွယ်နေပါသော်လည်း၊ လီယန်ချူ၏ နတ်ဘုရားမျက်လုံးကိုမူ လှည့်စားနိုင်ခြင်း မရှိချေ။

လီယန်ချူက စိတ်ဝိညာဉ်ဓားကို ထပ်မံထုတ်ဖော်လိုက်ရာ၊ ထိုအမှတ်အသားပေါ်မှ အက်ကွဲကြောင်းများမှာ ပိုမိုကြီးမားလာပြီး နောက်ဆုံးတွင်မူ လုံးဝ ပျက်စီးကြေမွသွားခဲ့ရတော့သည်။

ကြီးမြတ်လှသော ကောင်းကင်မီးတောက်သည် ဤအမှတ်အသား ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီးနောက်တွင်မူ၊ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားလောက၏ ရှေးဟောင်းမီးတောက်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အလွန်တရာ သောင်းကျန်းရူးသွပ်လာခဲ့ပြီး၊ ဤလောကကြီးတစ်ခုလုံးကို လောင်ကျွမ်းပြာချပစ်တော့မည့်အလား ဖြစ်နေတော့သည်။

"ဒါကမှ တကယ့် မူလဗီဇ ကောင်းကင်မီးတောက်ရဲ့ စွမ်းအားပဲ..."

လီယန်ချူသည် နတ်ဘုရားမျက်လုံးမှော်အတတ်ကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး၊ အလင်းတန်းတစ်ခုအလား ကြီးမြတ်လှသော ကောင်းကင်မီးတောက်ကြီး၏ အတွင်းထဲသို့ ခုန်ဝင်လိုက်တော့သည်။

ထိုတောင်ပံကဲ့သို့ မြင့်မားလှသော မီးနတ်ဘုရားကိုယ်ပွားကြီးမှာ ရုတ်တရက် ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့ပြီး၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက် ပုန်းကွယ်သွားခဲ့သည်။

အကယ်၍ ကူယူဟွမ်သာ ဤနေရာတွင် ရှိနေပါက တကယ်ကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပေလိမည်။

အကြောင်းမူကား လီယန်ချူသည် ဤကောင်းကင်မီးတောက်ကို အသုံးပြု၍ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ရန်နှင့် မီးနတ်ဘုရားကိုယ်ပွားကို လုံးဝ ဥဿုံ ထိန်းချုပ်နိုင်ရန် ကြံရွယ်နေခြင်း ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

ဤသည်ကား အလွန်တရာ အန္တရာယ်များလှသော လုပ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ကြီးမြတ်လှသော ကောင်းကင်မီးတောက်မှာ အမှတ်အသားကို ဖြတ်တောက်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီးနောက်တွင်မူ အရှင်သခင်မဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းအထဲတွင် ဖျက်ဆီးခြင်းစွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေသဖြင့် အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။

အနည်းငယ်မျှ သတိလွတ်သွားရုံဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ် နှစ်ခုစလုံး ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်ချေ ရှိသည်။

လီယန်ချူသည် ကြီးမြတ်လှသော ကောင်းကင်မီးတောက်ကြီး၏ အလယ်တွင် ထိုင်လိုက်ပြီး၊ မီးနိုင်ခြင်းအတတ်ကို နှိုးဆော်လိုက်သည်။

သူသည် ခုခံကာကွယ်နိုင်သော မည်သည့်နတ်ရတနာကိုမျှ အသုံးမပြုဘဲ၊ မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားသက်သက်ဖြင့်သာ တောင့်ခံနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူသည် မန္တန်ကိုးလုံးထဲမှ စိတ်တည်ငြိမ်မန္တန် ကိုပါ ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ၊ စိတ်တည်ငြိမ်မန္တန်မှာ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိသဖြင့် ပြင်းထန်လှသော မီးတောက်နှင့် လေမုန်တိုင်းများကို မကြောက်ရွံ့တော့ချေ။

ရုတ်တရက်ပင်၊ သူသည် ကမ္ဘာငယ်နေရာလွတ် အတွင်း၌ ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ ရွှေကျီးကန်းလေး မှာ ၎င်းအထဲတွင် ကျယ်လောင်စွာ အော်မြည်နေလျက် လီယန်ချူထံသို့ အလွန်တရာ ရှင်းလင်းပြတ်သားသော သတင်းစကားတစ်ခုကို ပေးပို့နေသည်။

အပြင်သို့ ထွက်လာချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှေကျီးကန်းလေးသည် ယခင်က ကမ္ဘာမြေမီးတောက်ထဲတွင် ကျင့်ကြံခဲ့ဖူးသည်ကို သတိရမိသဖြင့်၊ လီယန်ချူသည် ၎င်းကို အပြင်သို့ ထုတ်လွှတ်ပေးလိုက်တော့သည်။

ရွှေကျီးကန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် တောက်ပလှသော နေမင်းမီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ လီယန်ချူ၏ ဘေးနားတွင် ဝဲပျံနေလျက် ကြည်လင်ပြတ်သားသော အော်မြည်သံများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ယခင်က ကောင်းကင်လူသားများနှင့် တိုက်ခိုက်စဉ်က ရွှေကျီးကန်းလေးသည် ကျွေ့ဟွာနှင့်အတူ လိုက်ပါသွားခဲ့ပြီး ကြီးမားလှသော စစ်မှုထမ်းကောင်းမှုများကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ၎င်း၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ အလွန်တရာ ကြည်လင်သန့်စင်လှပြီး လူသားလို စကားမပြောနိုင်သလို၊ စိတ်ချင်း ဆက်သွယ်၍လည်း မရနိုင်ဘဲ၊ ကျွေ့ဟွာတစ်ဦးတည်းသာ ၎င်းနှင့် စကားအနည်းငယ် ပြောဆိုနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ရွှေကျီးကန်းလေးသည် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ပြီး၊ ကြီးမြတ်လှသော ကောင်းကင်မီးတောက်ကြီး၏ အတွင်း၌ ရေချိုးနေတော့သည်။

လီယန်ချူသည် ခဏမျှ အာရုံစိုက်ကြည့်ရှုလိုက်ရာ၊ ဤကောင်းကင်မီးတောက်မှာ ၎င်းအတွက် မည်သည့်ခြိမ်းခြောက်မှုမျှ မရှိသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် သူ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့ဩတုန်လှုပ်သော အရောင်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရသည်။

သူ့တွင် နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံ ခံစားချက် ရှိနေသဖြင့် ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်များကို တွက်ချက်ရာတွင် ကျွမ်းကျင်လှရာ၊ ရွှေကျီးကန်းလေးသည် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း ကို ပြုလုပ်လိမ့်မည်ဟု ခံစားမိလိုက်သည်။

"ဒီလိုဆိုရင်လည်း၊ ဒီနေရာမှာပဲ စိတ်အေးလက်အေး ကျင့်ကြံနေလိုက်တော့..."

လီယန်ချူက တိုးညှင်းစွာ ဆိုလိုက်သည်။

သူသည် မီးပင်လယ်ကြီး၏ အလယ်တွင် ထိုင်နေရင်း၊ တစ်ဖက်မှ ကြီးမြတ်လှသော ကောင်းကင်မီးတောက်ကို ကျိုးနွံအောင် ပြုလုပ်နေပြီး၊ အခြားတစ်ဖက်မှမူ ဤမီးတောက်ကို အသုံးချ၍ မီးတောက်လမ်းစဉ်ကြီးကို ဆင်ခြင်တွေးတောနေတော့သည်။

ရွှေကျီးကန်းလေးသည် ဘေးနားမှနေ၍ ကျင့်ကြံနေလျက်၊ ခန္ဓာကိုယ်ထုထည်မှာ ပိုမို၍ ကြီးမားလာပြီး ရှေးဟောင်းရိုင်းစိုင်းလှသော သားရဲကြီးများ၏ အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေတော့သည်။

လီယန်ချူက အမှတ်အသားကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီးနောက် ထိုကောင်းကင်မီးတောက်၏ အပူချိန်မှာ အလွန်တရာ မြင့်မားလှရာ၊ သူသည် ခရမ်းရောင်နတ်ဝတ်စုံကို နှိုးဆော်ခြင်း မပြုထားဘဲ၊ ကိုယ်ပေါ်မှ တာအိုဝတ်စုံမှာ သာမန်အဝတ်အစားမျှသာ ဖြစ်သဖြင့် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် အရည်ပျော်ပြာကျသွားခဲ့ရသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ကြွက်သားအစုံမှာ အကွက်လိုက် အကွက်လိုက်ဖြင့် ထင်ရှားပြတ်သားလှပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေသည်မှာ အလွန်တရာ ထင်ရှားလှပေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူစင်ဝင်းပနေပြီး နတ်အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်မှာ၊ ရှေးဟောင်းလူသားမျိုးနွယ်စု ဧကရာဇ်တစ်ပါး အလား ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယခင်က သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ဖုံးကွယ်သွားခဲ့သော မီးနတ်ဘုရားကိုယ်ပွားမှာ တစ်ဖန် ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြန်ပြီး တောင်ပံကဲ့သို့ မြင့်မားလှကာ၊ ၎င်းအပေါ်တွင် ရှေးဟောင်းဆန်းကြယ်လှသော မန္တန်စာလုံးများစွာ ရှိနေသဖြင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှပေသည်။

သို့သော်လည်း အချိန်များ ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ၊ ဤတောင်ပံကဲ့သို့ မြင့်မားလှသော မီးနတ်ဘုရားကိုယ်ပွားကြီးမှာ တဖြည်းဖြည်း ချုံ့ဝင်သွားခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင်မူ အမြင့်နှစ်လံခန့်သာ ရှိတော့ကာ၊ ၎င်းအပေါ်မှ မန္တန်စာလုံးများမှာလည်း ပိုမို၍ တောက်ပလင်းထိန်လာတော့သည်။

လီယန်ချူသည် သူ၏စိတ်အာရုံကို စုစည်းထားလျက် စိတ်ဝိညာဉ်စင်မြင့် မှာ အလွန်တရာ ကြည်လင်သန့်စင်နေပြီး၊ မီးတောက်လမ်းစဉ်ကြီးကို မရပ်မနား တွက်ချက်ဆင်ခြင်နေသည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ ထိုကောင်းကင်မီးတောက်နှင့် အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်နေသည့် အခြေအနေအတွင်းမှာတင် တရားသိမြင်မှုနယ်ပယ် ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ချေပြီ။

အကယ်၍ အခြားသူတစ်ဦးဦးသာ ထိုမြင်ကွင်းကို တွေ့မြင်သွားခဲ့ပါက တကယ်ကို ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားပေလိမည်။

ကြီးမြတ်လှသော ကောင်းကင်မီးတောက်ကို ခုခံနေစဉ်အတွင်းမှာတင် တရားသိမြင်မှုနယ်ပယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခြင်းမှာ သေကြောင်းကြံစည်နေခြင်းနှင့် ဘာမှမခြားနားချေ။

ထို့အပြင် ပို၍အဓိကကျသည်မှာ သူ မည်သို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ခြင်းနည်း။

အဘယ်ကြောင့် တရားသိမြင်မှုနယ်ပယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရခြင်းမှာ ထမင်းစား ရေသောက်ရသကဲ့သို့ လွယ်ကူနေရသနည်း။

သို့သော်လည်း လီယန်ချူ သတိမပြုမိလိုက်သည်မှာ၊ ရွှေကျီးကန်းလေး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပိုမို၍ ကြီးမားလာခဲ့ပြီး အလျားပေရာချီမျှ ရှိနေကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ငှက်ကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ခြင်းပင်။

ထိုအချိန်တွင် လီယန်ချူသည် တရားသိမြင်မှုနယ်ပယ်ထဲတွင် ရှိနေပြီး မီးတောက်လမ်းစဉ်ကြီးကို ဆင်ခြင်တွေးတောနေသဖြင့်၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စွမ်းအားလှိုင်းများမှာ အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်လှပြီး တာအိုလမ်းစဉ်၏ ပုံရိပ်အမျိုးမျိုးကို ဖြစ်ပေါ်စေတော့သည်။

ရွှေကျီးကန်းလေး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ၎င်းကလည်း ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့ဝင်လာခဲ့ပြန်သည်မှာ လမ်းကြောင်းဟောင်းအတိုင်း ပြောင်းပြန်လှန်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် လီယန်ချူ၏ မီးနတ်ဘုရားကိုယ်ပွားကဲ့သို့ပင် တဖြည်းဖြည်း သေးငယ်လာခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်း၏ အပြောင်းအလဲမှာ ပိုမိုကြီးမားလှပြီး နတ်အလင်းတန်းများစွာ ပြောင်းလဲလာခဲ့ကာ၊ နောက်ဆုံးတွင်မူ ရွှေကျီးကန်းလေးမှာ ဥတစ်လုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ချေပြီ။

ဟုတ်ပေသည်၊ ယခင်က တောင်ပံနှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ကျက်ထားလျက် ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ကို ဖုံးလွှမ်းထားခဲ့သော ရှေးဟောင်းရိုင်းစိုင်းလှသော နတ်ငှက်ကြီးမှာ ယခုအခါ ဥတစ်လုံးအဖြစ် ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အချိန်များ ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ၊ ဤဥကြီးမှာ အမြင့်တစ်လံခန့်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ကွဲအက်သံ တစ်ချက်နှင့်အတူ ကွဲအက်သွားခဲ့ကာ၊ ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစား အလွန်တရာ ထင်ရှားဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတွင် အဝတ်အစား တစ်စမျှ ဝတ်ဆင်ထားခြင်း မရှိချေ။

ထိုအမျိုးသမီးမှာ အလွန်တရာ လှပလွန်းလှပြီး၊ ဆံပင်အရှည်ကြီးမှာ ခါးအထိ တွဲလောင်းကျနေကာ ခါးလေးမှာလည်း လက်တစ်ဝါးစာမျှသာ ရှိသော်လည်း အချို့သောနေရာများမှာမူ တကယ်ကို ထည်ဝါခန့်ညားလှပေသည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားကြီးတစ်ခု ပျံ့နှံ့နေပြီး၊ မာနကြီးလှသည်။

လူကို စိတ်ထဲမှ အလိုအလျောက် ကျိုးနွံနာခံလိုစိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာစေတော့သည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်တရာ ရင့်ကျက်တည်ငြိမ်လှပြီး မိန်းမပျိုလေးတစ်ဦး၏ ပုံစံမျိုး လုံးဝ မဟုတ်ချေ။

ဤကဲ့သို့သော အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ မည်သူမဆို ရမ္မက်စိတ်များ ပေါ်ပေါက်ဝံ့မည်မဟုတ်ဘဲ ကျိုးနွံနာခံလိုစိတ်သာ ရှိကြပေလိမည်။

ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစား ထင်ရှားလှသော ဤလှပလှသည့် အမျိုးသမီးမှာ မျက်လုံးနှစ်လုံးကို တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားပြီး၊ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် တောက်ပလှသော နေမင်းမီးတောက်များ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

သို့သော်လည်း တဖြည်းဖြည်းချင်းပင် သူမသည် လီယန်ချူ၏ ဘေးနားမှ မီးတောက်လမ်းစဉ်ကြီး၏ ဆွဲဆောင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့်၊ သူ၏ထံသို့ တဖြည်းဖြည်း တိုးကပ်သွားတော့သည်။

ခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခုမှာ အလွန်တရာ နီးကပ်စွာ တည်ရှိနေကြပြီး၊ ၎င်းကား တကယ့်ကို ထူးခြားဆန်းကြယ်ပြီး လှပလွန်းလှသော ပန်းချီကားတစ်ချပ်အလားပင်။

လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ မီးနတ်ဘုရားကိုယ်ပွားမှာ ယခုအခါ သူနှင့် အရပ်အမောင်း အတူတူနီးပါးခန့် ဖြစ်နေချေပြီ။

ရှေးဟောင်းမန္တန်စာလုံးများမှာ ပိုမို၍ တောက်ပလင်းထိန်လာခဲ့ပြီး၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်လှသော အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်နေတော့သည်။

အခန်း (၁၁၂၄) - တိုင်းပြည်ကံကြမ္မာ ထောင်ချောက်

ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစား ထင်ရှားလှသော ထိုအမျိုးသမီးမှာ အလွန်တရာ မာနကြီးလှပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားကြီးတစ်ခု ပျံ့နှံ့နေတော့သည်။ သူမသည် မျက်လုံးနှစ်လုံးကို တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားပြီး၊ မည်သည့်အသိစိတ်မျှ ရှိပုံမရချေ။

နောက်တစ်ခဏတွင်မူ သူမသည် ရွှေကျီးကန်းလေးတစ်ကောင်အဖြစ်သို့ တစ်ဖန်ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြန်သည်။

ရွှေကျီးကန်းလေးသည် မျက်ဝန်းအစုံ ကြည်လင်သန့်စင်လှပြီး၊ လီယန်ချူ၏ ဘေးနားတွင် ဆက်လက်ဝဲပျံနေလျက် ကြည်လင်ပြတ်သားသော အော်မြည်သံများကို ထုတ်လွှတ်နေတော့သည်။ သူမ၏ အမွေးအတောင်များမှာ နတ်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေပြီး၊ မျက်ဝန်းအစုံမှာလည်း ကျောက်သံပတ္တမြားအလား လှပလွန်းလှကာ၊ မီးပင်လယ်ကြီးအတွင်း၌ ဆက်လက်၍ ကူးခတ်ဆော့ကစားနေချေပြီ။

၎င်းမှာ ယခင်က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားများနှင့် ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစား ထင်ရှားလှသည့် အမျိုးသမီးကြီး တစ်ခါမျှ ပေါ်မလာခဲ့ဖူးသည့်အလားပင်။

လီယန်ချူသည် မီးတောက်လမ်းစဉ်ကြီးကို ဆင်ခြင်တွက်ချက်နေပြီး၊ မီးနတ်ဘုရားကိုယ်ပွားမှာလည်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်နှင့် လုံးဝဥဿုံ ထပ်တူကျကာ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုရှေးဟောင်းမန္တန်စာလုံးများမှာ သူ၏ သွေးသားများနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာအထိ စွဲထင်ရိုက်နှိပ်သွားခဲ့ချေပြီ။

မူလကမူ လီယန်ချူသည် ဤကြီးမြတ်လှသော ကောင်းကင်မီးတောက်ကို စုပ်ယူသန့်စင်ရန်သာ ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူ မျက်လုံးနှစ်လုံးကို ဖွင့်လိုက်သည့်အခါတွင်မူ မျက်ဝန်းများမှာ ခရမ်းရွှေရောင်အလင်းများ တောက်ပနေပြီး တရားသိမြင်မှုနယ်ပယ်ထဲမှ ပြန်လည်ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူသည် ကြီးမြတ်လှသော ကောင်းကင်မီးတောက်၏ အလယ်တွင် ရှိနေဆဲပင်။

လီယန်ချူသည် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားမိပြီး -

"နတ်ဘုရားအတတ်ကို ထုတ်ဖော်မထားတာတောင်၊ ဒီကောင်းကင်မီးတောက်ကို မကြောက်ရွံ့တော့ပါလား..."

ယခင်က တရားသိမြင်မှုနယ်ပယ်ထဲသို့ မဝင်ရောက်မီက၊ သူသည် မီးနိုင်ခြင်းအတတ်ကို နှိုးဆော်ထားခဲ့သည့်အပြင်၊ မန္တန်ကိုးလုံးထဲမှ စိတ်တည်ငြိမ်မန္တန်ကိုပါ ထပ်ဆင့်ဆင်မြန်းထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် တရားသိမြင်မှုနယ်ပယ်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက်တွင်မူ ထိုနတ်ဘုရားအတတ်များမှာ အလိုအလျောက် ပျယ်ပယ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ဒါကမှ တကယ့် စစ်မှန်တဲ့ မီးမကြောက်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပဲ..."

လီယန်ချူ၏ မျက်ဝန်းများ လင်းလက်သွားခဲ့ရသည်။

ထို့နောက်တွင်မူ သူသည် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ မိမိ၏တစ်ကိုယ်လုံးတွင် အဝတ်အစား တစ်စမျှမရှိဘဲ ဗလာကျင်းနေပြီး၊ ကိုယ်ပေါ်မှ တာအိုဝတ်စုံမှာ ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ သူသည် မိမိ၏ ဆံပင်နှင့် မျက်ခုံးမွှေးများကို ပြန်လည်စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်ပြီးမှ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်ကို သိရသဖြင့် စိတ်ထဲမှ အတန်ငယ် သက်သာရာရသွားသည်။

"တော်သေးတာပေါ့... ကတုံးကြီး ဖြစ်မသွားလို့..." ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

ဤကဲ့သို့သော အချိန်မျိုးမှာတင် သူသည် ထိုအချက်ကို ပထမဆုံး ပူပန်နေမိခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော်လည်း ချက်ချင်းပင် သူ၏ မီးနတ်ဘုရားကိုယ်ပွား ပျောက်ဆုံးနေသည်ကို သတိပြုမိသွားတော့သည်။

"အိမ်း..."

လီယန်ချူသည် သေချာစွာ စာရင်းစစ်ကြည့်လိုက်ရာ၊ မိမိခက်ခက်ခဲခဲ ကျင့်ကြံထားခဲ့ရသော မီးနတ်ဘုရားကိုယ်ပွားမှာ တကယ်ပဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ချေပြီ။

"ခုနက မီးတောက်လမ်းစဉ်ကြီးကို ဆင်ခြင်တွက်ချက်နေရင်းနဲ့၊ ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပွားကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်မိတာလား..."

လီယန်ချူက တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဤမီးနတ်ဘုရားကိုယ်ပွားမှာ ကျင့်ကြံရန် အလွန်တရာ ခက်ခဲလှပြီး၊ မီးနတ်ဘုရားမင်းကြီး၏ အမိန့်တော်မန္တန်ပြား၊ မီးနတ်ဘုရားရာထူးတံဆိပ်နှင့် ရှေးဟောင်းဒဏ္ဍာရီလာ မီးနတ်ရတနာများ မရှိခဲ့ပါက အောင်မြင်ရန် ခဲယဉ်းလှပေသည်။ ၎င်းမှာ ကြီးမားလှသော ကံတရားအကြောင်းတရားများကြောင့်သာ အောင်မြင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ၊ ယခုအခါ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း လီယန်ချူ လက်တစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည့်အခါတွင်မူ၊ သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မီးတောက်များ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ပြီး၊ သုံးရောင်ခြယ်မီးတောက်၊ နေမင်းမီးတောက် စသည့် မီးတောက်အားလုံး ရှိနေဆဲဖြစ်သည့်အပြင်၊ ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားများမှာလည်း အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့ချေပြီ။

ကြီးမြတ်လှသော ကောင်းကင်မီးတောက်ထဲတွင် ရေချိုးနေပါသော်လည်း လီယန်ချူမှာ ဒဏ်ရာအနာတရ တစ်စုံတစ်ရာ မရရှိဘဲ အကောင်းပကတိအတိုင်း ရှိနေဆဲပင်။

သူသည် သေသေချာချာ ပြန်လည်အာရုံခံကြည့်လိုက်ပြီးနောက်တွင်မူ၊ မျက်ဝန်းအစုံထဲ၌ တောက်ပသော အရောင်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"အော်... ဒါက လုံးဝဥဿုံ သန့်စင်စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရတာကိုး..."

သူသည် လက်ကိုဆန့်ကာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ လှမ်းဖမ်းလိုက်ရာ၊ သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသည့် လှံရှည်ကြီးတစ်စင်း ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး၊ လှံဖျားထက်တွင် မီးတောက်တစ်လှိုင်း ရစ်သိုင်းနေချေသည်။ ၎င်းကား နတ်ဘုရားရတနာ မီးလှံရှည် ပင် ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် မီးလှံရှည်ကို ဖွဖွလေး တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံမျှဖြင့်၊ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာတင် ကြီးမြတ်လှသော ကောင်းကင်မီးတောက်ကြီးမှာ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီသို့ ကွဲဟသွားတော့သည်။

လီယန်ချူသည် ဤနတ်ဘုရားရတနာ မီးလှံရှည်နှင့် မိမိကြားရှိ ဆက်နွယ်မှုမှာ ပိုမိုခိုင်မာလာခဲ့ပြီး၊ ယခင်က မီးနတ်ဘုရားကိုယ်ပွားကို အသုံးပြု၍ နှိုးဆော်ခဲ့စဉ်ကထက်ပင် ပိုမိုပြင်းထန်သော စွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်နိုင်စွမ်း ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့နောက်တွင်မူ သူသည် ထိုလှံရှည်ကြီးကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး၊ လက်ကိုဆန့်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ လှမ်းဖမ်းလိုက်ပြန်သည်။ ချက်ချင်းပင် ကြီးမြတ်လှသော ကောင်းကင်မီးတောက်များမှာ သူ၏လက်ဝါးထက်သို့ ခဏချင်းအတွင်း စုစည်းရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး၊ အတိုင်းအဆမရှိ ကျယ်ပြောလှသော မီးပင်လယ်ကြီးမှာလည်း ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့တော့သည်။

"ယခင်ကဆိုရင် ဒီလိုအဆင့်အထိ ငါမလုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး..."

လီယန်ချူက အံ့ဩချီးကျူးလိုက်မိသည်။

သူသည် ကြီးမြတ်လှသော ကောင်းကင်မီးတောက်ထဲတွင် ပါဝင်နေသည့် ထုထည်ကြီးမားလှသော စွမ်းအားများကို ပြတ်သားစွာ ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်သည်။ ကူယူဟွမ်သည် ဤကောင်းကင်မီးတောက်ကြီး ပိုမိုကြီးထွားလာစေရန်အတွက် စွမ်းအင်နှင့် သွေးသားအမြောက်အမြားကို ကုန်ဆုံး၍ မွေးမြူခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ဒီလိုဆိုရင်လည်း၊ ငါပဲ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ လက်ခံလိုက်ရတော့မှာပေါ့..."

လီယန်ချူသည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာတင် ကြီးမြတ်လှသော ကောင်းကင်မီးတောက်ကို မည်သည့်အတားအဆီးမျှ မရှိဘဲ အောင်မြင်စွာ စုပ်ယူသန့်စင်လိုက်တော့သည်။ ထိုကောင်းကင်မီးတောက်အတွင်း၌ ကိန်းအောင်းနေသော စွမ်းအားများမှာလည်း အညစ်အကြေးများ ဆေးကြောသန့်စင်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး၊ သန့်စင်သော အနှစ်သာရစွမ်းအင်များအဖြစ် လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်သွားခဲ့ချေပြီ။

လီယန်ချူသည် မိမိ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို သေသေချာချာ ပြန်လည်ဆန်းစစ်ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူ၏ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားမှာ ယခင်ကထက် အနည်းငယ်မျှသာ ပိုမိုသန်မာလာခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းတို့မှာမူ အလွန်တရာ သိပ်သည်းကျစ်လျစ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

"အရင်က ငါဟာ နတ်ဘုရားဆေးတွေ၊ ဆေးလုံးတွေကို ဆက်တိုက်သောက်သုံးခဲ့လို့၊ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားတွေက ကြည့်ရတာ အနည်းငယ် ဝေဝေဝါးဝါး ဖြစ်နေခဲ့တာပဲ..."

လီယန်ချူက ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

ယခုအခါတွင်မူ သူ ထုတ်ဖော်နိုင်သော စွမ်းအားများမှာ ယခင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့သည့်အပြင်၊ အခြေခံအုတ်မြစ်မှာလည်း အလွန်တရာ ခိုင်မာတောင့်တင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤတစ်ကြိမ် မီးတောက်လမ်းစဉ်ကြီးကို ဆင်ခြင်တွက်ချက်ခြင်းမှာ သူ့အတွက် ကြီးမားလှသော ပြောင်းလဲမှုကြီးတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်မှာ သေချာပေသည်။

လီယန်ချူသည် ဘေးနားမှ ရွှေကျီးကန်းလေးကို လှမ်းကြည့်ကာ မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်လိုက်သည်။

"ငါ ဒီနေရာမှာ ကျင့်ကြံနေတာကို၊ မင်းကလည်း ကြီးမြတ်လှတဲ့ ကောင်းကင်မီးတောက်ကို အသုံးချပြီး ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တာပဲ... ငါ့ရဲ့ ပါရမီမျိုး အနည်းငယ် ရှိတယ်လို့ ပြောရမယ်..."

ဟု ပြုံး၍ ဆိုလိုက်သည်။

ရွှေကျီးကန်းလေး၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ အလွန်တရာ ကြည်လင်သန့်စင်လှပြီး၊ အတောင်ပံနှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ကျက်ကာ အလင်းတန်းတစ်ခုအလား လီယန်ချူ၏ ဘေးနားသို့ ပျံသန်းလာခဲ့ပြီး သူ၏ကိုယ်ကို ဖွဖွလေး တိုးဝှေ့နှုတ်ဆက်နေတော့သည်။

"ဟင်... ခန္ဓာကိုယ်ထုထည်က အများကြီး သေးငယ်သွားတာပဲ..."

လီယန်ချူသည် ယခုမှသာ ရွှေကျီးကန်းလေး၏ အပြောင်းအလဲကို သတိပြုမိတော့သည်။

ယခင်က ရွှေကျီးကန်းလေးသည် မိမိဘာသာ ခန္ဓာကိုယ်ကို လွတ်လပ်စွာ ကြီးအောင်၊ သေးအောင် ပြုလုပ်နိုင်စွမ်း မရှိသဖြင့်၊ လီယန်ချူက နတ်ဘုရားအတတ်များကို အသုံးပြု၍ ဖုံးကွယ်ပေးထားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ရွှေကျီးကန်းလေးမှာ သုံးလက်မခန့်မျှသာ ရှိတော့ပြီး သူ၏ ပခုံးထက်တွင် နားခိုနေကာ၊ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ နေမင်းမီးတောက်များမှာလည်း အလွန်တရာ သန့်စင်လှပေသည်။

လီယန်ချူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်ရာ၊ ထောင်ယွဲ့ရှန်းနယ်မြေကြီးတစ်ခုလုံးမှာ အပျက်အစီးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"တော်သေးတာပေါ့... ဝေမြို့ထဲမှာတင် မကျင့်ကြံခဲ့မိလို့... မဟုတ်ရင် ခုနက တရားသိမြင်မှုနယ်ပယ်ထဲ ဝင်သွားတုန်းက ဘယ်လိုဆိုးကျိုးတွေ ဖြစ်ကုန်မလဲ မသိဘူး..."

ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

လီယန်ချူသည် စိမ်းပြာရောင်ဓားသန္ဓေသားကို နှိုးဆော်ကာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်း၍ ချင်းယွန်းကျောင်းတော်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ကျောင်းတော်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် သေသေချာချာ ဆင်ခြင်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ယခုအခါ မည်သည့် မီးတောက်လမ်းစဉ် မန္တန်များကိုမဆို စိတ်အလိုအတိုင်း လွတ်လပ်စွာ ထုတ်ဖော်နိုင်စွမ်း ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး စွမ်းအားများမှာလည်း အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။

ထို့အပြင် သူပိုင်ဆိုင်ထားသော မီးတောက်အားလုံးမှာလည်း တရိပ်ရိပ် ကြီးထွားလာခဲ့ပြီး၊ စိတ်အာရုံ လှုပ်ရှားလိုက်ရုံမျှဖြင့် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိလာခဲ့ချေပြီ။ အပြင်းထန်ဆုံးဖြစ်သော ရွှမ်ကျီး ကောင်းကင်မီးတောက် ပင်လျှင် ဤကဲ့သို့ ဖြစ်ပေသည်။

"နောင်ကျရင် မီးတောက်မန္တန်တွေကို အသုံးပြုတဲ့ ရန်သူတွေနဲ့ တွေ့ရင်တော့၊ ငါက သာလွန်တဲ့ ဖိအားတွေနဲ့ ကောင်းကောင်းကြီး နှိမ်နင်းနိုင်မှာ သေချာတယ်..."

လီယန်ချူက ပြုံးလိုက်မိသည်။

သူသည် ပထမဦးစွာ မီးနတ်ဘုရားကိုယ်ပွားကို ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက်တွင်မူ ထိုကိုယ်ပွားကို မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ လုံးဝဥဿုံ သန့်စင်စုပ်ယူကာ ဆန်းကြယ်လှသော ဂုဏ်သတ္တိအားလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ခွင့် ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုမန္တန်စာလုံးများမှာလည်း သူ၏ သွေးသားများထဲ၌ စွဲထင်ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ၊ သူသည် အလွန်တရာ ထူးခြားဆန်းကြယ်လှသော တာအိုလမ်းစဉ်ကြီးတစ်ခုကို လှမ်းဝင်နိုင်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။

……………

လီယန်ချူသည် ယင်ယန်ပုလင်း အား ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး၊ ၎င်းအထဲမှ ကောင်းကင်လူသား တစ်ဦးကို အပြင်သို့ လွှတ်ထုတ်လိုက်သည်။

ထိုသူကား သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ဒဏ်ရာများမှာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှကာ၊ ယခင်က ကျန်းပေဟို ရဲတိုက်အတွင်း၌ ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ပြုလုပ်ခဲ့သော ကောင်းကင်လူသားပင် ဖြစ်ပေသည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ လီယန်ချူ၏ သိုင်းလမ်းစဉ် နတ်ဘုရားအတတ်ဖြင့် ရိုက်နှက်ခြင်း ခံထားရသဖြင့်၊ ယခုအချိန်အထိ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခြင်း မရှိသေးချေ။

ယခုအခါ သူသည် လီယန်ချူကို အလွန်တရာ ကြောက်ရွံ့သော မျက်ဝန်းများဖြင့် လှမ်းကြည့်နေပါသော်လည်း၊ လေသံကိုမူ တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားရင်း -

"မင်း ငါ့ကို အမြန်ဆုံး လွှတ်ပေးတာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်လိမ့်မယ်... အခုတစ်ကြိမ် လူ့ပြည်လောကကို ဆင်းသက်လာတာ ငါတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူး... ငါ့ထက် အဆပေါင်းများစွာ သန်မာတဲ့ ကောင်းကင်လူသားတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်... အချို့တန်ခိုးရှင်တွေဆိုရင် မင်း လုံးဝ မပြစ်မှားဝံ့တဲ့ အဆင့်မှာ ရှိတယ်..."

ဟု ဆိုလိုက်သည်။

လီယန်ချူက လက်ညှိုးဖြင့် ဖွဖွလေး တစ်ချက်တို့လိုက်ရာ၊ သေးငယ်သော မီးတောက်တစ်ခုမှာ ထိုကောင်းကင်လူသား၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားတော့သည်။

"အားးးးးးးး"

သူ၏ အော်ဟစ်သံမှာ အလွန်တရာ သနားစရာကောင်းပြီး စူးရှလှပေသည်။ ထိုမီးတောက်လေးမှာ သေးငယ်လှပါသော်လည်း၊ သူ့အား ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နာကျင်မှုဝေဒနာများကို ပေးစွမ်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ စွမ်းအားအားလုံးမှာလည်း ထိုမီးတောက်လေး၏ ချိတ်ပိတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် မည်သို့မျှ ထုတ်ဖော်၍ မရနိုင်တော့ချေ။

သူ၏ သွေးပျက်မတတ် အော်ဟစ်သံများမှာ အတန်ကြာအောင် ထွက်ပေါ်နေခဲ့ပြီးနောက်၊ လီယန်ချူက ထိုမီးတောက်လေးကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ငါ တစ်ခေါက်ပဲ မေးမယ်... မင်းတို့တွေ ဘယ်နေရာကနေ လူ့ပြည်လောကကို ဆင်းသက်လာကြတာလဲ... ဘယ်သူက လမ်းဖွင့်ပေးခဲ့တာလဲ..."

ထိုသက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားက -

"ငါ မင်းကို ပြောပြလိမ့်မယ်လို့ ထင်နေတာလား... မင်းက လူ့ပြည်လောကရဲ့ မြေပြင်နတ်ဘုရားတစ်ပါးသာသာပဲ... ဘယ်လောက်ပဲ သန်မာနေပါစေ ဘာတတ်နိုင်မှာလဲ..." ဟု ဆိုသည်။

လီယန်ချူက ဆက်လက်၍ မမေးတော့ဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"သတ္တိရှိတာပဲ... ငါ ပြောဖူးတယ် မဟုတ်လား... မင်း ငါ့လက်ထဲကို ရောက်လာရင်တော့ သေချင်ရင်တောင် သေလို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး..."

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်အေးစက်လှပေသည်။ သို့သော်လည်း ကောင်းကင်လူသားမှာမူ ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားခဲ့ရသည်။

လီယန်ချူသည် လက်ညှိုးဖြင့် ဖွဖွလေး ထပ်မံတို့လိုက်ပြီး၊ ထိုကောင်းကင်လူသား၏ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားများကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် ထိုကောင်းကင်လူသား၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်တရာ ထုထည်ကြီးမားလာခဲ့ပြီး၊ တောင်တန်းကြီးတစ်ခုအလား မြင့်မားသွားတော့သည်။ သူသည် စိတ်ထဲမှ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်လာခဲ့ကာ၊ ဤလူငယ်တာအိုဆရာက သူ့အား မည်သို့ပြုလုပ်ရန် ကြံရွယ်နေသည်ကို မသိနိုင်ချေ။

ထိုအချိန်တွင် ပေဖုန်းခရိုင်၏ ကောင်းကင်ယံ၌ ဆန်းကြယ်လှသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်ရှိသည့် ကောင်းကင်လူသားတစ်ဦးမှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ ချိတ်ပိတ်ခြင်း ခံထားရပြီး၊ သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မီးတောက်များ တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်နေလျက်၊ ကောင်းကင်လူသား၏ သွေးပျက်မတတ် အော်ဟစ်သံကြီးမှာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပဲ့တင်ထပ်နေတော့သည်။

ဤမီးတောက်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ကိုသာမက၊ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကိုပါ တိုက်ရိုက်လောင်ကျွမ်းစေခြင်း ဖြစ်သဖြင့်၊ နာကျင်မှုဝေဒနာမှာ အလွန်တရာ ပြတ်သားလှရာ သူ မည်သို့မျှ တောင့်ခံနိုင်ခြင်း မရှိချေ။

ထိုနေရာမှ ထူးခြားမှုမှာ မကြာခင်မှာပင် လူအမြောက်အမြား၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံလိုက်ရသည်။ ပထမဦးစွာ သာမန်လူသားများမှာ လာရောက်ကြည့်ရှုကြပြီး၊ ထို့နောက်တွင်မူ ကျင့်ကြံသူအမြောက်အမြား သတင်းကြားသဖြင့် ရောက်ရှိလာကြရာ၊ ဤမြင်ကွင်းကို တွေ့မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အလွန်တရာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြတော့သည်။

အမြဲတမ်း မြင့်မြတ်လှပြီး လူ့ပြည်လောကကို အထက်စီးမှ ငုံ့မိုးကြည့်ရှုလေ့ရှိသော ကောင်းကင်လူသားမှာ၊ ယခုအခါ ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ ချိတ်ပိတ်ခြင်း ခံထားရပြီး နတ်မီးတောက်များဖြင့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်း ခံနေရချေပြီ။ ကောင်းကင်လူသား၏ သွေးပျက်မတတ် အော်ဟစ်သံကြီးမှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်အကြား ပဲ့တင်ထပ်နေတော့သည်။

ဤသတင်းမှာ မကြာခင်မှာပင် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး၊ ကောင်းကင်လူသားများ၏ ကျူးကျော်မှုကို ခံခဲ့ရသော ကျင့်ကြံသူအမြောက်အမြား ဤနေရာသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြသည်။ သူတို့သည် ဤမြင်ကွင်းကို လှမ်းကြည့်ကာ၊ မျက်ဝန်းအစုံထဲ၌ နာကျည်းမုန်းတီးလှသော အရောင်အဝါများဖြင့် -

"ဒီလိုပဲ လုပ်သင့်တာ..."

"ဒီကောင်းကင်လူသားတွေက တကယ်ကို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လွန်းတယ်... သူ့ကို အသေသတ်ပစ်..."

စသည်ဖြင့် ရေရွတ်လိုက်ကြသည်။

ချန်နိုင်ငံတစ်ခုလုံးမှာ ကောင်းကင်လူသားများနှင့် တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားပြီးစ ဖြစ်ရာ၊ ယခုအခါ ကောင်းကင်လူသားတစ်ဦးအား ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ ချိတ်ပိတ်၍ နတ်မီးဖြင့် ဖုတ်ဖက်နှိပ်စက်နေသည်ကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ၊ လူတိုင်း စိတ်ကျေနပ်အားရသွားကြတော့သည်။

ကောင်းကင်လူသားသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ ဆယ်ရက်တိုင်တိုင် မီးရှို့ခြင်း ခံခဲ့ရပြီး၊ သွေးပျက်မတတ် အော်ဟစ်သံများမှာလည်း မရပ်မနား ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။ ဤမြင်ကွင်းကား အလွန်တရာ သနားစရာကောင်းလှပြီး၊ စိတ်ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်များကို ကျင့်ကြံထားသော ကျင့်ကြံသူများသာဆိုလျှင် စိတ်ဝိညာဉ်လောင်ကျွမ်းခြင်း ဝေဒနာမှာ မည်မျှအထိ ပြင်းထန်ကာ ခုခံရန် ခဲယဉ်းသည်ကို ကောင်းစွာ သိကြပေလိမည်။

နောက်ဆုံးတွင်မူ ထိုကောင်းကင်လူသားမှာ အသံများ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီး၊ ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်အကြား လုံးဝဥဿုံ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရတော့သည်။

"မင်းတို့တွေ လူဘယ်လောက်ပဲ ကျန်နေပါစေ... လာချင်ရင် လာခဲ့ကြစမ်း... ငါကတော့ မင်းတို့တွေကို သေချင်ရင်တောင် သေလို့မရဘဲ ရှင်လျက်နဲ့ ငရဲကျသလို ခံစားရ အောင် ပြုလုပ်ပေးမယ်..."

ကြီးမြတ်လှသော အသံတစ်ချက်မှာ ချန်နိုင်ငံတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး၊ တစ်နိုင်ငံလုံး တုန်ဟည်းသွားခဲ့ရတော့သည်။

လုံဟူရှန်းတောင်

အဘိုးအို တာအိုဆရာကြီးမှာ စိတ်ထဲမှ တကယ့်ကို ကျေနပ်အားရသွားခဲ့ပြီး၊ ဤအသံမှာ မည်သူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်ကို ကောင်းစွာ သိရှိသဖြင့် -

"တစ်ဦးတည်းနဲ့ တစ်လောကလုံးကို တုန်လှုပ်စေတာ... တကယ့်ကို ခန့်ညားလှတယ်..."

ဟု ကျေနပ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

သူသည် ကောင်းကင်ယံသို့ လှမ်းကြည့်ကာ တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

"သူငယ်ချင်းဟောင်းကြီး... မင်း ကောင်းကင်ဘုံကို တက်လှမ်းသွားခဲ့ပေမယ့်၊ ဒီကောင်လေးက မင်းထက်တောင် ပိုပြီး ကြမ်းတမ်းခက်ထန်နေတာကို သိရဲ့လား..."

ကောင်းကင်လူသားကို ဖမ်းဆီး၍ နတ်မီးဖြင့် ဖုတ်ဖက်နှိပ်စက်ကာ လူအများရှေ့တွင် ပြသခဲ့ပြီးနောက်၊ နောက်ထပ် လူတစ်ဦးချင်းစီကို သတိပေးလိုက်သည့် အရှိန်အဝါမှာ တကယ့်ကို ကြီးမားလှပေသည်။

………………

ပင်လယ်ပြင်ရှိ လူသူကင်းမဲ့သော ကျွန်းပျက်ကြီးတစ်ခု၊

ဤနေရာကား ယခင်က ရှန့်ရှန်းနန်းတော် ၏ နေရာဟောင်း ဖြစ်ပေသည်။

လူရိပ်နှစ်ခုမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်း၍ ရောက်ရှိလာခဲ့ရာ၊ တစ်ဦးကား ချောမောခန့်ညားလှသော လူငယ်တာအိုဆရာ လီယန်ချူဖြစ်ပြီး ခါးတွင် ရှေးဟောင်းဓားရှည်တစ်စင်းကို ချိတ်ဆွဲထားချေသည်။ အခြားတစ်ဦးကား အလွန်တရာ ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး လှပလွန်းလှသည့် အမျိုးသမီးဖြစ်ကာ၊ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ထူးခြားဆန်းကြယ်ပြီး နတ်သမီးတစ်ပါးအလား အထက်တန်းကျလှသော အရှိန်အဝါများ ရှိနေချေသည်။ သူမကား ယွမ်ချွီ ပင် ဖြစ်ပေသည်။

"ဒီနေရာက ရှန့်ရှန်းနန်းတော် ရဲ့ နေရာဟောင်းပဲ... ဒီနန်းတော်ဟာ ပိုင်ချူးဟန်ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီး၊ ကောင်းကင်လူသားတွေကို လမ်းဖွင့်ပေးတဲ့ နတ်ရုပ်တုကြီးလည်း ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခေါက် ကောင်းကင်လူသားတွေရဲ့ ကျူးကျော်မှုဟာ၊ ဒီနေရာနဲ့ ပတ်သက်နေဆဲပဲလို့ ငါ သံသယရှိမိတယ်..."

လီယန်ချူက ဆိုလိုက်သည်။

ပိုင်ချူးဟန်ဟူသော နာမည်ကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ယွမ်ချွီ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ခဏမျှ ဝေဝေဝါးဝါး ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီး၊ ထို့နောက်တွင်မူ လီယန်ချူကို လှမ်းကြည့်ကာ -

"ကောင်းကင်လူသားတွေကို လူ့ပြည်လောကထဲ ရောက်အောင် လမ်းဖွင့်ပေးဖို့ဆိုတာ အဲလောက် မလွယ်ကူဘူး... ဒါဟာ တကယ့်ကို ကြီးမားလှတဲ့ အစီအစဉ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ရမယ်..."

"နတ်ရုပ်တုကြီး ပျက်စီးသွားခဲ့ရင်တောင်၊ အမွှေးတိုင်နံ့သာတွေ ထည့်သွင်းထားတဲ့ နတ်ကွန်းငယ် သာ ကျန်ရှိနေဦးမယ်ဆိုရင်တော့၊ ကောင်းကင်ဘုံနဲ့ ဆက်သွယ်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတွေ ရှိနေဆဲပဲ..."

ယွမ်ချွီသည် ယခုအခါ သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်အချို့ကို ပြန်လည်သတိရမိနေပြီ ဖြစ်သဖြင့်၊ အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်လှသော နတ်ဘုရားအတတ်များစွာကို နားလည်ထားဆဲဖြစ်ရာ၊ လီယန်ချူ၏ ဖိတ်ခေါ်မှုကြောင့် ဤကိစ္စကို အတူတူ လာရောက်စုံစမ်းပေးခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"နတ်ကွန်းငယ်လား..." လီယန်ချူက တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူသည် နတ်ဘုရားအတတ်ကို နှိုးဆော်၍ ဤကိစ္စကို တွက်ချက်ကြည့်လိုက်ပါသော်လည်း၊ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်များမှာ ဝေဝေဝါးဝါး ဖြစ်နေပြီး တစ်စုံတစ်ဦးမှ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့နောက်တွင်မူ သူသည် ထိုနတ်ကွန်းငယ်၏ တည်နေရာကို ဆက်လက်တွက်ချက်ကြည့်ပြန်သည်။

"နတ်ကွန်းငယ်ရဲ့ တည်နေရာကို ရှာမတွေ့ဘူး..."

လီယန်ချူက မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ ဆိုလိုက်သည်။

"ရှာမတွေ့ဘူးဆိုတာကပဲ ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာ ရှိနေလို့ပေါ့... ဒါမှမဟုတ်ရင် သာမန်ပစ္စည်းတစ်ခုကို ရှာဖွေဖို့က ဘာခက်ခဲမှာလဲ..."

ယွမ်ချွီက ဆိုသည်။

"ဒီနေရာမှာ ရှိနေတာက ငါ့ရဲ့ တွက်ချက်မှုတွေအတွက် အထောက်အကူ ဖြစ်စေတယ်... ငါ နောက်ထပ် သဲလွန်စအချို့ကို ရှာဖွေချင်သေးတယ်..."

လီယန်ချူက ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း ကောင်းတာပေါ့... ငါ နင်နဲ့အတူ ဒီမှာ အဖော်လုပ်ပေးမယ်..."

ယွမ်ချွီက ပြုံး၍ ဆိုလိုက်သည်။

လီယန်ချူက သူမကို လက်အုပ်ချီ၍ ဂါရဝပြုလိုက်တော့သည်။

သို့သော်လည်း ဤကိစ္စမှာ ကြီးမားလှသော လျှို့ဝှက်ချက်များနှင့် ပတ်သက်နေသဖြင့်၊ လီယန်ချူသည် ဤကျွန်းပျက်ပေါ်တွင် ရက်အနည်းငယ်ကြာအောင် နေထိုင်တွက်ချက်ခဲ့ပါသော်လည်း၊ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်များမှာ ဝေဝေဝါးဝါး ဖြစ်နေဆဲပင်။

ထို့ကြောင့် လူနှစ်ဦးမှာ ယာယီအားဖြင့် ဤနေရာမှ ထွက်ခွာခဲ့လိုက်ကြပြီး၊ လီယန်ချူသည် ချန်နိုင်ငံ၏ မြို့တော်သို့ သွားရောက်ခဲ့ကာ၊ ယွမ်ချွီမှာမူ ယွမ်ရှောင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေ သို့ ပြန်လည်၍ ကျင့်ကြံခြင်း ဝင်လိုက်တော့သည်။

ချန်နိုင်ငံ၏ လူငယ်ဧကရာဇ် ချန်ကျန်းသည် ယခုအခါ သတိပြန်လည်ရရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤမည်သည့် မာနအရှိန်အဝါမျှမရှိသော လူငယ်လေးမှာ၊ အမှန်တကယ်တွင်မူ ကြီးမားလှသော ရဲစွမ်းသတ္တိနှင့် ပြတ်သားမှုများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် ကြီးမားလှသော ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး၊ ကျင့်ကြံခြင်း မိသားစုကြီးများနှင့် ကျင့်ကြံခြင်း ဂိုဏ်းအသီးသီးကို စုစည်းကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ကို ပြောင်းလဲပစ်မည့် ကြီးမြတ်လှသော ကိစ္စရပ်ကြီးတစ်ခုကို လုပ်ဆောင်ရန် ကြံရွယ်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ အောင်မြင်မှုမရရှိဘဲ ကျရှုံးခဲ့ရချေပြီ။

သိုင်းနတ်ဘုရား ကောင်းကင်ဘုံသို့ မတက်လှမ်းမီက၊ ချန်နိုင်ငံ၏ တိုင်းပြည်ကံကြမ္မာစွမ်းအားများကို နှိုးဆော်ခဲ့စဉ်ကပင် ဤလူငယ်ဧကရာဇ် ချန်ကျန်းသည် အာရုံခံမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ချန်နိုင်ငံ၏ ကံကြမ္မာစွမ်းအားများနှင့် အပြန်အလှန် ဆက်နွယ်နေပါသော်လည်း၊ ထိုစွမ်းအားများမှာမူ တစ်စုံတစ်ဦး၏ ကြီးမားလှသော နတ်ဘုရားအတတ်ဖြင့် လုယက်ယူဆောင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရချေပြီ။

"အကယ်၍ ကောင်းကင်ဘုံက ငါ့ကို နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်လောက် အချိန်ပေးခဲ့မယ်ဆိုရင်၊ တိုင်းပြည်ကံကြမ္မာစွမ်းအားတွေ ပိုမိုသန်မာလာပြီး ဒီကိစ္စက အပြောင်းအလဲ ရှိနိုင်လိမ့်မယ်..."

လူငယ်ဧကရာဇ်က သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

သာမန်လူသားတိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင်ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါများ ရှိကြစမြဲဖြစ်ရာ၊ ဤလူငယ်ဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင်လည်း ကြီးမားလှသော ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်ပေသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် တိုင်းပြည်ကံကြမ္မာစွမ်းအားများမှာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာခဲ့ပြီး၊ ကိုယ်ပိုင်ကံကြမ္မာနှင့် တိုင်းပြည်ကံကြမ္မာစွမ်းအားများ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ထိုစွမ်းအားအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ၊ စက္ကူဖြူတစ်ရွက်အလား ဖြစ်သွားခဲ့ချေပြီ။ ယခုအချိန်အထိ အသက်မသေဘဲ ရှိနေခြင်းမှာတင် အလွန်တရာ အံ့ဩစရာကောင်းလှပေသည်။

"ကောင်းကင်လူသားတွေ မျက်စိကျနေတာက ချန်နိုင်ငံရဲ့ တိုင်းပြည်ကံကြမ္မာတင်မကဘူး... လူ့ပြည်လောကတစ်ခုလုံးရဲ့ ကံကြမ္မာစွမ်းအားတွေကိုပါ လိုချင်နေကြတာ... တိုင်းပြည်ကံကြမ္မာ လုယက်ခံရတာက အစပြုခြင်းပဲ ရှိသေးတယ်..."

လီယန်ချူက ဆိုလိုက်သည်။

အကြောင်းမူကား ချန်နိုင်ငံဆိုသည်မှာ အလွန်တရာ ထုထည်ကြီးမားပြီး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လှသော အင်ပါယာနိုင်ငံကြီးတစ်ခု ဖြစ်သဖြင့်၊ ကြီးမားလှသော ကံကြမ္မာစွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

"ဘိုးဘွားတွေဆီကနေ ဆင်းသက်လာတဲ့ လျှို့ဝှက်မန္တန်တစ်ခု ရှိတယ်... ဒါက တိုင်းပြည်ကံကြမ္မာစွမ်းအားတွေကို စုစည်းပေးနိုင်တယ်... ဒါ့အပြင် ရှနိုင်ငံရဲ့ တိုင်းပြည်ကံကြမ္မာအမြောက်အမြားကိုပါ ဖြတ်တောက်ပြီး ချိတ်ပိတ်သိမ်းဆည်းထားတယ်လို့ ဖော်ပြထားပေမယ့်၊ ရှာဖွေဖို့ကတော့ အလွန်ခဲယဉ်းလှတယ်..."

လူငယ်ဧကရာဇ် ချန်ကျန်းက ဆိုသည်။

"ဒီလျှို့ဝှက်မန္တန်က လူသားဧကရာဇ်တံဆိပ်တော် မဟုတ်ဘူးလား..."

ရဟန်းငယ်လေးက ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

လူငယ်ဧကရာဇ် ချန်ကျန်းက ဖွဖွလေး ခေါင်းညိတ်လိုက်ရင်း

"ဟုတ်ပါတယ်..."

ရဟနိးငယ်လေးက အံ့ဩသွားမိပြီး -

"လူသားဧကရာဇ်တံဆိပ်တော်ကို စုစည်းဖို့က အလွန်တရာ ခက်ခဲတယ်... ဒါပေမဲ့ အောင်မြင်သွားခဲ့မယ်ဆိုရင်တော့၊ အတုမရှိတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားတွေကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ပြီး လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ ကံကြမ္မာစွမ်းအားတွေကိုပါ ဖိနှိပ်ထိန်းချုပ်နိုင်မှာ..."

"ဒါကြောင့်မို့လို့ပဲ ယခင်က အရှင်မင်းကြီးဟာ သူ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ တိုင်းပြည်ကံကြမ္မာစွမ်းအားတွေကို ထိန်းသိမ်းထားခဲ့တာကိုး..."

သူက အနည်းငယ် ချီးကျူးလိုက်မိပြီးနောက်၊ ပြန်လည်၍ တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

"လူသားဧကရာဇ်တံဆိပ်တော်ကို စုစည်းတဲ့ နည်းလမ်းက ချန်နိုင်ငံကို တည်ထောင်ခဲ့တဲ့ ကနဦးဘိုးဘိုးကြီး ပေးအပ်ခဲ့တာလား..."

လီယန်ချူက ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

လူငယ်ဧကရာဇ်က ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ရင်း -

"မဟုတ်ပါဘူး... ဒါက ရွှန်ကျုံးဧကရာဇ် ချန်ထားခဲ့တာ ဖြစ်ပြီး၊ တော်ဝင်နန်းတွင်း ကျမ်းစာတိုက်ထဲမှာ သိမ်းဆည်းထားတာ ဖြစ်ပါတယ်..."

"သိုင်းနတ်ဘုရားကကော အဲဒီတုန်းက ဘာဖြစ်လို့ ဒီကိစ္စကို သဘောတူခဲ့တာလဲ..."

လီယန်ချူက ထပ်မံမေးလိုက်ပြန်သည်။

တိုင်းပြည်ကံကြမ္မာစွမ်းအားများကို လူတစ်ဦးတည်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် စုစည်းထားခြင်းမှာ ကြီးမားလှသော အန္တရာယ်ရှိသည့်အပြင်၊ လူငယ်ဧကရာဇ် ချန်ကျန်းမှာလည်း သာမန်လူသားတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

"ကျမ်းစာထဲမှာ ဖော်ပြထားချက်အရဆိုရင်၊ ချန်မိသားစုရဲ့ သွေးမျိုးဆက်ထဲမှာ ထူးခြားတဲ့ သွေးမျိုးဆက် ရှိသူတွေကသာ ဒီလူသားဧကရာဇ်တံဆိပ်တော်ကို စုစည်းဖို့ ကြိုးစားနိုင်တယ်လို့ ဆိုပါတယ်..."

လူငယ်ဧကရာဇ်က သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

ရှင်းလင်းလှပေသည်၊ သူကိုယ်တိုင်က ထိုထူးခြားသော သွေးမျိုးဆက်ရှိသူ ဖြစ်နေသောကြောင့်တည်း။

ရဟန်းငယ်လေးက အံ့ဩသွားမိပြီး -

"ချန်မိသားစုက ရှေးဟောင်းလူသားဧကရာဇ်ရဲ့ သွေးမျိုးဆက် လား..."

လူငယ်ဧကရာဇ်က ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ရင်း -

"ဒီကိစ္စကိုတော့ ကျွန်တော်လည်း မသိပါဘူး... ရှေးဟောင်းကျမ်းစာထဲမှာပဲ ဖော်ပြထားတာပါ..."

အချို့သော အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို သူတို့လည်း မသိရှိကြချေ၊ သိုင်းနတ်ဘုရားသာဆိုလျှင် အချို့ကို သိရှိနိုင်ပေလိမည်။ သို့သော် သိုင်းနတ်ဘုရားမှာ ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ၊ ၎င်းအထဲတွင် မည်သည့် ကန့်သတ်ချက်များ ရှိနေသည်ကို သိရှိရန် ခဲယဉ်းလှပေသည်။

လီယန်ချူက -

"အဲဒီကျမ်းစာစောင်ကို ကျုပ်ကို ဖတ်ရှုခွင့် ပေးနိုင်မလား..."

ဟု ဆိုလိုက်သည်။

လူငယ်ဧကရာဇ် ချန်ကျန်းက လက်အုပ်ချီ၍ -

"ရပါတယ်..." ဟု ဆိုကာ၊ နန်းတွင်းအမတ်ကြီးကို စေခိုင်း၍ ယူဆောင်စေခဲ့သည်။

ချန်မိသားစုမှာ မူလကပင် သန်မာလှသော ကျင့်ကြံခြင်း မိသားစုကြီးတစ်ခု ဖြစ်သဖြင့်၊ တော်ဝင်မျိုးနွယ်စုအတွင်း၌လည်း ကျွမ်းကျင်သူအမြောက်အမြား ရှိကြပေသည်။ မူလက တိုက်ပွဲအတွင်း၌ အကယ်၍ ဖန့်ချင်းလန်သာ ဝင်ရောက်မတိုက်ခိုက်ခဲ့ပါက၊ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်မည့်သူမှာ ထိုတော်ဝင်မျိုးနွယ်စုမှ လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော် ထိုလူငယ်တွင်မူ ဤကဲ့သို့သော ထူးခြားသည့် သွေးမျိုးဆက် မရှိသည့်အပြင်၊ လူသားဧကရာဇ်တံဆိပ်တော်ကို စုစည်းရန်အတွက် မဖြစ်မနေ သာမန်လူသားတစ်ဦး ဖြစ်ရန် လိုအပ်ပေသည်။

ကျမ်းစာစောင်ကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ပြီးနောက်၊ မြေပြင်နတ်ဘုရားအဆင့်ရှိသူ အနည်းငယ်မှာ အတူတူ ကြည့်ရှုကြရာ၊ ၎င်းအထဲတွင် ကံကြမ္မာစွမ်းအားများကို စုစည်းသည့်နည်းလမ်းနှင့် လူသားဧကရာဇ်တံဆိပ်တော်ကို မည်သို့စုစည်းရမည်ကို ဖော်ပြထားချေသည်။ လူငယ်ဧကရာဇ်သည် မိမိသိရှိသမျှအားလုံးကို မချန်မလှပ်ဘဲ၊ ဤတော်ဝင်မျိုးနွယ်စု၏ လျှို့ဝှက်ချက်အားလုံးကို ဖွင့်ဟပြောပြခဲ့ချေပြီ။

နတ်ဆရာကြီး၊ ရဟန်းငယ်လေးနှင့် လုံဟူရှန်းတောင်မှ အဘိုးအိုတာအိုဆရာကြီး တို့ သုံးဦးမှာ ဆင်ခြင်တွေးတောနေကြတော့သည်။

သို့သော် လီယန်ချူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားခဲ့ရသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤကျမ်းစာစောင်ထဲတွင် နေရာတစ်ခု၏ နာမည်ကို ဖော်ပြထားသောကြောင့်တည်း။

ပိယန်ဂူ

"ကံကြမ္မာစွမ်းအားတွေကို စုစည်းတဲ့နည်းလမ်းက ပိယန်ဂူနဲ့ ပတ်သက်နေတာပဲ..."

လီယန်ချူက အံ့ဩသွားမိသည်။

သို့သော်လည်း ဤကိစ္စရပ်များမှာ စုံစမ်းရန် မဖြစ်နိုင်တော့သဖြင့်၊ တစ်စောင်လုံးကို ဖတ်ရှုပြီးနောက်တွင်မူ လီယန်ချူသည် ကံကြမ္မာစွမ်းအားများကို စုစည်းသည့် နည်းလမ်းကို တတ်မြောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ မီးတောက်များအလား တောက်ပနေပြီး ဤလူငယ်ဧကရာဇ်၏ အရှိန်အဝါများကို ကြည့်ရှုလိုက်သည့်အပြင်၊ ရှစ်ခွင်မှန် ကို ထုတ်ဖော်၍ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြန်သည်။ လူငယ်ဧကရာဇ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ကံကြမ္မာစွမ်းအားများ စက္ကူဖြူတစ်ရွက်အလား ဗလာကျင်းနေသည်မှလွဲ၍၊ သွေးမျိုးဆက်အတွင်း၌ မည်သည့်ထူးခြားမှုမျှ မရှိချေ။

ထို့နောက်တွင်မူ လီယန်ချူသည် နတ်ဘုရားမျက်လုံး မှော်အတတ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ၊ နတ်အလင်းတန်းများ တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်သွားခဲ့ပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သည့်အလား ဖြစ်သွားတော့သည်။ ထိုအချိန်ကျမှသာ သူ ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ၊ လူငယ်ဧကရာဇ်၏ သွေးမျိုးဆက်အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသော စွမ်းအားတစ်ခု ဖုံးကွယ်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ဤသွေးမျိုးဆက်မှာ ကျွေ့ဟွာ၏ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု အရှင်သခင်ကြီး သွေးမျိုးဆက်နှင့် မတူညီဘဲ၊ တောက်ပလှသော ဖြောင့်မတ်ခြင်း တရားအရှိန်အဝါများ ကိန်းအောင်းနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ငါ ချန်နိုင်ငံရဲ့ တိုင်းပြည်ကံကြမ္မာစွမ်းအားတွေကို ပြန်လည် ပြုပြင် ဖို့ ကြိုးစားပေးလို့ရတယ်... ဒါပေမဲ့ လူသားဧကရာဇ်တံဆိပ်တော်ကို စုစည်းတဲ့နည်းလမ်းကတော့၊ ငါ့အမြင်အရဆိုရင် ချို့ယွင်းချက်တွေ ရှိနေလို့ နောက်ထပ်ပြီး မကြိုးစားတာ အကောင်းဆုံးပဲ..."

လီယန်ချူက ဆိုလိုက်သည်။

"ချို့ယွင်းချက်တွေ ရှိနေတာလား..."

လူတိုင်း အံ့ဩသွားကြသည်။

"ဖော်ပြချက်တွေအရဆိုရင် လူသားဧကရာဇ်တံဆိပ်တော်ဟာ အလွန်တရာ တားမြစ်ချက်ကြီးမားလှပြီး၊ သာမန်လူသားတစ်ဦးလည်း အတုမရှိတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားတွေကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်သလို ကံကြမ္မာစွမ်းအားတွေနဲ့လည်း အပြန်အလှန် ဆက်နွယ်နေတယ်..."

"ဒါပေမဲ့ ဒီနည်းလမ်းဟာ လုံးဝ မပြည့်စုံဘူး... ဒါမှမဟုတ်ရင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ပြုပြင်ပြောင်းလဲထားတာမျိုး ဖြစ်ရမယ်..."

လီယန်ချူက ပြတ်သားစွာ ဆိုလိုက်သည်။

လူတိုင်း ထိတ်လန့်သွားကြတော့သည်။

"ငါ့အမြင်အရဆိုရင် ဒီနည်းလမ်းဟာ ထောင်ချောက်တစ်ခုနဲ့ ပိုတူတယ်... ဥပမာအားဖြင့် ဒီတစ်ခေါက် ကောင်းကင်လူသားတွေဟာ ခရိုင်မြို့တော်တွေကို ပစ်မှတ်ထားပြီး ကံကြမ္မာစွမ်းအား အချို့ကိုပဲ စုစည်းခဲ့ပေမယ့်၊ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ကနေကျတော့ ချန်နိုင်ငံရဲ့ တိုင်းပြည်ကံကြမ္မာစွမ်းအားအားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း လုယက်သွားနိုင်ခဲ့တာကပဲ၊ ဒါက ပြဿနာကို သက်သေပြနေတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

လီယန်ချူက ဆိုသည်။

လူငယ်ဧကရာဇ်မှာ မိုးကြိုးပစ်ချခြင်း ခံလိုက်ရသည့်အလား ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

"ဒီလိုဆိုရင်... ကျုပ် မှားယွင်းပြီး လုပ်ဆောင်ခဲ့မိလို့ ကောင်းကင်လူသားတွေရဲ့ ထောင်ချောက်ထဲကို သက်ဆင်းခဲ့ရတာပေါ့..."

"ဒါက ငါ့ရဲ့ တွက်ချက်မှုတစ်ခုပါ လုံးဝဥဿုံတော့ မသေချာသေးပါဘူး... ငါ့အမြင်အရဆိုရင် ဒီကိစ္စဟာ ပြောင်းပြန်ဖြစ်သင့်တယ်... အရှင်မင်းကြီးရဲ့ သွေးမျိုးဆက်ထဲမှာ လျှို့ဝှက်စွမ်းအားတွေ ရှိနေလို့၊ ပထမဦးစွာ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ကို ကြိုးစားသင့်ပြီး၊ သန်မာလာခဲ့ပြီးမှ ဒီတံဆိပ်တော်ကို စုစည်းမယ်ဆိုရင်တော့ အောင်မြင်နိုင်လိမ့်မယ်..."

လီယန်ချူက ဆိုလိုက်သည်။

လူငယ်ဧကရာဇ်က ထိတ်လန့်သွားမိပြီး -

"ဘိုးဘွားတွေ ချန်ထားခဲ့တဲ့ လျှို့ဝှက်မန္တန်ထဲမှာလည်း ဒီလိုပဲ ဖော်ပြထားလို့၊ ကျုပ် တစ်ခါမှ သံသယမရှိခဲ့ဘူး... ဒါဆိုရင် အမြဲတမ်း မှားယွင်းနေခဲ့တာလား..."

"တစ်ခေါက် ကျရှုံးခဲ့ဖူးပြီး တိုင်းပြည်ကံကြမ္မာလည်း လုယက်ခံရပြီးပြီပဲ... အရှင်မင်းကြီးအနေနဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို ကြိုးစားကြည့်ရုံနဲ့ ဘာမှ ဆုံးရှုံးစရာ မရှိတော့ပါဘူး..."

လီယန်ချူက အေးဆေးစွာ ဆိုသည်။

လူငယ်ဧကရာဇ်၏ မျက်ဝန်းများ လင်းလက်သွားခဲ့ရပြီး၊ စိတ်ထဲမှ ရဲစွမ်းသတ္တိများ ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ကျုပ်လည်း ကျင့်ကြံခြင်းကို ကြိုးစားလို့ ရတာလား..."

"ဘေးနဲ့ ဘုန်းဆိုတာ အမြဲတမ်း ဒွန်တွဲနေတတ်တာပဲ... ဒ္ကိစ္စဟာ မကောင်းတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်နိုင်ပါဘူး..."

လီယန်ချူက ဆိုလိုက်သည်။

လူတိုင်း စိတ်ထဲမှ ထိတ်လန့်သွားကြရသည်။ အကယ်၍ ကိစ္စရပ်များမှာ လီယန်ချူ ပြောသကဲ့သို့သာဆိုလျှင်၊ တစ်စုံတစ်ဦးမှာ မကောင်းသော စိတ်ထားများ ရှိနေပြီး ဤကိစ္စကို တမင်တကာ လမ်းပြကာ ကောင်းကင်လူသားများအတွက် ထောင်ချောက်ဆင်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

မြေပြင်နတ်ဘုရား အနည်းငယ်မှာ နန်းတော်အတွင်း၌ ရှိနေကြပြီး၊ လီယန်ချူသည် ကံကြမ္မာစွမ်းအားများကို စုစည်းသည့်နည်းလမ်းကို လုံးဝဥဿုံ တတ်မြောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သဖြင့် စတင်၍ အသုံးပြုရန် ကြိုးစားတော့သည်။

လူငယ်ဧကရာဇ် ချန်ကျန်းသည်လည်း ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်ကြိုးစားခဲ့ချေပြီ။ ချန်မိသားစုအတွင်း၌ ပင်ကိုယ်ကျင့်စဉ်များ ရှိကြစမြဲ ဖြစ်ပေသည်။ လူငယ်ဧကရာဇ် ချန်ကျန်းသည် ကျင့်ကြံပြီးနောက်တွင်မူ၊ မိမိတွင် အလွန်တရာ ထူးချွန်လှသော ပါရမီများ ရှိနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် လူတိုင်းကို အံ့ဩသွားစေတော့သည်။ ကျင့်ကြံသူများ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်အရဆိုလျှင် ယခုအခါ သူသည် အဆင့်ကိုး ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်နေချေပြီ။

နန်းတော်အတွင်း၌ ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်များစွာ ရှိနေသဖြင့်၊ ဤလူငယ်ဧကရာဇ်၏ ကျင့်စဉ်အဆင့် တိုးတက်မှုမှာ အလွန်တရာ မြန်ဆန်လှပေသည်။ အထူးသဖြင့် ယခုအခါ လောကကြီးတွင် မည်သည့် ကန့်သတ်ချက် ပိတ်ဆို့မှုမျှ မရှိတော့သဖြင့်၊ ထူးချွန်သော ပါရမီရှိသူများ၏ ကျင့်ကြံခြင်းနှုန်းမှာ ပိုမို၍ မြန်ဆန်လှပေသည်။

လီယန်ချူသည် နန်းတော်အတွင်း၌ နေထိုင်ရင်း၊ ရှနိုင်ငံ ဧကရာဇ်၏ တိုင်းပြည်ကာကွယ်ရေးမန္တန်ပြား ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ၊ ၎င်းအထဲတွင် ကံကြမ္မာစွမ်းအား အမြောက်အမြား သိမ်းဆည်းထားချေသည်။ ဤအရာကား လီယန်ချူသည် နန်ယိုဇီ အား သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ နန်ယိုဇီသည် ထိုတိုင်းပြည်ကာကွယ်ရေးမန္တန်ပြားကို အသုံးပြု၍ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူသည် ဟော့ထုံတောင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်း၌ ရှို့ပါးဓား ကိုပါ လုယူရရှိခဲ့သေးသည်။ ၎င်းကား ရှနိုင်ငံ ကျုံးရွှန်းဧကရာဇ်၏ ကိုင်ဆောင်သော ဓားဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းအထဲတွင်လည်း တိုင်းပြည်ကံကြမ္မာစွမ်းအား အချို့ကို သိမ်းဆည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ထိုကျုံးရွှန်းဧကရာဇ်၏ ဓားကို ဆိုင်ရှင်မက ကျိုယီအိုးကြီး အသုံးပြု၍ သန့်စင်ခဲ့ပြီး၊ သန်မာလှသော ဓားများစွာနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ မောရှေနတ်ဓား အဖြစ် သန့်စင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ထိုတိုင်းပြည်ကံကြမ္မာစွမ်းအားများကိုမူ ဆိုင်ရှင်မက ကျောက်စိမ်းမန္တန်ပြား အတွင်း၌ သိမ်းဆည်းပေးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ လီယန်ချူသည် ကံကြမ္မာစွမ်းအားများကို စုစည်းသည့်နည်းလမ်းကို တတ်မြောက်ထားပြီ ဖြစ်သဖြင့်၊ ထိုကံကြမ္မာစွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီးနောက်၊ ချန်နိုင်ငံ၏ တိုင်းပြည်ကံကြမ္မာစွမ်းအားများကို ပြန်လည်၍ ပြုပြင်ပေးတော့သည်။

မပြတ်မစဲဖြစ်နေသော ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှနေ၍၊ ထုထည်ကြီးမားလှသော တိုင်းပြည်ကံကြမ္မာစွမ်းအားများမှာ တစ်ဖန် ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြန်သည်။ ၎င်းတို့မှာ ဝေဝေဝါးဝါး ဖြစ်နေပါသော်လည်း၊ တကယ်ကို တည်ရှိနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ တိုင်းပြည်ကံကြမ္မာစွမ်းအားများ ဆုံးရှုံးသွားပါက မိစ္ဆာများ သောင်းကျန်းကာ သဘာဝဘေးအန္တရာယ်များ ဖြစ်ပေါ်တတ်ပြီး၊ တိုင်းပြည်ကံကြမ္မာစွမ်းအားများ သန်မာပါက တိုင်းပြည်အေးချမ်းသာယာကာ လူထု စိတ်အေးချမ်းသာ ရှိကြပေလိမည်။

ဟုတ်ပေသည်၊ ဤတိုင်းပြည်ကံကြမ္မာစွမ်းအားဆိုသည်မှာ အမြဲတမ်း ထာဝရတည်ရှိနေခြင်း မဟုတ်ချေ။ ဥပမာအားဖြင့် ယခုတစ်ကြိမ် ကံကြမ္မာစွမ်းအားများ ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရပါသော်လည်း၊ လူထု၏ စိတ်ဆန္ဒများဖြင့် ပြန်လည်၍ စုစည်းနိုင်ဆဲ ဖြစ်သော်လည်း အနည်းငယ် နှေးကွေးပေလိမည်။

လူငယ်ဧကရာဇ် ချန်ကျန်း၏ ကျင့်ကြံခြင်းနှုန်းမှာ အလွန်တရာ မြန်ဆန်လှပြီး၊ လီယန်ချူ တိုင်းပြည်ကံကြမ္မာစွမ်းအားများကို စုစည်းပေးပြီးနောက်တွင်မူ၊ သူသည် အဆင့်ရှစ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ချေပြီ။ ယခုအခါတွင်မူ သူသည် ထိုလူငယ်တာအိုဆရာကို ပိုမို၍ ကြည်ညိုလေးစားလာခဲ့ရတော့သည်။

ထိုကဲ့သို့သော အတတ်ပညာမျိုးမှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်၏ ဖန်တီးမှုကို လုယူပြီး၊ သာမန်အရာကို ဆန်းကြယ်အောင် ပြုလုပ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ထို့အပြင် ထိုလူ၏ ရဲစွမ်းသတ္တိနှင့် ပြတ်သားလှသော သတ်ဖြတ်ခြင်းစိတ်ဆန္ဒများမှာလည်း လူကို တကယ်ပဲ ကြည်ညိုလေးစားစေတော့သည်။