အခန်း (၁၁၂၇-၁၁၂၈)
Vol. 113 Ch. 1127-1128
အခန်း (၁၁၂၇) - လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော သားသတ်သမား
ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်နယ်မြေများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပြီးနောက်တွင်မူ၊ လူ့ပြည်လောကကြီးသည် မူလရှန်ကျိုးနယ်မြေကြီး၏ နယ်နိမိတ်အဖြစ် ပြန်လည်ပြည့်စုံသွားခဲ့တော့သည်။ သို့သော်လည်း ချန်နိုင်ငံအတွက်မူ၊ နေရာအမြောက်အမြားမှာ လူသူဆိတ်သုဉ်းရာ နယ်မြေများဖြစ်သွားခဲ့ရသလို၊ အရပ်ရပ်မှာလည်း ဘာမှန်းမသိဘဲ အပိုင်းပိုင်းအစစ ကွဲပြားပြတ်တောက်ကုန်ကြသည်။
ဤကဲ့သို့ဖြစ်ပျက်လာခြင်းကြောင့် အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှသော ပြဿနာတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ရသည်မှာ - တိုင်းပြည်အုပ်ချုပ်ရေးယန္တရား၏ ဒေသန္တရထိန်းချုပ်မှုများအပေါ် ရိုက်ခတ်မှုများ ကြီးမားစွာ ကြုံတွေ့လာရခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။
နေရာအနှံ့အပြားတွင် မိစ္ဆာကောင်များ ထကြွသောင်းကျန်းလာကြပြီး၊ ဓားပြဗိုလ်များလည်း အလုအယက် ထွက်ပေါ်လာကြသဖြင့်၊ အင်ပါယာနိုင်ငံတော်ကြီး ပျက်သုဉ်းတော့မည့် အလားအလာမျိုးအထိ ဆိုးရွားလှပေသည်။
ကနဦးပိုင်းတွင် ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်နယ်မြေများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဆက်တိုက်ပေါ်ပေါက်လာခဲ့စဉ်က၊ တော်ဝင်နန်းတော်နှင့် ကျင့်ကြံရေးဂိုဏ်းအသီးသီးတို့မှာ ထိုရိုက်ခတ်မှုများကို အနည်းဆုံးဖြစ်အောင် ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ကြပါသေးသည်။ သို့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အရေအတွက် ဆယ်ဂဏန်းမကသော ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်နယ်မြေများ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သဖြင့်၊ အလွန်တရာ ကြီးမားလှသော ကပ်ဘေးဆိုးကြီးကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့တော့သည်။
ချန်နိုင်ငံ၏ မြေပုံနယ်နိမိတ်ကြီး ကျယ်ပြန့်လာခဲ့ပါသော်လည်း၊ ထိုအချိန်မှစ၍ တစ်စစီ ဖရိုဖရဲ ပျက်စီးကုန်တော့သည်။
ကြီးမားလှသော အရှိန်အဝါရှိသည့် ခရိုင်မြို့တော်ဝန် သခင်ကြီးရှူ မိသားစု ကြီးပင်လျှင် နှစ်နေရာ ကွဲပြားသွားခဲ့ရသဖြင့်၊ ဆွေမျိုးသားချင်းများမှာ တောင်နှင့်မြောက် ဝေးကွာစွာ လှမ်းမျှော်ကြည့်နေခဲ့ကြရပြီး၊ ယခုအခါတွင်မူ ထပ်မံ၍ ခုနစ်နေရာ၊ ရှစ်နေရာခန့်အထိ အပိုင်းပိုင်း ကွဲပြားသွားခဲ့ရပြန်သည်။
ထိုသခင်ကြီးရှူ မိသားစု၏ သခင်မလေး ဖြစ်သူ ရှုကျိုးကျွင်း သည် ယခုအချိန်တွင် ဓားကိုဝှေ့ယမ်းကာ ကောင်းကင်ယံထက်၌ ပျံသန်းနေခဲ့ချေပြီ။
မိစ္ဆာကောင်များက ဤအခွင့်ကောင်းကို အသုံးချ၍ လူ့ပြည်လောကကို ဆိုးသွမ်းဖျက်ဆီးနေကြသဖြင့်၊ ကျင့်ကြံရေးဂိုဏ်းမြောက်အမြားက နှိမ်နင်းချေမှုန်းရန်နှင့် မိစ္ဆာများကို သတ်ဖြတ်ရန် ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသလို၊ တော်ဝင်နန်းတော်ကလည်း သူပုန်ဓားပြများကို နှိမ်နင်းရန် စစ်သည်တော်များကို တာဝန်ပေး စေလွှတ်လိုက်ရသည်။ အချို့သော ကိစ္စရပ်များမှာ ကျင့်ကြံသူများအပေါ်တွင်တင် အားကိုး၍မရနိုင်ဘဲ၊ လူ့ပြည်လောက၏ အုပ်ချုပ်သူအင်အားစုအပေါ်တွင်ပါ အားကိုးရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ရှုကျိုးကျွင်းသည် ယခုအခါ မူလ ဒီဖေးရှန်းနယ်မြေ သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ရာ၊ ဤနေရာကား အလွန်တရာ ခြောက်ကပ်ဆိတ်သုဉ်းနေပြီး၊ သက်ရှိဟူသမျှ လုံးဝပြတ်တောက်နေချေပြီ။ ၎င်းအထဲရှိ ပျက်စီးနေသော အဆောက်အအုံများ၏ အပျက်အစီးများနှင့် တိုင်းတပါးမိစ္ဆာများ၏ အသားစ၊ သွေးကွက်အားလုံးမှာလည်း လုံးဝဥဿုံ ဖျက်ဆီးခြင်း ခံထားရသည်။
ချင်းချန်တောင် မှ ရာထူးကြီးမားလှသော တာအိုဆရာကြီးတစ်ပါးက ရှေ့သို့ထွက်၍ မိစ္ဆာကောင်တစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ပါသော်လည်း၊ ထိုမိစ္ဆာကောင်၏ အဖော်အပေါင်းများကို ခေါ်ယူတိုက်ခိုက်ခြင်း ခံလိုက်ရသဖြင့်၊ ထိုတာအိုဆရာကြီးမှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိသွားခဲ့ရသည်။
ရှုကျိုးကျွင်းသည် ဤကိစ္စအတွက် တမင်တကာ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်ပေသည်၊ သူမသည် ဒီဖေးရှန်းတောင်တစ်ခုလုံးကို လိုက်လံရှာဖွေခဲ့ပြီးနောက်၊ နောက်ဆုံးတွင် တောင်စောင်းကြီး၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာ၌ အမျိုးသား သုံးဦးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်တော့သည်။
ထိုအမျိုးသား သုံးဦး၏ ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံမှာ အလွန်တရာ ထုထည်ကြီးမားလှပြီး၊ ရုပ်ရည်အသွင်အပြင်မှာလည်း အလွန်တရာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသည်။ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူမှာ ကြီးမားလှသော ကျားခေါင်းကြီး ရှိနေပြီး၊ လက်ထဲ၌ သံခက်ရင်းကြီးတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားလျက် မြေပြင်ထက်တွင် ထိုင်နေချေသည်။
ကျန်ရှိနေသော လူနှစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်တွင်လည်း ပြင်းထန်လှသော မိစ္ဆာချီစွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေသဖြင့်၊ အားလုံးမှာ လောကပြင်ပ၌ ပုန်းအောင်းနေကြသော မိစ္ဆာဘုရင်ကြီးများ ဖြစ်ကြပေသည်။
ရှုကျိုးကျွင်းသည် ဓားကိုကိုင်ဆောင်၍ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး၊ လေထဲတွင် တန့်၍ ရပ်တန့်လိုက်သည်။
"တကယ့်ကို လှပချောမောလှတဲ့ မိန်းကလေးပဲ..."
ထိုအမျိုးသားများထဲမှ တစ်ဦး၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ လင်းလက်သွားခဲ့ရပြီး၊ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာစွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်မိသည်။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်တွင် နဂါးသွေးဆက် ( ကုန်းနဂါး သို့မဟုတ် မိကျောင်းနဂါး သွေးဆက်) ကိန်းအောင်းနေသဖြင့်၊ အထူးသဖြင့် အသားဖြူဝင်းလှသော မိန်းကလေးများနှင့် အမျိုးသမီးငယ်လေးများကို အလွန်တရာ နှစ်သက်စွဲလမ်းသူ ဖြစ်ပေသည်။
ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သော ကျားခေါင်းနှင့် လူခန္ဓာကိုယ်ရှိသည့် မိစ္ဆာဘုရင်ကြီးက တည်ငြိမ်လှသောအသံဖြင့် -
"သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထက်မှာ ချင်းချန်ရှန်းတောင်ရဲ့ ကျင့်စဉ်အရှိန်အဝါတွေ ရှိနေတယ်... ကြည့်ရတာတော့ ရန်ငြိုးကိစ္စကို ရှင်းဖို့ လာတာပဲ ဖြစ်ရမယ်..."
ဟု ဆိုလိုက်သည်။
ကျန်ရှိနေသော လူနှစ်ဦးမှာ ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ၊ ချက်ချင်းပင် အမူအရာများ လေးနက်တည်ကြည် သွားခဲ့ရတော့သည်။
ရှုကျိုးကျွင်း၏ ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစားမှာ အလွန်တရာ သွယ်လျလှပပြီး၊ ကိုယ်ဟန်အမူအရာမှာလည်း ထူးခြားခန့်ညားလှပါသော်လည်း၊ မျက်နှာထက်တွင်မူ အလွန်တရာ အေးစက်ခက်ထန်နေသည်။
"လူ့ပြည်လောကကြီး ဖရိုဖရဲဖြစ်နေတဲ့ အချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး လူတွေကို သတ်ဖြတ်စားသောက်ကြတယ်... နင်တို့အားလုံး သေသင့်တယ်..."
စကားသံ ဆုံးသွားခဲ့သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ ဓားချီစွမ်းအားများမှာ ကြီးမားလှသော နဂါးကြီးတစ်ကောင်အလား ဟုန်းခနဲ ထွက်ပေါ်သွားခဲ့တော့သည်။
နဂါးသွေးဆက် ရှိနေသော ထိုမိစ္ဆာဘုရင်ကြီးမှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာတင် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့်၊ မိမိ၏ မူလရုပ်သွင်အစစ်အမှန် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ရသည်။
ထိုခန္ဓာကိုယ် အလျားဆယ်ပေမက ကြီးမားလှသော ကုန်းနဂါးကြီးမှာ အလွန်တရာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှပါသော်လည်း၊ ယခုအချိန်တွင်မူ အသက်ပျောက်သွားခဲ့ရပြီဖြစ်ရာ၊ သွေးပွက်ကြီးများ မြေပြင်ထက်သို့ တရဟော စီးဆင်းသွားခဲ့တော့သည်။
"ဒီစုန်းမက တကယ့်ကို ရက်စက်တာပဲ... သူ့ကို သတ်ပစ်ကြ..."
ကျားခေါင်းနှင့် လူခန္ဓာကိုယ်ရှိသည့် မိစ္ဆာဘုရင်ကြီးက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက်၊ ချက်ချင်းပင် လေထဲသို့ ပျံသန်း၍ ဝေးကွာရာသို့ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်သွားခဲ့တော့သည်။
ကျန်ရှိနေသော ထုထည်ကြီးမားလှသည့် အမျိုးသားမှာ ဓားကိုကိုင်ဆောင်၍ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်လိုက်ပါသော်လည်း၊ မျက်ဝန်းဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည့်အခါ မိမိ၏ အစ်ကိုကြီး ဖြစ်သူ တိမ်းရှောင်သွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့်၊ ချက်ချင်းပင် မင်သက်အံ့ဩသွားခဲ့ရသည်။
ကျားခေါင်းနှင့် လူခန္ဓာကိုယ်ရှိသည့် မိစ္ဆာဘုရင်ကြီး၏ အော်ဟစ်သံမှာ ဝေးကွာလှသော နေရာမှ ပျံ့လွင့်လာခဲ့ပြီး၊ အလွန်တရာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေသည့်အလား -
"ညီလေး... အစ်ကိုကြီးက မင်းအတွက် သေချာပေါက် ကလဲ့စားချေပေးပါ့မယ်..."
တောက်
ဤမိစ္ဆာဘုရင်မှာ သူ၏ ဖိတ်ခေါ်ချက်ကြောင့် ချင်းချန်ရှန်းတောင်မှ တာအိုဆရာကြီးကို ဒဏ်ရာရအောင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပါသော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ အလွန်တရာ ပြတ်သားစွာ အရောင်းစားခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
သူသည် ဓားတစ်ချက်ဖြင့် တားဆီးရန် ကြိုးပမ်းလိုက်ပါသော်လည်း၊ ရှုကျိုးကျွင်း၏ လက်ထဲမှ ဓားချီစွမ်းအားမှာ ကြီးမားလှသော တောင်ထိပ်ကြီးတစ်ခုအလား တန်းတန်းမတ်မတ် ကျရောက်သွားခဲ့ပြီး၊ သူ့အား ခါးလယ်မှနေ၍ တန်းတန်းမတ်မတ် အပိုင်းပိုင်း ဖြတ်တောက်လိုက်သဖြင့်၊ သွေးပွက်ကြီးများ ကောင်းကင်ယံထက်သို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ရတော့သည်။
၎င်းကား ကျင့်စဉ်အဆင့် ရင့်သန်လှသော ကျားသစ်မိစ္ဆာ ဖြစ်ပေသည်။
ကျားခေါင်းနှင့် လူခန္ဓာကိုယ်ရှိသည့် မိစ္ဆာဘုရင်ကြီးသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ၊ စိတ်ထဲ၌ ပိုမို၍ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရသည်။
"မြေပြင်နတ်ဘုရား ပါလား..."
ဤမိန်းမသည် တကယ်ပဲ မြေပြင်နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်နေချေပြီ။
မဟုတ်လျှင် ဤမျှကြီးမားလှသော မိစ္ဆာဘုရင်ကြီးများကို လွယ်လွယ်ကူကူနှင့် သတ်ဖြတ်နိုင်ခြင်းမျိုး ရှိလာနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။
သူသည် မိစ္ဆာလေပြင်းများကို နှိုးဆော်၍ ကောင်းကင်ယံထက်သို့ ပျံသန်းကာ ဝေးကွာရာသို့ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ခဲ့ပါသော်လည်း၊ မကြာမီအချိန်မှာတင် ရှုကျိုးကျွင်း၏ လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။
ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ဝင်းခနဲ လက်သွားခဲ့ပြီးနောက်၊ ထိုမိစ္ဆာဘုရင်ကြီး၏ သွေးပွက်များမှာ ကောင်းကင်ယံထက်သို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ရပြီး၊ မြေပြင်သို့ ကျရောက်သွားသည့်အခါတွင်မူ ကြီးမားလှသော ကျားသစ်ကျားကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရကာ၊ ဝမ်းဗိုက်တစ်ခုလုံး အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရတော့သည်။
ရှုကျိုးကျွင်းသည် ထိုမိစ္ဆာဘုရင်ကြီး၏ အလောင်းကို ဆွဲကိုင်၍ ယခင်နေရာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း သူမ ထင်မှတ်မထားခဲ့မိသည်မှာ - သားသတ်သမားတစ်ဦးသည် ထက်မြက်လှသော သားသတ်ဓားတစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်၍၊ ယခင်က သူမ သတ်ဖြတ်ခဲ့သော ကုန်းနဂါးကြီးကို အရေခွန်းနွှာကာ၊ အသားနှင့်အရိုးများကို သပ်ရပ်စွာ ခွဲထုတ်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။
"နင်က ဘယ်သူလဲ..." ရှုကျိုးကျွင်းက ဒေါသတကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။
ကောင်းကင်လူသားများနှင့် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားခဲ့ပြီးနောက်၊ သူမသည် ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို ဖောက်ထွင်းနိုင်ခဲ့သဖြင့် မြေပြင်နတ်ဘုရား ဖြစ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် မိစ္ဆာကောင်မြောက်အမြားကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပါသော်လည်း မည်သည့်ပြိုင်ဘက်ကိုမျှ မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးချေ။
သို့သော်လည်း ယခုအခါ ဤသားသတ်သမားအလား အမျိုးသားကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါတွင်မူ၊ စိတ်ထဲ၌ အလိုလိုနေရင်းနှင့်ပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ရသည်။
ဤသားသတ်သမား၏ ရုပ်ရည်အသွင်အပြင်မှာ အလွန်တရာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်ထက်တွင် ဆီဝတ်စုံများဖြင့် ပေကျံနေသော ဝါဂွမ်းဝတ်စုံဟောင်းကို ဆင်မြန်းထားလျက်၊ မျက်နှာမည်းမည်းနှင့် မုတ်ဆိတ်မွေး ဗုတ်ဗုတ်ထူလှပေသည်။
သူသည် ရှုကျိုးကျွင်းအား ကြည့်၍ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
"အားနာပါတယ်... ဒါက ကျုပ်ရဲ့ အကျင့်ဟောင်းကြီး ဖြစ်နေလို့ပါ၊ လက်က ယားလာတာနဲ့ တမင်တကာ လုပ်မိသွားတာ..."
သူသည် စကားပြောဆိုနေရင်းနှင့်ပင်၊ ကျန်ရှိနေသော ကျားသစ်မိစ္ဆာ၏ အလောင်းကိုပါ ဆွဲကိုင်မြှင့်တင်လိုက်သည်။
ရွှတ် ရွှတ် ရွှတ်။
အသားနှင့်အရိုးများမှာ သပ်ရပ်စွာ ကွဲပြားသွားခဲ့ရပြီး၊ ဓားချက်တိုင်းမှာ အလွန်တရာ တိကျသေချာလှပေသည်။
ဤကဲ့သို့သော ကျင့်စဉ်အဆင့်ရင့်သန်လှသည့် မိစ္ဆာဘုရင်ကြီးများ၏ အသားနှင့်အရိုးများမှာ အလွန်တရာ သန်မာလှသဖြင့်၊ သာမန်သားသတ်သမားတစ်ဦး မဆိုထားနှင့်၊ ကျင့်ကြံရေးလောကမှ ကျွမ်းကျင်သူများပင်လျှင် ၎င်းအား ဖြတ်တောက်ရန်အတွက် အားကောင်းလှသောရတနာလက်နက် များကို အသုံးပြုကြရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
သို့သော်လည်း ဤအမျိုးသားသည်မူ လွယ်လွယ်ကူကူနှင့်ပင် ဓားကို ကိုင်တွယ်အသုံးပြုနေလျက်၊ အလွန်တရာ ကျွမ်းကျင်လှသော ခံစားချက်မျိုးကို ပေးစွမ်းနေတော့သည်။
ဘုန်း
ရှုကျိုးကျွင်းသည် ထိုကျားမိစ္ဆာ၏ အလောင်းကို မြေပြင်ထက်သို့ ပစ်ချလိုက်ရာ၊ ချက်ချင်းပင် ဖုန်မှုန့်များ ဟုန်းခနဲ ထွက်ပေါ်သွားခဲ့ရသည်။
ထုထည်ကြီးမားလှသော ထိုအမျိုးသားကမူ မည်သည့်စကားကိုမျှ မပြောတော့ဘဲ၊ ထိုကျားမိစ္ဆာကိုပါ ဝမ်းဗိုက်ခွဲ၍ အသားများကို သပ်ရပ်စွာ ဖယ်ရှားလိုက်ပြန်ရာ၊ အမူအရာမှာ အလွန်တရာ လျင်မြန်ဖြတ်လတ်လှပေသည်။
အရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးသွားခဲ့ပြီးနောက်မှသာ၊ သူသည် မိမိ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ခန္ဓာကိုယ်ထက်မှ ဝါဂွမ်းဝတ်စုံထက်တွင် ပွတ်သပ်၍ သန့်စင်လိုက်တော့သည်။
"ရယ်စရာဖြစ်သွားပြီ... ကျုပ်မှာ ဒီလိုမျိုး ဝါသနာလေးတစ်ခုပဲ ကျန်တော့တာမို့လို့ပါ..."
သားသတ်သမားက ဖြည်းညှင်းစွာ ပြုံးလိုက်ရာ၊ သွားများမှာ ဖြူဖွေးနေလျက် ရိုင်းစိုင်းလှသော သားရဲတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်အလား၊ အလွန်တရာ ထူးဆန်းလှသော သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါများ ပျံ့လွင့်နေတော့သည်။
ရှုကျိုးကျွင်းသည် ဤကဲ့သို့သော ထူးဆန်းလှသည့်လူဆန်း ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ၊ မထိန်းနိုင်ဘဲ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိရင်း၊နတ်မျက်စိအတတ် ကို နှိုးဆော်၍ ထိုလူဆန်းအား စိုက်ကြည့်လိုက်တော့သည်။
သားသတ်သမားက တိုးညှင်းစွာ ချောင်းဟန့်လိုက်ရာ၊ ရှုကျိုးကျွင်း၏ မျက်ဝန်းအစုံထဲမှ နတ်အလင်းတန်းများမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရတော့သည်။
"မိန်းကလေးငယ်လေး... ကျုပ်ကို ဒီလိုမျိုး နတ်မျက်စိနဲ့ လာမကြည့်ပါနဲ့၊ မင်းကို ထိတ်လန့်သွားစေမှာ စိုးလို့ပါ..."
သားသတ်သမားက ပေါ့ပါးစွာ ဆိုလိုက်သည်။
ရှုကျိုးကျွင်းသည် မျက်မှောင်ကို ပိုမို၍ တွန့်ချိုးလိုက်မိပြီး၊ ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
"စကားတွေ အပိုမပြောနဲ့..."
"နင်က တကယ်ပဲ ဘယ်သူလဲ..."
သားသတ်သမားက ပြုံးလိုက်ရင်း -
"ရှုကျိုးကျွင်း... သခင်ကြီးရှူ မိသားစုရဲ့ သခင်မလေး... ချင်းချန်ရှန်းတောင်၌ တာအိုအတတ်ကို သင်ယူခဲ့ဖူးပြီး၊ ဝူထိုင်တောင်မှာ ဗုဒ္ဓတရားကို ကျင့်ကြံခဲ့ဖူးသူ၊ လောကအရပ်ရပ်မှာ ဓားကိုကိုင်ဆောင်ပြီး သူရဲကောင်းလုပ်တတ်ပြီး မကောင်းမှုဟူသမျှကို မုန်းတီးသူ၊ ပြီးခဲ့တဲ့ရက်ပိုင်းအတွင်းက ယွန်းထိုင်ရှန်း နယ်မြေ ထဲကို ဝင်ရောက်ခဲ့သူ..."
"အခုတော့ ပထမအဆင့် မြေပြင်နတ်ဘုရား ဖြစ်နေပြီဆိုပေမဲ့၊ နတ်မင်းကြီးတစ်ပါး ပြန်လည်နိုးထလာတာ ဖြစ်လို့၊ သေချာပေါက် သတိထားရမယ့်သူပဲ..."
ဤလူသည် အထက်အောက် လိုက်လံစုံစမ်းကြည့်ရှုနေလျက်၊ မျက်ဝန်းအစုံမှာ လူကို အလွန်တရာ အနေရခက်စေပြီး၊ သားသတ်ခုံထက်မှ အသားတုံးတစ်ခုကို စိုက်ကြည့်နေသည့်အလား ခံစားရစေသည်။
ရှုကျိုးကျွင်းက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက်၊ ဓားတစ်ချက်ဖြင့် တန်းတန်းမတ်မတ် ထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။
ကြီးမားလှသော တောင်ထိပ်ကြီးတစ်ခုအလား ပြင်းထန်လှသော ဓားချီစွမ်းအားများမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွင်း၍ သားသတ်သမားထံသို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့တော့သည်။
သားသတ်သမားသည် ကြီးမားလှသော လက်ဝါးကြီးကို ဖြန့်၍ တန်းတန်းမတ်မတ် ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်လိုက်ရာ၊ ထက်မြက်လှသော ဓားချီစွမ်းအားများမှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာတင် အပိုင်းပိုင်း ပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့သည်။
ခြေလှမ်းတစ်ချက် လှမ်းလိုက်ရုံမျှဖြင့်၊ သူသည် ရှုကျိုးကျွင်း၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ချေပြီ။
ဤရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော မျက်နှာကြီးက လူကို ဦးရေပြားများ ထုံကျင်သွားစေနိုင်ပေသည်။
ရှုကျိုးကျွင်းသည် လက်ထဲမှ ဓားရှည်ကို ဝှေ့ယမ်း၍ ကာကွယ်ရန် ကြိုးပမ်းလိုက်ပါသော်လည်း၊ ကလစ်ခနဲ အသံနှင့်အတူ သားသတ်သမား၏ လက်ထဲ၌ အပိုင်းပိုင်း ကျိုးပဲ့သွားခဲ့ရတော့သည်။
ရှုကျိုးကျွင်းသည် စိတ်ထဲ၌ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရပြီး၊ ချက်ချင်းပင် နတ်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ ကောင်းကင်ယံထက်သို့ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
သို့သော်လည်း သူမ၏ ခြေကျင်းဝတ်မှာ သားသတ်သမား၏ ကြီးမားလှသော လက်ဝါးကြီးဖြင့် ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။
"လွှတ်စမ်း..."
ရှုကျိုးကျွင်းက အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရင်း၊ လက်ညှိုးဖြင့် ထိုးပြလိုက်ရာ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ဓားချီစွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင်၊ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးသည် အလောင်းပုံကြီးများနှင့် သွေးပင်လယ်ကြီး အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရပြီး၊ ထိုသားသတ်သမား၏ သဲလွန်စများလည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။
နောက်တစ်ခဏတွင်မူ ရှုကျိုးကျွင်းသည် မျက်စိရှေ့၌ မှောင်မိုက်သွားခဲ့ရပြီး၊ ထိုသားသတ်သမား၏ ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရကာ၊ ခန္ဓာကိုယ်ထက်မှကျင့်စဉ်စွမ်းအား အားလုံးမှာလည်း လုံးဝဥဿုံ ဖိနှိပ်ခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။
သားသတ်သမား၏ ကြီးမားလှသော လက်ဝါးကြီးမှာ ရှုကျိုးကျွင်း၏ မျက်နှာထက်သို့ ဖွဖွလေး ပွတ်သပ်သွားခဲ့သည်။
"နင်တို့လိုမျိုး ပြန်လည်နိုးထလာတဲ့ နတ်ဘုရားတွေက လူ့ပြည်လောကထဲမှာ ရှိနေတာက အပြောင်းအလဲတစ်ခုပဲ... နင်တို့ ကြီးထွားမလာခင်ကတည်းက ရှင်းလင်းပစ်ရမယ်..."
ရှုကျိုးကျွင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရပြီး၊ ရေခဲတိုက်ကြီးထဲသို့ ကျရောက်သွားသည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။
ဤသခင်ကြီးရှူ မိသားစု၏ သခင်မလေးသည် ယခုအခါ အသက်ဘေးအန္တရာယ်ကို အာရုံခံမိသွားခဲ့ရသဖြင့်၊ မျက်ဝန်းအစုံမှာ ရုတ်တရက် ခရမ်းရွှေရောင် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့တော့သည်။
ပြင်းထန်ထုထည်ကြီးမားလှသော အရှိန်အဝါတစ်ခုမှာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်မှ ပျံ့လွင့်သွားခဲ့သည်။
နောက်တစ်ခဏတွင်မူ၊ ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွင်းလိုက်တော့သည်။
ဤဓားအလင်းတန်းမှာ အလွန်တရာ ထက်မြက်လှသဖြင့်၊ သားသတ်သမားကိုပင် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားစေခဲ့သည်။
သားသတ်သမားသည် ခေါင်းကိုငုံ့၍ သွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေသော မိမိ၏ လက်ဝါးကို ကြည့်ရင်း၊ ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်မိသည်။
"သေချာပေါက် နောက်ကွယ်က အစီအစဉ်တွေ ကျန်နေသေးတာပဲ..."
သူသည် ကြီးမားလှသော မုတ်ဆိတ်မွေးကြီးများကို ဖြန့်၍ ပြုံးလိုက်ရာ၊ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။
ရှုကျိုးကျွင်း၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ ခရမ်းရွှေရောင်များ ထွက်ပေါ်နေလျက်၊ အေးစက်လှသောအသံဖြင့် -
"နင်က ဘယ်သူလဲ..."
သားသတ်သမားက ဖြည်းညှင်းစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
"လူ့ပြည်လောကထဲမှာ လှည့်လည်သွားလာနေတဲ့ လေလွင့်တစ္ဆေတစ်ကောင် ပါပဲ..."
ယခုအချိန်တွင် ရှုကျိုးကျွင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်မှ အရှိန်အဝါမှာ ယခင်နှင့် လုံးဝဥဿုံ ကွာခြားသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ၊ မျက်ဝန်းအစုံထဲ၌ ခရမ်းရွှေရောင်ချီစွမ်းအားများ ပျံ့လွင့်နေလျက်၊ သူမ၏ စိတ်အာရုံထဲ၌ ကိန်းအောင်းနေသော နတ်သမီးလေးသည် နိုးထလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ဓားချီစွမ်းအားမြောက်အမြားမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွင်းသွားခဲ့ကြပြီး၊ ယခင်ကထက် စွမ်းအားများစွာ ပိုမိုပြင်းထန်လှပေသည်။
သားသတ်သမားသည် လက်ကိုဝှေ့ယမ်း၍ ထိုဓားချီစွမ်းအားများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု အပိုင်းပိုင်း ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်သည်။
နောက်တစ်ခဏတွင်မူ၊ မြေပြင်ထက်မှ ပန်းပေါင်းစုံမြောက်အမြား ပွင့်လန်းလာခဲ့ကြပြီး၊ အတိုင်းအဆမရှိလှသော သက်စောင့်စွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလျက်၊ သားသတ်သမားအား တားဆီးချုပ်နှောင်လိုက်တော့သည်။
သားသတ်သမား၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထုထည်ကြီးမားလှပြီး အရှိန်အဝါမှာလည်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသဖြင့်၊ အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည့်အခါ၊ အလောင်းပုံကြီးများနှင့် သွေးပင်လယ်ကြီး၏ အရှိန်အဝါများ ပျံ့လွင့်သွားခဲ့ရပြီး၊ ထိုပန်းပေါင်းစုံတို့မှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာတင် ညှိုးနွမ်းပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့သည်။
ရှုကျိုးကျွင်းသည် ချက်ချင်းပင် နတ်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းကာ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ခဲ့ပြီး၊ သားသတ်သမားကလည်း ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျင်မြန်စွာ လိုက်လံဖမ်းဆီးခဲ့ရင်း -
"ဒီလူတွေက တကယ်ပဲ ဒုက္ခပေးလွန်းတယ်..."
ရှုကျိုးကျွင်းသည် ယခုအခါ နတ်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး၊ သားသတ်သမား၏ ခြေလှမ်းနှုန်းမှာလည်း အလွန်တရာ မြန်ဆန်လှသဖြင့်၊ ကပ်လျက် လိုက်လံဖမ်းဆီးနေခြင်းမှာ လူကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားစေနိုင်ပေသည်။
မျက်ဝန်းအစုံ ခရမ်းရွှေရောင်များ ပျံ့လွင့်နေသော ရှုကျိုးကျွင်းသည် အလုအယက်ဖြင့် ဆိတ်သုဉ်းခြောက်ကပ်လှသော တောင်တန်းတစ်ခုထဲသို့ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ခဲ့ပါသော်လည်း၊ ဤသားသတ်သမား၏ လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။
ရှုကျိုးကျွင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်တွင် ရုတ်တရက် မီးတောက်မီးလျှံများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး၊ အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှလျက်၊ ထိုမီးတောက်များမှာ သူမ၏ ဦးခေါင်းထက်မှ စတင်လောင်ကျွမ်းခဲ့ရာမှ မကြာမီအချိန်မှာတင် ခြေဖဝါးအထိ လောင်ကျွမ်းသွားခဲ့တော့သည်။
မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာတင်၊ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ တောက်ပလှသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။
ထို့နောက်တွင်မူ အဆုံးစွန်လှသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွင်းသွားခဲ့ပြီး၊ ဤသားသတ်သမားအား သတ်ဖြတ်ရန် တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။
ရှူး
ဒေါသတကြီး သတ်ဖြတ်ခြင်း ဓားချက်။
သားသတ်သမား၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်မှ ဝါဂွမ်းဝတ်စုံထက်တွင် ရုတ်တရက် နတ်အလင်းတန်းတစ်ခု ပျံ့လွင့်လာခဲ့ပြီး၊ ထိုဓားအလင်းတန်းကို တားဆီးလိုက်သဖြင့်၊ ချက်ချင်းပင် ဓားကိုဝှေ့ယမ်း၍ ခုတ်ပိုင်းပစ်လိုက်တော့သည်။
ထိုရွှေရောင်အလင်းတန်းကြီးမှာ ဟုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး၊ ကမ္ဘာမြေကြီးအတွင်း၌ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရတော့သည်။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်မှ ဝါဂွမ်းဝတ်စုံမှာ တကယ်ပဲ အလွန်တရာ ထူးခြားလှသော ရတနာပစ္စည်း တစ်ခု ဖြစ်နေချေသည်။
သားသတ်သမားသည် မိမိ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို အင်္ကျီလက်စက အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ပြီးနောက်၊ လှည့်ပတ်၍ ထွက်ခွာသွားခဲ့တော့သည်။
"နှမြောစရာပဲ... ဒီနတ်သမီးလေးရဲ့ အရသာကို မမြည်းစမ်းလိုက်ရဘူး..."
………………
ဝေမြို့၊ ချင်းယွန်းကျောင်းတော်။
လီယန်ချူသည် ယခုအချိန်တွင် မိမိ၏ လက်ထဲ၌ မိစ္ဆာသန့်စင်ခြင်းအိုး ကို အသေးစိတ် ဆင်ခြင်လေ့လာနေသည်။ ဤရှေးဟောင်းအိုးအတွင်း၌ ဆန်းကြယ်လှသော စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေပြီး၊ အလွန်တရာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှပေသည်။
ယခုအချိန်တွင် လီယန်ချူသည် နောက်ဆုံး၌ ဤလျန့်ယောင်ဟူ၏ အသုံးပြုပုံကို လုံးဝဥဿုံ နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။
သူသည် ကြီးမားလှသော အလံတော်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ၊ ဤအလံတော်၏ အမည်ကား နဂါးစိမ်းအလံတော် ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းကား ကောင်းကင်လူသားများ လူ့ပြည်လောကသို့ ဆင်းသက်လာခဲ့စဉ်က ယူဆောင်လာခဲ့သော အားကောင်းလှသော ရတနာလက်နက် ဖြစ်ပေသည်။
နဂါးစိမ်း အလံတော်သည် အိုးနှင့် နီးကပ်သွားခဲ့ပြီးနောက်၊ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ဝိုးတိုးဝါးတား ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက်တွင်မူ သန့်စင်လှသော အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ အိုး၏ စုပ်ယူခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။
ထို့နောက်တွင်မူ လီယန်ချူသည် အခြားသော လက်နက်ရတနာမြောက်အမြားကိုပါ ထပ်မံထုတ်ယူလိုက်ရာ၊ အားလုံးမှာ အိုး၏ ချေဖျက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။
အိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်တွင် တောက်ပလှသောအလင်းတန်းများ ဟုန်းခနဲ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ယခုအခါ ရှေးဟောင်းအရှိန်အဝါများ ပျံ့လွင့်နေလျက်၊ ၎င်းအထက်၌ ဆန်းကြယ်လှသော မန္တန်အက္ခရာများ လည်ပတ်နေသဖြင့်၊ လီယန်ချူ၏ ယခုကဲ့သို့သော ကျင့်စဉ်အဆင့်ဖြင့်ပင် ပြတ်သားစွာ မြင်တွေ့နိုင်ခြင်း မရှိချေ။
"သေချာပေါက်ပဲ... အရင်က အိုးထဲမှာ နတ်ဝိညာဉ် ရှိနေတာမဟုတ်ဘဲ၊ တစ်စုံတစ်ဦးက ရှေးဟောင်းသတင်းအချက်အလက်တစ်ခုကို ချိပ်ပိတ်ထားခဲ့တာပဲ ဖြစ်ရမယ်..."
လီယန်ချူက မထိန်းနိုင်ဘဲ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။
ယခင်က သူသည် အိုးထဲမှ သတင်းအချက်အလက်အချို့ကို ရရှိခဲ့ဖူးပြီး၊ ၎င်းကား မိစ္ဆာသန့်စင်အိုး ဟူသော စာလုံးသုံးလုံး ဖြစ်ပေသည်။
နောက်ပိုင်းတွင်မူ သူသည် ဤသတင်းအချက်အလက်များကို တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပြည့်စုံအောင် ဖြည့်စွက်ခဲ့သဖြင့်၊ ယခုအခါမှသာ အသုံးပြုပုံကို လုံးဝဥဿုံ တတ်မြောက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ယခုအချိန်တွင် သူသည် ထိုလှံတိုကျိုးကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ၊ ဤလှံတိုကျိုးမှာ အလွန်တရာ ထူးခြားလှပေသည်။
ယခင်က ထိုက်ပိုင်ရှန်း ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်း၌ ရှိနေခဲ့သော ကောင်းကင်လူသားသည် ဤလှံတိုကျိုးကို ကိုင်ဆောင်၍ လီယန်ချူနှင့် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးပြီး၊ နတ်ဘုရားလက်နက် များကိုပင် တန်းတန်းမတ်မတ် အံတုနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
အိုး အတွင်း၌ ထူးဆန်းလှသော ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခု ရှိနေသဖြင့်၊ လီယန်ချူသည် ၎င်းအထဲရှိ မန္တန်အက္ခရာများကို နှိုးဆော်၍၊ ထိုလှံတိုကျိုးနှစ်စင်းကို ၎င်းအထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်တော့သည်။
လီယန်ချူသည် အိုးအတွင်း၌ မှတ်တမ်းတင်ထားသော ကောင်းကင်ပြင်ဆင်ခြင်း အတတ် ဟူသော နတ်ဘုရားအတတ်တစ်ခုကို စတင်နှိုးဆော်လိုက်ရာ၊ ဤနတ်ဘုရားလက်နက်ကို အသုံးပြု၍ ၎င်းအထဲရှိ မန္တန်အက္ခရာများကို ပြောင်းပြန်လှည့်ပတ်လိုက်သည့်အခါ လက်နက်ရတနာများကို ဖျက်ဆီးနိုင်ပြီး၊ အတည့်လှည့်ပတ်လိုက်သည့်အခါတွင်မူ လက်နက်ရတနာများကို ပြန်လည်ပေါင်းစပ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ယခုအချိန်တွင် မန္တန်အက္ခရာများမှာ အတည့်အတိုင်း လည်ပတ်နေသဖြင့်၊ လီယန်ချူသည် ကောင်းကင်ပြင်ဆင်ခြင်းအတတ်ကို နှိုးဆော်လိုက်ရာ၊ အတိုင်းအဆမရှိ ပြင်းထန်လှသော ကျင့်စဉ်စွမ်းအားများမှာ ၎င်းအထဲသို့ တရဟော စီးဆင်းသွားခဲ့တော့သည်။
အတန်ကြာပြီးနောက်တွင်မူ၊ နောက်ဆုံး၌ ဤနတ်ဘုရားလက်နက်ကို ပြည့်စုံလှသော စိမ်းပြာရောင် စစ်လှံကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြန်လည်ပေါင်းစပ်လိုက်နိုင်ပြီဖြစ်ရာ၊ လေထဲတွင် တန့်၍ ရပ်တန့်နေလျက်၊ ပြင်းထန်လှသော သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါများ ပျံ့လွင့်နေတော့သည်။
ဤယခင်က တစ်စုံတစ်ဦး၏ ဖြတ်တောက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရဖူးသော လှံတိုကျိုးအတွင်းရှိ ပျက်စီးနေသော မန္တန်အက္ခရာအားလုံးမှာ ယခုအခါ လုံးဝဥဿုံ ပြန်လည်ကောင်းမွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည့်အပြင်၊ ယခင်ကထက်ပင် ပိုမို၍ စွမ်းအားကြီးမားလှပေသည်။
ဖွဖွလေး တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံမျှဖြင့်၊ ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်။
သို့သော်လည်း လီယန်ချူသည် ၎င်းအပေါ်၌ ကျေနပ်အားရခြင်း မရှိသေးပါသဖြင့်၊ အခြားသော ရတနာပစ္စည်းများနှင့် နတ်ဘုရားဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းမြောက်အမြားကိုပါ ထပ်မံထည့်သွင်း၍ ပြန်လည် သန့်စင်လိုက်ပြန်သည်။
"ဒီအိုးက ကျိုယီအိုးကြီး နဲ့ အလွန် ဆင်တူတယ်... မသိရင် တစ်ယောက်တည်းရဲ့ လက်ချက် ဖြစ်နေမလား..."
လီယန်ချူက တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။
သူသည် မိမိ၏ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းအတွင်း၌၊ လက်ထဲရှိ ရတနာပစ္စည်းအားလုံးကို ထပ်မံ၍ အဆင့်မြှင့်တင် သန့်စင်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ကျွေ့ဟွာ သည် မိမိ၏ သွေးမျိုးဆက်အတွင်း၌ ကိန်းအောင်းနေသော အားကောင်းလှသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကို ဆက်လက်ကျင့်ကြံနေခဲ့ပြီး၊ အတန်ကြာပြီးနောက်မှသာ ကျင့်ကြံခြင်းကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။
သူမသည် ကျောင်းတော်ဝင်းထဲသို့ ထွက်လာခဲ့ရာ၊ မည်းကြီး က မိမိ၏ မျက်နှာမည်းကြီးဖြင့် ထူးဆန်းလှသော အမူအရာကို ထုတ်ဖော်၍၊ သူမအား သွားများကို ဖြန့်ပြကာ ကြိုဆိုလိုက်သည်။
ကျွေ့ဟွာသည် မည်းကြီး၏ ဦးခေါင်းကို ဖွဖွလေး ပုတ်လိုက်သည်။
ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင်၊ အမျိုးသမီးတစ်ဦး လမ်းလျှောက်ဝင်ရောက်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရရာ၊ ၎င်းကား ကိုယ်ဟန်အမူအရာ ထူးခြားခန့်ညားလှသော မိန်းကလေးတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။
"ကျိုးကျွင်း..." ကျွေ့ဟွာက ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာစွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်မိသည်။
သို့သော်လည်း ရှုကျိုးကျွင်းကမူ မည်သည့်စကားကိုမျှ မပြောဘဲ၊ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ထိုင်ချလိုက်ရင်း၊ ကျွေ့ဟွာအား စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။
"နင် ဘာဖြစ်လို့လဲ..."
ကျွေ့ဟွာက မေးလိုက်သည်။
ရှုကျိုးကျွင်းကမူ မည်သည့်စကားကိုမျှ ထပ်မံမပြောတော့ဘဲ၊ ကျွေ့ဟွာအား ကြည့်၍ ဖွဖွလေး တစ်ချက်ပြုံးပြလိုက်သည်။
ကျွေ့ဟွာက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်၊ သူမသည် ရှုကျိုးကျွင်း၏ အခြေအနေမှာ တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း အာရုံခံမိလိုက်သဖြင့်၊ ချက်ချင်းပင် စိတ်ထဲ၌ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရတော့သည်။
ရှုကျိုးကျွင်းသည် အရသာရှိလှသော စားသောက်ဖွယ်ရာ မုန့်အချို့ကို ထုတ်ယူ၍ စားပွဲထက်တွင် တင်ထားလိုက်ပြီးနောက်၊ ချက်ချင်းပင် လှည့်ပတ်၍ ထွက်ခွာသွားခဲ့တော့သည်။
ကျွေ့ဟွာက ရှေ့သို့ပြေးဝင်၍ ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ရန် ကြိုးပမ်းလိုက်ပါသော်လည်း၊ ရှုကျိုးကျွင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တန်းတန်းမတ်မတ် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ရတော့သည်။
၎င်းကား တကယ်ပဲ ဝိညာဉ်တစ်ခု သို့မဟုတ် ကျန်ရှိနေသော စိတ်ဆန္ဒတစ်ခု မျှသာ ဖြစ်နေချေသည်။
ကျွေ့ဟွာသည် ချက်ချင်းပင် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မန္တန်အတတ်ကို နှိုးဆော်၍၊ ရှုကျိုးကျွင်း၏ ကျန်ရှိနေသော စိတ်ဆန္ဒကို ထိန်းသိမ်းရန် ကြိုးပမ်းလိုက်ပါသော်လည်း
ရှုကျိုးကျွင်းကမူ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ဝေးကွာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။ ကျွေ့ဟွာသည် လီယန်ချူ ကျင့်ကြံနေသည်ကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ၊ ချက်ချင်းပင် သူ့ထံသို့ စိတ်အာရုံချင်း ဆက်သွယ်လိုက်ပါသော်လည်း၊ ကျယ်ပြောလှသော ကမ္ဘာမြေကြီးအတွင်း၌ မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုကိုမျှ မခံစားရချေ။
ကျွေ့ဟွာသည် မျက်စိရှေ့၌ တောက်လျှောက် လည်ပတ်သွားခဲ့ရပြီး၊ ပြန်လည်နိုးထလာသည့်အခါတွင်မူ မိမိကိုယ်ကိုယ် မည်သည့်အချိန်ကတည်းက ကျောင်းတော်ဝင်းထဲရှိ ကျောက်စားပွဲထက်တွင် အိပ်ပျော်သွားခဲ့မှန်း မသိရကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
မည်းကြီးကမူ ဘေးနားတွင် အေးဆေးစွာ မြက်စားနေလျက်၊ ကျောင်းတော်တစ်ခုလုံးမှာ အလွန်တရာ ငြိမ်သက်ခြောက်ကပ်နေပြီး၊ ရှုကျိုးကျွင်း၏ အရိပ်အယောင်ဟူသမျှ ဘယ်မှာ ရှိနေပါမည်နည်း။
"ထူးဆန်းတယ်... ငါ ဘာဖြစ်လို့ ဒီမှာ အိပ်ပျော်သွားရတာလဲ..."
ကျွေ့ဟွာက ရေရွတ်လိုက်မိသည်။
စောစောပိုင်းက သူမသည် ရှုကျိုးကျွင်း သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
သို့သော်လည်း သူမ ထရပ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်စဉ်မှာတင်၊ စားပွဲထက်၌ ထူးခြားလှသော စားသောက်ဖွယ်ရာ မုန့်အချို့ တင်ရှိနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။
ကျွေ့ဟွာသည် မိုးကြိုးပစ်ချခြင်းကို ခံလိုက်ရသည့်အလား မင်သက်သွားခဲ့ရပြီး၊ ချက်ချင်းပင် ဤအကြောင်းအရာကို လီယန်ချူထံသို့ သွားရောက်ပြောပြလိုက်တော့သည်။
လီယန်ချူသည် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ၊ အမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် တည်ကြည်လေးနက်သွားခဲ့သည်။
"နင့်ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်နဲ့ဆိုရင်တော့၊ ဘာအကြောင်းအရင်းမှမရှိဘဲ အိပ်ပျော်သွားစရာ အကြောင်းမရှိဘူး... ဒါက ရှုကျိုးကျွင်းက နင့်ကို အိပ်မက်ပေးခဲ့တာ ပဲ ဖြစ်ရမယ်..."
ကျွေ့ဟွာ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ အနည်းငယ် နီမြန်းသွားခဲ့ရပြီး၊ လက်ထဲ၌ ထိုမုန့်များကို ဆွဲကိုင်ထားမိသည်။
သူမသည် ရှုကျိုးကျွင်းနှင့် တစ်ကြိမ်သာ ဆုံတွေ့ခဲ့ဖူးခြင်းဖြစ်ပါသော်လည်း၊ အလွန်တရာ စကားပြောဆိုရသည်မှာ သဘောထားချင်း တိုက်ဆိုင်လှသဖြင့်၊ နောက်တစ်ကြိမ်တွင် သူမ၏ အိမ်သို့ သွားရောက်၍ အရသာရှိလှသော စားသောက်ဖွယ်ရာများကို စားသောက်ရန် ကတိပြုခဲ့ကြဖူးခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
သာမန်လူသားတစ်ဦးမှာမူ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမတစ်ပါးအား အိပ်မက်ပေးနိုင်ခြင်းမျိုး ရှိလာနိုင်မည်မဟုတ်ပါသော်လည်း၊ ရှုကျိုးကျွင်း၏ စိတ်ဝိညာဉ်ထဲ၌ နတ်ဘုရားတစ်ပါးစံပယ်နေသဖြင့်၊ ယခုကဲ့သို့ အိပ်မက်ပေးလာခြင်းမှာ ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိပေသည်။
လီယန်ချူသည် ချက်ချင်းပင် လက်ချောင်းများကို တွက်ချက်၍ အနာဂတ်ကို ထောက်လှမ်းတွက်ချက်ကြည့်လိုက်ပါသော်လည်း၊ ကျယ်ပြောလှသော ကမ္ဘာမြေကြီးအတွင်း၌ ရှုကျိုးကျွင်း၏ သဲလွန်စဟူသမျှ လုံးဝမရှိတော့ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
သူ၏ ယခုအချိန်တွင် ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ များစွာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး၊ ပေတုကျမ်းစာကို ဆင်ခြင်လေ့လာပြီးနောက်တွင်မူ၊ စွမ်းအားများမှာလည်း များစွာ မြင့်မားလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
မျက်ဝန်းအစုံထဲ၌ နတ်အလင်းတန်းများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး၊ တံခါးခြောက်ပေါက် အတတ်ကို အဆုံးစွန်အထိ နှိုးဆော်လိုက်ပြီးနောက်၊ အတန်ကြာမှသာ သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ချလိုက်မိသည်။
"ရှုကျိုးကျွင်းကို တစ်စုံတစ်ယောက်က သတ်ပစ်လိုက်ပြီ..."
ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်များမှာ လုံးဝဥဿုံ ဝိုးတိုးဝါးတား ဖြစ်နေခဲ့သဖြင့်၊ သူသည် ထိုလူမှာ အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်းကိုသာ အကြမ်းဖျင်း တွက်ချက်နိုင်ခဲ့သည်။
"တွက်ချက်မှုရဲ့ ရလဒ်အရဆိုရင်တော့ ရှုကျိုးကျွင်းက မြေပြင်နတ်ဘုရား ဖြစ်နေပြီလေ... ဒီအမျိုးသားက သူမကို လွယ်လွယ်ကူကူနဲ့ သတ်နိုင်တာလား..."
ကျွေ့ဟွာက ဒေါသတကြီးဖြင့် -
"ဘယ်သူလဲ..."
ရှုကျိုးကျွင်းသည် အိပ်မက်ပေး၍ ကတိစကားကို တည်ခဲ့ပြီး၊ သူမအတွက် အရသာရှိလှသော မုန့်များကို ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သဖြင့်၊ တကယ်ပဲ ကတိတည်လှသော သူငယ်ချင်းကောင်းတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။
သူမသည် ရုတ်တရက် အသတ်ခံလိုက်ရသဖြင့်၊ ကျွေ့ဟွာအား အလွန်တရာ ဒေါသထွက်သွားစေခဲ့တော့သည်။
လီယန်ချူသည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မန္တန်အတတ်များကို ဆက်တိုက်နှိုးဆော်၍၊ ဤကိစ္စကို အတင်းအဓမ္မ ထောက်လှမ်းတွက်ချက်ရန် ကြိုးပမ်းလိုက်ရာ၊ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်များ၏ တုံ့ပြန်တိုက်ခိုက်ခြင်း ကို ခံလိုက်ရတော့သည်။
သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အတွင်းမှ ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ သူ့အတွက် တားဆီးပေးလိုက်သည်။
လူ့ပြည်လောက၏ ကံကြမ္မာအကျိုးပေးများမှာ မူလကတည်းကပင် အားနည်းလှသဖြင့်၊ ရှုကျိုးကျွင်းတွင် ကြီးမားလှသော ကံကြမ္မာအကျိုးပေးများ ရှိနေပြီး နောက်ခံအရှိန်အဝါလည်း ထူးခြားလှပါသော်လည်း၊ ယခုအခါ အသတ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
တံခါးခြောက်ပေါက်အတတ်သည် တစ္ဆေနတ်ဘုရားများကို စေခိုင်းနိုင်ပြီး၊ ချီမန်အတတ်တွင်မူ ထောက်လှမ်းတွက်ချက်ခြင်းနှင့် မျက်လှည့်အတတ်များ ပါဝင်ပေသည်။
လီယန်ချူသည် ဤနတ်ဘုရားအတတ်ကို အဆုံးစွန်အထိ နှိုးဆော်လိုက်ပြီး၊ ကျောက်စိမ်းပြား၏ ကူညီပံ့ပိုးမှုကြောင့်၊ နောက်ဆုံးတွင် ထိုသူ၏ သတင်းအချက်အလက်ကို ထောက်လှမ်းတွက်ချက်နိုင်ခဲ့တော့သည်။
သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ ရုတ်တရက် စူးရှထက်မြက်သွားခဲ့သည်။
"သားသတ်သမား ..."
ချိုင်ဖုန်းနတ်သမီး သည် တိုက်ပွဲအတွင်း၌ ကျဆုံးခဲ့ပြီး၊ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ မော်ရှန်းတောင် သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့စဉ်က၊ သူ့အား သေချာပေါက် သတိပေးခဲ့ဖူးသည်မှာ - သားသတ်သမား ရုပ်ရည်အသွင်အပြင်ရှိသည့် အမျိုးသားကို သေချာပေါက် သတိထားရန် ဖြစ်ပေသည်။
……………………
သခင်ကြီးရှဲ့ မိသားစု အိမ်တော်။
ခရမ်းရောင် ဂါဝန်ရှည်ကို ဆင်မြန်းထားပြီး၊ မျက်နှာထက်တွင် အလွန်တရာ လှပညို့ယူဖွယ်ကောင်းလှသော ' ရှဲ့ဝမ်ယင်' သည် ယခုအချိန်တွင် နတ်ဘုရားအတတ်တစ်ခုကို ကျင့်ကြံနေချေသည်။
ကြယ်တာရာဆွတ်ခူးခြင်း အတတ်။
၎င်းကား လီယန်ချူက သူမအား သင်ကြားပြသပေးခဲ့သော နတ်ဘုရားအတတ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ခွန်လွန်တောင် ၏ လျှို့ဝှက်နန်းတော်တစ်ခုအတွင်းမှ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ယခုအခါ သူမသည် ကျင့်စဉ်စွမ်းအား အမြောက်အမြား အပ်နှင်းခြင်း ခံထားရသဖြင့်၊ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ ရှဲ့မိသားစု၏ ဘိုးဘေးကြီးထက်ပင် များစွာ သာလွန်လှပေသည်။
ကြယ်တာရာဆွတ်ခူးခြင်းအတတ်မှာ အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်လှပါသော်လည်း၊ ရှဲ့ဝမ်ယင်၏ သင်ယူမှုနှုန်းမှာမူ အလွန်တရာ လျင်မြန်လှပေသည်။
ရှဲ့မိသားစု၏ ဘိုးဘေးကြီးက ဘေးနားမှ ညွှန်ကြားပြသပေးနေခဲ့ပြီး၊ ကနဦးတွင် စကားလုံးအချို့ကို ညွှန်ကြားနိုင်ခဲ့ပါသော်လည်း၊ နောက်ပိုင်းတွင်မူ ဤနတ်ဘုရားအတတ်၏ ဆန်းကြယ်လှသော အချက်များကြောင့် ဆွဲဆောင်ခြင်း ခံလိုက်ရသဖြင့်၊ မိမိကိုယ်တိုင်လည်း အလိုလိုနေရင်းနှင့်ပင် လိုက်လံအတုယူ ကျင့်ကြံမိသွားခဲ့တော့သည်။
ရှဲ့မိသားစု၏ ဘိုးဘေးကြီးသည် ယခုအခါ ကျင့်စဉ်အဆင့်၏ အနားသတ်ကို အာရုံခံမိနေပြီဖြစ်ရာ၊ ကျင့်စဉ်အဆင့် ဖောက်ထွင်းနိုင်ရန် မျှော်လင့်ချက် ရှိနေချေသည်။
ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင်၊ သူသည် အလွန်တရာ အေးစက်လှသော မျက်ဝန်းတစ်စုံကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။
ခေါင်းကို လှည့်၍ ကြည့်ရှုလိုက်သည့်အခါ၊ ကျောင်းတော်ဝင်းထဲ၌ ဝါဂွမ်းဝတ်စုံကို ဆင်မြန်းထားသော ထုထည်ကြီးမားလှသော အမျိုးသားတစ်ဦး ပေါ်ပေါက်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရရာ၊ သားသတ်သမားတစ်ဦးအလား လက်ထဲ၌ ထက်မြက်လှသော သားသတ်ဓားတစ်ချောင်း ရှိနေပြီး၊ မျက်နှာမည်းမည်းနှင့် မုတ်ဆိတ်မွေး ဗုတ်ဗုတ်ထူလှသဖြင့် အလွန်တရာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှပေသည်။
ရှဲ့မိသားစု၏ ဘိုးဘေးကြီးသည် အတိုင်းအဆမရှိလှသော သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါများကို အာရုံခံမိလိုက်သဖြင့်၊ မည်သည့်တုံ့ဆိုင်းမှုမျှမရှိဘဲ၊ ချက်ချင်းပင် ငါးပါးသော အဆုံးစွန်လက်ဝါး အတတ် ကို နှိုးဆော်၍ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။
သားသတ်သမားကမူ ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့်၊ လက်ဝါးတစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်း၍ ပြန်လည်ရိုက်နှက်လိုက်သည်။
ရှဲ့မိသားစု၏ ဘိုးဘေးကြီးသည် ချက်ချင်းပင် အလောင်းပုံကြီးများနှင့် သွေးပင်လယ်ကြီး၏ အရှိန်အဝါများကို ခံစားလိုက်ရတော့သည်။
ရှဲ့ဝမ်ယင်သည် ကြယ်တာရာဆွတ်ခူးခြင်းအတတ်ကို နှိုးဆော်လိုက်ရာ၊ ကျောက်စိမ်းအလား ဖြူဖွေးလှသော ကြီးမားလှသော လက်ဝါးကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ထိုနတ်ဘုရားအတတ်ကို တားဆီးလိုက်တော့သည်။
၎င်းကား ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အရှိန်အဝါတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ရှေးဟောင်းရိုင်းစိုင်းလှသော သားရဲတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်အလားပင်။
ဘုန်း ဟူသော အသံနှင့်အတူ၊ ရှဲ့ဝမ်ယင်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးစအချို့ ကျဆင်းလာခဲ့ရပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ရတော့သည်။
သားသတ်သမားက ဖြည်းညှင်းစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
"ပြီးပြည့်စုံတဲ့ တာအိုခန္ဓာကိုယ် ကိုလည်း ချန်ထားလို့မဖြစ်ဘူး... ဒီလိုမျိုး နတ်ဘုရားအတတ်ကို ကျင့်ကြံထားတာဆိုရင်တော့၊ နင့်ကို ပိုပြီးတော့တောင် ချန်ထားလို့မဖြစ်တော့ဘူး..."
စကားသံ ဆုံးသွားခဲ့သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ သူသည် ခေါင်းကိုမော့၍ ကောင်းကင်ယံထက်သို့ ရုတ်တရက် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
သားသတ်သမားသည် ဓားကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ ထက်မြက်လှသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွင်းသွားခဲ့တော့သည်။
တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင်၊ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ဝါဂွမ်းရောင် မီးခိုးတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ မြေပြင်အောက်သို့ တိုးဝင်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။
ရှဲ့ဝမ်ယင်သည် ကြယ်တာရာဆွတ်ခူးခြင်းအတတ်ကို အဆုံးစွန်အထိ နှိုးဆော်၍၊ ထိုဓားအလင်းတန်းကို အစွမ်းကုန် တားဆီးလိုက်သည်။
ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင်၊ အိုမင်းလှသော ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုမှာ သူမ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ပြေးဝင်ကာ ကာကွယ်ပေးလိုက်တော့သည်။
ဖလပ်
ခါးလယ်မှနေ၍ တန်းတန်းမတ်မတ် အပိုင်းပိုင်း ဖြတ်တောက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။
ဓားအလင်းတန်းမှာ အလွန်တရာ မြန်ဆန်လှသဖြင့်၊ ရှဲ့မိသားစု၏ ဘိုးဘေးကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရပါသော်လည်း၊ ချက်ချင်းပင် အသက်ပျောက်သွားခြင်းမျိုး မရှိသေးဘဲ၊ ခါးလယ်တွင် သွေးစအချို့ဖြင့် လိုင်းကြောင်းတစ်ခုသာ ပေါ်ပေါက်နေချေသည်။
သို့သော်လည်း ဤသို့ဖြစ်လင့်ကစား၊ ဤဓားအလင်းတန်းမှာ အလွန်တရာ ထက်မြက်လှသေးသဖြင့်၊ ရှဲ့ဝမ်ယင်၏ ကြယ်တာရာဆွတ်ခူးခြင်းအတတ်မှာ ချက်ချင်းပင် အပိုင်းပိုင်း ပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့သည်။
ဘုန်း
လူငယ်တာအိုဆရာလေးတစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး၊ ရှဲ့ဝမ်ယင်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ကာကွယ်ပေးလိုက်ရင်း၊ ထိုဓားအလင်းတန်းကို တန်းတန်းမတ်မတ် ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်တော့သည်။
နောက်တစ်ခဏတွင်မူ၊ ရှဲ့မိသားစု၏ ဘိုးဘေးကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တွဲထူလိုက်ရာ၊ ငါးရောင်ခြည် နတ်အလင်းတန်းများ တောက်ပလာခဲ့တော့သည်။
ထို့နောက်တွင်မူ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ဝါဂွမ်းရောင် မီးခိုးတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ မြေပြင်အောက်သို့ တိုးဝင်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။
ထိုမြင်ကွင်းမှာ လျှပ်စီးလက်သည့်အလား မြန်ဆန်လှသဖြင့်၊ ရှဲ့ဝမ်ယင်၏ မျက်နှာထက်တွင် မင်သက်အံ့ဩခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ရပြီး၊ စောစောပိုင်းက လူမှာ လီတာအိုဆရာ ဖြစ်ပုံရပေသည်။
နောက်တစ်ခဏတွင်မူ သူမသည် ဘိုးဘေးကြီးအား လှမ်းကြည့်လိုက်မိရင်း၊ မထိန်းနိုင်ဘဲ အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။
"ဘိုးဘေးကြီး..."
သူမ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ ချက်ချင်းပင် နီမြန်းသွားခဲ့ရတော့သည်။
စောစောပိုင်းက ဘိုးဘေးကြီးသည် မိမိ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ပြေးဝင်ကာ ကာကွယ်ပေးခဲ့သဖြင့်၊ ဓားအလင်းတန်း၏ ဖြတ်တောက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ရှဲ့ဝမ်ယင်၏ မျက်ရည်များ ကျဆင်းလာခဲ့စဉ်မှာတင်၊ ရှဲ့မိသားစု၏ ဘိုးဘေးကြီးက တုံ့ဆိုင်းလှသောအသံဖြင့် -
"မငိုနဲ့ဦး... ငါ ဘာမှမဖြစ်ဘူး ထင်တယ်..."
သူသည် ခေါင်းကိုငုံ့၍ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ၊ ခါးလယ်မှ ထိုလိုင်းကြောင်းမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး၊ ဒဏ်ရာဟူသမျှ လုံးဝဥဿုံ ပြန်လည်ကောင်းမွန်သွားကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရတော့သည်။
ရှဲ့ဝမ်ယင် : "………………"
ဤသားသတ်သမား၏ မြေလျှိုးအတတ် မှာ အလွန်တရာ မြန်ဆန်လှသဖြင့်၊ မြေပြင်အောက်၌ ဖြတ်သန်းသွားလာနေလျက်၊ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာတင် မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ၍ ဝေးကွာရာသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ချေပြီ။
"ထူးဆန်းတယ်... ဘာဖြစ်လို့ အကြည့်ခံလိုက်ရတာလဲ..."
သူသည် စိတ်ထဲ၌ အနည်းငယ် ခံစားလိုက်ရသည်၊ မိမိ၏ အပြုအမူများမှာ ဤမျှအထိ လျှို့ဝှက်လှပါသော်လည်း၊ ဘာဖြစ်လို့ ထိုလူငယ်တာအိုဆရာလေး၏ အာရုံခံခြင်းကို ခံလိုက်ရသနည်း။
သို့သော်လည်း ဆင်ခြင်တွေးတောရန် အချိန်မရလိုက်ဘဲ၊ ရှေ့မှောက်ရှိ မြေပြင်ကြီးမှာ ရုတ်တရက် သံမဏိတုံးကြီးတစ်ခုအလား ပြောင်းလဲသွားခဲ့သဖြင့်၊ မြေလျှိုးအတတ်ကို ဆက်လက် အသုံးမပြုနိုင်တော့ချေ။
"မြေပြင်ကို သံမဏိဖြစ်စေသည့် အတတ် ပါလား..."
သူသည် နတ်ဘုရားအတတ်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး၊ မြေပြင်ထက်သို့ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း၊ ခန္ဓာကိုယ် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ရုံမျှရှိသေး၊ ဦးခေါင်းထက်သို့ လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် တန်းတန်းမတ်မတ် ရိုက်နှက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။
ဘုန်း
သားသတ်သမားမှာ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ရပြီး၊ နှာခေါင်းဝမှ သွေးပွက်ကြီးများ တရဟော ကျဆင်းလာခဲ့ရသဖြင့်၊ မျက်ဝန်းအစုံမှာ မျက်ရည်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရတော့သည်။
တစ်ကိုယ်လုံး ပြန်လည်တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်ခင်မှာတင်၊ ခါးလယ်သို့ နောက်ထပ် လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်နှက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြန်သည်။
ကလစ်
သားသတ်သမား၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မိုးကြိုးပစ်ချခြင်းကို ခံလိုက်ရသည့်အလား ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီး၊ ချက်ချင်းပင် ဓားကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်ပါသော်လည်း မည်သည့်လူကိုမျှ မတိုက်ခိုက်မိချေ။
ပြင်းထန်လှသော သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါများမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်မှ ပျံ့လွင့်သွားခဲ့တော့သည်။
ထိုအချိန်မှသာ သူသည် ပြတ်သားစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ သွယ်လျလှပပြီး အနက်ရောင်ဝတ်စုံကို ဆင်မြန်းထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ အလွန်တရာ ပီပြင်ထင်ရှားလှကာ၊ စကားလုံးဖြင့် ဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် ရိုင်းစိုင်းလှသော ဆွဲဆောင်မှုမျိုး ရှိနေချေသည်။
ကျွေ့ဟွာသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။
"နင်လိုကောင်ကို သေအောင် ရိုက်သတ်ပစ်မယ်... အဆင့်မရှိတဲ့ကောင်...အောက်တန်းစား ခွေးသား"
သားသတ်သမား : "………………"
အခန်း ၁၁၂၈။ ကြယ်တာရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း
ဤသားသတ်သမား၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ အနက်ရှိုင်းဆုံးတွင် ရှိနေပြီး ယခုအခါ ဝတ်စုံနက်နှင့် အမျိုးသမီး၏ ပြင်းထန်လှသော လက်သီးသိုင်းကို မြင်တွေ့ရသောအခါ သူ၏မျက်ခုံးအစုံမှာ မသိမသာ တွန့်ကွေးသွားတော့သည်။
ထိုစဉ် လူရိပ်တစ်ခု ထပ်မံပေါ်ထွက်လာပြန်ရာ ခါးတွင် ရှည်လျားသောဓားရှည်ကို ချိတ်ဆွဲထားသည့် လူငယ်တာအိုဆရာတစ်ပါး ဖြစ်၏။ သူ၏ ကိုယ်ဟန်အမူအရာမှာ နက်ရှိုင်းသော ချောက်ကမ္ဘာကြီးနှင့် မြင့်မားသော တောင်ကြီးသဖွယ် တည်ငြိမ်လှပြီး ထိုနေရာတွင် မတ်တပ်ရပ်နေရုံမျှဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားများကို စိမ့်ထွက်စေသည်။
ကျွေ့ဟွာက ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို အနည်းငယ် ကွေးလိုက်ရာ မြေပြင်သည် ဟိန်းခနဲ မြည်ဟီးလျက် အက်ကွဲကြောင်းပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းမက ပေါ်ပေါက်သွားပြီး သူမသည် သားသတ်သမားထံသို့ လက်သီးဖြင့် တိုက်ရိုက် ထိုးနှက် တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။
သားသတ်သမားသည် ယပ်တောင်ကြီးသဖွယ် ကြီးမားလှသော လက်ဝါးကြီးကို ဖြန့်လိုက်ရာ လက်ဝါးအလယ်မှ သွေးညှီနံ့များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ခဏချင်းတွင်ပင် ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်သည် မှောင်မိုက် သွားတော့သည်။
သို့သော်လည်း ဝတ်စုံနက်နှင့် အမျိုးသမီး၏ ကိုယ်ဖော့ပညာမှာ အလွန်တရာ မြန်ဆန်လှသဖြင့် သားသတ်သမား၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ လက်သီးတစ်ချက် ထပ်မံကျရောက်သွားကာ လွင့်စင်ထွက်သွားပြီး တောင်ထိပ်တစ်ခုကို ရိုက်ခတ် ပျက်စီးစေခဲ့သည်။
သူသည် ပြိုပျက်နေသော အပျက်အစီးများထဲမှ ပြန်လည်မတ်တပ်ရပ်လာပြီး မိမိ၏ အရှိန်အဝါကို အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ မြှင့်တင်လိုက်စဉ် ဆွေဟွာက နောက်ထပ် လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ထပ်မံထိုးနှက် တိုက်ခိုက်လာပြန်သည်။
အရပ်ရှည်ရှည် သားသတ်သမား၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ရစ်သိုင်းသွားပြီး ဆွေဟွာ၏ လက်သီးကို ခုခံတားဆီးလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ထိုဝတ်စုံနက်နှင့် အမျိုးသမီး၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ဖောက်ထွင်း ဆုတ်ဖြဲပစ်ရန် ဓားဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။
ကျွေ့ဟွာ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ အလွန်လျင်မြန်လှရာ ကိုယ်ဟန်ကို တစ်ချက်လှစ်ခနဲ လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် သားသတ်သမား၏ အနီးသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ခြေဝှေ့ချက်တစ်ချက်ဖြင့် ကန်ကျောက်လိုက်ရာ ဘုန်းခနဲ မြည်ဟည်းကာ လေထုထဲတွင် အသံထက်မြန်သော ပေါက်ကွဲသံပင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
သားသတ်သမားသည် ဤခြေကန်ချက်ကြောင့် လွင့်စင်ထွက်သွားရပြီး ကိုယ်ပေါ်တွင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းလျက် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ပင်ကိုယ်စရိုက်ကို အထင်အရှား ပြသလာကာ-
"အရင်ဆုံး ဒီမိစ္ဆာကျင့်ကြံသူကို သတ်ပစ်မယ်။"
ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။
သူသည် ကျွေ့ဟွာ၏ ရုပ်ခန္ဓာကြံ့ခိုင်မှုမှာ လူသားမျိုးနွယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး မဟုတ်ကြောင်း ခံစားမိလိုက်သောကြောင့် ဖြစ်၏။
ရှုခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ ထက်မြက်သော ဓားအလင်းတန်းက လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်း ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကျွေ့ဟွာသည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မန္တန်တံဆိပ်ကို ပုံဖော်လိုက်ရာ နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါ စိုးမိုးလှပြီး တောက်ပသော အလင်းရောင်များ တဖိတ်ဖိတ်လင်းလက်နေသည့် နတ်နဂါးတစ်ကောင် ပေါ်ထွက်လာကာ တိုက်ရိုက် ခုန်အုပ် တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။
ဘုန်းခနဲ မြည်ဟီးသွားသည်။
သားသတ်သမား၏ ဓားအလင်းတန်းမှာ တိုက်ခိုက်ခံရပြီး ပျက်စီးသွားခဲ့ကာ သူသည် မိမိကိုယ်ပေါ်ရှိ ဂွမ်းဝတ်အင်္ကျီကို အားကိုး၍ ဤတိုက်ခိုက်မှုကို နောက်တစ်ကြိမ် ခုခံနိုင်ခဲ့ပြန်သည်။ သူသည် မြေလျှိုးပညာကို အသုံးပြုကာ ဤပြင်းထန်သော စွမ်းအားကို ဖြေဖျောက်ရန် ကြံရွယ်သော်လည်း မြေပြင်သည် စိန်ကဲ့သို့ မာကျောနေခဲ့ချေပြီ။
မြေပြင်ကို သံမဏိအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်းပညာ။
၎င်းသည် မြေလျှိုးမန္တန်များကို အထူးချေဖျက်နိုင်သော ပညာရပ် ဖြစ်၏။
နတ်နဂါး၏ ရုပ်ခန္ဓာမှာ ပေရာကျော် ရှည်လျားပြီး အရှိန်အဝါမှာ စိုးမိုးလွန်းလှကာ ထက်မြက်လှသော နဂါးလက်သည်းဖြင့် တိုက်ရိုက် လှမ်းဆွဲ တိုက်ခိုက်လာခဲ့သည်။
ဒေါင် ဒေါင် ဒေါင်။
သံနှင့်သံချင်း ရိုက်ခတ်မိသည့်အသံများ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး သားသတ်သမား၏ လက်ထဲရှိ ချွန်ထက်သောဓားမှာ အလွန်တရာ ထက်မြက်လှသော်လည်း နတ်နဂါး၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ခုတ်ပိုင်းမိသောအခါ မီးပွားများသာ လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။
ကျွေ့ဟွာသည် နတ်နဂါးရတနာပညာရပ်ကို အလွန်မြင့်မားသော အဆင့်သို့ လေ့ကျင့်ထားနိုင်ခဲ့သဖြင့် နဂါးလက်သည်းမှာ အလွန်တရာ ထက်မြက်လှပြီး ဤအရပ်ရှည်ရှည် သားသတ်သမားကို လက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့် ရိုက်ထုတ်ကာ လွင့်ထွက်သွားစေသည်။
သားသတ်သမား၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် သွေးအလင်းတန်းများ စတင်ဖုံးလွှမ်းလာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လူသေအလောင်းတောင်နှင့် သွေးပင်လယ် အရှိန်အဝါများ ပေါ်ထွက်လာရာ အလွန်တရာ လေးလံထိုင်းမှိုင်းပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ကို တုန်လှုပ်ချောက်ချားစေသည်။
စူးစူးဝါးဝါး ငိုကြွေးမြည်တမ်းသံများ မရေမတွက်နိုင်အောင် ပေါ်ထွက်လာပြီး အလွန်တရာ သာယာနာပျော်ဖွယ် မရှိချေ။
ကျွေ့ဟွာက အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်
"ပျက်စီးစမ်း။"
နောက်ထပ် အချိန်မဆိုင်းဘဲ နဂါးဟိန်းသံတစ်ချက် ပေါ်ထွက်လာကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ကို တုန်ဟည်းသွားစေပြီး လူသေအလောင်းတောင်နှင့် သွေးပင်လယ်ကြီးကို အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခုအဖြစ် ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်တော့သည်။ ကြီးမားလှသော နဂါးလက်သည်းကြီး ပေါ်ထွက်လာပြီး သားသတ်သမား၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားရာ သားသတ်သမားသည် နောက်တစ်ကြိမ် ပေထောင်ချီ၍ ဆုတ်ခွာသွားရပြန်သည်။
သူ၏ နောက်ကျောခါးလယ်တွင် နောက်ထပ် ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို ထပ်မံခံစားလိုက်ရပြီး တစ်ကိုယ်လုံး လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။
သားသတ်သမားသည် အလွန်တရာ ဒေါသထွက်သွားရပြီး ဤအမျိုးသမီးမှာ အလွန်ကိုင်တွယ်ရ ခက်ခဲလှသည် တကား။
သူ၏ မျက်လုံးအစုံတွင် အလင်းရောင်များ လည်ပတ်လျက် တစ်ပြင်လုံး နီရဲသွားကာ ဓားကို နောက်တစ်ကြိမ် လွှဲယမ်းလိုက်ရာ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး နတ်နဂါးရတနာပညာရပ်၏ အားအနည်းဆုံးနေရာသို့ ဗုံးကြဲသကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။
ဓားဖြင့် နတ်နဂါးကို ကွပ်မျက်ခြင်း။
လီယန်ချူသည် ဓားရိုးပေါ်သို့ လက်တင်လိုက်ပြီး မျက်နှာအမူအရာမှာ အေးစက် တည်ကြည်နေကာ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်စဉ်မှာပင်-
ကျွေ့ဟွာသည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မန္တန်တံဆိပ်များကို မရပ်မနား ပုံဖော်လိုက်ရာ နတ်နဂါးသည် တောက်ပလှသော အလင်းရောင်များကို ထုတ်လွှတ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စစ်မှန်သော နဂါးအရှိန်အဝါများကို ဖုံးလွှမ်းသွားစေသည်။
နတ်နဂါး အမြီးခါးရမ်းခြင်း။
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် လေဟာနယ်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားပြီး သားသတ်သမားကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ထုတ်ပစ်လိုက်တော့သည်။
သားသတ်သမား၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ဂွမ်းဝတ်အင်္ကျီမှာ အလွန်တရာ ထူးခြားဆန်းပြားသော ရတနာတစ်ပါး ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ စွမ်းအားမှာ နတ်နဂါးကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိချေ။
"ကျွေ့ဟွာ တိုးတက်မှုတွေ အများကြီး ရှိလာတာပဲ။" လီယန်ချူက ရေရွတ်လျက် ချီးကျူးလိုက်သည်။
သားသတ်သမား၏ လက်ထဲရှိ ချွန်ထက်သောဓားမှာ သာမန်အရာဝတ္ထုတစ်ခုကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ အလွန်တရာ ထူးခြားလှပေသည်။
၎င်းကို လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားစဉ် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး အရှိန်အဝါမှာ ကြမ်းကြုတ်ရက်စက်လှပြီး ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာနတ်ဘုရားတစ်ပါး ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေကာ ခြေလှမ်းကြီးများဖြင့် ဆွေဟွာထံသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင် သတ်ဖြတ်လေတော့သည်။
ကျွေ့ဟွာသည် မျက်ခုံးအစုံကို ပင့်တင်လိုက်ပြီး-
ဘုန်း ဘုန်း
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် အလှည့်ပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းမက အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်ပြီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဘုန်း ဘုန်း။
သားသတ်သမားသည် ကျွေ့ဟွာ၏ လက်သီးဖြင့် မျက်ကွင်းကို အထိုးခံလိုက်ရပြီး ရင်ဘတ်ကိုလည်း ခြေထောက်ဖြင့် အကန်ခံလိုက်ရပြန်သည်။
သူသည် လက်ကိုမြှောက်ကာ ဓားတစ်ချက်ဖြင့် ကျွေ့ဟွာ၏ ခြေကျင်းဝတ်ထံသို့ ခုတ်ပိုင်းချလိုက်သည်။
ကျွေ့ဟွာသည် နတ်နဂါးရတနာပညာရပ်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး လက်ဝါးတစ်ချက် တွန်းထုတ်လိုက်သည်။
သူမ၏ လက်ဝါးသည် တောက်ပသော ရွှေရောင်အဆင်း ရှိနေပြီး နဂါးလက်သည်းကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ကာ သားသတ်သမား၏ ဓားအလင်းတန်းကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ထုတ် ချေဖျက်ပစ်လိုက်သည်။
လီယန်ချူသည် အံ့အားသင့်သွားရသည်။
မိမိ၏ နတ်နဂါးရတနာပညာရပ်မှာ ကျွေ့ဟွာထက် ပိုမိုကျွမ်းကျင် ထက်မြက်သည်ဟု အမြဲတွေးထင်ခဲ့မိသော်လည်း ယခုကြည့်ရသည်မှာ ကျွေ့ဟွာကသာ ဤရတနာပညာရပ်၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်အောင် ဖော်ဆောင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ခဏချင်းတွင်ပင် လေဟာနယ်ထဲ၌ အမွှေးတိုင်မီးခိုးလုံး အဝတ်စများစွာ ပေါ်ထွက်လာပြီး ဤအရပ်ရှည်ရှည် အမျိုးသားကို ထိုအထဲ၌ ပိတ်လှောင် ချည်နှောင်လိုက်တော့သည်။
အရပ်ရှည်ရှည် အမျိုးသားသည် အတင်းအကြပ် ရုန်းကန်သော်လည်း ပထမဆုံးအကြိမ်တွင် ရုန်းမထွက်နိုင်ခဲ့ချေ။
ထို့အပြင် ထိုအမွှေးတိုင်မီးခိုးလုံး အဝတ်စများပေါ်တွင် ထူထပ်လှသော အမွှေးတိုင်ဆုတောင်းခြင်း အသိစိတ်စွမ်းအားများ ပေါ်ထွက်လာပြီး အလွန်တရာ ပူပြင်းလှပေသည်။
သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အခိုးအငွေ့ဖြူများ ထွက်ပေါ်လာပြီး မျက်နှာတွင် နာကျင်သော အမူအရာများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။
သူ၏ ဂွမ်းဝတ်အင်္ကျီမှာ ကိုယ်လုံရတနာတစ်ပါး ဖြစ်သော်လည်း ဤအမွှေးတိုင်ဆုတောင်းခြင်း အသိစိတ်စွမ်းအားကိုမူ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ချေ။
"နင် ဒီလိပ်ခွံကြီးထဲမှာ ဘယ်လောက်ကြာကြာ တောင့်ခံနိုင်မလဲ ကြည့်ရသေးတာပေါ့၊ နင် တောင့်ခံနိုင်သလောက် ငါ နင့်ကို ရိုက်နှက်ပစ်မယ်။"
ကျွေ့ဟွာက အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ရှူကျိုးကျွင်းသည် ဤသားသတ်သမား၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရသဖြင့် သူမသည် ထိုလူကို မိမိလက်ဖြင့်ပင် သတ်ပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားခြင်း ဖြစ်၏။
သားသတ်သမားသည် အမွှေးတိုင်မီးခိုးလုံး အဝတ်စများကို ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ဆွေဟွာ၏ လက်သီးဖြင့် ကိုယ်ပေါ်သို့ အထိုးခံလိုက်ရပြီး ထို့နောက် နဖူးပေါ်သို့ နောက်ထပ် လက်သီးတစ်ချက် ထပ်မံကျရောက်ကာ နောက်ပြန် လွင့်စင်သွားခဲ့ရသည်။
ထင်ရှားသည်မှာ သူ၏ထံတွင် အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှသော ရုပ်ခန္ဓာလေ့ကျင့်ခြင်း ပညာရပ် ရှိနေခြင်း ဖြစ်ပြီး နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းနိုင်သော ဂွမ်းဝတ်အင်္ကျီကိုသာ အားကိုးနေခြင်း မဟုတ်ချေ။
နောက်ထပ် အလှည့်ပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းကျော်တွင် သူ၏ ရင်ဘတ်၊ နှလုံးသားနေရာ၊ ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်း၊ ခါးနောက်ဘက်နှင့် ကျောပြင်တို့မှာ ဆွေဟွာ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ဆက်တိုက် ခံလိုက်ရပြီး ဂွမ်းဝတ်အင်္ကျီပေါ်မှ ကွဲအက်သံတစ်ချက်နှင့်အတူ အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
"အလွန် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ရုပ်ခန္ဓာပါလား။"
အရပ်ရှည်ရှည် သားသတ်သမားသည် စိတ်ထဲမှ ထိတ်လန့်သွားရပြီး သူသည် ဤအမျိုးသမီး၏ ပြိုင်ဘက် ဟုတ်ပုံမရပေ။
သူသည် ချက်ချင်းပင် အလွန်တရာ ဒေါသထွက်သွားကာ အသံနိမ့်ဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ ကိုယ်ပေါ်ရှိ သွေးအရှိန်အဝါ များမှာ မီးခိုးလုံးကြီးများကဲ့သို့ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားတော့သည်။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သွေးအရှိန်အဝါ များက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြေပြင်ကို လောင်ကျွမ်းစေကာ ချော်ရည်များအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။
ထိုစဉ် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ကျွေ့ဟွာ၏ လက်ထဲသို့ ပျံသန်းရောက်ရှိလာရာ ဆွေဟွာက လှမ်း၍ ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ရွှေဝါရောင် စစ်လှံတစ်စင်း ဖြစ်ပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါများ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသည်။
"ဒီစစ်လှံပေါ်က တားမြစ်ချက်တွေအားလုံးကို ငါ ဖျက်ဆီးပစ်ပြီးပြီ၊ အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည် သွန်းလုပ်ထားတာ။"
လီယန်ချူက ကျွေ့ဟွာထံသို့ အသံလှိုင်းဖြင့် သတင်းပို့လိုက်သည်။
ယခင်က ဤစစ်လှံမှာ နှစ်ပိုင်းကျိုးသွားခဲ့ပြီး ပျက်စီးနေသည့် အချိန်တွင်ပင် ကြီးမားလှသော စွမ်းအား ရှိခဲ့ဖူးသည်။ ထိုက်ပိုင်တောင် ဂူကောင်းကင်ကမ္ဘာအတွင်းရှိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သော ကောင်းကင်လူသားနှင့် နင်ရွှီနယ်မြေသန့်စင်သောမြေ ၏ မြင့်မြတ်သော မိန်းမပျိုတို့သည် တစ်ဝက်စီ ပိုင်ဆိုင်ထားကြပြီး နတ်မိစ္ဆာလက်နက်များကို ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။
လီယန်ချူသည် အားစိုက်ထုတ်မှုများစွာဖြင့် ပြန်လည်သွန်းလုပ်ပြီးနောက် စွမ်းအားမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ရွှေဝါရောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ မူလက စိမ်းပြာရောင် စစ်လှံနှင့်မူ လုံးဝ သက်ဆိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ။
ကျွေ့ဟွာသည် ရွှေဝါရောင်စစ်လှံကို ဆုပ်ကိုင်ထားစဉ် သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားရသည်မှာ မည်သည့် ထောက်ကန့်မှုမျှ မရှိချေ။ ရေရှည် သန့်စင်ခြင်း အဆင့်ကို ဖြတ်သန်းရန် မလိုဘဲ တိုက်ရိုက် အသုံးပြုနိုင်ပေသည်။
ကျွေ့ဟွာသည် ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို အနည်းငယ် ကွေးလိုက်ပြီးနောက် စတင်ပြေးလွှားကာ ရွှေဝါရောင်စစ်လှံကို ဆုပ်ကိုင်လျက် မျက်နှာအမူအရာမှာ အေးစက်လှပြီး ရွှေရောင်သက်တံအလင်းတန်းကဲ့သို့ တိုက်ရိုက် ဝင်တိုက်လိုက်တော့သည်။
ဘုန်း
အရပ်ရှည်ရှည် အမျိုးသားသည် နောက်တစ်ကြိမ် လွင့်ထွက်သွားပြန်သည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဂွမ်းဝတ်အင်္ကျီမှာ ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရပြီး အပေါက်ငယ်တစ်ခု စုတ်ပြဲသွားကာ သွေးများ တရွှင်ရွှင် စီးကျလာတော့သည်။
တစ်ဦးမှာ ပဉ္စမအဆင့်ထက် မြင့်မားသော မြေပြင်နတ်ဘုရား ဖြစ်ပြီး ရှေးဟောင်းရုပ်ခန္ဓာ လေ့ကျင့်ခြင်းပညာကို တတ်မြောက်ထားကာ ဓားအလင်းတန်းမှာ ထက်မြက်ပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်းပညာရပ်မှာ တရားဓမ္မနှင့် နီးစပ်လှသည်။
အခြားတစ်ဦးမှာမူ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာမျိုးနွယ်ဝင် အရှင်သခင်ကြီး အသက်ကိုးသက်ကြောင်၏ မျိုးဆက်ဖြစ်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နတ်နဂါးသွေးမျိုးဆက်နှင့် နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
သို့သော်လည်း ဤတိုက်ပွဲမှာ အင်အားချင်း မျှတနေခြင်း မဟုတ်ချေ။
ကျွေ့ဟွာ၏ ရုပ်ခန္ဓာမှာ ကြံ့ခိုင်လွန်းလှသဖြင့် ဤအရပ်ရှည်ရှည် သားသတ်သမားမှာ မူလကပင် ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ခဲ့ဘဲ ယခုအခါ ဤရွှေဝါရောင်စစ်လှံကိုပါ ရရှိထားပြန်ရာ အလှည့်ပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းကျော်ပြီးနောက် သူသည် ကျွေ့ဟွာ၏ စစ်လှံဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်နှက် သံမှိုစွဲသကဲ့သို့ အကပ်ခံလိုက်ရတော့သည်။
ဂွမ်းဝတ်အင်္ကျီပေါ်မှ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းမှာ ဤစစ်လှံ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ချေ။
ကျွေ့ဟွာက လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် မြေပြင်နှင့်တောင်များ တုန်ခါသွားတော့သည်။
ထို့နောက် လက်သီးတစ်ချက်ပြီးတစ်ချက် ထိုးနှက် ချေမှုန်းလိုက်ရာ ဤအရပ်ရှည်ရှည် သားသတ်သမားကို ရွှံ့နွံတုံးသဖွယ် ဖြစ်အောင် ထုထောင်းပစ်လိုက်သဖြင့် ဤမြေပြင်နတ်ဘုရားမှာ လုံးဝ ကွယ်လွန် ပျက်စီးသွားခဲ့ရလေသည်။
သူသည် တစ်နေ့တွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ လက်ချက်ဖြင့် အရှင်လတ်လတ် ရိုက်သတ်ခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ဘဲ ဝိညာဉ်ပါ အစအနမကျန် ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။
လီယန်ချူသည် ဤမြေပြင်နတ်ဘုရား၏ ဝိညာဉ်အစအနများကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ဝိညာဉ်စုပ်ယူခြင်း တန်ခိုးပညာကို လည်ပတ်လိုက်သည်။ မြေပြင်နတ်ဘုရား၏ ဝိညာဉ်ကို တိုက်ရိုက် ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်း မပြုနိုင်သော်လည်း အစအနများကိုမူ ရနိုင်ပေရာ လီယန်ချူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပုံရိပ်အချို့ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
ယခင်က ဤသားသတ်သမားသည် ရှူကျိုးကျွင်းကို ကိုင်တွယ် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည့် ပုံရိပ်များ၊
နွားသတ်သမားက နွားကို အသားဖျဉ်းသကဲ့သို့ ထိုမိစ္ဆာအချို့ကို ကွပ်မျက်ခဲ့သည့် ပုံရိပ်များ၊
နောက်ပိုင်းတွင် ရှဲ့မိသားစုထံ၌ ပေါ်လာပြီး ရှဲ့ဝမ်ရင်ကို သတ်ဖြတ်ရန် ပြင်ဆင်နေသည့် ပုံရိပ်များ ဖြစ်၏။
လီယန်ချူသည် ထိုပုံရိပ်များထဲမှ တစ်ခုတွင် ဤသားသတ်သမားသည် ပန်းချီကားတစ်ချပ်၏ ရှေ့တွင် မတ်တပ်ရပ်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
ပန်းချီကားပေါ်တွင် အလွန်တရာ လှပချောမောသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရှိနေပြီး ဆံနွယ်ရှည်များမှာ ခါးအထိ ဝဲကျနေကာ ရွှေချည်ထိုး ဝတ်စုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လှပတင့်တယ်လျက် မြင့်မြတ်လှပေသည်။ သားသတ်သမားသည် လက်ထဲတွင် အမွှေးတိုင်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် အလွန်တရာ ရိုသေကိုင်းညွတ်နေပုံရသည်။
"အဲဒီ လူဝင်စားလာတဲ့ နတ်ဘုရားတွေကို ရှင်းလင်းပစ်လိုက်၊ သူတို့ကို ကြီးထွားခွင့် မပေးနဲ့။"
အမျိုးသမီး၏ အသံမှာ နူးညံ့ပျော့ပြောင်းလှသော်လည်း ပြောဆိုလိုက်သော စကားလုံးများမှာမူ အလွန်တရာ အေးစက်လျက် သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသည်။
"အမိန့်တော်အတိုင်းပါဗျာ။" သားသတ်သမားက ရိုသေစွာ ပြောကြားလိုက်သည်။
နောက်ထပ် ပုံရိပ်တစ်ခုတွင် သားသတ်သမား၏ ဆန့်ကျင်ဘက်၌ မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦး ရှိနေပြီး မျက်လုံးအစုံတွင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ပြည့်လျှံနေကာ သားသတ်သမားက သူ့ကို နန်ယွဲ့ဆရာကြီးဟု ခေါ်ဆိုပြီး ဤသူမှာ နတ်မျက်စိတွက်ချက်သူဟု ကျော်ကြားသည်။
ဤမှတ်ဉာဏ်ပိုင်းမှာ အနည်းငယ် ပျက်စီးနေသော်လည်း နန်ယွဲ့ဆရာကြီးက ပြောဆိုသည်။
"ရှဲ့ဝမ်ရင်ဟာ ကမ္ဘာပေါ်မှာ တွေ့ရခဲတဲ့ အပြစ်အနာအဆာကင်းတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင် ဖြစ်သလို အလွန်ကြီးမားတဲ့ အပြောင်းအလဲတစ်ခုလည်း ဖြစ်တယ်၊ အခုဆိုရင် သတ်ဖြတ်ခြင်း ဘေးဒုက္ခနှစ်ကြိမ်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီးပြီ၊ နောက်ထပ်တစ်ကြိမ်ဆိုရင် မိခင်ဝမ်းတွင်းက ပဟေဠိကို ချိုးဖျက်နိုင်လိမ့်မယ်၊ ဒါကြောင့် သူ့ကို စောစောစီးစီး သတ်ပစ်ရမယ်။"
ပုံရိပ်များ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီး လီယန်ချူသည် သူ၏ လတ်တလော မှတ်ဉာဏ်များထဲမှ ဤသဲလွန်စအချို့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
"နန်ယွဲ့ဆရာကြီး၊ ဒီလူကပဲ သတင်းအချက်အလက် အများကြီးကို ပေါက်ကြားအောင် လုပ်ခဲ့တာပဲ။"
သားသတ်သမား၏ ခါးပတ်မှာ ပစ္စည်းသိုလှောင်သည့် ရတနာလက်နက်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး လီယန်ချူက အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်ရာ ထိုအထဲတွင် အခြားပစ္စည်းများ မရှိဘဲ ပန်းချီလိပ်တစ်ခုသာ ရှိနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
သူသည် ဤပန်းချီလိပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီးနောက် ပန်းချီလိပ်မှာ ချက်ချင်းပင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်လျက် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာပြီး လေဟာနယ်ကို ဖောက်ထွင်း၍ ထွက်ပြေးရန် ကြံရွယ်နေတော့သည်။
လီယန်ချူက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး လက်ဝါးထဲမှ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်ကာ ပန်းချီလိပ်ပေါ်ရှိ တားမြစ်ချက်များကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။
ပန်းချီလိပ်သည် ချက်ချင်းပင် သူ၏လက်ထဲ၌ ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။
လီယန်ချူသည် ပန်းချီလိပ်ကို ဖြန့်ခင်းလိုက်ရာ ပန်းချီလိပ်ပေါ်တွင် ရွှေချည်ထိုး ဝတ်စုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် လှပချောမောသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ရေးဆွဲထားပြီး စရိုက်အမူအရာမှာ မြင့်မြတ်လှကာ လူသားကမ္ဘာ၏ အငွေ့အသက်နှင့် ကင်းဝေးနေပုံရသည်။
ထိုစဉ် ပန်းချီကားပေါ်မှ အမျိုးသမီးသည် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် အသက်ဝင်လာပြီး မျက်လုံးအစုံမှာ အလွန်တရာ ကြည်လင်တောက်ပလာသည်။
ရွှေချည်ထိုး ဝတ်စုံရှည်နှင့် အမျိုးသမီးသည် ပန်းချီကားထဲမှ လျှောက်လှမ်းထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ဤပန်းချီကားချပ်ကြီးမှာ လုံးဝ ဗလာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
"ခါးမှာ ဓားရှည်ချိတ်ဆွဲထားပြီး အနှိုင်းမဲ့ချောမောလှပတဲ့သူ၊ မင်းက အောက်ကမ္ဘာက အဲဒီ တာအိုဆရာပဲ ဖြစ်ရမယ်။"
အမျိုးသမီးက တည်ငြိမ်စွာ ပြောကြားလိုက်သည်။
"မင်းက ဘယ်သူလဲ။" လီယန်ချူက မေးမြန်းလိုက်သည်။
"ငါက နတ်ဘုရားလောကထဲမှာ နေထိုင်တဲ့သူပါ။"
အမျိုးသမီးက ပြောသည်။
"ကောင်ကင်လူသားလား။" လီယန်ချူက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
"မှန်တယ်၊ အောက်ကမ္ဘာမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က ကူယူဟွမ်ကို အနိုင်ယူခဲ့ပြီး အောက်ကမ္ဘာကို ဆင်းသက်သွားတဲ့ ကောင်းကင်လူသားတွေအားလုံး အသတ်ခံခဲ့ရတယ်လို့ ကောလာဟလတွေ ထွက်နေတာ၊ ဒီနေ့တော့ တကယ်ပဲ တွေ့ဆုံခွင့်ရပြီပေါ့။"
အမျိုးသမီးက ပြုံးရွှင်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။
"ကူယူဟွမ်ဆိုတာ ငါ ခြေထောက်နှစ်ဖက်လုံး ဖြတ်ပစ်လိုက်တဲ့ အမှိုက်ကို ပြောတာလား။"
လီယန်ချူက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။
အမျိုးသမီးသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး ပြုံးလျက် ပြောဆိုသည်။
"မှန်တယ်၊ သူက ကောင်းကင်လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ လူငယ်အရှင်သခင်တွေထဲမှာ ထိပ်ဆုံးသုံးယောက်ထဲ ပါဝင်တဲ့သူပဲ၊ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ မင်းရဲ့ လက်ချက်ကြောင့် ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံ ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရပြီး အတော်လေး သနားစရာကောင်းတဲ့ အခြေအနေကို ရောက်သွားခဲ့ရတယ်။"
သူမ၏ စကားလုံးများထဲတွင် တစ်ပါးသူ၏ အကျပ်အတည်းအပေါ် ဝမ်းသာအားရဖြစ်နေသည့် အဓိပ္ပာယ်များ ပါဝင်နေပုံရသည်။
"နောက်တစ်ကြိမ်ဆိုရင် သူ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"
လီယန်ချူက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"သူ့ရဲ့ကိုယ်ပေါ်မှာ လျှို့ဝှက်ချက်အကြီးကြီးတွေ ရှိနေပြီး ပါရမီကလည်း ထူးချွန်လွန်းတယ်၊ ဒီတစ်ကြိမ် ရှုံးနိမ့်ခဲ့တာက သူ့အတွက် မကောင်းတဲ့အရာ ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်လိမ့်မယ်၊ နောက်တစ်ကြိမ် အောက်ကမ္ဘာကို ဆင်းသက်လာတဲ့အခါ မင်းလည်း နိုင်ချင်မှ နိုင်လိမ့်မယ်။"
အမျိုးသမီးက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။
"အဲဒီ သားသတ်သမားက မင်းရဲ့ အမိန့်ကို နာခံတာလား။"
လီယန်ချူက မေးလိုက်သည်။
"မှန်တယ်၊ မင်း ဒီပန်းချီလိပ်ကို ရသွားတယ်ဆိုကတည်းက သူ မင်းရဲ့လက်ချက်နဲ့ သေဆုံးသွားပြီ ထင်ပါရဲ့၊ နှမြောစရာပဲ၊ ဒီလူက အလုပ်လုပ်တာတော့ အတော်လေး စိတ်ချရတာ။"
အမျိုးသမီးက ပြောသည်။
ဤအမျိုးသမီးမှာ လီယန်ချူ ယခင်က မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော ကောင်းကင်လူသားများနှင့် မတူဘဲ မြင့်မြတ်လှသော်လည်း အနည်းငယ် ထူးဆန်းမိစ္ဆာဆန်လှပေသည်။
လီယန်ချူက တဟားဟားဟား ရယ်မောလျက် လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။
"ဟန်ဆောင်မနေနဲ့ အဘွားကြီး၊ မင်း ဆင်းလာရင်လည်း မင်းကိုပါ တစ်ပါတည်း သတ်ပစ်မယ်။"
ရွှေချည်ထိုး ဝတ်စုံရှည်နှင့် စရိုက်အမူအရာ မြင့်မြတ်လှသော အမျိုးသမီးမှာ ဆွံ့အသွားရပြီး ခေါင်းခါယမ်းကာ-
"မင်းက ငါ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး၊ အနည်းဆုံးတော့ အခုလက်ရှိ မင်းက မရသေးဘူး။"
သူမ၏ ကြည်လင်တောက်ပသော မျက်လုံးအစုံဖြင့် လီယန်ချူကို စိုက်ကြည့်လျက်-
"မင်း တစ်ချက်လောက် ခန့်မှန်းကြည့်စမ်း၊ သားသတ်သမားလို လူမျိုး ငါ့ရဲ့လက်အောက်မှာ ဘယ်နှယောက် ရှိဦးမလဲ။ လူသားကမ္ဘာကကော ဘယ်နှကြိမ်လောက် ရှင်းလင်းခြင်းကို တောင့်ခံနိုင်မလဲ။"
ဤသူမှာ ကောင်းကင်လူသားတစ်ဦးနှင့် လုံးဝမတူဘဲ တိုင်းပြည်ကို ပျက်စီးစေမည့် မိစ္ဆာအမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် ပို၍ တူညီနေပေသည်။
"မင်း အမေကိုပဲ သွားမေးလိုက်။" လီယန်ချူက ဆဲရေးလိုက်သည်။
လူသားကမ္ဘာ၏ အငွေ့အသက်နှင့် ကင်းဝေးနေပုံရသော အမျိုးသမီးမှာ မျက်ခုံးကို အနည်းငယ် တွန့်ကွေးလိုက်ပြီး-
"လောကပေါင်းစုံထဲမှာ ပါရမီရှင်တွေ အများကြီး ရှိပေမယ့် မင်းလို ရိုင်းစိုင်းတဲ့သူမျိုးကတော့ တကယ်ပဲ ရှားပါးတယ်။"
"အသုံးမကျတဲ့ကောင်မ၊ ဆင်းရဲ ရင် မင်းကို ပြာဖြစ်အောင် လုပ်ပစ်မယ်၊ ကောင်းကင်လူသား လာသမျှတစ်ယောက်ချင်းစီကို ငါ အကုန် သတ်ပစ်မယ်။"
လီယန်ချူက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။
ထို့နောက် လက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့် ဤအမျိုးသမီးကို ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်ရာ ကြယ်တာရာ အလင်းစက်များအဖြစ် ပျက်စီးသွားတော့သည်။
ကျွေ့ဟွာသည် ဘေးမှ ကြည့်ရှုနေရင်း စိတ်ထဲတွင် အလွန်တရာ အားရကျေနပ်သွားရသည်။
"ဒီလိုလူမျိုးတွေက အရိုက်ခံချင်နေတာ၊ လူသားကမ္ဘာရဲ့ အငွေ့အသက်နဲ့ ကင်းဝေးချင်ယောင် ဆောင်နေတာ၊ သူ့ကို ပါးရိုက်လိုက်ရင် နားလည်သွားလိမ့်မယ်။"
လီယန်ချူက ပြောဆိုလိုက်သည်။
ကျွေ့ဟွာကလည်း အလွန်တရာ သဘောတူ လက်ခံလိုက်သည်။
………………
နတ်ဘုရားလောက
ရွှေချည်ထိုး ဝတ်စုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် လှပချောမောသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးမှာ မျက်နှာတွင် အံ့ဩတုန်လှုပ်သော အမူအရာများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
ပန်းချီကားပေါ်ရှိ သူမသည် အရှိန်အဝါ တင့်တယ်လှပပြီး လူသားကမ္ဘာနှင့် ကင်းဝေးနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ ကိုယ်တိုင် အရှိန်အဝါမှာမူ ပိုမိုပြင်းထန်လှပြီး အလွန်တရာ လှပချောမောလှပေသည်။
လူသားကမ္ဘာတွင် အနှိုင်းမဲ့လှသော ဤလူငယ်တာဆရာမှာ ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးဖြစ်လိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။
"ဒီလောက်အထိ ချောမောလှပပြီး အလုပ်လုပ်တာလည်း ပြတ်သားပါလျက်နဲ့ ဘာလို့ စကားပြောတာ ဒီလောက်အထိ ရိုင်းစိုင်းနေရတာလဲ။"
ရွှေချည်ထိုး ဝတ်စုံရှည်နှင့် အမျိုးသမီးက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
သူမသည် ဤသူကို မိမိ၏ ပြိုင်ဘက်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း မထင်မှတ်ဘဲ ဆဲရေးတိုင်းထွာခြင်းကို ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်၏။
အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ကူယူဟွမ်ထက်ပင် ပိုမိုပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါရှိသည့် ဤအလွန်လှပသော အမျိုးသမီးသည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ယခုလေးတင် လီယန်ချူနှင့် စကားပြောဆိုခဲ့သည်များကို ပြန်လည်တွေးတောမိကာ ချက်ချင်းပင် အလွန်တရာ ဒေါသထွက်သွားရသည်။
"မဟုတ်သေးပါဘူး၊ ဒီလူက တကယ်ပဲ ရူးနေတာလား။"
………………
လီယန်ချူသည် ထိုအမျိုးသမီး၏ မြင့်မြတ်လှသော အမူအရာကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။
သူသည် ဤနန်ယွဲ့ဆရာကြီး၏ ခြေရာကို တွက်ချက်ရန် ကြံရွယ်သော်လည်း တစ်ဖက်လူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်မှာ လုံးဝ ဝေဝါးနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
"ဒီလူက နတ်မျက်စိတွက်ချက်သူလို့ ကျော်ကြားတာကြောင့် ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖုံးကွယ်နိုင်တာ သဘာဝကျပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူ ပေါက်ကြားအောင်လုပ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စတွေက အများကြီးမို့လို့ သူ့ကို မသတ်လို့ မဖြစ်ဘူး။"
လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးများမှာ ထက်မြက်လှပေသည်။
ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် လှည့်၍ ကျွေ့ဟွာကို ပြောကြားလိုက်သည်။
"သားသတ်သမားက ခုနက အမျိုးသမီးရဲ့ အမိန့်ကို နာခံတာ၊ ပြီးတော့ သူရခဲ့တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကို နန်ယွဲ့ဆရာကြီးဆိုတဲ့ လူက ပြောပြတာ၊ ငါ သူ့ရဲ့ တည်နေရာကို တွက်ချက်တော့မယ်၊ ဘယ်သူ့ကိုမှ ငါ့ကို လာမနှောင့်ယှက်စေနဲ့။"
ကျွေ့ဟွာသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တည်ကြည်လေးနက်သွားပြီး-
"ကောင်းပါပြီ။" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
သူမ၏ လက်ထဲတွင် ရွှေဝါရောင်စစ်လှံကို ကိုင်ဆောင်လျက် သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေကာ လီယန်ချူအတွက် အစောင့်အရှောက် ပြုလုပ်ပေးလိုက်တော့သည်။
လီယန်ချူသည် ပေတုကျမ်းကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ ဤရှေးဟောင်းကျမ်းစာတွင် ကြယ်တာရာများကို ရွှေ့ပြောင်းနိုင်သော စွမ်းအား ရှိသဖြင့် တွက်ချက်ခြင်း စွမ်းရည်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပေသည်။
လီယန်ချူသည် တံခါးခြောက်ပေါက် လျှိုဝှက်ပညာရပ်ကို လည်ပတ်လိုက်ရာ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ လေဟာနယ်ထဲတွင် မတ်တပ်ရပ်နေပြီး လက်ထဲ၌ ပေတိုကျမ်းကို ပွေ့ပိုက်ထားသည်။
သူသည် ဤပေတုကျမ်း၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ နန်ယွဲ့ဆရာကြီး၏ တည်နေရာကို တွက်ချက်ရန် ကြိုးပမ်းနေခြင်း ဖြစ်၏။
သူသည် အမှောင်ဖုံးကွယ်ခြင်း တန်ခိုးပညာကို လေ့ကျင့်ထားသဖြင့် မူလကပင် ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖုံးကွယ်နိုင်သလို တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တွက်ချက်ခြင်း ပါရမီကိုလည်း မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။
ယခုအခါ ပေတုကျမ်း၏ ကြယ်တာရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်ကို တွက်ချက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
ကောင်းကင်လူသားများကို အောက်ကမ္ဘာသို့ ဆင်းသက်ရန် ကူညီပေးခဲ့သည့်သူနှင့်မူ သူ ဆက်စပ်မှု မရှိခဲ့ချေ။
သို့သော်လည်း ဤနန်ယွဲ့ဆရာကြီးကိုမူ ယခုလေးတင် ပုံရိပ်ထဲတွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး နာမည်ကိုလည်း သိရှိထားသဖြင့် နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ တွက်ချက်ရသည်မှာ ပိုမိုလွယ်ကူပေသည်။
ပေတုကျမ်းသည် အလွန်တရာ ကျယ်ပြောလှသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး စိတ်နှလုံးကို တုန်လှုပ်စေသည်။
လီယန်ချူသည် ယခုအခါ ကြယ်တာရာကောင်းကင်ကြီးထဲတွင် မတ်တပ်ရပ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အလွန်တရာ ထူးခြားဆန်းပြားသော အခြေအနေတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်ကို တွက်ချက်ခြင်းမှာ အလွန်တရာ အန္တရာယ်များလှပြီး အနည်းငယ်မျှ သတိလွတ်သွားပါက ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်၏ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရလိမ့်မည် ဖြစ်၏။
ကျွေ့ဟွာသည် ဘေးမှနေ၍ ရွှေဝါရောင်စစ်လှံကို ကိုင်ဆောင်ကာ သူ့အတွက် အစောင့်အရှောက် ပြုလုပ်ပေးရင်း မျက်လုံးများထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ရှိနေသည်။
လီယန်ချူသည် ဤကိစ္စကို တွက်ချက်နေစဉ် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူနှင့် အပြန်အလှန် စစ်တုရင်ကစားသကဲ့သို့ ယှဉ်ပြိုင်နေသည်ကို ခံစားမိလိုက်ရသည်။
"အရှေ့တောင်ဘက်၊ မဟုတ်ဘူး၊ အနောက်မြောက်ဘက်၊ အနောက်တောင်ဘက်။"
"ဒီလူက တုံ့ပြန်တာ တော်တော်လေး လျင်မြန်တာပဲ၊ ဒါဆိုရင်လည်း တစ်ချက်လောက် ယှဉ်ပြိုင်ကြည့်တာပေါ့။"
လီယန်ချူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ကြည်လေးနက်နေပြီး ပေတုကျမ်း၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ထိုလူ၏ တည်နေရာကို တွက်ချက်နေတော့သည်။
ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်မှာ တစ်ခါတစ်ရံ ဝေဝါးသွားပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ကြည်လင်လာကာ မကြာခဏ နှောင့်ယှက်ခြင်းကို ခံနေရသည်။
ပေတုကျမ်းသည် ထူးခြားဆန်းပြားသော အရှိန်အဝါများကို ဆက်တိုက် ထုတ်လွှတ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး လီယန်ချူကို ထိုအထဲ၌ ဖုံးလွှမ်းထားသည်။
…………
ချင်းချန်တောင်၊
ဤနေရာတွင် ကျင့်ကြံသူများက နတ်ပြည်တက်လှမ်းခြင်း အလင်းတန်းကို လာရောက်လေ့လာကြသည့် နေရာတစ်ခု ရှိပေသည်။
မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦးမှာ မျက်နှာအမူအရာ အလွန်တရာ လေးနက်နေပြီး ပါးစပ်မှလည်း တိုးတိုးရေရွတ်နေသည်။
"မဟူတ်သေးဘူး၊ ဘယ်လိုလူမျိုးက ငါ့ရဲ့တည်နေရာကို တွက်ချက်နေလို့ ငါ့ကို ဒီလောက်အထိ ထိတ်လန့် စိုးရိမ်စေရတာလဲ။"
သူသည် မိမိ၏ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် ဖုံးကွယ်ခြင်းစွမ်းရည်ကို အဆက်မပြတ် အသုံးပြု၍ ထိုလူနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နေသော်လည်း ပိုမိုလေးလံထိုင်းမှိုင်းလာသည်ကိုသာ ခံစားနေရသည်။
တောင့်ခံနိုင်ရန် ခက်ခဲလှပေသည်။
"အဲဒီ စီနီယာကြီးကလွဲရင် ဒီခေတ်မှာ တွက်ချက်ခြင်းပညာရပ်မှာ ငါ့ထက် သာလွန်တဲ့သူ မရှိနိုင်ဘူး။"
နန်ယွဲ့ဆရာကြီးက တိုးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။
အတန်ကြာပြီးနောက် အာခေါင်ထဲမှ သွေးတစ်လုပ် တက်လာသဖြင့် လူမသိသူမသိအောင် ချက်ချင်းပင် မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်လျက် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။
သူ၏ ခါးတွင် ဖုန်းရွှေ ခေါင်းလောင်းများ ချိတ်ဆွဲထားရာ စုစုပေါင်း ခုနစ်ဆင့်၊ ရှစ်ဆင့်ခန့် ရှိပြီး ဘယ်လက်တွင် သံလိုက်အိမ်မြှောင်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ညာလက်တွင် လိပ်ခွံတစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်လျက် တိမ်စီး၍ ထွက်ခွာသွားရင်း ပါးစပ်မှလည်း မန္တန်များကို မပြတ်ရွတ်ဆိုနေသည်။
သူသည် တက်လှမ်းခြင်းနေရာ၏ ထူးခြားဆန်းပြားမှုများကို အသုံးပြု၍ ဤကဲ့သို့သော ခံစားချက်ကို ဖုံးကွယ်ရန် ကြံရွယ်ခြင်း ဖြစ်၏။
ဝါးတောင်သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ခံစားချက်မှာ အနည်းငယ် သက်သာသွားသော်လည်း မကြာမီမှာပင် နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် အကြည့်ခံလိုက်ရပြန်သည်။
သူသည် ဆက်လက်၍ ကိုယ်ဟန်ကို လှုပ်ရှားကာ ထွက်ခွာသွားပြန်ရာ ခုန်ထုံသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ခွန်လွန်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ခွန်လွန် တက်လှမ်းခြင်းနေရာတွင် ကျင့်ကြံသူများစွာ ရှိနေကြပြီး သူသည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သော နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေကာ တက်လှမ်းခြင်း အလင်းတန်း၏ ရှေ့တွင် လာရောက်လေ့လာနေတော့သည်။
ဤနေရာတွင် တက်လှမ်းခြင်း အလင်းတန်းကို လာရောက်လေ့လာနေကြသည့် ကျင့်ကြံသူများထဲတွင် ခေါင်း၌ ရှေးဟောင်းသရဖူကို ဆောင်းထားသော်လည်း မျက်လုံးအစုံမှာ လူငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ တောက်ပနေသည့် သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦးက ရုတ်တရက် အံ့ဩသံတစ်ချက် ပြုလုပ်လိုက်သည်။
သူ၏ ဘေးတွင် အလွန်တရာ သန့်စင်ပြီး ထူးခြားလှပသော မိန်းကလေးတစ်ဦး ရှိနေပြီး အရေပြားမှာ ဖြူစင်ဝင်းပကာ လက်ကောက်ဝတ်နှင့် ခြေကျင်းဝတ်တို့တွင် ကြိုးနီများကို ချည်နှောင်ထားပြီး စရိုက်အမူအရာမှာ ဒေါင်းတစ်ကောင်ကဲ့သို့ မာန်တက်နေကာ ရောင်စုံဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။
မိန်းကလေးက စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်မှာ-
"အဖိုး၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ။"
သက်ကြီးရွယ်အိုက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး-
"ဘာမှမဖြစ်ဘူး၊ ဒီတက်လှမ်းခြင်း အလင်းတန်းကို ဆက်ပြီး လေ့လာပါ၊ စောစောစီးစီး တက်လှမ်းနိုင်အောင် ကြိုးစားပြီး လူသားကမ္ဘာနဲ့ ဝေးဝေးမှာ နေကြရအောင်။"
မိန်းကလေး၏ မျက်လုံးအစုံမှာ အလွန်တရာ ကြည်လင်လှပြီး ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဆက်လက်၍ မမေးမြန်းတော့ဘဲ ခွန်လွန်၏ တက်လှမ်းခြင်း အလင်းတန်းကိုသာ ဆက်လက်လေ့လာနေတော့သည်။
သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ သစ်ပင်ပန်းမာန်တို့၏ သင်းပျံ့သောရနံ့များ စတင်ထွက်ပေါ်လာရာ သက်ကြီးရွယ်အိုက သတိပြန်ဝင်လာပြီး ချက်ချင်းပင် လက်ညှိုးဖြင့် အနည်းငယ် တို့ထိလိုက်သည်။
အလင်းတန်းတစ်ခု သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ကြိုးနီပေါ်မှ ထူးခြားဆန်းပြားသော အရှိန်အဝါများ ပြန့်လွင့်သွားတော့သည်။
"မင်းရဲ့ အရှိန်အဝါတွေကို အပြင်ကို မထုတ်လွှတ်နဲ့၊ သူတစ်ပါးရဲ့ အကြည့်ခံရရင် အသက်အန္တရာယ် ကြုံရလိမ့်မယ်။"
မာန်တက်နေသော ဒေါင်းကဲ့သို့ မိန်းကလေးက ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။
သက်ကြီးရွယ်အိုက ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက် ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ တွေးတောလိုက်သည်။
"အဲဒီ လူငယ်က နောက်ဆုံးတော့လည်း ဘေးဒုက္ခနဲ့ ကြုံတွေ့ရပြီပဲ၊ သူက အကျိုးဆက်တွေနဲ့ ပတ်သက်နေပြီး စိတ်သဘောထား မမှန်ကန်ဘူး၊ ငါ သူ့ဆီကနေ ဝေးဝေးမှာ နေရမယ်၊ ငါတို့ မြေးအဖိုးနှစ်ယောက်ကို ဒုက္ခမပေးနိုင်အောင်လို့။"
ထိုသို့ တွေးတောပြီးနောက် သူသည် မိန်းကလေးကို ဆွဲခေါ်ကာ ချက်ချင်းပင် ထွက်ခွာသွားတော့ရာ ခွန်လွန်နှင့် ဝေးရာသို့ အလျင်အမြန် သွားရောက်ကြတော့သည်။
…………
ခွန်လွန် တက်လှမ်းခြင်းနေရာ၊
နန်ယွဲ့ဆရာကြီးသည် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ တစ်ခါတစ်ရံ ရူးသွပ်သွားပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ကြည်လင်လာကာ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် မအောင့်နိုင်တော့ဘဲ ဟစ်အော်လိုက်ပြီး သွေးအမြောက်အမြား အန်ထုတ်လိုက်တော့သည်။
နောက်ဆုံးတွင်မူ သူ၏ နတ်မျက်စိတွက်ချက်ခြင်းပညာမှာ အခြားသူ၏ ချေဖျက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရချေပြီ။
ဤနေရာတွင် တက်လှမ်းခြင်း အလင်းတန်းကို လာရောက်လေ့လာနေကြသည့် ကျင့်ကြံသူများစွာမှာ စိတ်ထဲတွင် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားကြပြီး ဤလူက အသံကျယ်ကျယ် ဟစ်အော်သဖြင့် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုကို ဖျက်ဆီးပစ်သည်ဟု တွေးတောမိကြသည်။
…………
အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ လီယန်ချူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် ပေတုကျမ်းကို ပွေ့ပိုက်ထားရင်း ရုတ်တရက် မျက်လုံးပွင့်လာကာ-
"မင်းကို ရှာတွေ့ပြီ။"
သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် ရုပ်ခန္ဓာထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားပြီး ကျွေ့ဟွာကို ထိုလူ၏ တည်နေရာကို ပြောပြလိုက်သည်။
ချက်ချင်းပင် ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် လင်းလက်သော အလင်းတန်းနှစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်း၍ ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။
နန်ယွဲ့ဆရာကြီးသည် လူသားကမ္ဘာ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ပေါက်ကြားအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး နတ်မျက်စိတွက်ချက်သူဟု ကျော်ကြားကာ လျှို့ဝှက်ချက်များစွာကို သိရှိထားသဖြင့် သူ့ကို မသတ်ပစ်ပါက နောင်တွင် အဆုံးမရှိသော ဘေးဒုက္ခများ ကြုံတွေ့ရလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။