အခန်း (၁၁၂၉-၁၁၃၀)

အခန်း ၁၁၂၉ လူငယ်အဘိုးအို

ခွန်လွန်တောင်ကို ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ တောင်တန်းပေါင်းစုံ၏ ဘိုးဘေးကြီးဟု တင်စားခေါ်ဆိုကြပြီး ၎င်း၏အတွင်း၌ ရှေးဟောင်းလျှို့ဝှက်ချက်များစွာ ကိန်းအောင်းနေပေသည်။ ဤနေရာ၏ ဖုန်းရွှေမြေပြင်အနေအထားမှာလည်း အလွန်တရာ ထူးခြားဆန်းပြားလှပြီး နဂါးသွေးကြောများ တည်ရှိကာ နတ်ဘုရားစွမ်းအင်များ ထူထပ်သိပ်သည်းလှ၏။

ထို့အပြင် နတ်ပြည်တက်လှမ်းခြင်းနေရာ၏ ထူးခြားသော သဘာဝကြောင့် ပင်ကိုယ်ကပင် ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖုံးကွယ်တားဆီးနိုင်သည့်အပြင်၊ ၎င်း၏အတွင်း၌ ရှေးဟောင်းမန္တန်အစီအရင်များနှင့် တားမြစ်ချက်ပေါင်းများစွာ ကွန်ရက်သဖွယ် ဖြန့်ကြက်တည်ရှိနေပေသည်။

နန်ယွဲ့ဆရာကြီးသည် ယခုအခါ မျက်စိ၊ နား၊ နှာ၊ ပါးစပ် စသည့် မျက်နှာအင်္ဂါခုနစ်ပေါက်မှ သွေးများ စီးကျနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ကိုယ်ဟန်ကို တစ်ချက်လှစ်ခနဲ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး လေထဲသို့ ခုန်ပျံကာ ဝုန်းဒိုင်းကြဲနေသော နှင်းမုန်တိုင်းထဲတွင် ကိုယ်ယောင်ဖျောက်လိုက်တော့သည်။

"ငါ့ကို တစ်ယောက်ယောက်က အကြည့်ခံလိုက်ရပြီဆိုမှတော့... ဒီခွန်လွန်တောင်ထဲမှာပဲ ကိုယ်ရောင်ဖျောက်ပြီး ပုန်းနေတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။"

ဟု နန်ယွဲ့ဆရာကြီးက စိတ်ထဲမှ တွေးတောလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် သူ၏လက်ထဲရှိ ရတနာလက်နက်အချို့သည် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်လာပြီး သူ၏ကိုယ်ပေါ်ရှိ အရှိန်အဝါများကို ဖုံးကွယ်ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် တောင်ချောက်ကမ္ဘာတစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး နှင်းမုန်တိုင်းထဲ၌ ပုန်းကွယ်နေစဉ်မှာပင်—

အတိုင်းအတာ ကြီးမားလှသော ရှေးဟောင်းသားရဲကြီးတစ်ကောင်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် စစ်မှန်သန့်စင်သော အမည်းနှင့် အဖြူရောင် အရောင်နှစ်မျိုးသာ ရှိပြီး၊ တစ်ချက် အသက်ရှူသွင်း ရှူထုတ်လိုက်တိုင်း ကြီးမားလှသော စွမ်းအင်ဝဲဂယက်ကြီးများကို ဖြစ်ပေါ်စေကာ ယင်နှင့်ယန် စွမ်းအင်နှစ်မျိုး စီးဆင်းလည်ပတ်နေပုံမှာ အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်လှပေသည်။

"သံစားသားရဲ ပါလား။"

နန်ယွဲ့ဆရာကြီး၏ စိတ်လုံး တုန်လှုပ်သွားရသည်။ ဤရှေးဟောင်းသားရဲကြီးက သူ့ကို အလွန် ကြီးမားသော ဖိအားများကို ပေးဆောင်နေခြင်း ဖြစ်၏။

"ဒီသံစားသားရဲကို အသုံးချပြီး ငါ့ရဲ့ကိုယ်ဟန်ကို ဖုံးကွယ်ရင်ကောင်းမလား... ဒါမှမဟုတ် ကျားကိုသုံးပြီး ဝံပုလွေကို နှင်တဲ့ပညာ ကို အသုံးပြုပြီး ဒီရှေးဟောင်းသားရဲကြီးနဲ့ ဟိုလူကို တိုက်ခိုက်ခိုင်းရင် ကောင်းမလား။"

နန်ယွဲ့ဆရာကြီး၏ မျက်လုံးများက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ လင်းလက်သွားခဲ့သည်။

သူသည် ဤကိစ္စ၏ ကောင်းကျိုးဆိုးပြစ်ကို တွက်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်၏ တုံ့ပြန်ချက်ကြောင့် သူ အံ့အားသင့်သွားရသည်။ ဤသံစားသားရဲ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖုံးကွယ်ပေးထားခြင်း ဖြစ်၏။

"ဒီသံစားသားရဲရဲ့ သခင်ဟာ ဘယ်လိုမှ သာမန်လူ ဖြစ်မနေနိုင်ဘူး၊ ဒါဆိုရင်လည်း ကောင်းတာပေါ့... တကယ်လို့ ငါ အမိခံရရင် ဒီသံစားသားရဲကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်ပြီး ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်နေတဲ့ အချိန်မှာ ထွက်ပြေးရမယ်။"

ခွန်လွန်တောင်တွင် နှင်းမုန်တိုင်းများ ပြင်းထန်ပြီး ရာသီဥတုမှာ အလွန်တရာ အေးစက်လှပေသည်။ ရှေ့မှောက်ရှိ လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်း၍ လင်းလက်သော အလင်းတန်းနှစ်ခု ပျံသန်းရောက်ရှိလာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာသောအခါ လူငယ်တာအိုဆရာတစ်ပါးနှင့် ဝတ်စုံနက်နှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်နေချေပြီ။

လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးအစုံမှာ နတ်ဘုရားမီးအိမ်ကဲ့သို့ တောက်ပနေပြီး လက်ထဲတွင် မှန် တစ်ချပ်ကို ပွေ့ပိုက်ထားကာ၊ ၎င်းမှန်ပေါ်တွင် တရားဓမ္မအရှိန်အဝါများ စီးဆင်းလျက် တိမ်တိုက်အလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

"ကောင်းကင်လူသားတွေနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး လူသားကမ္ဘာရဲ့ သစ္စာဖောက် လုပ်နေတဲ့ကောင်... အခုထိ ငါ့ရှေ့ကို ဒူးထောက်မထွက်လာသေးဘူးလား။"

လီယန်ချူ၏ အသံမှာ မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ဟိန်းထွက်သွားတော့သည်။

ကျွေ့ဟွာသည် နတ်သားရဲ တိထင် ၏ နားအကြားအာရုံ တန်ခိုးပညာကို တတ်မြောက်ထားသည့်အပြင်၊ ရှစ်ခွင်မှန်နှင့် လီယန်ချူ၏ နတ်မျက်စိ တွက်ချက်ခြင်းပညာရပ်တို့ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ မကြာမီမှာပင် နန်ယွဲ့ဆရာကြီး၏ တည်နေရာကို အတိအကျ သိရှိသွားခဲ့သည်။ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတစ်ခု ကျရောက်သွားသဖြင့် နန်ယွဲ့ဆရာကြီး၏ စိတ်နှလုံး တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားရတော့သည်။

သူသည် ဤကိစ္စမှာ အလွန်တရာ အန္တရာယ်များလှကြောင်း သိရှိထား၏။ ယခင်က လီရှန်တာအိုနန်းတော် ရှေ့တွင် သူသည် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ဝင် အမျိုးသား 'ချင်းယဲ့' ကို ကူညီ၍ နတ်ဘုရားလက်နက်ကို လုယူခဲ့ဖူးသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ချင်းယဲ့ သေဆုံးသွားခဲ့သော်လည်း သူသည် ထိုစီနီယာအဘိုးအိုကြီး၏ လမ်းညွှန်မှုကြောင့် အရှုပ်အထွေးများနှင့် ဝေးရာတွင် နေထိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်က ဤလူငယ်တာအိုဆရာမှာ မြေပြင်နတ်ဘုရား အဆင့်သို့ပင် မရောက်ရှိသေးသော်လည်း၊ သူ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါမှာ လူကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေခဲ့ပြီး ကံကြမ္မာမှာလည်း အလွန်တရာ မာကျောလှပေသည်။

"ဒုက္ခပါပဲ... မထင်မှတ်ဘဲ သူနဲ့ တည့်တည့်တိုးရတယ်လို့။"

နန်ယွဲ့ဆရာကြီး၏ စိတ်ထဲမှ တုန်လှုပ်ခြောက်ချားသွားရသည်။

ယခုအခါ လီယန်ချူမှာ မြေပြင်နတ်ဘုရား အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး လူသားကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို နှိပ်နင်းထားနိုင်ချေပြီ။ ဤလူသားကမ္ဘာ၏ အနှိုင်းမဲ့ အစွမ်းထက်ဆုံး လူငယ်တာအိုဆရာနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူသည် ချက်ချင်းပင် လက်ထဲရှိ ဖုန်းရွှေခေါင်းလောင်းကို ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ၊ ၎င်းမှာ လင်းလက်သော အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားတော့သည်။ ၎င်း၏ ပစ်မှတ်မှာ ထိုရှေးဟောင်းသားရဲကြီး ဖြစ်၏။

သံစားသားရဲသည် ယခုအခါ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တွင် ရှိနေပြီး၊ သူသည် အဘိုးအိုကြီး၏ လမ်းညွှန်မှုကို ခံရပြီးနောက် သွေးမျိုးဆက်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် နိုးထလာခဲ့သဖြင့် အရှိန်အဝါမှာ အလွန်တရာ ကြံ့ခိုင်သန်မာနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ကျင့်ကြံခြင်းအခြေအနေမှ နိုးထလာပြီးနောက် အလွန်တရာ ဒေါသထွက်သွားရတော့သည်။

နန်ယွဲ့ဆရာကြီးသည် ချက်ချင်းပင် တန်ခိုးပညာရပ်ကို လည်ပတ်လိုက်ပြီး မိမိ၏ အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်လိုက်သည်။

"ဒီသံစားသားရဲနဲ့ လူငယ်တာအိုဆရာတို့ တိုက်ခိုက်နေတဲ့အချိန် ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်နေတုန်း ငါ ထွက်ပြေးရမယ်။"

ဟု စိတ်ထဲမှ ကြံစည်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူသည် အံ့အားသင့်စရာကောင်းသော အသံတစ်ချက်ကို ကြားလိုက်ရ၏။ သံစားသားရဲသည် လူသားဘာသာစကားကို ပြောဆိုလိုက်ပြီး အသံမှာ အလွန်တရာ လေးလံထိုင်းမှိုင်းလှကာ မိုးချုန်းသံကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"သခင်... မင်း ရောက်လာပြီလား။"

နန်ယွဲ့ဆရာကြီး : "……………………"

ဒါက တစ်ဖွဲ့တည်း ဖြစ်နေတာပဲ။

သံစားသားရဲမှာ ထိုအဘိုးအိုကြီး၏ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် ဖုံးကွယ်ပေးခြင်းကို ခံထားရပြီး ခွန်လွန်တောင်တွင် နတ်ဘုရားစွမ်းအင်များကို စုပ်ယူ၍ ကျင့်ကြံနေခြင်း ဖြစ်သဖြင့်၊ အလောတကြီး အချိန်အတွင်း၌ နန်ယွဲ့ဆရာကြီးသည် သူနှင့် လီယန်ချူတို့၏ ပတ်သက်မှုကို မတွက်ချက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

နန်ယွဲ့ဆရာကြီးမှာ ကိုယ်ဟန်ကို လှုပ်ရှား၍ ထွက်ပြေးရန် ပြင်ဆင်လိုက်စဉ်မှာပင် ရှစ်ခွင်မှန်၏ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ကိုယ်ဟန်ကို ရုတ်တရက် ဖုံးလွှမ်းသွားသဖြင့် သူသည် လှုပ်ရှား၍မရတော့ဘဲ ဝိညာဉ်ပါ ချည်နှောင်ခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

လီယန်ချူသည် လက်ကို မြှောက်လိုက်ရုံမျှဖြင့် သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးကို လေထဲသို့ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

"ဒီလူက ကောင်းကင်လူသားတွေနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး လူသားကမ္ဘာရဲ့ ပါရမီရှင်တွေကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တာ၊ ဒါကြောင့် သူ့နောက်ကို လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနေတာ "

ဟု ပြောကြားလိုက်သည်။

နန်ယွဲ့ဆရာကြီးသည် စိတ်ထဲမှ ခါးသီးသွားရပြီး၊ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မျက်လုံးအစုံက မိမိကို စိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုအချိန်တွင် ၎င်းသားရဲကြီး၏ အသက်ရှူသံမှာ လေမုန်တိုင်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ဤရှေးဟောင်းသားရဲကြီး၏ စိုက်ကြည့်ခြင်းကို ခံရသောအခါ စိတ်နှလုံးထဲမှ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကာ ရေခဲတိုက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

လီယန်ချူသည် ဤနန်ယွဲ့ဆရာကြီးကို ကြည့်ရှုလျက် တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မင်းက နတ်မျက်စိတွက်ချက်သူလို့ အမည်ခံထားပြီး ကောင်းကင်လူသားတွေနဲ့ ပူးပေါင်းခဲ့တယ်၊ မင်းရဲ့ အရိုးတွေကို အမှုန့်ကြိတ်ပြီး ကောင်းကင်မီးအိမ် အဖြစ် ထွန်းညှိပစ်ရမယ်။"

နန်ယွဲ့ဆရာကြီး ထိတ်လန့်သွားရပြီး-

"တာအိုဆရာကြီး ညှာတာပေးပါ၊ ကျွန်တော်က ဗေဒင်တွက်တဲ့သူတစ်ယောက်သာသာ ပါ၊ သားသတ်သမားရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက အလွန်မြင့်မားပြီး နောက်ကွယ်မှာလည်း ကောင်းကင်လူသားတွေ ရှိနေတာမို့လို့ သူ မေးမြန်းတာကို ကျွန်တော် ဘယ်လိုလုပ် မပြောဘဲ နေနိုင်မှာလဲ။"

လီယန်ချူက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်

"ငါ သူ့ရဲ့ဝိညာဉ်ကို ရှာဖွေပြီးပြီ။"

နန်ယွဲ့ဆရာကြီး ချက်ချင်းပင် ဆွံ့အသွားရတော့သည်။

"ပြောစရာ စကားမရှိတော့ဘူးလား... မင်း အတော်လေး စိတ်အားထက်သန်နေတာကို ငါ မြင်ပါတယ်၊ ရှဲ့ဝမ်ရင်က မိခင်ဝမ်းတွင်းက ပဟေဠိကို ချိုးဖျက်မှာကို ကြောက်လို့ စောစောစီးစီး သတ်ပစ်ရမယ်လို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။"

လီယန်ချူက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"………………" နန်ယွဲ့ဆရာကြီး။

ဒါကို ဘယ်လို ထပ်ပြီး ဆင်ခြေပေးရဦးမှာလဲ။ သားသတ်သမားမှာ အသတ်ခံရပြီးပြီ ဖြစ်ကာ ဝိညာဉ်ပါ ရှာဖွေခြင်း ခံလိုက်ရချေပြီ။

"ငါက ကောင်းကင်လူသားတွေကို အောက်ကမ္ဘာကို ဖိတ်ခေါ်တဲ့သူကို ရှာနေတာ၊ မင်း တကယ်လို့ သူ့ရဲ့ သတင်းအချက်အလက်ကို ပေးနိုင်ရင် ငါ မင်းရဲ့အသက်ကို ချမ်းသာခွင့်ပေးမယ်။"

လီယန်ချူက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

နန်ယွဲ့ဆရာကြီး၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားခဲ့သည်။ ရှေ့မှောက်ရှိ လူငယ်တာအိုဆရာမှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သတ်ဖြတ်သူတစ်ဦး ဖြစ်ရာ၊ ဤကိစ္စတွင် အလှည့်အပြောင်း ရှိနေသေးသည်လား။

သူသည် မိမိ၏ ကံကြမ္မာ ကောင်းကျိုးဆိုးပြစ်ကို တွက်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ၊ မိမိ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် သွေးအလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်း ဘေးဒုက္ခများ ရစ်သိုင်းနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့်—

"တာအိုဆရာကြီးက ကျွန်တော့်ကို ညာနေတာပဲ... တာအိုဆရာကြီးရဲ့ အလေ့အထအရ လက်အောက်မှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ ထားလေ့မရှိပါဘူး။"

နန်ယွဲ့ဆရာကြီးက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဟဲဟဲ" လီယန်ချူက ရယ်မောလိုက်သည်။

မိမိ၏ စိတ်ကူးကို တစ်ပါးသူက ရိပ်မိသွားသော်လည်း မည်သည့် အိုးတိုးအမ်းတမ်း ဖြစ်ခြင်းမျှ မရှိချေ။ ဤလူမှာ နတ်မျက်စိတွက်ချက်ခြင်း ပညာကို တတ်မြောက်ထားသူပီပီ လှည့်စားရန် အလွန်ခက်ခဲလှပေသည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း ငါ စကားအသစ် ပြန်ပြောမယ်... မင်း ဒီလူရဲ့ သတင်းအချက်အလက်ကို ပေးရင် ငါ မင်းကို မနှိပ်စက်ဘဲ တစ်ချက်တည်းနဲ့ သေခွင့်ပေးမယ်။"

လီယန်ချူက ဆိုလိုက်သည်။

နန်ယွဲ့ဆရာကြီး တိတ်ဆိတ်သွားပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံတွက်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် လီယန်ချူကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ— ဤစကားမှာ အမှန်ကန်ဆုံး စကား ဖြစ်နေချေပြီ။ ထိုတာအိုဆရာမှာ ခုနက မိမိကို နှိပ်စက်ရန် ကြံရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်၏။

"ကျွန်တော်လည်း ဒီလူရဲ့ သဲလွန်စကို ရှာမတွေ့ပါဘူး၊ ဒီလူက အလွန်တရာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လွန်းလို့ ကျွန်တော် တစ်ကြိမ် တွက်ချက်ဖို့ ကြိုးစားဖူးပေမယ့် ကြီးမားလှတဲ့ ထိတ်လန့်ချောက်ချားစရာတွေကိုပဲ တွေ့ခဲ့ရတယ်"

နန်ယွဲ့ဆရာကြီးက ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် အပြစ်ကို ဆေးကြောတဲ့အနေနဲ့ ကူညီပေးနိုင်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် တွက်ချက်ခြင်း ပညာရပ်မှာ အလွန် နှံ့စပ်ကျွမ်းကျင်တာမို့လို့ နောင်မှာ ကောင်းကင်လူသားတွေ လှုပ်ရှားမှု ရှိလာရင် စောစောစီးစီး သိရှိနိုင်လိမ့်မယ်။"

သူက အလွန်တရာ ရိုးသားစွာ ပြောကြားလိုက်သည်။

"မင်း ပြောတာ အမှန်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ငါ မင်းကို ချန်ထားလို့ မရဘူး... နောင်ကျရင် မင်း ပြောတဲ့စကားတွေက ကိုးလုံးအမှန် တစ်လုံးအမှား ဖြစ်နေရင် ငါ့ရဲ့ ကိစ္စကြီး ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်။"

လီယန်ချူက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

နန်ယွဲ့ဆရာကြီး : "………………"

ဒါဆိုရင် ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့ကို နှိပ်စက်တော့မှာပေါ့။

သူ၏ စိတ်ကူးများ အလျင်အမြန် လည်ပတ်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"သားသတ်သမားအပြင် ကောင်းကင်လူသားတွေရဲ့ အမိန့်ကို နာခံတဲ့ နောက်ထပ် မြေပြင်နတ်ဘုရား တစ်ယောက် ရှိသေးတယ်၊ ကျွန်တော် သူ့ရဲ့ တည်နေရာကို သိပါတယ်... တကယ်လို့ တာအိုဆရာကြီးက ကျွန်တော့်ကို လွှတ်ပေးမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် အကုန် ပြောပြပါ့မယ်။"

လီယန်ချူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး-

"နောက်ထပ် တစ်ယောက် ရှိသေးတယ် ဟုတ်လား... အမှန်ပဲလား။"

နန်ယွဲ့ဆရာကြီး ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီး-

"အမှန်ကန်ဆုံးပါပဲ... တကယ်လို့ လိမ်ညာခဲ့ရင် မိုးကြိုးပစ်ခံရပြီး သေပါစေဗျာ။"

လီယန်ချူက ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငြိမ့်ပြလိုက်ပြီး-

"ဒါဆိုရင်လည်း ကောင်းပြီ။"

လီယန်ချူ စကားပြောပြီးနောက် နန်ယွဲ့ဆရာကြီးသည် တစ်စုံတစ်ရာ ထူးဆန်းနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး စိတ်ထဲမှ သတိပြုလိုက်စဉ်မှာပင်—

ဘုန်း

ပြင်းထန်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီးနှင့်အတူ နန်ယွဲ့ဆရာကြီး၏ ဦးခေါင်းမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ရပြီး၊ ဦးခေါင်းခွံ အစအနများနှင့် သွေးသားများမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖိတ်စင်ကျရောက်သွားတော့သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ လွင့်ပျံလျက် အလောင်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး လီယန်ချူ၏ လက်ထဲသို့ အဖမ်းခံလိုက်ရကာ၊ စကားပင် မပြောရသေးမီမှာပင် လီယန်ချူက လက်ဖြင့် ဆုပ်ချေပစ်လိုက်တော့သည်။

လီယန်ချူသည် ဝိညာဉ်စုပ်ယူခြင်း တန်ခိုးပညာကို လည်ပတ်လိုက်ရာ၊ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ဖြင့် နန်ယွဲ့ဆရာကြီး၏ ဝိညာဉ်ကို ရှာဖွေရန်မှာ မည်သည့် ထောက်ကန့်မှုမျှ မရှိချေ။ သူ အဘယ်ကြောင့် ထိုလူ့စကားကို နားထောင်ပြီး အမှန်အမှား ခွဲခြားနေရဦးမည်နည်း။ နန်ယွဲ့ဆရာကြီးမှာ အေးချမ်းစွာ သေဆုံးသွားခဲ့ခြင်း မဟုတ်ချေ။

လီယန်ချူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ အလွန်တရာ ကြံ့ခိုင်လှသဖြင့် နန်ယွဲ့ဆရာကြီး၏ ဝိညာဉ်ကို အလွန် လျင်မြန်စွာ ချေဖျက်ပစ်လိုက်သည်။ ခဏမျှ ကြာပြီးနောက် သူသည် မျက်လုံးအစုံကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။

"သူ သိနေတာ မဆန်းပါဘူး... ဒီလူက ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ ဒီခွန်လွန်တောင်ထဲမှာပဲ ရှိနေတာကိုး။"

ဟု လီယန်ချူက ရေရွတ်လိုက်သည်။

ကျွေ့ဟွာက အံ့အားသင့်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်

"သူ ပြောတဲ့ မြေပြင်နတ်ဘုရားက ဒီခွန်လွန်တောင်ထဲမှာပဲ ရှိနေတာလား။"

လီယန်ချူက ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီး-

"မှန်တယ်... ခွန်လွန်တောင် ယွီယင် ဂိုဏ်းရဲ့ ယခင် မျိုးဆက် ဂိုဏ်းချုပ်ပဲ။"

ကျွေ့ဟွာ တွေဝေသွားရပြီး-

"ယွီယင်ဂိုဏ်း... ကြားရတာ တော်တော်လေး ရင်းနှီးနေသလိုပဲ။"

"ဟိုဘက်ကို သွားကြည့်ရင် မှတ်မိသွားလိမ့်မယ်။"

လီယန်ချူက ပြောလိုက်သည်။

သံစားသားရဲသည် ချက်ချင်းပင် အနားသို့ တိုးကပ်လာသည်။

"သခင်... ကျွန်တော်ကော။"

လီယန်ချူက ပြောသည်

"လူသားကမ္ဘာမှာ တိုက်ပွဲဝင်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားတွေ လိုအပ်နေတယ်၊ ခွန်လွန်တောင်မှာ ဆက်ပြီး ကျင့်ကြံမနေနဲ့တော့... ဒီကိစ္စ ပြီးသွားရင် ငါနဲ့အတူ တောင်အောက်ကို ဆင်းရမယ်။"

သံစားသားရဲ၏ မျက်နှာတွင် အံ့ဩဝမ်းသာသော အမူအရာများ ပြည့်နှက်သွားပြီး ငါ သခင်နဲ့အတူ တောင်အောက်ကို ဆင်းရတော့မယ်။

လီယန်ချူသည် ကိုယ်ဟန်ကို တစ်ချက် လှစ်ခနဲ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ကျွေ့ဟွာနှင့်အတူ သံစားသားရဲ၏ နောက်ကျောပေါ်သို့ ထိုင်လိုက်ကာ၊ ၎င်းသားရဲကြီးကို တည်နေရာကို ပြောပြလိုက်သည်။ သံစားသားရဲသည် ကိုယ်ဟန်ကို လှုပ်ရှား၍ ထွက်ခွာသွားရာ အရှိန်မှာ အလွန်တရာ မြန်ဆန်လှသဖြင့် လေဟာနယ်ကိုပင် ဆုတ်ဖြဲပစ်နိုင်ပုံရသည်။

လီယန်ချူနှင့် ကျွေ့ဟွာတို့မှာ ၎င်း၏ပေါ်တွင် ထိုင်နေရင်း ပြင်းထန်လှသော နောက်ပြန်ဆွဲအားကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"အတော်လေး ကောင်းမွန်တာပဲ... ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားကြီးတွေရဲ့ စီးတော်ယာဉ်ပီပီ သဘာဝကျပါတယ်။"

ဟု လီယန်ချူက ရေရွတ်လိုက်သည်။

ကျွေ့ဟွာက သူ၏ နားအနားသို့ တိုးကပ်၍ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"နောင်ကျရင် နင် ငါ့ကိုပဲ စီးပါတော့လား။"

လီယန်ချူက သူမ၏ ဦးခေါင်းကို အနည်းငယ် ပုတ်လိုက်သည်။

"နောက်မှပေါ့။"

………………

ခွန်လွန်တောင် ရွှေကျောက်စိမ်းတောင်ထိပ်

တောင်ပေါ်တွင် ကျင့်ကြံသူများ၏ ဂိုဏ်းတစ်ခု ရှိနေပြီး ၎င်းမှာ ယွီယင်ဂိုဏ်း ဖြစ်၏။ ယွမ်ရှုကျန့်ရန် သည် ဤနေရာတွင် ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး တပည့်များကို ဦးဆောင်ကာ ယွီယင်ဂိုဏ်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမ၏ တပည့် ဇီရွှမ်း မှာလည်း ဤနေရာတွင် ကျင့်ကြံနေသလို၊ ဆွန်းနီ ကို စီးရသည်ကို နှစ်သက်သော အနှိုင်းမဲ့ အလှပိုင်ရှင် မိန်းကလေး ချင်းလော့ရွှမ်း မှာလည်း ယခုအခါ ဤနေရာ၌ပင် ကျင့်ကြံနေခြင်း ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူ တစ်ကြိမ်မက ရေချိုးနေစဉ်အတွင်းသို့ အတင်းအကြပ် ဝင်ရောက်ခဲ့ဖူးသော ထိုမျိုးသမီးမှာ ယွီယင်ဂိုဏ်း၏ လူငယ်ဘိုးဘေး ဖြစ်၏။ ထို့အပြင် ထိုမိန်းကလေးငယ်မှာလည်း ယွီယင်ဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သလို၊ လက်ရှိ ခေတ်ပြိုင်၏ ဂိုဏ်းချုပ်လည်း ဖြစ်ပေရာ၊ ၎င်းတို့နှင့် ပတ်သက်မှုမှာ အတော်လေး နက်ရှိုင်းလှသည်ဟု ဆိုရပေမည်။

ယွီယင်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းတံခါးရှေ့တွင် တောင်စောင့်တပည့် နှစ်ဦးသည် ဓားကို ဆုပ်ကိုင်လျက် ဝုန်းဒိုင်းကြဲနေသော နှင်းမုန်တိုင်းထဲတွင် မတ်တပ်ရပ်နေကြသည်။ ၎င်းအမျိုးသမီး နှစ်ဦး၏ စရိုက်အမူအရာမှာ မြင့်မြတ်လှပြီး မျက်လုံးအစုံတွင် နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါများ ပြည့်လျှံနေသဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံမှာ သာမန်မဟုတ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။

ရုတ်တရက် ၎င်းတို့သည် ကြီးမားလှသော သားရဲကြီးတစ်ကောင် လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်း၍ ပျံသန်းလာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး၊ ကိုယ်ပေါ်တွင် အမည်းနှင့် အဖြူရောင် ရှိကာ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှပေသည်။ အမျိုးသမီးတပည့် နှစ်ဦးစလုံး မျက်နှာပျက်သွားကြပြီး ချက်ချင်းပင် သတင်းပို့အဆောင်လက်နက်ကို ဆုပ်ချေလိုက်ကာ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ရန်သူ တိုက်ခိုက်လာပြီ။"

မကြာမီမှာပင် ယွီယင်ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားရတော့သည်။

ဝတ်စုံဖြူ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးများစွာ လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်း ရောက်ရှိလာကြပြီး ၎င်းတို့၏ ရှေ့ဆုံးတွင် အသက် ခုနစ်နှစ်၊ ရှစ်နှစ်အရွယ် မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦး ရှိနေကာ အလွန်တရာ ချစ်စရာကောင်းလှသော်လည်း အရှိန်အဝါမှာမူ ပြင်းထန်လှပြီး လီယန်ချူ ယခင်က မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော အဆင့်ထက် ပိုမိုမြင့်မားနေချေပြီ။ ကမ္ဘာမြေ၏ ကန့်သတ်ချက် တားမြစ်ချက်များ ကွယ်ပျောက်သွားပြီးနောက် ၎င်းတို့သည် ဤခွန်လွန်တောင်တွင် ကျင့်ကြံနေကြသဖြင့် အခြားသူများထက် ပိုမို၍ အားသာချက် ရှိနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"တောင်စောင့်မန္တန်အစီအရင်ကို ဖွင့်စမ်း။"

မိန်းကလေးငယ်က အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ရှေးဟောင်းသားရဲကြီးတစ်ကောင် ရုတ်တရက် ဂိုဏ်းရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ မည်သို့မျှ ကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက် ဖြစ်မနေနိုင်သဖြင့် သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်တရာ လေးနက်နေခြင်း ဖြစ်၏။

အရှိန်အဝါ အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှသော ရှေးဟောင်းသားရဲကြီး၏ နောက်ကျောပေါ်မှ ရုတ်တရက် ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"အားလုံးပဲ စိတ်မလောကြပါနဲ့...ကျုပ် က လူတစ်ယောက်ကို ရှာဖို့ လာခဲ့တာပါ။"

အားလုံးက ထိုအသံထွက်ပေါ်ရာနေရာကို အသေအချာ ကြည့်ရှုလိုက်ကြရာ၊ ရှေးဟောင်းသားရဲကြီး၏ နောက်ကျောပေါ်တွင် မတ်တပ်ရပ်နေသူမှာ လူငယ်တာအိုဆရာတစ်ပါး ဖြစ်ပြီး ခါးတွင် ဓားရှည်တစ်စင်းကို ချိတ်ဆွဲထားကာ စရိုက်အမူအရာမှာ စိန်စီထားသကဲ့သို့ တင့်တယ်လှပပြီး မျက်လုံးအစုံမှာ ကြယ်တာရာများကဲ့သို့ တောက်ပနေချေပြီ။

မိန်းကလေးငယ်သည် လီယန်ချူ၏ ရုပ်သွင်ကို မှတ်မိသွားသဖြင့် မအောင့်နိုင်ဘဲ

"လူရှုပ်ကောင်။" ဟု ရေရွတ်လိုက်မိပြီး၊ ချက်ချင်းပင် မိမိစကား အမှားကို သတိပြုမိကာ ရိုသေစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"တာအိုဆရာကြီးက ဘယ်သူ့ကို ရှာဖို့ လာခဲ့တာလဲ။"

လီယန်ချူ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး ကျွေ့ဟွာကလည်း သူနှင့်အတူ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

"ယီယင်ဂိုဏ်းထဲမှာ ကောင်းကင်လူသားတွေနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ကောင်းကင်လူသားတွေရဲ့ ခွေးအဖြစ် လုပ်ဆောင်နေတဲ့သူ ရှိနေတယ်... သူက ထာဝရအသက် စွမ်းအားတွေကို လဲလှယ်ဖို့ ကြံစည်နေတာ။"

လီယန်ချူက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဤစကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် တစ်ပြင်လုံး ဝုန်းဒိုင်းကြဲသွားတော့သည်။

မိန်းကလေးငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး-

"မင်း ပြောတဲ့သူက ဘယ်သူလဲ။"

လီယန်ချူက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး-

"ဒီလူက မင်းတို့ဂိုဏ်းထဲမှာ အာဏာနဲ့ ရာထူး အလွန်မြင့်မားတဲ့သူမို့လို့ ငါ ဒီအတိုင်း ပြောရင် မင်းတို့ ဘယ်လိုမှ ယုံကြည်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

သူ၏ စိတ်အသိစိတ်မှာ ချက်ချင်းပင် ယွီယင်ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို ဖြန့်ကြက်ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး မျက်လုံးအစုံမှာ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းအမျိုးသမီးမှာ ခေါင်းတွင် တာအိုသရဖူကို ဆောင်းထားပြီး အသက်သုံးဆယ်ခန့် ရှိပုံရသည်။

လီယန်ချူက တိုးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်

"နန်ယွဲ့ဆရာကြီးရဲ့ ကိစ္စက ဖော်ထုတ်ခံလိုက်ရပြီ၊ သားသတ်သမားလည်း သေသွားပြီ... မင်း ကိုယ်တိုင် ထွက်လာမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ငါ အထဲကို ဝင်ပြီး ဖမ်းရမလား။"

ထိုအချိန်တွင် ကျယ်ပြန့်လှသော တာအိုဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသမီး၏ နားထဲတွင် မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ပါ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားရကာ၊ အထူးသဖြင့် ၎င်းနာမည်အချို့ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ပိုမို၍ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့သွားတော့သည်။

"လူသားတွေကို ဆေးလုံးအဖြစ် သွန်းလုပ်ပြီး၊ တုန်းမော့မြို့ က သာမန်ပြည်သူ သုံးထောင်ရဲ့ အသက်နဲ့ မင်းရဲ့ ရုပ်ရည်ကို ထိန်းသိမ်းထားရတာ... စိတ်ထဲမှာ နည်းနည်းလေးမှ အပြစ်ရှိတယ်လို့မခံစားရဘူးလား။"

လီယန်ချူ၏ အသံမှာ အေးစက်လှပေသည်။

ယခင်က နန်ယွဲ့ဆရာကြီး၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှ ကိစ္စရပ်အားလုံးကို သိရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ဤယွီယင်ဂိုဏ်းတွင် ပုန်းကွယ်နေသော မြေပြင်နတ်ဘုရားမှာ ကောင်းကင်လူသားတို့၏ ခွေးအဖြစ် လုပ်ဆောင်ကာ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများကို သောက်သုံးပြီး မန္တန်ပေါင်းများစွာကို လေ့လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ တုန်းမော့မြို့၏ သွေးစွန်းသော အမှုကြီးမှာ သူမက မိမိ၏ ရုပ်ရည်ကို ပြန်လည်ပြုပြင်ရန်အတွက် လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

လီယန်ချူ၏ အသံမှာ အလွန်တရာ မကျယ်သော်လည်း ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေသဖြင့် လူအများအပြား အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားကြတော့သည်။ တုန်းမော့မြို့မှာ ခွန်လွန်တောင်အနီးရှိ မြို့ကြီးတစ်မြို့ ဖြစ်ပြီး ပြည်သူသုံးထောင်ခန့် ရက်စက်စွာ သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံခဲ့ရကာ တရားခံမှာ အစအန ပျောက်ကွယ်နေသဖြင့် ကာလရှည်ကြာ စစ်မဆေးနိုင်သော အမှုကြီး ဖြစ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒီလူငယ်တာအိုဆရာ ပြောတဲ့ အဓိပ္ပာယ်အရဆိုရင်... တရားခံက ငါတို့ဂိုဏ်းက လူတစ်ယောက် ဖြစ်နေတာပေါ့။"

"ဒီတာအိုဆရာက ဘယ်သူလဲ... သူ ပြောသမျှကို ငါတို့က ယုံကြည်ရမှာလား။"

"ငါ မယုံဘူး... တုန်းမော့မြို့ရဲ့ အမှုကြီးက အလွန် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လွန်းတာ၊ ဘယ်လိုလုပ် ငါတို့ ယွီယင်ဂိုဏ်းကလူ လုပ်တာ ဖြစ်မှာလဲ။"

လူအများအပြား တီးတိုး ဝေဖန်ပြောဆိုနေကြသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လင်းလက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်းရောက်ရှိလာပြီး ထိုအမျိုးသမီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာသောအခါ တပည့်များစွာက သူမကို ဦးညွှတ် အလေးပြုကြသည်။

မိန်းကလေးငယ်၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထူးဆန်းသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူမ၏ ရုပ်ရည်မှာ အမှန်ပင် အလွန်တရာ ငယ်ရွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး မူလကမူ အလွန်တရာ အိုမင်းရင့်ရော်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

"တကယ်ပဲ သက်ရှိဝိညာဉ်တွေကို သွေးပူဇော်ပြီး ရုပ်ရည်ထိန်းသိမ်းတဲ့ ပညာကို လေ့ကျင့်ခဲ့တာလား။"

မိန်းကလေးငယ်၏ စိတ်ထဲမှ ထိတ်လန့်သွားရသည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေက ဘာအထောက်အထားမျှ မရှိဘဲ ကျွန်မရဲ့ ဖြူစင်မှုကို စွန်းထင်းအောင် လုပ်နေတာပဲ... သက်သေအစစ်အမှန် ရှိလို့လား။"

ထိုလှပသောအမျိုးသမီးက ပြောဆိုလိုက်သည်။

လူအုပ်ကြီးထဲမှ အေးစက်သော အသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ရွှေကမ္ဘာမှန် ကို ထုတ်ပြီး ကြည့်လိုက်ရင် အကုန် သိသာသွားမှာပဲ။"

ထိုလှပသောအမျိုးသမီး လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ဝတ်စုံဖြူ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်နေပြီး ခြေဗလာ ဖြစ်ကာ ခြေကျင်းဝတ်တွင် ငွေရောင်ခေါင်းလောင်းလေးများကို ချည်နှောင်ထားသည်။

"ချင်းလော့ရွှမ်း... ဒီနေရာမှာ မင်း စကားပြောစရာ နေရာမရှိဘူး။"

ချင်းလော့ရွှမ်းမှာ လီယန်ချူအပေါ် အလွန်တရာ ယုံကြည်မှု ရှိသဖြင့် သူသည် မည်သို့မျှ အကြောင်းမဲ့ ပြောဆိုနေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သိရှိထား၏။ ထို့အပြင် ယွမ်ရှုကျန့်ရန် တက်လှမ်းစဉ်က သူမနှင့် ဇီရွှမ်းတို့သည် ဤဘိုးဘေးကြီး၏ မျက်နှာအမူအရာ အလွန်တရာ ဆိုးဝါးနေသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရဖူးသည်။ ယခုအခါ ရုပ်ရည်မှာ ပိုမို၍ ငယ်ရွယ်လာသဖြင့် ဤကိစ္စမှာ ပိုမို၍ ယုံကြည်စိတ်ချရပေသည်။

"ရွှေကမ္ဘာမှန်က ကောင်းမြတ်ခြင်းနဲ့ ယုတ်မာခြင်းကို အတိအကျ ခွဲခြားနိုင်တာမို့လို့...ဘိုးဘေးကြီးသာ လူမသတ်ခဲ့ရင် ကိုယ့်ရဲ့ ဖြူစင်မှုကို သက်သေပြနိုင်တာပေါ့။"

ချင်းလော့ရွှမ်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

ဤရွှေကမ္ဘာမှန်မှာ ယွီယင်ဂိုဏ်း၏ တောင်စောင့်ရတနာ ဖြစ်သော်လည်း သာမန်လူများမှာ မောင်းနှင်ရန် ခက်ခဲလှပြီး မဖွင့်နိုင်ကြချေ။

"ရွှေကမ္ဘာမှန်က ဂိုဏ်းရဲ့ သန့်စင်တဲ့ ရတနာ ဖြစ်တာမို့လို့... မင်း ပြောရုံနဲ့ ထုတ်လို့ရမလား။"

ထိုလှပသောအမျိုးသမီးက ငေါက်ငမ်းလိုက်သည်။

ချင်းလော့ရွှမ်း ပြုံးလိုက်ပြီး စကားပြောရန် ပြင်ဆင်လိုက်စဉ်မှာပင် လူအုပ်ကြီးထဲမှ နူးညံ့ပျော့ပြောင်းသော အသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ငါ ရွှေကမ္ဘာမှန်ကို ဖွင့်ပေးနိုင်ပါတယ်... တာအိုဆရာကြီးက ငါ့ရဲ့အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့ဖူးတာမို့လို့၊ ဒီအထဲမှာ တစ်စုံတစ်ရာ နားလည်မှုလွဲတာ ရှိရင် မှန်ကြီးကို သုံးပြီး စစ်ဆေးလိုက်ရင် အကုန် သိသာသွားမှာပဲ။"

စကားပြောဆိုလိုက်သူမှာ လူငယ်အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ရုပ်ရည်မှာ တိုင်းပြည်ကို ပျက်စီးစေနိုင်လောက်အောင် လှပချောမောလှပေသည်။ ဆံနွယ်ရှည်များမှာ ဝဲကျနေပြီး ကြည့်ရသည်မှာ ထိတ်လန့်စရာကောင်းလောက်အောင် လှပလွန်းသဖြင့် လူသားကမ္ဘာ၏ အငွေ့အသက်နှင့် ကင်းဝေးနေပုံရသည်။

ထိုလှပသောအမျိုးသမီးက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး-

"ဘိုးဘေးက စိတ်သဘောထား ဖြူစင်လွန်းလို့ သူတစ်ပါးရဲ့ လှည့်စားခြင်းကို မခံပါနဲ့... ကျွန်မ သံသယဖြစ်တာကတော့ ဒီတာအိုဆရာဟာ မှန်ကြီးကို လုယူဖို့ လာခဲ့တာ ဖြစ်လိမ့်မယ်။"

လီယန်ချူက တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး-

"အတော်လေး နှုတ်ထွက်ကောင်းတဲ့ မိန်းမပါလား။"

ယွီယင်ဂိုဏ်း၏ လူငယ်ဘိုးဘေး က အံ့အားသင့်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ချင်းဟွေ့ ... မင်း လိမ်ပြောနေတာပဲ၊ မင်းရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ယုတ်မာတဲ့ အတွေးတွေ ကိန်းအောင်းနေတယ်။"

ဤစကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် တစ်ပြင်လုံး ဆူညံသွားတော့သည်။

အားလုံးက သိရှိကြသည်မှာ ဤလူငယ်ဘိုးဘေးကြီးတွင် ကောင်းမြတ်ခြင်းနှင့် ယုတ်မာခြင်းကို ခွဲခြားနိုင်သော နတ်ဘုရားအာရုံ ရှိပြီး တရားဓမ္မစိတ်နှလုံးမှာ အလွန်တရာ ဖြူစင်လှပေသည်။ ထိုစကား ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် လူအများစု၏ သဘောထားမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ယွီယင်ဂိုဏ်း၏ တပည့်များစွာမှာ ထိုလှပသောအမျိုးသမီးကို သံသယမျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ရှုလာကြတော့သည်။

ထိုလှပသောအမျိုးသမီး၏ စိတ်ထဲမှ ထိတ်လန့်သွားရပြီး

"ငါ အတတ်နိုင်ဆုံး ဘိုးဘေးကြီးနဲ့ တွေ့ဆုံဖို့ ရှောင်ကွင်းခဲ့တာကို... မထင်မှတ်ဘဲ ဒီလောက်အကွာအဝေးကနေ ကြည့်ရုံနဲ့ ခွဲခြားနိုင်တာလား။"

"ဒါမှမဟုတ် ဘိုးဘေးကြီးက မှတ်ဉာဏ်အချို့ နိုးထလာခဲ့တာလား။"

သူမသည် ခွန်လွန်တောင် ယွီယင်ဂိုဏ်းတွင် ဤလူငယ်ဘိုးဘေးကြီးကို မလုပ်ကြံရဲခြင်းမှာလည်း စိတ်ထဲမှ မသေချာသောကြောင့် ဖြစ်၏။ ထိုလူငယ်ဘိုးဘေးကြီးမှာ အလွန်တရာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှပြီး ဘဝပေါင်းများစွာ လူဝင်စားခဲ့ပုံရကာ တစ်ကြိမ်စီတွင် မှတ်ဉာဏ်များ ပျောက်ကွယ်သွားတတ်သော်လည်း၊ တရားဓမ္မစိတ်နှလုံးမှာ ဖြူစင်လွန်းလှသဖြင့် ကောင်းကင်လူသားနှင့် နီးစပ်လှပေသည်။

ယခုအခါ ဤကိစ္စမှာ လုံးဝ ဖော်ထုတ်ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်ကြောင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့်၊ ထိုလှပသောအမျိုးသမီး သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် လင်းလက်သော အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်းလျက် ထွက်ပြေးတော့သည်။

အားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြပြီး၊ ဤသို့ လုပ်ဆောင်လိုက်ခြင်းမှာ မိမိကိုယ်ကို သူခိုးဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံလိုက်ခြင်း မဟုတ်ပါလား။

ထိုအချိန်တွင် လီယန်ချူသည် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သော်လည်း၊ ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ လင်းလက်သောအလင်းတန်းနောက်သို့ လိုက်လံဖမ်းဆွဲခြင်း မပြုဘဲ ထိုလူငယ်ဘိုးဘေးကြီး၏ ဘေးနားသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အေးစက်လှပြီး လက်ကို ဓားရိုးပေါ်သို့ တင်ထားကာ လက်ထဲရှိ ရှစ်ခွင်မှန်ကို မြှောက်လိုက်ရာ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတစ်ခု ကျရောက်သွားပြီး လေဟာနယ်ထဲမှ လူတစ်ဦး၏ ကိုယ်ဟန်ကို အထင်အရှား ပြသလာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ခန္ဓာကိုယ် ကောက်ကြောင်းလှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ခေါင်းတွင် ကြာပန်းသရဖူကို ဆောင်းထားချေပြီ။

"လှည့်စားခြင်းပညာနဲ့ ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ခြင်း ပညာ... ခွန်လွန်ယွီယင်ဂိုဏ်းက ပေးအပ်တဲ့ တန်ခိုးပညာရပ်တွေက တကယ်ပဲ ရှေးဟောင်းဆန်းကြယ်တယ်။"

လီယန်ချူက တိုးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

ထိုလှပသောအမျိုးသမီး၏ စိတ်ထဲမှ ထိတ်လန့်သွားရပြီး သူမသည် ဤလူငယ်တာအိုဆရာမှာ သူမ၏ ဘဝတွင် တွေ့ရခဲသော ပြိုင်ဘက် ဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားသဖြင့်၊ ယခင်က လင်းလက်သောအလင်းတန်းကို လှည့်စားခြင်းပညာအဖြစ် လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း မထင်မှတ်ဘဲ ဤတာအိုဆရာကို မလှည့်စားနိုင်ခဲ့ချေ။

သူမသည် ရှစ်ခွင်မှန်၏ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းကို ရှောင်ကွင်းလိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မန္တန်တံဆိပ်များကို မပြတ် ပုံဖော်လိုက်စဉ်မှာပင်၊ ခါးနောက်ဘက်မှ ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားကြီးတစ်ခု ကျရောက်လာခဲ့သည်။

ကွဲအက်သံတစ်ချက်နှင့်အတူ ခါးရိုးမှာ အမှုန့်ကြိတ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားတော့သည်။

ဝုန်းခနဲ မြည်ဟည်းကာ သူမသည် သွေးတစ်လုပ် ပြင်းထန်စွာ အန်ထုတ်လိုက်ရတော့သည်။ လှပသောအမျိုးသမီး လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မျက်နှာအမူအရာမှာ ထိတ်လန့်ချောက်ချားသွားရပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစား ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ဝတ်စုံနက်နှင့် အမျိုးသမီးက လက်သီးဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

လီယန်ချူသည် ရှစ်ခွင်မှန်ကို လေထဲသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတစ်ခု တစ်ပြင်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ထိုလူ၏ ဝိညာဉ်ကို ချည်နှောင်လိုက်တော့သည်။ လှပသောအမျိုးသမီး မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မန္တန်တံဆိပ်များကို ပုံဖော်ကာ တန်ခိုးပညာရပ်ကို လည်ပတ်လျက် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားများကို ဖြေဖျောက်ရန် ကြိုးပမ်းလိုက်သည်။

"စစ်မှန်တဲ့ ရုပ်ခန္ဓာစွမ်းအားက ဒီလောက်အထိ ပြင်းထန်ရတာလား။"

"ပြီးတော့ အကိုင်တွယ်ရ အခက်ခဲဆုံးက ဒီတာအိုဆရာရဲ့ မန္တန်ပညာရပ်ပဲ... နက်ရှိုင်းတဲ့ ပင်လယ်ကြီးလို ဘယ်လောက်အထိ နက်ရှိုင်းမှန်း မသိနိုင်ဘူး။"

လှပသောအမျိုးသမီး စိတ်ထဲမှ ထိတ်လန့်သွားရသည်။

"ယွီယင်ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တွေအားလုံး အမိန့်ကို နာခံစမ်း... ဒီနေ့ အပြင်က ရန်သူတွေ ကျူးကျော်လာတာမို့လို့ တောင်စောင့်မန္တန်အစီအရင်ကို ဖွင့်ပြီး ရန်သူကို နှိမ်နင်းကြစမ်း။"

သူမ၏ စကားလုံးများထဲတွင် လှည့်စားဆွဲဆောင်နိုင်သော စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသဖြင့် ယွီယင်ဂိုဏ်း၏ တပည့်များစွာမှာ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကြတော့သည်။

ချလွင် ချလွင် ချလွင်။

ဓားအရှိန်အဝါများ အေးစက်လှပြီး ယွီယင်ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး ချက်ချင်းပင် ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်သွားတော့သည်။

မိန်းကလေးငယ်က အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"သူတစ်ပါးရဲ့ လှည့်စားခြင်းကို မခံကြနဲ့။"

ချက်ချင်းပင် သူမသည် ဂိုဏ်း၏ တန်ခိုးပညာရပ်ကို လည်ပတ်လိုက်သည်။ ယခုအခါ သူမကသာ ဂိုဏ်း၏ အမိန့်တော်တံဆိပ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ ထိုလှပသောအမျိုးသမီးထက် မမြင့်မားဘဲ တတိယအဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ ကောင်းကင်ထက်တွင် ဆန်းကြယ်လှသော မန္တန်စာလုံးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး စီးဆင်းလည်ပတ်နေပေသည်။ ဂိုဏ်း၏ မန္တန်အစီအရင်မှာ သူမ၏ အမိန့်ကို နာခံသဖြင့် ဤအော်ဟစ်သံမှာ ကြီးမားလှသော စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

လှပသောအမျိုးသမီး စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး—

"စောစောစီးစီး ယွီယင်ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို သွေးဆေးပစ်ခဲ့ရမှာ... ဂိုဏ်းရဲ့ သံယောဇဉ်ကို ငဲ့ညှာနေခဲ့မိတာ မှားသွားပြီ။"

ယခင်က ထာဝရအသက် စွမ်းအားများအတွက် ကောင်းကင်လူသားများနှင့် ပူးပေါင်းခဲ့သော်လည်း ဂိုဏ်းအပေါ် သံယောဇဉ်ကိုမူ လုံးဝ မမေ့ပျောက်နိုင်သေးသဖြင့်၊ ယခုအခါ အနည်းငယ် နောင်တရသွားပြီး ချက်ချင်းပင် လေထဲသို့ ခုန်ပျံကာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ မန္တန်စာလုံးများကို ဆုတ်ဖြဲကာ ထွက်ပြေးတော့သည်။

မိန်းကလေးငယ်၏ စိတ်နှလုံးမှာ ယခုအခါ ဖြူစင်ဝင်းပနေပြီး ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်သည်။

" မိစ္ဆာကို နှိမ်နင်းစမ်း။"

လေးထောင့်ပုံစံ ရှေးဟောင်းမှန်ကြီးတစ်ချပ် ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်းမှန်ကြီး၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် ပန်း၊ ငှက်၊ ငါး၊ ပိုးမွှား ပုံရိပ်များ ရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ ရွှေကမ္ဘာမှန် ဖြစ်၏။ ယွီယင်ဂိုဏ်း၏ တောင်စောင့်ရတနာ ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းမှန်ကြီးထဲမှ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် လှပသောအမျိုးသမီးမှာ မိုးကြိုးပစ်ချခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး သွေးတစ်လုပ် ပြင်းထန်စွာ အန်ထုတ်လိုက်ရပြန်သည်။

သူမသည် မိန်းကလေးငယ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး-

"မင်းက ဘာဖြစ်လို့ ရွှေကမ္ဘာမှန်ကို အသုံးပြုနိုင်တာလဲ။"

မိန်းကလေးငယ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်

"ဒါကတော့ သဘာဝကျပါတယ်...ဘိုးဘေးကြီးကိုယ်တိုင် သင်ကြားပေးခဲ့တာကိုး။"

လှပသောအမျိုးသမီး၏ စိတ်ထဲတွင် မနာလိုဝန်တိုမှုများ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး၊ ပိုမို၍ ဝန်တိုလာလေလေ ဤရွှေကမ္ဘာမှန်၏ နှိပ်နင်းခြင်းကို ပိုမို၍ ခံရလေလေ ဖြစ်၏။ ရတနာမှန်ကြီးကို ဆုပ်ကိုင်ထားစဉ် ကောင်းမြတ်ခြင်းနှင့် ယုတ်မာခြင်းကို အတိအကျ သိရှိနိုင်သဖြင့်၊ စိတ်ထဲတွင် ယုတ်မာသော အတွေးများ ကိန်းအောင်းနေသူမှာ ဤမှန်ကြီး၏ အောက်တွင် တောင့်ခံနိုင်စွမ်း မရှိချေ။

"ငါ ဂိုဏ်းကို အုပ်ချုပ်နေတဲ့အချိန်တုန်းက... ဒီမှန်ကြီးကို အသုံးပြုတဲ့ ပညာကို ငါ့ကို တစ်ခါမှ မသင်ပေးခဲ့ဘူး၊ တစ်ဖက်သတ် ဆက်ဆံခဲ့တာပဲ... ဒါက လူကို ဘယ်လိုလုပ် စိတ်မနာဘဲ နေနိုင်မှာလဲ။"

လှပသောအမျိုးသမီးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် သူမသည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မန္တန်တံဆိပ်များကို မပြတ် ပုံဖော်လိုက်ရာ၊ ထက်မြက်လှသော ပျံသန်းဓားပေါင်းများစွာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး ထိုရွှေကမ္ဘာမှန်ထံသို့ သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါများဖြင့် ပြေးဝင် တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။

လူငယ်ဘိုးဘေးကြီးက နူးညံ့စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်

"ငါလည်း လွန်ခဲ့တဲ့ရက်ပိုင်းကမှ သတိရလာတာပါ... မင်း တကယ်လို့ သင်ချင်ရင် ငါ မင်းကို သင်ပေးလို့ရပါတယ်။"

"ဒါပေမဲ့... မင်း တကယ်လို့ သင်ယူခဲ့ရင် ဒီမှန်ကြီးရဲ့ နှိပ်နင်းခြင်းကို ခံရလိမ့်မယ်လို့ ငါ စိုးရိမ်မိတယ်။"

လှပသောအမျိုးသမီး : "………………"

အခန်း ၁၁၃၀ နေ၊ လ၊ ကြယ်တာရာများကို ခုတ်ပိုင်းခြင်း

ထိုအလှပသောအမျိုးသမီးသည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မန္တန်တံဆိပ်များကို ပုံဖော်လိုက်ရာ၊ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော မူလဝိညာဉ် ကြီးတစ်ခုသည် လေဟာနယ်ထဲတွင် ထင်ရှားထွက်ပေါ်လာပြီး သူမကို လက်ဖဝါးပေါ်သို့ ပွေ့ပိုက်ကာ လေဟာနယ်ကို ဆုတ်ဖြဲ၍ ထွက်ပြေးတော့သည်။

မိန်းကလေးငယ်သည် ချက်ချင်းပင် မျက်နှာပျက်သွားပြီး-

"သူမက တောင်စောင့်မန္တန်အစီအရင်ရဲ့ အားနည်းချက်ကို သိနေတာပဲ။"

လီယန်ချူသည် ရတနာအိုးတစ်လုံးကို ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ၊ ၎င်းအိုးဝမှ ရောင်စုံအလင်းတန်းများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ဖြူစင်သော ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေချေပြီ။

ရောင်စုံအလင်းတန်းများသည် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ခွန်လွန်ယွီယင်ဂိုဏ်း၏ ထိုမြေပြင်နတ်ဘုရားမကို ၎င်း၏အတွင်းသို့ လိပ်ပြာခေါ်သကဲ့သို့ စုပ်ယူသွားခဲ့တော့သည်။

"မိစ္ဆာသန့်စင်အိုး"

၎င်းမှာ မူလကပင် အနှိုင်းမဲ့ရတနာတစ်ပါး ဖြစ်သော်လည်း၊ လီယန်ချူ၏ နတ်ဘုရားအဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း ကို ခံရပြီးနောက် နတ်ဘုရားလက်နက်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားကာ တန်ခိုးစွမ်းအားများမှာ အဆမတန် ကြီးမားလာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအလှပသောအမျိုးသမီးမှာ ပဥ္စမအဆင့်အောက်ရှိ မြေပြင်နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်သော်လည်း၊ ရောင်စုံအလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်လာသည့် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရချေပြီ။

လူအပေါင်းတို့မှာ အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားကြတော့၏

ဖောက်ဖောက်တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ထိုဘိုးဘေးကြီး ထုတ်လွှတ်လိုက်သော အရှိန်အဝါမှာ အလွန်တရာ ကြံ့ခိုင်သန်မာလှပြီး၊ ရွှေကမ္ဘာမှန် ၏ အောက်တွင်ပင် လေးလံထိုင်းမှိုင်းသော ဖိအားကိုသာ ခံစားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

မိန်းကလေးငယ်မှာ ရင်တမမဖြင့် နောက်မှ တွေးတောမိကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ ဒီနေ့ တာအိုဆရာကြီး လီ သာ ရောက်မလာခဲ့ရင်... နောင်တစ်ချိန်မှာ ကြီးမားတဲ့ ဘေးဒုက္ခကြီး ဖြစ်ပွားလာပြီး ငါတို့ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး တစ်ယောက်မှ အသက်ချမ်းသာရမှာ မဟုတ်ဘူး။"

သူမသည် လူငယ်ဘိုးဘေးကြီးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ ထပ်မံ၍ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

"ကံကောင်းလိုက်တာ အတော်လေး ကံကောင်းသွားတယ်။"

ဤကိစ္စကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် လီယန်ချူသည် မိန်းကလေးငယ်၏ ဖိတ်ကြားချက်အရ ဂိုဏ်းအတွင်းသို့ ဧည့်သည်တော်အဖြစ် ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

"ဒီနေ့ တာအိုမိတ်ဆွေက 'ချင်းဟွေ့' ဆိုတဲ့ သစ္စာဖောက် မိစ္ဆာမကို ဖော်ထုတ်ပေးခဲ့လို့ပဲ၊ မဟုတ်ရင် ငါတို့ ယွီယင်ဂိုဏ်းဟာ တကယ်ပဲ အညစ်အကြေးတွေ ပုန်းကွယ်ရာနေရာ ဖြစ်နေတော့မှာ"

ဟု မိန်းကလေးငယ်က ဆိုလိုက်သည်။

"ငါ့ကို တာအိုမိတ်ဆွေလို့ ခေါ်နေပြီပေါ့... နောက်တစ်ခါ 'လူရှုပ်ကောင်' လို့ မခေါ်တော့ဘူးလား"

လီယန်ချူက ပြုံးလျက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

မိန်းကလေးငယ်မှာ ဆွံ့အသွားပြီးနောက် လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ပြုံးလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ ဘိုးဘေးကြီး ရေချိုးနေတာကို ထပ်ပြီး ခိုးကြည့်ရင်တော့... သဘာဝကျကျပဲ လူရှုပ်ကောင်လို့ ဆက်ခေါ်ရမှာပေါ့။"

အလှပဆုံး တင့်တယ်လှပလှသော လူငယ်ဘိုးဘေးကြီးက-

"တာအိုမိတ်ဆွေရဲ့ တန်ခိုးပညာက ကြီးမားလှတာမို့လို့... ကျွန်မရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို ပြန်လည်ပြုပြင်ပေးနိုင်မလား သိချင်မိပါတယ်"

ဟု ပြောဆိုလိုက်သည်။

လီယန်ချူက အံ့အားသင့်စွာဖြင့်-

"တာအိုမိတ်ဆွေရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့လို့လဲ။"

မိန်းကလေးငယ်က ဘေးမှ ဝင်ရောက်ပြောဆိုသည်

"ဘိုးဘေးကြီးရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ အများကြီး ရှိနေတာပါ၊ ဘဝပေါင်းများစွာ လူဝင်စားခဲ့ပုံရပေမယ့် တစ်ကြိမ်စီရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကိုတော့ မှတ်မိခြင်း မရှိပါဘူး... တစ်စုံတစ်ရာ တားမြစ်ချက် ပိတ်ပင်ထားတာ ရှိနေပုံရတယ်။"

လူငယ်ဘိုးဘေးကြီးက-

"ကျွန်မအနေနဲ့ အတိတ်ဘဝက ကိစ္စရပ်တွေကို ပြန်ပြီး သတိရချင်တာမို့လို့... တာအိုမိတ်ဆွေက ကူညီစောင်မပေးနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်မိပါတယ်" ဟု ဆိုသည်။

လီယန်ချူ ခဏမျှ တွေးတောလိုက်ပြီး-

"ငါ တစ်ချက် စမ်းသပ်ကြည့်နိုင်ပါတယ်။"

ချက်ချင်းပင် သူ၏ မျက်လုံးအစုံတွင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ ထိုလူငယ်ဘိုးဘေးကြီး၏ စိတ်ဝိညာဉ်ပင်လယ် အတွင်း၌ နတ်ဘုရားမတစ်ပါး စံပယ်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်းနတ်ဘုရားမ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် တားမြစ်ချက်အစီအရင်ပေါင်းများစွာ ကွန်ရက်သဖွယ် ချည်နှောင်ထားပြီး ကြီးမားလှသော သံကြိုးကြီးများကဲ့သို့ ဖြစ်နေချေပြီ။

သူသည် နတ်ဘုရားများစွာ လူဝင်စားခဲ့သည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော်လည်း၊ ကိုယ်ပေါ်တွင် ဤကဲ့သို့ သံကြိုးကြီးများဖြင့် ချည်နှောင်ခြင်း ခံထားရသည်ကိုမူ ယခုတစ်ကြိမ်သည် ပထမဆုံး မြင်တွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"တကယ်ပဲ တစ်စုံတစ်ယောက်က တားမြစ်ချက်တွေ ထည့်ထားတာပဲ"

လီယန်ချူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

သူသည် အာရုံစိုက်၍ ကြည့်ရှုလိုက်ရာ၊ ၎င်းလူငယ်ဘိုးဘေးကြီး၏ မူလဝိညာဉ်ပေါ်ရှိ တားမြစ်ချက်များမှာ နတ်ဘုရားလမ်းစဉ် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး အစီရင်စာလုံးများ ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။

"တကယ်လို့ အခြားတားမြစ်ချက်တွေဆိုရင် ဖျက်ဆီးဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီနတ်ဘုရားလမ်းစဉ် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး အစီရင်စာလုံးတွေကိုတော့ ငါ အနည်းငယ် နားလည်ကျွမ်းကျင်ထားတာမို့လို့ စမ်းသပ်ကြည့်လို့ရတယ်"

ဟု လီယန်ချူက တိုးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

မိန်းကလေးငယ်နှင့် လူငယ်ဘိုးဘေးကြီးတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ရှုလိုက်ကြပြီး စိတ်ထဲမှ အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်သွားကြတော့သည်။

လီယန်ချူသည် ယခုအခါ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး အစီရင်စာလုံးပေါင်းများစွာကို တတ်မြောက်ထားပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ အသေအချာ ကြည့်ရှုလိုက်သောအခါ ၎င်းနတ်ဘုရားမ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် သူ မသင်ယူဖူးသေးသော အစီရင်စာလုံးများစွာ ရှိနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရပြန်သည်။

သူသည် အစီရင်စာလုံးများကို ဖြည်ချရင်း၊ တစ်ဖက်မှလည်း မန္တန်အသစ်များကို အာရုံခံလေ့လာနေခဲ့သည်။

သူ့ကဲ့သို့ အနှိုင်းမဲ့ ထိုးထွင်းဉာဏ်မျိုး ရှိလို့သာဖြစ်ပြီး၊ မဟုတ်လျှင် နှစ်ပေါင်းခြောက်ဆယ် မျှ အချိန်ယူလျှင်ပင် ၎င်းတားမြစ်ချက်ကို ဖြည်ချနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်း၌ လူငယ်ဘိုးဘေးကြီးနှင့် မိန်းကလေးငယ်တို့သည် ရင်တမမဖြင့် လီယန်ချူကို အကဲခတ် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

ကျွေ့ဟွာသည် ခန်းမအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း မရှိချေ။

ယခင်က ချင်းလော့ရွှမ်းတွင် ဆွန်းနီ တစ်ကောင် ရှိကြောင်း ကြားသိခဲ့ရသဖြင့် သံစားသားရဲကို ခေါ်ဆောင်၍ ထိုဘက်သို့ သွားရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သူမသည် ဂိုဏ်း၏ နောက်တောင်ဘက်တွင် ဘာတွေလုပ်နေသည်မသိရဘဲ၊ ဤကဲ့သို့ သာမန်လောကဝတ် ရိုးရာကိစ္စရပ်များကို မနှစ်သက်ပုံရပေသည်။

လီယန်ချူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို မပြတ်လှုပ်ရှား၍ မန္တန်များကို ဖြည်ချကာ၊ မန္တန်အသစ်များကို လေ့လာနေစဉ်မှာပင်—

ရုတ်တရက် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့ရသည်။

သူ၏ လက်မောင်းမှာ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှား၍မရတော့ဘဲ အာရုံခံစားမှု ကင်းမဲ့သွားကာ၊ တစ်ကိုယ်လုံး နောက်သို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ရတော့သည်။

ဤအလှည့်အပြောင်းကြောင့် ခန်းမအတွင်းရှိ လူနှစ်ဦးစလုံး အလွန်တရာ ထိတ်လန့်အံ့အားသင့်သွားကြရ၏။

ဤလူငယ်တာအိုဆရာ၏ တန်ခိုးပညာရပ်မှာ အတိုင်းအဆမရှိ နက်ရှိုင်းလှသော်လည်း၊ မထင်မှတ်ဘဲ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် မျက်လုံးအစုံတွင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ဖြန့်ကြက်၍ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံကြည့်ရှုလိုက်ရာ၊ ယခင်က ဖြည်ချခဲ့ပြီးသော အစီရင်စာလုံးများသည် ယခုအခါ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ပြည့်စုံသွားသည့်အပြင်၊ ၎င်းတို့၏ အစီအစဉ်များ ပြောင်းလဲသွားကာ အသစ်စက်စက် တရားဓမ္မစွမ်းအားတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

သူ၏ လက်မောင်းပေါ်တွင် ခုနက နတ်ဘုရားလမ်းစဉ် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး အစီရင်စာလုံးများ၏ တုံ့ပြန်မှုကို ခံလိုက်ရသဖြင့် လှုပ်ရှား၍မရ ဖြစ်နေခြင်း ဖြစ်၏။

သူသည် လက်ကို တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ၎င်းတားမြစ်ချက်များကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ကာ၊ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မန္တန်တံဆိပ်များကို ပြန်လည်ပုံဖော်၍ တားမြစ်ချက်ကို ဖြည်ချရန် နောက်တစ်ကြိမ် ကြိုးပမ်းလိုက်ပြန်သည်။

သူသည် ဆက်တိုက်ဆိုသလို ဆယ့်ငါးကြိမ်ခန့် နောက်သို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ရပြီး၊ နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ်တွင်မူ လီယန်ချူ၏ အပေါ်ပိုင်းခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး မန္တန်စာလုံးများက ဖုံးလွှမ်းသွားကာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလျက် နောက်သို့ လွင့်ကျသွားခဲ့ရသည်။

လီယန်ချူ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး-

"တာအိုမိတ်ဆွေရဲ့ ကိုယ်ပေါ်က အစီရင်စာလုံးတွေက အလွန်တရာ နက်ရှိုင်းလွန်းတယ်၊ ဒါ့အပြင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ကြီးမားတဲ့ တန်ခိုးပညာရပ်နဲ့ သူမရဲ့ မူလဝိညာဉ်ကို သော့ခတ်ထားတာမို့လို့... လက်ရှိအချိန်အတွင်းမှာတော့ ငါ ဖြည်ချနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

လူငယ်ဘိုးဘေးကြီးက အလောတကြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း နောက်ထပ် ဖြည်ချဖို့ မလိုတော့ပါဘူး... ခုနက ကျွန်မလည်း ကြီးမားတဲ့ ဘေးအန္တရာယ်ကို အာရုံခံမိလိုက်တယ်။"

သူမတွင် အာရုံတစ်ခု ရှိနေသည်မှာ၊ တကယ်လို့ လီယန်ချူကသာ ဆက်လက်၍ ဖြည်ချနေမည်ဆိုပါက ပြောပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် ထိတ်လန့်စရာကောင်းသော အန္တရာယ်ကြီး ကျရောက်လာလိမ့်မည် ဟု ခံစားနေရခြင်း ဖြစ်၏။

လီယန်ချူမှာ အနည်းငယ် စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ခဏမျှ တွေးတောကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဒီတားမြစ်ချက်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး... မင်း ဘာတွေကို မှတ်မိနေသေးလဲ။"

လူငယ်ဘိုးဘေးကြီးက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး-

"မင်းကလွဲလို့ ကျန်တဲ့သူတွေက ဒီတားမြစ်ချက်ကို မြင်တောင်မမြင်နိုင်ကြပါဘူး... ဒီတားမြစ်ချက်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ မှတ်ဉာဏ်လည်း မရှိပါဘူး။"

လီယန်ချူ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

သူသည် ဤယွီယင်ဂိုဏ်း၏ လူငယ်ဘိုးဘေးကြီးနှင့် ပတ်သက်၍ အလွန်တရာ စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်မိပေသည်။

သို့သော်လည်း သူသည် ဤနေရာတွင် ကာလရှည်ကြာ နေထိုင်ခြင်းမပြုဘဲ၊ ကိုယ်ဟန်ကို မတ်တပ်ရပ်၍ နှုတ်ဆက်စကား ဆိုလိုက်သည်။

သူသည် ကျွေ့ဟွာထံသို့ အသိစိတ်ဖြင့် သတင်းပို့လိုက်ရာ၊ ခြေဗလာနှင့် ဝတ်စုံဖြူ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကလည်း ကျွေ့ဟွာ၏ ဘေးနားတွင် လိုက်ပါလာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"ချင်းလော့ရွှမ်း။"

ချင်းလော့ရွှမ်းသည် ယွီယင်ဂိုဏ်းကို နှုတ်ဆက်စကား ဆိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။ မူလက သူမသည် ယွမ်ရှုကျန့်ရန်နှင့်အတူ ဤနေရာသို့ လာရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး အမည်ခံတပည့်တစ်ဦးအဖြစ်သာ နေထိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

မိန်းကလေးငယ်က သူမကို ဆွဲဆောင်တားဆီးခဲ့သော်လည်း ချင်းလော့ရွှမ်းမှာမူ နေထိုင်လိုစိတ်မရှိဘဲ နှုတ်ဆက်၍ ထွက်ခွာခဲ့တော့သည်။

ယွီရှုတောင်ထိပ်မှ ဆင်းသက်လာပြီးနောက်၊ ဆွန်းနီကို စီးနင်းထားသော ချင်းလော့ရွှမ်းသည် လီယန်ချူကို လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ... ဒီနေရာတင် လမ်းခွဲကြစို့။"

လီယန်ချူကလည်း လက်အုပ်ချီ၍ လိုက်ပါပို့ဆောင်လိုက်ရာ၊ ဆွန်းနီသည် ခြေဖဝါးအောက်တွင် တိမ်တိုက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေလျက် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားတော့သည်။

လီယန်ချူနှင့် ကျွေ့ဟွာတို့မှာ ပုခုံးချင်းယှဉ်လျက် မတ်တပ်ရပ်ကာ ချင်းလော့ရွှမ်း ဝေးရာသို့ ပျံသန်းသွားသည်ကို လိုက်လံငေးမောကြည့်ရှုနေကြပြီး၊ သူက လှည့်၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ခုနက မင်း သူမနဲ့ ဘယ်ကို သွားခဲ့တာလဲ။"

"ငါ သူမနဲ့အတူ ယွီယင်ဂိုဏ်းရဲ့ အဆက်ဆက်သော ဘိုးဘေးတွေရဲ့ ဂူသင်္ချိုင်းထဲကို တစ်ခေါက် သွားခဲ့တာ"

ဟု ကျွေ့ဟွာက ဆိုလိုက်သည်။

လီယန်ချူ : "……………………"

ကျွေ့ဟွာသည် လက်ဖဝါးကို တစ်ချက်လှန်လိုက်ပြီး ကျောက်စိမ်းပေလွှာ နှစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"အထဲမှာ ဘာရတနာမှ မရှိပါဘူး၊ ကောင်းကင်အဆင့် ကျင့်စဉ်အချို့ပဲ ကျန်ရစ်ခဲ့တာပါ... ငါ သူမကို ပြောလိုက်တယ်၊ နင်က နန်ယွဲ့ဆရာကြီးရဲ့ တည်နေရာကို တွက်ချက်နေတာလို့ ပြောလိုက်တော့ သူမက ဒီကျောက်စိမ်းပေလွှာနှစ်ခုကို ငါ့ကို လက်ဆောင်ပေးခဲ့တာ။"

လီယန်ချူသည် ကျောက်စိမ်းပေလွှာကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး၊ နတ်ဘုရားအသိစိတ်ကို ၎င်းအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းကြည့်ရှုလိုက်ရာ ထိပ်တန်း တန်ခိုးပညာရပ် နှစ်မျိုးကို တွေ့ရှိလိုက်ရတော့သည်။

"ရှဲ့ဖု"

၎င်းတွင် အီကျင်း လျှို့ဝှက်ချက် ရှစ်ခွင်စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေပြီး၊ ကံကြမ္မာ ဗေဒင်တွက်ချက်ခြင်းဆိုင်ရာ အနှိုင်းမဲ့ တန်ခိုးပညာရပ် ဖြစ်ပေသည်။

"ရှင်းဆူး"

ညဉ့်အခါ ကောင်းကင်ယံရှိ ကြယ်တာရာများ၏ အနေအထားကို ကြည့်ရှု၍ ကံကြမ္မာကို သိရှိနိုင်သော ပညာရပ် ဖြစ်၏။

ဤတန်ခိုးပညာရပ် နှစ်မျိုးစလုံးမှာ အလွန်တရာ ထက်မြက်လှသော တွက်ချက်ခြင်း ပညာရပ်များ ဖြစ်ကြပြီး၊ ကံကြမ္မာနှင့် ကြယ်တာရာများကို ကြည့်ရှုနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ဒီလိုဆိုရင်တော့... ငါ့ရဲ့ တွက်ချက်ခြင်း စွမ်းရည်ကို ပိုပြီး တိုးမြှင့်နိုင်ပြီပေါ့" လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးများက လင်းလက်သွားခဲ့သည်။

ဒီလိုဖြစ်လာတော့ သူသည် ချင်းယွန်းတာအိုကျောင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိရန် အလောတကြီး မလုပ်တော့ဘဲ၊ ဆိတ်ငြိမ်သော နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေ၍ စာသားတစ်ခုလုံးကို အသေအချာ ဖတ်ရှုလေ့လာတော့သည်။

မကြာမီမှာပင် သူသည် ဤတန်ခိုးပညာရပ် နှစ်မျိုးစလုံးကို နားလည်ကျွမ်းကျင်သွားခဲ့ချေပြီ။

သို့သော်လည်း အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးသဖြင့်၊ လီယန်ချူသည် တစ်ကြိမ် တွက်ချက်ကြည့်သော်လည်း ထိုလူ၏ တည်နေရာကို ရှာမတွေ့ခဲ့ချေ။

"လေမီးဖျာ နဲ့ ဖုန်လိုင်နတ်ကျောက်တုံး တို့ကို အသုံးချပြီး ကျင့်ကြံရမယ်... တွက်ချက်ခြင်းပညာ အထွတ်အထိပ် ရောက်သွားတဲ့အခါ၊ ဟိုလူကို အတိအကျ ရှာဖွေရမယ်။"

ဟု လီယန်ချူက စိတ်ထဲမှ ကြံစည်လိုက်သည်။

သံစားသားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှသဖြင့် အလွန်တရာ ထိတ်လန့်စရာကောင်းသော ဟုန်ဟွမ် ရှေးဟောင်းသားရဲကြီး ဖြစ်ပြီး၊ သွေးမျိုးဆက်မှာလည်း ပြင်းထန်လွန်းလှသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို စိတ်တိုင်းကျ ကြီးအောင်၊ ငယ်အောင် မလုပ်ဆောင်နိုင်သေးချေ။

လီယန်ချူသည် တန်ခိုးပညာရပ်ကို လည်ပတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအားများကို စနစ်တကျ ပြန်လည်ပြင်ဆင်ပေးလိုက်သည်။

သူသည် ဖန်းတီးခြင်းရွှေကျမ်းစာ ကို လည်ပတ်လိုက်သောအခါ၊ သူ၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် ဝင်းပသော ရွှေကြာပန်းတစ်ပွင့် ထွက်ပေါ်လာပြီး ရောင်စုံအလင်းတန်းများ ဖိတ်စင်ကျရောက်လာခဲ့သည်။

ဖန်းတီးခြင်း ရွှေကျမ်းစာ ကို ယခုအခါ သူသည် ပိုမို၍ မြင့်မားသော သဘာဝနယ်ပယ်သို့ ကျင့်ကြံထားနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

သံစားသားရဲမှာ ဤရွှေရောင်အလင်းတန်းများ၏ ဖုံးလွှမ်းခြင်းကို ခံလိုက်ရသောအခါ၊ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးမျိုးဆက်များ ဆူပွက်လာပြီး စနစ်တကျ လည်ပတ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဟင် ငါ ဒီစွမ်းအားတွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီ ထင်တယ်"

ဟု သံစားသားရဲက အံ့ဩဝမ်းသာစွာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"သေချာ ကျင့်ကြံစမ်း... မင်းရဲ့ သွေးမျိုးဆက်ကို အလဟဿ မဖြစ်စေနဲ့"

လီယန်ချူက ဆိုလိုက်သည်။

သံစားသားရဲ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ လေးနက်သွားခဲ့ရ၏။

လီယန်ချူသည် ဖန်းတီးခြင်း ရွှေကျမ်းစာကို အသုံးပြု၍ သံစားသားရဲ၏ စွမ်းအားများကို ပြုပြင်ပေးပြီးနောက်၊ သူဘာသာသူ ကျင့်ကြံနေရန် လွှတ်ထားလိုက်သည်။

သံစားသားရဲသည်လည်း ဆိုင်ရှင်မ ပြင်ဆင်ပေးထားသော ကျိုရှောင်နတ်ကျင့်စဉ် ကို လေ့ကျင့်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ဝင် သွေးမျိုးဆက်များနှင့် ပိုမို၍ ကိုက်ညီလှပေသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူသည် ကျင့်စဉ်ကို လည်ပတ်လိုက်ရာ၊ ပတ်ပတ်လည်တွင် ယင်နှင့်ယန် စွမ်းအင်နှစ်မျိုး ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး အလွန်တရာ ထိတ်လန့်စရာကောင်းလှပေသည်။

သို့သော်လည်း သူ ကျင့်ကြံနေစဉ်မှာပင်၊ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအားများမှာ အဆုံးအစမရှိဘဲ တိုးပွားလာနေခဲ့သည်။

လီယန်ချူသည် ဖန်းတီးခြင်း ရွှေကျမ်းစာ ကို အသုံးပြု၍ နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ပြန်လည်ပြုပြင်ပေးခဲ့သော်လည်း၊ သံစားသားရဲ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ စွမ်းအားများမှာ ပြင်းထန်နေဆဲ ဖြစ်၏။

သူသည် စိတ်တိုင်းကျ သေးငယ်သွားခြင်း မရှိသည့်အပြင်၊ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပိုမို၍ ကြီးမားလာပုံရပေသည်။

သံစားသားရဲက ရှင်းပြသည်မာ

"ဘိုးဘေးကြီးက ငါ့ရဲ့ကိုယ်ထဲမှာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထည့်ပေးခဲ့တာပါ၊ ငါ့ရဲ့ သွေးမျိုးဆက်စွမ်းအားတွေကို နှိုးဆွပေးဖို့အတွက် ထည့်ပေးခဲ့တာမို့လို့... ဒါနဲ့ ပတ်သက်နေမယ် ထင်ပါတယ်။"

လီယန်ချူ ကြားသိရသောအခါ မျက်လုံးအစုံဖြင့် ကြည့်ရှုလိုက်ရာ၊ သံစားသားရဲ၏ ကိုယ်တွင်း၌ တောက်ပသော ရွှေရောင်စက်ဝန်းတစ်ခု ရှိနေသည်ကို အမှန်ပင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ စက်ဝိုင်းကဲ့သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လည်ပတ်နေပြီး ထိတ်လန့်စရာကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေပေသည်။

"ဒါက သွေးမျိုးဆက်ကို နိုးထစေတဲ့ အထူးတန်ခိုးပညာရပ် ဖြစ်ပုံရတယ်။"

လီယန်ချူသည် အာရုံစိုက်၍ ခဏမျှ ကြည့်ရှုလိုက်ရာ၊ ၎င်းရွှေရောင်စက်ဝန်းအတွင်း၌ မန္တန်စာလုံးအချို့ ရှိနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် ၎င်းတို့ကို မှတ်သားပြီးနောက် အသိစိတ်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်တော့သည်။

ဝေမြို့ ချင်းယွန်းတာအိုကျောင်း

လီယန်ချူသည် ခွန်လွန်တောင်မှ သံစားသားရဲကို စီးနင်း၍ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး၊ လူသားလောကကို မထိတ်လန့်စေရန်အတွက် သံစားသားရဲကို ကမ္ဘာငယ် အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းထားခဲ့သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ယခုအခါ သူ၏ ဟူထျန်းတန်ခိုးပညာရပ်မှာ အလွန်မြင့်မားသော အဆင့်သို့ ကျင့်ကြံထားနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ၊ ကမ္ဘာမြေအကျယ်အဝန်းမှာ အဆမတန် ကျယ်ပြန့်လှသဖြင့် သံစားသားရဲကို ထည့်သွင်းထားနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ရွှေကျီးကန်းလေး သည်လည်း ၎င်းအတွင်း၌ ရှိနေပြီး၊ ကောင်းကင်ထက်တွင် ကြီးမားလှသော နေမင်းကြီးတစ်စင်းကဲ့သို့ ဆိုင်းတွနေကာ လင်းလက်တောက်ပလျက် အလွန်တရာ ပူပြင်းလှသဖြင့် တည့်တည့်ပင် ကြည့်ရှု၍မရနိုင်ချေ။

လက်ရှိအချိန်၌ သံစားသားရဲသည် ၎င်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသောအခါတွင်ပင် ကြီးမားလှသော ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ရွှေကျီးကန်းလေးရဲ့ အရှိန်အဝါက မူလကထက် ပိုပြီး ထိတ်လန့်စရာကောင်းလာတာပဲ... ငါက သွေးမျိုးဆက် နိုးထလာပြီး ဘိုးဘေးကြီးရဲ့ လမ်းညွှန်မှုကို ခံခဲ့ရတာတောင်မှ ကျင့်ကြံခြင်းအရှိန်က သူ့ကို မမှီနိုင်သေးဘူးလား"

ဟု သံစားသားရဲက ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

လီယန်ချူသည် ချင်းယွန်းတာအိုကျောင်းတွင် ရှင်းဆူးနှင့် ရှဲ့ဖု တန်ခိုးပညာရပ်နှစ်မျိုးကို ကျင့်ကြံနေပြီး နက်ရှိုင်းစွာ နားလည်သဘောပေါက်လာခဲ့သည်။

ရှဲ့ဖု တန်ခိုးပညာရပ်တွင် အီကျင်းရှစ်ခွင်လျှို့ဝှက်ချက်များ ပါဝင်နေသဖြင့်၊ သူ၏ တံခါးခြောက်ပေါက် တန်ခိုးပညာရပ်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ပိုမိုကြီးမားသော တန်ခိုးစွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်နိုင်ခဲ့ပေသည်။

ထို့အပြင် သူသည် အသစ်စက်စက် လေ့လာထားသော ကောင်းကင်ပြင်ဆင်ခြင်းအတတ်ပညာ ကိုလည်း ကျင့်ကြံနေခဲ့သည်။ ၎င်းပညာရပ်မှာ အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်လှပြီး၊ လျှံယောင်အိုး အတွင်းမှ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကာ ရတနာလက်နက်များကို သွန်းလုပ်နိုင်သည့်အပြင် ကျောက်ဖားလမ်းစဉ်၏ တရားဓမ္မစွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေသဖြင့် အလွန်တရာ ထူးခြားလှပေသည်။

လီယန်ချူသည် ရွှေရောင်လှံတံ ကို သွန်းလုပ်ပြီးနောက် ကျွေ့ဟွာကို လက်ဆောင်ပေးခဲ့ရာ၊ ကျွေ့ဟွာက ၎င်းကို "ရှီရှန်" (နတ်ဘုရားသတ်လှံ) ဟု အမည်ပေးခဲ့သည်။ အဓိပ္ပာယ်မှာ နက်ရှိုင်းလှပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေပေသည်။

ဖန့်ချင်းလန်မှာမူ ဓားလမ်းစဉ် တွင်သာ စိတ်ဝင်စားနေခဲ့ပြီး နတ်ဘုရားဓားကို မလိုအပ်ကြောင်း ပြောဆိုခဲ့သည်။ သူမကိုယ်တိုင်ကပင် အသန်မာဆုံးသော ရတနာဓားတစ်စင်း ဖြစ်နေခြင်း ဖြစ်၏။

"တာလော်ဓားကျင့်စဉ်" ကို လေ့ကျင့်၍ မိမိ၏ ဓားလမ်းစဉ်ကို သက်သေပြပြီးနောက်၊ ဖန့်ချင်းလန်၏ အရှိန်အဝါမှာ ပိုမို၍ နက်ရှိုင်းကာ အဆုံးအစမရှိ ဖြစ်လာခဲ့ချေပြီ။

လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ဓားလမ်းစဉ်ကံကြမ္မာ ရှိနေသဖြင့်၊ ဖန့်ချင်းလန်ကဲ့သို့သော ဓားကျင့်သူမျိုးသည် သူနှင့် နီးကပ်စွာ နေထိုင်ရသည်ကို အလွန် နှစ်သက်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် ဓားလမ်းစဉ်ကံကြမ္မာကို လည်ပတ်လိုက်သောအခါ ဖန့်ချင်းလန်၏ ဓားအရှိန်အဝါကို ပိုမို၍ တိုးမြှင့်ပေးနိုင်ခြင်း ဖြစ်၏။

ထိုအချိန်တွင် လီယန်ချူနှင့် ဖန့်ချင်းလန်တို့သည် ဓားလမ်းစဉ်ကို ဆွေးနွေးနေကြသည်။

သူသည် ဓားကို အသုံးပြုလေ့မရှိဘဲ ဓားမြှောင်၊ ဓားရှည်ကိုသာ သုံးစွဲလေ့ရှိသော်လည်း၊ ဓားလမ်းစဉ် တန်ခိုးပညာရပ်များဖြစ်သော တာလော်ဓားကျင့်စဉ်နှင့် စိတ်ဓား တို့ကို လေ့ကျင့်ထားသဖြင့် ဓားလမ်းစဉ်အပေါ် နားလည်မှုမှာ အလွန်တရာ မြင့်မားလှပေသည်။

သို့သော်လည်း သူသည် ဖန့်ချင်းလန်နှင့် ဓားအကြောင်း ပြောဆိုသောအခါ အများစုမှာ အတွေးအခေါ်များကိုသာ ပြောဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရလျှင် စိတ်ကူးပေါက်ရာ လျှောက်ပြောနေခြင်း ဖြစ်၏။

လက်ရှိခေတ်ပြိုင်လူသားလောကတွင် ဖန့်ချင်းလန်၏ ဓားလမ်းစဉ်ကို လမ်းညွှန်ပေးနိုင်သူ မရှိသလောက် ဖြစ်သော်လည်း၊ လီယန်ချူ ပြောဆိုလိုက်သော အချို့သော အယူအဆများနှင့် ဓားကွက်များ၏ အတွေးအခေါ်များမှာ ဖန့်ချင်းလန်ကို အမှန်ပင် သဘောကျနှစ်ခြိုက်စေခဲ့သည်။

"တုကုကျိုကျန့် ၊ ဝမ့်ကျန့်ကွေ့ကျုံး ၊ ချန်ထျန်းပါကျန့်ဆူး... ဒါတွေအားလုံးက နင်ကိုယ်တိုင် စဉ်းစားထားတာလား"

ဖန့်ချင်းလန်က အံ့ဩစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဒါကတော့ သဘာဝကျတာပေါ့... ငါ ဓားကို အသုံးပြုတဲ့အပေါ်မှာ နားလည်မှုအချို့ ရှိပေမယ့်၊ ဒီဘက်ကိုတော့ အသေးစိတ် လေ့လာထားခြင်း မရှိပါဘူး"

ဟု လီယန်ချူက အတည်ပေါက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

ဖန့်ချင်းလန်၏ မျက်လုံးအစုံတွင် အတွေးအရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာပြီး အလေးအနက် တွက်ချက်နေခဲ့သည်။

သူမကဲ့သို့သော နယ်ပယ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ တစ်ခါတရံ စကားတစ်ခွန်းကြောင့်ပင် လမ်းစပေါင်းများစွာ ပွင့်သွားတတ်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူက အတည်ပေါက်ဖြင့် ဆက်လက်၍ စိတ်ကူးပေါက်ရာ ပြောဆိုသည်။

"ဓားကွက်တွေက အစွမ်းထက်လှပေမယ့် မင်းပြောသလိုဆိုရင်တော့ ဓားဆန္ဒ က ပိုပြီး ထက်မြက်ရမယ်... မြက်ပင်တစ်ပင်ကနေ နေ၊ လ၊ ကြယ်တာရာတွေကို ခုတ်ပိုင်းပစ်နိုင်တာကမှ ဓားလမ်းစဉ်၏ အမြင့်ဆုံး နယ်ပယ် ဖြစ်လိမ့်မယ်။"

ဖန့်ချင်းလန် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့ရပြီး ရေကဲ့သို့ ကြည်လင်သော မျက်လုံးအစုံတွင် ထူးဆန်းသော အလင်းတန်းများ လင်းလက်သွားခဲ့သည်။

"မြက်ပင်တစ်ပင်ကနေ နေ၊ လ၊ ကြယ်တာရာတွေကို ခုတ်ပိုင်းပစ်နိုင်တယ်"

သူမသည် တိုးတိုးရေရွတ်လိုက်စဉ်မှာပင်၊ ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားခဲ့ပြီး ဓားအရှိန်အဝါများ အေးစက်လှကာ ကောင်းကင်ထက်ရှိ နက္ခတ်တာရာများကိုပင် တုန်ခါသွားစေတော့သည်။

ဖန့်ချင်းလန်၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် ထက်မြက်လှသော ဓားဆန္ဒများမှာ မြူခိုးများကဲ့သို့ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး၊ တစ်ကိုယ်လုံးကို ပိုမို၍ အေးချမ်းဆန်းကြယ်စေကာ စရိုက်အမူအရာမှာ တစ်ကမ္ဘာလုံးတွင် အနှိုင်းမဲ့ ဖြစ်နေချေပြီ။

ကာလရှည်ကြာပြီးနောက်တွင်မှ ဖန့်ချင်းလန်သည် ၎င်းအခြေအနေမှ နိုးထလာခဲ့ပြီး သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ချလိုက်ကာ ပြုံးလျက်-

"ဒီလို အတွေးအခေါ်မျိုးက တကယ်ပဲ ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှတယ်။"

လီယန်ချူက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်မိပြီး၊ ငါကတော့ စာသားတွေကို သယ်ယူပို့ဆောင်ပေးသူတစ်ယောက်သာသာ ပါ ဟု တွေးလိုက်သည်။

"ငါကတော့ ဒီကောင်းကင်ကြီးက ငါ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေကို မဖုံးကွယ်နိုင်စေရဘူး၊ ဒီမြေပြင်ကြီးက ငါ့ရဲ့ စိတ်နှလုံးကို မမြှုပ်နှံနိုင်စေရဘူး၊ ကောင်းကင်ထက်က နတ်ဘုရားတွေအားလုံးကို အမှုန့်ကြိတ်ပစ်ရမယ် "

ဟု လီယန်ချူက ဖြည်းညှင်းစွာ ဆိုလိုက်သည်။

ဖန့်ချင်းလန်က အံ့ဩစွာဖြင့်-

"မထင်မှတ်ဘဲ နင့်ရဲ့ အရိုးထဲမှာ ဒီလောက်အထိ ရဲရင့်ကြမ်းကြုတ်ပြီး ကြီးမားတဲ့ ရည်မှန်းချက် ရှိနေတာကိုး"

ရဲရင့်ကြမ်းကြုတ်တာ ငါမဟုတ်ပါဘူး... မျောက်တစ်ကောင်ပါ... လီယန်ချူက တည်ငြိမ်စွာဖြင့်-

"ငါလည်း စိတ်ကူးပေါက်လို့ ပြောလိုက်တာပါ။" ဟု ဆိုသည်။

ဖန့်ချင်းလန်က သူ့ကို စိုက်ကြည့်လျက်-

"ငါ အချိန်အတန်ကြာအောင် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရမယ်... အချို့သော အရာတွေကို သက်သေပြဖို့ လိုအပ်နေလို့ပဲ။"

လီယန်ချူက-

"ဘယ်နေရာမှာ သွားပြီး ကျင့်ကြံမှာလဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

"လုံဟူရှန်းတောင် ကို သွားရမယ်၊ အခု လူသားလောကမှာ အဘိုးအိုကြီးရဲ့ ဓားပညာတစ်ခုပဲ ကြည့်လို့ရတာမို့လို့... တစ်ခါတရံ အာရုံရလာတဲ့အခါ လူတစ်ယောက်ကို ရှာပြီး စမ်းသပ်ဖို့ လိုအပ်တယ်"

ဟု ဖန့်ချင်းလန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

နင် အဘိုးအိုကြီးကို ရိုက်နှက်ပြီး ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်မှာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်... လီယန်ချူ ခဏမျှ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက်

"အင်း... ကောင်းပြီ။" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ဒဏ်ရာရရင်လည်း ဒဏ်ရာရပေါ့... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မိမိတွင် ငါးရောင်ခြယ်ကျောက်တုံး ရှိနေတာမို့လို့ သွားရောက်ကယ်တင်လိုက်ရုံမျှသာ ဖြစ်ပေသည်။

ဖန့်ချင်းလန် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် လီယန်ချူသည် ရှင်းဆူးနှင့် ရှဲ့ဖု တန်ခိုးပညာရပ်နှစ်မျိုးကို ကျင့်ကြံသည့်အပြင်၊ ယွန်းနျန်း နှင့်အတူ သုတေသနပြု တွက်ချက်နေခဲ့သည်။

ယွန်းနျန်းကိုယ်တိုင်ကပင် ပင်ကိုယ် သစ်သားဝိညာဉ် ဖြစ်သဖြင့် တောင်တန်းများထဲတွင် ဆိတ်ငြိမ်စွာ ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး၊ ယခုအခါ ဆိုင်ရှင်မ ၏ အမိန့်အရ အစီအရင်လမ်းစဉ်ကို သင်ယူထားကာ ခြန်နိုင်ငံ၏ တောင်၊ ရေ၊ မြေပြင်အားလုံးကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုခဲ့ဖူးသဖြင့်၊ လက်ရှိအချိန်တွင် ထုံထျန်းဖူးမြေများ ပေါ်ထွက်လာခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ သူမတွင် ကိုယ်ပိုင်အမြင် ရှိနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် မန္တန်ကိုးလုံးစာလုံးများ ထဲမှ "ကျန့်" မန္တန်စာလုံးကို သူမအား သင်ကြားပေးခဲ့ပြီးနောက်၊ ယွန်းနျန်၏ အစီအရင်လမ်းစဉ် တိုးတက်မှုမှာ အဆမတန် မြန်ဆန်လှပေသည်။

"ရှေးဟောင်း ရှန်းကျိုး ရဲ့ နယ်မြေတွေကို ပြန်လည်ဖော်ထုတ်တာက လက်ရှိ ခြန်နိုင်ငံအတွက်တော့ အကျိုးမရှိဘဲ အန္တရာယ်ပဲ ရှိလိမ့်မယ်"

ဟု အဝတ်ပြာဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော ယွန်းနျန်းက ပြောဆိုလိုက်သည်။

သူမသည် ဆိုင်ရှင်မ နှင့်အတူ ချန်နိုင်ငံ၏ နေရာအနှံ့အပြားသို့ လှည့်လည်ခဲ့ဖူးသဖြင့်၊ နေရာဒေသအသီးသီး၏ ဖုန်းရွှေမြေပြင်အနေအထားကို ကောင်းစွာ သိရှိထားခြင်း ဖြစ်၏။

"ဖုန်းရွှေမန္တန်အစီအရင်ကို အခြေခံပြီး၊ သီအိုရီအရဆိုရင် မူလနယ်မြေရဲ့ နယ်နိမိတ်တွေကို ရှာဖွေနိုင်ပြီး... အခု ပေါ်ထွက်လာတဲ့ ထုံထျန်းဖူးမြေတွေကို ပြန်လည်ပြီး တားမြစ်ပိတ်ပင်ထားနိုင်ပါတယ်"

ဟု ယွန်းနျန်းက ဆိုသည်။

"ဒါဆိုရင် အဲဒီအထဲကို ဝင်ရောက်သွားတဲ့ သက်ရှိတွေကကော..."

လီယန်ချူက မေးမြန်းလိုက်သည်။

ယွန်းနျန်းက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး-

"ပေါ်ထွက်လာတဲ့ ရှေးဟောင်း အကြွင်းအကျန်များ ရဲ့ နယ်မြေက အလွန်တရာ ကျယ်ပြန့်လှပြီး မကြာခဏဆိုသလို နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ ကျယ်ဝန်းလှပေမယ့်၊ မူလမြေပြင်အနေအထားကိုတော့ ထိခိုက်ခြင်း မရှိပါဘူး... ဒါက မူလနေရာလွတ် က ခေါက်သိမ်းခြင်း ခံထားရတာဖြစ်ပြီး၊ တကယ်လို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ခေါက်သိမ်းလိုက်မယ်ဆိုရင် ဒီလူတွေကို အပြင် ပြန်ပို့ဆောင်ပေးနိုင်ပြီး ဘာထိခိုက်မှုမှ ရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

ယွန်းနျန်းသည် မန္တန်အစီအရင်အပေါ် နားလည်မှု အလွန်တရာ နက်ရှိုင်းလှပြီး၊ နတ်ဘုရားမန္တန်များထဲတွင် နေရာလွတ် လမ်းစဉ်များစွာ ပါဝင်နေသဖြင့် မဟုတ်လျှင် ရွှေ့ပြောင်းခြင်းမန္တန်အစီအရင် ကို ဖန်တီးနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

လီယန်ချူသည် သူမနှင့် ကာလရှည်ကြာ နှီးနှောဖလှယ်ပြီးနောက်တွင်မှ ယွန်းနျန်း၏ မန္တန်အစီအရင်လမ်းစဉ်ပေါ်ရှိ အရည်အချင်းမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် မြင့်မားနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရတော့သည်။

ဒါက မန္တန်အစီအရင်တစ်ခုကို ဖန်တီးရုံမျှမကဘဲ တရားဓမ္မလမ်းစဉ် နှင့် နီးစပ်နေချေပြီ။

လီယန်ချူကိုယ်တိုင်လည်း မန္တန်ကိုးလုံးများထဲမှ ကျန့်မန္တန်စာလုံးကို တတ်မြောက်ထားသော်လည်း ယွန်းနျန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်သောအခါ အလှမ်းကွာဝေးလှပေသည်။

"ဒီလိုဆိုရင်တော့ အမှန် လုပ်ဆောင်နိုင်တာပေါ့... ဒါပေမဲ့ နောင်တစ်ချိန်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က ထပ်ပြီး ဖော်ထုတ်လိုက်ရင်ကော"

လီယန်ချူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

"သီအိုရီအရတော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ဒီလူမှာ ကောင်းကင်ထက် တန်ခိုးစွမ်းအားကြီး ရှိနေမယ်ဆိုရင်တော့ တွက်ချက်မှုထဲမှာ ပါဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဟု ယွန်းနျန်းက ဆိုသည်။

ခဏမျှ ရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက် သူမက ဖြည်းညှင်းစွာ ဆက်လက်ပြောဆိုသည်။

"ဒါပေမဲ့ လက်ရှိအချိန်မှာ အခက်အခဲ ရှိနေတာကနေရာလွတ်လမ်းစဉ်နဲ့ တားမြစ်ချက်အတတ်ပညာကို ကောင်းစွာကျွမ်းကျင်တဲ့ လူတစ်ယောက်က ဒါကို ဦးဆောင်ရမှာ ဖြစ်ပြီး၊ သူ့ရဲ့ တရားဓမ္မစွမ်းအားက နက်ရှိုင်းရမယ့်အပြင် ကြီးမားတဲ့ တားမြစ်ချက်အတတ်ပညာ ကို အသုံးပြုပြီး နေရာလွတ်တစ်ခုလုံးကို ခေါက်သိမ်းရမှာ"

လီယန်ချူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး-

"ငါ့မှာ မြေလျှိုးမန္တန်ပညာရပ်တွေ ရှိပြီး နေရာလွတ်လမ်းစဉ်အပေါ်မှာလည်း နားလည်မှု ရှိပေမယ့်၊ ဒီကြီးမားတဲ့ တားမြစ်ချက်အတတ်ပညာကိုတော့ မတတ်မြောက်ထားဘူး။"

ထိုအချိန်တွင် စားပွဲပေါ်တွင် မတ်တပ်ရပ်နေသော သုံးလက်မအရွယ် "နီရှန်းနတ်သမီး" သည် လက်နှစ်ဖက်ကို ခါးတွင်ထောက်လိုက်သည်။

"ငါ တတ်တယ် "

ဤမူလက အေးချမ်းဆန်းကြယ်လှသော နတ်သမီးလေးသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်ပြုပြင်ပြီးနောက် အသစ်စက်စက် သက်ရှိဝိညာဉ်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သဖြင့်၊ စရိုက်အမူအရာမှာ ပိုမို၍ တက်ကြွလန်းဆန်းလာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"မင်း တတ်တယ် ဟုတ်လား..." လီယန်ချူ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရသည်။

"မှန်တယ်... ဒီနေရာလွတ်ကို ခေါက်သိမ်းတဲ့ ကြီးမားလှတဲ့ တားမြစ်ချက်အတတ်ပညာက ထိပ်တန်းလျှို့ဝှက်ချက် မဟုတ်ပါဘူး၊ မဟာရှ ခေတ်တုန်းက လူအများအပြား သင်ယူခဲ့ဖူးကြတယ်"

ဟု နီရှန်းနတ်သမီးက ဆိုလိုက်သည်။

လီယန်ချူ ဆွံ့အသွားရတော့သည်။

ခေတ်ကာလများ ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက်၊ မူလက ဆန်းကြယ်ခြင်းမရှိသော တန်ခိုးပညာရပ်အချို့သည် ယခုအခါတွင်မူ အဆက်ပြတ် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရပြီ။

အချို့သော အလွန်တရာ နက်ရှိုင်းလှသော မန္တန်ပညာရပ်များမှာမူ ယခုအခါ လူအများအပြား သိရှိကြပြီး လူအများက ပြုပြင်မွမ်းမံကာ လက်ဆင့်ကမ်း သယ်ဆောင်လာခဲ့ကြသည်။

မဟာရှခေတ်တုန်းက ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ကိုးခုအဖြစ် ခွဲခြားထားပြီး၊ မူလဝိညာဉ် ရှုမှတ်ခြင်းအတတ်ပညာမှာလည်း နည်းလမ်းတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပေသည်။

ထို့အပြင် ကျန်ရှိနေသေးသော မူလဝိညာဉ် တိုက်ပွဲဝင်ခြင်းအတတ်ပညာများစွာ ရှိနေသေး၏။

"အခု ကျင့်ကြံခြင်းလောကမှာ မန္တန်ပညာရပ်များကအဆက်ပြတ် ပျောက်ကွယ် သွားတာက... အဲဒီအချိန်က သန့်စင်ဆေးကြောမှု နဲ့ ပတ်သက်နေမလား မသိဘူး"

ဟု လီယန်ချူက စိတ်ထဲမှ တွေးတောလိုက်မိသည်။

ဤနေရာလွတ် ခေါက်သိမ်းခြင်းအတတ်ပညာကို တွေးတောလိုက်မိသောအခါ၊ လီယန်ချူသည် ဝေမြို့အနီးတွင် တားမြစ်ပိတ်ပင်ခြင်း ခံထားရသော ငရဲပြည်မှ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား ကျန်းခဲ ကို သတိရလိုက်မိသည်။

ကျန်းခဲသည် ထိုအချိန်က ကမ္ဘာမြေကြီး မှောင်မိုက်သွားပြီးနောက်၊ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်နိုးထလာသောအခါတွင်မူ နှစ်ပေါင်းရာချီ ကြာမြင့်သွားခဲ့ချေပြီ။

စည်ကားလှပလှသော ယန်ကျင်းမြို့ကြီး သည်လည်း ယခုအခါ ဝေမြို့အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ထို့အပြင် ကောင်းပုရွာ ကို တားမြစ်ပိတ်ပင်ထားသော နည်းလမ်းမှာလည်း ဤကဲ့သို့သော ကြီးမားလှသည့် တားမြစ်ချက်အတတ်ပညာ ဖြစ်ပေသည်။

"မင်း ဒီပညာကို တတ်မြောက်ထားသေးလို့ တော်သေးတာပေါ့... မဟုတ်ရင် လက်ရှိအချိန်မှာ ဒီကြီးမားလှတဲ့ တားမြစ်ချက်အတတ်ပညာကို ဘယ်နေရာမှာ သွားပြီး သင်ယူရဦးမှာလဲ"

လီယန်ချူ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

တကယ်လို့ ထိုအချိန်က နီရှန်းနတ်သမီးအတွက် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်မပြုပြင်ပေးခဲ့ဘဲ ဝေမြို့တွင် ချန်ထားခဲ့ခြင်း မရှိပါက၊ ယခုအခါ ဤကြီးမားလှသော တားမြစ်ချက်အတတ်ပညာကို သင်ယူရန်မှာ အလွန်တရာ ခက်ခဲလိမ့်မည် ဖြစ်၏။

"ဒါက တကယ်ပဲ အကြောင်းအကျိုး တရားတွေ ပတ်သက်နေပြီး ကောင်းကင်က သတ်မှတ်ပေးထားတာလား"

လီယန်ချူ မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။

ဒီကိစ္စက အလွန်တရာ တိုက်ဆိုင်လွန်းလှသည်ဟု ခံစားရသော်လည်း သူ အများကြီး ဆက်မတွေးတော့ချေ။

"တွေးကြည့်ရင် မူလက လျှိုဝှက်နယ်မြေတွေကို တားမြစ်ပိတ်ပင်ခဲ့တဲ့သူကလည်း ဒီနည်းလမ်းကိုပဲ အသုံးပြုခဲ့တာ ဖြစ်လိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခု နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာအောင် လုပ်ဆောင်နေတဲ့သူက... ရန်သူလား၊ မိတ်ဆွေလား ဆိုတာ ခွဲခြားရခက်တယ်"

လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အတွေးအရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် လျှိုဝှက်နယ်မြေများ ဆက်တိုက်ဆိုသလို ပေါ်ထွက်လာသည့် အခြေအနေမှာ လူနှစ်ဦး၏ လက်ချက် ဖြစ်ပုံရပေသည်။

ပထမလူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို မသိရသေးဘဲ၊ နောက်တစ်ဦးကမူ လျှိုဝှက်နယ်မြေပေါင်း အနည်းဆုံး အရေအတွက် ဆယ်ဂဏန်းခန့်ကို ဆက်တိုက်ပေါ်ထွက်လာအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သဖြင့်၊ သူ ပြန်လည်ပြုပြင်ပေးခဲ့သော ခိန်နိုင်ငံ၏ ကံကြမ္မာဖုန်းရွှေကို မုန်တိုင်းထဲမှ လှေငယ်တစ်စင်းကဲ့သို့ ယိမ်းထိုးသွားစေခဲ့သည်။

"နောက်ကွယ်က လူက ယုတ်မာတဲ့ စိတ်ကူးတွေ ရှိနေပုံရပေမယ့်၊ သူက အတွင်းထဲက နယ်ပယ်ပြင်ပ မိစ္ဆာဆိုး တွေကို ရှင်းလင်းပေးခဲ့ပြန်တယ်... ဒီအချက်ကတော့ ရှေ့ကလူထက် ပိုပြီး စေတနာရှိပုံရတယ်"

လီယန်ချူ ကာလရှည်ကြာ တွေးတောနေခဲ့သော်လည်း ဤကိစ္စမှာ လူနှစ်ဦးနှင့် ပတ်သက်နေသဖြင့် တွက်ချက်၍မရနိုင်ချေ။

သူသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ချလိုက်သည်။

"မဟုတ်သေးဘူး... ငါက အမြဲတမ်း ရှေ့ကလူ မသေသေးဘူးလို့ ထင်နေတာ၊ ဖြစ်နိုင်တာက အတိတ်က လျှိုဝှက်နယ်မြေတွေကို တားမြစ်ပိတ်ပင်ခဲ့တဲ့သူက သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး... စွမ်းအားတွေ ကွယ်ပျောက်သွားပြီး လျှိုဝှက်နယ်မြေတွေ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါ်ထွက်လာတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ။"

လီယန်ချူ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး ဤကိစ္စကို ထပ်မံတွေးတောခြင်းမပြုတော့ဘဲ၊ နီရှန်းနတ်သမီးထံမှ ကြီးမားလှသော တားမြစ်ချက်အတတ်ပညာကို စတင်သင်ယူတော့သည်။

နီရှန်းနတ်သမီးသည် ယခင်ကပင် ယွန်းနျန်းထံမှ ကြားသိခဲ့ရသည်မှာ၊ လီယန်ချူ၏ ပါရမီမှာ အလွန်မြင့်မားလှပြီး ဘယ်လို တန်ခိုးပညာရပ်မျိုးကိုမဆို သင်ယူလိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်း တတ်မြောက်သွားတတ်သည် ဟု ကြားသိခဲ့ရသော်လည်း—

သူမက ကြီးမားလှသော တားမြစ်ချက်အတတ်ပညာကို တစ်ကြိမ်မျှ ပြောပြရုံမျှဖြင့်၊ လီယန်ချူက ချက်ချင်းပင် လက်တွေ့အသုံးပြုနိုင်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ နီရှန်းနတ်သမီးမှာ အံ့ဩတုန်လှုပ်နေဆဲ ဖြစ်၏။

"ဒီလူရဲ့ ပါရမီက အနှိုင်းမဲ့ ထက်မြက်လှပြီး၊ အံ့ဩစရာကောင်းလွန်းတာပဲ တကယ်ပဲ မယုံနိုင်စရာပဲ "

နီရှန်းနတ်သမီးသည် စိတ်အားထက်သန်နေသော လီယန်ချူကို ကြည့်ရှုလျက် မအောင့်နိုင်ဘဲ သက်ပြင်းချလိုက်မိတော့သည်။

ထိုလူငယ်တာအိုဆရာ၏ ထိုးထွင်းဉာဏ်မှာ အမှန်ပင် ပြောပြ၍မရလောက်အောင် ဆန်းကြယ်လွန်းလှပေသည်။