အခန်း ၃၉၈

အခန်း (၃၉၈) မင်းရဲ့ခင်ပွန်းက မင်းအတွက် ကျင့်ကြံမယ့်နေရာကို စီစဉ်ပေးမယ်

"စွမ်းအားကူးပြောင်းခြင်း ကျောက်စိမ်းပြား ငါးခု..."

"ပြောရခက်တယ်..."

တန်းနျီချင်းရွှယ်သည် ကျောက်လင်ကို ရုတ်တရက် ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်နှာတွင် မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာများ အထင်းသား ပေါ်လွင်နေ၏။

ဤအရာက လုံးဝကို စိတ်ကူးနှင့်ပင် မတွေးရဲစရာပင်ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ကောင်းဖန်နိုင်ငံတွင် နဝမအဆင့် အရာရှိတစ်ဦးနှင့် အဋ္ဌမအဆင့် အရာရှိငါးဦးသာရှိပြီး ၎င်းတို့သည် ကောင်းဖန်နိုင်ငံ၏ ကျောရိုးတိုင်မကြီးများ ဖြစ်ကြ၏။

အကယ်၍ အဋ္ဌမအဆင့် ရေခဲသခင် ငါးဦးစလုံး သေဆုံးသွားခဲ့လျှင်…

"ဟုတ်တယ်... မင်းတို့ကောင်းဖန်နိုင်ငံက အဋ္ဌမအဆင့် ရေခဲသခင် ငါးယောက်စလုံးကို ကိုယ် သတ်လိုက်တာ..."

ကျောက်လင်က အသင့်ပင် ဝန်ခံလိုက်၏။

တန်းနျီချင်းရွှယ်မှာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီသွားသည်။

ယခုအခါတွင် ကောင်းဖန်စစ်တပ်၏ အထက်တန်းလွှာတပ်ဖွဲ့များအားလုံး ရှင်းလင်းခံလိုက်ရပြီး အဋ္ဌမအဆင့် ရေခဲသခင်များအားလုံး သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ကာ နဝမအဆင့် အကြံပေးအမတ်ကြီး တာ့ဝါသည်လည်း အကြီးအကျယ် အင်အားချည့်နဲ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် အဆင့်မြင့် ရေခဲစစ်သည်များစွာလည်း သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ကောင်းဖန်နိုင်ငံအနေဖြင့် မဟာချင်မင်းဆက်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို မည်သို့လုပ်၍ ခုခံနိုင်ပါတော့မည်နည်း။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တန်းနျီချင်းရွှယ်သည် သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံး၌ အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ကောင်းဖန်နိုင်ငံ၏ ကံကြမ္မာကို ကြိုတင် သိမြင်လိုက်လေပြီ။

"ခင်ပွန်း... ကျွန်မ ရှင့်ကို အကူအညီတစ်ခုလောက် တောင်းဆိုလို့ ရမလား..."

ရုတ်တရက် တန်းနျီချင်းရွှယ်က တောင်းပန်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကျောက်လင်ကို ကြည့်လိုက်၏။

"ပြောလေ..."

ကျောက်လင်သည် တန်းနျီချင်းရွှယ်၏ အတွေးများကို ရိပ်မိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ကျွန်မတို့ တန်းနျီမိသားစုကို အမြစ်ပြတ် ရှင်းလင်းတာမျိုး မလုပ်ပေးဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်..."

ဤသည်မှာ တန်းနျီချင်းရွှယ်၏ စိတ်ကူးပင် ဖြစ်၏။

တန်းနျီမိသားစုသည် ကောင်းဖန်နိုင်ငံ၏ တော်ဝင်မိသားစုဖြစ်ပြီး နှစ်ပေါင်းငါးရာတိုင်တိုင် အုပ်ချုပ်လာခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုသည် ကောင်းဖန်နိုင်ငံ၏ ထောင့်စေ့တိုင်းတွင် ပျံ့နှံ့နေ၏။

"မင်းအဖေက မင်းကို နိုင်ငံရေးအရ လက်ထပ်ဖို့ ပို့လိုက်တာတောင် မင်းက သူ့ကို ကယ်ချင်သေးတာလား..."

ကျောက်လင်က ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

"သူ့ကို ကျွန်မ နားလည်ပါတယ်... ပြီးတော့ ကျွန်မ သူ့ကို မမုန်းပါဘူး..."

"ခမည်းတော်က ငယ်ငယ်ကတည်းက ကျွန်မကို အမြဲတမ်း အလိုလိုက်ခဲ့တာပါ... တစ်ခေါက် နိုင်ငံတော် အကျပ်အတည်း ကြုံလာလို့သာ ခမည်းတော်က ရွေးချယ်စရာမရှိဘဲ တခြားနိုင်ငံက အုပ်ချုပ်သူဆီကို လက်ထပ်ဖို့ ပို့လိုက်ရတာပါ..."

"ဒါ့ကြောင့် ကောင်းဖန်နိုင်ငံသာ ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရင် ရှင်က တန်းနျီမိသားစုကို ကူညီပေးမယ်လို့ မျှော်လင့်ရင်း ကျွန်မ တောင်းပန်ရတာပါ..."

တန်းနျီချင်းရွှယ်က သွက်လက်စွာ ပြောလိုက်၏။

ကျောက်လင်သည် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ ခင်ပွန်းက တန်းနျီမိသားစု တစ်ခုလုံးကို ကယ်ချင်ရင်တောင် ကယ်လို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး..."

"ဒါပေမယ့်လည်း မင်းရဲ့ ချစ်ခင်ရတဲ့သူတွေကိုတော့ ကိုယ် ကယ်တင်ပေးနိုင်ပါတယ်..."

ကျောက်လင်က ယုံကြည်မှုရှိစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

ကျောက်လင်တွင် အားကိုးစရာ စနစ်တစ်ခု ရှိနေသည့်အပြင် ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားအဆင့်စာရင်းနှင့် ဟင်းလင်းပြင်ပုတီးစေ့တို့ ရှိနေသော်လည်း ကောင်းဖန်နိုင်ငံ၏ ဒေသအားလုံးသို့ သွားရောက်ကာ တန်းနျီမိသားစုဝင်များကို ကယ်တင်ရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ ကျောက်လင်သည် သူ၏ လက်ကွက်များကို အများကြီး ထုတ်ဖော်မပြချင်ပေ။

တန်းနျီချင်းရွှယ်က ကျောက်လင်အား လက်ထပ်ရန် ဆန္ဒရှိနေသောကြောင့် ကျောက်လင်အနေဖြင့် သူမ၏ ရင်းနှီးသော ဆွေမျိုးများကို စောင့်ရှောက်ပေးရန်မှာ သင့်လျော်လှသည်။ သို့သော်လည်း ကျောက်လင်တွင် အခြားသော တန်းနျီမိသားစုဝင်များကို စောင့်ရှောက်ရန် တာဝန်မရှိပေ။

ယင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ တန်းနျီချင်းရွှယ်က နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့လိုက်ပြီး သူမ၏ တောင်းဆိုမှုသည် ကျောက်လင်ကို အမှန်တကယ် အခက်တွေ့စေမှန်း နားလည်လိုက်၏။

"ကောင်းပါပြီ... အားလုံးကို ခင်ပွန်းရဲ့ သဘောအတိုင်းပဲ ထားလိုက်ပါတော့မယ်..."

တန်းနျီချင်းရွှယ်က ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။

"ဇနီးလေး... ကိုယ် မင်းကို နေရာတစ်ခုဆီ အရင်ခေါ်သွားပေးမယ်..."

ကျောက်လင်က ရယ်မောလိုက်၏။

"ကောင်းပါပြီ..."

တန်းနျီချင်းရွှယ်သည် ကျောက်လင်၏ လူဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ ကျောက်လင် ပြောသမျှကို အသင့်ပင် သဘောတူလိုက်လေသည်။

ကျောက်လင်သည် ဟင်းလင်းပြင်ပုတီးစေ့ကို ကိုင်ဆောင်ကာ တန်းနျီချင်းရွှယ်အား ထိလိုက်ပြီးနောက် သူမကို သူ၏ ဟင်းလင်းပြင်နေရာလွတ်အတွင်းသို့ ထည့်လိုက်၏။

ချက်ချင်းပင် ဟင်းလင်းပြင်ပုတီးစေ့ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ကျောက်လင်သည် ထျဲ့လင်တောင်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် တည်နေရာပြောင်းရွှေ့သွားလေသည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကျောက်လင်က တန်းနျီချင်းရွှယ်အား ဟင်းလင်းပြင်ပုတီးစေ့ထဲမှ ပြန်ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

"ဒီနေရာက..."

တန်းနျီချင်းရွှယ်သည် သူမ၏ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကြောင့် အလွန်တရာ အံ့အားသင့်သွား၏။

စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် တန်းနျီချင်းရွှယ်သည် ကွဲပြားခြားနားသော မြင်ကွင်းသုံးခုကို တဆက်တည်း တွေ့ကြုံလိုက်ရလေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တန်းနျီချင်းရွှယ်သည် ကျောက်လင်၌ ဟင်းလင်းပြင် ဝိညာဉ်ရတနာတစ်ခု ရှိနေကြောင်းနှင့် ၎င်းကို အသုံးပြုကာ သူမကို အဝေးကြီးဆီသို့ တည်နေရာပြောင်းရွှေ့ပေးခဲ့ကြောင်း သဘောပေါက်သွား၏။

"ဒီနေရာက မင်းခင်ပွန်းရဲ့ နယ်မြေပဲ..."

"မင်း ကျင့်ကြံဖို့အတွက် ကိုယ်က ဒီနေရာကို ခေါ်လာခဲ့တာ..."

"မင်းရဲ့ ခင်ပွန်းက ဒီတောင်ပေါ်မှာ ကျင့်ကြံဖို့အတွက် သီးသန့် စီစဉ်ပေးထားတယ်... အစီအရင်ထဲမှာ လမ်းစဥ်မေးမြန်းခြင်း ကျောက်စာတိုင် ငါးခုလည်း ပါဝင်တယ်..."

"ဇနီးလေးရဲ့ ပါရမီနဲ့ ခင်ပွန်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုတွေ ပေါင်းစပ်လိုက်မယ်ဆိုရင်... အစီအရင်ရဲ့ အကူအညီနဲ့ဆိုတော့ မင်း သေချာပေါက် သတ္တမအဆင့်ကို အလွန်လျင်မြန်စွာ ချိုးဖြတ်နိုင်လိမ့်မယ်..."

ကျောက်လင်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။

တန်းနျီချင်းရွှယ်မှာ ပို၍ပင် သိချင်စိတ် ပြင်းပြလာသည်။

ထိုအခိုက်တွင် ကျောက်လင်သည် တန်းနျီချင်းရွှယ်၏ လက်ကိုဆွဲကာ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ထျဲ့လင်တောင်၏ အလယ်ရှိ အက်ကြောင်းဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထို့နောက် ၎င်းတို့သည် ကျောက်ဂူအတိုင်း လျှောက်သွားကာ လမ်းစဥ်မေးမြန်းခြင်း ကျောက်စာတိုင်ငါးခု ထားရှိရာ ဂူဆီသို့ သွားကြ၏။

ဤနေရာတွင် ကျောက်လင်သည် ဤသို့ လာရောက်သူများ ကျင့်ကြံရာတွင် အထောက်အကူဖြစ်စေရန် စိတ်စွမ်းအား အစီအရင်တစ်ခုကိုလည်း တပ်ဆင်ထားလေသည်။

"ဒါက လမ်းစဥ်မေးမြန်းခြင်း ကျောက်စာတိုင်ပဲ... ပြီးတော့ မင်းကို တည်ငြိမ်ပြီး အာရုံစူးစိုက်မှုကောင်းစေမယ့် အစီအရင်တစ်ခုလည်း ရှိတယ်..."

"ခင်ပွန်းရယ်... ရှင်က တကယ့်ကို အံ့သြစရာကောင်းလွန်းပါတယ်..."

တန်းနျီချင်းရွှယ်သည် လမ်းစဥ်မေးမြန်းခြင်း ကျောက်စာတိုင် ငါးခုကို ခံစားမိနေပြီဖြစ်ကာ စိတ်စွမ်းအား အစီအရင်၏ စွမ်းအားကိုလည်း အာရုံခံမိနေသဖြင့် ကျောက်လင်အပေါ် လုံးဝကို ယုံကြည်သွားလေပြီ။

"ဇနီးလေး...အခုမှစပြီး ဒီနေရာက မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံရာအိမ်တော် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်..."

"အကယ်၍ မင်း ပျင်းလာခဲ့ရင် ခင်ပွန်း နေထိုင်တဲ့ အနီးအနားက ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာကို သွားလို့ရတယ်..."

"အခုတော့ ခင်ပွန်းက ဒီနေရာကနေ ထွက်ခွာပြီး ကောင်းဖန်နိုင်ငံကို ပြန်သွားတော့မယ်..."

ကျောက်လင်က အပြုံးလေးဖြင့် ပြောလိုက်၏။

တန်းနျီချင်းရွှယ်သည် ကျောက်လင်၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်သွားသည်။

"ဒါဆိုရင် ခင်ပွန်းဆီမှာပဲ အားလုံးကို အပ်လိုက်ပါတော့မယ်..."

"ကျွန်မ ချစ်ခင်ရတဲ့သူတွေ အသက်ရှင်နေနိုင်သမျှ ကာလပတ်လုံး ကျွန်မ နောင်တရမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

တန်းနျီချင်းရွှယ်က လေးနက်စွာ ပြန်ပြောလိုက်၏။

ကျောက်လင်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် ကျောက်ဂူထဲမှ ပျံသန်းထွက်ခွာလာကာ ဟင်းလင်းပြင်ပုတီးစေ့ကို ယူ၍ နှင်းနတ်ဘုရားမြို့ဆီသို့ တည်နေရာပြောင်းရွှေ့သွားလေသည်။

မှန်ပေသည်။ ကျောက်လင်သည် နှင်းနတ်ဘုရားမြို့တောင်ဘက် တောင်တန်းများရှိ ကျောက်ဂူတစ်ခုထဲတွင် ဟင်းလင်းပြင်တံခါးတစ်ခုကို ကြိုတင် တပ်ဆင်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်၏။

ဤနည်းဖြင့် ကျောက်လင်သည် နှင်းနတ်ဘုရားမြို့ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ရောက်ရှိနိုင်ပြီး ၎င်း၏ စည်းစိမ်များကို ဆက်လက် လုယူနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် နေဝင်ရီတရော အချိန်သို့ နီးကပ်နေပြီဖြစ်၏။

နှင်းနတ်ဘုရားမြို့ထဲတွင် အနက်ရောင် မီးခိုးငွေ့များ နေရာအနှံ့ အူထွက်နေပြီး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများက မြို့တစ်ခွင်လုံး ပဲ့တင်ထပ်နေကာ မြို့တစ်ခုလုံး ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေလေသည်။

အင်ပါယာမြို့စောင့်တပ်များကို စေလွှတ်ထားသော်လည်း မြို့တွင်းရှိ ဆူပူအုံကြွမှုများကိုမူ သူတို့ ငြိမ်သက်သွားအောင် မစွမ်းဆောင်နိုင်ကြပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ထုံထျန်းငွေလဲဌာနမှ ငွေပြားသန်းဆယ်ချီ ဆုံးရှုံးသွားခြင်းသည် နှင်းနတ်ဘုရားမြို့တစ်ခုလုံး၏ ငွေကြေးစီးဆင်းမှုကို ပြတ်တောက်သွားစေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အကြွေးများကလည်း ထိန်းချုပ်မရအောင် မြင့်တက်လာကာ လူအမျိုးမျိုးက မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအတွက် တရားမဝင်သော အလုပ်များကို လုပ်ဆောင်လာကြလေသည်။

လူများ၏ စိတ်နှလုံးသည် ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အင်ပါယာမြို့စောင့်တပ်များအနေဖြင့် အင်အားသုံး၍ ဖိနှိပ်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

အထူးသဖြင့် အချို့သော မြေအောက်အဖွဲ့အစည်းများက မီးလောင်ရာ လေပင့်ပေးလိုက်ကြသဖြင့် နှင်းနတ်ဘုရားမြို့မှာ မီးဟုန်းဟုန်းတောက်လောင်သွားပြီး မီးခိုးထူများ ဖုံးလွှမ်းသွားကာ အင်ပါယာမြို့စောင့်တပ်များပင် နှင်းနတ်ဘုရားနန်းတော်ဆီသို့ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွားရလေသည်။

ကျောက်လင်က တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ရပ်နေရင်း နှင်းနတ်ဘုရားမြို့အတွင်းရှိ ဖရိုဖရဲ အခြေအနေကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာပင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်၏။

မှောင်မိုက်လာလေပြီ။

"နှင်းနတ်ဘုရားမြို့ကတော့ ပိုပြီး ကမောက်ကမ ဖြစ်လာတော့မှာပဲ..."

"ညရဲ့ အမှောင်ထုထဲမှာ နတ်ဆိုးတွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေ အကုန်ထွက်လာကြတော့မယ်... အားလုံးက ဘယ်သူ ပိုသန်မာလဲဆိုတာ အပေါ်မှာပဲ မူတည်သွားပြီ..."

"နှင်းနတ်ဘုရားမြို့ထဲက တန်ဖိုးရှိတဲ့ ပစ္စည်းအများစုကို လုယူဖို့ တစ်ည အချိန်ယူလိုက်မယ်..."

ကျောက်လင်က တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ နှင်းနတ်ဘုရားမြို့သို့ ပြန်လာရသည့် ကျောက်လင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ပင် ဖြစ်၏။

ကောင်းဖန်နိုင်ငံရှိ ထိပ်တန်းမြို့ကြီးသုံးမြို့၏ စည်းစိမ်များကို လုယူပြီးနောက် ကျောက်လင်သည် စနစ်အမှတ်များ ကုန်ခမ်းသွားမည်ကို စိုးရိမ်ရန် မလိုအပ်တော့ဘဲ သူ၏ များပြားလှသော စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများကို အဆင်ပြေချောမွေ့စွာ ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကျောက်လင်သည် လုံးဝ မှောင်မိုက်သွားသည့်တိုင်အောင် တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ခေတ္တမျှ ထိုင်နေလေသည်။

နန်းတော်၏ နန်းတွင်းစာကြည့်ဆောင်ထဲတွင် ဧကရာဇ် တန်းနျီဟုန်ဖေးသည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ထိုင်ကျနေ၏။

အကြံပေးအမတ်ကြီးတာ့ဝါသည်လည်း အနီးအနား၌ ရပ်နေသည်။

"အကြံပေးအမတ်ကြီး... မြို့တော်က လုံးဝ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီ..."

"အင်ပါယာမြို့စောင့်တပ်တွေကို စေလွှတ်ထားတာတောင်မှ မြို့တွင်းက ဆူပူအုံကြွမှုတွေကို ငြိမ်သက်အောင် မလုပ်နိုင်ကြသေးဘူး... ဒီတစ်ကြိမ်တော့ အင်ပါယာမြို့တော် သွားပါပြီ..."

"ငါ့ရဲ့ အင်ပါယာက ပြိုလဲတော့မှာလား..."

တန်းနျီဟုန်ဖေးက ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို ပြောလိုက်၏။

"အရှင်မင်းမြတ်... ရေခဲစစ်သည်တွေ အားလုံးကို နှင်းနတ်ဘုရားနန်းတော်ဆီ ပြန်လာဖို့ ကျုပ် အမိန့်ပေးထားပြီးပါပြီ..."

"မနက်ဖြန် မနက်ကျရင် ရေခဲစစ်သည်တွေ အားလုံးကို စုစည်းပြီး နှင်းနတ်ဘုရားမြို့ကို ပြန်လည်ထိန်းချုပ်ဖို့နဲ့ ဆူပူအုံကြွမှု အားလုံးကို နှိမ်နင်းဖို့ ကျုပ် အမိန့်ပေးပါ့မယ်..."

အကြံပေးအမတ်ကြီးတာ့ဝါက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

အကြံပေးအမတ်ကြီးတာ့ဝါ၏ စွမ်းအားသည် ကောင်းဖန်နိုင်ငံနှင့် နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေသည်ဟုဆိုနိုင်ပြီး ကောင်းဖန်နိုင်ငံ ပျက်စီးယိုယွင်းကာ ပြိုလဲသွားမည်ကို သူက ထိုင်ကြည့်နေမည် မဟုတ်ပေ။

"အရာအားလုံးကို အကြံပေးအမတ်ကြီးဆီပဲ လွှဲအပ်ပါရစေ..."

တန်းနျီဟုန်ဖေးသည် မတ်တတ်ရပ်ကာ ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ဖော်ပြရန်အတွက် ရိုသေစွာဖြင့် အရိုအသေပေးလိုက်၏။

ထိုအတောအတွင်း ကျောက်လင်သည် နှင်းနတ်ဘုရားမြို့အတွင်းသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားလေပြီ ဖြစ်သည်။