အခန်း ၃၉၉

အခန်း (၃၉၉) တစ်မြို့လုံး၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာများက လူတစ်ယောက်တည်းပိုင် ဖြစ်သည်

ကျောက်လင်က လမ်းမတစ်ခုပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်၏။

ထိုနေရာ၌ ဓားပြဂိုဏ်းတစ်ခုက သူဌေးတစ်ဦး၏ စံအိမ်ကို ဝိုင်းရံထားကြသည်။

"စန်းချဲ့ကဲ... မင်းတို့မိသားစုက မြို့တော်ရဲ့ သိုးသားလုပ်ငန်းကို လက်ဝါးကြီးအုပ်ထားတာဆိုတော့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေ အများကြီး စုဆောင်းမိထားမှာ သေချာတယ်..."

"မင်းမိသားစုတစ်ခုလုံး သေရမယ့်ဘေးကနေ လွတ်ချင်ရင် မင်းရဲ့ စည်းစိမ်ဥစ္စာ အားလုံးကို ချက်ချင်း ထုတ်ပေးလိုက်စမ်း..."

"မဟုတ်ရင် သံမဏိစပါးကြီးမြွေစခန်းက ဝင်စီးပြီး မင်းမိသားစုတစ်ခုလုံးကို သတ်ပစ်မယ်..."

ဓားပြခေါင်းဆောင်က စံအိမ်ထဲသို့ မောက်မာစွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်၏။

နေ့လယ်ပိုင်းက ဖျက်ဆီးခံထားရမှုကြောင့် စံအိမ်မှာ အပျက်အစီးများကြားတွင် ရှိနေသည်။

သို့သော် သံမဏိစပါးကြီးမြွေစခန်းမှ ဂိုဏ်းသားများ နှင်းနတ်ဘုရားမြို့သို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ၎င်းတို့က လုယက်မှုလှိုင်းအသစ်တစ်ခုတွင် ပါဝင်လာကာ မြို့၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာများကို ဆက်လက် လုယက်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားကြ၏။

စံအိမ်အတွင်း၌မူ အစောင့်တစ်စုက လက်နက်များကို အသင့်ပြင်ထားကြသည်။

"ငါတို့မိသားစုရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေ အကုန်လုံး လုယက်ခံလိုက်ရပြီ..."

စံအိမ်ထဲမှ စန်းချဲ့ကဲက ဒေါသတကြီး ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်၏။

"ဟွန့်... မင်းက လက်လျှော့မယ့်ပုံ မပေါ်သေးဘူးပဲ..."

"စန်းချဲ့ကဲ... နှင်းသိုးလုပ်ငန်းကို လက်ဝါးကြီးအုပ်ဖို့အတွက် မင်း မကောင်းမှုတွေ ဘယ်လောက်တောင် လုပ်ခဲ့ပြီး လူဘယ်နှယောက်ကို သတ်ခဲ့သလဲ... ငါတို့ သံမဏိစပါးကြီးမြွေစခန်းက မသိဘူးလို့ မထင်နဲ့..."

"မင်းက မတရားရထားတဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို ထုတ်မပေးချင်မှတော့ ငါတို့ သံမဏိစပါးကြီးမြွေစခန်းက သေဆုံးသွားတဲ့ သူတွေအတွက် လက်စားချေတဲ့အနေနဲ့ မင်းမိသားစုတစ်ခုလုံးကို သတ်ပစ်မယ်..."

သံမဏိစပါးကြီးမြွေစခန်း၏ ခေါင်းဆောင်က အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏လူများကို စံအိမ်ထဲသို့ ပြေးဝင်ရန် ချက်ချင်း လက်ဝှေ့ယမ်း အမိန့်ပေးလိုက်၏။

နှစ်ဖက်စလုံး တိုက်ပွဲစတင်ဖြစ်ပွားနေပြီကို ကျောက်လင် မြင်လိုက်ရသည်။

"မင်းတို့ဘာသာ တိုက်ကြ... ငါကတော့ လျှို့ဝှက်ခန်းထဲသွားပြီး အဲ့ဒီငွေတွေ အကုန်ယူလိုက်မယ်..."

အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့ တိုက်ခိုက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျောက်လင်က စံအိမ်ထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားပြီး သူ၏ အစွမ်းထက်သော စိတ်စွမ်းအားဖြင့် စန်းချဲ့ကဲ၏ တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်းများ သိမ်းဆည်းထားရာ မြေအောက်ခန်းကို အလျင်အမြန် ရှာဖွေတွေ့ရှိသွား၏။

ထို့နောက် ကျောက်လင်က ဥမင်လှိုဏ်ခေါင်းတစ်ခု တူးကာ မြေအောက်ခန်းထဲသို့ ဆင်းသွားပြီး ငွေသေတ္တာ ငါးဆယ်လုံးကို သူ၏ စနစ်နေရာလွတ်ထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

အခြားသော တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်း အားလုံးကိုလည်း ချွင်းချက်မရှိ ယူဆောင်သွားခဲ့၏။

ကျောက်လင် တွင်းထဲမှ ပြန်ထွက်လာသောအခါ တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်းများ မည်သို့ ခိုးယူခံလိုက်ရသည်ကို သိရှိရန် မဖြစ်နိုင်တော့စေရန် တွင်းကို အပြီးတိုင် ပြန်ဖုံးလိုက်သည်။

စံအိမ်တွင်းရှိ တိုက်ပွဲမှာ ပြင်းထန်ပြီး နှစ်ဖက်စလုံးတွင် အသေအပျောက်များ ရှိနေ၏။

ကျောက်လင်က တိုက်ပွဲ၏ ရလဒ်ကို ဂရုမစိုက်ပေ။ ဆက်လက် လုယက်ရန်အတွက် အခြားနေရာများသို့ ချက်ချင်း ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

နှင်းနတ်ဘုရားမြို့ တစ်ခွင်တွင် အော်ဟစ်သံများ နေရာအနှံ့ ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး လုယက်မှုနှင့် တိုက်ခိုက်မှု မြင်ကွင်းများမှာလည်း ရေတွက်၍မရနိုင်အောင် များပြားလှ၏။

ကျောက်လင်က ပျံသန်းသွားရင်း လျှို့ဝှက်ဂိုဒေါင်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရှာဖွေရန် သူ၏ အစွမ်းထက်လှသော စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

တိုက်ပွဲများ ပိုမိုပြင်းထန်လေလေ တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်းများ ပိုမို ဝှက်ထားလေလေပင် ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ နှင်းနတ်ဘုရားမြို့မှ လူများက မည်သူ့ထံတွင် ငွေရှိသည်ကို အကောင်းဆုံး သိရှိကြ၏။

ထို့ကြောင့် အင်အားစုအသီးသီး၏ လုယက်မှုပစ်မှတ်များမှာ သူဌေးများ၏ အိမ်များတွင်သာ စုစည်းနေပြီး ယင်းနေရာများ၌ တိုက်ပွဲများ အပြင်းထန်ဆုံး ဖြစ်နေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကျောက်လင်က တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားရာ နေရာများသို့သာ သွားရန် လိုအပ်ပြီး မည်သည့်အံ့အားသင့်မှုမျှမရှိဘဲ ဂိုဒေါင်များကို အလွယ်တကူ ရှာဖွေနိုင်ကာ အတွင်းရှိ ငွေများ၊ ရတနာများ၊ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များနှင့် တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်းများ အားလုံးကို သိမ်းဆည်းနိုင်ခဲ့၏။

"အဲ့ဒါက နှင်းနတ်ဘုရားမြို့ရဲ့ အကြီးဆုံး ကောက်နှံကုန်သည်ရဲ့ ဂိုဒေါင်နဲ့ တူတယ်..."

"ဂိုဒေါင်ကို ဓားပြနှစ်ရာလောက် ဝိုင်းထားပြီး ကောက်နှံကုန်သည်က အစောင့် တစ်ရာလောက် ငှားထားကာ ဓားပြတွေကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြန်လည်ခုခံနေကြတယ်..."

တစ်ချိန်တွင် ကျောက်လင်က အော်ဟစ်သံများ ဆူညံနေသည့် နေရာတစ်ခုသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့ပြီး ထိုနေရာတွင် တိုက်ခိုက်နေသည့် နှစ်ဖက် အခြေအနေကို အတည်ပြုလိုက်သည်။

သဘာဝကျစွာပင် ကျောက်လင်က နှစ်ဖက်တိုက်ပွဲကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မည် မဟုတ်ပေ။ သူက ဂိုဒေါင်၏ ခေါင်မိုးပေါ်သို့ လေပြင်းတစ်ရပ်အလား ရောက်ရှိသွားရန် သူ၏ အစွမ်းထက်လှသော လှုပ်ရှားမှုကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုလိုက်၏။

ချက်ချင်းပင် ကျောက်လင်က ခေါင်မိုးကြွေပြားကို ဖယ်ရှားကာ ဂိုဒေါင်ထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားသည်။

အတွင်း၌ ကောက်နှံအိတ် တစ်သောင်းရှိနေပြီး ကျောက်လင်က တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် အကုန်သိမ်းယူလိုက်၏။

နောက်ထပ် ဂိုဒေါင်ကိုးခု ရှိသေးရာ ကျောက်လင်က ညအမှောင်ကို အကာအကွယ်ယူ၍ ခိုးဝင်ကာ ကျန်ရှိနေသော ကောက်နှံများကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

အပြင်ဘက်ရှိ နှစ်ဖက်စလုံးမှာ သေလုမတတ် တိုက်ခိုက်နေကြဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့နှစ်ဖက်စလုံး လိုချင်နေသည့် ကောက်နှံများမှာမူ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ကျောက်လင်က ကောက်နှံကုန်သည်၏ ဂိုဒေါင်မှ တိတ်ဆိတ်စွာ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး တိုက်ပွဲပြင်းထန်နေသည့် နောက်တစ်နေရာသို့ ဆက်လက် ထွက်ခွာသွားသည်။

ဓားပြဂိုဏ်းတစ်ခုက နှင်းနတ်ဘုရားမြို့ရှိ နာမည်ကြီး သတ္တုတွင်းလုပ်ငန်းရှင်တစ်ဦး၏ စံအိမ်ကို ဝိုင်းရံထားကြ၏။

အနက်ရောင်အဝတ်များ ဖုံးအုပ်ထားသည့် ဓားပြ ငါးဆယ်က စကားတစ်ခွန်းမျှမဆိုဘဲ စံအိမ်ထဲသို့ ပြေးဝင်လာကာ တွေ့သမျှလူကို သတ်ဖြတ်ပြီး အဆောက်အအုံတိုင်းကို မီးတုတ်များဖြင့် မီးရှို့ဖျက်ဆီးပစ်ကြသည်။

စံအိမ်တစ်ခုလုံး မီးရောင်များဖြင့် လင်းထိန်နေ၏။

"မသတ်ကြပါနဲ့တော့... မသတ်ကြပါနဲ့တော့..."

"ငါတို့ရဲ့ တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်းတွေ နေ့လယ်ကတည်းက အခိုးခံလိုက်ရလို့ အကုန် ကုန်သွားပါပြီ..."

"တောင်းပန်ပါတယ်... ငါတို့ဆီမှာ ပိုက်ဆံ တကယ် မကျန်တော့ပါဘူး..."

စံအိမ်ပိုင်ရှင်က အလွန်အမင်း နာကျင်စွာဖြင့် ငိုကြွေးအော်ဟစ်နေသည်။

သို့သော် ထိုဓားပြများက ပိုင်ဆိုင်မှုများကို လုယက်ရန်သာမက လူများကိုပါ သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားကြောင်း သိသာထင်ရှားလှ၏။

သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်ပါက ဤဓားပြများကို စံအိမ်ပိုင်ရှင်၏ ပြိုင်ဘက်များက စေလွှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်နိုင်ခြေများပြီး စံအိမ်ပိုင်ရှင်၏ မိသားစုတစ်ခုလုံးကို သတ်ဖြတ်ရန် ဤရှားပါးသော အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ထားရန် ရည်ရွယ်ထားပုံရသည်။

လေထဲမှနေ၍ တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားနေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျောက်လင် နားလည်သွား၏။

ဤသည်မှာ ပြိုင်ဘက်နှစ်ဦးကြားမှ တိုက်ပွဲဖြစ်သည်။

မည်သူမှား၍ မည်သူမှန်သည်ကို ကျောက်လင် ဂရုမစိုက်ပေ။ သူက လုယက်ရန်သာ ရောက်လာခြင်းဖြစ်ပြီး မည်သည့် ကိုယ်ချင်းစာတရားကိုမျှ ခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ပေ။

မကြာမီ ကျောက်လင်၏ စိတ်စွမ်းအားက စံအိမ်အတွင်းရှိ ရေကန်ငယ်တစ်ခုအနီးမှ ဖန်တီးထားသော ကျောက်ကျွန်းငယ်တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားပြီး ထိုနေရာတွင် မြေအောက်ခန်းသို့ သွားရာ လျှို့ဝှက်တံခါးတစ်ခု ရှိနေ၏။

"ဒီမှာ အကုန်ဝှက်ထားတာကိုး..."

ကျောက်လင်က ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်ပြီး ကျောက်ကျွန်းငယ်ပေါ်သို့ ချက်ချင်း ဆင်းသက်ကာ လျှို့ဝှက်တံခါးကို ခွဲဖွင့်ရန် သူ၏ဓားကို အသုံးပြုလိုက်ပြီး မြေအောက်ခန်းထဲသို့ အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်သွားသည်။

အတွင်း၌ ငွေသေတ္တာတစ်ရာနှင့် အခြားသော တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်း အမြောက်အမြား ရှိနေပြီး ကျောက်လင်က သူ၏ စနစ်နေရာလွတ်ထဲသို့ ချက်ချင်း သိမ်းဆည်းလိုက်၏။

ထို့နောက် ကျောက်လင်က တိတ်ဆိတ်စွာပင် ထပ်မံ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားသည်။

တစ်ချိန်တွင် ကျောက်လင်က အင်ပါယာမြို့စောင့်တပ်၏ တပ်စခန်းသို့ ရောက်ရှိသွား၏။

အင်ပါယာမြို့စောင့်တပ်မှ စစ်သည် တစ်သောင်းမှာ တစ်နေ့လုံး အဓိကရုဏ်းများကို နှိမ်နင်းခဲ့ရပြီးနောက် ပြိုင်းပြိုင်းကျနေကြသည်။

သို့ရာတွင် နှင်းနတ်ဘုရားမြို့တစ်ခွင်ရှိ ရုတ်တရက် အုတ်အော်သောင်းနင်း ဖြစ်မှုများကြောင့် အင်ပါယာမြို့စောင့်တပ် စစ်သည် တစ်သောင်းက အဓိကရုဏ်းများကို နှိမ်နင်းရန် တစ်နေ့လုံး ကြိုးပမ်းခဲ့သော်လည်း မြို့ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသော မိုးထိအောင် မြင့်မားနေသည့် မီးတောက်များနှင့် လွင့်ပျံနေသော မီးခိုးငွေ့မည်းများကြောင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြ၏။

ထို့ကြောင့် အင်ပါယာမြို့စောင့်တပ်မှာ ၎င်းတို့၏ တပ်စခန်းသို့ ပြန်ဆုတ်ရန်မှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ဘဲ ဆူပူသောင်းကျန်းသူများအား နှင်းနတ်ဘုရားမြို့ကို လုယက်ရန် ခွင့်ပြုပေးလိုက်ရသည်။

"ဒီအင်ပါယာမြို့စောင့်တပ် စစ်သည်တွေ အကုန်လုံး ပင်ပန်းနေကြပုံပဲ... နှင်းနတ်ဘုရားမြို့မှာ တိုက်ပွဲတွေ ပြင်းထန်နေပေမဲ့ ဒီစစ်သည်တွေက နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေကြတုန်းပဲ..."

"ကင်းလှည့်အဖွဲ့ ဆယ်ဖွဲ့လောက်ပဲ ဟိုဟိုဒီဒီ ကင်းလှည့်နေကြတယ်..."

ကျောက်လင်က လေထဲမှနေ၍ တပ်စခန်းတစ်ခုလုံးကို အာရုံခံလိုက်ပြီး အတွင်းရှိ အခြေအနေကို သိရှိသွား၏။

ထို့ကြောင့် ကျောက်လင်က အားနာနေရန် ငြင်းဆန်လိုက်သည်။

ကျောက်လင်က ကောက်နှံဂိုဒေါင်သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားပြီး အတွင်းရှိ ကောက်နှံအိတ် တစ်သိန်းလုံးကို ယူဆောင်သွား၏။

ထို့နောက် သူက စစ်တပ်ရတနာတိုက်သို့ သွားကာ အတွင်းရှိ ငွေပြားတစ်သိန်းလုံးကို ယူဆောင်လိုက်သည်။

လက်နက်တိုက်အတွင်း၌လည်း စံသတ်မှတ်ချက်မီ လေးများနှင့် ချပ်ဝတ်တန်ဆာ သောင်းချီရှိနေပြီး ၎င်းတို့အားလုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်၏။

"ဒီကင်းလှည့်နေတဲ့ စစ်သည်တွေက ဂိုဒေါင်တွေ အကုန်လုံး လုယက်ခံလိုက်ရတယ်ဆိုတာကို သိသွားရင် အင်ပါယာမြို့စောင့်တပ်က ကမောက်ကမတွေ ဖြစ်ကုန်တော့မှာပဲ..."

"ကောက်နှံတွေ မရှိတော့ရင် အင်ပါယာမြို့စောင့်တပ်ကလည်း လုယက်မှုထဲမှာ ပါဝင်လာလိမ့်မယ်..."

ကျောက်လင်က လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျောက်လင်၏ အကြည့်က နှင်းနတ်ဘုရားမြို့၏ ဗဟိုချက်ဆီသို့ စူးစိုက်သွား၏။

အင်ပါယာနန်းတော်ပင် ဖြစ်သည်။

ကျောက်လင်က အခြားနေရာများကို ရှာဖွေပြီးဖြစ်ကာ တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်း အများစုကို သူက လုယက်ယူငင်ပြီး ဖြစ်သည်။

နန်းတော်သာ ကျန်ရှိတော့၏။

"နိုင်ငံတစ်ခုရဲ့ အာဏာဗဟိုချက်ဖြစ်တဲ့ အင်ပါယာနန်းတော်မှာ သေချာပေါက် အစီအရင်တွေ ချထားမှာပဲ..."

"အစီအရင်ကို ခွဲဖြိုနိုင်မယ်လို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုရှိပေမဲ့ တစ်ယောက်တည်းတော့ ဝင်မသွားချင်ဘူး..."

"နှင်းနတ်ဘုရားမြို့က အခု လုံးဝကို ကမောက်ကမ ဖြစ်နေပြီ... ပြီးတော့ ကောက်နှံတွေလည်း နည်းပါးနေပြီဆိုတော့ နှင်းနတ်ဘုရားမြို့က လူတွေက အသက်ရှင်ရပ်တည်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ပစ္စည်းတွေကို ခိုးယူဖို့အတွက် မနက်ဖြန် မိုးလင်းရင် နန်းတော်ကို ဝိုင်းကြလိမ့်မယ်လို့ ငါထင်တယ်..."

ကျောက်လင်က ခပ်အေးအေးပင် ပြောလိုက်၏။

ထို့နောက် ပစ္စည်းများ ရှာဖွေနေခြင်းကို ရပ်တန့်ကာ တောင်ဘက်ရှိ တောင်တန်းများဆီသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။