အခန်း ၄၀၃

အခန်း (၄၀၃) အခြားအရပ်မျက်နှာများဆီမှ လုယက်မှုများ

"ညီအစ်ကိုတို့... ဒီဆယ်ယောက်ထဲမှာ သတ္တမအဆင့် တစ်ယောက်၊ ဆဋ္ဌမအဆင့် ငါးယောက်နဲ့ ပဉ္စမအဆင့် လေးယောက် ပါတယ်..."

"အားလုံး ဒီနေရာကို လာခဲ့ကြ..."

ရှန့်ယွင်ချွမ်းက လေထဲရှိ ရေခဲစစ်သည်ဆယ်ယောက်ကို မြင်သောအခါ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ပြောလိုက်၏။

ရှန့်ယွင်ချွမ်း၊ ယောင်းဟွိုင်တောက်နှင့် အခြားခြောက်ယောက်တို့သည် ပဉ္စမအဆင့် ကျောက်စိမ်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများသာ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့ထက် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ပိုမြင့်နေသော ထိုရေခဲစစ်သည်ဆယ်ယောက်ရှေ့တွင် မည်သည့် အကြောက်တရားမျှ မပြသခဲ့ပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့ ဝင်ရောက်လုယက်ခဲ့ပြီးသော မြို့ပေါင်းများစွာတွင် ပဉ္စမအဆင့်၊ ဆဋ္ဌမအဆင့် ရေခဲစစ်သည်များနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း သူတို့က အလွယ်တကူပင် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သေးသည် မဟုတ်ပါလော။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဆယ်ယောက်ထဲမှ တစ်ယောက်ကသာ သတ္တမအဆင့် ရေခဲစစ်သည် ဖြစ်နေ၏။

သတ္တမအဆင့်ဆိုလျှင်တောင်မှ သေချာပေါက် သတ်ပစ်နိုင်သည်ပင်။

ရှန့်ယွင်ချွမ်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ ယောင်းဟွိုင်တောက်နှင့် အခြားလူတစ်ရာခန့်သည် ရှန့်ယွင်ချွမ်း၏ အနားသို့ ရောက်လာကြပြီး ရေခဲစစ်သည်ဆယ်ယောက်ကို အသက်အောင့်ကာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

ဤအချိန်၌ ထိုရေခဲစစ်သည်ဆယ်ယောက်မှာ ဒေါသထွက်နေကြ၏။ ရှန့်ယွင်ချွမ်းနှင့် သူ၏လူများ နှင်းကျားသစ်မြို့၏ ရိက္ခာများကို လုယက်နေသည်ကို မြင်ရုံသာမက သူတို့၏ အထင်သေးနေသော အကြည့်များကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ သတ္တမအဆင့် ရေခဲစစ်သည် မိုယွမ်လျဲ့က ရှန့်ယွင်ချွမ်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်လာ၏။ ဤအဖွဲ့ကို ရှန့်ယွင်ချွမ်းက ဦးဆောင်နေကြောင်း သူ အကဲခတ်မိပြီးသား ဖြစ်သည်။

သဘာဝကျကျပင် ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူကို အရင်ဆုံး သတ်ဖြတ်ရမည် ဖြစ်၏။

"အချိန်ကိုက်ပဲ..."

ရှန့်ယွင်ချွမ်းကလည်း မိုယွမ်လျဲ့၏ အတွေးကို သဘာဝကျကျပင် နားလည်ထား၏။

ဤသည်ကပင် ရှန့်ယွင်ချွမ်း မျှော်လင့်ထားသည့် အရာလည်း ဖြစ်ပေသည်။

ကျောက်လင်က ရှန့်ယွင်ချွမ်း၊ ယောင်းဟွိုင်တောက်နှင့် အခြားခြောက်ယောက်တို့အား ဓားတစ်ရာ အစီအရင်နှင့် နဂါးသတ်အဆောင်တို့ကို လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးအပ်ထားခဲ့၏။ ဓားတစ်ရာ အစီအရင်ကို ဆဋ္ဌမအဆင့် ကျင့်ကြံသူကို သတ်ဖြတ်ရန် အသုံးပြုပြီး နဂါးသတ်အဆောင်ကိုမူ သတ္တမအဆင့် ကျင့်ကြံသူအား သတ်ဖြတ်ရန် အသုံးပြုသည်။

ရှန့်ယွင်ချွမ်းက သတ္တမအဆင့် ကျင့်ကြံသူကို တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မသတ်ဖြတ်ဖူးခဲ့ပေ။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ထိုအလုပ်ကို သူ လုပ်ဆောင်ရတော့မည် ဖြစ်၏။

မိုယွမ်လျဲ့က ရေခဲဓားကို ကိုင်ဆောင်လျက် ဆယ်မီတာပင် မပြည့်သေးသည့် အကွာအဝေးသို့ ပျံသန်းလာပြီး တိုက်ခိုက်တော့မည့်ဆဲဆဲ ဖြစ်နေသည်။

ရှန့်ယွင်ချွမ်းကလည်း နဂါးသတ်အဆောင်ကို ထုတ်ယူလိုက်ကာ မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှမရှိဘဲ အသက်သွင်းလိုက်၏။

နဂါးသတ်အဆောင်ကို အသက်သွင်းပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရှန့်ယွင်ချွမ်းက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အပြည့်အဝ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် ဝိညာဉ်ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးရေး ဆေးလုံး တစ်လုံးကို ချက်ချင်း မြိုချလိုက်သည်။

ထောင်ပေါင်းများစွာသော ဓားချီများက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး မိုယွမ်လျဲ့၏ နေရာလွတ်အားလုံးကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ပိတ်လှောင်လိုက်၏။ ထို့နောက် ဓားချီများက လွတ်လပ်စွာ သွားလာလှုပ်ရှားကာ မိုယွမ်လျဲ့အား ကရုဏာကင်းမဲ့စွာဖြင့် တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်လေတော့သည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး..."

"မင်းဆီမှာ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ ဓားအဆောင် ရှိနေရတာလဲ..."

မိုယွမ်လျဲ့မှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွား၏။

သူက ရှန့်ယွင်ချွမ်းထက် နယ်ပယ်နှစ်ဆင့် ပိုမြင့်နေသဖြင့် ဤပုရွက်ဆိတ်ကို အလွယ်တကူ ချေမှုန်းနိုင်မည်ဟု မူလက ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ဤမျှ မာကျောသော ကျောက်ဆောင်နှင့် ဝင်တိုက်မိလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သောအခါမှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

မရေမတွက်နိုင်သော ဓားများက သူ့ထံသို့ ထိုးစိုက်လာရာ မိုယွမ်လျဲ့သည် သူ၏ဓားကို ဝှေ့ယမ်းကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် အလွန်ထူထဲသော ရေခဲအလွှာတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့၏။

သို့သော်လည်း ရေခဲအလွှာက ဓားချီများ၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ဆက်တိုက်ဆိုသလို အက်ကွဲကြေမွသွားသည်။

ထို့ကြောင့် မိုယွမ်လျဲ့သည် ရေခဲအကာအကွယ်ကို ထိန်းသိမ်းရန် ရေခဲများကို ဆက်တိုက် ဖန်တီးနေရုံသာ တတ်နိုင်တော့၏။

ဤသည်က နှစ်ဖက်စလုံး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ကုန်ဆုံးစေသည့် လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

သို့သော်လည်း ရှန့်ယွင်ချွမ်းတွင် ဝိညာဉ်ဆေးလုံး ရှိနေပေသည်။

"တပ်စုမှူး... ခင်ဗျား သူ့ကို ခဏလောက် ထိန်းထားလိုက်... ကျုပ်တို့ အခြားရေခဲစစ်သည်တွေကို သွားသတ်လိုက်မယ်..."

ယောင်းဟွိုင်တောက်က ရှန့်ယွင်ချွမ်းသည် မိုယွမ်လျဲ့ကို ထိန်းထားနိုင်ကြောင်း မြင်သောအခါ ချက်ချင်း အော်ပြောလိုက်၏။

အော်ပြောပြီးနောက် ယောင်းဟွိုင်တောက်၊ ရှုံ့တကျွမ်းနှင့် အခြားလူငါးယောက်တို့သည် ၎င်းတို့၏ ဓားတစ်ရာ အစီအရင်ပြားများကို ထုတ်ယူလိုက်ကြပြီး အစီအရင်ပြားများကို အသက်သွင်းရန် ဝိညာဉ်ချီကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထည့်သွင်းလိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် ကြီးမားလှသော ဓားချီပမာဏက လျှပ်စီးများအလား ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာ၏။

အခြားရေခဲစစ်သည် ကိုးယောက်မှာ ရုတ်တရက် ကြီးမားသော ဓားချီများ၏ ဝိုင်းရံပိတ်လှောင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ သူတို့က အသေအလဲ ပြန်လည်ခုခံတိုက်ခိုက်ကြသော်လည်း အချည်းနှီးသာဖြစ်ပြီး ဓားချီများ၏ လည်ပင်းညှစ် သတ်ဖြတ်ခြင်းကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ခံလိုက်ကြရ၏။

ရုတ်တရက် ရေခဲစစ်သည်ဆယ်ယောက်ထဲတွင် မိုယွမ်လျဲ့ တစ်ယောက်သာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

"မကောင်းတော့ဘူး..."

ယောင်းဟွိုင်တောက်နှင့် သူ၏အဖော်ခြောက်ယောက်တို့က ရေခဲစစ်သည် ကိုးယောက်ကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ မိုယွမ်လျဲ့မှာ ချက်ချင်းပင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်သွား၏။

ချက်ချင်းပင် မိုယွမ်လျဲ့သည် နဂါးသတ်အဆောင်၏ ပိတ်လှောင်ထားသော ဟင်းလင်းပြင်မှ ဖောက်ထွက်ကာ ထွက်ပြေးရန် ရေခဲစွမ်းအားလှိုင်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်ချင်သွားသည်။

ယောင်းဟွိုင်တောက်၊ ရှုံ့တကျွမ်းနှင့် အခြားခြောက်ယောက်တို့က ဤအခြေအနေကို ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားပုံရသည်။ သူတို့သည် ရေခဲစစ်သည်ကိုးယောက်အား အတူတကွ သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ၎င်းတို့၏ နဂါးသတ်အဆောင်များကို အသံတိတ် ထုတ်ယူလိုက်ကြ၏။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကျောက်လင်က သူတို့တစ်ဦးစီအား နဂါးသတ်အဆောင် တစ်ခုစီ ပေးထားခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ယခုအခါ ဤလူခြောက်ယောက်ကလည်း သတ္တမအဆင့် ကျင့်ကြံသူကို သတ်ဖြတ်ရသည့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ခံစားချင်နေကြသည်။

"စိတ်လှုပ်ရှားစရာပဲ..."

ခြောက်ယောက်စလုံးက နဂါးသတ်အဆောင်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသက်သွင်းလိုက်ကြ၏။

"ရေခဲနဂါး တုန်ခါခြင်း..."

ဤအခိုက်အတန့်တွင် မိုယွမ်လျဲ့ကလည်း သူ၏ ရေခဲစွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ရေခဲနဂါးပုံရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစည်းစေကာ ရှန့်ယွင်ချွမ်း၏ နဂါးသတ်အဆောင်ကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ခွဲဖျက်ဆီးလိုက်သည်။

ထို့နောက် မိုယွမ်လျဲ့က လစ်ထွက်ပြေးရန် ပြင်လိုက်၏။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ယောင်းဟွိုင်တောက်နှင့် သူ၏အဖော်ခြောက်ယောက်တို့က ၎င်းတို့၏ နဂါးသတ်အဆောင်များကို တစ်ပြိုင်နက် ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြပြီး ပို၍ကြီးမားသော ဟင်းလင်းပြင်ကို ပိတ်လှောင်လိုက်ကြသည်။

"မလုပ်နဲ့..."

ရေခဲနဂါး တုန်ခါခြင်းအား ထုတ်လွှတ်ရန်အတွက် မိုယွမ်လျဲ့သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ ရေခဲတာအိုစွမ်းအား တစ်ဝက်ခန့်ကို အသုံးပြုလိုက်ရ၏။

ယခုအခါတွင်မူ နဂါးသတ်အဆောင် ခြောက်ခု၏ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် မိုယွမ်လျဲ့မှာ သူတို့၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်တော့ပေ။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြီးမားလှသော ဓားချီများကြောင့် သွေးမြူများအဖြစ်သို့ စုတ်ဖြဲခံလိုက်ရလေသည်။

"ရေခဲစစ်သည်ဆယ်ယောက်ရဲ့ ဓားတွေက သာမန်ပစ္စည်းတွေ မဟုတ်ဘူး... ငါတို့ ဒါတွေကို ပြန်ယူသွားပြီး ရောင်းမယ်ဆိုရင် အနည်းဆုံး ငွေပြား သိန်းပေါင်းများစွာ ရနိုင်တယ်..."

ရှန့်ယွင်ချွမ်းက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်၏။

ချက်ချင်းပင် နယ်ခြားစောင့်တပ် စစ်သည်တစ်ရာတို့က ပြေးသွားကြပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျလာသော ရေခဲဓားအားလုံးကို ကောက်ယူကာ အဖိုးတန်ရတနာများသဖွယ် အတူတကွ ပေါင်းစည်းချည်နှောင်လိုက်ကြသည်။

"ကောင်းပြီ... အားလုံးပဲ... အချိန်ဆွဲမနေကြနဲ့တော့... နှင်းကျားသစ်မြို့ထဲက ရိက္ခာတွေကို ဆက်ပြီး လုယက်ကြရအောင်..."

ရှန့်ယွင်ချွမ်းက ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်၏။

ယခုအခါ ရေခဲစစ်သည်များက အဟန့်အတား မဟုတ်တော့သဖြင့် ဤလူတစ်ရာသည် တစ်မြို့လုံးရှိ အရင်းအမြစ်များကို အတားအဆီးမရှိ လုယက်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤမြို့ကို သိမ်းပိုက်ပြီးနောက် သူတို့တွင် သေချာပေါက် ငွေပြား သန်းပေါင်းများစွာ ရရှိလာပေလိမ့်မည်။

တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်က ဟေးလုံစခန်းမှ လူတစ်ထောင်ကျော်ကို ဦးဆောင်ကာ နဂါးပျံသင်္ဘောပေါ်တွင် လိုက်ပါလာပြီး လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ နေရာအသီးသီးမှ ရိက္ခာများကို လုယက်နေခဲ့သည်။

ဤအချိန်၌ နဂါးပျံသင်္ဘောကို ထိန်းချုပ်နေသော တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်သည် မြို့တစ်မြို့၏ အထက်သို့ ရောက်ရှိလာ၏။

"သခင်မလေး... ဒီမြို့က အရမ်းကြီးတယ်..."

သူ၏ တပည့်တစ်ယောက်က အော်ပြောလိုက်သည်။

သူတို့က လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ မြို့နှင့် ရွာပေါင်း နှစ်ဆယ်ကျော်ကို လုယက်ခဲ့ပြီး သင်္ဘောတစ်စင်းစာ ရိက္ခာများကို သိမ်းဆည်းခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ ယင်းတို့အားလုံးကို တောင်တစ်တောင်ရှိ ဂူတစ်ခုထဲတွင် ဝှက်ထားခဲ့ကြသည်။

ဤဟေးလုံစခန်းမှ အဖွဲ့ဝင်များမှာ မူလက ဓားပြများ ဖြစ်ကြ၏။ ကောင်းဖန်နိုင်ငံသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် သူတို့သည် ပင်လယ်ထဲသို့ ဆင်းသက်သွားသော နဂါးများအလား ထင်တိုင်းကြဲကာ ကြုံတွေ့ရသမျှ မြို့တိုင်းကို လုယက်နေကြသည်။

လူတိုင်းက ဤစိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ခံစားချက်ထဲတွင် နစ်မြောနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

"မြို့က တော်တော်လေး ကြီးမားတဲ့ အရွယ်အစားရှိပြီး လူဦးရေ နှစ်သိန်းလောက် ရှိတယ်..."

"ကောင်းတယ်... ဒါက ပစ်မှတ်ကောင်းပဲ... အားလုံး အဆင်သင့်ပြင်ထားကြ... နဂါးပျံသင်္ဘောကို အခု ဆင်းသက်တော့မယ်..."

တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။

ခဏအကြာတွင် နဂါးပျံသင်္ဘောက မြို့၏ ဗဟိုရင်ပြင်သို့ တိုက်ရိုက် ဆင်းသက်သွားသည်။

"ဘယ်သူတွေလဲ..."

ထိုနေရာတွင် လူအုပ်ကြီး စုရုံးနေကြပြီး နဂါးပျံသင်္ဘော ဆင်းသက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ လူတိုင်းနီးပါး အော်ဟစ်လိုက်ကြ၏။

"ဓားပြတိုက်တာပဲ..."

"ငါတို့က ရိက္ခာတွေပဲ လိုချင်တာ... ငါတို့ကို လူသတ်အောင် မဖိအားပေးနဲ့..."

"ပိုက်ဆံမပေးတဲ့သူ ဘယ်သူ့ကိုမဆို အသက်ယူပစ်မယ်..."

"ငါတို့က ပိုက်ဆံပဲလိုချင်တာ... မင်းတို့အသက်ကို ဂရုမစိုက်ဘူး... ဒီနေရာကို ဓားပြလာတိုက်တာ..."

ဟေးလုံစခန်းမှ လူတစ်ထောင်ကျော်သည် နဂါးပျံသင်္ဘောပေါ်မှ မဆင်းရသေးခင်မှာပင် ၎င်းတို့၏ ဓားများနှင့် သေနတ်များကို မောက်မာစွာ ဝှေ့ယမ်းကာ အော်ဟစ်လိုက်ကြ၏။

ထိုအရာက ဓားပြတစ်ယောက်၏ ဟန်ပန်နှင့် အလွန်ပင် ကိုက်ညီနေပေသည်။

"မကောင်းတော့ဘူး..."

"သူတို့က ဓားပြဂိုဏ်းပဲ..."

"အားလုံး ပြေးကြ..."

"သွားပြီး မြို့စောင့်တပ်ကို ချက်ချင်း သတင်းပို့ကြ..."

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအားလုံးက ၎င်းတို့သည် ဓမ္မတာအတိုင်း စည်းစိမ်များကို လုယက်ရန် ရောက်လာသည့် ဓားပြဂိုဏ်းတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားကြပြီး ကြောက်လန့်တကြား လူစုကွဲသွားကြသည်။

တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်က လက်ဝှေ့ယမ်းကာ လူတိုင်းကို ထွက်သွားရန် အမိန့်ပေးလိုက်၏။

ထို့နောက် ဟေးလုံစခန်းမှ အဖွဲ့ဝင်များက နဂါးပျံသင်္ဘောပေါ်မှ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ခုန်ဆင်းလာကြပြီး ဆယ်ယောက်တစ်စုစီဖြင့် လမ်းထောင့်အသီးသီးဆီသို့ ပြေးသွားကြသည်။

ဆိုင်တစ်ဆိုင်သို့ ရောက်သောအခါ ဤလူများက အတွင်းသို့ အလျင်စလို ဝင်ရောက်သွားကြပြီး ရိက္ခာအမျိုးမျိုးကို မဆိုင်းမတွ သယ်ဆောင်သွားကြလေတော့သည်။

တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်က လေထဲတွင် ပျံသန်းနေ၏။ သူမက လုယက်မှုတွင် ပါဝင်ခြင်းမရှိသော်လည်း လမ်းပေါ်ရှိ အဖွဲ့အသီးသီးကို စောင့်ကြည့်နေသည်။ အကယ်၍ ဟေးလုံစခန်းမှ အဖွဲ့ဝင်များ အန္တရာယ်ကြုံတွေ့ရပါက သူမသည် သူတို့ကို ကူညီရန် ချက်ချင်း ပြေးသွားမည် ဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်တွင် လေထဲ၌ ရေခဲစစ်သည်ဆယ်ယောက် ပေါ်လာ၏။

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူမှာ ဆဋ္ဌမအဆင့် ရေခဲစစ်သည် တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပေသည်။