အခန်း ၄၀၉

အခန်း (၄၀၉) လောဘ၏ အကျိုးဆက်

"ကျောက်လင်..."

"ကျောက်လင်ပဲ ပြန်ရောက်လာပြန်ပြီ..."

နဂါးပျံသင်္ဘောကြီး မြို့တံခါးအပြင်ဘက် မြေပြန့်တွင် ဆင်းသက်လိုက်သည်နှင့် ကျောက်လင်က ပဲ့နင်းခန်းထဲမှ ပျံသန်းထွက်လာ၏။

လျန်မန်စုန့်နှင့် စစ်သူကြီး ချောင်ကျွင်းရီတို့က တစ်ပြိုင်နက်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

သူတို့နှစ်ယောက်လုံး အလွန်အံ့အားသင့်သွားကြ၏။ ကျောက်လင်သည် မနေ့ကမှ ကုန်ပစ္စည်းအပြည့်တင်ဆောင်လာသော သင်္ဘောတစ်စင်းကို ပြန်ယူလာခဲ့ပြီး၊ ယနေ့တွင်လည်း နောက်ထပ်သင်္ဘောတစ်စင်း ထပ်မံယူဆောင်လာပြန်သည်။

မနေ့က သင်္ဘောတစ်စင်းတည်းဖြင့် ငွေစက္ကူ သန်းဆယ်ဂဏန်းခန့် ရရှိခဲ့ပြီး၊ ယနေ့တွင်လည်း နောက်ထပ် သန်းဆယ်ဂဏန်း ထပ်မံရရှိဦးမည် ဖြစ်သည်။

ဤသို့သော လျင်မြန်သည့် ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုမျိုးက မည်သူ့ကိုမဆို စိတ်လှုပ်ရှားစေပြီး လောဘတက်စေမည်မှာ အသေအချာပင်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် လောဘတရားများ တဖန်ပြန်၍ ဝင်ရောက်လာကြ၏။

မနေ့က သူတို့နှစ်ယောက်ပေါင်း၍ ငွေစက္ကူ တစ်သန်းကို ခိုးယူဖုံးကွယ်ခဲ့ကြသည်။ ယနေ့တွင်လည်း နောက်ထပ် တစ်သန်း ထပ်မံခိုးယူမည်ဆိုလျှင်...

ထို့ကြောင့် ကျောက်လင်၏ လူများက ရှေ့တန်းတွင် အသက်စွန့်၍ ကုန်ပစ္စည်းများ ရှာဖွေနေကြသော်လည်း လျန်မန်စုန့်နှင့် စစ်သူကြီး ချောင်ကျွင်းရီတို့ကမူ အမြတ်အစွန်း၏ အများဆုံးဝေစုကို ရယူသွားကြသည်။

ကုန်သည် ထောင်ပေါင်းများစွာက နဂါးပျံသင်္ဘောကို ဝိုင်းရံထားကြသည်။

ကျောက်လင်က မြို့ရိုးပေါ်သို့ ပျံသန်းသွားလိုက်သည်။

"မြို့စားလျန်... တပ်မှူးချောင်... ဒီနေ့လည်း ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်ကိုပဲ အလုပ်ရှုပ်စေမိပြန်ပြီ..."

ကျောက်လင်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်၏။

"ဘာမှမဖြစ်ဘူး... ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး..."

လျန်မန်စုန့်က အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်လေ... ငါတို့ကပဲ သေချာကိုင်တွယ်ပေးလိုက်ပါ့မယ်..."

စစ်သူကြီးချောင်ကျွင်းရီကလည်း ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ယောက် စကားပြောနေစဉ်တွင် ကျောက်လင်က သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများကို အကဲခတ်နေပြီး သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်၌ အမြဲဖြန့်ကျက်ထားလိုက်သည်။

*တစ်စုံတစ်ခုတော့ မှားနေပြီ*

သူတို့နှစ်ယောက် စကားပြောပြီးဆုံးသည်နှင့် ကျောက်လင်က သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ချီစွမ်းအင်ပြောင်းလဲမှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူတို့နှစ်ယောက်လုံး အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားပြီး အပြစ်ရှိသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်ကို ရိပ်မိလိုက်သည်။

ဤအချက်က ကျောက်လင်ကို သတိဝီရိယ ရှိသွားစေ၏။ ဤလူနှစ်ယောက် မနေ့က လျှို့ဝှက်၍ တစ်စုံတစ်ခု လုပ်ဆောင်ထားခြင်းမှာ သေချာသည်။

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျောက်လင်သည် သူကုန်ပစ္စည်းများ ရောင်းချ၍ ငွေအမြောက်အမြား ရရှိသည်ကို မြင်သောအခါ ဤလူနှစ်ယောက် လောဘတက်သွားကြသည်ကို သဘောပေါက်လိုက်၏။

သူကတိပေးထားသည့် ဆုကြေးငွေ တစ်သောင်းမှာ သူတို့၏ လောဘကို ဖြည့်ဆည်းရန် လုံလောက်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

"အော်... ပြောဖို့ မေ့နေတယ်... ညီလေးကျောက်လင်... မနေ့က မင်းယူလာတဲ့ ကုန်ပစ္စည်းတွေကို ငါတို့အားလုံး လေလံတင် ရောင်းချပေးလိုက်ပြီ..."

"စုစုပေါင်း ငွေစက္ကူ သန်းဆယ်ဂဏန်း ရတယ်..."

"ငါ အဲဒါတွေကို မြို့တံခါးမျှော်စင်ထဲမှာပဲ သေချာသိမ်းထားပြီး အခု မင်းကို ပေးတော့မယ်..."

လျန်မန်စုန့်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သော်လည်း သူပြောနေစဉ်အတွင်း လည်ပင်းက မသိမသာ တုန်ခါသွား၏။

ကျောက်လင်က ထိုကဲ့သို့သော သိမ်မွေ့သည့် အမူအရာမျိုးကို သဘာဝအတိုင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။

သူတို့က အပြစ်ရှိသလို ခံစားနေ၏။

လျန်မန်စုန့်က မြို့တံခါးမျှော်စင်ထဲသို့ ဝင်သွားပြီး ငွေစက္ကူထုပ်ကြီးကို ထုတ်ယူလာသည်အထိ ကျောက်လင်က တည်ငြိမ်စွာ စောင့်ကြည့်နေလိုက်သည်။

"ငွေစက္ကူ သန်းဆယ်ဂဏန်းပါ... ကြည့်လိုက်ဦး..."

လျန်မန်စုန့်က ပြုံး၍ ကမ်းပေးလိုက်၏။

ကျောက်လင်က ငွေစက္ကူများကို ရေတွက်ကြည့်ခြင်းပင် မပြုခဲ့ပေ။ လက်ခံရရှိလိုက်သည်နှင့် သူက ငွေစက္ကူ တစ်သောင်းကို ချက်ချင်းထုတ်၍ လျန်မန်စုန့်ကို ပြန်ပေးလိုက်သည်။

"မနေ့က သဘောတူထားတဲ့အတိုင်းပဲ... ဒါက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ကြိုးစားမှုအတွက် ဆုချတာပါ..."

ကျောက်လင်က အနည်းငယ် ပြုံး၍ ပြောလိုက်၏။

လျန်မန်စုန့်နှင့် စစ်သူကြီး ချောင်ကျွင်းရီတို့က ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်ကြသော်လည်း ကျောက်လင်က သူတို့အပေါ် သံသယမရှိဟု ယုံကြည်သွားသဖြင့် စိတ်အေးသွားကြသည်။

ထို့အပြင် သူတို့နှစ်ယောက်က အစိုးရအရာရှိများ ဖြစ်နေသည်ဖြစ်ရာ ကျောက်လင်အနေဖြင့် သံသယရှိလျှင်ပင် သူတို့အပေါ် မကျေနပ်ချက်ကို ထုတ်ဖော်ရန် မပြောနှင့် အစိုးရအရာရှိများကို အရေးယူရန်ပင် မဝံ့ရဲလိမ့်မည်ဟု အခိုင်အမာ ယုံကြည်နေကြသည်။

ကျောက်လင်သည် သူတို့နှစ်ယောက် ငွေစက္ကူ အချို့ကို ခိုးယူခဲ့သည်ကို သိရှိသော်လည်း မည်သည့်စကားမျှ ထုတ်မပြောရဲပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဖုန်းလန်မြို့ကို သူတို့နှစ်ယောက်ကပင် ထိန်းချုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျောက်လင်သာ မကျေနပ်ချက်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်လျှင် သူ၏ ကုန်ပစ္စည်းများကို လေလံတင် ရောင်းချပေးမည့်သူ ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

"အော်... ဒီသင်္ဘောပေါ်က ကုန်ပစ္စည်းတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့လည်း မနေ့က စည်းကမ်းအတိုင်းပဲ လုပ်ကြတာပေါ့... ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်က ရောင်းပေးပြီးရင်တော့ ဝန်ဆောင်ခ တစ်သောင်းကို ဆက်ပြီး ရရှိပါလိမ့်မယ်..."

ကျောက်လင်က ပြုံး၍ ထပ်ပြောလိုက်သည်။

ထိုအခိုက်တွင် ကျောက်လင်က သူ၏ လက်ဝဲနှင့် လက်ယာလက်ကို အသာအယာယမ်းလိုက်ရာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အနည်းငယ်က တိတ်ဆိတ်စွာ ပျံထွက်သွားပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဓားငယ်လေးအဖြစ် အသွင်ပြောင်းကာ သူတို့နှစ်ယောက်၏ လည်ပင်းနောက်ဘက်ကို အသာအယာ ဖြတ်တောက်သွား၏။

၎င်းမှာ အလွန်တိမ်သော ခြစ်ရာလေးသာ ဖြစ်သည်။

လျန်မန်စုန့်နှင့် စစ်သူကြီး ချောင်ကျွင်းရီတို့က ကျောက်လင်၏ စကားကို နားထောင်ရင်း အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြ၏။ သူတို့အနေဖြင့် ယနေ့တွင်လည်း ငွေစက္ကူ နောက်ထပ် တစ်သန်းခိုးယူနိုင်ဦးမည်ဖြစ်ရာ လည်ပင်းနောက်ဘက်မှ နာကျင်မှုကို လုံးဝ သတိမထားမိကြတော့ပေ။

သူတို့နှစ်ယောက်၏ လည်ပင်းနောက်မှ သွေးစက်အနည်းငယ် စိမ့်ထွက်လာသည်။

ကျောက်လင်က သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ထိုသွေးစက်နှစ်စက်ကို ဖုံးအုပ်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် ကျောက်လင်၏ လက်ထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာ၏။

သွေးစက်နှစ်စက်လုံးက ကံကြမ္မာနတ်ဘုရား အဆင့်စာရင်းပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

"ငါ့ငွေကို ခိုးချင်တယ်ပေါ့လေ... ဒါဆိုရင်တော့ ခင်ဗျားတို့ ကိုယ်ပိုင်ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲမှာပဲ အရင်သိမ်းထားလိုက်ကြပါဦး..."

"ကုန်ပစ္စည်းတွေ အားလုံး ပြန်ယူလာပြီးရင်တော့ ဒီဒေသခံလူမိုက်နှစ်ယောက်ကိုပဲ လေလံတင် ရောင်းချခိုင်းပြီး ခင်ဗျားတို့ ခိုးယူထားတဲ့ ငွေတွေကို အကုန်ပြန်သိမ်းယူလိုက်မယ်..."

"နောက်ပြီးတော့လည်း မနေ့က သတိပေးထားတယ်လေ... တခြား အကြံအစည်တွေမရှိဖို့..."

"မနားထောင်ဘဲ မဟာချင်မင်းဆက်ရဲ့ အရာရှိဆိုတဲ့ အခွင့်အရေးကိုသုံးပြီး ငါ့ကို အနိုင်ကျင့်ချင်ရင်တော့... အကျိုးဆက်ကို ခံယူရလိမ့်မယ်..."

ထိုအခိုက်တွင် ကျောက်လင်၏ အသိစိတ်က ကံကြမ္မာနတ်ဘုရား အဆင့်စာရင်းနှင့် ပေါင်းစပ်သွားပြီး လျန်မန်စုန့်နှင့် စစ်သူကြီး ချောင်ကျွင်းရီတို့၏ ရုပ်ပုံများကို အမိအရ သော့ခတ်လိုက်ကာ ကျောက်လင်က တည်ငြိမ်စွာ တွေးတောနေလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ယောက် ငွေစက္ကူ ခိုးယူထားသည်ကို သိရှိသော်လည်း ကျောက်လင်က ယခုအချိန်တွင် ပြဿနာ မရှာလိုသေးပေ။

ယင်းအစား သူတို့ရှာဖွေထားသော ကုန်ပစ္စည်းများကို လေလံတင် ရောင်းချပေးရန် သူတို့၏ အာဏာကို အသုံးချပြီးနောက်မှသာ စာရင်းရှင်းရန် ဆုံးဖြတ်ထားလိုက်သည်။

ကျောက်လင်သည် ဤအခမဲ့ လုပ်အားကို အသုံးချရဦးမည်ဖြစ်သည်။

ဤအရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် ကျောက်လင်က ချက်ချင်း ပျံသန်းထွက်ခွာသွားသည်။

မကြာမီပင် ကျောက်လင်သည် ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာသို့ တည်နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်း ခံလိုက်ရ၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျောက်လင်သည် နောက်နှစ်ပတ်အတွက် အစီအစဉ် ရေးဆွဲပြီးသား ဖြစ်သည်။ ဖုန်းလန်မြို့သို့ ကုန်ပစ္စည်းတင် သင်္ဘောတစ်စင်းစီ နေ့တိုင်း ပို့ဆောင်ပေးမည်။ ထို့နောက်တွင်တော့ ဇနီးသည်များနှင့်အတူ ကျင့်ကြံရန် ပြန်လာမည် ဖြစ်သည်။

စွမ်းအားကူးပြောင်းခြင်း ကျောက်စိမ်းပြား ငါးခုထဲရှိ တာအိုအလင်းစုများကို နားလည်သဘောပေါက်ရန်အတွက် မိမိ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို မြှင့်တင်ရမည် ဖြစ်သည်။

ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ် အမြင့်ဆုံးအဆင့်တွင် ရှိနေသည့် ကျောက်လင်မှာ အချိန်ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်ရာ သတ္တမအဆင့် မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးနယ်ပယ်သို့ အမြန်ဆုံး တက်လှမ်းလိုနေ၏။

သတ္တမအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရုံသာမက သတ္တမအဆင့် မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးနယ်ပယ်သို့ ပြီးပြည့်စုံစွာဖြင့် တက်လှမ်းရန်လည်း ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်တွင် လျန်မန်စုန့်နှင့် စစ်သူကြီး ချောင်ကျွင်းရီတို့က ကျောက်လင် ပျံသန်းသွားသည်ကို မြင်သောအခါ အချင်းချင်း သဘောပေါက်သည့် အပြုံးဖြင့် ပြုံးလိုက်ကြသည်။

"ဒီနေ့တော့ လူအင်အား ထပ်ဖြည့်ပြီး ဒီသင်္ဘောက ကုန်ပစ္စည်းတွေကို တစ်နာရီအတွင်း လေလံတင် ရောင်းချပြီးအောင် ကြိုးစားကြမယ်..."

လျန်မန်စုန့်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့..."

စစ်သူကြီး ချောင်ကျွင်းရီက ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်၏။

ယခုတွင် လောဘတရားက သူတို့နှစ်ယောက်ကို အပြည့်အဝ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီဖြစ်ရာ ကုန်ပစ္စည်းများကို မိနစ်ပိုင်းအတွင်း လေလံတင် ရောင်းချပြီးအောင် လိုလားနေကြသည်။

ထို့ကြောင့် စစ်သူကြီး ချောင်ကျွင်းရီသည် လူနှစ်ရာကို ချက်ချင်းခေါ်ဆောင်၍ နဂါးပျံသင်္ဘောဆီသို့ သွားရောက်ကာ အဖွဲ့ (၁၀) ဖွဲ့ ခွဲလိုက်သည်။

လေလံခန်းမ (၁၀) ခုက သင်္ဘောပေါ်မှ ကုန်ပစ္စည်းများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း လေလံတင် ရောင်းချပေးလိုက်ကြသည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် လေလံတင်ခြင်းမှာ အလွန်ထိရောက်မှုရှိပြီး ကုန်ပစ္စည်းအားလုံးကို တစ်နာရီအတွင်း ရောင်းချပြီးသွားခဲ့သည်။

နေ့လယ်အချိန်တွင်…

လျန်မန်စုန့်နှင့် စစ်သူကြီး ချောင်ကျွင်းရီတို့က မြို့တံခါးမျှော်စင်ထဲတွင် မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်နေကြ၏။

သူတို့နှစ်ယောက် စာရင်းစစ်ဆေးနေကြသည်။

"ဒီကုန်ပစ္စည်းတွေက လေလံတင်ရာမှာ ငွေစက္ကူ ဆယ့်နှစ်သန်း ရတယ်..."

လျန်မန်စုန့်က စာရင်းစစ်ပြီးနောက် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"မြို့စား... ဒီတစ်ခါ ငါတို့ ဘယ်လောက် ခိုးယူလိုက်ကြလဲ..."

စစ်သူကြီး ချောင်ကျွင်းရီက တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ငါတို့က ကျောက်လင်ကို ကြောက်စရာ မလိုပေမဲ့ သူက ဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးတွေနဲ့ ရင်းနှီးမှုရှိတယ်ဆိုတော့ အရမ်းကြီး လွန်ကျူးလို့ မဖြစ်ဘူး..."

"အဲဒါကြောင့် ငွေစက္ကူ တစ်သန်းခွဲကို နုတ်လိုက်ပြီး ကျန်တာကိုပဲ ကျောက်လင်ကို ပေးလိုက်ကြမယ်..."

လျန်မန်စုန့်က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့နှစ်ယောက် ငွေကို တူညီစွာ ခွဲဝေယူလိုက်ပြီး ငွေစက္ကူ ခုနှစ်သောင်းငါးထောင်စီကို လွယ်လွယ်ကူကူ ရရှိသွားကြသည်။

"မြို့စားက ဉာဏ်ပညာ ကြီးမားလှပါတယ်..."

စစ်သူကြီး ချောင်ကျွင်းရီက ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ထိုလူနှစ်ယောက်က ငွေစက္ကူများကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ရေတွက်နေစဉ်တွင် သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းမှာ ကျောက်လင်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသည်ကို လုံးဝ မသိရှိခဲ့ကြပေ။

ကျောက်လင်က ဇနီးသည်များနှင့်အတူ ကျင့်ကြံနေပြီး သူ၏ အသိစိတ်က ကံကြမ္မာနတ်ဘုရား အဆင့်စာရင်းနှင့် အမြဲပေါင်းစပ်ထားသဖြင့် သူတို့နှစ်ယောက်၏ လုပ်ရပ်များကို မြင်တွေ့နေရသည်။

"ငါ ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ..."

"ခင်ဗျားတို့ လောဘကြီးသလောက်... လောဘရဲ့ အကျိုးဆက်ကိုတော့ ခံယူရလိမ့်မယ်..."

ကျောက်လင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။