အခန်း (၆၅၉-၆၆၀)

အပိုင်း (၆၅၉) စိန်ခေါ်ပွဲကြီး။

တောက်ယွမ်ဆေးခန်း၏ အပြင်ဘက်၌ ဆူညံပွက်လောရိုက်လျက်ရှိနေ၏။

မျက်နှာထား တင်းမာနေသော ဘိုးဘေးအဖွဲ့မှ သမားတော်အိုကြီးများသည် ဝမ်မုန်အား ကျားတစ်ကောင်လို စိုက်ကြည့်ကာ ပြဿနာရှာနေကြခြင်းဖြစ်သည်။

ဝမ်မုန်က ထိုသူများသည် ပင်နီဆီလင်ကို သုံးလျှင် ကလေးမရနိုင်တော့ဟု ကောလာဟလများ ဖြန့်နေကြောင်း ဖန်ကျန်းရီအား တိုင်တန်း၏။

ထိုအခြေအနေကို ကြည့်ကာ ဖန်ကျန်းရီသည် စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်မိသည်။ ‘သောက်ကျိုးနည်း.. ဒီခွေးသားကြီးတွေ တော်တော်ယုတ်မာတာပဲ’

သို့ပေမည့် သူသည် မိမိ၏ ဒေါသကို မြိုသိပ်ကာ ဘိုးဘေးအဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဟူယွီရှန်းထံသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ချဉ်းကပ်သွားခဲ့သည်။

ဟူယွီရှန်းက မောက်မာစွာဖြင့် မေးလိုက်၏။ "မင်းကရော ဘယ်သူမို့လို့လဲ"

"ကျုပ်က ဖန်ကျန်းရီပဲ" ဖန်ကျန်းရီက ခပ်တည်တည်ဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

လူအုပ်ကြီးကြားမှ အံ့အားတကြီး ရေရွတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာတော့၏။

ဖန်ကျန်းရီဟူသော နာမည်သည် မြို့တော်တွင် အလွန်ရေပန်းစားနေသော်လည်း ဟူယွီရှန်းကမူ ဖန်ကျန်းရီအား မင်းသမီး၏ ယောက်ျား … ဘုရင့်သမက်တော် အဖြစ်သာ ရှုမြင်ကာ အထင်အမြင်သေးလျက် ရှိနေသည်။

သူက ဝမ်မုန်သည် ပင်နီဆီလင်ဖြင့် လူသတ်ခဲ့ကြောင်း၊ သူတို့၏ ရိုးရာယင်၊ ယန် အယူအဆများကို စော်ကားကြောင်း လူပုံအလယ်တွင် စွပ်စွဲတိုင်တန်းတော့သည်။ ဖန်ကျန်းရီသည် သူ၏ ယခင်ဘဝက အင်တာနက်ပေါ်ရှိ အိန္ဒိယဆေးပညာနှင့် ခေတ်သစ်ဆေးပညာ ငြင်းခုံကြသည့် ကီးဘုတ်စစ်သည်များကို ပြန်တွေးမိသွားကာ ယဉ်ကျေးမှုနှစ်ခု အားပြိုင်မှုကို အင်အားသုံး နှိမ်နှင်းရန် မကောင်းကြောင်း သဘောပေါက်သွား၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယဉ်ကျေးမှုတွင် အမှားအမှန် မရှိသောကြောင့်ပင်။

ထို့ကြောင့် ဖန်ကျန်းရီသည် အင်္ကျီလက်ထဲမှ ငွေတုံးငါးရာကို ထုတ်ကာ ဟူယွီရှန်းလက်ထဲ ထည့်ပေးရင်း တိုးတိုးလေး သတိပေးလိုက်သည်။ "ဒီနေ့ ကျုပ်မျက်နှာကို ထောက်ပြီး မဆူပူပါနဲ့တော့"

ထို့နောက် လူအုပ်ကြီးရှေ့တွင် အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်လိုက်၏။ "ဒီနေ့ကိစ္စက နားလည်မှုလွဲရုံ သတ်သတ်ပါ။ ဘိုးဘေးအဖွဲ့ကို ကျေးဇူးတင်တဲ့အနေနဲ့ ငွေတုံး ငါးရာ လှူဒါန်းပါ့မယ်။ နောက်ပြီး ဒီလူတွေအားလုံးကို သမားတော်ဟောင်းလို့ ခေါ်တာ လုံးဝမှားယွင်းပါတယ်။ ကျုပ်အမြင်မှာတော့ ရှေးလူတွေရဲ့ ဉာဏ်ပညာကို အသုံးချတာမို့ 'ရှေးဟောင်းသမားတော်' လို့ပဲ ခေါ်သင့်ပါတယ်။ ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ နာမည်ပါပဲ"

ထိုအခါ အဘိုးအိုများမှာ မုတ်ဆိတ်မွေးများပင် ကော့တက်သွားသည်အထိ အလွန်အမင်း ကျေနပ်သွားကာ လူစုကွဲသွားကြတော့သည်။

သို့သော်ငြား ဝမ်မုန်ကမူ မိမိတို့ဘက်က မှန်နေလျက်နှင့် ငွေပေးလိုက်ရသဖြင့် မကျေမနပ်ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဖန်ကျန်းရီက မျက်စောင်းတစ်ချက်ခဲပြီး လေးနက်စွာ ဆုံးမလိုက်၏။ "ကျုပ်ရှိနေသရွေ့ ကျန်တဲ့ အသေးအဖွဲ ကိစ္စတွေကို စိတ်ထဲ ထည့်မနေနဲ့။ ငွေတုံး ငါးသောင်းယူသွားပြီး ဆေးခန်းတွေထပ်ဖွင့်၊ လူငယ်တွေကို ပညာသင်ပေး။ ခင်ဗျားက ဆေးပညာကိုပဲ အာရုံစိုက်ပြီး လူနာတွေကိုပဲ ကုသပေး။ အချိန်တန်ရင် ပြည်သူတွေက အဆုံးအဖြတ် ပေးလိမ့်မယ်"

သို့ပေမည့် ပြဿနာက ဤမျှနှင့် ပြီးဆုံးမသွားခဲ့ချေ။ ဘိုးဘေးအဖွဲ့ဌာနချုပ်သို့ ပြန်ရောက်လာသော ဟူယွီရှန်းတို့ အုပ်စုမှာ ဖန်ကျန်းရီက ၎င်းတို့ဘက်သို့ ယိမ်းသည်ဟု အထင်လွဲသွားကြ၏။

သမားတော်ဟူက ဝမ်မုန်၏ နောက်ကွယ်မှ ဖန်ကျန်းရီ၏ အရှိန်အဝါကို ကြောက်ရွံ့နေသော်လည်း၊ ဟူယွီရှန်းကမူ ဖန်ကျန်းရီ၏ လိုက်လျောမှုကို အခွင့်ကောင်းယူရန် ကြံစည်နေသည်။ သူတို့ကိုယ်တိုင် ဖော်စပ်ထားသော မှိုစိမ်းများက လူနာများကို ပိုဆိုးစေကြောင်း တွေ့ရှိရသဖြင့် တောက်ယွမ်ဆေးခန်း၏ 'နတ်ဆေး' ဟူသော ဂုဏ်သတင်းကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ယုတ်မာသော အကြံတစ်ခုကို ထုတ်ကြတော့သည်။

သမားတော်ဟူက ကုသ၍မရနိုင်သော ရောဂါကို ပြိုင်ပါက လူနာသေသွားနိုင်ကြောင်း စိုးရိမ်တကြီးပြောလာရာ ဟူယွီရှန်းက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အမူအရာဖြင့် ပြုံးလျက် ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်၏။ "လူနာကို ဘာလို့ သေချာပေါက် အသက်ရှင်အောင် ကယ်တင်ရမှာလဲ။ သူတို့လူနာ အရင်သေရင် ကျုပ်တို့ နိုင်တာပဲ။ နိုင်ရင် ပင်နီဆီလင် ဖော်စပ်နည်းကို တောင်းယူရမယ်။"

သို့ဖြင့် သူတို့သည် သတင်းစာမှတစ်ဆင့် မည်သူမျှ မကုသနိုင်သော အူအတက်ရောင်ရောဂါ ဖြင့် တောက်ယွမ်ဆေးခန်း အား လူသိရှင်ကြား စိန်ခေါ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

ဤသတင်းစာပါ စိန်ခေါ်မှုကိစ္စမှာ နန်းတော်ထဲအထိ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ရာ ကျင်းဘုရင်မင်းမြတ်သည် ဖန်ကျန်းရီအား ခေါ်ယူမေးမြန်းတော့၏။

အရှင်မင်းမြတ်က ဘုရင်ကြီးက မကျေမနပ် မေးလေသည်။ "ကိုယ်တော်က မင်းကို ပြဿနာလေး ဖြေရှင်းဖို့ လွှတ်လိုက်တာ၊ အခုတော့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပြိုင်ပွဲကြီး ဖြစ်သွားရတာလဲ။"

ထို့နောက် အူအတက်ရောင်ရောဂါသည် စစ်သည်များပင် တစ်ညတည်းနှင့် အသက်ထွက်နိုင်သော လျင်မြန် ကြမ်းတမ်းသည့် ရောဂါဆိုးဖြစ်ကြောင်း မိန့်ဆို၏။

သို့သော်ငြား ခေတ်သစ်ဆေးပညာကို နားလည်သော ဖန်ကျန်းရီအတွက်မူ ၎င်းမှာ သာမန် အူအတက်ခွဲစိတ်မှုသာ ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်ထား၏။ ထို့ကြောင့် လျှောက်တင်လိုက်သည်။ "ကုသလို့ ရပါတယ်။ အူအတက်ကို ဖြတ်ထုတ်လိုက်ရင် ကောင်းသွားမှာပါ။"

ထိုစကားကြောင့် ဘုရင်ကြီးနှင့် အနီးရှိ မိန်းမစိုး ကော်ထျန်းယန်တို့မှာ တုန်လှုပ်သွားကြ၏။

ကျင်းဘုရင်မင်းမြတ် က အံ့အားတကြီး မေးလိုက်သည်။ "ဗိုက်ကို ခွဲလိုက်ရင် လူသေသွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား

ဖန်ကျန်းရီက ပြန်ဖြေ၏။ "အရှင်မင်းကြီး .. သေချင်လည်း သေမယ် ... မသေချင်လည်း မသေဘူး။ ဒါက သင်းကွပ်တာနဲ့ အတူတူပါပဲ။ အသက်ကို အပေါင်ထားပြီး လောင်းရတာပေါ့။ ဖြတ်တဲ့ လက်ရာ ကောင်းမယ်ဆိုရင် မသေနိုင်ပါဘူး"

ကော်ထျန်းယန်မှာမူ 'သင်းကွပ်ခြင်း' ဟူသော စကားလုံးကြောင့် သူ၏ အတိတ်က နာကျင်ဖွယ် အဖြစ်အပျက်ကို ပြန်တွေးမိကာ မကောင်းဆိုးဝါးကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖြူရော်သွားခဲ့သည်။

ဖန်ကျန်းရီသည် ရယ်ချင်စိတ်ကို အတင်းအကျပ် ထိန်းချုပ်ထားလိုက်ရ၏။

ကျင်း ဘုရင်မင်းမြတ်က မှတ်ချက်ပြလိုက်သည်။ "ဗိုက်ထဲက အသားတစ်ပိုင်း လျော့သွားရင်လည်း အသက်ရှင်နိုင်မှာ သေချာပါတယ်လေ။"

သို့နှင့် ဤထူးဆန်းလှသော ခွဲစိတ်ကုသနည်းကို သူလည်း မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြည့်ရှုလိုသဖြင့် ယှဉ်ပြိုင်ခွင့်ပြုလိုက်၏။

ခွဲစိတ်မှုအတွက် လျင်မြန်တိကျသော လက်ရာရှင် လိုအပ်နေသဖြင့် ဖန်ကျန်းရီသည် ကော်ထျန်းယန်ကို အတင်းအကျပ် ဆွဲခေါ်ကာ ပိုးမွေးခန်းအတွင်းမှ ဓားချက်မြန်ဆန်တိကျသည့် သင်းကွပ်ကျွမ်းကျင်သူ အဘိုးအို လျိုယီရှိုအား သွားရောက်ရှာဖွေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် အိမ်ရှေ့စံ လီယွမ်ကျောက် ရောက်လာပြီး အမောတကော ပြောလေ၏၊ "ဖန်ကြီး ... တစ်ယောက်ယောက်က တောက်ယွမ်ဆေးခန်းကို စိန်ခေါ်ထားတယ်။"

ဖန်ကျန်းရီ က စိတ်အေးလက်အေး ရှင်းပြလိုက်သည်။ “ဒီလိုလေ. …”

လီယွမ်ကျောက်သည် ဗိုက်ခွဲပြီး ပုပ်နေသောအသားကို ဖယ်ရှားသည့် ခွဲစိတ်မှုသဘောတရားကို အလျင်အမြန် နားလည်သဘောပေါက်သွားသည်။ ဖန်ကျန်းရီကပင် သူ၏ မြန်မြန်ဆန်ဆန် သိရှိနားလည်သော အသိဉာဏ်ကို အထင်ကြီးလေးစားစွာ ချီးကျူးလိုက်ရသေး၏။

သို့သော်ငြား လီယွမ်ကျောက်က ခေါင်းကိုက်လျှင် ခေါင်းဖြတ်လို့ရမလား၊ နှလုံးတုန်လျှင်ကိုရော ဖြတ်ထုတ်လို့ရမလားဟု ဆက်မေးလာချိန်တွင်တော့ ဖန်ကျန်းရီက အမြန်တားလိုက်ရသည်။ "အဲဒါကိုတော့ ထားလိုက်ပါတော့"

ထို့နောက် ဖန်ကျန်းရီတို့ လူစု တောက်ယွမ်ဆေးခန်းသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင်တော့ ဟာသမြောက်လွန်းသည့် အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့၏။

လျိုယီရှိုမှာ ဆေးခန်းရှိ ခွဲစိတ်ဓားများကို မြင်ပြီး အလွန်အမင်း သဘောကျသွားခဲ့သည်။ သူသည် ဓားကို လက်မှမချဘဲ ကိုင်တွယ်ရင်း ဖန်ကျန်းရီအား အထင်ကြီးလေးစားသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

"အမတ်မင်းဖန် ... ဒီနေရာက ပစ္စည်းတွေက ဒီလောက်တောင် ကောင်းမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ အမတ်မင်း ပြောလိုက်ပါ ... ဘယ်သူ့ဟာ ကို ဖြတ်ရမလဲ။ တစ်ချက်တည်းနဲ့ အောင်မြင်အောင် လုပ်ပေးမယ်။"

ဖန်ကျန်းရီ၏ မျက်နှာသည် ဖြည်းညင်းစွာ မည်းမှောင်သွားခဲ့သည်။ အချိန်အကြာကြီး ရှင်းပြထားသော်လည်း ဤလူအိုကြီးက လူနာကုသရန်ထက် သူများဟာ ကို ဖြတ်ရန်ကိုသာ အာရုံစိုက်နေဆဲ ဖြစ်၏။

လျိုယီရှိုက နှမြောတသစွာဖြင့် ပြောနေပြန်ရာ အခန်းတွင်းရှိ လူအားလုံးမှာ မျက်နှာများ မည်းမှောင် သွားကြသည်။ "ကျုပ် အဘိုးလက်ထက်တုန်းကသာ ဒီဓားသွားတွေ ရှိနေခဲ့မယ်ဆိုရင် အလုပ်က အများကြီး ပိုပြီး လွယ်ကူသွားမှာပဲ"

နောက်ဆုံးတွင် ဖန်ကျန်းရီက ဘိုးဘေးအဖွဲ့၏ စိန်ခေါ်မှုကို တန်ပြန်စိန်ခေါ်ချက်အဖြစ် နိုင်လျှင် ဘိုးဘေး အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် နေရာကို ဝမ်မုန် ယူမည်ဖြစ်ပြီး၊ ရှုံးလျှင် ပင်နီဆီလင်ဖော်စပ်နည်း ပေးမည်ဟူသော စည်းကမ်းချက်ဖြင့် သတင်းစာတွင် ကြော်ငြာလိုက်သည်။

ထိုသို့ပြုလုပ်ရန်လည်း ဝမ်မုန်အား အမိန့်ပေးလိုက်၏။ ထို့အပြင် အူအတက် ဖြတ်ထုတ်ရာတွင် ကူညီရန် လျိုယီရှိုအား စရန်ငွေ ငွေတုံး တစ်ထောင်၊ အလုပ်ပြီးလျှင် နှစ်ထောင်ပေးမည်ဟု ကမ်းလှမ်းလိုက်၏။

ထိုအခါ လျိုယီရှိုက သူ၏ အိမ်တွင် နာကျင်မှုမရှိစေမည့် လျှို့ဝှက်နတ်ဆေး (မေ့ဆေး) ရှိကြောင်း ပြောလာ တော့သည်။

“ကျုပ်မှာလည်း ရှိတယ်။” ဝမ်မုန်က ဆေးခန်းမှ မေ့ဆေးအဖြစ် သုံးနေကျ တုတ်တစ်ချောင်းကို အသာ ထုတ်ပြလိုက်သည်။

ထိုကြမ်းတမ်းလှသော မေ့ဆေးနည်းလမ်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ဖန်ကျန်းရီမှာ ချွေးပြန်သွားရသည်။ အသာ ချောင်းဟန့်ကာ ပြောလိုက်၏။ "အဘိုးလျို ... ခင်ဗျားရဲ့ ဆေးဖော်စပ်နည်းကို ဝယ်ဖို့ နောက်ထပ် ငွေတုံး တစ်ထောင် ထပ်တိုးပေးမယ်"

ပြီးနောက် ရက်ရက်ရောရော ထပ်မံပေးချေလိုက်သည်။

သို့ဖြင့် သမိုင်းတွင်မည့် အသက်လုပွဲ ခွဲစိတ်ကုသမှုကြီးအတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများ ပြီးပြည့်စုံ သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

အပိုင်း (၆၆၀) ကြီးမြတ်လှသော ဆေးပညာ စမ်းသပ်မှု စတင်ခြင်း။

ဘိုးဘေးအဖွဲ့အတွင်း၌။

ဟူယွီရှန်းသည် ဝမ်မုန်ကို အလွန် ကျေနပ်စွာဖြင့် လိုက်ပို့လိုက်သည်။ သူ၏ ဘေးရှိ လူများက ဝိုင်းအုံလာကြပြီး မေးလိုက်ကြ၏။ "အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ... တကယ်ပဲ ဒီတိုင်း သဘောတူလိုက်တာလား။ ခင်ဗျားက အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် နေရာကိုပါ လောင်းကြေး ထပ်လိုက်တာလေ။ နောက်ပြီး တစ်လဆိုတဲ့ အချိန်က အရမ်း တိုလွန်းမနေဘူးလား။ အူအတက်ရောင်ရောဂါက ဘယ်အချိန် ထဖောက်မယ်ဆိုတာ တိတိကျကျ မရှိဘူး။ တကယ်လို့ နှစ်ဖက်စလုံး ရလဒ် မထွက်လာရင် အဲဒီအချိန်ကျ ဘယ်လို လုပ်မလဲ။"

ဟူယွီရှန်းသည် ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "တစ်ယောက်ယောက် လာအုံး ... သတင်းစာတိုက်ကို သွားပြီး ဒီကိစ္စကို သတင်းစာထဲမှာ ထည့်ကြေညာခိုင်းလိုက်။ စောစောက ငါနဲ့ ဝမ်မုန် ပြောခဲ့တဲ့ စကားတွေကို အတိအကျ ထည့်ရေးခိုင်းလိုက်။ အကြီးဆုံး စာမျက်နှာကို ရွေးဖို့ မမေ့နဲ့။ မြို့တော်ထဲက ပြည်သူ အားလုံး ဒီကိစ္စကို သိအောင် လုပ်ရမယ်။"

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ဘေးရှိ လူတစ်ယောက်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အလျင်အမြန် ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။

ဟူယွီရှန်းသည် သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွေးရှည်များကို ခပ်ဖွဖွ ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး အောင်ပွဲကို သေချာပေါက် ရရှိမည်ဟု ယုံကြည်နေသော အမူအရာဖြင့် ဆက်ပြော၏။ "ခင်ဗျားတို့ အားလုံး စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး။ ဒီပြိုင်ပွဲမှာ ကျုပ်တို့ သေချာပေါက် နိုင်မှာပါ။ အချိန်မလောက်ရင် ကျုပ်တို့ ထပ်ပြီး အချိန်ဆွဲလို့ ရပါတယ်။

အူအတက်ရောင်ရောဂါက ဘယ်အချိန် ထဖောက်မယ်ဆိုတာ မသိနိုင်ပေမဲ့ ရောဂါကျွမ်းနေတဲ့ လူနာတွေဆိုရင် တစ်လအတွင်းမှာ နှစ်ကြိမ် သုံးကြိမ်လောက်တော့ ရောဂါလက္ခဏာ ပြတတ်ပါတယ်။

လူနာကို သေသေချာချာ ရွေးချယ်နိုင်မယ်ဆိုရင် နှစ်လအတွင်းမှာ သေချာပေါက် ရလဒ် ထွက်လာမှာပါ။ လူနာ ဆေးခန်းထဲ ရောက်လာပြီဆိုတာနဲ့ သူ့ကို ဆက်ပြီး နေခိုင်းလိုက်မယ်။ လျှောက်မသွားခိုင်းနဲ့ ... စားစရာ သောက်စရာတွေကို ကျုပ်တို့ပဲ ထောက်ပံ့ပေးထားမယ်။ ကျုပ်ဆီမှာ အူအတက်ရောင်ရောဂါကို ကုသနိုင်တဲ့ 'တာဟွမ်မုတန်' ဆေးရည် တစ်ခွက် ရှိတယ်။ ရောဂါကို မပျောက်ကင်းစေနိုင်ပေမဲ့ သက်သာအောင် လုပ်ပေးနိုင်တာမို့ ပြဿနာတော့ မရှိလောက်ပါဘူး။ လအနည်းငယ်လောက် အချိန်ဆွဲထားဖို့ဆိုတာ ပြဿနာ မဟုတ်ပါဘူး။

အားလုံးပဲ ပူးပေါင်းကြံဆောင်ကြတာပေါ့ ... ကောင်းတဲ့ နည်းလမ်းတွေ ရှိရင်လည်း ဖုံးကွယ်မထားကြပါနဲ့။ ဒီပြိုင်ပွဲက ဘိုးဘေးအဖွဲ့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာနဲ့တင် သက်ဆိုင်တာ မဟုတ်ဘဲ ခင်ဗျားတို့ အားလုံးရဲ့ ဝင်ငွေနဲ့ပါ သက်ဆိုင်နေတာမို့ လုံးဝ ပေါ့ဆလို့ မရဘူး။"

လူအားလုံးက တညီတညွတ်တည်း ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံလိုက်ကြပြီးနောက် အစီအစဉ်များကို ဝိုင်းဝန်း ဆွေးနွေးကြတော့သည်။

ဘိုးဘေးအဖွဲ့၏ အလုပ်လုပ်ပုံမှာ အလွန် လျင်မြန်လှသည်။ ၎င်းတို့ လက်အောက်ရှိ ဆေးခန်းကြီးများမှ လူနာများကို ရှာဖွေရသည့် အမြန်နှုန်းမှာ ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ချေ။ သုံးရက်သာ အချိန်ယူလိုက်ရပြီး အခြေအနေ တူညီသော လူနာ နှစ်ဦးကို ရှာဖွေနိုင်ခဲ့သည်။

ဖန်ကျန်းရီသည် လူများကို ခေါ်ယူကာ လူပုံအလယ်တွင် စစ်ဆေးပြီးနောက် တရားဝင် စတင်ကြောင်း ကြေညာလိုက်၏။

လူနာများကို အိမ်သို့ ပြန်ခွင့်မပေးရန် ဖန်ကျန်းရီက အထူး မှာကြားထားခဲ့သည်။ အူအတက်ရောင် ရောဂါအကြောင်းကို သူ အနည်းငယ် နားလည်ထားသည်။ ပြင်းထန်သော လှုပ်ရှားမှုများကို တတ်နိုင်သမျှ ရှောင်ကြဉ်ရမည် ဖြစ်ပြီး အစပ်နှင့် ဆီများသော အစားအစာများကိုလည်း လူနာအား အများကြီး စားခွင့် မပြုနိုင်ချေ။ ဤရောဂါဖြစ်နေသော ပြည်သူများအနေဖြင့် အစပ်နှင့် ဆီများသော အစားအစာများကို စားရန် အခြေအနေ မပေးသော်လည်း ကြက်သွန်နီနှင့် ကြက်သွန်ဖြူ ကဲ့သို့သော အရာများကလည်း သက်ရောက်မှု ရှိနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် အစားအသောက်များကို တိုက်ရိုက် တာဝန်ယူ စီစဉ်ပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် ပိုးမွှားကင်းစင်သော ခွဲစိတ်ခန်းကို ပြင်ဆင်ခြင်းနှင့်အတူ ခန္ဓာဗေဒ ခွဲစိတ်မှုနှင့် ချုပ်ရိုးချုပ်ခြင်း လေ့ကျင့်မှု အများအပြားကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ လျိုယီရှို၏ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့သော သင်းကွပ်ခြင်း အတွေ့အကြုံများက သူ့ကို အထူး ယုံကြည်မှု ရှိစေခဲ့သည်။

သို့ပေမည့် ပထမဆုံး စမ်းသပ် ခွဲစိတ်မှု စတင်ချိန်တွင်တော့ လျိုယီရှို အန်ချလိုက်ရလေသည်။

ဝမ်မုန်သည် ခံစားချက် ကင်းမဲ့နေသော စက်ရုပ် တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ မျက်မှန်ကို တပ်ထားပြီး ခွဲစိတ်ဓားကို ခွေးသေကောင် ပေါ်တွင် ချောမွေ့စွာ လှုပ်ရှားနေခဲ့၏။ ကျွမ်းကျင်သော သားသတ်သမား တစ်ဦးက နွားကို ခုတ်ထစ်နေသကဲ့သို့ ၊ ခွေးကို အစိတ်အပိုင်း အများအပြားအဖြစ် လှီးဖြတ်နေသည်။ အတွင်းကလီစာများကို အမျိုးအစားအလိုက် ခွဲစိတ်စားပွဲပေါ်တွင် စီရီစွာ တင်ထားပြီးနောက် ခဏနေလျှင် မည်သည့် အစိတ်အပိုင်းကို စားမည်ဖြစ်ကြောင်း လက်ထောက်အား ညွှန်ကြားနေခဲ့၏။

ခွဲစိတ်ခန်းအတွင်းရှိ မြင်ကွင်းမှာ အလွန်အမင်း သွေးထွက်သံယို ဖြစ်ပြီး ကြမ်းတမ်းလှပေသည်။ အထူးသဖြင့် ဝမ်မုန်၏ တည်ငြိမ်လှသော မျက်နှာကို မြင်သောအခါ လျိုယီရှို၏ အသည်းများပင် တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရသည်။

အချိန်အတန်ကြာ လေ့လာပြီးနောက် ခွေးများတွင် အူအတက် မရှိကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ထို့ကြောင့် ယုန်များဖြင့် အစားထိုးကာ ဆက်လက် ခွဲစိတ် လေ့လာခဲ့ကြ၏။

တိရစ္ဆာန်များကို အသုံးပြု၍ ရက်အတော်ကြာ ဆက်တိုက် စမ်းသပ်ပြီးနောက် လျိုယီရှိုသည် ဝမ်းနည်းဖွယ်ရာ အမှန်တရား တစ်ခုကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ သူသည် မေ့ဆေး ဖော်စပ်ခြင်းမှလွဲ၍ အခြား ဘာမှ အသုံးမဝင်ကြောင်း သိလိုက်ရခြင်းပင်။ မိသားစု အမွေအနှစ်ဖြစ်သော သင်းကွပ်ဓားပညာမှာလည်း လုံးဝ အသုံးမဝင်တော့ချေ။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ ဒုတိယ လက်ထောက်အဖြစ်သာ နာခံစွာ နေလိုက်ရတော့သည်။

နာမည်ကျော် သမားတော် ဆိုသည်မှာ တစ်နည်းအားဖြင့် လူ့အသက်များကို ရင်းနှီး၍ အတွေ့အကြုံများ စုဆောင်းထားရခြင်း ဖြစ်သည်။ လက်တွေ့ မလုပ်ဆောင်ဘဲနှင့် ကျွမ်းကျင်သော ပညာရပ်နှင့် တည်ငြိမ်သော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အဆင့်အတန်းကို ရရှိရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။

ဝမ်မုန်မှာလည်း ထိုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ယခင်က ဆေးပညာကို ကျွမ်းကျင်စွာ လေ့လာခဲ့သူ မဟုတ်သော်လည်း ပင်နီဆီလင်ကို စတင် သုတေသန လုပ်တည်းက သက်ရှိများစွာကို လေ့လာပြီး အချက်အလက်များကို အကြိမ်ကြိမ် စုဆောင်းခဲ့ရာ လက်တွေ့ အသုံးချရမည့် အချိန်ရောက်သောအခါ အလွန် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဖန်ကျန်းရီက ကျောထောက်နောက်ခံ ပြုထားပြီး ကုန်ကျစရိတ်များကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သုတေသန လုပ်ငန်းများတွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံကာ ထောက်ပံ့ပေးနေခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်၏။

နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ခွဲစိတ်ကုသမှု ခံယူထားသော တိရစ္ဆာန်များကို ဗိုက်ခွဲပြီး ပြန်ချုပ်ရာတွင် အောင်မြင်စွာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သော သာဓကများ ရှိလာခဲ့သည်။ လက်တွေ့ အသုံးချနိုင်ပြီ ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ထပ်မံ တိုးတက်ရန် နေရာ သိပ်မရှိတော့ကြောင်း ခံစားရသောအခါ ဝမ်မုန်သည် ဖန်ကျန်းရီအား အကြောင်းကြားလိုက်သည်။

ဖန်ကျန်းရီသည် အခွင့်အရေးကို စောင့်ကြည့်ကာ လီယွမ်ကျောက်ကို ခေါ်၍ သေဒဏ်ကျ အကျဉ်းသားများကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ သူ အတော်လေး လိမ္မာသွားပြီ ဖြစ်၏။ ယခင်တစ်ခေါက်က လူငါးဆယ်ကျော်ကို ကိုယ်တိုင် စမ်းသပ်ခဲ့သလိုမျိုး မဆင်မခြင် မလုပ်တော့ချေ။ ပြစ်မှုကြီးမားပြီး ရက်ရက်စက်စက် အပိုင်းပိုင်းခုတ်ထစ်သတ်ဖြတ် ခံရတော့မည့် စိတ္တဇ လူသတ်သမား အနည်းငယ်ကိုသာ ရွေးချယ်လာခဲ့၏။

ခွဲစိတ်ခန်းအတွင်း၌ အရက်ပျံ အနံ့များ ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ပထမဆုံး သေဒဏ်ကျ အကျဉ်းသား ဝင်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ ကြွက်သားများ အားလုံး တင်းမာသွားခဲ့၏။ အပြင်သို့ စတင် ခေါ်ဆောင်ခံရစဉ်က ဟင်းကောင်းတစ်နပ် ကျွေးမွေးခံရသဖြင့် အနည်းငယ် ဝမ်းသာနေခဲ့သေးသည်။ သို့သော်ငြား ထိုတစ်နပ် စားပြီးနောက် နောက်နှစ်ရက်လုံးလုံး ဘာမှ မစားရတော့ချေ။ ရေချိုးခန်းထဲမှ အတင်း ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရပြီး ယခုအခါ အဝတ်မပါဘဲ ဖင်တုံးလုံးဖြင့် အေးစိမ့်နေခဲ့သည်။ သက်သောင့်သက်သာ ရှိသော သေဒဏ်ကျ အကျဉ်းခန်းထဲမှနေ၍ ဤမျှ ထူးဆန်းသော နေရာသို့ အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ ခေါ်ဆောင်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်၏။

ယခုအချိန်အထိ သူတို့ ဘာလုပ်မည်ကို မသိရသေးသော်လည်း ဤပတ်ဝန်းကျင်က သူ့ကို အန္တရာယ်များ ပြည့်နှက်နေသည်ဟု ခံစားရစေသည်။ အထူးသဖြင့် သူ၏ မျက်စိရှေ့ရှိ အမျိုးသားသည် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ရာ လက်နက်များကို ဖြည်းညင်းစွာ စီစဉ်နေကြောင်း မြင်သောအခါ ပို၍ပင် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရသည်။

ဖန်ကျန်းရီနှင့် လီယွမ်ကျောက်တို့သည်လည်း ပွဲလာကြည့်ကြပြီး ညစ်ပတ်သော အရာများ မပေကျံစေရန်အတွက် လုံခြုံစွာ ဖုံးအုပ်ထားသော အဝတ်အစားများကို အထူး တကူး လဲလှယ် ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။ ခွဲစိတ်စားပွဲ၏ ထောင့်စွန်းတွင် ကြိုးများကို ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ သေဒဏ်ကျ အကျဉ်းသား၏ လက်နှစ်ဖက်နှင့် ခြေနှစ်ဖက်ကို ကြိုးတုပ်ထားဆဲဖြစ်ပြီး ဝမ်မုန်နှင့် လျိုယီရှိုတို့ ပူးပေါင်းကာ သေဒဏ်ကျ အကျဉ်းသားကို ခွဲစိတ်စားပွဲပေါ်သို့ တင်လိုက်ကြ၏။

သို့ပေမည့် ထိုအချိန်တွင် မထင်မှတ်ထားသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သေဒဏ်ကျ အကျဉ်းသားသည် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရုန်းကန်လာပြီး ရုန်းကန်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "မင်းတို့ ဘာလုပ်မလို့လဲ ... ငါ့ကို လွှတ်ပေး ... ပြစ်ဒဏ်ပေးရမယ့် အချိန် မရောက်သေးဘူးလေ။"

ဝမ်မုန်နှင့် လျိုယီရှိုတို့ လက်လွတ်သွားကာ ဖုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ သေဒဏ်ကျ အကျဉ်းသားမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။ ထိုသေဒဏ်ကျ အကျဉ်းသားသည် အသက် သုံးဆယ်ခန့်ရှိသော သန်မာသည့် အမျိုးသား တစ်ဦးဖြစ်ပြီး နှစ်ရက်ခန့် အစာငတ်ခံထားရသော်လည်း ခွန်အားများကတော့ နည်းပါးမသွားခဲ့ချေ။ ငါးကြင်းကြီး တစ်ကောင်ကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလှိမ့်နေပြီး ပါးစပ်မှလည်း အဆက်မပြတ် အော်ဟစ်နေခဲ့၏။

မြေပြင်က ညစ်ပတ်နေတာကို ... အလကား ရေချိုးပေးလိုက်ရတာပဲ။

ဖန်ကျန်းရီ၏ ရင်ထဲတွင် ဒေါသထွက်သွားခဲ့ပြီး အရှေ့သို့ တိုးကာ ခြေထောက်ဖြင့် တစ်ချက် ကန်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။ "သောက်ကျိုးနည်း ... မင်းကို အပြစ်တွေ ချေဖျက်ဖို့ အခွင့်အရေး တစ်ခု ပေးမယ်လို့ ပြောထားတယ် မဟုတ်လား။ ထပ်ပြီး ရုန်းကန်နေရင် အခုချက်ချင်း သတ်ပစ်မယ်။"

သေဒဏ်ကျ အကျဉ်းသားက မကျေနပ်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "အမတ်မင်း ... အမတ်မင်း ... ကျုပ်ကို သေခိုင်းမယ်ဆိုရင်တောင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိပြီးမှ သေပါရစေ။ ကျုပ် မကျေနပ်ဘူး ... ချီး .. "

ဖန်ကျန်းရီက မျက်နှာထား တင်းမာစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ လျှောက်ပြောမနေနဲ့။ မင်းက သူများ မိသားစုက လူဆယ်ယောက်ကျော်ကို သတ်ထားတာလေ။ အခု မင်းကို ကုသိုလ်ယူဖို့ အခွင့်အရေး ပေးတာကိုပဲ ကြိတ်ပြီး ဝမ်းသာနေလိုက်စမ်း။

လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်က မင်းကို ကျွေးလိုက်တဲ့ ဂျုံခေါက်ဆွဲကို မှတ်မိသေးလား။ အဲဒါတွေ အကုန်လုံးက မုဒိန်းမှု ကျူးလွန်တဲ့ လူတွေဆီကနေ ဖြတ်ယူထားတဲ့ ယီးတွေနဲ့ လုပ်ထားတာကွ။ မင်း ထပ်ပြီး ရုန်းကန်နေမယ် ဆိုရင် မင်းကို သင်းကွပ်ပြီး ဂျုံခေါက်ဆွဲ ကင်လုပ်ပစ်မယ်။ လျိုယီရှို ... သူ့ကို ပညာနည်းနည်း ပြလိုက်စမ်း။"

လျိုယီရှိုက အမိန့်ကို နာခံလိုက်သည်။

ခွဲစိတ်ဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ ကိုယ်ကိုကိုင်း၍ တစ်ချက် ပိုင်းချလိုက်ရာ ... အမွေးအမျှင်လေးများ ချက်ချင်းပင် တစ်ကွင်းစာ ပြတ်ကျသွားတော့၏။

ဖန်ကျန်းရီနှင့် လီယွမ်ကျောက်တို့၏ မျက်လုံးများ တစ်ပြိုင်နက် တောက်ပသွားကြ၏။ တကယ်ကို ကောင်းတဲ့ ဓားပညာပဲ ... တကယ်ကို ကျွမ်းကျင်တာပဲ။

သေဒဏ်ကျ အကျဉ်းသားသည် ဘဝကို စိတ်ပျက်သွားသည့်အလား အမိုးကိုသာ ငေးကြည့်နေပြီး အသံပင် မထွက်ရဲတော့ချေ။

ဝမ်မုန်သည် ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ လူကို အလျင်အမြန် ကုတင်ပေါ်သို့ တင်ကာ ကြိုးဖြင့် တုပ်နှောင်လိုက်ပြီးနောက် လျိုယီရှိုက သူ့ကို ဆေးတိုက်လိုက်သည်။ လျိုယီရှို၏ မိသားစု အမွေအနှစ်ဖြစ်သော မေ့ဆေးမှာ တကယ်ကို အံ့ဩဖွယ်ရာ ကောင်းလှသည်။ မေ့ဆေး တစ်ခွက် သောက်ပြီးသွားသည်နှင့် နှစ်မိနစ် သုံးမိနစ်ခန့် အတွင်းမှာပင် သေဒဏ်ကျ အကျဉ်းသားမှာ လုံးဝ မေ့မြောသွားခဲ့သည်။

လီယွမ်ကျောက်သည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း အဆက်မပြတ် ချီးကျူးနေမိ၏။

သို့သော်ငြား ဖန်ကျန်းရီမှာမူ အတွေ့အကြုံများစွာ ရှိထားသူဖြစ်ရာ အနည်းငယ် နှေးကွေးနေသေးသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ယခင်ဘဝက ခွဲစိတ်မှု ပြုလုပ်စဉ် မေ့ဆေးဆရာဝန်သည် ဆယ်စက္ကန့်အတွင်း လူကို မေ့မြောသွားစေကြောင်း သူ မှတ်မိနေ၏။ ယခုမှ နှစ်မိနစ် ၊ သုံးမိနစ် ကြာမှ အာနိသင် ပြခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တစ်ဝက်ခန့် ရောက်နေချိန်တွင် ဗိုက်ကြီး ပွင့်နေလျက်နှင့် လူက ထခုန်လာပါက အခြားသူများကို လန့်သေစေနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။

စိတ်ချရစေရန် ဖန်ကျန်းရီသည် သံသယတစ်ဝက်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "လျိုယီရှို ... ဒီဆေးက တကယ် အသုံးဝင်တယ်ဆိုတာ သေချာရဲ့လား။ တစ်ဝက်လောက် ရောက်မှ လူက နိုးလာရင် အရမ်းကို ရက်စက်ရာ ကျသွားမယ်နော်။"

လျိုယီရှိုသည် မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ကာ အနည်းငယ် တွေဝေလျက် ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "အမတ်မင်း ... အမှန်တိုင်း ပြောရရင် အရင်က အပြင်ဘက်က တစ်ပိုင်းကို ဖြတ်တုန်းကတော့ ပြဿနာ မရှိခဲ့ပါဘူး။ အခုလို ဗိုက်ကို ခွဲထုတ်ရမှာ ဆိုတော့ ... ကျုပ်လည်း အာမတော့ မခံရဲပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ပြဿနာ မရှိနိုင်ဘူးလို့တော့ ထင်ပါတယ်။ ဘိုးဘေးတွေရဲ့ ဆေးဖော်စပ်နည်းအပေါ် ကျုပ် ယုံကြည်မှု ရှိပါတယ်။"

အချိန်အတော်ကြာ အသံတိတ်နေသော ဝမ်မုန်သည် အနီးရှိ အရက်ပျံ တစ်ပုလင်းကို ယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် သေဒဏ်ကျ အကျဉ်းသားဆီသို့ လျှောက်သွားကာ ငှက်ပျောဖူးခွံကို ခွာ၍ အရက်ပျံများကို ဖြည်းညင်းစွာ လောင်းချလိုက်၏။ အရက်ပျံ တစ်ပုလင်းလုံး စိုရွှဲသွားသည်အထိ လောင်းချလိုက်သော်လည်း ... သေဒဏ်ကျ အကျဉ်းသားမှာ လုံးဝ လှုပ်ရှားခြင်း မရှိပေ။

အခန်းတွင်းရှိ လူတိုင်းမှာ အံ့အားသင့်ကာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်နေကြစဉ် ဝမ်မုန်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "သေချာပေါက် ပြဿနာ မရှိပါဘူး။ ခွဲစိတ်မှု စတင်ကြရအောင်။"