အခန်း ၁

အပိုင်း (၁) ယာဉ်တန်း၏ ပထမဆုံးသော သံမဏိစည်းမျဉ်း

"ရှဲ... ရှဲ... ယခုအချိန်ဟာ ၂၀၃၀ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ ၁၃ ရက်၊ မနက် ၁၀ နာရီ ၂၃ မိနစ် ဖြစ်ပါတယ်"

"ဒါဟာ ကျွန်တော်တို့ ရေဒီယိုစခန်းရဲ့ နောက်ဆုံးအကြိမ် ထုတ်လွှင့်မှု ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်"

"ရှန်ဟိုင်းမြို့ကြီးဟာ လူသူကင်းမဲ့တဲ့ နယ်မြေအဖြစ် ကျဆုံးသွားခဲ့ပါပြီ"

"အဲဒီကို မသွားကြပါနဲ့... လုံးဝ မသွားကြပါနဲ့"

"အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ ညီအစ်ကိုမောင်နှမများအားလုံးကို သတိပေးချင်ပါတယ်... အနီရောင် လမင်းကြီးကို သုံးစက္ကန့်ထက် ပိုပြီး စိုက်မကြည့်ပါနဲ့... လမ်းမီးတိုင်အောက်က အရိပ်တွေကို သွားမနှုတ်ဆက်မိပါစေနဲ့... သေဆုံးသွားတဲ့ ဆွေမျိုးတွေ ပြန်ရှင်လာတယ်ဆိုတာကို လုံးဝ မယုံကြည်ပါနဲ့"

"လူသားတွေရဲ့ မျိုးစေ့ဟာ... ဘယ်တော့မှ ငြှိမ်းသတ်ခံရမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

"ရှဲ... ရှဲ..."

ချန်းရီသည် ရေဒီယိုထဲမှ ဆူညံနေသော လျှပ်စစ်လှိုင်းသံများကို နားထောင်ရင်း တစ်ကိုယ်လုံး အေးစက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ယာဉ်တန်းတစ်ခုလုံးတွင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့ကာ အသက်ရှူကြပ်လောက်သည့် စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းမှုများက ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ရှန်ဟိုင်းသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် လက်ချိုးရေတွက်ရသော ထိပ်တန်းမြို့ကြီးတစ်မြို့ ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ လူသားတို့အတွက် တားမြစ်နယ်မြေအဖြစ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော လအနည်းငယ်ခန့်က ကမ္ဘာတစ်ဝန်းတွင် ထူးဆန်းသော ဖြစ်ရပ်များ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အလွန်တိုတောင်းလှသော အချိန်ကာလလေးအတွင်းမှာပင် နိုင်ငံငယ်အချို့သည် လူသားတို့ တားမြစ်နယ်မြေများအဖြစ် တိုက်ရိုက် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ လူသားတို့၏ ခေတ်မီ လက်နက်ကြီးများသည် ထိုထူးဆန်းသည့် အရာများရှေ့တွင် ရယ်စရာအရာတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ထိုအရာများကို သတ်ဖြတ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ သို့တည်းမဟုတ် သတ်ဖြတ်နိုင်ရန် အလွန်တရာ ခဲယဉ်းလှသည်။

ချန်းရီသည် ကျန်းချန်မြို့မှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာပြီးနောက် အခြားသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများနှင့်အတူ ယာဉ်တန်းတစ်ခု ဖွဲ့စည်းကာ ရှန်ဟိုင်းရှိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ စခန်းသို့ သွားရောက်ရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင်မူ ချန်းရီသည် ယာဉ်တန်းထဲ၌ စက်ဘီးကြီးတစ်စီးကို နင်းကာ လိုက်ပါလာပြီး စက်ဘီးနောက်ခုံတွင် သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံး ပါဝင်သော အထုပ်ကြီးတစ်ခုကို တင်ဆောင်ထားသည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ် ရောက်နေပြီဖြစ်ပါလျက် အဘယ်ကြောင့် ကားတစ်စီး ပြောင်းမစီးဘဲ စက်ဘီးအိုကြီး တစ်စီးကိုသာ စီးနေရသနည်း။

ချန်းရီသည် ကျောက်ခဲဖြင့် ကားမှန်ကိုခွဲကာ ကားတံခါးကို ဖွင့်ရန် ကြိုးစားခဲ့ဖူး၏။ သို့သော် သော့မရှိသဖြင့် ကားကို စက်နှိုးရန် မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်ခဲ့ချေ။ သာမန်လူတစ်ယောက်အနေဖြင့် ရုပ်ရှင်များထဲကလို ဝိုင်ယာကြိုး နှစ်ချောင်းကို ဆွဲထုတ်ပွတ်တိုက်ပြီး ကားမောင်းထွက်သွားရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် သော့မရှိသည့် အခြေအနေမျိုးတွင် ချန်းရီအတွက် ကားတစ်စီးကို အသုံးပြုနိုင်ရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲလှသည်။ မည်သူကမျှ ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီး ရုတ်တရက် ကျရောက်လာမည်ကို ကြိုတင် မသိနိုင်ခဲ့သဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော နည်းပညာများကို ကြိုတင် လေ့လာထားခြင်းမျိုးလည်း မရှိကြပေ။

လျှပ်စစ်စက်ဘီး သို့မဟုတ် ဆိုင်ကယ်တစ်စီး ဘာကြောင့် မရှာနိုင်ခဲ့သလဲဆိုလျှင် အကြောင်းအရင်းမှာ အထက်ပါအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူစီးနေသော ဤစက်ဘီးအိုကြီးသည်ပင်လျှင် စက်ဘီးရပ်နားရာ နေရာ၌ နောက်ဆုံး ကျန်ရစ်နေခဲ့သော တစ်စီးတည်းသော စက်ဘီး ဖြစ်သည်။

ဤယာဉ်တန်း၏ ဖွဲ့စည်းပုံမှာ အလွန် ရှုပ်ထွေးလှသည်။ အဆင့်မြှင့်တင်ထားသော လမ်းကြမ်းမောင်းကားများကို မောင်းနှင်သူများ၊ ဘတ်စ်ကားများ၊ ဆိုင်ကယ်စီးသူများ စသဖြင့် မျိုးစုံ ပါဝင်ကြသည်။ သက်ကြီးရွယ်အိုသုံး အမိုးပါ လျှပ်စစ်သုံးဘီးများနှင့် သာမန် လျှပ်စစ်စက်ဘီး အသေးစားလေးများကို မောင်းနှင်သူများပင် ပါသေး၏။

သေချာပေါက် စက်ဘီးစီးသူများလည်း မနည်းလှပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ စက်ဘီးတစ်စီး၏ ရွှေ့ပြောင်းနိုင်စွမ်းနှင့် ပစ္စည်းတင်ဆောင်နိုင်စွမ်းသည် ခြေထောက်နှစ်ချောင်းဖြင့် လမ်းလျှောက်ခြင်းထက်တော့ အများကြီး ပိုမို သာလွန်နေသေးသည် မဟုတ်ပါလော။

ဤယာဉ်တန်းထဲရှိ လူတိုင်းသည် သံမဏိစည်းမျဉ်း နှစ်ရပ်ကို မဖြစ်မနေ မှတ်သားထားရမည် ဖြစ်သည်။

ပထမအချက် - နောက်ကျန်မရစ်စေနဲ့... နောက်ကျန်မရစ်စေနဲ့... လုံးဝ နောက်ကျန်မရစ်စေနဲ့။

ဒုတိယအချက် - ရိက္ခာပစ္စည်းများကို တတ်နိုင်သမျှ များများ စုဆောင်းထားပါ။

ပထမစည်းမျဉ်းသည် ဒုတိယစည်းမျဉ်းထက် ပို၍ အရေးကြီးသည်။ ရိက္ခာမရှိလျှင်ပင် အသက်ရှင်သန်နိုင်ရန် နည်းလမ်း ရှိသေးသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စာနာတတ်သူအချို့က သင့်အား ဝေမျှပေးနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော်... အကယ်၍ သင်သာ နောက်ကျန်ရစ်ခဲ့မည် ဆိုပါက သင့်ကို ကြိုဆိုနေမည်မှာ သေမင်းသာ ဖြစ်သည်။

ယာဉ်တန်းထဲရှိ လူအများစုမှာ ကျန်းချန်မြို့မှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ ဖြစ်ကြပြီး သူတို့အားလုံး ရှန်ဟိုင်းသို့ သွားရောက်ရန် ရည်ရွယ်ထားကြသည်။ ရှန်ဟိုင်းသည် နိုင်ငံအတွင်း ထိပ်တန်း မြို့ကြီးတစ်မြို့ ဖြစ်သဖြင့် ထိုနေရာတွင် ထူးဆန်းသောဖြစ်ရပ်များကို ဖြေရှင်းနိုင်မည့် နည်းလမ်းများ သေချာပေါက် ရှိလိမ့်မည်ဟု လူတိုင်းက ယုံကြည်ထားကြ၏။

သို့သော် ခရီးဆုံးသို့ မရောက်မီမှာပင် ရေဒီယိုထဲမှ သတင်းဆိုးကို ကြားရတော့သည်။

ရှန်ဟိုင်းသည် လူသူကင်းမဲ့သော နယ်မြေအဖြစ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့ပြီတဲ့။

ထိုမြို့ကြီးသည် တစ်နိုင်ငံလုံးတွင် အကြီးဆုံးမြို့ကြီးများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး လူဦးရေ သန်းနှင့်ချီ၍ နေထိုင်ကြသည်။ ယခုတော့...

ဤသတင်းကို ကြားပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်မှ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့နေသော ရှိုက်ငင်ငိုကြွေးသံများကို ကြားရသည်။ ယခင်က မျက်လုံးများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် မီးတောက်ငယ်လေးများ ရှိနေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ပြာနှမ်းနေသော မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယာဉ်တန်းကြီးသည် ထိုကဲ့သို့ အလွန်တရာ လေးလံထိုင်းမှိုင်းနေသော လေထုကြီးထဲတွင် ရှေ့သို့ ဆက်လက် ချီတက်နေခဲ့သည်။ ဖော်ပြရန် ခက်ခဲသော ခြောက်ခြားဖွယ် လေထုတစ်ရပ်က ယာဉ်တန်းတစ်ခုလုံးတွင် ပျံ့နှံ့နေ၏။

ညအချိန် ရောက်လာသောအခါ ယာဉ်တန်းက စခန်းချ ရပ်နားကြသည်။

သွေးရောင်လမင်းကြီးက ကောင်းကင်ယံသို့ တိတ်တဆိတ် တက်လာပြီး သစ်ပင်ထိပ်ဖျားများပေါ်တွင် တွဲခိုနေကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် သွေးရောင်ပုဝါတစ်လွှားကို လွှမ်းခြုံပေးထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ထူးဆန်းကျောချမ်းဖွယ် လေထုက မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများမှာ အမှောင်ထုထဲမှ မမြင်ရသော ထူးဆန်းသည့် အရာများကို လန့်နိုးသွားစေမည်စိုး၍ ရှိုက်ငိုသံများကို တတ်နိုင်သမျှ တိုးတိတ်ထားကြသည်။

ညအချိန်သည် ထိုထူးဆန်းသည့် အရာများ အသက်ဝင်လှုပ်ရှားဆုံး အချိန်ပင် ဖြစ်သည်မဟုတ်ပါလော။

အဝေးဆီရှိ လူသားတို့ တားမြစ်နယ်မြေဖြစ်သွားသော မြို့ရွာများမှ ကယ်ဆယ်ရေးတောင်းခံသံများ သဲ့သဲ့လေး ထွက်ပေါ်လာတတ်ပြီး ၎င်းမှာ လူသားများကို ကယ်ဆယ်ရေး လာရောက်ရန် သွေးဆောင်ဖြားယောင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော လှည့်ကွက်မျိုးကို ထူးဆန်းသည့် အရာများက မကြာခဏ အသုံးပြုတတ်ကြသည်။

ချန်းရီသည် စက်ဘီးအိုကြီး၏ နောက်ခုံမှ အထုပ်ကို ဖြုတ်ယူကာ စခန်းချ ဒယ်အိုး၊ ဂတ်စ်မီးဖို အသေးစားလေးနှင့် ရေသန့် တစ်ဝက်ခန့်ကို ရှာဖွေ ထုတ်ယူခဲ့သည်။

ဤစခန်းချ ဒယ်အိုးနှင့် ဂတ်စ်မီးဖိုလေးတို့သည် ချန်းရီ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာစဉ် လမ်းခရီးမှ ရှာဖွေစုဆောင်းလာခဲ့သော ပစ္စည်းများ ဖြစ်သည်။ ထိုပစ္စည်းများနှင့်အတူ စုဆောင်းရရှိခဲ့သည်မှာ သူ၏ ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော လက်ကိုင် ဒူးလေး တစ်လက်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့ စည်းမျဉ်းဥပဒေမရှိသော ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးထဲတွင် တစ်ခါတစ်ရံ၌ လူတွေသည် ထူးဆန်းသည့် အရာများထက် ပို၍ပင် ကြောက်စရာကောင်းနေတတ်သည်။

ခေါက်ဆွဲထုပ်ကို ဖောက်ကာ အိုးထဲသို့ ထည့်ပြီး ရေသန့်တစ်ဝက်ကို လောင်းထည့်ကာ ဂတ်စ်မီးဖိုလေးကို မီးညှိသည်။ အပြာရောင် မီးတောက်လေးများက အိုးအောက်ခြေကို လျက်ကာ လောင်ကျွမ်းနေပြီး အိုးထဲမှ ရေများ တဖြည်းဖြည်း ပွက်ပွက်ဆူလာသည်။ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ချန်းရီသည် ဝက်အူချောင်း တစ်ချောင်းကိုပါ ထပ်ထည့်လိုက်သည်။

၎င်းသည် နောက်ဆုံးကျန်သော ဂတ်စ်ဘူးလေး ဖြစ်ပြီး ဤဂတ်စ်ဘူး ကုန်သွားပါက နောင်တွင် ပူပူနွေးနွေး စားရရန် ခဲယဉ်းသွားပေလိမ့်မည်။

အိုးထဲမှ အငွေ့များ ထောင်းခနဲ ထွက်လာပြီး ခေါက်ဆွဲပြုတ်၏ အနံ့မွှေးမွှေးလေးများက လွင့်ပျံ့လာသည်။ စခန်းချ ဒယ်အိုးလေးဆီမှ ရေနွေးငွေ့များ တဖြည်းဖြည်း တက်လာချိန်တွင် ချန်းရီသည် အတွေးထဲသို့ နစ်မျောသွားခဲ့၏။

ယခုဆိုလျှင် ရှန်ဟိုင်းမှာ လူသူကင်းမဲ့သော နယ်မြေအဖြစ် ကျဆုံးသွားခဲ့ချေပြီ။ ရှေ့ဆက်ရမည့်လမ်းကို မည်သို့ ဆက်သွားရမည်နည်း။

ထူးဆန်းသောဖြစ်ရပ်များ မပေါ်ပေါက်လာမီက အင်တာနက်ပေါ်တွင် ပို့စ်တစ်ခုကို သူ ဖတ်ခဲ့ရဖူးသည်။ ထိုပို့စ်ထဲတွင် "ထူးဆန်းတဲ့ အရာတွေကို သတ်ပစ်လို့ မရနိုင်ဘူး... သဘာဝလွန်အစွမ်း လမ်းစဉ် နိုးထလာမှသာ အဲဒီအရာတွေကို သတ်ပစ်နိုင်မှာ" ဟု ရေးသားထားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်က သူသည် မယုံကြည်ခဲ့ဘဲ စိတ်မမှန်သူ တစ်ယောက်ယောက်က ပေါက်ကရ လျှောက်ရေးထားသည်ဟုသာ ထင်ခဲ့၏။

သို့သော် ထူးဆန်းသောဖြစ်ရပ်များ ပေါက်ကွဲဖြစ်ပေါ်လာပြီးနောက်တွင်မူ... သူသည် သူ၏ ဒူးလေးဖြင့် ထူးဆန်းသောအရာ တစ်ကောင်ကို ပစ်သတ်ကြည့်ခဲ့ဖူးသည်။ ရလဒ်ကတော့ မည်သည့် ထိခိုက်မှုမျှ မရှိခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သဘာဝလွန်အစွမ်း လမ်းစဉ် ဆိုပါလား...

သဘာဝလွန်လမ်းစဉ် နိုးကြားလာစေရန် နည်းလမ်းများစွာ ရှိသည်ဟု ထိုပို့စ်ထဲတွင် ရေးသားထားသည်။ အချို့မှာ မည်သည့် ကြိုတင်လက္ခဏာမျှ မရှိဘဲ ရုတ်တရက် နိုးကြားလာတတ်ကြသည်။ အချို့ကမူ လမ်းစဉ်ဆေးထိုးအပ်ဟု ခေါ်သော ဆေးတစ်မျိုးကို ထိုးနှံပြီးနောက် နိုးကြားလာနိုင်ကြသည်။

လမ်းစဉ် အမျိုးအစား ရာပေါင်းများစွာ ရှိပြီး လမ်းစဉ်တိုင်းတွင် မတူညီသော စွမ်းရည်များ ရှိကြသည်ဟု ထိုပို့စ်က ဆိုထားသည်။ သူ တကယ်ကို သိချင်မိသည်။ သဘာဝလွန်အစွမ်း လမ်းစဉ် ဆိုတာ ဘယ်လို စွမ်းရည်မျိုးများ ဖြစ်မလဲ။

ဂတ်စ်မီးဖိုလေးပေါ်ရှိ အိုးထဲမှ ခေါက်ဆွဲပြုတ် အနံ့များ သင်းပျံ့နေသည်။ ယခင်က ချန်းရီသည် ခေါက်ဆွဲပြုတ် စားရသည်ကို လုံးဝ မကြိုက်နှစ်သက်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ယခုလို အခြေအနေမျိုးတွင် ခေါက်ဆွဲပြုတ်လေး စားရသည်ကပင် အလွန် ကောင်းမွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤခေါက်ဆွဲပြုတ် တစ်ပန်းကန်ကိုပင် လူအများစုမှာ မစားနိုင်ကြပေ။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အများအပြားမှာ ခေါက်ဆွဲပြုတ် အနံ့ကြောင့် မနေနိုင်တော့ဘဲ တံတွေးများ မျိုချနေကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လောဘရမ္မက်များ ပေါ်လွင်နေကြသည်။

ချန်းရီသာ သူ၏ ဒူးလေးကို အနည်းငယ် ပြသထားခြင်း မရှိပါက တစ်ယောက်ယောက်က လာရောက် လုယက်သွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ အချို့သူများဆိုလျှင် ထမင်းမစားရသည်မှာ တစ်ရက်တောင် ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိထားရမည်။

ခေါက်ဆွဲပြုတ် တစ်ပန်းကန်မှာ ခဏတွင်းချင်း ကုန်သွားသည်။ ဤဖြစ်စဉ် တစ်ခုလုံးတွင် ချန်းရီသည် လက်ထဲမှ ဒူးလေးကို လုံးဝ အောက်မချခဲ့ပေ။

ပန်းကန်ဆေးခြင်းကဲ့သို့ ဇိမ်ကျသည့် အလုပ်မျိုးကိုမူ နောင်တစ်ချိန် ရေအလုံအလောက် ရှာတွေ့မှသာ စဉ်းစားရတော့မည်။ ယခုအချိန်တွင် ရေတစ်စက်တိုင်းက အလွန်တရာ တန်ဖိုးကြီးမားနေသည်။

ဆေးလိပ်ဘူးထဲမှ နောက်ဆုံးကျန်သော ဆေးလိပ်တစ်လိပ်ကို မီးညှိကာ အခွံလွတ်သွားသော ဆေးလိပ်ဘူးကို လုံးချေ၍ လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့သော ကမ္ဘာပျက်ကပ်တွင် ဆေးလိပ်သည်လည်း ရှားပါးပစ္စည်း တစ်ခု ဖြစ်လာပြီး တစ်လိပ် သောက်တိုင်း တစ်လိပ် လျော့သွားရစမြဲပင်။

မှိန်ဖျော့ဖျော့ လင်းလက်နေသော မီးရောင်လေးက ချန်းရီ၏ မျက်နှာဘေးထောင့်ကို လင်းထိန်သွားစေသည်။ ဆေးလိပ်အနံ့သင်းသင်းလေးက ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းကြားတွင် လွင့်ဝဲနေပြီး ချန်းရီ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများနှင့် ဝေခွဲမရဖြစ်မှုများကို အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားစေသည်။

ဆေးလိပ်ကို တူးချစ်ချစ် အနံ့ ထွက်လာသည်အထိ သောက်ပြီးမှသာ လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။

ညဉ့်နက်လာသောအခါ ချန်းရီသည် သူဌေးများနေထိုင်ရာ ရပ်ကွက်မှ ရရှိလာသော စောင်တစ်ထည်ကို အိတ်ထဲမှ ထုတ်ကာ တစ်ညတာ ဖြတ်သန်းရန် ပြင်ဆင်သည်။

သူ၏ လက်က စောင်ကို အထိတွင်... ချန်းရီ၏ စိတ်ထဲ၌ အသိပေးချက် တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

[စောင်ကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန်အတွက် သတ်ဖြတ်မှတ် (၁၂၉) မှတ် လိုအပ်ပါသည်။ အဆင့်မြှင့်တင်လိုပါသလား]

အဆင့်မြှင့်တင်ရမယ် ဟုတ်လား။

......

ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက် ချန်းရီသည် သူ့ရှေ့တွင် မြင်တွေ့နေရသော စာကြောင်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွားခဲ့သည်။ သူ နိုးကြားလာခဲ့သည်မှာ လမ်းစဉ် အစွမ်း မဟုတ်ဘဲ အဆင့်မြှင့်တင်ရေး စနစ် ဖြစ်နေသည်။

သူသာ ဆန္ဒရှိပါက သူ ထိတွေ့သမျှ မည်သည့် ပစ္စည်းကိုမဆို အဆင့်မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် လက်ထဲမှ စောင်၊ ခါးမှ ဒူးလေး သို့မဟုတ် ခုနကမှ အသုံးပြုထားသော ဂတ်စ်မီးဖိုလေးများပင် ဖြစ်သည်။ တစ်ခုတည်းသော လိုအပ်ချက်မှာ သတ်ဖြတ်မှတ်များ လိုအပ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သတ်ဖြတ်မှတ်များသာ လုံလောက်ပါက စောင်ကို မှော်စောင်အဖြစ်သို့ပင် အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်သေးသည်။

အစပိုင်း ဝမ်းသာသွားပြီးနောက်တွင် ချန်းရီမှာ ရေခဲရေ တစ်ခွက်ဖြင့် ခေါင်းမှ လောင်းချခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် သတ်ဖြတ်မှတ် ဆိုသည်မှာ လုံးဝ မရှိပေ။

ချန်းရီ စိတ်ပျက်သွားချိန်မှာပင် သတင်းအချက်အလက် တစ်ကြောင်း ထပ်မံ ပေါ်လာပြန်သည်။

[ပိုင်ရှင်က ဤစနစ်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် အသုံးပြုခြင်း ဖြစ်သောကြောင့်...]

[စနစ်မှ ပိုင်ရှင်အား သတ်ဖြတ်မှတ် ၃၀၀ ကို တစ်လတိတိ ချေးငှားပေးနိုင်ပါသည်]

"ချေးလို့တောင် ရသေးတယ်ပေါ့..."

ချန်းရီသည် ဘာမှ ထပ်မစဉ်းစားတော့ဘဲ ချေးငှားမည်ကို တိုက်ရိုက် ရွေးချယ်လိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့သော ကမ္ဘာပျက်ကပ် အခြေအနေမျိုးတွင် မနက်ဖြန်၌ပင် ထူးဆန်းသောအရာများ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရနိုင်သဖြင့် ဤအချိန်၌ မချေးယူလျှင် အရူးသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သတ်ဖြတ်မှတ်များ ရရှိလာပြီးနောက် ချန်းရီက သူ၏ စက်ဘီးကြီးကို ကြည့်လိုက်သည်။

ယခုလက်ရှိ သူ၏ အခြေအနေအတွက် ဤစက်ဘီးကြီးသည် အရေးအကြီးဆုံး စည်းစိမ်ပင် ဖြစ်သည်။ ဤစက်ဘီးကို အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်းက သေချာပေါက် အတန်ဆုံးသော နည်းလမ်း ဖြစ်သည်။ နောက်ကျန်ရစ်ခဲ့သူများ တစ်ဖန် ပြန်လည် လိုက်ပါလာနိုင်ခြင်း မရှိတော့သည်ကို ချန်းရီ ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။

ယာဉ်တန်း၏ ပထမဆုံးသော သံမဏိစည်းမျဉ်း - နောက်ကျန်မရစ်စေနဲ့... နောက်ကျန်မရစ်စေနဲ့... လုံးဝ နောက်ကျန်မရစ်စေနဲ့။

"ငါ့ရဲ့ ရှိသမျှ သတ်ဖြတ်မှတ်တွေနဲ့ စက်ဘီးကို အဆင့်မြှင့်တင်မယ်"

ချန်းရီသည် စိတ်ထဲမှနေ၍ စနစ်ဆီသို့ ညွှန်ကြားချက် တစ်ခု ပေးပို့ရန် စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်သည်။ မကြာမီမှာပင် စနစ်မှ တုံ့ပြန်မှု ရောက်လာ၏။

[သတ်ဖြတ်မှတ် ၃၀၀ အသုံးပြုပြီး စက်ဘီးကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန် သေချာပါသလား]

ချန်းရီ ချက်ချင်း အတည်ပြုလိုက်သည်။ သဲနာရီ ရေတွက်စနစ် တစ်ခုက စက်ဘီးကြီး၏ အထက်တွင် ပေါ်လာသည်။

[အဆင့်မြှင့်တင်မှု ပြီးဆုံးရန် အချိန် - ၀၄:၅၉:၅၉]

[၀၄:၅၉:၅၈]

[......]

ကမ္ဘာပျက်ကပ်၏ ညအချိန်သည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည်။ လူသားများက လှုပ်ရှားမှုများကို ရပ်တန့်ထား၍လည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ ကောင်းကင်ယံမှ ကြယ်လေးများပင် ပို၍ များပြားလာသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်မှ မကြာခဏ ထွက်ပေါ်လာတတ်သော ရှိုက်ငိုသံများသာ မရှိပါက ဤကမ္ဘာကြီးသည် ယခင်ကအတိုင်း ဘာမှ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိဟု ချန်းရီ ထင်မှတ်မိပေလိမ့်မည်။

မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းဆီမှ အရုဏ်ဦး အလင်းရောင်များ သဲ့သဲ့လေး ပေါ်လာပြီ ဖြစ်သည်။

စနစ်၏ အသိပေးချက် တစ်ခုက ချန်းရီကို လန့်နိုးသွားစေသည်။

[အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း ပြီးဆုံးပါပြီ]

ဆက်ရန်...