အခန်း ၅
Vol. 1 Ch. 5
အပိုင်း (၅) သဘာဝလွန်လမ်းစဉ်
ချန်းရီ ကုန်တိုက်ဝင်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ဝင်ပေါက်ရှေ့၌ ကားအတော်များများ ရပ်နားထားသည်ကို တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။
အဆင့်မြှင့်တင်ထားသော လမ်းကြမ်းမောင်းကားများ၊ အိမ်စီးကားလေးများနှင့် ဘတ်စ်ကားတစ်စီးပင် ပါဝင်လေသည်။
ဤကားများအားလုံးမှာ ယာဉ်တန်းထဲမှ ကားများဖြစ်ကြောင်း ချန်းရီက မှတ်မိနေ၏။
ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကာလတွင် ကားတစ်စီးကို ထိန်းသိမ်းအသုံးပြုရန်ဆိုသည်မှာ အတော်လေး ဒုက္ခများသော ကိစ္စရပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
လျှပ်စစ်ကားဖြစ်စေ၊ ဓာတ်ဆီကားဖြစ်စေ အတူတူပင်တည်း။
ဆီဖြည့်ရန် သို့မဟုတ် အားသွင်းရန်မှာ အလွန်တရာ ခက်ခဲရှုပ်ထွေးလှသည်။
စောစောကပင် လမ်းကြမ်းမောင်းကား နှစ်စီးသည် ဆီဆိုင်ရှာဖွေရန် ရှေ့သို့ ဆက်ထွက်သွားကြသည်ကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။
ကျန်းချန်မြို့မှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာပြီးနောက် လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် ဇိမ်ခံကား အများအပြားကို ချန်းရီ တွေ့မြင်ခဲ့ရပြီး ၎င်းတို့အနက် အင်တာနက်ပေါ်တွင်သာ မြင်ဖူးနိုင်မည့် ဇိမ်ခံကားများပင် လမ်းဘေး၌ စွန့်ပစ်ခံထားရသည်ကို တွေ့ခဲ့ရ၏။
လမ်းပေါ်ရှိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကလည်း ထိုကားများကို မောင်းနှင်သွားရန် ကြိုးစားခဲ့ကြဖူးသည်။
သို့သော် လက်တွေ့ဘဝနှင့် ရုပ်ရှင်များကြားတွင် ကြီးမားသော ကွာဟချက် ရှိနေလေသည်။
ဤကားအများစုမှာ လောင်စာဆီ ကုန်ခန်းသွားသဖြင့် လမ်းဘေးတွင် ရပ်တန့်ကာ စွန့်ပစ်ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ ယာဉ်တန်းထဲရှိ လူအများအပြားက စက်ဘီးများစီးကာ ယာဉ်တန်းနှင့်အတူ လိုက်ပါရွှေ့ပြောင်းလာကြရသည့် အကြောင်းရင်းများထဲမှ တစ်ချက်ပင် ဖြစ်တော့သည်။
သာမန်လူများအတွက် ရိက္ခာပစ္စည်း စုဆောင်းရန်မှာ အလွန် ခဲယဉ်းလှ၏။
မိမိ၏ သုံးဘီးယာဉ်လေး ကုန်တိုက်ဝင်ပေါက်ရှေ့၌ ရပ်ထားသည်ကို ချန်းရီက တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။
ယာဉ်၏ နောက်ခန်းထဲတွင် သူ၏ ပစ္စည်းများ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။
ယခင်က ကျောပိုးအိတ်ကို ရှင်းလင်းစဉ်က အိတ်ထဲမှ ပစ္စည်းအားလုံးကို ထုတ်ယူခဲ့ရာ ယခုအခါ ထိုပစ္စည်းများအားလုံး နောက်ခန်းထဲတွင် ပြန့်ကျဲနေခဲ့သည်။
ကြည့်ရသည်မှာ ထိုယုတ်မာသော စုံတွဲလည်း ကုန်တိုက်သို့ ရောက်လာပုံပေါ်၏။
ဤကုန်တိုက်ကြီး၏ အရွယ်အစားမှာ မသေးငယ်လှပေ။ ညနေ လေးနာရီ၏ နေရောင်ခြည်က ကုန်တိုက်ဝင်ပေါက် နေရာလေးကိုသာ အနည်းငယ် လင်းထိန်စေပြီး အတွင်းဘက်တွင်မူ အခြေအနေ အတိအကျကို မမြင်ရလောက်အောင် မည်းမှောင်နေခဲ့သည်။
လူတွေ အများကြီး ဝင်သွားကြသည်ဖြစ်ရာ အတော်လေး ဆူညံနေသင့်ပြီး အနည်းဆုံးတော့ လှုပ်ရှားမှုအသံ တစ်ခုခုတော့ ထွက်ပေါ်နေသင့်သည် မဟုတ်ပါလော။
သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ ပုံမှန်မဟုတ်လောက်အောင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေလေသည်။
ချန်းရီက ဝင်ပေါက်အနီးတစ်ဝိုက်တွင် လှည့်လည်ကာ ရိက္ခာအချို့ ရနိုင်မလား ကံစမ်းကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ချခဲ့သည်။
ဤကဲ့သို့သော ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးထဲတွင် စွန့်စားရဲသည့် စိတ်ဓာတ်လေးမျှ မရှိပါက သူ စောစောစီးစီးပင် ငတ်ပြတ်နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုယုတ်မာသော စုံတွဲနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူတို့ကို ဤနေရာမှ အသက်ရှင်လျက် ထွက်ခွာသွားခွင့် လုံးဝပြုမည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ယခုလက်ရှိတွင် အရေးအကြီးဆုံးမှာ ရိက္ခာပစ္စည်းများ စုဆောင်းရန်ပင် ဖြစ်သည်။
ယာဉ်တန်း၏ ဒုတိယမြောက် သံမဏိစည်းမျဉ်း - ရိက္ခာပစ္စည်းများကို တတ်နိုင်သမျှ များများ စုဆောင်းထားပါ။
ကမ္ဘာပျက်ကပ်တွင် ရိက္ခာပစ္စည်းဆိုသည်မှာ အရာရာပင် ဖြစ်ပေသည်။
ကျောပိုးအိတ်ထဲမှ ပစ္စည်းများကို ဖယ်ရှားရှင်းလင်းပြီးနောက် အိတ်ကို ပြန်လည်လွယ်ယူခဲ့သည်။
ချန်းရီက ခါးကိုကိုင်းကာ ကုန်တိုက်ဝင်ပေါက်ဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်သွားပြီး လက်ထဲတွင် ဒူးလေးကို ကိုင်ဆောင်လျက် ဘယ်ညာသို့ သတိကြီးစွာဖြင့် အကဲခတ်နေခဲ့သည်။
တစ်စုံတစ်ရာ ထူးခြားမှု ရှိသည်နှင့် ချန်းရီက ချက်ချင်း လှည့်ပြေးမည် ဖြစ်သည်။
အတွင်းသို့ ပိုမို ဝင်ရောက်သွားလေလေ သူ၏ အစီအစဉ်တွင် ပြဿနာရှိနေကြောင်း ချန်းရီက လျင်မြန်စွာ သတိပြုမိလာလေလေ ဖြစ်သည်။
ဤကုန်တိုက်ကြီး၏ အကျယ်အဝန်းမှာ သူထင်ထားသည်ထက် များစွာ ပိုမို ကြီးမားနေခဲ့၏။
ဝင်ပေါက်အနီးရှိ ကုန်ပစ္စည်းတင်စင်များမှာလည်း အခြေခံအားဖြင့် အားလုံးနီးပါး ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။
အနည်းငယ် ဝေးကွာသော စင်များပေါ်တွင်သာ ကုန်ပစ္စည်းအချို့ ကျန်ရစ်နေသေးသည်။
ချန်းရီနှင့် သိပ်မဝေးလှသော နေရာတွင် ကုန်ပစ္စည်းတင်စင်များကြား၌ သွားလာလှုပ်ရှားနေသော လူရိပ်နှစ်ခု ရှိနေပြီး ထိုလူနှစ်ယောက်သည် စင်များပေါ်မှ ပစ္စည်းများကို အဆက်မပြတ် ယူငင်ကာ အိတ်ထဲသို့ ထည့်နေကြသည်။
ချန်းရီက ဒူးလေးကို မတင်လိုက်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်မူ ပြန်ချထားခဲ့သည်။
ဤလူနှစ်ယောက်မှာ ထိုယုတ်မာသော စုံတွဲ မဟုတ်သလို မိမိနှင့်လည်း ရန်ငြိုးမရှိပေ။ ထို့ပြင် ဤမျှများပြားသော ရိက္ခာများကို သူတို့နှစ်ယောက်တည်း အကုန် သယ်ယူနိုင်မည်လည်း မဟုတ်ချေ။
အနီးအနားတွင် ပစ္စည်းများ အများအပြား ကျန်ရှိနေသေးသဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော မိုက်မဲသည့် လုပ်ရပ်မျိုးကို လုပ်ရန် မလိုအပ်ပေ။
ချန်းရီက ခြေလှမ်းများကို နှေးကွေးစေပြီး ကုန်တိုက်အတွင်းသို့ တဖြည်းဖြည်း တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။
မလှမ်းမကမ်းတွင် စားသောက်ကုန်တန်း ရှိနေ၏။
ချန်းရီက ခါးကိုကိုင်းကာ သွားရောက်ကြည့်ရှုလိုက်ရာ ထိုနေရာတွင် လူရိပ် အတော်များများ ရှိနေသည်ကို အံ့သြဖွယ် တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။
ထိုသူများက ချန်းရီ ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အလျင်အမြန်ပင် အသံမထွက်ရန် လက်ဟန်ခြေဟန်ဖြင့် သတိပေးကြသည်။
ချန်းရီ တစ်စုံတစ်ရာ တုံ့ပြန်မှု မပြုလုပ်နိုင်မီမှာပင် တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထသွားစေသည့် ခံစားချက်ကြီး တစ်ရပ် ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်လာလေတော့သည်။
ဤခံစားချက်မျိုး ထပ်ဖြစ်လာပြန်ပြီ။
ရှေ့ဘက်ရှိ ကုန်ပစ္စည်းတင်စင်များကြားတွင် မိန်းကလေး တစ်ဦး လှည့်လည်သွားလာနေပြီး သူမ၏ ပါးစပ်မှလည်း တစ်စုံတစ်ရာကို တီးတိုးရေရွတ်နေသည်ကို ချန်းရီ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။
ကုန်လှောင်ရုံပုံစံ စူပါမားကတ်များ၏ စင်များက အထူးမြင့်မားတတ်သည်ကို ဖယ်ထားလျှင် သာမန် စူပါမားကတ် စင်များ၏ အမြင့်မှာ ယေဘုယျအားဖြင့် (၇) ပေခန့်သာ ရှိတတ်သည်။
သို့သော် ထိုမိန်းကလေး၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်ခန့်မှာ ထိုစင်များထက်ပင် ကျော်လွန်မြင့်မားနေခဲ့၏။
ဤသို့ကြည့်လျှင် ထိုမိန်းကလေး၏ အရပ်မှာ (၁၀) ပေကျော်ခန့် ရှိနေမည်မှာ သေချာသည်။
သာမန်လူတစ်ယောက်တွင် ဤမျှ မြင့်မားသော အရပ်အမောင်းမျိုး ရှိနေရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။
ဖြစ်နိုင်ချေ တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။
ဤမိန်းကလေးမှာ ထူးဆန်းသောအရာ တစ်ခု ဖြစ်သည်မှာ အသေအချာပင်။
မိန်းကလေးမှာ ဆံပင်များ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး မျက်နှာကို လုံးဝ မမြင်ရပေ။ အဖြူရောင် ဂါဝန်တစ်ထည်ကို ဝတ်ဆင်ထားကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သစ်သားရုပ်သေးရုပ် တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ ယိမ်းထိုးလှုပ်ရှားနေလေသည်။
ဤအလွန် အရပ်ရှည်သော မိန်းကလေး၏ လက်ထဲတွင် ဧရာမ ကတ်ကြေးကြီး တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထား၏။
ကတ်ကြေးကြီးသည် မိန်းကလေး၏ လက်ထဲတွင် အဆက်မပြတ် ပွင့်လိုက်ပိတ်လိုက် ဖြစ်နေကာ ကြက်သီးထဖွယ် အသံကြီးများကို ထွက်ပေါ်စေသည်။
"ဘယ်မှာလဲ"
"ဘယ်မှာ ပုန်းနေတာလဲ... ထွက်လာခဲ့လေ... ငါတို့ အတူတူ ကစားကြမယ်"
မိန်းကလေး၏ ပါးစပ်မှ ထိုစကားများကို တီးတိုးရေရွတ်နေပြီး အသံမှာ ရှည်လျားကာ ထူးဆန်းကျောချမ်းဖွယ် ကောင်းလှသည်။ မိမိဘာသာ စကားပြောနေသည်နှင့်လည်း တူသလို အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော ကြွက်ကလေးများကို ရည်ရွယ်၍ ပြောဆိုနေသည်နှင့်လည်း တူနေသည်။
ထိုအခါမှသာ စောစောက လူများ အဘယ်ကြောင့် သူ့အား အသံမထွက်ရန် သတိပေးခဲ့ကြသည်ကို ချန်းရီက သဘောပေါက်သွားတော့သည်။
ချန်းရီ၏ နဖူးပြင်မှ ချွေးစေးတစ်ပေါက်က လိမ့်ဆင်းသွား၏။
စက္ကူငိုကြွေးကလေး လက်ထဲမှ လွတ်မြောက်လာခဲ့သည်မှာ မကြာသေးမီကပင် ဖြစ်သော်လည်း ယခုလို အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် ကတ်ကြေးမိန်းမနှင့် ရုတ်တရက် ထပ်မံ ကြုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူမထင်ထားခဲ့ပေ။
ချန်းရီမှာ သူ၏ နှလုံးသားပင် အပြင်သို့ ခုန်ထွက်လာတော့မည့်အလား ခံစားလိုက်ရလေသည်။
ကတ်ကြေးမိန်းမက ကုန်ပစ္စည်းတင်စင် တစ်တန်းကို ကျော်လွန်ကာ တဖြည်းဖြည်း လှည့်ကြည့်လာသည်။
ချန်းရီကလည်း ခါးကိုကိုင်းကာ ထိုကတ်ကြေးမိန်းမ၏ အမြင်အာရုံမှ တဖြည်းဖြည်း ရှောင်ကွင်း၍ အခြားတစ်ဖက်သို့ ကူးပြောင်းသွားခဲ့သည်။
ထိုအချိန်ကျမှ ဤစားသောက်ကုန်တန်းထဲတွင် လူအတော်များများ ရှိနေကြောင်းကို ချန်းရီ သတိပြုမိသွား၏။
သို့သော် ယောဂဘောင်းဘီနှင့် အမျိုးသမီး နှင့် ချန်ဇီ တို့ကိုမူ မတွေ့ရပေ။
သို့သော် ထိုကြွက်သားတောင့်တောင့်နှင့် လူသန်ကြီးကိုတော့ ဤနေရာတွင် တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို အတင်းကျုံ့ထားရပုံမှာ ရယ်စရာကောင်းနေပြီး မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာကလည်း အနည်းငယ် ငတုံးငအပုံ ပေါက်နေခဲ့သည်။
ယခုအချိန်တွင် ထိုလူသန်ကြီးသည်လည်း အလွန် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေပုံ ရသည်။
နေပါဦး။
ဒီလောက် ခန္ဓာကိုယ် အကြီးကြီးနဲ့များ ထူးဆန်းတဲ့ အရာတွေကို ကြောက်နေသေးတာလား။
သူကဘယ်လိုလုပ်ပြီး ထူးဆန်းတဲ့အရာတွေကို ကြောက်ရတာလဲ။
ကတ်ကြေးမိန်းမက တစ်စုံတစ်ရာကို ရိပ်မိသွားပုံရကာ ခြေလှမ်းများကို ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ဆံပင်ရှည်များ ဖုံးအုပ်နေသော ခေါင်းကြီးက ချန်းရီရှိရာဘက်သို့ ရုတ်တရက် လှည့်လာခဲ့သည်။
ဆံပင်ရှည်များ၏ အောက်မှ သွေးရောင်လွှမ်းနေသော မျက်လုံးနှစ်လုံးက ဤဘက်သို့ စိုက်ကြည့်နေ၏။
လူအားလုံး၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားကြသည်။
အကြောသေသည့် ဂါထာ အမန်းခံလိုက်ရသကဲ့သို့ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်ဖွယ် လေထုက လေပြင်ထဲတွင် ပျံ့နှံ့သွားပြီး လူတိုင်း၏ နဖူးပြင်များထက်တွင် ချွေးစေးများ စီးကျလာလေတော့သည်။
အချိန်များ နှေးကွေးစွာ ကုန်ဆုံးနေသည်ဟုပင် ချန်းရီက ခံစားလိုက်ရပြီး စက္ကန့်တိုင်းမှာ တစ်နှစ်တာမျှ ကြာရှည်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
အကယ်၍သာ ကတ်ကြေးမိန်းမက ရှာတွေ့သွားပါက မိမိအပါအဝင် ဤနေရာရှိ လူအားလုံး သေကြရမည်မှာ အသေအချာပင်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် ထိုကတ်ကြေးမိန်းမက ပြန်လည် လှုပ်ရှားလာခဲ့ပြီး စက်ရုပ်တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားခဲ့သည်။
လူအများမှာ သက်ပြင်းကြီးချကာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကတ်ကြေးမိန်းမနှင့် တူတူပုန်းတမ်း ဆက်လက် ကစားနေကြရသည်။
ချန်းရီက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။ ဤအတိုင်း ဆက်သွားနေ၍တော့ အဆင်မပြေနိုင်ပေ။
ချန်းရီက အမဲသားခေါက်ဆွဲဘူး တစ်ဘူးကို အသံမထွက်စေဘဲ ဖွဖွလေး ယူကာ သူ၏ အိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။
အခြားသူများကလည်း ၎င်းကို မြင်သောအခါ အတုခိုး၍ လိုက်လုပ်ကြလေသည်။
အချို့က မြွေရေခွံအိတ်များ ပါလာကြပြီး အချို့ကတော့ ကျောပိုးအိတ်များ ယူဆောင်လာကြသည်။
လူတိုင်းက အသံမထွက်စေဘဲ ပစ္စည်းများကို အိတ်ထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း ထည့်နေကြရင်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့၏ မျက်လုံးများက ထိုကတ်ကြေးမိန်းမကို ထိတ်လန့်တကြား စောင့်ကြည့်နေကြ၏။
ချန်းရီက ထိုလူများ၏ နောက်မှ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။
လူတိုင်းသည် ကမ္ဘာပျက်ကပ်ထဲတွင် ယခုအချိန်အထိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်လာခဲ့သူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် ထိုကတ်ကြေးမိန်းမ၏ အာရုံစိုက်မှုကို မရရှိစေဘဲ သတိထား နေထိုင်နိုင်ကြသည်။
ချန်းရီ တစ်ယောက် ပစ္စည်းများကို ပျော်ရွှင်စွာ ထည့်သွင်းနေချိန်မှာပင်။
အရှေ့ရှိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ တစ်ဦး၏ ကျောပြင်ကို ရုတ်တရက် ဝင်တိုက်မိသွားခဲ့သည်။
မျက်လုံးကိုပင့်၍ ရှေ့သို့ ကြည့်လိုက်ရာ လူအားလုံး ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်နေကြပြီး အရှေ့ဘက်သို့ ထိတ်လန့်တကြား စိုက်ကြည့်နေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။
အသက် ခုနစ်နှစ် ရှစ်နှစ်အရွယ်ခန့်ရှိ ထူးဆန်းသော ကလေးတစ်ယောက်က လူအားလုံး၏ အရှေ့တွင် ပိတ်ရပ်နေခဲ့သည်။
သုံးရက်ခန့် သေဆုံးနေသော အလောင်းတစ်လောင်းကဲ့သို့ ဖြူဖျော့နေသော အသားအရေ၊ ပါးပြင်ပေါ်ရှိ ပုံမှန်မဟုတ်သော နီရဲရဲ အကွက်များနှင့် အညှိုးကြီးမားလှသော ထိုမျက်လုံးအစုံ။
ဒါ... စက္ကူငိုကြွေးကလေးပဲ။
သူ နောက်ကလိုက်လာတာပဲ။
"အား"
စူးရှသော အော်ဟစ်သံတစ်သံက စူပါမားကတ်၏ တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွဲလိုက်လေသည်။
ဤအော်ဟစ်သံက အမှောင်ထဲရှိ မကောင်းဆိုးဝါး အချို့ကို နိုးထလာစေခဲ့သည်။
(၁၀) ပေကျော် မြင့်မားသော အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် ကတ်ကြေးမိန်းမက ဤဘက်သို့ တောင့်တင်းစွာ ခေါင်းလှည့်လာခဲ့သည်။
ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသော အေးစက်စက် လေထုကြီးက ချက်ချင်း ရိုက်ခတ်လာပြီး ချန်းရီ၏ လက်ခြေများပင် အနည်းငယ် ထုံကျင်သွားစေခဲ့၏။
"ချပ်... ချပ်...ချပ်"
ကတ်ကြေးအသံကြီးက စူပါမားကတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။
"ဟီးဟီး... နင်တို့ ဒီမှာ ရှိနေကြတာကိုး... အတူတူ ကစားကြမလား"
ကတ်ကြေးမိန်းမက ဤဘက်သို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်လာရာ ကုန်ပစ္စည်းတင်စင် အတော်များများပင် တိုက်မိကာ လဲကျကုန်သည်။
"အမလေး"
"ပြေးကြ... ငါ မသေချင်သေးဘူး"
ချန်းရီက ကျောပိုးအိတ်ကို အမြန်ဆွဲယူကာ လှည့်၍ ထွက်ပြေးလေတော့သည်။
သူ လှည့်မပြေးနိုင်မီမှာပင် အရှေ့ရှိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ နှစ်ဦးမှာ ဧရာမ ကတ်ကြေးကြီးဖြင့် အထက်အောက် နှစ်ပိုင်း ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသည်ကို ကိုယ်တိုင် မျက်ဝါးထင်ထင် တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။
ထိုအသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ နှစ်ဦးမှာ ဘာဖြစ်သွားမှန်းပင် မသိလိုက်ကြပုံပေါ်ကာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ် အထက်ပိုင်းများ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျလာပြီး လက်များဖြင့် မြေပြင်တွင် တွားသွား ရုန်းကန်နေကြဆဲဖြစ်ပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင်မူ သွေးအိုင်ကြီး တစ်အိုင် စီးကျနေခဲ့၏။
"ဟီးဟီး... သိပ်ကောင်းတာပဲ... သိပ်ကစားလို့ ကောင်းတာပဲ"
"ငါ ဆက်ကစားချင်သေးတယ်"
ကတ်ကြေးကြီးက တစ်ဖန် ပြန်လည် မြင့်တက်လာသည်။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကုတ်အင်္ကျီဝတ်ဆင်ထားပြီး ရွှေရောင်ကိုင်း မျက်မှန်တပ်ထားသော အခြား အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ တစ်ဦးမှာလည်း ခါးလယ်မှနေ၍ ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရပြန်သည်။
"ခွေးမသား... ငါတော့ ချပြီကွ"
ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံကြီး တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။
စူပါမားကတ် တစ်ခုလုံး ပေါက်ကွဲထွက်မတတ် ပြင်းထန်သော အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားလေသည်။
(၇) ပေနီးပါး မြင့်မားသော ထိုကြွက်သားတောင့်တောင့်နှင့် လူသန်ကြီးသည် လေမှုတ်သွင်းလိုက်သော ဘောလုံးတစ်လုံးကဲ့သို့ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ကတ်ကြေးမိန်းမနှင့် အရွယ်အစား မတိမ်းမယိမ်းရှိသော ဧရာမ လူဘီလူးကြီး တစ်ဦးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ချန်းရီက မျက်လုံးပြူးကာ ကြည့်နေမိသည်။
အရပ်အမောင်းမှာလည်း (၁၀) ပေခန့်ရှိပြီး တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ကြွက်သားများမှာ သံတုံးသံခဲများကဲ့သို့ ကျစ်လစ်မာကျောနေခဲ့သည်။
ကတ်ကြေးမိန်းမနှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်ပါက သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ ထွက်ပေါ်နေသော စွမ်းအားအငွေ့အသက်များမှာ အနည်းငယ်မျှပင် လျော့နည်းမနေပေ။
ဒါက... သဘာဝလွန်လမ်းစဉ်များလား။
ဆက်ရန်...