အခန်း ၂၄၇

အပိုင်း(၂၄၇) ဒုက္ခသည်များကို ကယ်တင်ခြင်းနှင့် နတ်ဘုရားများကြား စစ်ပွဲစတင်ခြင်း

ကမ်းရိုးတန်းတိုင်းပြည်များက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုနှင့် အဓိကရုဏ်းများအတွင်းသို့ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။ ဆက်တိုက်ဆိုသလို တောင်တန်းများက မြေကြီးထဲမှ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး လိပ်နက်ကြီးတစ်ကောင်က ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို ကျောပေါ်တွင်သယ်ဆောင်ကာ အရူးအမူး ပြေးလွှားနေလေသည်။ မီတာတစ်ထောင်ခန့် ရှည်လျားသော မိုးပျံသင်္ဘောကြီးတစ်စင်း ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး လွတ်လပ်သောကျင့်ကြံသူများက လေထဲတွင် ပျံသန်းသွားကြသည်။ အရာရှိများက ရုံးဝတ်စုံများကို အလျင်စလို ချွတ်ပစ်ကြပြီး စစ်သူကြီးများက မည်သည့်အရာကိုမျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လွတ်မြောက်အောင် ထွက်ပြေးကြသည်။

သာမန်ပြည်သူများက လူပင်လယ်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် စုရုံးသွားကြပြီး မရေမတွက်နိုင်သော လူများစွာမှာ တက်နင်းခံရပြီး သေဆုံးသွားကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကမ်းရိုးတန်းတိုင်းပြည်များမှ ပြည်သူများ၊ အဆင့်မြင့် အရာရှိများနှင့် တော်ဝင်မျိုးနွယ်များက ကယ်တင်ခံရမည်ဟု မျှော်လင့်ကာ မဟာကျင်းတိုင်းပြည်နှင့် အနောက်ဘက် ဗုဒ္ဓတိုင်းပြည်ဆီသို့ အလုအယက် ထွက်ပြေးခဲ့ကြသည်။

ကသောင်းကနင်း၊ ဘေးဒုက္ခနှင့် တရားဥပေဒ ပြိုလဲခြင်းတို့ပင်။

ကြောက်ရွံ့မှုက လူများကို လုံးဝ စိတ်လွတ်သွားစေသည်။ သူတိုု့က မည်သည်ကိုမှ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် တွန်းတိုက်ပြီး တက်နင်းကြသည်။ ကပ်ရောဂါ ကူးစက်ခံရသူကို မြင်လျှင် ချက်ချင်း အဝေးကို ပြေးကြသည်။ မည်သူကမှ တခြားသူကို ဂရုမစိုက်ကြတော့ပေ။

"ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားတွေ ပြန်ရှင်သန်လာပြီ။ လောကကြီး အဆုံးသတ်တော့မှာလား။"

"အနောက်ဘက်က စစ်မှန်တဲ့ဗုဒ္ဓတွေ ဘယ်မှာလဲ။ သူတို့တွေ ဘာလို့ ကမ္ဘာကြီးကို ဆင်းရဲဒုက္ခကနေ ကယ်တင်ဖို့ ဝင်မပါကြတာလဲ။ ပြီးတော့ မဟာကျင်းတိုင်းပြည်ကော ဘယ်လိုနေလဲ။ ပြိုင်ဖက်ကင်းတယ်ဆိုတဲ့ အချိန်-နေရာလွတ် ဓားသူတော်စင်က ဘယ်မှာလဲ။"

"သူတို့က မြင့်မြတ်ပြီး ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေတာ။ အောက်ခြေက ပြည်သူတွေရဲ့ အသက်အိုးအိမ်စည်းစိမ်ကို ဂရုမစိုက်ကြဘူး။"

နတ်ဘုရားများ၏ ဖိနှိပ်သောစွမ်းအားက မြေပြင်တစ်ခွင်သို့ လွှမ်းမိုးသွားသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ပေတစ်သောင်းခန့် မြင့်မားသော ကပ်ဘေးနတ်ဘုရားသည် ထိုနေရာမှာပင် ရပ်နေပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်နှင့် စကားပြောနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ကို အံ့အားသင့်စွာ တွေ့လိုက်ရသည်။

နေနှစ်လုံးနှင့်တူသော ဟောင်တု၏ မျက်လုံးများတွင် စိတ်မရှည်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုကိုသာ မြင်တွေ့နိုင်သည်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးတစ်ခွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည့် ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

"အခွင့်အရေး ပေးပြီးပြီ။ ဒါပေမဲ့ နတ်ဘုရားရဲ့အလိုဆန္ဒကို ဖီဆန်လို့ မရဘူး။ အချိန်-နေရာလွတ် မဟာတာအိုကို ကောင်းကင်က သည်းမခံနိုင်ဘူး။ နတ်ဘုရားကပဲ အဲဒါကို ခံနိုင်ရည်ရှိတယ်။"

ဟောင်တုသည် လက်ငါးချောင်းကို ဆုပ်လိုက်ပြီး၊ နတ်ဘုရားများ၏ဂုဏ်ကျက်သရေကို ရင်ဆိုင်ရဲသည့် ပုရွက်ဆိတ်ကို ချေမှုန်းရန် လက်မောင်းကို အဆုံးထိဆွဲထားသော လေးတစ်လက်ကဲ့သို့ ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

အကယ်၍ ဤလက်သီးသာ ကျရောက်သွားပါက ကမ်းရိုးတန်းတိုင်းပြည်များ၏ နယ်မြေများမှာ ပြောင်းပြန်လှန်သွားလိမ့်မည်။

ထွက်ပြေးနေသည့် လူပင်လယ်ကြီးက ထိတ်လန့်တကြား နောက်ကိုလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ဝှစ်။

ထိုအချိန်တွင်ပင်။

ပုံရိပ်တစ်ခုက အဆုံးမဲ့အလင်းရောင်များ ဖြာထွက်လာပြီး သူ၏ခြေအောက်မှ မီးခိုးရောင်နှင့် အဖြူရောင် အချိန်-နေရာလွတ် လှိုင်းလုံးများ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ သူ ဖြတ်သွားသည့် နေရာတိုင်း အရာအားလုံး ငြိမ်သက်သွားပြီး ပျံ့နှံ့နေသော ကပ်ဘေးမျာမှာ မမြင်ရသော အတားအဆီးတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ရသကဲ့သို့ ပိတ်မိသွားကြသည်။

ဟောင်တု၏လက်သီးမှာ အောက်သို့ ကျဆင်းလာစဉ် သံကြိုးများဖြင့် ချည်နှောင်ခံထားရသကဲ့သို့ အရှိန်နှေးသွားသည်။ တစ်လက်မ ကျဆင်းသွားတိုင်း နေရာလွတ်ပြိုကျပြီး အက်ကွဲသွားကာ အချိန်-နေရာလွတ် နယ်ပယ်ပင်လျှင် ၎င်းကို တားဆီးရန် ခက်ခဲနေပုံရသည်။

ချွမ်။

ဓားသံတစ်ချက်နှင့်အတူ၊ အချိန်-နေရာလွတ် မြစ်လက်တက်များက ဓားသန္ဓေသားလောင်းများအဖြစ် စုစည်းသွားကြပြီး အနာဂတ်နှင့်အတိတ်မှ ပစ္စုပ္ပန်သို့ ရောက်ရှိလာကာ ဓားသန္ဓေသားလောင်း တစ်ခုစီတိုင်းမှာ မီတာထောင်ပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသည်။

ဖောင်း။

ဖောင်း။

ဓားသန္ဓေသားလောင်းများက ကပ်ဘေးနတ်ဘုရား၏ ဖျက်ဆီး၍မရသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွင်းသွားသည်။ သွေးများ အပြည့်အဝ မထွက်လာနိုင်ခင် နေရာလွတ်ပိုင်နက်နှင့် ထိတွေ့မိသောအခါ ပြန်လည်၍ အခဲဖြစ်သွားသည်။ ကျောက်မျက်ရတနာများကဲ့သို့ တောက်ပနေသော ရွှေရောင်သန့်စင်သည့် သွေးများမှာ ဒဏ်ရာများတွင် ကပ်တွယ်နေ၏။

ဤအချိန်တွင် ဟောင်တုက ဓားသန္ဓေသားလောင်း ဒါဇင်ပေါင်းများစွာဖြင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွင်းခံထားရသောကြောင့် လှုပ်ရှားရန်ခက်ခဲနေပြီး ကွပ်မျက်ခံရမည့် ရာဇဝတ်ကောင်တစ်ယောက်နှင့် တူနေလေသည်။

ဓားက ခေါင်းမှတစ်ဆင့် အောက်သို့ ဖောက်ထွင်းသွားပြီး ၎င်း၏ဓားသွားမှာ မြေကြီးထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ဝင်နေသည်။ ညာဘက်ပခုံးမှ ဘယ်ဘက်နံရိုးများအထိ တိုက်ရိုက် ဖြတ်တောက်သွားပြီး ဝမ်းဗိုက်ကို ဖောက်ထွင်းကာ ခြေထောက်များနှင့် လက်များကို ဖောက်ထွင်းသွားလေသည်။

ထွက်ပြေးနေသည့် ပြည်သူများက မသိစိတ်မှ သူတို့၏ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ထိတ်လန့်မှု ရပ်တန့်သွားကြသည်။

လူအုပ်ကြီး၏ နောက်ဆုံးတွင် ရှိနေသူများက အလွန်နီးကပ်နေသော မီးခိုးရောင်နှင့် အဖြူရောင် အချိန်-နေရာလွတ် အတားအဆီးကို ငေးကြည့်နေကြပြီး စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ၎င်းကို ထိတွေ့ရန် လက်လှမ်း လိုက်သော်လည်း တားဆီးခံလိုက်ရသည်။

ကြေးမုံပြင်တစ်ခု ကဲ့သို့ပင် ၎င်းသည် အသက်ရှင်သန်သူများကို ဝါးမျိုချင်နေသည့်၊ လှုပ်ရှားပြီး ဖျက်ဆီးနေသော ဆိုးယုတ်ပြီး ကြီးမားလှသည့် အင်အားစုများကို ထင်ဟပ်ပြသနေသော်လည်း အချိန်-နေရာလွတ် နယ်ပယ်၏ ချည်နှောင်ခြင်းကို ခံထားရသည်။

အဝေးမှ တိုက်ပွဲ၏ လှိုင်းလုံးများမှာ ခမ်းနားကြီးကျယ်ပုံရသော်လည်း နောက်ဆက်တွဲ ဂယက်ရိုက်ခတ်မှု တစ်ခုမျှပင် ကူးစက်လာခြင်း မရှိပေ။

ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က ထိုလှည့်ကွက်ကို သိမြင်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒါ အချိန်-နေရာလွတ် ဓားသူတော်စင်ရဲ့ ပိုင်နက်ပဲ။ သူက ငါတို့ကို ကယ်တင်ဖို့ ရောက်လာတာ။"

"ငါတို့ ဆုတ်ခွာတာကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် ဓားသူတော်စင်က သူရဲ့အားထုတ်မှုတွေကို ပိုင်နက်အစွန်းက အတားအဆီးတွေအပေါ် အာရုံစိုက်ထားတာပဲ။ အဲဒါကြောင့်မို့ နောက်ဆက်တွဲ ဂယက်ရိုက်ခတ်မှုတွေနဲ့ ကပ်ဘေးတွေအားလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားပြီး အဲဒီနတ်ဘုရားကို ထောင်ချောက်ဆင်ဖို့ ခက်ခဲသွားတာ။"

စိတ်ပျက်အားငယ်နေသော်လည်း အမြင်အာရုံ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသူများသည် ချက်ချင်းပင် မျက်ရည်များ ကျဆင်းလာကြပြီး အင်အားကြီးမားသော နတ်ဘုရားရှေ့တွင် ဖုန်မှုန့်လေးတစ်မှုန့်လို သေးငယ်ပြီး အရေးမပါပုံရသော ထိုပုံရိပ်လေးက သူတို့၏ နှလုံးသားနှင့် မျက်လုံးများထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားလေသည်။

"သွားကြတော့။"

ထိုသူက နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သကဲ့သို့ မှုန်ဝါးဝါး မြင်တွေ့ရပြီး အသံမှာ မကျယ်သော်လည်း လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ရှင်းလင်းစွာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"တောင်ရွှေ့နယ်ပယ်နဲ့ အထက် ကျင့်ကြံသူတွေက... သာမန်ပြည်သူတွေကို ဘေးလွတ်ရာ ရွှေ့ပြောင်းဖို့ ကူညီပေးပြီးတော့ မဟာကျင်းတိုင်းပြည်ဆီ ဦးတည်သွားကြ။ အဲဒီမှာ စစ်သည်တွေ မင်းတို့ကို ကြိုဆိုလိမ့်မယ်။"

"အမြန်သွားကြတော့။"

စကားလုံးများက သူ၏ပါးစပ်မှ ထွက်သွားရုံသာ ရှိသေးသည်။

ကပ်ဘေးက ရုတ်တရက် ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သူ၏အော်သံကြောင့် မြေပြင်မှာ ရေလှိုင်းများကဲ့သို့ လှိုင်းထသွားပြီး တောင်များပြိုကျကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ နိယာမများ ပြိုလဲသွားလေသည်။

သူ၏လက်သီးက အချိန်-နေရာလွတ် ပိုင်နက်၏ ကန့်သတ်ချက်များမှ ရုန်းထွက်သွားပြီး ၎င်း၏ ကျဆင်းလာသော အရှိန်မှာ ပိုမို၍ မြန်ဆန်လာသည်။

အောက်သို့သွားတိုင်း အချိန်-နေရာလွတ် မြစ်ကြီးမှ စုစည်းလာသော ဓားသန္ဓေသားလောင်းတစ်ခု ပြိုကွဲသွားပြီး အာကာသအတွင်း ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားစေသည်။

ဘုန်း…

ထိုလက်သီးချက်အောက်တွင် တိုင်းပြည်အားလုံး၏ ယခင်အဆောက်အအုံများမှာ ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင် မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာမှာ ညီညာသွားလေသည်။ အကယ်၍ အချိန်-နေရာလွတ် ပိုင်နက်၏ အဟန့်အတားသာ မရှိပါက နောက်ဆက်တွဲ ဂယက်ရိုက်ခတ်မှုများသည် အနောက်ဘက် ဗုဒ္ဓတိုင်းပြည်နှင့် မဟာကျင်းတိုင်းပြည်တို့တွင် ဧရာမမြေငလျင်တစ်ခုကိုပင် ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

"အသက်တစ်ရှိုက် သုံးပါးသန့်စင်ခြင်း…"

သေးငယ်သော ပုံရိပ်လေးက သုံးခုအဖြစ် ကွဲထွက်သွားပြီး တစ်ခုစီက ဓားတစ်လက်စီ ကိုင်ဆောင်ကာ ကပ်ဘေးဆီသို့ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ တည့်တည့် ပြေးဝင်သွားလေသည်။

ဓားအလင်းတန်းက စကြဝဠာကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး ထက်မြက်သောအစွန်းက ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆုတ်ဖြဲသွားလေသည်။

"အချိန်-နေရာလွတ် ပုံရိပ်ယောင်…"

အချိန်-နေရာလွတ် ဓားသူတော်စင် သုံးဦးက ထပ်မံ၍ ကွဲထွက်သွားပြန်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ယခင်နှင့်မတူဘဲ သူက အခြားလူများကို ခေါ်ယူခြင်းမဟုတ်ဘဲ အတိတ်၊ အနာဂတ်နှင့် ပစ္စုပ္ပန်မှ သူ့ကိုယ်သူ ခေါ်ယူလိုက်ခြင်းပင်။

အချိန်-နေရာလွတ် ဓားသူတော်စင် ဒါဇင်ကျော်က တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်လိုက်ကြပြီး အမြင့်မြတ်ဆုံးသောနိယာမများကို ပြသကာ ဓားအသိများက မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာရှိသော ပင်လယ်ရေများကို အငွေ့ပျံသွားစေသည်။

ခန္ဓာကိုယ် ကြီးမားသော်လည်း ဟောင်တုက အချိန်-နေရာလွတ် ဓားသူတော်စင်များထက် အနည်းငယ်မျှ လျင်မြန်မှု မလျော့ကျပေ။ သဘာဝလွန်စွမ်းအားများ မလိုအပ်ဘဲ ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားတစ်ပါးအနေဖြင့် သူ၏ လက်သီးချက်နှင့် ခြေကန်ချက်တိုင်းတွင် အန္တိမနတ်ဘုရားစွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည်။

ပြောရလျှင် ဇာတ်လမ်းရှည်သော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်တော့ စက္ကန့်အနည်းငယ်သာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ ကျယ်ပြောလှသော အချိန်-နေရာလွတ်တို့က လုံးဝပြိုကွဲသွားပြီး၊ တောင်တန်းများနှင့် မြစ်များ ပြန့်ကျဲသွားကာ မြေပြင်က မီတာတစ်သောင်းနီးပါးနက်သော ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခု ဖြစ်သွားသည်အထိ ဆက်လက် နစ်မြုပ်သွားသည်။ အပေါ်မှ အောက်သို့ငုံ့ကြည့်လိုက်လျှင် အောက်ခြေမရှိသော တွင်းနက်ကြီးတစ်ခုနှင့် တူနေ၏။

၎င်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး အလွန်သေးငယ်သော အငွေ့အသက်လေးတစ်ခုပင်လျှင် ကြယ်တစ်လုံးကို ဖျက်ဆီးပြီး ပြုတ်ကျစေနိုင်သည်။

ထိုမြင်ကွင်းမှာ ကမ္ဘာကြီး ဖန်ဆင်းခြင်း၊ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော နတ်ဘုရားများကြားရှိ တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခုနှင့် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားများ၏စစ်ပွဲက ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာခြင်းနှင့် တူနေလေသည်။

ထွက်ပြေးနေသည့် ပြည်သူများက စက္ကန့်အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်နေပြီးနောက် တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။ အဆုံးမရှိဟု ထင်ရသော လူအုပ်ကြီးမှာ ထိတ်လန့်၍ မနေတော့ပေ။ သူတို့က တွင်းနက်ကြီးထဲရှိ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲနေရာသို့ မျက်နှာမူကာ သူတို့ကို ကယ်တင်ရန် တစ်ဦးတည်း ဆန္ဒရှိသူအား ဒူးထောက်ရှိခိုးပူဇော်လိုက်ကြသည်။

"သွားကြမယ်။ ဓားသူတော်စင် အာရုံမလွင့်စေနဲ့။"

"ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး မိုးပျံသင်္ဘောတွေကို ပြန်ခေါ်ပြီး သာမန်ပြည်သူတွေကို ကယ်တင်ဖို့ စေလွှတ်ရမယ်။ သင်္ဘောတွေ မလုံလောက်ဘူးဆိုရင် တောင်ရွှေ့နယ်ပယ်နဲ့အထက်မှာ ရှိတဲ့သူတွေက သူတို့ရဲ့ သဘာဝလွန် စွမ်းရည်တွေကို အသုံးပြုပြီး တတ်နိုင်သလောက် လူတွေကို သယ်ဆောင်သွားရမယ်။"

"ကယ်တင်ဖို့ ပြန်သွားကြ။"

လိပ်နက်ကြီးက လှည့်ပတ်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လိုက်ကာ ကျင့်ကြံသူများက လူများကို အခွံပေါ်ရှိတောင်ပေါ်သို့ တက်နိုင်ရန် ကူညီပေးကြသည်။

မိုးပျံသင်္ဘောများ ဆင်းသက်လာသည်နှင့်အမျှ လူအုပ်စုများက လေထဲတွင် ပျံသန်းသွားကြပြီး အချို့က ဝတ်ရုံအင်္ကျီလက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ထူထပ်စွာ ပြည့်နှက်နေသော သာမန်ပြည်သူများကို သယ်ဆောင်သွားကြပြီး အချို့က "ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးအသွင်ပြောင်းခြင်း"အတတ်ကို အသုံးပြု၍ မြေကြီးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကော်ယူလိုက်ကြသည်။

အစီအစဉ်တကျ ပြန်လည်ဖြစ်လာသည်နှင့်အမျှ အင်အားကြီးမားသော ပုဂ္ဂိုလ်များသည် သူတို့၏ စွမ်းရည်များကို ကယ်ဆယ်ရေးအတွက် အသုံးပြုခဲ့ကြပြီး မကြာမီတွင် ထွက်ပြေးနေသည့် လူအရေအတွက်မှာ စတင်လျော့နည်းလာခဲ့သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် လူအရေအတွက်မှာ အလွန်များပြားလွန်းနေသည်။ ကမ်းရိုးတန်းတစ်လျှောက်တွင် တိုင်းပြည်ပေါင်း ဒါဇင်ချီ ရှိနေသည်။ သူတို့ထဲမှ အများစုမှာ သေဆုံးသွားခဲ့သော်လည်း အရေအတွက်မှာ အလွန် များပြားနေသေးသည်။ ကျင့်ကြံသူတိုင်းက အချိန်-နေရာလွတ် ဓားသူတော်စင်၏ အမိန့်ကိုနာခံရန် ဆန္ဒရှိသည် မဟုတ်ပေ။ လူများစွာက မည်သည်ကိုမှ ဂရုမစိုက်ဘဲ ထွက်ပြေးခဲ့ကြပြီး နောက်ကို လုံးဝလှည့်မကြည့်ခဲ့ကြပေ။

ဂွက်...

ဂွက်…

ရုတ်တရက် အချိန်-နေရာလွတ် အတားအဆီးတွင် အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်လာသည်။ ကပ်ဘေး၏ အငွေ့အသက်များက အက်ကွဲကြောင်းများမှတစ်ဆင့် စိမ့်ထွက်လာပြီးနောက် အသက်ရှင်သန်သူများကို ဝါးမျိုရန် ပြိုင်ဆိုင်နေကြကာ အရူးအမူးသတ်ဖြတ်မှုများကို လုပ်ဆောင်နေသည်ကို လူများသည် ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်နေခဲ့ကြရသည်။

"ဝါကြီး…"

"မင်း အလှည့်ရောက်ပြီ။"

တွင်းနက်ကြီးထဲမှ အသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ ၎င်းမှာ အချိန်-နေရာလွတ် ဓားသူတော်စင်၏ ဟိန်းဟောက်သံပင်။

ခွေးဝါကြီးက အမြီးကို အကူအညီမဲ့စွာ ခါယမ်းလိုက်သည်။ မျက်မမြင်၏ အမိန့်များအရ သူသည် မဟာကျင်းတိုင်းပြည်ကို ကာကွယ်ရန်သာ တာဝန်ရှိပြီး အခြားသူများ၏ အသက်ကို သိပ်ဂရုမစိုက်ပေ။ သို့သော် သူက နာခံရုံမှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

"ဂါး။"

ခွေးဝါကြီး တစ်လှမ်းချင်းစီ ထွက်လာပြီး တဖြည်းဖြည်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ကာ ထွားကျိုင်းလာသည်။ တဖြည်းဖြည်းဖြင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယခင် ကပ်ဆိုးနတ်ဘုရားထက် မသေးငယ်တော့ဘဲ ပေတစ်သောင်းအထိ ကြီးထွားလာသည်။ မီးလောင်နေသောတောင်ပံများက သူ၏နောက်ကျောမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကာ ခမ်းနားထည်ဝါနေ၏။ သူက သွေးစွန်းနေသော ပါးစပ်ကြီးကို ဟလိုက်ပြီး ကပ်ဘေးအားလုံးကို ဝါးမျိုပစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက လေချဉ်တက်လိုက်ပြီး အမြီးကိုခါယမ်းကာ တွင်းနက်ကြီးဘေးတွင် ဆက်လက် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်နေပြီး ခေါင်းကို နောက်သို့လှန်ကာ အထဲသို့ ချောင်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြန်လည်၍ ကျုံ့ဝင်သွားလေသည်။

အိုး... ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ။

အနားကပ်သွားရင် အရည်ပျော်သွားလိမ့်မယ်။

…