အခန်း ၂၄၈

အပိုင်း(၂၄၈) အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ခြင်း၊ အင်အားချင်းမျှနေခြင်း

ဘုန်း…

တွင်းနက်ကြီးထဲတွင်။

မုန့်ချင်ကျိုးက အသက်ပြင်းပြင်း ရှူနေရသည်။ ကိုယ်ပွား(၁၀)ဦးကျော်လုံး ပျက်စီးသွားခဲ့သော်လည်း ကံကောင်းစွာပင် သူ့တွင် ဟုန်းမုန့်ဖန်ဆင်းခြင်းသွေးကြော ရှိနေသည်။ အသက်အန္တရာယ် မကြုံရသရွေ့ သတ်၍မသေသော ပိုးဟပ်တစ်ကောင်လိုပင် မျက်စိတစ်မှိတ်တွင်း ပြန်လည်သက်သာလာနိုင်သည်။

ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်သော ဟောင်တု၏ ပြန်လည်ကောင်းမွန်နိုင်စွမ်းကို သံသယဖြစ်စရာ မလိုပေ။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူ အနည်းငယ် ခေါင်းကိုက်နေသည်။

သူ့ရှေ့မှ ပုရွက်ဆိတ်လေးက အတော်လေး ဒုက္ခပေးပြီး ကိုင်တွယ်ရခက်နေ၏။

ဓားကျင့်ကြံသူများက သဘာဝအရ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို အာရုံစိုက်ကြပြီး ဤပုရွက်ဆိတ်လေးမှာ အချိန်-နေရာလွတ် ဓားအသိကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် ၎င်း၏စွမ်းအားမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ ၎င်းက သူ့ကို သိသိသာသာ ဒဏ်ရာရရှိစေခဲ့ပြီး ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ သူ၏ ပြန်လည်သက်သာလာနိုင်စွမ်းမှာ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်နေခြင်းပင်။

ဟောင်တုက ကောင်းကင်တာအိုနယ်ပယ်တွင် တစ်ချိန်က ရှိခဲ့ဖူးသောကြောင့် ဤမျှ အံ့မခန်း ပြန်လည် သက်သာလာနိုင်စွမ်း ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း သတိပြုသင့်သည်။ သူ၏နယ်ပယ် ကျဆင်းသွားသော်လည်း အချို့အရာများမှာ ကျန်ရှိနေသေးသည်။

တစ်ခုခုတော့ မှားနေလေပြီ။

"ပုရွက်ဆိတ်။ မင်းက နံနက်ခင်းအလင်းနယ်ပယ်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းရဲ့ အတွင်း စကြာဝဠာက ပြည့်စုံနေပြီ။ ပြီးတော့ အချိန်-နေရာလွတ် တာအိုကလည်း မင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို လုံးဝ ပေါင်းစပ်သွားပြီ။ မင်းလိုနေတဲ့ တစ်ခုတည်းသောအရာက မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို တာအိုအဖြစ် အသွင်ပြောင်းဖို့ပဲ။"

"ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားက ကောင်းကင်ထောက်တိုင်နယ်ပယ်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရောက်နေပြီ။ ဘာလို့များလဲ..."

ဟောင်တုက သံသယများနှင့် မရေရာမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်ကာ မုန့်ချင်ကျိုးကို သတိကြီးစွာ စောင့်ကြည့်နေလေသည်။

မုန့်ချင်ကျိုးက နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများကိုသုတ်ပစ်လိုက်ပြီး ဓားကိုမြှောက်ကာ ရှေ့မှလူကို ချိန်ရွယ်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မေးခွန်းတွေ အများကြီး မမေးနဲ့။ ဆက်သာချ။ ခင်ဗျားနဲ့ တစ်နေကုန်ကစားပေးနိုင်တယ်။"

ဟောင်တုက ခေါင်းကို အနည်းငယ်ခါယမ်းကာ အကူအညီမဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက ပုရွက်ဆိတ် မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ငါ ဝန်ခံပါတယ်။ ငါ့ရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကိုရဖို့ ထိုက်တန်ပါတယ်။ အစကတော့ ငါ့ရဲ့ စွမ်းအင်တွေကို ချွေတာဖို့ ကြိုးစားနေတာ။ ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့ကို အထင်သေးနေတဲ့ပုံပဲ။"

စကားပြောနေစဉ်မှာပင် သူ အနည်းငယ် ရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"မင်း သိလား။"

"ခုနက ငါ့စွမ်းအားရဲ့ ၃၀%တောင် မသုံးရသေးဘူး။ နောက်ထပ် မင်း မြင်တွေ့ရမှာက ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားတွေရဲ့ အစစ်အမှန်ပုံစံပဲ။"

"နတ်ဘုရားဆိုတာ ဘာလဲ။ စွမ်းအားရဲ့ ကိုယ်စားပြုမှုဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကို မင်း မြင်တွေ့ရလိမ့်မယ်။"

ဟောင်တု၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး မုန့်ချင်ကျိုးနှင့် အရပ်ချင်း တူညီလုနီးပါး ဖြစ်သည်အထိ တစ်လှမ်းချင်းစီ လျှောက်သွားလေသည်။

သို့သော် သူ၏ ဖိနှိပ်မှုရှိသောအရှိန်အဝါမှာ ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာပြီး ယခင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ကြောက်စရာကောင်းလာသည်။

မင်ကဲ့သို့ မည်းနက်နေသော သူ၏ဆံပင်များက ရေတံခွန်ကဲ့သို့ ကျဆင်းနေပြီး ဒေါသထွက်နေသော မျက်ခုံးများနှင့် စူးရှသောမျက်လုံးများက လုံးဝ လျစ်လျူရှုမှုကို ဖော်ပြနေ၏။

မုန့်ချင်ကျိုးက မတ်မတ်ရပ်ကာ အလေးအနက်ထားလိုက်ပြီး ဟောင်တု၏ စကားများအပေါ် သံသယ အနည်းငယ်မျှ မရှိတော့ပေ။

နတ်ဘုရားများသာ ကိုင်တွယ်ရလွယ်ကူမည်ဆိုပါက သူတို့သည် ရှေးခေတ်ကို အုပ်စိုးနိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။ ပထမဆုံးလူသားဧကရာဇ်ကဲ့သို့သော အင်အားကြီးပုဂ္ဂိုလ်ပင်လျှင် နတ်ဘုရားများ အမည်မသိ ကပ်ဘေးများနှင့် ကြုံတွေ့ရပြီး ကမ္ဘာပျက်ကိန်းသို့ ရောက်ရှိသွားမည့်အချိန်ကို စောင့်ပြီးမှ လူသားမျိုးနွယ်စုကို ဦးဆောင်ပြီး တစ်ဝက်တစ်ပျက် ဒုက္ခရောက်နေသော နတ်ဘုရားများကို သတ်ဖြတ်ရန် ရဲဝံ့ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူက နတ်ဘုရားများကို မသတ်နိုင်သောကြောင့် သူတို့၏ နတ်ဘုရားအဆင့်အတန်းများကို ဖယ်ရှားကာ ထောင်ချထားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

"စွမ်းအား။ ကပ်ဆိုး။"

မဟာတာအို၏ နက်နဲသော အသံများနှင့်တူသည့် မှတ်စုများနှင့်အတူ ပေါ်ထွက်လာ၏။

မုန့်ချင်ကျိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး သွေးကြောများ ဖောင်းကြွလာကာ အသားအရေမှာ တဖြည်းဖြည်း အစိမ်းရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး အသားများမှာ ညှိုးနွမ်းပျက်စီးသွားလေသည်။

ထွီး။

သူက ပူလောင်နေသော သွေးတစ်လုတ်ကို အန်ထုတ်လိုက်ရာ မြေကြီးကို ဖောက်ထွင်းသွားလေသည်။

"သေစမ်း။"

ဟောင်တုက ခြေလှမ်းအနည်းငယ်လှမ်းလိုက်ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရောက်ရှိလာသည်။ ဟိန်းဟောက်နေသော မိုးကြိုးတစ်စင်းကဲ့သို့ သူ၏လက်သီးက မုန့်ချင်ကျိုး၏ ရင်ဘတ်ကို ထုနှက်လိုက်ရာ နံရိုးများ ကျိုးပဲ့သွားပြီး အတွင်းကလီစာများမှာ နေရာရွေ့ကာ ပျက်စီးသွားလေသည်။

"ကပ်ဆိုး…တိုက်စားခြင်း။"

မုန့်ချင်ကျိုးက ခုခံရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင် ဟောင်တုက သူ၏စွမ်းအားကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ အသုံးပြုလိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ကပ်ဘေး၏စွမ်းအားက အတွင်းစကြာဝဠာသို့ ကျူးကျော်၍ ဝင်ရောက်လာပြီး စကြာဝဠာတစ်ခုလုံးမှာ အမည်မသိ ဘေးဒုက္ခတစ်ခုကြောင့် တိုက်စားခံလိုက်ရသည်။ ကြီးမားသော ကြယ်တာရာ နယ်မြေများမှာ မှေးမှိန်သွားပြီး အချိန်-နေရာလွတ် နိယာမများပင်လျှင် ကူးစက်ခံလိုက်ရသည်။

သူက သူတို့ကို မောင်းထုတ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

၎င်းက သာမန် နတ်ဘုရားနိယာမတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏စွမ်းအား ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ တရားစီရင်မှုနှင့် တူညီ၏။

ဝုန်း။

ဟောင်တုက ဆက်လက်၍ မုန့်ချင်ကျိုး၏ခေါင်းကို ဖိချလိုက်ပြီး ပြင်းထန်သော ဒူးတိုက်ချက်ဖြင့် တိုက်လိုက်ရာ ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခုနှင့်အတူ ပေါက်ကွဲသွားလေသည်။

မုန့်ချင်ကျိုး လွင့်ထွက်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကွဲအက်နေသော ကြွေထည်တစ်ခုကဲ့သို့ တစ်လက်မချင်းစီ အက်ကွဲသွားလေသည်။ ဟုန်းမုန့်ဖန်ဆင်းခြင်းသွေကြောပင်လျှင် လိုက်မီရန် ခက်ခဲနေပြီး ပြုပြင်သည့်အရှိန်မှာ များစွာ နှေးကွေးသွားလေသည်။

"ချီးပဲ။"

"လက်နက်မဲ့ အနီးကပ်တိုက်ခိုက်တာပေါ့လေ။ လာစမ်းပါ။ တစ်နေကုန် ကစားပေးနိုင်တယ်။"

မုန့်ချင်ကျိုး ဒေါသထွက်သွားသည်။

ဒီခွေးမသားက ဒီလှည့်ကွက်ကို သုံးနေတာပေါ့ မဟုတ်လား။

အစွမ်းထက်သော ထိန်းချုပ်မှု ဂါထာတစ်ခုနှင့် မှော်စွမ်းအားတိုက်စားမှုတို့ဖြင့် ပေါင်းစပ်ကာ လက်သီးတစ်ချက် ပေးလိုက်ခြင်းပင်။ ၎င်းသည် သူ့ကို သေအောင် ချေမှုန်းနိုင်မည့်လှုပ်ရှားမှုမျိုး ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း နတ်ဘုရားများ၏စွမ်းအားမှာ တကယ်ကို ဖြေရှင်း၍မရနိုင်ဘဲ ချိုးဖျက်၍မရနိုင်ကြောင်း ပြောရမည် ဖြစ်သည်။ ခုခံရန်သာ တတ်နိုင်ပေသည်။

ဘုန်း။

မုန့်ချင်ကျိုးက အရာအားလုံးကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး ခေါင်းငုံ့ကာ နတ်ဘုရားလှံတစ်စင်းကဲ့သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သော ဟောင်တု၏လက်သီးကို ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် ရုတ်တရက် ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ ထက်မြက်သော ခြေကန်ချက်တစ်ခုကို ပေးလိုက်ရာ ၎င်းတွင် အချိန်-နေရာလွတ်နိယာမများ ပါဝင်နေပြီး ဟောင်တုကို ခါးမှနေ၍ နှစ်ပိုင်းပိုင်းလုမတတ်ဖြစ်သွားစေကာ သွေးများ နေရာအနှံ့သို့ လွင့်စင်သွားလေသည်။

[ အချိန်-နေရာလွတ်။ အလင်းနောက်ပြန်လှည့် ]

ဟောင်တု၏ မျက်လုံးများမှာ စက္ကန့်ဝက်မျှ ဝေဝါးသွားပြီးနောက် ခဏအကြာတွင် အသိပြန်ဝင်လာသည်။ သူ့ဆီသို့ ဦးတည်လာသောဓားချက်မှာ ကြီးမားသော ထိခိုက်မှု မဖြစ်စေခဲ့သော်လည်း ထိုစက္ကန့်ဝက်မျှ အာရုံလွင့်သွားမှုက မုန့်ချင်ကျိုးအတွက် အနီးကပ်မှ လက်သီးချက်ရာပေါင်းများစွာ ထိုးနှက်ရန်အတွက် လုံလောက်ခဲ့သည်။

သူက သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တွင် လက်သီးပုံစံ အချိုင့်ရာ ရာပေါင်းများစွာဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားလေသည်။

"ဒီလို လှည့်ကွက်မျိုး သုံးနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။"

"ကျုပ်ရဲ့ အချိန်-နေရာလွတ် စွမ်းအားက ခင်ဗျားရဲ့ နတ်ဘုရားအာဏာထက် မလျော့ဘူး။ အာဏာရဲ့ တိုက်စားမှုကို ကျုပ် မရှောင်လွှဲနိုင်ပေမယ့် ခင်ဗျားကရော အချိန်-နေရာလွတ်နိယာမတွေကို ရှောင်နိုင်လို့လား။"

"ဒီနေ့ ဘယ်သူ့ရဲ့ သွေးတန်းက ပိုရှည်လဲဆိုတာ ကြည့်ကြတာပေါ့။ လာစမ်း။ ဘယ်သူ အရင်သေမလဲ ဆိုတာ ကြည့်ကြတာပေါ့။"

မုန့်ချင်ကျိုးက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ ဓားဖြင့် အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ အားနည်းချက် များလွန်းသည်ကို သဘောပေါက်သွားသဖြင့် ချက်ချင်းပင် ပုစဉ်းရင်ကွဲတေးသံဓားကို ဓားအိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်ပြီး အင်္ကျီချွတ်ကာ ဟောင်တုနှင့် အနီးကပ်တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။

ဟောင်တုက တည်ငြိမ်စွာပင် တိုက်ခိုက်နေစဉ် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဒဏ်ရာများကို စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် ပြိုင်ဘက်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

နှစ်ဦးစလုံးမှာ ဒဏ်ရာအခြေအနေ ဆင်တူကြပြီး သူတို့၏အခြေအနေမှာ လျင်မြန်စွာ ကျဆင်းနေ၏။

သူက နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ နတ်ဘုရား ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း စွမ်းရည်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး၊ တစ်ဖက်လူတွင်လည်း အင်အားကြီးမားသော သွေးကြောကောင်းချီးတစ်ခုခု ရှိနေသည်။

တစ်ဦးက ကပ်ဘေး၏စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး တစ်ဖက်လူမှာလည်း အချိန်-နေရာလွတ် မဟာတာအိုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်ခြင်း၏ အားသာချက်မှာ ဤလူ၏ရှေ့တွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ခေတ်အဆက်ဆက်ကို အပေါ်စီးမှ ကြည့်နိုင်ခြင်း၏ အားသာချက်မှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။

"ဒါက..."

"လူသားဧကရာဇ်ခေတ် ကုန်ဆုံးသွားတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီပဲလေ။ ဒီလိုလူမျိုးက နောက်ပိုင်း မျိုးဆက်တွေမှာ ဘယ်လိုလုပ် မွေးဖွားလာနိုင်တာလဲ။"

ဟောင်တုမှာ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး အပစ်အခတ် ရပ်စဲရေး တောင်းဆိုချင်သွားသည်။

ဤတိုက်ပွဲကို ဆက်လက်ဆင်နွှဲခြင်းက ကောင်းမွန်စွာ အဆုံးသတ်မည် မဟုတ်ကြောင်း အသိဉာဏ်က သူ့ကို ပြောပြနေသည်။ တောရိုင်းမြေတွင် ကောင်းကင်ထောက်တိုင်နယ်ပယ်ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦးထက်မက ရှိနေပြီး အနောက်ဘက်ရှိ ဗုဒ္ဓကလည်း စောင့်ကြည့်နေသည်။

အကယ်၍ သူတို့ အနိုင်ရလျှင်ပင် ၎င်းမှာ အကျိုးမရှိသော အောင်ပွဲသာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး စောင့်ကြည့်နေသူများ၏ အခွင့်ကောင်းယူခြင်းကို ခံရရန် အလားအလာ အလွန်များသည်။

"ပုရွက်ဆိတ်၊ ငါ ပြန်ကောင်းလာတဲ့အချိန်ကို စောင့်နေလိုက်။ မင်းရဲ့ အသက်ကိုယူဖို့ ငါ ပြန်လာခဲ့မယ်။"

ဟောင်တုက မုန့်ချင်ကျိုးကို လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် နောက်သို့ဆုတ်သွားစေပြီး နောက်လှည့်ကာ တွင်းနက်ကြီးထဲမှ ထွက်လာခဲ့ပြီး တွင်းစွန်းတွင် ဝပ်နေသော ဧရာမသားရဲကြီးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်ထောက်တိုင် နယ်ပယ်တစ်ပိုင်းကို ရောက်နေတဲ့ အစားကြူးသားရဲသွေးမျိုးဆက်နဲ့ ဇာမဏီနတ်ဘုရားသွေးမျိုးဆက်ရှိတဲ့ သားရဲပါလား။

နေမင်းအရှင်သခင်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်သွားသည်။ ထို့နောက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားကာ တစ်ဖက်လူထွက်ပြေးမည်ကို တားဆီးရန် သွားများဖြဲကာ ရှေ့သို့ ခုန်အုပ်လိုက်သည်။

"ထွက်သွားစမ်း။"

ဟောင်တု မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ဧရာမသားရဲကြီး၏မျက်နှာကို ရိုက်ချလိုက်ရာ ၎င်း၏ အသွင်အပြင်များ လုံးဝပုံပျက်သွားပြီး အဝေးသို့ လွင့်ထွက်သွားလေသည်။

ထို့နောက် သူက အချိန်-နေရာလွတ်ပိုင်နက်၏ ချိပ်ပိတ်ကို ချိုးဖျက်ကာ မဟာကျင်းတိုင်းပြည်ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံသန်းသွားလေသည်။

ထိုနေရာတွင် အသက်စွမ်းအင်များ အများအပြား ရှိနေသည်။ အကယ်၍ သူသာ ၎င်းတို့အားလုံးကို ဝါးမျိုနိုင်ပါက သူသည် ကောင်းကင်ထောက်တိုင်နယ်ပယ် နှောင်းပိုင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်ရောက်လျှင် ဤဒုက္ခပေးသော ပုရွက်ဆိတ်အပါအဝင် အနောက်ဘက်မှ ဗုဒ္ဓပါ သူ၏အစားအစာ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

ဟောင်တု ထွက်သွားသည်နှင့်တပြိုင်နက် မုန့်ချင်ကျိုးက နတ်ဘုရားလို နတ်ဆိုးလို ပြေးထွက်လာပြီး အချိန်-နေရာလွတ် ပိုင်နက်ကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ အသက်တစ်ဝက်ခန့် ဆုံးရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေသော နေမင်းအရှင်သခင်ကို တွေ့ရှိလိုက်သည်။

သွားများအားလုံး ကျွတ်ထွက်သွားသဖြင့် နေမင်းအရှင်သခင်သည် မျက်နှာကို အုပ်ကာ ငိုလုမတတ်ဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လျက် စက်ဝိုင်းများ ရေးဆွဲနေလေသည်။ သူက ရှေ့မှလူကို မကျေမချမ်းဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး တိုင်တန်းသကဲ့သို့ အော်ဟစ်ငိုကြွေးနေသည်။

"ငါ မင်းကို ကူညီချင်ပေမယ့် သေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရတယ်။ မင်း ငါ့အတွက် ရပ်တည်ပေးရမယ်။"

"သူ ဘယ်မှာလဲ။"

မုန့်ချင်ကျိုးက မေးလိုက်သည်။

နေမင်းအရှင်သခင်က အလျင်စလို အော်လိုက်ပြီး စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် လမ်းပြလေသည်။ သူ၏ ထက်မြက်သော အနံ့ခံအာရုံဖြင့် လမ်းပြကာ ဟောင်တုသွားခဲ့သည့် ဦးတည်ရာသို့ လိုက်လံရှာဖွေလေသည်။

ရှိစေတော့။

မုန့်ချင်ကျိုးက ခြေလေးဖက်သားရဲကြီးမှာ နှေးကွေးလွန်းသည်ဟု ထင်သဖြင့် ၎င်းကို အချိန်-နေရာလွတ် မြစ်ထဲမှ ဆွဲတင်ကာ လိုက်လံရှာဖွေရန် ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။

မကြာခင်မှာပင်။

လူဦးရေထူထပ်သော အလယ်အလတ်အဆင့် တိုင်းပြည်တစ်ခုတွင် ကပ်ဘေးတစ်ခု ပျံ့နှံ့နေ၏။

မုန့်ချင်ကျိုး၏ စိတ်ဓာတ်များ မြင့်တက်လာပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"လူလိမ်။ ခင်ဗျား ဘယ်သွားမယ်လို့ တွေးနေတာလဲ။"

လူမရောက်ခင် သူ၏လက်သီးက အရင်ရောက်သွားပြီး လက်သီးရာက လေကိုဖောက်ထွင်းကာ ဟောင်တုကို လွင့်ထွက်သွားစေပြီး တောင်တန်းတစ်ခုကို ဝင်တိုက်ကာ ပျက်စီးသွားစေ၏။

…