အခန်း ၁၅၃

အခန်း (၁၅၃) လူသားဧကရာဇ်အလံထဲ ဝင်ရမယ်၊ စစ်ရေးအမိန့်ကို ဖီဆန်တဲ့သူ ဘယ်သူမဆို အသတ်ခံရမယ်

"တောင်စောင့်ဘုရင်ဆီ စာတစ်စောင် ပို့လိုက်... ကောင်းကင်တာအိုမဟာမိတ်အဖွဲ့က သူ့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ရည်ရွယ်နေတယ်လို့ ပြောလိုက်ပါ... သူ့ကို သတိထားဖို့ ပြောလိုက်"

ဝိညာဉ်ခန်းမက လူများက ချင်ရှောင်ကို မည်သည့်အချိန်တွင် တိုက်ခိုက်မည် သို့မဟုတ် သူတို့၏ အင်အား မည်မျှ ကြီးမားသည်ကို ချင်လော့ မသိသဖြင့် သူက ချင်ရှောင်ကို ကြိုတင် သတိပေးရုံသာ တတ်နိုင်ပေသည်။

ချင်ရှောင် နားထောင်မည်၊ မထောင်မည်မှာမူ သူ ထိန်းချုပ်နိုင်သော အရာ မဟုတ်ချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ချင်ရှောင်အား ဖွင့်ဟပြီး သူ၏ အကြံဉာဏ်ကို လိုက်နာရန် အတင်းအကျပ် မတိုက်တွန်းနိုင်ပေ။

"ချင်ရှောင်နဲ့ ကောင်းကင်တာအိုမဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို သေချာ စောင့်ကြည့်ထားပါ... အထူးသဖြင့် ဝိညာဉ်ခန်းမကိုပေါ့"

အကယ်၍ ဝိညာဉ်ခန်းမမှ တစ်စုံတစ်ယောက်က ချင်ရှောင်ကို တိုက်ခိုက်လာပါက ချင်လော့သည် သူ့ကို ကူညီရန် သေချာပေါက် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မည် ဖြစ်လေသည်။

ဤအလုပ်များကို ပြီးစီးပြီးနောက် ချင်လော့က ပွဲခံရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။ စစ်သူကြီးကျန်းတိုက ချင်လော့၏ အတွေးများကို အနည်းငယ် ခန့်မှန်းမိသဖြင့် တစ်ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် သတိပေးလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းသား... စစ်တပ်ထဲမှာ အဖွဲ့အစည်းတွေ အပြည့်ပါပဲ... တကယ်လို့ အရှင်မင်းသားက သူတို့ကို အတင်းအကျပ် လှုပ်ရှားဖို့ ကြိုးစားမယ်ဆိုရင် ဘာမှ မှားယွင်းမသွားအောင် သေချာလုပ်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်"

"သတင်းတွေ အပြင်မထွက်သွားအောင် တားဆီးဖို့ သူတော်စင်စုကို လှုပ်ရှားခိုင်းသင့်တယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်"

သူက ချင်လော့ကို နားလည်သောသူ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ချင်လော့က ထိုလူများကို သေခြင်းရှင်ခြင်းတံဆိပ် ခတ်နှိပ်လိုကြောင်း သိရှိထားပေသည်။

ချင်လော့က ပြုံးလိုက်၏။

"ငါ့ရဲ့ စစ်တပ်ထဲမှာ အသံတစ်သံတည်း ရှိနေဖို့ သေချာအောင် လုပ်ရမယ်... အဖွဲ့အစည်းတွေ အရမ်းများလွန်းရင် ဒီနေရာမှာ အဆင်မပြေဘူးလေ"

"အမှားအယွင်းမရှိအောင် လုပ်ရမယ် ဟုတ်လား... ငါ တစ်ယောက်တည်းဆို လုံလောက်ပါတယ်"

သူက စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ငါးနှစ်... ငါးနှစ် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ... ငါးနှစ်ဆိုတာ လူတစ်ယောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အဆင့်တစ်ခုအထိ ရောက်ဖို့ လုံလောက်ပါတယ်"

"အထူးသဖြင့် ထိပ်ဆုံးကနေ လှည့်စားနေတဲ့ သူတွေအတွက်ပေါ့"

ပွဲခံခြင်း စတင်လေပြီ။ စစ်သူကြီးကျန်းတို၏ လက်အောက်တွင် ဒုတပ်မှူး သုံးဦး ရှိပေသည်။

ထိုအထဲမှ တစ်ဦးမှာ သူတော်စင်အဆင့်သို့ ယခုလေးတင် တက်လှမ်းထားပြီး စစ်ရေးစွမ်းဆောင်ချက် မရှိသေးသဖြင့် ဘွဲ့တံဆိပ် မရရှိသေးသော သူတော်စင်တစ်ယောက် ဖြစ်လေသည်။

ကျန်းလျန်ဖိန်၏ လက်အောက်တွင် သူတော်စင်အဆင့်ရှိ ဒုတပ်မှူး တစ်ဦးရှိပြီး ဖန်ချန်ယဲ့၏ လက်အောက်တွင်လည်း တစ်ဦး ရှိပေ၏။

လက်ရှိတွင် ချင်လော့၏ စစ်တပ်၌ သူတော်စင်အဆင့်ရှိ တန်ခိုးရှင် ခြောက်ဦး ပါဝင်သဖြင့် သူတို့၏ အင်အားမှာ အလွန် ကြီးမားလှပေသည်။

"ဒီငယ်သားက တပ်မှုးချုပ်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကျန်ရစ်နေသော စစ်သူကြီးကျန်းတိုမှလွဲ၍ လူတစ်ဒါဇင်ခန့်က ချင်လော့ကို လက်ယှက်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်ကြလေသည်။

သူ၏ လက်အောက်ရှိ သူတော်စင်အဆင့် ဒုတပ်မှူးက သူ၏ တိုက်ရိုက် အထက်လူကြီး ဤကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ကို ကြည့်ကာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ရွံရှာမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့၏။

"ဟွန့်... သူက တကယ့်ကို နဝမမင်းသားရဲ့ ခွေးတစ်ကောင်ပဲ"

သူက စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ညည်းညူလိုက်လေသည်။

ချင်လော့က စားပွဲထိပ်တွင် ထိုင်နေပြီး စကားမပြောသော်လည်း ထိုလူများမှာ သူတို့ဘာသာ မတ်တတ်ရပ်နေသည့် အနေအထားသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ချင်လော့ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း အတိအကျပင်။ စစ်တပ်က သိုင်းပညာကို အရာအားလုံးထက် တန်ဖိုးထားပြီး မင်းသားတစ်ယောက်ဟူသော သူ၏ အဆင့်အတန်းက ဤနေရာတွင် အလုပ်မဖြစ်ချေ။

စစ်တပ်အတွင်း အခြေခံအုတ်မြစ်နှင့် ထူးခြားသော သြဇာလွှမ်းမိုးမှုရှိသည့် အခြားမင်းသားများမှာ သူတို့၏ စစ်ရေးစွမ်းဆောင်ချက်များနှင့် သိုင်းပညာများဖြင့် စစ်တပ်ရာထူးများကို တည်ငြိမ်စွာ အဆင့်ဆင့် အောင်နိုင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ချင်လော့သည် ယခုမှ ရာထူးရယူသော အရာရှိသစ်တစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် အခြားသူများက သူ့ကို ဤကဲ့သို့ ဆက်ဆံခြင်းမှာ သဘာဝကျပေ၏။

"ကောင်းပြီ... ဖော်ကျင်းစစ်သူကြီး ထပါတော့"

ချင်လော့က စစ်သူကြီးကျန်းတိုကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။ ထိုအခါမှသာ စစ်သူကြီးကျန်းတိုက မြေပြင်မှ ထရပ်လိုက်လေသည်။

အခြားသူများက စစ်သူကြီးကျန်းတိုကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့အားလုံးမှာ ရွံရှာမှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့ကြ၏။

ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော သူတော်စင်တစ်ယောက်က အပြစ်မရှိဘဲ ဤကဲ့သို့ ဒူးထောက်နေခြင်းကြောင့်ပင်။

စစ်သူကြီးကျန်းတိုကလည်း ထိုလူများ၏ မျက်လုံးများထဲမှ အကြည့်များကို သတိပြုမိခဲ့သည်။ သူက စိတ်ထဲမှ လှောင်ပြောင်လိုက်၏။

"ဒီနေ့ မင်းတို့ ငါ့ကို လှောင်ပြောင်နေကြတယ်... ဒါပေမဲ့ အနာဂတ်မှာ မင်းတို့က ငါ့လောက်တောင် ကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး"

ချင်လော့က လူတိုင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မင်းတို့အားလုံးက ငါ့ရဲ့ မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ အမာခံတွေပဲ... ငါ့လက်အောက်မှာ အမှုထမ်းရတာ မင်းတို့အတွက် အရှက်ရစရာ ဖြစ်နေမှာပေါ့"

မည်သူကမျှ စကားမပြောကြချေ။ အနည်းငယ် စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ကျန်းလျန်ဖိန်က ပထမဆုံး စကားပြောလာခဲ့၏။

"ကျွန်တော် မဝံ့ရဲပါဘူး... အရှင်မင်းသား လက်အောက်မှာ အမှုထမ်းရတာက သဘာဝကျကျ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ"

အခြားသူများကလည်း ကျန်းလျန်ဖိန်၏ နောက်သို့ လိုက်ကာ ပြောဆိုလိုက်ကြလေသည်။

သူတို့က မျက်နှာလိုက်၍ ချင်လော့အား အသိအမှတ်ပြုရုံသာ ဖြစ်ပေ၏။

သို့သော် ချင်လော့၏ အမူအရာက ချက်ချင်း မည်းမှောင်သွားခဲ့သည်။ သူက စားပွဲကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်လိုက်၏။

"စစ်တပ်ထဲမှာ မင်းရဲ့ ရာထူးကို သုံးပြီး ခေါ်ရမယ်... မင်းက ငါ့ကို အရှင်မင်းသားလို့ ခေါ်တယ်... စစ်သေနာပတိချုပ်ရဲ့ အစီအစဉ်ကို မင်းက မကျေနပ်လို့လား... ဒါမှမဟုတ် အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ခန့်အပ်မှုကို မကျေနပ်တာလား"

ယနေ့ပွဲသည် ကောင်းသောပွဲ မဟုတ်ကြောင်း သိရှိသွားကြသဖြင့် လူအများအပြား တုန်လှုပ်သွားကြလေသည်။

ချင်လော့က ထိုအချက်ကို အကြောင်းပြချက်ပြကာ လှုပ်ရှားမည်ဟု သူတို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြချေ။

ကျန်းလျန်ဖိန်က မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး အလျင်အမြန် ပြောဆိုလိုက်၏။

"တပ်မှုးချုပ်... ကျွန်တော် မစဉ်းစားဘဲ ပြောမိသွားတာပါ... ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်"

'ဘန်း!'

ချင်လော့က စားပွဲပေါ်သို့ လက်ဝါးဖြင့် ထပ်မံရိုက်ချလိုက်ပြန်သည်။

"မင်းကို စကားပြောခိုင်းလို့လား... ငါ စကားပြောနေတုန်း မင်းက အထက်လူကြီးကို ခွင့်ပြုချက်မရဘဲ ဖြတ်ပြောတယ်... လူကြီးသူမတွေကို ဒီလောက်တောင် မလေးမစား လုပ်တယ်ပေါ့... ကျန်းလျန်ဖိန်... မင်း တော်တော် ရဲတင်းနေတာပဲ"

ကျန်းလျန်ဖိန်သည် စစ်သူကြီးတစ်ဦးဖြစ်သလို သူတော်စင်တစ်ယောက်လည်း ဖြစ်လေသည်။

စစ်တပ်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ အမှုထမ်းခဲ့ပြီးနောက် ဤသို့သော အရှက်ခွဲခံရမှုကို မည်သည့်အခါကမျှ မခံစားခဲ့ရဖူးသဖြင့် သူ၏ မျက်နှာက ချက်ချင်း မည်းမှောင်သွားခဲ့ပေ၏။

အကယ်၍ သူက ယနေ့တွင် နောက်ဆုတ်လိုက်မည်ဆိုပါက အနာဂတ်တွင် စစ်တပ်၌ မည်သည့် ဂုဏ်သိက္ခာမျိုး ရှိတော့မည်နည်း။

သူက လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"နဝမမင်းသား... ကျွန်တော်က အရှင်မင်းကြီး ကိုယ်တိုင် ချီးမြှင့်ထားတဲ့ တတိယအဆင့် စစ်သူကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သလို စစ်သေနာပတိချုပ် ကိုယ်တိုင် ခန့်အပ်ထားတဲ့ တပ်မှူးတစ်ဦးလည်း ဖြစ်ပါတယ်... စစ်တွင်းကာလမှာ အရှင်မင်းသားရဲ့ အမိန့်တွေကို နာခံရမှာ ဖြစ်ပေမဲ့ စစ်တွင်းကာလ မဟုတ်ရင်တော့ ကျွန်တော့်မှာ ကိုယ်ပိုင် လုပ်ပိုင်ခွင့် ရှိပါတယ်"

"ဒီညပွဲအတွက် ကျွန်တော့်ကို ခွင့်လွှတ်ပါ... ကျွန်တော် တက်ရောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ထိုသို့ပြောဆိုပြီးနောက် သူက ထွက်သွားရန် လှည့်လိုက်သော်လည်း စစ်သူကြီးကျန်းတိုက ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး ကျန်းလျန်ဖိန်ကို တားဆီးကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။

"ကျန်းလျန်ဖိန်... မင်း တော်တော် သတ္တိရှိတာပဲ... အရှင်မင်းသားက စကားမပြောရသေးဘူး... မင်းက ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ဘယ်လိုလုပ် ထွက်သွားရဲတာလဲ"

'ဘုန်း!'

အငွေ့အသက်များ အပြည့်အဝ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။ စစ်သူကြီးကျန်းတိုက ကျန်းလျန်ဖိန်ကို တိုက်ခိုက်ပြီး သင်ခန်းစာပေးရန် စီစဉ်ထားပြီး ဖြစ်လေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဖန်ချန်ယဲ့က ပြုံးကာ ထွက်လာခဲ့၏။

"ဖော်ကျင်းစစ်သူကြီး၊ ဝူလင်စစ်သူကြီး... ဘာလို့ စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်နေကြတာလဲ"

"ငါတို့အားလုံးက လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေချည်းပါပဲ... တကယ်လို့ ပြဿနာကြီးသွားပြီး နောက်ပိုင်း စစ်ပွဲကို ထိခိုက်မယ်ဆိုရင် စစ်သေနာပတိချုပ်က ငါတို့ကို တာဝန်ယူခိုင်းလိမ့်မယ်"

"ဒီနေ့ပွဲကို ဒီနေရာမှာပဲ အဆုံးသတ်လိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်လို့ ထင်ပါတယ်... တစ်နေ့နေ့ကျရင် ဝူလင်စစ်သူကြီးက တပ်မှုးချုပ်ကို သေချာ တောင်းပန်သင့်ပါတယ်"

"တပ်မှုးချုပ်... ကျွန်တော့်ကို မျက်နှာသာ ပေးလို့ရမလား"

အခြားသူများ အများစုမှာ ဖန်ချန်ယဲ့နှင့် ကျန်းလျန်ဖိန်တို့၏ အနောက်တွင် ရပ်နေကြလေသည်။ ဤအခြေအနေတွင် အခြားလူတစ်ဦးသာဆိုပါက အခြေအနေကို ငြိမ်သက်သွားအောင် လုပ်ကောင်းလုပ်မည် ဖြစ်ပေ၏။

သို့သော် ချင်လော့က ပြုံးလိုက်သည်။

"မျက်နှာ ဟုတ်လား"

"ဘွဲ့တံဆိပ်အရဆိုရင် မင်းက မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ တတိယအဆင့် စစ်သူကြီး တစ်ယောက်မျှသာ ဖြစ်တယ်... ငါက မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ မင်းသားတစ်ယောက်ပဲ... အခြေအနေတွေ ဘယ်လောက်ပဲ ဆိုးရွားသွားပါစေ ငါက လက်အောက်ခံ ဘုရင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်သေးတယ်"

"ရာထူးအရဆိုရင် ငါက တပ်မှုးချုပ်ဖြစ်ပြီး မင်းက ငါ့လက်အောက်က တပ်မှူးတစ်ယောက်မျှသာ ဖြစ်တယ်... ငါက မင်းကို မျက်နှာသာပေးရအောင် မင်းမှာ ဘာအခွင့်အရေး ရှိလို့လဲ"

ချင်လော့က လုံးဝ အလျှော့မပေးလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့သဖြင့် ဖန်ချန်ယဲ့၏ မျက်နှာလည်း မည်းမှောင်သွားခဲ့လေသည်။

"နဝမမင်းသား... အရှင်မင်းသားက အဆင့်အတန်းကို သုံးပြီး လူတွေကို ခြိမ်းခြောက်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား... မဟာချင်အင်ပါယာက နဝမမင်းသား တစ်ယောက်တည်း အဆုံးအဖြတ်ပေးရတဲ့ နေရာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို အရှင်မင်းသား သိထားရမယ်"

ဖန်ချန်ယဲ့၏ စကားများက ခက်ထန်နေခဲ့၏။

ယနေ့ ချင်လော့နှင့် သူတို့ ကစားတော့မည် မဟုတ်ချေ။ စစ်တပ်က အသိအမှတ်ပြုထားမှု မရှိဘဲ မည်သူက သူ့ကို တပ်မှုးချုပ်အဖြစ် သတ်မှတ်မည်နည်း။

ကျန်းလျန်ဖိန်က ချင်လော့ကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ယနေ့ည ချင်လော့ မည်သို့ အဆုံးသတ်မည်ကို သူ သိချင်နေခဲ့ပေ၏။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မဟာချင်အင်ပါယာရှိ လူအများအပြားက ချင်လော့နှင့် ပတ်သက်သော ဟာသများကို တွေ့မြင်ကြရမည်သာ ဖြစ်လေသည်။

"မှန်ပါတယ်... ငါက မင်းတို့ကို ခြိမ်းခြောက်ဖို့ ငါ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းကို သုံးမှာပဲ... ငါက မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ မင်းသားတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး မင်းတို့က ငါ့လက်အောက်မှာ အမှုထမ်းရတယ်... ဒီနေ့ ငါ မင်းတို့ကို နောက်ဆုံး အခွင့်အရေး တစ်ခုပေးမယ်... ဒူးထောက်ပြီး သစ္စာခံပါ... အတိတ်က ကိစ္စတွေကို ငါ ခွင့်လွှတ်ပေးမယ်"

"ဟားဟား"

ကျန်းလျန်ဖိန်နှင့် အခြားသူများက စိတ်ထဲမှ လှောင်ပြောင်လိုက်ကြ၏။ လူပြက်တစ်ယောက် ဖျော်ဖြေနေသည်ကို ကြည့်နေရသည့်အလား မည်သူကမျှ လှုပ်ရှားခြင်း မရှိခဲ့ကြချေ။

ချင်လော့က သူတို့ကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ရန် နောက်ကွယ်မှ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားကို အသုံးပြုခဲ့လျှင်ပင် ဘာဖြစ်မည်နည်း။ မဟာချင်အင်ပါယာက စည်းမျဉ်းများကို လိုက်နာဆဲပင်။ ချင်လော့က ဤမျှ စည်းကမ်းမဲ့နေသဖြင့် လူအများ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရမည်မှာ သေချာပေ၏။

သတင်းအနည်းငယ်လေး ပေါက်ကြားသွားလျှင်ပင် ချင်လော့မှာ ပြီးဆုံးသွားမည် ဖြစ်လေသည်။

ခဏမျှ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ချင်လော့က ပြုံးလိုက်၏။

"ကြည့်ရတာ လူတိုင်းက အထက်လူကြီးဖြစ်တဲ့ ငါ့ကို တိတ်တဆိတ် စိန်ခေါ်ဖို့ ရွေးချယ်လိုက်ကြပြီ ထင်တယ်"

"အဲဒီလိုဆိုမှတော့ မင်းတို့ကို ထောင်ချောက်ထဲ ဝင်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ရမှာပေါ့"

ချင်လော့၏ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်မှုနှင့်အတူ လူသားဧကရာဇ်အလံကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး ရွှေရောင်တံခါးပေါက်တစ်ခု ပေါ်လာကာ ရွှေရောင်လမ်းကြောင်းတစ်ခု ခင်းကျင်းထားလိုက်လေသည်။

ရွှေရောင်တံခါးပေါက်ကို ကြည့်ရင်း လူတိုင်းနီးပါး သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် အန္တရာယ် ခံစားချက်တစ်ခု မြင့်တက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

"အရှင်မင်းသား... စစ်တပ်ထဲမှာ ကျွန်တော့်အတွက် အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေ ရှိပါသေးတယ်"

ဖန်ချန်ယဲ့က ပေါ့ပေါ့ဆဆ လက်ယှက်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်ပြီး ထွက်သွားရန် လှည့်လိုက်လေသည်။

သို့သော် သူ အပြင်ဘက်သို့ ခြေလှမ်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ယဲ့လန်က သူ၏ ဓားဖြင့် ဝင်ရောက်လာခဲ့၏။

ကျန်းလျန်ဖိန်နှင့် အခြားသူများ ချက်ချင်း ထွက်သွားလိုကြသော်လည်း စုချန်ချန်က အခြား ဦးတည်ရာတစ်ခုမှ သူတို့ဆီသို့ လျှောက်လာခဲ့ပေသည်။

ထို့နောက် ထိုပါယန်...

မဟာသူတော်စင်... မဟာသူတော်စင် နောက်တစ်ယောက်...

လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြလေသည်။

ချင်လော့က တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ငါ့ရဲ့ စစ်တပ်ထဲမှာ အသံတစ်သံတည်းကိုပဲ ခွင့်ပြုထားတယ်... အကုန်လုံးက ငါ့အမိန့်ကို နာခံရမယ်"

"အခု မင်းတို့ အကုန်လုံး ငါ့ရဲ့ လူသားဧကရာဇ်အလံထဲကို ဝင်ကြဖို့ ငါ အမိန့်ပေးတယ်"

"အမိန့်ကို ဖီဆန်တဲ့သူ ဘယ်သူမဆို သနားညှာတာမှုကင်းမဲ့စွာ ကွပ်မျက်ခံရမယ်"