အခန်း ၁၅၄

အခန်း (၁၅၄) လီရှောင်၏ နိဂုံး၊ ချန်ဖျင်မင်းသားစံအိမ်၏ နိဂုံး

စစ်သူကြီး ကျန်းတို ပြောခဲ့သော အဖွဲ့အစည်းများသည် ဤမျှလောက် အဓိပ္ပာယ်မဲ့နေလိမ့်မည်ဟု ချင်လော့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့သဖြင့် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့ပေ၏။

အဆုံးတွင်တော့ ထိုလူများအားလုံးက လက်နက်ချခဲ့ကြသည်။ မလိုလားသော်လည်း ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ကြလေသည်။

သေသည့်တိုင်အောင် လက်နက်ချရန် ငြင်းဆန်သူ တစ်ဦးမှလွဲ၍ သူသည် အဆုံးတွင် ချင်လော့၏ ရုပ်သေးရုပ်အဖြစ် သန့်စင်ခံလိုက်ရပေ၏။

ကျန်းလျန်ဖိန်သည် ချင်ဖန်၏ လူတစ်ယောက် ဖြစ်လေသည်။

ဖန်ချန်ယဲ့သည် ချန်ဖျင်မင်းသား၏ လူ ဖြစ်ပေ၏။

ဒုတပ်မှူးများကြားတွင် တတိယမင်းသား၏ လူများ၊ ချောင်မိသားစု၏ အဖွဲ့ဝင်များနှင့် ပထမမင်းသား၏ လူတစ်ယောက်ပင် ရှိနေခဲ့လေသည်။

စစ်သူကြီး ကျန်းတို၏ လက်အောက်ရှိ သူတော်စင်အဆင့် ဒုတပ်မှူးမှာ ဒုတိယမင်းသား၏ လူများထဲမှ တစ်ယောက် ဖြစ်နေခဲ့ပေ၏။

ထိုအထဲတွင် ကောင်းကင်တာအိုမဟာမိတ်အဖွဲ့၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး၊ သစ္စာဖောက်တစ်ဦးလည်း ပါဝင်နေသေးလေသည်။

ဤသည်မှာ လုံးဝ အဓိပ္ပာယ်မဲ့လွန်းလှပေ၏။

ချင်လော့သည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကုလားထိုင်ပေါ်၌ ထိုင်နေပြီး ဖန်ချန်ယဲ့ကမူ ချင်လော့၏ ခြေရင်းတွင် ဒူးထောက်နေကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထိန်းမရအောင် တုန်ယင်နေခဲ့လေသည်။

သူက ချင်လော့၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်တွေ့ထားပြီးဖြစ်ရာ အရင်က လုပ်ရပ်များသည် သေလမ်းရှာနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားပေ၏။

သူ မသေသေးခြင်းကပင် ယခုအခါ အလွန် ကံကောင်းသည်ဟု ယူဆနိုင်လေသည်။

"ချန်ဖျင်မင်းသားက ငါ့ကို သတ်ဖို့ မင်းကို သတ်ခိုင်းတာလား"

ချင်လော့က တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်ရာ ဖန်ချန်ယဲ့ ချက်ချင်း တုန်လှုပ်သွားခဲ့၏။

"မဟုတ်ပါဘူး... မဟုတ်ပါဘူး... အဲဒီလို မဟုတ်ပါဘူး... ချန်ဖျင်မင်းသားက ကျွန်တော့်ကို အရှင်မင်းသားအတွက် ပြဿနာတချို့ ဖန်တီးပေးဖို့ နည်းလမ်းရှာခိုင်းရုံပါ... တကယ်လို့ အခွင့်အရေးရှိရင် သတင်းအချက်အလက်တချို့ သုံးပြီး အရှင်မင်းသားကို အပြင်ထွက်လာအောင် လှည့်စားဖို့ပါ"

"ဒါဆို မင်းက ငါ့ကို သတ်ချင်နေတုန်းပဲပေါ့"

ချင်လော့၏ စကားများက ဖန်ချန်ယဲ့ကို ချွေးပျံသွားစေခဲ့သည်။

"သူ... သူ မလုပ်ရဲလောက်ပါဘူး"

သူက တုန်ယင်စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။

"မလုပ်ရဲဘူး ဟုတ်လား... ဘယ်လောက်တောင် ရယ်စရာကောင်းလိုက်လဲ... သူ့မြေးက မိန်းမတစ်ယောက်အတွက် မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ စစ်သူကြီးမိသားစု တစ်ခုလုံးကိုတောင် သုတ်သင်ရဲသေးတာပဲ... ပြီးတော့ သူ့သားကလည်း ငါ့ကို ပေါ်ပေါ်တင်တင် စော်ကားရဲသေးတယ်... အဲဒီ အဘိုးကြီးက ဘာကို မလုပ်ရဲတာ ရှိဦးမှာလဲ"

"သူ့ကို အခွင့်အရေးတစ်ခုသာ ပေးလိုက်... သူက ဧကရာဇ်ကိုတောင် သတ်ရဲမှာပဲ"

'ဘန်း!'

ဖန်ချန်ယဲ့က မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်ကျသွားပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ စက္ကူတစ်ရွက်ကဲ့သို့ ဖြူလျော့သွားခဲ့လေသည်။

သို့သော် သူက စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ညည်းညူလိုက်၏။

"နင်မင်ကျိုး မင်းကို စော်ကားနေတာ မဟုတ်ပါဘူး... ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒါက ဝိညာဉ်တစ်သောင်းအလံ ဖြစ်နေလို့လေ"

"သူက ငါ့ကို သတ်ချင်တယ်... ဒါကြောင့် ငါ သူ့ကို သွားသတ်မယ်... အဲဒါက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တယ် မဟုတ်ဘူးလား"

ချင်လော့က မေးမြန်းလိုက်ရာ ဖန်ချန်ယဲ့က ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"ဒါဆို ကျွန်တော် သူ့ကို အပြင်ထွက်လာအောင် လှည့်စားပေးရမလား"

ဖန်ချန်ယဲ့က တက်ကြွစွာ အကြံပြုလိုက်၏။

"လှည့်စားမယ် ဟုတ်လား... ဘာလို့ လှည့်စားရမှာလဲ"

"ခွန်အား မရှိတဲ့သူတွေကပဲ လှည့်စားတာတွေကို အားကိုးကြတာလေ... ခွန်အားကြီးတဲ့ သူတွေက အဲဒါကို မလိုအပ်ဘူး... ဘာလို့လဲဆိုတော့ တတ်နိုင်ရင် အကုန်လုံးကို ဖိနှိပ်ပစ်လိုက်ရုံပဲလေ"

ချင်လော့၏ စကားများက မာနထောင်လွှားသော အာဏာစက် အငွေ့အသက်ကို ထုတ်ဖော်ပြသနေပြီး ဖန်ချန်ယဲ့ကို အလွန် ကြောက်ရွံ့ရိုသေသွားစေခဲ့ပေသည်။

စစ်တပ်ကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်ပြီးနောက် ချင်လော့က သူ၏ ရုပ်သေးရုပ်များကို ခေါ်ယူကာ ထိုက်ရွှီမြို့ကို အခြေခံ၍ ထိုက်ရွှီးခံတပ်ကို စတင် တည်ဆောက်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်၏။

သဘာဝကျကျပင် ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်နယ်မြေသည်လည်း အားဖြည့်မှု လိုအပ်ပေသည်။ အထူးသဖြင့် ချင်လော့က မီးဝိညာဉ်သွေးကြော တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

'ဘုန်း!'

ပြင်းထန်သော မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး မီးဝိညာဉ်သွေးကြော တစ်ခုက ကောင်းကင်ထက်မှ ကျဆင်းလာခဲ့၏။

စုန့်ရီထျန်းနှင့် တန်ဆေးဂိုဏ်း၊ နတ်လက်နက်တောင်ကြားမှ လီထန်နှင့် အခြားသူများအားလုံးမှာ အလွန် အံ့အားသင့်သွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားခဲ့ကြလေသည်။

"မီး... မီးဝိညာဉ်သွေးကြော... ဘုရားရေ... ဒါက မီးဝိညာဉ်သွေးကြောပဲ"

"ဒီဝိညာဉ်သွေးကြောနဲ့ဆိုရင် ဒီနေရာက ငါတို့ နတ်လက်နက်တောင်ကြားရဲ့ လက်နက်သန့်စင်ခြင်း မြင့်မြတ်နယ်မြေ ဖြစ်လာနိုင်တယ်"

သို့သော် အကုန်မဟုတ်သေးချေ။ ချင်လော့က မီးဝိညာဉ်ပုလဲ တစ်လုံးကိုပါ ထုတ်ယူလိုက်သေး၏။

"မီးဝိညာဉ်ပုလဲနဲ့ဆိုရင် ဒီဓားကို သန့်စင်ဖို့ မင်း ကူညီပေးနိုင်မလား"

ချင်လော့က သူ၏ လက်ထဲရှိ ရွှမ်ထျန်းဓားကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ စုန့်ရီထျန်း၏ မျက်လုံးများ အံ့အားသင့်မှုကြောင့် ချက်ချင်း ပြူးကျယ်သွားစေခဲ့ပေသည်။

အဆင့်မြင့်သူတော်စင်အဆင့်...

သူ၏ နတ်လက်နက်တောင်ကြားမှ ရှေ့ဆောင်များပင် မည်သည့်အခါကမျှ မဖန်တီးဖူးသော ထိပ်တန်းအဆင့် သူတော်စင်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

"ရပါတယ်... ကျွန်တော် သေချာပေါက် လုပ်နိုင်ပါတယ်"

စုန့်ရီထျန်း စကားမဆုံးမီမှာပင် ဖန်ချင်းက ဖြတ်ပြောလိုက်၏။

"ငါ့ကို ပေးလိုက်... မီးဝိညာဉ်ပုလဲကို ဓားထဲ ပေါင်းစပ်ဖို့ ငါ ကူညီပေးနိုင်တယ်... ပြီးတော့ အဲဒါက အလဟဿ ဖြစ်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး"

"တကယ်လို့ ငါ မမှားဘူးဆိုရင် ထိုဓားထဲမှာ ကောင်းကင်ဘုံကိုးလွှာသံမဏိအဆီအနှစ်တွေ ပါဝင်နေတယ်"

ဖန်ချင်း ဤစကားကို ပြောလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စုန့်ရီထျန်းလည်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

အတွင်းထဲတွင် ကောင်းကင်ဘုံကိုးလွှာသံမဏိအဆီအနှစ် အမှန်တကယ် ပါဝင်နေသည်လား။

ကောင်းကင်ဘုံကိုးလွှာလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သံမဏိထက် အဆတစ်ရာ၊ အဆတစ်ထောင် ပို၍ အဖိုးတန်လေသည်။

"ကောင်းပြီလေ"

ချင်လော့က ဖန်ချင်းဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြုံးရင်း ပြောဆိုလိုက်၏။

"ငါ့ရဲ့ ဓားဝိညာဉ်လေး... ဓားထဲကို မြန်မြန် ဝင်လိုက်တော့"

ဖန်ချင်းက မျက်လုံးလှန်လိုက်ပြီး မီးဝိညာဉ်ပုလဲကို ကိုင်ဆောင်ကာ ချင်လော့ထံမှ ရွှမ်ထျန်းဓားကို တောင်းယူရန် လက်ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။

ရွှမ်ထျန်းဓားကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ပြီးနောက် ဝှစ်ခနဲ အသံနှင့်အတူ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ရွှမ်ထျန်းဓားထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားပြီး သူမကို ထည့်သွင်းရန် အတွင်း၌ နေရာလွတ်တစ်ခု ဖွင့်လှစ်လိုက်၏။

"ကောင်းပြီ... ငါ ဒီဓားကို သန့်စင်တော့မယ်... တကယ်လို့ မင်းမှာ ဘာမှ အရေးမကြီးဘူးဆိုရင် ငါ့ကို မခေါ်နဲ့"

ဖန်ချင်း၏ အသံက အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

စုန့်ရီထျန်းမှာ အနည်းငယ် နှမြောသွားသလို ခံစားလိုက်ရ၏။

သူက အဆင့်မြင့်သူတော်စင်လက်နက်ကို ဖန်တီးသည့် နည်းစနစ်များကို လေ့လာခွင့်ရရန် အခွင့်အရေးတစ်ခု ရရှိခဲ့သော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူက လုယူချင်သော်လည်း မရနိုင်ခဲ့ချေ။

"ကောင်းပြီ... သွားပြီး လက်နက်တွေ ပိုများများ သန့်စင်ကြတာပေါ့"

စစ်ပွဲက စတင်တော့မည်ဖြစ်ရာ သဘာဝကျကျ လက်နက်များနှင့် ဆေးလုံးများ အမြောက်အမြား သုံးစွဲရမည် ဖြစ်လေသည်။

နတ်လက်နက်တောင်ကြားနှင့် တန်ဆေးဂိုဏ်းတို့က ကြီးလေးသော တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ရမည် ဖြစ်ပေ၏။

ထို့နောက် ချင်လော့က မိုးကြိုးစစ်ပွဲပုဆိန်ကို ထုတ်ယူကာ စစ်သူကြီး ကျန်းတိုအား ချီးမြှင့်လိုက်ရာ သူက အထူးပင် အံ့အားသင့်သွားခဲ့လေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရှင်မင်းသား... အရှင်မင်းသားအတွက် ရန်သူတွေ အကုန်လုံးကို သုတ်သင်ဖို့ ဒီပုဆိန်ကို ကျွန်တော် သေချာပေါက် အသုံးပြုပါ့မယ်"

"ယဲ့လန်၊ အဘိုး... ငါတို့ အရင်ဆုံး ချန်ဖျင်မင်းသားကို သွားရှာပြီး သစ္စာဖောက်ကို ဖြေရှင်းကြတာပေါ့... ပြီးမှ လီရှောင်ကို သွားရှာမယ်"

"ကောင်းပြီလေ"

သဘာဝကျကျ လူအုပ်စုက မည်သည့် ကန့်ကွက်မှုမျှ မရှိခဲ့ကြချေ။

"လီရှောင်... မင်း နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်လောက် တောင့်ခံနိုင်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်ပါတယ်"

ချင်လော့က အဝေးသို့ ကြည့်ကာ သူ့ဘာသာ တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်၏။

ကျယ်ပြောလှသော သဲကန္တာရထဲတွင် ပိန်လှီသော ပုံရိပ်တစ်ခုက မြေပြင်ပေါ်၌ ထိုင်နေပြီး သူ၏ ဘေးတွင် ဧရာမပုဆိန်ကြီး တစ်လက် ရှိနေလေသည်။

သူ့ဘေးရှိ လူအုပ်စုကို ကြည့်ကာ သူက နတ်ပူးနေသကဲ့သို့ ပြောဆိုလိုက်၏။

"အကြီးအကဲ... ရှန်ချင်းယန်... အဲဒါကို ကျွန်တော် တကယ် မလုပ်ခဲ့ပါဘူး"

"ကျွန်တော် ချန်ယီကိုလည်း မသတ်ခဲ့ပါဘူး... လုယွင်ဖေးနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ ကျွန်တော် သူ့ကိုတောင် မသိပါဘူး... သူ့ကို ဘယ်သူ သတ်သွားလဲဆိုတာ ဘယ်သူက သိမှာလဲ"

"မင်းတို့ ကျွန်တော့်ကို ယုံကြည်ပေးရမယ်"

လူအနည်းငယ်က လီရှောင်ကို ကူကယ်ရာမဲ့စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး အကြီးအကဲတစ်ဦးက ပြောဆိုလိုက်၏။

"ငါတို့လည်း ဉာဏ်အလင်းပွင့်လက်ဖက်ရည်ကို သောက်ခဲ့တာပဲ... မင်း ဝန်ခံလိုက်ရင်ကော ဘာဖြစ်လဲ... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မဟာနတ်ဆိုးဂိုဏ်းက ပျောက်ကွယ်သွားပြီပဲ... ငါတို့ လူအနည်းငယ်ပဲ ကျန်တော့တာ"

"မင်းက ငါတို့ မဟာနတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်ပဲ... မင်းကို ငါတို့က သတ်မယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား"

"ကျွန်တော် မလုပ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စတွေကို ကျွန်တော် ဝန်မခံဘူး... ကျွန်တော် လီရှောင်က တစ်နေ့နေ့ကျရင် တရားမျှတမှုအတွက် သေချာပေါက် တောင်းဆိုမယ်လို့ ကျိန်ဆိုတယ်... ကျွန်တော့်ကို စွပ်စွဲတဲ့သူတွေ အားလုံး ဆိုးဆိုးရွားရွား သေရမယ်"

လီရှောင်က အံကြိတ်ပြီး ပြောဆိုလိုက်သော်လည်း အခြားသူများက သူ့ကို တစ်ချက်သာ ကြည့်လိုက်ပြီး သိပ်ဂရုမစိုက်ကြချေ။

အရေးကြီးသလား ဆိုပါက အရေးမကြီး‌ပေ။

သူတို့ အကုန်လုံး သေလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီပဲ... အမှန်တရားကို ဘယ်သူက ဂရုစိုက်နေမှာလဲ။

သူတို့နှင့် မဝေးလှသော နေရာတွင် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားနေပြီး တိုက်ပွဲ၏ တစ်ဖက်တွင် ချင်လော့၏ အသိအကျွမ်းဖြစ်သော ယဲ့လင်းရွှမ် ရှိနေလေသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ လီမိုက တိတ်တဆိတ် နောက်သို့ ဆုတ်သွားခဲ့၏။

သူက ဤနေရာတွင် သူလျှိုတစ်ယောက်အနေဖြင့်သာ ရှိနေခြင်းဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်တာအိုမဟာမိတ်အဖွဲ့အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးရန် မဟုတ်ချေ။

အထူးသဖြင့် တစ်ဖက်လူက အသာစီးရနေချိန်တွင် ဖြစ်လေသည်။

သူတို့က အကူအညီများ စေလွှတ်ခဲ့ပြီး ယခုအခါ သူတို့ဘက်တွင် သူတော်စင်အဆင့် တန်ခိုးရှင် ဆယ့်ရှစ်ပါးနှင့် သူတော်စင်ဘုရင် သုံးပါး ရှိနေပေသည်။

သို့သော် ယဲ့လင်းရွှမ်၏ ဘေးတွင် သူတော်စင်ဘုရင် ငါးပါး ရှိနေခဲ့၏။

"ယဲ့သူတော်စင်မလေး... ငါတို့ သခင်လေးက အရမ်း ရိုးသားပါတယ်... နတ်ဆိုးဂိုဏ်းကို ပြန်လည်ရယူဖို့ သူ ကူညီပေးပါလိမ့်မယ်... မင်းရဲ့ ကတိကို မင်း တည်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ယဲ့လင်းရွှမ်၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"ဟွန့်... ငါ့ရဲ့ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်နေတဲ့ အင်အားစုတွေကို သုတ်သင်ပြီး ကလဲ့စားချေဖို့ မင်းတို့ ကူညီပေးတဲ့အထိ ငါတို့ စောင့်ရဦးမယ်"

ယဲ့လင်းရွှမ်က အေးစက်စွာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်၏။

"မင်း သဘောပါပဲ... သူတို့ကို သုတ်သင်ပစ်တာက ကိစ္စသေးသေးလေးပါ"

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသမီးက ရယ်မောလိုက်ပြီး ကောင်းကင်တာအိုမဟာမိတ်အဖွဲ့မှ လူများကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ကြမ်းကြုတ်သော အပြုံးတစ်ခု ကွေးတက်သွားခဲ့ပေသည်။

"သူတို့ အကုန်လုံးကို သတ်လိုက်... တစ်ယောက်မှ အရှင်မထားနဲ့"

'ဘုန်း!' 'ဘုန်း!' 'ဘုန်း!' ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ချီစွမ်းအင်များ မြင့်တက်လာပြီး အသာစီးရမှုက ယဲ့လင်းရွှမ်ဘက်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့လေသည်။

လီမိုက အပြတ်သားဆုံးဖြစ်ပြီး တစ်စက္ကန့်မျှပင် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ လှည့်ကာ ထွက်ပြေးသွားခဲ့၏။

ဦးတည်ရာကို ကြည့်ရလျှင် သူတို့က လီရှောင်နှင့် အခြားသူများဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ဦးတည်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ချင်လော့သည် သူ၏ လူများကို ချန်ဖျင်မင်းသားစံအိမ်၏ အပြင်ဘက်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

သူ၏ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်မှုနှင့်အတူ လူသားဧကရာဇ်အလံအတွင်းရှိ ကြွင်းကျန်ရစ်သော ဝိညာဉ်က ဟွင်ယွဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့၏။

"သွား... အလုပ်သွားလုပ်တော့"

ဟွင်ယွဲ့သည် လွတ်ဟာနေသော အကြည့်ဖြင့် ရှေ့သို့ တက်လှမ်းသွားပြီး ချန်ဖျင်မင်းသားစံအိမ်၏ အထက်တွင် ဆင်းသက်လိုက်ရာ သူမ၏ အေးစက်သော အသံက မြို့တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့ပေသည်။

"ဟားဟားဟား"

"ချန်ဖျင်မင်းသားစံအိမ်လေးက ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ခန်းမကို ဆန့်ကျင်ရဲတယ်ပေါ့"

"ငါက ဝိညာဉ်ခန်းမရဲ့ အကြီးအကဲ ဟွင်ယွဲ့ပဲ... ဒီနေ့ ချန်ဖျင်မင်းသားစံအိမ်ကို ဖျက်ဆီးဖို့ ခန်းမသခင်ရဲ့ အမိန့်နဲ့ ငါ ရောက်လာခဲ့တာ"

"နင်တင့်ဖန်!... ထွက်လာပြီး သေခြင်းတရားကို ရင်ဆိုင်လိုက်စမ်း!"