အခန်း ၁၅၇

အခန်း (၁၅၇) ချူဖုန်း လက်နက်ချခြင်း၊ တွမ့်မုလင်က အမှောင်ကို စွန့်ခွာပြီး အလင်းဘက်သို့ ကူးပြောင်းခြင်း

မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးတပ်မ၏ စခန်းအတွင်း၌ ချင်ကျင်းသည် ချင်လော့နှင့် ပက်သက်သည့် ထောက်လှမ်းရေးသတင်းကို လက်ခံရရှိခဲ့ပြီး သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လေးနက်သော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

" ဒီရိုင်းစိုင်းတဲ့ ကလေးက တိုတောင်းတဲ့ အချိန်လေးအတွင်းမှာ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့အထိ ကြီးထွားလာလိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး"

"ငါ သူနဲ့ ပြန်လည်သင့်မြတ်ဖို့ ကြိုးစားသင့်လား"

လင်းရွှမ် မသေဆုံးမီကဆိုလျှင် ချင်ကျင်းက ချင်လော့ကို အလွန် မုန်းတီးခဲ့ပြီး ချင်လော့က သူမကို မျက်နှာမပေးသည့်အတွက်၊ သူမ၏ သူငယ်ချင်းကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့်အတွက် ချင်လော့ကို အလွန် မုန်းတီးခဲ့ပေသည်။

သို့သော် ယခုအခါ ထိုအမုန်းတရားများ မှေးမှိန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး သူမက ချင်လော့ကို ရန်သူတစ်ဦးအဖြစ်သာ မြင်တော့လေသည်။

ငါးနှစ်ကြာပြီးနောက် အကယ်၍ ချင်လော့သာ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ အကျဉ်းထောင်ထဲမှ ထွက်မလာခဲ့လျှင် ချင်ကျင်းက သူ့အကြောင်းကို မေ့လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဟု ခံစားခဲ့ရပေ၏။

ယခု ချင်လော့က ဤမျှ ကြီးမားသော ပြဿနာတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး သူ့ကို ကျောထောက်နောက်ခံပေးမည့် မဟာသူတော်စင်အဆင့်ရှိ တန်ခိုးရှင် နှစ်ယောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ချင်လော့နှင့် သူမ၏ ဆက်ဆံရေး မည်မျှ တင်းမာသွားခဲ့သည်ကို သူမ နောင်တရမိခဲ့လေသည်။

သူမ ဆုံးဖြတ်ချက် မချနိုင်မီမှာပင် အရပ်ရှည်သော ပုံရိပ်တစ်ခုက သူမ၏ တဲအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့၏။

"မင်းသမီး... အရှင်မင်းသမီးက နည်းနည်း အခက်တွေ့နေတာလား"

ဝင်လာသူမှာ ဖြူဝင်းသော အသားအရည်ရှိပြီး လူတိုင်းကို နွေဦးလေပြေကဲ့သို့ ခံစားရစေသော အပြုံးတစ်ခုကို အမြဲတမ်း ဆင်မြန်းထားသည့် ဖန်အန်းနှင့်တူသော လူချောလေး တစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။

သူ၏ အသံကို ကြားချိန်၌ ချင်ကျင်း၏ မျက်မှောင်ကြုတ်မှုက အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့ပေ၏။

"ဝမ်းကွဲအစ်ကို... ဘာမှ ကြီးကြီးမားမား မဟုတ်ပါဘူး... ကိစ္စသေးသေးလေး နည်းနည်းပါ"

ချင်ကျင်းက ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

အမျိုးသားက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်၏။

"မင်းကို မျက်မှောင်ကြုတ်သွားစေတဲ့ ကိစ္စက သေးငယ်တဲ့ ကိစ္စတော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး... ငါ့ကို ပြောပြပါ... မင်းရဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ပေါ့ပါးသွားအောင် ငါ ကူညီပေးနိုင်မလား ဆိုတာ ကြည့်ရအောင်"

ချင်ကျင်းက တစ်ခဏမျှ တွန့်ဆုတ်နေခဲ့သော်လည်း အခြေအနေကို အသေးစိတ် ရှင်းပြရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

နားထောင်ပြီးနောက် အမျိုးသားက နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တွေးတောသွားခဲ့၏။ တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူက ချင်ကျင်းကို ပြောဆိုလိုက်သည်။ "မင်းမှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူးလို့ ငါ ထင်တယ်"

"မင်းနဲ့ ချင်လော့က မောင်နှမတွေ ဖြစ်ရင်တောင်မှ မင်းတို့ရဲ့ ရန်လိုနေတဲ့ ဆက်ဆံရေးက ပြောင်းလဲသွားမှာ မဟုတ်ဘူး... မင်းက ချင်လော့ကို အကြိမ်ကြိမ် ပစ်မှတ်ထားခဲ့ဖူးတယ်... ပြီးတော့ ငါလည်း သူ့အကြောင်း လေ့လာထားပါတယ်"

"မာနကြီးတယ်... ဘဝင်မြင့်တယ်... ပြီးတော့ လုံးဝ အရူးတစ်ယောက်ပဲ... အထူးသဖြင့် သူက အသေးအဖွဲ ရန်ငြိုးလေးတွေကိုတောင် ကလဲ့စားချေတတ်တဲ့သူမျိုးပဲ"

"တကယ်လို့ သူက အခွင့်အရေး ရမယ်ဆိုရင် မင်းကို တိုက်ခိုက်လိမ့်မယ်... ပြီးရင် မင်းက ထာဝရ ဒုက္ခရောက်သွားနိုင်တယ်"

"ဒါကြောင့် ငါတို့က အရင်ဆုံး တိုက်ခိုက်ရမယ်... မဟုတ်ရင် ငါတို့က နောက်ကျသွားလိမ့်မယ်"

"ချင်လော့ အင်အားမကြီးတုန်းမှာ သူ့ကို စောစောစီးစီး တိုက်ခိုက်ပြီး မြေမှုန့်ဖြစ်အောင် လုပ်ရမယ်"

"ငါ့ရဲ့ ဖန်မိသားစုက ချင်လော့ကို ဖြုတ်ချဖို့ မင်းကို ကူညီပေးနိုင်တယ်"

"ဒါပေမဲ့…"

ချင်ကျင်းက တုံ့ဆိုင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"တကယ်လို့ ခမည်းတော်က ဝင်စွက်ဖက်ရင်ကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

ဖန်ရှောက်ပင်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"ဝမ်းကွဲညီမလေး... တကယ့်ကို ပုန်ကန်တဲ့ စကားတစ်ခု ပြောရရင် အခု အရှင်မင်းကြီးက ပုံမှန်ပဲလို့ မင်း ထင်နေတာလား"

"မဟာချင်အင်ပါယာက ဒီလို အခြေအနေမျိုးကို ရင်ဆိုင်နေရတာ... အရှင်မင်းကြီးက ဝင်စွက်ဖက်ဖို့ ငြင်းဆန်ရုံတင်မကဘဲ ဘယ်သူမှ လာမနှောင့်ယှက်ဖို့ တားမြစ်ပြီး တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံဖို့တောင် ထပ်ကြေညာလိုက်သေးတယ်"

"ငါတို့ရဲ့ မဟာချင်အင်ပါယာက အခု ပြည်တွင်းပြည်ပ ပြဿနာတွေကို ရင်ဆိုင်နေရတာ... ပုံမှန်ပဲလို့ မင်း ထင်နေတာလား"

"ဒီဖရိုဖရဲခေတ်ကြီးက မင်းအတွက်လည်း အခွင့်အရေးတစ်ခုပဲ... တကယ်လို့ မင်းက မင်းသားတွေ အားလုံးကို ကျော်လွန်ပြီး ခိုင်မာစွာ ရပ်တည်နိုင်မယ်ဆိုရင် အနာဂတ်မှာ အဲဒီရာထူးက မင်းအတွက် မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး"

"တကယ်လို့ မင်းက ကိုယ့်အတွက် မလုပ်ရင် ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးက မင်းကို အပြစ်ပေးလိမ့်မယ်... ဝမ်းကွဲညီမလေး... တခြားတိုက်ကြီး တစ်ခုမှာ မဟာချန်အင်ပါယာကို ဧကရီတစ်ယောက်က အုပ်ချုပ်နေတယ်ဆိုတာ မင်း သိရဲ့လား"

"ငါ့ရဲ့ အဘိုးက မင်းကို ထောက်ခံပြီး တောင်ပိုင်းကာကွယ်ရေးတပ်မတော်က စစ်သား တစ်သန်းက မင်းကို ကျောထောက်နောက်ခံ ပေးထားမယ်ဆိုရင် ဝမ်းကွဲညီမလေး... မဟာချင်အင်ပါယာထဲမှာ မင်းရဲ့ အသံက အဆုံးအဖြတ် ဖြစ်လာမှာပဲ"

အဆိုပါစကားများက ချင်ကျင်း၏ နှလုံးသားကို ခုန်သွားစေခဲ့ပေသည်။

သူမက ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်၏။

"ကောင်းပြီလေ... ဒါဆို ချင်လော့ကို တိုက်ခိုက်ပြီး သူ့ကို ထာဝရ ဒုက္ခရောက်သွားအောင် လုပ်ကြစို့"

"မှန်တယ်... စိတ်မပူပါနဲ့... ငါ သူ့ကို ကိုယ်တိုင် ဂရုစိုက်ပေးလိုက်မယ်"

ဖန်ရှောက်ပင်က စကားပြောနေစဉ် သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ထူးဆန်းသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့လေသည်။

သူက သူ့ဘာသာ တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

" ချင်လော့က တိုတောင်းတဲ့ အချိန်လေးအတွင်းမှာ ဒီအဆင့်အထိ အင်အားကြီးလာခဲ့တယ်... သူ့မှာ အလွန်ကောင်းမွန်တဲ့ ကံကြမ္မာ ရှိရမယ်... သူက ကံကြမ္မာသားတော် ဖြစ်နိုင်တယ်"

"ဖြစ်နိုင်တာက ငါလည်း သူ့ဆီကနေ ကံကြမ္မာတန်ဖိုး အများကြီး ရနိုင်တယ်"

"ကျွတ်ကျွတ်" ဖန်ရှောက်ပင်က သူ့ရှေ့ရှိ ချင်ကျင်းကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ရမ္မက် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့၏။

"စိတ်မပူပါနဲ့ မင်းရဲ့ ဝမ်းကွဲအစ်ကို... ငါ မင်းကို အစောကြီးမဟုတ်ရင်တောင် တစ်ချိန်ချိန်ကျရင် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ လက်ခံမှာပါ... မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ယူလိုက်တဲ့အတွက် လျော်ကြေးအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ပါ"

"ကျွတ်ကျွတ်... လင်းလုံရေခဲနှလုံးသားတဲ့... ဒါပေမဲ့ ရေခဲနဲ့ မီးကမ္ဘာထဲကို သူမ ရောက်သွားမလား ဆိုတာတော့ ငါ သိချင်သေးတယ်"

ချင်ကျင်း၏ အကြည့်ကို သတိပြုမိသွားပြီးနောက် သူ ချက်ချင်း ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားခဲ့လေသည်။

"ဝမ်းကွဲညီမလေး... မင်းရဲ့ စခန်းက ချူဖုန်းကို အသုံးချလို့ ရနိုင်တယ်လို့ ငါ ထင်တယ်"

"တန်တျန် မရှိတဲ့ ထိုကောင်လေးလား"

ချင်ကျင်းက တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် မေးမြန်းလိုက်၏။

"မှန်တယ်... သူပဲ... သူ့ကို ကမ္ဘာပေါ်မှာ အစွမ်းအထက်ဆုံး ပါရမီရှင်တွေထဲက တစ်ယောက်လို့ ငါ ခေါ်နိုင်တယ်... တကယ်လို့ သေချာ အသုံးချနိုင်ရင် သူက ငါတို့ လက်ထဲက ထက်မြက်တဲ့ ဓားတစ်လက် ဖြစ်လာနိုင်တယ်"

"ပြီးတော့ သူက နောင်တဓားချောက်ကမ်းပါးက မဟုတ်ဘူးလား... နောင်တဓားချောက်ကမ်းပါးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် တော်တော်များများကို သူ သိထားလောက်တယ်လို့ ငါ ထင်တယ်... အဲဒါက ချင်လော့ကို ဖြုတ်ချဖို့ ငါတို့ကို နည်းနည်း ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်"

"ကောင်းပြီလေ"

ချင်ကျင်းက လှည့်ကာ ညွှန်ကြားလိုက်၏။

"ချူဖုန်းကို ငါ့တဲထဲ လာခိုင်းလိုက်"

မကြာမီမှာပင် စစ်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ချူဖုန်း ဝင်ရောက်လာခဲ့လေသည်။ သူက အထူးပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပုံရပြီး အသက်သုံးဆယ်ကျော် ပိုအိုမင်းသွားကာ အဘိုးအိုတစ်ဦးနှင့် တူနေပေ၏။

"လက်အောက်ငယ်သား ချူဖုန်းက အရှင်မင်းသမီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

ချူဖုန်းက မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး အလွန် တည်ငြိမ်နေပုံရလေသည်။ ဤမျှ ကြာမြင့်သော အချိန်က ချူဖုန်း၏ မာနများကို ပြေပျောက်သွားစေရန် လုံလောက်ခဲ့ပြီး သူက မိမိကိုယ်ကိုယ် ကံကြမ္မာသားတော်အဖြစ် မာနထောင်လွှားစွာ မယူဆတော့ချေ။

"ချူဖုန်း... မင်းက နောင်တဓားချောက်ကမ်းပါးရဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ပဲ... နောင်တဓားချောက်ကမ်းပါးရဲ့ အခြေအနေအကြောင်း ငါတို့ကို ပြောပြပါ"

ချင်ကျင်းက ချူဖုန်းကို ငုံ့ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်၏။

"အမိန့်အတိုင်းပါ"

ချူဖုန်းက ညင်သာစွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။

"နောင်တဓားချောက်ကမ်းပါးမှာ ဖန်ချင်းအပြင် လျိုကျင်းကျင်းလည်း ရှိပါတယ်... သူတို့က သူတော်စင်ဘုရင် နှစ်ပါးပါ... အပြင်ဘက်မှာ ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ တစ်ယောက်တည်းသော သူက ယဲ့လန်ပဲ... သူမရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက မဟာသူတော်စင်အဆင့်ကို ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး သူမက ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့အတွက် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားက အလယ်အလတ်မဟာသူတော်စင်အဆင့်ရဲ့ အထက်ပိုင်းမှာ ရှိလောက်တယ်"

"အို... တကယ်လား"

ချင်ကျင်းက ထပ်မံမေးမြန်းလိုက်၏။

"ဒါဆို ယဲ့လန်က ချင်လော့ကို ဘာလို့ နာခံတယ်လို့ မင်း ထင်လဲ"

ချင်လော့၏ နာမည်ကို ထပ်မံ ကြားလိုက်ရချိန်၌ ချူဖုန်း၏ သတ်ဖြတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်ကလည်း ထိန်းမရအောင် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့လေသည်။

သူက အံကြိတ်ပြီး ပြောဆိုလိုက်၏။

"ယဲ့လန်နဲ့ တခြားသူတွေကို ဖိအားပေးဖို့ ချင်လော့က လှည့်ကွက်တွေ သုံးခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်... မိန်းမတစ်ယောက်အတွက် အပျိုစင်ဘဝက အရေးအကြီးဆုံးပဲ... ယဲ့လန်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက မြင့်မားပေမဲ့ သူမက အထိအတွေ့ မခံရသေးဘူး... ချင်လော့က ယဲ့လန်ကို ကူညီဖို့ ရအောင် ရွံစရာကောင်းတဲ့ နည်းလမ်းတွေကို သုံးခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်"

ဤနေရာတွင် ချူဖုန်းသည် သူ၏ နှလုံးသား သွေးထွက်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရပေသည်။

ထိုစီနီယာအစ်မများ၊ ဆရာများပင်လျှင် သူ၏အရာ ဖြစ်သင့်သော်လည်း...

ထိုလူများအကြောင်းကို သူ တွေးတောမိတိုင်း ချင်လော့ရှေ့တွင် သူတို့ ညင်သာစွာနှင့် နူးညံ့စွာ ဖျော်ဖြေနေကြသည့် မြင်ကွင်းများက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာလေ့ရှိလေသည်။

အမုန်းတရားများက ကောင်းကင်သို့ မြင့်တက်လာပြီး လူတိုင်းကို လှုပ်ရှားသွားစေခဲ့၏။

ချင်ကျင်း၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားပြီး သူမက သူ့ကို ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မင်း ချင်လော့ကို တကယ် မုန်းတာလား"

ချူဖုန်းက အံကြိတ်ပြီး ပြောဆိုလိုက်၏။

"သူ့အသားကို စားပြီး သူ့သွေးကို သောက်ချင်လောက်အောင်ကို မုန်းတယ်... တကယ်လို့ သူ့ကို မြေမှုန့်ဖြစ်အောင် ချေမှုန်းဖို့ အခွင့်အရေး ရမယ်ဆိုရင် အရာအားလုံးကို ပေးဆပ်ဖို့ ကျွန်တော် လိုလားတယ်"

"အဲဒီလိုလား"

"ဒါဆို မင်းကို ငါ အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးမယ်... ကောင်းကင်တာအို သစ္စာဆိုပြီး ငါ့ကို သစ္စာခံလိုက်... ငါက မင်းရဲ့ ဓားကို ပြန်ပေးနိုင်ပြီး ချင်လော့ကို ကလဲ့စားချေဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးမယ်"

ယခုအခါ ချူဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ သာမန်ဓားတစ်လက်သာ ရှိသော်လည်း သူက စစ်မြေပြင်တွင် အထူး ထင်ရှားနေခဲ့လေသည်။ အကယ်၍ သူ့ကို ယခင်က ရှိခဲ့သော နတ်ဓားကိုသာ ပေးအပ်မည်ဆိုပါက ချူဖုန်း၏ အနာဂတ်မှာ အကန့်အသတ်မဲ့ ဖြစ်သွားနိုင်ပေ၏။

တုံ့ဆိုင်းမှုများက ချူဖုန်း၏ စိတ်ထဲတွင် လှည့်ပတ်နေသော်လည်း ချင်လော့အပေါ် ထားရှိသော အမုန်းတရားက လွှမ်းမိုးသွားခဲ့လေသည်။

"ကောင်လေး... မင်း သေချာ စဉ်းစားတာ ပိုကောင်းမယ်... မင်းရဲ့ အနာဂတ်က အကန့်အသတ်မရှိဘူး... မင်းက ဘယ်လိုလုပ် ဒီအမျိုးသမီးရဲ့ စကတ်အောက်မှာ အစေခံ တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်မှာလဲ"

တွမ့်မုလင်၏ အသံက ချူဖုန်း၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး သတိပေးလိုက်၏။

ချူဖုန်းက သူ့ကို လျစ်လျူရှုကာ ကောင်းကင်တာအို သစ္စာဆိုလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော် ချူဖုန်းက အရှင်မင်းသမီး ချင်ကျင်းကို တစ်သက်လုံး သစ္စာရှိစွာ အမှုထမ်းပါ့မယ်လို့ ကောင်းကင်တာအို သစ္စာဆိုပါတယ်... တကယ်လို့ ဒီစကားကို ဖောက်ဖျက်ခဲ့ရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ဒီဘဝမှာ တစ်လက်မလေးတောင် တိုးတက်မှာ မဟုတ်ဘဲ ဆိုးဆိုးရွားရွား သေရပါစေ"

ကောင်းကင်တာအို သစ္စာဆိုခြင်းက ကြီးလေးပေသည်။ သေချာပေါက် အမှန်တကယ် ဖြစ်မလာနိုင်သော်လည်း အနာဂတ်တွင် တာအိုကို သက်သေပြခြင်းအပေါ် သေချာပေါက် သက်ရောက်မှု ရှိလေသည်။

"အသုံးမကျတဲ့ကောင်... အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရဲ့ ခြေရင်းမှာ ဒူးထောက်နေတယ်... ငါ တွမ့်မုလင်က မင်းကို အထင်သေးတယ်"

သူ၏ စိတ်ပျက်မှုများကို ဖွင့်ဟပြီးနောက် တွမ့်မုလင်က အရိပ်အယောင်မရှိဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပေ၏။

သူသာ ကြားနိုင်သော အသံဖြင့် သူက ပြောဆိုလိုက်သည်။

" ဒါက ငါ့အတွက်လည်း အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်... အမှောင်ဘက်ကနေ အလင်းဘက်ကို ကူးပြောင်းဖို့ အခွင့်အရေးပဲ"

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ငါတို့ထဲက တစ်ယောက်ပဲလေ"