အခန်း ၁၅၉

အခန်း (၁၅၉) ချေမှုန်းခြင်းနှင့် ဝိုင်းရံခြင်း၊ မင်းတို့မှာ ရွေးချယ်စရာ တစ်ခုပဲ ရှိတယ်

အလွန် အလျင်စလို ပြေးလာခဲ့သော်လည်း ခြေတစ်လှမ်း နောက်ကျသွားခဲ့ဆဲပင် ဖြစ်လေသည်။ အကယ်၍ ချင်လော့သာ ကြိုတင်၍ နီးကပ်စွာ မရောက်ရှိနေခဲ့လျှင် လီမိုသည် သူ၏ ကြွင်းကျန်ရစ်သော ဝိညာဉ် အပိုင်းအစလေး တစ်ခုကို ဖမ်းဆုပ်ထားရန်ပင် အခွင့်အရေး ရရှိခဲ့မည် မဟုတ်ချေ။

သူ့လူကို သတ်ရဲသူများ၊ သူ့မျက်စိရှေ့မှာတင် သူ့လူကို သတ်ရဲသူများ။

သူက အရာရှိများကိုသာ မီးရှို့ခွင့်ပြုပြီး သာမန်ပြည်သူများကို မီးအိမ်ထွန်းခွင့် မပြုသော ခရိုင်အရာရှိ တစ်ဦး ဖြစ်ပေ၏။

သူ့လူကို သတ်ရဲသူတိုင်းက သွေးဖြင့် ပေးဆပ်ရမည် ဖြစ်လေသည်။

"ဟားဟားဟား"

"တကယ်လို့ မင်းတို့ ထွက်ပြေးလို့မရဘူး၊ ငါ့ရှေ့မှာ ဒူးထောက်လိုက်စမ်း!"

ထိုပါယန်က ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်ရာ အားကောင်းသော အငွေ့အသက်တစ်ခုက လူတိုင်းဆီသို့ တိုက်ခတ်သွားခဲ့၏။

မဟာနတ်ဆိုးဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲ အနည်းငယ်မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်မကျသွားအောင် မနည်း ထိန်းထားရပေသည်။

အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ သူတို့က အလွန် အားနည်းလွန်းနေသောကြောင့်ပင်။

စုချန်ချန်၏ လက်ထဲရှိ ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးမြင့်မြတ်တူက မျက်စိကျိန်းမတတ် မိုးကြိုးအလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပနေပြီး သူတို့ကို တိုက်ရိုက် မကြည့်ရဲအောင် ဖြစ်သွားစေခဲ့လေသည်။

မျက်နှာဖုံးများ တပ်ဆင်ထားသော နင်တင့်ဖန်နှင့် ဟွင်ယွဲ့တို့က ရှေ့သို့ တက်လှမ်းလာကြရာ သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသမီး၏ နှလုံးသားကို အောက်ခြေအထိ ထိုးဆင်းသွားစေခဲ့၏။

မဟာသူတော်စင်များ... မဟာသူတော်စင်အဆင့်ရှိ တန်ခိုးရှင် ခြောက်ပါး ပေါ်လာပြီး သူတို့ ထွက်ပြေးနိုင်မည့် လမ်းကြောင်းများ အားလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်လေပြီ။

သူတို့ဘက်တွင် လူနှစ်ဆယ်နီးပါး ရှိသော်လည်း သူမ တစ်ဦးတည်းကသာ မဟာသူတော်စင်အဆင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေသည်။

ဤတိုက်ပွဲက သေချာပေါက် မသေချာမရေရာမှု မရှိသော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

အမျိုးသမီး၏ အမူအရာက ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။ သူမက မိမိကိုယ်ကိုယ် ကယ်တင်နိုင်သေးသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး ချင်လော့ဆီသို့ လှည့်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ နဝမမင်းသား... ငါတို့က ထန်မိသားစုကပါ"

ချင်လော့က အေးစက်စွာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်၏။

"မင်းက ထန်မိသားစုကပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ရှောင်မိသားစုကပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး... ငါ့လူကို သတ်ရဲတဲ့သူ ဘယ်သူမဆို ထွက်ပြေးလို့ မလွတ်နိုင်ဘူး"

'ဝှစ်!' ချင်လော့၏ အမိန့်ပေးမှုနှင့်အတူ ယဲ့လန်က အမျိုးသမီးဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ပြေးဝင်သွားပြီး လေဟာနယ်ကို ဓားတစ်ချက်ဖြင့် ဖောက်ထွင်းကာ သူမဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့လေသည်။

"အရမ်း အစွမ်းထက်တာပဲ"

အမျိုးသမီး၏ အမူအရာက အထူးပင် မှုန်ကုပ်သွားခဲ့၏။ သူမ၏ လက်ထဲတွင် ဒိုင်းလွှားတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ယဲ့လန်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခဲယဉ်းစွာ ကာကွယ်လိုက်သော်လည်း ယဲ့လန်၏ တိုက်ခိုက်မှုက သူမကို ဒဏ်ရာရသွားစေခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ယဲ့လန်က အသာစီးရသွားပြီးနောက် ဓားချီစွမ်းအင်များက ပို၍ပင် ပြင်းထန်လာပြီး သူမကို မည်သည့် အခွင့်အရေးမျှ မပေးတော့ချေ။

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသမီးက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ "မင်းတို့ဘာသာ ထွက်ပြေးပြီး သခင်လေးဆီ သတင်းပို့လိုက်ကြ"

အခြားသူများက သတင်းပို့ရန် အသံလွှင့်ကျောက်စိမ်းအဆောင်ကို အသုံးပြုလိုကြသော်လည်း နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထိုပါယန်၏ အနက်ရောင် မီးတောက်များက ထိုလူကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့၏။

နာကျင်စွာ ဟိန်းဟောက်သံက ကောင်းကင်တွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထိုလူမှာ ပြာအဖြစ် လောင်ကျွမ်းသွားခဲ့လေသည်။

အပြင်ဘက်မှ လွှမ်းခြုံထားသော စုချန်ချန်မှလွဲ၍ ကျန်သူများအားလုံးက ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားကြပေသည်။ မဟာသူတော်စင်အဆင့်ရှိ တန်ခိုးရှင်များက သူတို့ကို လုံးဝ ချေမှုန်းပစ်နေခဲ့၏။

"သူတော်စင်မလေး... ငါတို့ကော…"

နတ်ဆိုးဂိုဏ်းမှ အဖွဲ့ဝင်များက ယဲ့လင်းရွှမ်၏ ရှေ့တွင် စုရုံးလာပြီး မေးမြန်းလိုက်ကြလေသည်။

ယဲ့လင်းရွှမ်က ချင်လော့ကို လေးနက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ အစကနေ အဆုံးအထိ ချင်လော့က သူမကို တစ်ချက်လေးတောင် မကြည့်ခဲ့ချေ။ သူမက သက်ပြင်းချလိုက်၏။

သူမက အခွင့်အရေးတစ်ခုကို ယခုလေးတင် လက်လွတ်လိုက်ရပြီဖြစ်ကြောင်း သူမ သိရှိလိုက်လေသည်။

အကယ်၍ သူမက ယခုလေးတင် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို လှုပ်ရှားခိုင်းနိုင်ခဲ့ပါက ချင်လော့သည် ယခုအခါ သူမကို ကျေးဇူးကြွေး တင်နေပြီဖြစ်သော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့်...

"စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်ကြနဲ့"

ယဲ့လင်းရွှမ်က တိုးတိတ်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

ကျန်ရှိနေသော နတ်ဆိုးဂိုဏ်း အဖွဲ့ဝင်များက ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး ယဲ့လင်းရွှမ်၏ ဘေးတွင် ရပ်ကာ တိုက်ပွဲကို သတိထား၍ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြလေသည်။

မဟာနတ်ဆိုးဂိုဏ်းနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူတို့က တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြ၏။

"ငါတို့ ပြီးပြီ"

"ငါ ထွက်သွားလို့ မရတော့ဘူး"

"ထားလိုက်ပါတော့... ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ရုံပဲ... ငါတို့ ဆက်မတိုက်နိုင်တော့ပါဘူး"

အဘိုးအိုတစ်ဦးက မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး ကံကြမ္မာ၏ တရားစီရင်မှုကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့လေသည်။

လီရှောင်က သွားများကို တင်းကျပ်စွာ ကြိတ်ပြီး ချင်လော့ရှိရာ ဦးတည်ရာသို့ စိုက်ကြည့်နေခဲ့၏။

ချင်လော့ကို ထပ်မံတွေ့ရှိချိန်တွင် သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ အဆင့်အတန်း ကွာခြားချက်က ဤမျှ ကြီးမားနေလိမ့်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

မဟာသူတော်စင် ခြောက်ပါး တောင်မှ...

သူ လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ မဟာသူတော်စင် ခြောက်ပါး... ချင်လော့က မဟာသူတော်စင် ခြောက်ပါးကို တကယ်ပဲ အမိန့်ပေးနိုင်ခဲ့တာလား။

‘ဖြန်း…’

လီရှောင်က မိမိကိုယ်ကိုယ် ပါးရိုက်လိုက်၏။

"ငါ တစ်ဝက်တစ်ပျက် အိပ်မောကျနေတာ ဖြစ်ရမယ်... ဘယ်သူက မဟာသူတော်စင် ခြောက်ပါးကို အမိန့်ပေးနိုင်မှာလဲ... ဘာလို့လဲ... မဟာသူတော်စင်တွေမှာ ဂုဏ်သိက္ခာ မရှိဘူးလား"

မဟာနတ်ဆိုးဂိုဏ်းမှ အဖွဲ့ဝင် အနည်းငယ်က လီရှောင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး အကြီးအကဲတစ်ဦးက ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ရူးနေတာပဲ"

"ဒါက ပုံမှန်ပါပဲ... အခုချိန်ထိ တောင့်ခံထားနိုင်တာက ကြီးကျယ်နေပါပြီ"

တိုက်ပွဲက မြန်မြန် စတင်ခဲ့ပြီး မြန်မြန်ပဲ ပြီးဆုံးသွားခဲ့လေသည်။

မဟာသူတော်စင်အဆင့် တန်ခိုးရှင်များကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် အလွန် သာလွန်သော အရေအတွက် လိုအပ်ပေ၏။ တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သော်လည်း ချင်လော့၏ လက်အောက်တွင် မဟာသူတော်စင်များ အလွန် များပြားလွန်းနေလေသည်။

'ဘန်း!' သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသမီးက ယဲ့လန်၏ ဓားဖြင့် ခုတ်ချခံလိုက်ရပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားကာ ဝင်သက်ထက် ထွက်သက်က ပိုများနေကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။

'ဒေါက်!... ဒေါက်!... ဒေါက်!'

ခြေတစ်လှမ်းချင်းစီက သူမ၏ နှလုံးသားကို နင်းချေနေသကဲ့သို့ ခံစားရစေပြီး သူမကို သွေးတစ်လုတ် အန်ထုတ်သွားစေခဲ့၏။

သူမက သူမ၏ အကြည့်ကို ချင်လော့ဆီသို့ လှည့်လိုက်သည်။

"ချင်လော့... လက်အောက်ငယ်သား တစ်ယောက်အတွက် မင်းက ငါ့ရဲ့ ထန်မိသားစုကို စော်ကားရဲတယ်ပေါ့... ထန်မိသားစုက ဘာလဲဆိုတာ မင်း သိရဲ့လား... ပြီးတော့ ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ဘယ်လို အဆင့်အတန်းမျိုး ရှိနေလဲဆိုတာ မင်း သိရဲ့လား"

ချင်လော့က သူမကို ငုံ့ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ငါ တစ်ခုပဲ သိတယ်... မင်းက ငါ့လူတွေကို ပစ်မှတ်ထားပြီး ငါ့လူတွေကို သတ်ခဲ့တယ်"

"မင်း ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မင်းရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ဘယ်လို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အင်အားစုတွေ ရှိနေပါစေ... ငါ့လူကို သတ်တဲ့သူတိုင်းက အသက်နဲ့ ပြန်ပေးဆပ်ရမယ်"

"သူက သူတော်စင်အဆင့်ထဲက လက်အောက်ငယ်သား တစ်ယောက်မျှသာပဲလေ"

အမျိုးသမီးက သွားများကို တင်းကျပ်စွာ ကြိတ်ပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ဘယ်လောက်ပဲ မြင့်မြင့် နိမ့်နိမ့်... သူက ငါ့လူပဲ... ငါ့လူကို သတ်တာက ငါ့မျက်နှာကို ပါးရိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲ... တကယ်လို့ ငါက မင်းကို မသတ်ဘူးဆိုရင် အနာဂတ်မှာ ဘယ်သူက ငါ့အတွက် အမှန်တကယ် အမှုထမ်းမှာလဲ"

တာအိုနှလုံးသားနတ်ဆိုးမျိုးစေ့ကျင့်စဉ်မှလွဲ၍ သေခြင်းရှင်ခြင်းတံဆိပ်သည် တစ်ဖက်လူ၏ သေရေးရှင်ရေးကိုသာ ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး သူတို့၏ အတွေးများကို မထိန်းချုပ်နိုင် သို့မဟုတ် လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း မရှိချေ။

"ထန်မိသားစုက ဘယ်လို အင်အားစုမျိုးလဲ"

ချင်လော့က အမျိုးသမီးကို ငုံ့ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်၏။

အမျိုးသမီးက ချင်လော့ကို အေးစက်စွာ မော့ကြည့်ပြီး လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"ချင်လော့... မင်းက ထန်မိသားစု အကြောင်းတောင် မသိဘူးပဲ... ဟားဟားဟား!"

"မင်းက မဟာသူတော်စင် ခြောက်ပါးကို အမိန့်ပေးနိုင်ပြီး လျှို့ဝှက်ချက်တချို့ကို သိထားတယ်လို့ ငါ ထင်ထားခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ မမျှော်လင့်ဘဲ... ဟားဟား... မင်းက တကယ့်ကို ရေတွင်းထဲက ဖားတစ်ကောင်ပဲလို့ ငါ ပြောရမယ်"

"မင်း သိချင်တာလား... ဒါပေမဲ့ ငါ မင်းကို လုံးဝ မပြောပြဘူး... ငါ့ကို ယုံပါ... မင်းရဲ့ ဘဝလက်ကျန်ရက်တွေကို ကြောက်ရွံ့မှုတွေနဲ့ ဖြတ်သန်းရလိမ့်မယ်"

"ထန်မိသားစုရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုက မင်း စိတ်ကူးယဉ်နိုင်တာထက် ကျော်လွန်နေတယ်"

ချင်လော့က လက်ဝှေ့ယမ်းကာ သူမကို ဖြတ်ပြောလိုက်၏။

"ကောင်းပြီလေ... မင်းက မပြောချင်ဘူးဆိုတော့လည်း မပြောနဲ့ပေါ့"

လူသားဧကရာဇ်အလံ ပေါ်လာပြီး အမျိုးသမီးကို ဆွဲယူသွားခဲ့သည်။ သူမက အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လူသားဧကရာဇ်အလံအတွင်းသို့ ချက်ချင်း ဆွဲသွင်းခံလိုက်ရလေသည်။

ထို့နောက် ချင်လော့၏ အကြည့်က ယဲ့လင်းရွှမ်၊ လီရှောင်နှင့် အခြားသူများအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့၏။

"သခင်မလေးယဲ့... မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်"

ချင်လော့က ယဲ့လင်းရွှမ်ကို တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

ယဲ့လင်းရွှမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ချင်လော့ကို ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ငါတို့လည်း သူတို့ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံခဲ့ရတာပါ... ခုနက ဖြစ်သွားတာက…"

သူမက ရှင်းပြချင်သော်လည်း ချင်လော့က နားမထောင်ချင်ခဲ့ချေ။

"သခင်မလေးယဲ့... ဖြစ်ပြီးတာတွေက ဖြစ်ပြီးသွားပြီလေ... အများကြီး ပြောနေလည်း အဓိပ္ပာယ် မရှိပါဘူး"

"မင်းတို့ရဲ့ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းနဲ့ မဟာနတ်ဆိုးဂိုဏ်း နှစ်ခုစလုံးမှာ ကိုယ်ပိုင် အမွေအနှစ် ပစ္စည်းတွေ ရှိတယ်လို့ ငါ ကြားတယ်... ဒီပစ္စည်းတွေကို ငါ့ကို ပေးရင်ကော ဘယ်လိုလဲ"

စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် အခြားလူတိုင်းက သူ့အပေါ် သတိထားသော အမူအရာများကို ချက်ချင်း ပြသလိုက်ကြလေသည်။

ယဲ့လင်းရွှမ်၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။ သူမက ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး ရှေ့ထွက်လာကာ ချင်လော့ကို ကြည့်ပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ချင်လော့... မင်း ခုနက ပြောခဲ့တဲ့အတိုင်း အဲဒါက ငါတို့ရဲ့ သက်ဆိုင်ရာ ဂိုဏ်းတွေရဲ့ အမွေအနှစ် ပစ္စည်းတွေပဲ... အဲဒါတွေက ငါတို့ ကိုယ်ပိုင် ပစ္စည်းတွေလေ"

"ပြီးတော့ အမွေအနှစ်နယ်မြေထဲမှာ ဘယ်လို ဖွင့်ရမလဲ ဆိုတာကို ငါတို့ တစ်ယောက်စီပဲ သိကြတာ"

ချင်လော့က တည်ငြိမ်အေးဆေးသော ယဲ့လင်းရွှမ်ကို ကြည့်ကာ အရေးမပါသကဲ့သို့ ပြောဆိုလိုက်၏။

"အခု မင်းတို့ကို ငါ အခြေခံအားဖြင့် ကယ်တင်ပြီးပြီ... မင်းက ကျေးဇူးသိတတ်သင့်တယ်... မျက်နှာသာပေးဖို့အတွက် ငါ့ကို ကျေးဇူးကြွေးကို အသုံးချခွင့် မပေးသင့်ဘူး"

"အဲဒါကို ဘယ်လိုဖွင့်ရမလဲဆိုတာ မင်း သိတာ အရမ်း ကောင်းတာပဲ... ဒီအမွေအနှစ်နယ်မြေတွေကို ဖွင့်ဖို့ ငါ့ကို ကူညီပေးရင်ကော ဘယ်လိုလဲ"

ချင်လော့၏ မာနထောင်လွှားသော သဘောထားက ယဲ့လင်းရွှမ်၏ နှလုံးသားကို ဖြည်းညင်းစွာ နစ်မြုပ်သွားစေခဲ့လေသည်။ သူမက နှုတ်ခမ်းလှုပ်ရုံသာ လှုပ်ရှားလိုက်သော်လည်း စကားမပြောခဲ့ချေ။

"ဒါမှမဟုတ် မင်းက အဲဒီ ထန်မိသားစု ဆိုတဲ့သူတွေနဲ့ တကယ်ပဲ တစ်ဖက်တည်းလား... မင်းက ငါ့လူတွေကို သတ်တဲ့သူတွေထဲမှာ ပါဝင်နေတာလား"

"တကယ်လို့ ဒီလိုဆိုရင်တော့ တောင်းပန်ပါတယ်... ငါတို့ အရင်က ရှိခဲ့တဲ့ ခင်မင်မှု နည်းနည်းလေးက ငါ့ရှေ့မှာ လုံလောက်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

"သခင်မလေးယဲ့... မှတ်ထား... ငါက မင်းနဲ့ စေ့စပ်ညှိနှိုင်းနေတာ မဟုတ်ဘူး... မင်းမှာ ရွေးချယ်စရာ တစ်ခုပဲ ရှိတယ်"