အခန်း ၁၆၄
Vol. 17 Ch. 164
အခန်း (၁၆၄) စစ်ရေးအမိန့် ထုတ်ပြန်ခြင်း၊ ချူဖုန်း၏ အခွင့်အရေး
ချင်လော့သည် ချင်ရှောင်ထံမှ အကူအညီမတောင်ခင် မဟာစစ်သူကြီးစံအိမ်မှ အမိန့်များကို သူ ကြားလိုက်ရလေသည်။
"တိကျတဲ့ ထောက်လှမ်းရေးသတင်းတွေအရ ကောင်းကင်တာအိုမဟာမိတ်အဖွဲ့က စစ်တပ်ကြီးတစ်ခု စုဆောင်းထားပြီး ထိုက်ရွှီးခံတပ်ကို တိုက်ခိုက်တော့မယ်... ရန်သူက မဟာသူတော်စင်အဆင့်က အစွမ်းအထက်ဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးသမားတွေကို စေလွှတ်နိုင်တယ်"
ချင်လော့ အံ့အားသင့်သွားခဲ့၏။ ချင်ရှောင်က သူ့လောက် မြန်မြန် ထောက်လှမ်းရေးသတင်း ရလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။
ပြန်တွေးကြည့်လျှင် နားလည်နိုင်ပေသည်။ ချင်ရှောင်က တောင်တန်းတစ်သောင်းနယ်မြေမှာ လှုပ်ရှားနေတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာနေပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော် အမိန့်က အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေပုံရလေသည်။
"မဟာစစ်သူကြီးစံအိမ်က ရှန်ဝူစစ်သူကြီးနဲ့ ထျန်းဝူစစ်သူကြီးတို့ကို တပ်ဖွဲ့တွေ ဦးဆောင်ပြီး အကူအညီပေးဖို့ အမိန့်ပေးထားတယ်... ပြီးတော့ တပ်မှူးချုပ် ချင်လော့ကို ထိုက်ရွှီးခံတပ်က ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ထိန်းသိမ်းထားဖို့ အမိန့်ပေးထားတယ်... တကယ်လို့ ထိုက်ရွှီးခံတပ်ကို ဆုံးရှုံးသွားရင် စစ်ဥပဒေအရ အရေးယူခံရမယ်"
‘ရှန်ဝူစစ်သူကြီးကို သူ့အား ကူညီဖို့ လွှတ်လိုက်တာလား…’
‘ရယ်စရာပဲ... ရှန်ဝူစစ်သူကြီးနဲ့ စုချန်ချန်တို့ ရန်ငြိုးရှိတာကို ဘယ်သူက မသိလို့လဲ…’
‘ဝေ့ရှောင်လင်က သူ့ကို ကူညီနိုင်တယ်ဆိုတာက တကယ့်ကို ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိဘူး…’
ထျန်းဝူစစ်သူကြီးနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ သူက သူ့ကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု မရှိပေမဲ့ ပြဿနာတချို့ ရှိရမယ်လို့ သူ ခံစားရလေသည်။
ချင်လော့က လှည့်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်အောက်ရှိ တပ်မှူး အနည်းငယ်ကို ရှာဖွေလိုက်၏။
"မင်းတို့ကို အချက်တစ်ချက် အတည်ပြုပေးစေချင်တယ်... အခုလောလောဆယ် မဟာစစ်သူကြီးစံအိမ်က တောင်စောင့်ဘုရင်ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိနေသေးလားဆိုတာကိုပဲ"
ဘယ်လိုပဲ ကြည့်ကြည့် ဤလို အမိန့်မျိုးက ချင်ရှောင် ပေးနိုင်သည့် အမိန့်မျိုးမဟုတ်ပေ။
ကျန်းလျန်ဖိန်နှင့် ဖန်ချန်ယဲ့တို့မှာ ကြက်သေသေသွားကြပြီးနောက် ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလိုက်ကြလေသည်။
ပေါင်းသင်းလိုသူ အနည်းငယ်သာ ရှိသော စစ်သူကြီး ကျန်းတိုနှင့် မတူဘဲ သူတို့တွင် မဟာစစ်သူကြီးစံအိမ်၌ သူငယ်ချင်း အတော်များများ ရှိနေသေးပေ၏။
ချင်လော့ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း အတိအကျပင်။
ဤအမိန့်ကို ပေးခဲ့သူမှာ ချင်ရှောင် မဟုတ်ချေ။
"စစ်သေနာပတိချုပ်က တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေတာ ဆယ်ရက်ကျော်ပြီ... အခု မဟာစစ်သူကြီးစံအိမ်ရဲ့ စစ်ရေးကိစ္စ အားလုံးကို ဒုစစ်သူကြီး ချောင်ယဲ့က ကိုင်တွယ်နေတယ်... ဒီအမိန့်ကိုလည်း ချောင်ယဲ့ကပဲ ထုတ်ပြန်ခဲ့တာပါ"
သူက ဤသို့ ပြောလိုက်စဉ် ကျန်းလျန်ဖိန်က စစ်သူကြီး ကျန်းတိုကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်လေသည်။
အရူးတစ်ယောက်တောင် ဤအရာက စစ်သူကြီး ကျန်းတိုကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်ပေသည်။ ချင်လော့က ပစ်မှတ်ထားခံနေရခြင်း ဖြစ်လေသည်။
"ဟဲဟဲ... ချောင်ယဲ့... မင်းက ငါ့ကို ဒီလိုမျိုး အကြံအစည် လုပ်ရဲတယ်ပေါ့... ကြည့်ရတာ သူက အသက်ရှင်ရတာ ငြီးငွေ့နေပြီ ထင်တယ်" ချင်လော့က လှောင်ပြောင်လိုက်၏။
ချောင်မိသားစုက အခြေခံအားဖြင့် ကောင်းမွန်သော သဘောတူညီချက် တစ်ခုကို စောင့်ဆိုင်းနေခြင်း ဖြစ်လေသည်။ သူတို့က ပထမမင်းသားနှင့် ရင်းနှီးပြီး ဒုတိယမင်းသားနှင့် ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေး ရှိကာ မကြာသေးမီက ချင်ဖန်နှင့် ထပ်မံ ပတ်သက်လာခဲ့ပေသည်။
ချင်လော့နှင့်သာလျှင် မပက်သက်နိုင်ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချင်လော့ နာမည်မကြီးလာမီကပင် သူက စစ်သူကြီး ကျန်းတိုကို သိမ်းသွင်းခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ချောင်မိသားစု၏ မျက်နှာကို ပါးရိုက်လိုက်ခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သောကြောင့်လေ။
ချင်လော့က စစ်သူကြီး ကျန်းတိုကို သတ်ပြီး ချောင်မိသားစုထံ ကိုယ်တိုင် သွားရောက် တောင်းပန်မှသာ ချောင်မိသားစုက ချင်လော့နှင့် ဆက်ဆံရေးကို ဝန်လေးစွာဖြင့် ပြေလည်အောင် လုပ်ဆောင်မည် ဖြစ်ပေသည်။
ဤသည်ကား ချင်ဧကရာဇ် ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့သော မဟာချင်အင်ပါယာဖြစ်ပြီး အတွင်းပိုင်း ပူးပေါင်းကြံစည်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ အပြင်ဘက်တွင် အစွမ်းထက်သော ရန်သူများဖြင့် ဝိုင်းရံထားခြင်း ခံရလေသည်။
သို့သော် သုံးပေအထူရှိသော ရေခဲက တစ်ရက်တည်းဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်ချေ။ မဟာချင်အင်ပါယာ အတွင်း၌ အခြေအနေများမှာ အနည်းငယ် ဟောင်းနွမ်းယိုယွင်းနေပြီ ဖြစ်ပေ၏။
"တောင်တွေနဲ့ မြစ်တွေ ပြိုကွဲသွားတဲ့အခါ ငါတို့ရဲ့ အရှင်မင်းကြီးက အဟောင်းတွေကို ရှင်းလင်းဖို့ ထွက်လာမှာလား"
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ချင်လော့၏ အကူအညီတောင်းခံရန် အကြံအစည်မှာ ပျက်စီးသွားခဲ့လေပြီ။ လောလောဆယ်တွင် သူက မိမိကိုယ်ကိုယ်သာ အားကိုးနိုင်တော့၏။
"ငါက အကူအညီ လိုအပ်တယ်လို့ မင်းတို့ တကယ် ထင်နေကြတာလား... ဟက်... မင်းတို့ မသိတာက ငါ့ရဲ့ မဟာဗျူဟာ ရည်မှန်းချက်တွေက အမြဲတမ်း နှစ်ခုပဲ ရှိတယ်... ပထမက ရှုံးနိမ့်ခြင်း နဲ့ ဒုတိယက သတ်ပစ်ခြင်းပဲ"
"ရှန်ဝူစစ်သူကြီးနဲ့ ထျန်းဝူစစ်သူကြီးတို့ကို ငါးရက်အတွင်း ထိုက်ရွှီးခံတပ်ကို ရောက်လာဖို့ တိုက်တွန်းလိုက်... မဟုတ်ရင် စစ်ဥပဒေက သနားညှာတာမှာ မဟုတ်ဘူး"
တစ်ဖက်က သူ့ကို ထောင်ချောက်ဆင်ထားပြီဖြစ်ရာ သူကလည်း ထိုအမိန့်စာကို လှံတစ်လက်အဖြစ် အသုံးပြုခဲ့လေသည်။ ရန်သူကို ချေမှုန်းရန်သာမက စုချန်ချန်အတွက် ကလဲ့စားချေရန်နှင့် ရှန်ဝူစစ်သူကြီး ဝေ့ရှောင်လင်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် လုပ်ရမည် ဖြစ်ပေ၏။
အမိန့်ကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် ဝေ့ရှောင်လင်က အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်သွားခဲ့သည်။
မည်သို့ပင် စဉ်းစားစေကာမူ
သူက ထိုက်ရွှီးခံတပ်နှင့် ဤမျှလောက် မနီးကပ်သဖြင့် အကူအညီ လိုအပ်လျှင်တောင်မှ သူ့အလှည့် ရောက်မည် မဟုတ်ချေ။
ဆက်လက်၍ စဉ်းစားလိုက်ပါက သူ့တွင် စုချန်ချန်နှင့် အဆင်မပြေမှု ရှိကြောင်း၊ တစ်ချိန်က စုချန်ချန်ကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး သူ့ကို သတ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ကြောင်းကို လူတိုင်း သိရှိထားကြလေသည်။
‘သူ့ကို အကူအညီပေးဖို့ စေလွှတ်ခြင်းက ချင်လော့ကို ဒုက္ခပေးဖို့ ကြိုးစားနေတာ ရှင်းနေတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား…’
"ချောင်ယဲ့... အဲဒီ ကောင်စုတ်လေးက မကောင်းတာ တစ်ခုခု ကြံနေတာပဲ"
ဝေ့ရှောင်လင်က ချောင်ယဲ့၏ အတွေးများကို ချက်ချင်း မြင်သာသွားခဲ့၏။
"ဒီအခွင့်အရေးကို သုံးပြီး ငါ့ကို ဖိနှိပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား... ဟီးဟီး... မင်းကို အဲဒီအခွင့်အရေး ငါ ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"
"တပ်ဖွဲ့တွေကို ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းပြီး ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့"
"စစ်သူကြီး... ငါတို့ ချင်လော့ကို တကယ် ကူညီမှာလား"
သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားက တုံ့ဆိုင်းစွာ မေးမြန်းလိုက်လေသည်။
ဝေ့ရှောင်လင်က လှောင်ပြောင်လိုက်၏။
"သေချာတာပေါ့... ဒီတိုက်ပွဲက အလွန် အန္တရာယ်များတယ်လို့ ငါ ထင်တယ်... စစ်မြေပြင်မှာ ဓားတွေ၊ လှံတွေက သနားညှာတာမှု မပြဘူး... စုချန်ချန်ဆိုတဲ့ အဘိုးကြီးက ကောင်းကင်တာအိုမဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေသွားနိုင်တယ်"
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူကလည်း စစ်ကူတောင်းခံနေခဲ့လေသည်။ သူက ထိုက်ရွှီးခံတပ်သို့ သွားရောက်ခြင်းမှာ အကူအညီပေးရန် မဟုတ်ဘဲ တိုက်ပွဲဝင် ပစ္စည်းများကို ခွဲဝေယူရန် ဖြစ်ပေ၏။
ဘယ်သူနိုင်နိုင် ရှုံးရှုံး တိုက်ပွဲဝင် ပစ္စည်း အများအပြား ကျကျန်ရစ်ခဲ့မည်မှာ သေချာပြီး ထိုအချိန်ကျရင် အကုန်လုံးက သူ့အရာ ဖြစ်လာမည် ဖြစ်လေသည်။
ထိုက်ရွှီးခံတပ်သည် ကောင်းကင်တာအိုမဟာမိတ်အဖွဲ့နှင့် မဟာချင်အင်ပါယာ နှစ်ခုလုံး၏ အတွင်းနှင့် အပြင်မှ လူအများအပြား၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်ထားခဲ့ပေသည်။
ဤတိုက်ပွဲက ချင်လော့အတွက် အသေအကျေ တိုက်ပွဲတစ်ပွဲ ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိရှိထားကြလေသည်။ အကယ်၍ ချင်လော့သာ နိုင်ခဲ့လျှင် သူ့ရဲ့ ဩဇာအရှိန်အဝါက အဆမတန် မြင့်တက်လာမည်ဖြစ်ပြီး အင်အားစုများစွာကလည်း သူ့ဘက်မှာ ရပ်တည်ဖို့ ရွေးချယ်ကြလိမ့်မည်။
တကယ်လို့ ချင်လော့က ရှုံးသွားပါက သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေသော ရန်သူများက အခွင့်အရေးကို အမိအရ ဖမ်းဆုပ်ပြီး တိုက်ခိုက်လာကြမည် ဖြစ်သည်။
"ကောင်းကင်တာအိုမဟာမိတ်အဖွဲ့က ထိုက်ရွှီးခံတပ်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ မဟာသူတော်စင် ငါးပါး စေလွှတ်လိုက်တယ်လို့ ငါ ကြားတယ်"
"အတိအကျပဲ... ရည်ရွယ်ချက်က ထိုက်ရွှီးခံတပ်ကို ဖျက်ဆီးဖို့နဲ့ ချင်လော့ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေဆုံးခဲ့ရတဲ့ သူတော်စင်တွေ၊ သူတော်စင်မလေးတွေ အများကြီးအတွက် ကလဲ့စားချေဖို့ပဲ"
"ဒါပေမဲ့ ရှန်ဝူစစ်သူကြီးနဲ့ ထျန်းဝူစစ်သူကြီးတို့က ချင်လော့ကို ကူညီပေးမှာ ဆိုတော့ သူ သိပ်ဆိုးဆိုးရွားရွား ရှုံးမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ထင်တယ်"
"ဒါပေမဲ့ ရှန်ဝူစစ်သူကြီးနဲ့ စုချန်ချန်တို့မှာ အရင်က ရန်ငြိုးတွေ ရှိတယ်လေ... သူက နဝမမင်းသားကို ကူညီပေးမှာလား"
"ပြည်ပရန်သူတွေ တံခါးဝရောက်နေချိန်မှာ ကိုယ်ပိုင် ရန်ငြိုးတွေကို ဘေးဖယ်ထားပြီး ကောင်းကင်တာအိုမဟာမိတ်အဖွဲ့ကို အတူတကွ ရင်ဆိုင်တာက သဘာဝကျပါတယ်"
"ဒါနဲ့... နောင်တဓားချောက်ကမ်းပါးက အဲဒီ မဟာသူတော်စင်က ချင်လော့နောက်ကို ဘာလို့ လိုက်နေတာလဲ... ချင်လော့ ခိုင်းစေတာ ခံရလို့လား"
" ရှင်းနေတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား... ချင်လော့က သူမကို အိပ်ရာပေါ်မှာ ကိုင်တွယ်ခဲ့လို့ ဖြစ်ရမယ်... ဒီနဝမမင်းသားက တော်တော် စွမ်းဆောင်နိုင်တာပဲ... မဟာသူတော်စင်ကိုတောင် သူ ကိုင်တွယ်နိုင်တယ်... သူ့ဆီမှာ ထူးခြားတဲ့ အရည်အသွေးတချို့ ရှိရမယ်လို့ ငါ ထင်တယ်"
လူအုပ်စုက ဆွေးနွေးနေကြစဉ် အနီးနားရှိ ဝါးခမောက် ဆောင်းထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးက သူ၏ လက်ထဲရှိ ဝိုင်ခွက်ကို ရုတ်တရက် ချေမွပစ်လိုက်လေသည်။
"သူတို့ကို သတ်လိုက်!" တွမ့်မုလင်၏ အသံက ချူဖုန်း၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့၏။
ဝှစ်... ဓားတစ်ချက် ခုတ်ချလိုက်မှုနှင့်အတူ ချူဖုန်းက တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ စားပွဲရှေ့တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။
"မင်း တော်တော် ရဲတင်းနေတာပဲ... မင်း လုပ်ရဲတယ်ပေါ့လေ"
ထိုလူများကို အထင်သေး၍ မရချေ။ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုများ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ပြီး နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့်နှင့် လိုဏ်ဂူကောင်းကင်အဆင့်များပင် ပါဝင်ပေသည်။
"သေလိုက်စမ်း!"
ချူဖုန်း၏ အမူအရာက ဒေါသကြောင့် ရှုံ့မဲ့သွားပြီး ဓားဆန္ဒများက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ကောင်းကင်သို့ မြင့်တက်လာကာ ဓားဆန္ဒကြီးမားသော အောင်မြင်မှု အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေသည်။
ထို့အပြင် သူ့၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ လိုဏ်ဂူကောင်းကင်အဆင့်ဖြစ်ပေသည်။
‘ရွှတ်!’
ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် သူက အုပ်စုထဲရှိ တစ်ဦးတည်းသော လိုဏ်ဂူကောင်းကင်အဆင့်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်၏။ အခြားသူများမှာ ထိတ်လန့်သွားကြပြီး အချို့က သနားညှာတာမှုအတွက် တောင်းပန်လိုကြသော်လည်း ချူဖုန်းက သူတို့ကို လျစ်လျူရှုကာ သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်လေသည်။
ဤလူများကို သတ်ပြီးနောက် ချူဖုန်းသည် သေးငယ်သော အလုပ်တစ်ခုကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သကဲ့သို့ သူ၏ သွေးများ ယိုကျနေသော ဓားရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့၏။ မည်သူကမျှ သူ၏ လမ်းကို မပိတ်ဆို့ရဲကြချေ။
အမှောင်ထဲမှ စောင့်ကြည့်နေသော အမျိုးသားတစ်ဦးက ပြောဆိုလိုက်သည်။
"ကျွတ်ကျွတ်... သခင်လေး... မင်း တကယ်ပဲ အမြင်မမှားခဲ့ဘူး... ဒီကောင်လေးက ပါရမီရှင် တစ်ယောက်ပဲ"
"ဒီလို ပါရမီရှင်မျိုးက ငါတို့ ဖန်မိသားစုရဲ့ ဓားတစ်လက် ဖြစ်လာသင့်တယ်... အရပ်လေးမျက်နှာကို အောင်နိုင်ဖို့ အသင့်ဖြစ်နေပြီ"
ချူဖုန်း စားသောက်ဆိုင်မှ ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ထိုပုံရိပ်သည်လည်း ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ချူဖုန်းနောက်သို့ လိုက်ရန် အမှောင်ထဲတွင် တစ်ဖန် ပုန်းအောင်းသွားခဲ့လေသည်။
ဤနေရာတွင် ချူဖုန်းက ထူးခြားသည့်အခွင့်အရေးကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။
နတ်ဆိုးဓားတစ်လက်ကို ဤနေရာတွင် ပိတ်လှောင်ထားလေသည်။ ချူဖုန်းက ဓားကို ရှာဖွေရန် ဤနေရာသို့ ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။
နတ်ဆိုးဓားကို ကျွမ်းကျင်စွာ တတ်မြောက်ပြီးနောက် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုက သူတော်စင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ပေသည်။
"ချင်လော့... ငါ့ကို စောင့်နေ... ငါ ချူဖုန်းက မင်းကို သတ်မယ်"
"ဆရာ၊ စီနီယာအစ်မ... သူတို့က ငါ့လူတွေပဲ... ဘယ်သူမှ လုယူသွားလို့ မရဘူး... လုယူတဲ့သူ ဘယ်သူ့ကိုမဆို ငါ သတ်မယ်"
ချူဖုန်း၏ မျက်လုံးများက သွေးများဖြင့် နီရဲနေသော အချိန်တွင် လူတစ်ဦး၏ ပုံရိပ်က သူ၏ စိတ်ထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာတော့သည်။