အခန်း ၁၇၀

အခန်း (၁၇၀) ပြာအဖြစ် ချေမှုန်းခံရခြင်း... ငါ အသက်ရှင်နိုင်ဦးမလား...

"ငါ ထင်ထားတဲ့ အတိုင်းပဲ...ချင်လော့ဆီမှာ လျှို့ဝှက်ဖဲချပ် ရှိနေတာပဲ"

ဖန်ရှောက်ပင်က သူ့နှလုံးသားထဲမှာ ကံကောင်းတယ်လို့ ခံစားလိုက်ရလေသည်။ အကယ်၍ သူသာ ခုနက လှုပ်ရှားခဲ့မယ်ဆိုရင် သူ့ရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေက အခြေခံအားဖြင့် ချူဖုန်းနဲ့ တခြားသူတွေရဲ့ အခြေအနေနဲ့ ဘာမှ ကွာခြားမှာ မဟုတ်ပေ။

အမှောင်ထု၊ အေးစက်မှု၊ မရေမတွက်နိုင်သော ကြွင်းကျန်ရစ်သော ဝိညာဉ်များ၏ ဆိုးယုတ်သော အကြည့်များက စုမု၊ ချူဖုန်းနှင့် အခြားသူများကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့ကြ၏။

လီတောက်ယွမ်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် အေးစိမ့်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်လေသည်။

"ချင်လော့! ဒီနေရာကနေ ထွက်ခဲ့စမ်း! ဒီနေရာက ဘယ်လို နေရာမျိုးလဲ"

‘သူက ချင်လော့ကို ရှာချင်တယ်... လှုပ်ရှားချင်တယ်... ဒါပေမဲ့ မလှုပ်ရှားနိုင်ဘူး ဆိုတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်’

"သူတို့က ဒီနေရာကို ဝိညာဉ်တစ်သောင်းအလံလို့ ခေါ်ကြတယ်"

ရွှေရောင်တာအိုလမ်းကြောင်း တစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူတို့ရှေ့တွင် ကြီးမားလှသော ရွှေရောင်တာအိုလမ်းကြောင်းကြီး တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့၏။ ကြီးမားလှသော တာအိုလမ်းကြောင်းကြီး၏ အဆုံးတွင် ချင်လော့က ရွှေရောင်ပလ္လင်ပေါ်၌ တည့်မတ်စွာ ထိုင်နေလေသည်။

"သေချာတာပေါ့... အဲဒါက သူတို့ ပြောတာလေ... ငါကတော့ ဒီနေရာကို လူသားဧကရာဇ်အလံလို့ ခေါ်မယ်"

ချင်လော့၏ စကားများနှင့် လိုက်ဖက်ရန်အတွက် အားကောင်းသော ခရမ်းရောင် ချီစွမ်းအင်များ ထုတ်လွှတ်နေသည့် စာလုံးကြီး သုံးလုံးက သူ့နောက်တွင် ပေါ်လာခဲ့၏။

‘လူသားဧကရာဇ်အလံ!’

ခရမ်းရောင် ချီစွမ်းအင်များက အဆက်မပြတ် မြင့်တက်လာပြီးနောက် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ ခရမ်းရောင်ကနေ အနက်ရောင်ကို ပြောင်းသွားသည်။

ချူဖုန်းနှင့် စုမုတို့ကို ကြည့်ရင်း ချင်လော့က နောင်တရစွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။

"နှမြောစရာပဲ... မင်းတို့လို ငါးကြီး နှစ်ကောင်ပဲ ရှိတာ"

လီတောက်ယွမ်မှာ အရှက်ခွဲခံရသလို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

‘သူက ငါးကြီး တစ်ကောင် မဟုတ်ဘူးလား’

သူက ချင်လော့ကို ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။

"ချင်လော့... မင်းက တကယ့်ကို အစွန်းရောက်နတ်ဆိုးတွေရဲ့ ဆက်ခံသူပဲ... ဒီသတင်းသာ ထွက်သွားရင် မဟာချင်အင်ပါယာက လူတိုင်းက မင်းကို သေချာပေါက် အပြစ်ပေးကြလိမ့်မယ်"

ချင်လော့၏ အကြည့်က သူ့အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

"မင်းလို ငါးသေတ္တာလေး တစ်ကောင်က ခိုးဝင်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး"

"ကောင်စုတ်လေး... မင်းက သတင်းဖြန့်ဖို့ အခွင့်အရေး ရမယ်လို့ ထင်နေတာလား... ရယ်စရာကောင်းတာတွေ မလုပ်စမ်းပါနဲ့"

"လူသားဧကရာဇ်အလံက ဘယ်လို ထိပ်တန်းအဆင့် လက်နက်မျိုးလဲဆိုတာ မင်း သိရဲ့လား"

"ဒါက ဧကရာဇ်လက်နက်လေ အဘိုးကြီးရဲ့... ဧကရာဇ်လက်နက်ဆိုတာ ဘာလဲ မင်း သိလား... မင်း နားမလည်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ကိစ္စမရှိပါဘူး... မကြာခင် မင်းက အဲဒီရဲ့ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခု ဖြစ်လာတော့မှာပါ"

လီတောက်ယွမ်က ထပ်ပြောချင်သေးသော်လည်း ချင်လော့၏ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်မှုနှင့်အတူ သူ၏ ဝိညာဉ်က ချက်ချင်း ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရပြီး ကြွင်းကျန်ရစ်သော ဝိညာဉ် တစ်ကောင် နှစ်ကောင်၏ ဖမ်းဆုပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရကာ သနားညှာတာမှုကင်းမဲ့စွာ နှိပ်စက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရလေသည်။

"ချင်လော့! မင်း သေသင့်‌တဲ့ကောင်!" ချင်လော့! မင်းကို ငါ ကျိန်စာတိုက်တယ်... ချင်လော့!"

လီတောက်ယွမ်၏ ဟောင်သံက ချက်ချင်းပင် အော်ဟစ်သံ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။

လူသားဧကရာဇ်အလံထဲတွင် ချင်လော့အပေါ် ထားရှိသော သူ၏ အပျက်သဘောဆောင်သည့် စိတ်ခံစားမှုများ အားလုံးက ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့လေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ကြွင်းကျန်ရစ်သော ဝိညာဉ်၌ အတွေးတစ်ခုတည်းသာ ရှိတော့၏။ ‘သစ္စာရှိမှု’

ချင်လော့၏ အကြည့်က စုမုနှင့် ချူဖုန်းဆီသို့ ရွေ့လျားသွားခဲ့သည်။

"ကျွတ်ကျွတ်... ကံကြမ္မာသားတော် နှစ်ယောက်... အထူးသဖြင့် ချူဖုန်း... မင်းက တကယ့်ကို လက်ဆောင်ပေးတဲ့ ကလေးပဲ"

"ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် မင်းက ငါ့ကို တကယ် အံ့အားသင့်စေခဲ့တာပဲ... တကယ်လို့ မင်းကို ငါ လွှတ်ပေးလိုက်ရင် မင်းက ငါ့ကို ဒီထက်ပိုပြီး ကြီးမားတဲ့ အံ့သြစရာတစ်ခု ပေးလိမ့်မယ်လို့ ငါ ခံစားနေရတယ်"

"ကုပိုးကောင်ကို မွေးမြူရတာက အရမ်းကို ဆွဲဆောင်မှု ရှိတာပဲ"

ချင်လော့က ခံစားချက် အပြည့်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။

ဝတ္ထုလက်ရာ တော်တော်များများမှာ အဓိက ဇာတ်ကောင်ကို ဤလိုမျိုး အဆင့်ဆင့် တဖြည်းဖြည်း မွေးမြူထားပြီး နောက်ဆုံးမှာ အဓိက ဗီလိန်က သူ့ကို မနိုင်တော့ပေ။

သဘာဝကျကျ အခြေအနေကတော့ အဓိက ဗီလိန် တော်တော်များများဟာ အနာဂတ်မှာ သူတို့ကို ဖျက်ဆီးမယ့်သူတွေက သူတို့ အထင်သေးခဲ့တဲ့ ပိုးကောင်လေးတွေ ဖြစ်လာမယ် ဆိုတာကို မသိကြလို့ဖြစ်သည်။

တကယ်လို့ သိရင် ဉာဏ်ကောင်းတဲ့ ဗီလိန် ဘယ်သူမဆို ဤလို လှည့်ကွက်မျိုး ကစားမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ချင်လော့ ယုံကြည်လေသည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်းကို နောက်ထပ် အခွင့်အရေး တစ်ခု ပေးဖို့ ငါ မရည်ရွယ်ပါဘူး"

ချင်လော့က လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ချူဖုန်းက အားကောင်းတဲ့ ဆွဲဖြဲအား တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၏။

"ချင်လော့! မင်းရဲ့ အောင်ပွဲက တရားမျှတမှု မရှိဘူး"

ချူဖုန်းက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ အခု သူ့ပါးစပ် တစ်ခုတည်းသာ စကားပြောနိုင်တော့၏။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် အသုံးမဝင်တော့ပေ။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချူဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ စွမ်းအားတစ်ခု မြင့်တက်လာပြီး လူသားဧကရာဇ်အလံ၏ စွမ်းအားကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခုခံလိုက်လေသည်။

"ဟင်"

ချင်လော့၏ အကြည့်က ချူဖုန်း၏ လက်ထဲရှိ နတ်ဆိုးဓားအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် နတ်ဆိုးဓားက မျက်စိကျိန်းမတတ် အနက်ရောင် အလင်းတန်းများ တောက်ပနေခဲ့လေသည်။ သို့သော် အနက်ရောင်က ခရမ်းရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပုံရပြီး ချင်လော့၏ ခရမ်းရောင်မှ အနက်ရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားခြင်းနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားသော သဘောတရားတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

"ကျွတ်ကျွတ်... ခုခံဖို့ ကြိုးစားနေတုန်းလား"

‘ဒါပေမဲ့ ငါက အရင်က လူ မဟုတ်တော့ဘူးလေ’

ချင်လော့က တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် လူသားဧကရာဇ်အလံ၏ စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး နတ်ဆိုးဓားကို ချက်ချင်း ဖိနှိပ်လိုက်လေသည်။

အကယ်၍ ယခင် လူသားဧကရာဇ်အလံက ဧကရာဇ်လက်နက်တစ်ဝက်အဆင့်တွင်သာ ရှိခဲ့ပါက ဤနတ်ဆိုးဓားက ချူဖုန်းကို အသက်ရှင်လွတ်မြောက်ဖို့ အခွင့်အရေး အနည်းငယ်နဲ့အတူ ထွက်ပြေးဖို့ ကူညီပေးနိုင်ကောင်း ကူညီပေးနိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် အခုတော့

မလုပ်နိုင်တော့ပေ။

"ချူဖုန်း.. အို ချူဖုန်း... အမှားက မင်း ကလဲ့စားချေဖို့ အရမ်း လောလွန်းနေတာပဲ... အမုန်းတရားက မင်းကို မျက်ကန်းဖြစ်သွားစေတယ်... တကယ်လို့ မင်းသာ နှစ်တစ်ရာ ဒါမှမဟုတ် တစ်ထောင်လောက် အသက်ရှင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ဖြစ်နိုင်ဦးမယ်"

"ကြည့်စမ်း... ကျစ်... မင်းက ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အခွင့်အရေးတောင် မရှိတော့ဘူး"

ချင်လော့၏ စကားများက ချူဖုန်း၏ အမူအရာကို ဒေါသကြောင့် ရှုံ့မဲ့သွားစေခဲ့လေသည်။ သူက ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။

"ချင်လော့! အရမ်း မာနမကြီးနေနဲ့"

"ငါ ဘာလို့ မအောင်မြင်ရမှာလဲ"

ချင်လော့က ပြန်လည်ချေပလိုက်သည်။

"အခု မင်းက ငါ့ရဲ့ အကျဉ်းသားပဲ... မင်းရဲ့ အသက်က ငါ့လက်ထဲမှာ ရှိနေတယ်... ငါ ဘာလို့ မကျေနပ်ရမှာလဲ"

ချင်လော့က စကားပြောနေစဉ် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ချူဖုန်း၏ လက်ထဲရှိ နတ်ဆိုးဓားက လျှောထွက်သွားပြီး ချင်လော့၏ ဆုပ်ကိုင်မှုထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေသည်။

"ဖိနှိပ်လိုက်စမ်း!"

ချင်လော့၏ စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် လူသားဧကရာဇ်အလံက နတ်ဆိုးဓားကို လုံးဝ ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး ချူဖုန်းနှင့် နတ်ဆိုးဓားကြားရှိ အဆက်အသွယ်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပေသည်။

[မှော်ဓားပိုင်ရှင် - ချူဖုန်းက ကံကြမ္မာတန်ဖိုး ၁၀၀,၀၀၀ ဆုံးရှုံးသွားပါတယ်... ပိုင်ရှင်က ဗီလိန်မှတ် ၁၀၀,၀၀၀ ရရှိပါတယ်]

"ကျွတ်ကျွတ်... ဒါပဲလား"

ချင်လော့၏ စကားများက နက်ရှိုင်းသော အထင်သေးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီးနောက် သူက ချူဖုန်း၏ တန်တျန်ကို သူ၏ ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ ဓားအကျဉ်းထောင်၏ ပျောက်ဆုံးနေသော အဓိက အစိတ်အပိုင်းကို ဖော်ထုတ်လိုက်လေသည်။

"ချင်လော့!" ချူဖုန်းက အံကြိတ်လိုက်၏။

"အဲဒီ မိန်းမပျက်တွေက ငါ့လျှို့ဝှက်ချက်ကို မင်းကို ပြောပြခဲ့တာမလား"

သူ၏ ကျင့်ကြံမှု တက်လှမ်းခြင်းနှင့်အတူ သူက ယခုအခါ သူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ကောင်းစွာ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ပြီ ဖြစ်လေသည်။ သူတော်စင်နှင့် သူတော်စင်ဘုရင်တို့ပင် သူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို မသိရှိနိုင်ချေ။

"မင်း သိချင်တာလား"

ချင်လော့၏ နှုတ်ခမ်းများက နောက်ပြောင်သော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးတက်သွားခဲ့ပေသည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါက မင်းကို မပြောပြချင်ဘူးလေ"

ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် သူက တန်ထျန်း အတွင်းရှိ နတ်ဓားကို ခုတ်ထုတ်လိုက်၏။

"အား!!"

ချူဖုန်းက နာကျင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ အမူအရာက ပို၍ပို၍ ကြမ်းကြုတ်လာခဲ့လေသည်။

"လူယုတ်မာ! မိန်းမပျက်!မင်းတို့ အားလုံးက လူယုတ်မာတွေပဲ"

[ချူဖုန်းရဲ့ အတွင်းပိုင်း နတ်ဓား တူးဖော်ခံလိုက်ရတယ်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး ၁၀၀,၀၀၀ ဆုံးရှုံးသွားတယ်... ပိုင်ရှင်က ဗီလိန်မှတ် ၁၀၀,၀၀၀ ရရှိပါတယ်]

"ချင်လော့! ငါ့ကို အခွင့်အရေး မပေးနဲ့!ငါ့ကို အသက်ရှင်ခွင့်သာ ပေးလိုက်!ငါ သေချာပေါက်... မင်းကို သေချာပေါက် သတ်မယ်!"

ချူဖုန်း၏ အဆိပ်ပြင်းသော အကြည့်က ချင်လော့အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး အံကြိတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်ရာ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများ အဆက်မပြတ် စီးကျနေခဲ့လေသည်။

အနီးတွင် ရပ်နေသော စုမုမှာ ကြက်သေသေသွားခဲ့၏။

"တကယ်ပဲ ဒီလောက် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တာလား"

"ငါ့ဘဝမှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ကျရှုံးခဲ့တဲ့ တာဝန်ပဲ... အခု ငါက ဒီလောက် ဆိုးဆိုးရွားရွား သေရတော့မှာလား"

သူ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်ဝမ်းနည်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

"ငါသာ သူ့အကြောင်း သိခဲ့ရင်... ငါသာ သိခဲ့ရင်... ငွေကို လောဘကြီးခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး"

‘ဒါပေမဲ့ ချင်ဖန် ပေးတဲ့ ဆုကြေးက အရမ်းကို ဆွဲဆောင်မှု ရှိလွန်းနေတာကိုး... တကယ်လို့ သူက ချင်လော့အကြောင်း သိခဲ့ရင်လည်း သူ သေချာပေါက် ပြန်လာခဲ့မှာပါ... နောက်တစ်ခေါက်ဆိုရင်တော့ သူပိုပြီး သတိထားနိုင်ပါတယ်... တွင်းတစ်တွင်းထဲမှာ နှစ်ခါ ဘယ်လိုလုပ် ပြုတ်ကျနိုင်မှာလဲ’

‘ဒါပေမဲ့ သူက ချင်ဖန်ကို ဒီထက်ပိုပြီး ပေးခိုင်းရလိမ့်မယ်’

"မင်းက ငါ့ကို အရိပ်အမြွက် ပြောနေတာလား"

ချင်လော့က ချူဖုန်း၏ မျက်နှာကို သူ၏ ဓားဖြင့် ရိုက်လိုက်၏။

"စိတ်မပူပါနဲ့... အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ဖို့ မင်းကို ဘယ်အခွင့်အရေးမှ ငါ ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

“ဆက်လုပ်စမ်း။ အကုန်ဆွဲထုတ်လိုက်!”

'ဘုန်း!' ချူဖုန်း၏ ဝိညာဉ်ကို အားကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခုက ဆွဲယူနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။ သူက တားဆီးရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း မရနိုင်ခဲ့ချေ။

သူ မျက်စိရှေ့မှာတင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ အတင်းအကျပ် ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရပြီး တွမ့်မုလင်က ချက်ချင်းပဲ အားတင်းလိုက်၏။

"ဟားဟားဟား!"

"ငါ အသက်ရှင်နေတယ်! ငါ အသက်ရှင်နေတယ်!"

ချူဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တွမ့်မုလင်က ချက်ချင်း သိမ်းပိုက်လိုက်လေသည်။

[ချူဖုန်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို တွမ့်မုလင်က ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီ... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး ၁၀၀,၀၀၀ ဆုံးရှုံးသွားတယ်... ပိုင်ရှင်က ဗီလိန်မှတ် ၁၀၀,၀၀၀ ရရှိပါတယ်]

"ဟင်... ဘာကျန်သေးလဲ"

"မပြီးသေးဘူးလား"

တစ်ခုခု မှားနေတယ်လို့ ချင်လော့ ခံစားလိုက်ရ၏။

ချူဖုန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ချင်လော့က စကားတွေ အများကြီး မပြောတော့ချေ။ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်မှုနှင့်အတူ အားကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခုက ချူဖုန်း၏ ဝိညာဉ်ကို ချက်ချင်း ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်လေသည်။

[ချူဖုန်းရဲ့ ဝိညာဉ်က ပြင်းထန်တဲ့ ထိခိုက်ပျက်စီးမှုကို ခံစားလိုက်ရတယ်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး ၁၀၀,၀၀၀ ဆုံးရှုံးသွားတယ်... ပိုင်ရှင်က ဗီလိန်မှတ် ၁၀၀,၀၀၀ ရရှိပါတယ်]

"ဟင်... မသေသေးဘူးလား"

ချင်လော့၏ အကြည့်က ချူဖုန်းအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အလင်းတစ်ချက် လင်းလက်သွားခဲ့၏။

"တကယ်လို့ ဒီလိုဆိုရင်တော့ မင်းရဲ့ အရိုးတွေကို မြေမှုန့်ဖြစ်အောင် ကြိတ်ချေပစ်လိုက်မယ်"

"သူ့ကို ဖိနှိပ်ပြီး သတ်ပစ်လိုက်စမ်း"

သူက ချူဖုန်း၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ပို၍ မနာလိုဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ကံကြမ္မာသားတော်ကို ဖျက်ဆီးခြင်းက အစစ်အမှန် ဦးစားပေး ဖြစ်လေသည်။

တွမ့်မုလင်က ဤလွှမ်းမိုးနိုင်သော စွမ်းအားကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပေါ်လာခဲ့၏။

"ငါ... အဲဒါ ငါပါ... ငါတို့က တစ်ဖွဲ့တည်းလေ"

ချင်လော့က ယခုမှ သတိရသွားပုံရလေသည်။

"မေ့နေတာ... ဒီကောင်လည်း ရှိနေတာပဲ"

လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်မှုနှင့်အတူ တွမ့်မုလင်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပေသည်။

ထို့နောက် အားကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခုက ချူဖုန်း၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကို ချက်ချင်း ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်လေသည်။

"အား!"

ချူဖုန်း၏ နာကျင်စွာ ဟိန်းဟောက်သံက ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

"ချင်လော့! မင်းကို အောက်မှာ ငါ စောင့်နေမယ်!"

ချူဖုန်း၏ အဆိပ်ပြင်းသော အသံက ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးတွင် ပျံ့နှံ့နေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားပေ၏။ သေလုမြောပါး ဖြစ်နေသော်လည်း ဘယ်တော့မှ မသေနိုင်သော ခြေတစ်ရာကောင်နှင့် တကယ့်ကို တူလှပေသည်။

သူ၏ နားထဲတွင် စနစ်၏ အသိပေးသံကို နားထောင်ရင်း ချင်လော့၏ နှုတ်ခမ်းများက အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားခဲ့လေသည်။

"နောက်ဆုံးတော့ သေသွားပြီပဲ"

ထို့နောက် သူ၏ အကြည့်က စုမုဆီသို့ ရွေ့လျားသွား၏။

"အခု မင်းအလှည့်ပဲ"

စုမုက ခပ်ဖွဖွ ပြုံးပြပြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ငါ မသေဘဲ နေလို့ရမလား"

"ငါ့ကို အခွင့်အရေး တစ်ခုပေးရင်ကော ဘယ်လိုလဲ... ငါ ပေးဆပ်နိုင်ပါတယ်"