အခန်း ၃၂
Vol. 2 Ch. 32
အပိုင်း(၃၂) ကျွန်မအမကို ကယ်ပေးပါ
လွန်ခဲ့သော လအနည်းငယ်ခန့်က နာမည်ကြီး ကြယ်ပွင့် ကျိုးလန်၏ ညီမဖြစ်သူ ကျိုးရှောင်ရှောင်ကလည်း လူအများ၏ ဝိုင်းဝိုင်းလည် ဂရုစိုက်ခံရသော အရာတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။
ရုပ်ရည်သွင်ပြင်ကိုသာ ယှဉ်ရမည်ဆိုလျှင် ကျိုးရှောင်ရှောင်သည် သူမ၏ အစ်မဖြစ်သူ ကျိုးလန်ထက် လုံးဝ သာလွန်လှပနေသည်။
ကျိုးရှောင်ရှောင် အနုပညာလောကထဲသို့ မဝင်ရောက်မီကပင် အေဂျင်စီကုမ္ပဏီများစွာက သူမကို စာချုပ်ချုပ်ဆိုရန် အိမ်တိုင်ရာရောက် လာရောက်ကမ်းလှမ်းခဲ့ကြသည်။
သူမ အနုပညာလောကထဲသို့ မဝင်ရောက်မီကတည်းကပင် ထိပ်တန်း အနုပညာ အခွင့်အရေးများစွာကို ကြိုတင် ရရှိထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
ရှင်းရှင်း ပြောရလျှင် ဖျော်ဖြေရေးလောက တစ်ခုလုံးက သူမ ပွဲဦးထွက်လာမည့် အချိန်ကို စောင့်မျှော်နေကြသည် ဆိုလျှင်လည်း အလွန်အကျွံ မဖြစ်နိုင်ပေ။
အစ်မဖြစ်သူ ကျိုးလန်၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ရင့်ကျက်သော အလှနှင့် ယှဉ်လိုက်ပါက ကျိုးရှောင်ရှောင်ကမူ နုပျိုတက်ကြွသည့် လှပသော မိန်းကလေးတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး လက်ရှိ ခေတ်ပေါ် အကြိုက်ဆုံး ရုပ်ရည်မျိုး ဖြစ်နေသည်။
ထို့အပြင် အစ်မဖြစ်သူ ကျိုးလန်၏ အရှိန်အဝါကြောင့် ကျိုးရှောင်ရှောင်၏ အနာဂတ်သည် ပြည်တွင်း ဖျော်ဖြေရေးလောက၏ ထိပ်တန်းစာရင်းဝင် ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာနေသည်။
ကျိုးရှောင်ရှောင် ကိုယ်တိုင်ကပင် ထိုသို့ ယုံကြည်ထားခဲ့၏။
သို့သော် ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသည်မှာ မမျှော်လင့်ထားသော ကိစ္စများက ထင်မှတ်မထားသည့် အချိန်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာတတ်ခြင်းပင်။
မြို့ကြီး ကျဆုံးသွားခဲ့သည်။
မရေမတွက်နိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ထူးဆန်းသည့် အရာများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
လူသားတို့၏ ယဉ်ကျေးမှုသည် စိတ်ကူး၍ပင် မရနိုင်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် ပြိုကျပျက်စီးသွားခဲ့သည်။
ထိုအချိန်က ကျိုးရှောင်ရှောင်သည် သူမ၏ ပွဲဦးထွက် ဇာတ်ကားအတွက် အစ်မဖြစ်သူ ကျိုးလန်နှင့်အတူ ပြင်ဆင်နေပြီး ညီအစ်မ နှစ်ယောက်သည် ကြီးမားသော ရုပ်ရှင်ထုတ်လုပ်ရေး တစ်ခုတွင် အတူတကွ သရုပ်ဆောင်ရန် စီစဉ်ထားခဲ့ကြသည်။
နာရီအနည်းငယ်မျှသော အချိန်အတွင်းမှာပင်။
ရုပ်ရှင်အဖွဲ့သား အားလုံးသည် အမည်မသိ ထူးဆန်းသည့် အရာတစ်ခု၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ရိုက်ကွင်းတစ်ခုလုံးသည် သေမင်းတမန် နယ်မြေအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
ကျိုးရှောင်ရှောင်နှင့် သူမ၏ အစ်မသည် မြို့ထဲမှ အသေအလဲ ထွက်ပြေးလာခဲ့ကြပြီး မမျှော်လင့်ဘဲ ဤယာဉ်တန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။
အခြားသူများကဲ့သို့ပင် ကျိုးရှောင်ရှောင်သည်လည်း လူ့အဖွဲ့အစည်း ဤမျှနှင့် ပျက်သုဉ်းသွားမည်ဟု မယုံကြည်ခဲ့ပေ။
မကြာမီအချိန်အတွင်း နိုင်ငံတော်၏ စစ်တပ်က ထူးဆန်းသည့် အရာများလက်ထဲမှ မြို့ကို ပြန်လည် သိမ်းပိုက်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည်။
သို့သော် ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီး၏ အကြောင်းကို ပိုမို သိရှိလာလေလေ၊ ကျိုးရှောင်ရှောင်၏ ရင်ထဲမှ မျှော်လင့်ချက်လေးများလည်း တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားလေလေ ဖြစ်သည်။
လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများသည် တဖြည်းဖြည်း ပြိုကျပျက်စီးနေပြီး ပို၍ပင် ရိုင်းစိုင်းကြမ်းတမ်းလာကြသည်။
အကယ်၍ ယာဉ်တန်းထဲသို့သာ မဝင်ရောက်ခဲ့ပါက ညီအစ်မ နှစ်ယောက်၏ အခြေအနေမှာ လုံးဝ ကောင်းမွန်နေမည် မဟုတ်ပေ။
ကျိုးရှောင်ရှောင်က သူမ၏ ဆံပင်ရှည်များကို ညှပ်ပစ်လိုက်ပြီး စကတ်တိုလေးများကို ချွတ်ကာ ဖြူဖွေးလှပသော မျက်နှာလေးကို ဖုန်များဖြင့် လိမ်းကျံထားလိုက်သည်။ ထို့အပြင် ယောက်ျားလေး တစ်ယောက်လို ဟန်ဆောင်နေထိုင်ရန်ပင် တဖြည်းဖြည်း သင်ယူနေခဲ့သည်။
ကျိုးရှောင်ရှောင်က သူမကိုယ်သူမ ယောက်ျားလေးတစ်ယောက်အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်သည်။
ဤကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးအောက်တွင် အသက်ရှင်သန်နိုင်ရန်နှင့် ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိ ရှင်သန်နိုင်ရန်အတွက် ဖြစ်သည်။
ညီအစ်မ နှစ်ယောက် ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများသည် သာမန် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများထက် ပို၍ များပြားလှသည်။
ရိက္ခာဖြည့်တင်းရေး နေရာများသို့ ရောက်တိုင်း အခြား အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် ကြောက်ရွံ့တုံ့ဆိုင်းနေကြပြီး ရိက္ခာရှာဖွေရန်ပင် မသွားလိုကြချေ။
သို့သော် ညီအစ်မ နှစ်ယောက်မှာမူ တစ်ကြိမ်မျှ နောက်ကျန်မရစ်ခဲ့ဘဲ အကြိမ်တိုင်း ရွာများထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ရိက္ခာရှာဖွေကြပြီး မရေမတွက်နိုင်သော အန္တရာယ်များကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။
ထို့ကြောင့် ညီအစ်မ နှစ်ယောက်သည် အခြား အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများထက် ပိုမို ကောင်းမွန်စွာ ရှင်သန်နေနိုင်ကြသည်။
ဤကဲ့သို့သော ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးထဲတွင် မိမိကိုယ်ကိုသာ အားကိုးရမည် ဆိုသည်ကို ညီအစ်မ နှစ်ယောက် ကောင်းစွာ နားလည်ထားကြ၏။
ထိုနေ့က အစ်မဖြစ်သူက ဓာတ်ဆီတစ်ပုံးကို အသစ်နိုးထလာသော လမ်းစဉ် အစွမ်းပိုင်ရှင် တစ်ယောက်ထံ ပေးလိုက်သည်ကို ကျိုးရှောင်ရှောင် သိလိုက်ရသည်။
အဲဒါက ဓာတ်ဆီတစ်ပုံးလုံး ဖြစ်သည်။
ထိုဓာတ်ဆီပုံးကို ရရှိရန်အတွက် ညီအစ်မ နှစ်ယောက်သည် ထူးဆန်းသည့် အရာများလက်ထဲတွင် သေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။
ထို့အပြင် ထိုဓာတ်ဆီပုံးဖြင့် မည်သည့်အရာကိုမျှ ပြန်လည် မလဲလှယ်ခဲ့ရပဲ ကတိစကား တစ်ခွန်းတည်းဖြင့်ပင် ထိုဓာတ်ဆီပုံးကို ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျိုးရှောင်ရှောင်က မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ ထိုဓာတ်ဆီပုံးကို တိုက်ရိုက် ပြန်သွားယူခဲ့သည်။
ထို့နောက်ပိုင်း နေ့ရက်များတွင် ကျိုးရှောင်ရှောင်သည် ထိုလူ၏ လက်စားချေမှုကို ခံရမည်ကို တစ်ချိန်က စိုးရိမ်ခဲ့ဖူးသည်။
သူက အထောက်အပံ့ လမ်းစဉ်တစ်ခု ဖြစ်နေသော်လည်း မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လမ်းစဉ် အစွမ်းပိုင်ရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်နေဆဲပင်။
နေ့ရက်များသည် ထိုကဲ့သို့ အေးဆေးစွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။
လမ်းစဉ် အစွမ်းပိုင်ရှင်များအကြောင်းကို ပိုမို နားလည်လာသည်နှင့်အမျှ ကျိုးရှောင်ရှောင်သည် တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူမ၏ ယခင် လုပ်ရပ်များအတွက် အနည်းငယ် နောင်တရမိသည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူက လမ်းစဉ် အစွမ်းပိုင်ရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလော။
ချန်ရှုရွာသို့ ရောက်သည်အထိပင်။
ချန်ရှုရွာတွင် ကြုံတွေ့ရသော အန္တရာယ်များသည် အခြား ရိက္ခာဖြည့်တင်းရေး နေရာများထက် များစွာ ပိုမို ကြီးမားလှသည်။
ကျိုးရှောင်ရှောင်သည် သေမင်းနှင့် ဤမျှ နီးကပ်နေသည်ကို တစ်ခါမျှ မခံစားခဲ့ရဖူးပေ။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူမကိုယ်တိုင်ပင် အေးစက်နေသော အလောင်းတစ်လောင်း ဖြစ်သွားနိုင်ခြေ ရှိနေသည်။
ထိုနေ့က ဓာတ်ဆီပုံးကို ပြန်ယူခဲ့ခြင်းအတွက် ကျိုးရှောင်ရှောင် ယခုမှ အပြည့်အဝ နောင်တရမိတော့သည်။
အကယ်၍ ထိုအချိန်က ချန်းရီ၏ ကတိကို ရရှိခဲ့ပြီး သူ၏ အကာအကွယ်ကို ရရှိခဲ့ပါက ဤတစ်ကြိမ်တွင် အသက်ရှင်နိုင်မည် ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။
သို့သော် ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသည်မှာ ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် နောင်တပျောက်ဆေး ဆိုသည်မှာ မရှိခြင်းပင်။
ကျိုးရှောင်ရှောင်က အခြား လမ်းစဉ် အစွမ်းပိုင်ရှင် နှစ်ယောက်၏ အနောက်သို့ လိုက်ကာ အကာအကွယ် ရယူရန် အမြဲ ကြိုးစားခဲ့သည်။
သို့သော် ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသည်မှာ သူမနှင့် အစ်မဖြစ်သူ၏ အဆင့်အတန်းသည် လမ်းစဉ် အစွမ်းပိုင်ရှင်များ၏ မျက်လုံးထဲတွင် သာမန်လူများနှင့် ဘာမျှ ကွာခြားမှု မရှိပေ။
ယခုအချိန်အထိ နောက်ဆုံး ကျန်ရစ်သော လမ်းစဉ် အစွမ်းပိုင်ရှင် နှစ်ယောက်မှာ မိုးမခကိုင်းများတွင် တွဲလွဲဆွဲခံထားရသော အလောင်းများကိုပင် မနိုင်မနင်း ဖြစ်နေကြရာ သူမတို့ ညီအစ်မကို လုံးဝ ဂရုစိုက်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။
သို့သော် ယခင်က မည်သည့် အသုံးမှမဝင်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော အထောက်အကူပြု လမ်းစဉ် ချန်းရီကမူ သူ၏ လက်ထဲရှိ ဒူးလေးကို အားကိုးကာ ထိုအလောင်းများကို နောက်ဆုတ်သွားအောင် တိုက်ခိုက်နိုင်နေသည်။
ထိုအလောင်းများကို မသတ်ဖြတ်နိုင်လျှင်တောင်မှ နောက်ဆုတ်သွားအောင် လုပ်နိုင်ခြင်းကပင် ညီအစ်မ နှစ်ယောက်အတွက် အသက်ကယ် ကောက်ရိုးတစ်မျှင်ကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
ဤအချိန်တွင် ကျိုးရှောင်ရှောင်သည် ချန်းရီနှင့် ဖြစ်ခဲ့သော ယခင် ပြဿနာများကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ ချန်းရီ၏ အကာအကွယ်ကိုသာ ရယူချင်နေမိသည်။
ယခုအချိန်တွင် ကျိုးရှောင်ရှောင် တစ်ယောက်တည်းကသာ ချန်းရီဘက်သို့ စုဝေးလာခြင်း မဟုတ်ပေ။
အဒေါ်ကြီးကျောက်ကလည်း ထိုကဲ့သို့ပင် တွက်ဆထားသည်။
နာနာနှင့် ထယ်ရှီး နှစ်ယောက်သည် အချင်းချင်း ပူးပေါင်းကာ မိုးမခပင်ကြီးဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကြပြီး ယခုအချိန်တွင် အခြား အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။
ကံကောင်းသည်မှာ ရုပ်သေးအလောင်း အများစုသည် သူတို့နှစ်ယောက် အနီးတွင်သာ စုဝေးနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့မဟုတ်ပါက ချန်းရီနှင့် အခြား အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများမှာ စောစောစီးစီးပင် သေဆုံးနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်နေလျှင်ပင် အနည်းငယ် ကျန်ရစ်နေသော ရုပ်သေးအလောင်းများက ချန်းရီကို အလုပ်ရှုပ်သွားစေသည်။
ဤအချိန်တွင် ချန်းရီသည်လည်း ယခင်က မရှိခဲ့ဖူးသော အလားအလာများကို နှိုးဆွနေရသည်။
လက်ထဲရှိ ဒူးလေးကို အမြန်ဆုံး အမြန်နှုန်းဖြင့် ပစ်လွှတ်နေသည်။
ယာဉ်တန်း နားနေချိန်တိုင်းတွင် ချန်းရီ အမြဲ လေ့ကျင့်ထားခဲ့ခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးကို ယခုမှ ခံစားရခြင်း ဖြစ်သည်။
မြှားတစ်စင်းကို တင်လိုက်သည်နှင့် ရုပ်သေးအလောင်းတစ်ကောင်က ဖြူဖွေးကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သွားများကို ပေါ်ကာ ပြေးဝင်လာသည်။
ချန်းရီက လက်ကိုမြှောက်ကာ မြှားတစ်စင်း ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
"ရွှစ်"
မြှားတစ်စင်းက ရုပ်သေးအလောင်း၏ နဖူးတည့်တည့်သို့ စိုက်ဝင်သွားပြီး အဖြူရောင် အခိုးအငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ရုပ်သေးအလောင်းသည် စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်ရင်း နောက်သို့ ဆုတ်သွားသည်။
ချန်းရီသည် စနစ်၏ အသိပေးချက်ကို ကြည့်ရန်ပင် အချိန်မရတော့ဘဲ မြှားတစ်စင်းကို ဆွဲထုတ်ကာ အလျင်အမြန် တပ်ဆင်လိုက်သည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရုပ်သေးအလောင်းများသည် ဖယောင်းတိုင်မီးကို ဝိုင်းရံနေသော ပိုးဖလံများကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
သာမန် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် ရုပ်သေးအလောင်းများကို ထိရောက်သော တိုက်ခိုက်မှုမျိုး လုံးဝ မလုပ်ဆောင်နိုင်ကြပေ။
ကောက်ရလာသော သံပိုက်များနှင့် သံချောင်းများသည် ရုပ်သေးအလောင်းများအတွက် ယားယံနေသည်ကို ကုတ်ပေးနေသကဲ့သို့သာ ဖြစ်နေသည်။
အဒေါ်ကြီးကျောက်၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် စူပါမားကတ်တွင် ကြက်ဥလုနေသည်နှင့် ဘတ်စ်ကားပေါ်တွင် ထိုင်ခုံလုနေသည်နှင့်အမျှ လျင်မြန်လှသည်။
အခြား အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ ချန်းရီအနီးသို့ မရောက်လာနိုင်မီမှာပင်။
လှုပ်ရှားမှု သွက်လက်သော ဤအဒေါ်ကြီးသည် ချန်းရီ၏ နောက်ကျောသို့ တိတ်တဆိတ် ပုန်းအောင်းသွားပြီး ချန်းရီ၏ အကာအကွယ်ကို ရယူထားလိုက်သည်။
အဒေါ်ကြီးကျောက် စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ဂုဏ်ယူနေချိန်မှာပင်။
လက်ကြီးတစ်ဖက်က သူမ၏ လည်ပင်းဆီသို့ ရုတ်တရက် ဆန့်တန်းလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
အဒေါ်ကြီးကျောက် အနည်းငယ် လန့်သွားသည်။
ဒီကောင်လေး ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ။
အဒေါ်ကြီးကျောက် အများကြီး စဉ်းစားရန် အချိန်မရလိုက်မီမှာပင် ထိုလက်ကြီးက သူမကို ဖြည်းညင်းစွာ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။
အဒေါ်ကြီးကျောက် ယိုင်နဲ့သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သရဲမျက်နှာကြီး တစ်ခုက သူမကို နာကြည်းစွာဖြင့် အေးစက်စက် ရယ်မောနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"နင်... "
ဤကောင်လေးက သူမကို ဒိုင်းကာအဖြစ် အသုံးပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း အဒေါ်ကြီးကျောက် နားလည်သွားသည်။
သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် ရဲတင်းရတာလဲ။
သူက သက်ကြီးရွယ်အိုတွေကို လေးစားရမယ် ဆိုတာ မသိဘူးလား။
အဒေါ်ကြီးကျောက် ကျိန်ဆဲရန် အချိန်ပင် မရလိုက်ဘဲ ရုပ်သေးအလောင်း နှစ်ကောင်၏ ဝိုင်းရံခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။
"အား... "
စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်သံ တစ်ချက်နှင့်အတူ လူငယ်များထက် မလျော့သော သွက်လက်သည့် လှုပ်ရှားမှု ရှိသော ဤအဒေါ်ကြီးသည် ရုပ်သေးအလောင်းများ၏ ဆွဲယူသွားခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး မူလနေရာတွင် သွေးကွက် တစ်ကွက်သာ ကျန်ရစ်တော့သည်။
ချန်းရီ၏ ဤလုပ်ရပ်ကို အခြား အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ရင်ထဲတွင် ကျောချမ်းသွားကြသည်။
ဒီကောင်လေးက... အရမ်း ရက်စက်တာပဲ။
ခုနက ချန်းရီ၏ လက်ထဲရှိ ဒူးလေးတွင် မြှားတပ်ဆင်ရန် အနည်းငယ် နှေးကွေးသွားသဖြင့် ရုပ်သေးအလောင်းများ အနီးသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် အနောက်ဘက်တွင် ရှိနေသော အဒေါ်ကြီးကျောက်ကို ချန်းရီက အသေခံ လူသားဒိုင်းအဖြစ် တွန်းထုတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှု ဆိုသည်မှာ ဒါကိုပြောခြင်း ဖြစ်လိမ့်မည်။
ချန်းရီ၏ ရင်ထဲတွင်မူ မည်သည့် အပြစ်ရှိသလို ခံစားချက်မျှ လုံးဝ မဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပေ။
ဤမျှ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ချန်းရီကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျိုးရှောင်ရှောင်၏ ခြေလှမ်းများ အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။
ဤသို့ တုံ့ဆိုင်းသွားသော ခြေလှမ်းလေးကြောင့်ပင်။
"ရှောင်ရှောင်... "
ကျိုးရှောင်ရှောင် ရင်ထဲ ထိတ်လန့်သွားပြီး အလျင်အမြန် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အစ်မဖြစ်သူ ကျိုးလန်ကို အလောင်းတစ်လောင်းက ဖိလှဲထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"အစ်ကိုချန်းရီ... ကျွန်မအမကို ကယ်ပေးပါ"
ဆက်ရန်...