အခန်း ၃၈

အပိုင်း(၃၈) ထူးဆန်းသော အစွန်းရောက်ရာသီဥတု

ချူချယ်က တစ်ညလုံး ထူးဆန်းကျောချမ်းဖွယ် အငွေ့အသက်များကို အာရုံခံနေရသဖြင့် အနည်းငယ်မျှပင် အနားမယူရဲခဲ့ပေ။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် ဓားသွားပေါ်၌ ခြေဖျားထောက်ကာ ကခုန်နေရသော ကျွမ်းကျင်သည့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးနှင့် တူနေပြီး အနည်းငယ် ပေါ့ဆမိသည်နှင့် အသက်ပင် ဆုံးရှုံးသွားနိုင်သည်။

ကားပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်တွင် မိုးများက အဆက်မပြတ် သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေပြီး ကားမှန်ကို ရိုက်ခတ်ကာ တဖြောက်ဖြောက် မြည်ဟည်းနေ၏။

ဤဖြစ်ရပ်ကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် ယာဉ်တန်းရှိ လူဦးရေသည် အနည်းဆုံး ထက်ဝက်ခန့် လျော့ကျသွားမည်ကို သို့မဟုတ် ထိုထက်ပို၍ပင် များပြားနိုင်ကြောင်းကို ချူချယ် သိထားသည်။

ဤမျှ သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသော မိုးရာသီ ညအချိန်မျိုးတွင် လူအများအပြား နောက်ကျန်ရစ်ခဲ့မည်ကို မှန်းဆကြည့်၍ ရနိုင်သည်။

ချူချယ်သည် စိတ်မကောင်း ဖြစ်မိသော်လည်း ဤအရာအားလုံးကို ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပေ။

ယာဉ်တန်း၏ နောက်မှ လိုက်ပါလာသော ထူးဆန်းသည့် အငွေ့အသက်တချို့က ခြေရာခံခြင်းကို ရပ်တန့်သွားကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရ၏။

ချူချယ်က မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ မှိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နာကျင်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သလဲ ဆိုသည်ကို သူ ကောင်းကောင်း မှန်းဆကြည့်နိုင်သည်။

၎င်းမှာ ယာဉ်တန်းထဲမှ နောက်ကျန်ရစ်ခဲ့သော အဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်ကြသည်။

ထူးဆန်းသည့် အရာများက ယာဉ်တန်း၏ ခြေရာအတိုင်း လိုက်ပါလာကြပြီး ထိုနောက်ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်၏။

သူတို့သည် အလွန် အရသာရှိသော အမဲလိုက်ပွဲ သို့မဟုတ် ပျော်ပွဲစားထွက်ခြင်း တစ်ခုကို စတင်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုနောက်ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် ထူးဆန်းသည့် အရာများ၏ ခြေလှမ်းများကို နှေးကွေးသွားစေပြီး အခြားသော ယာဉ်တန်းအဖွဲ့ဝင်များကို ဘေးကင်းစွာ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်စေမည် ဖြစ်သည်။

ထူးဆန်းသည့် အရာများသည် အစားအစာ သို့မဟုတ် ကစားစရာ အသစ်များကို ရရှိသွားသည့်အခါ ယာဉ်တန်းကို ဆက်လက် ခြေရာခံမည့် အစီအစဉ်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရန် ရာခိုင်နှုန်း အလွန် များပြားသည်။

ဒါကလည်း ချူချယ်သည် ခြေလျင်လျှောက်ရသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို တတ်နိုင်သမျှ ခေါ်ဆောင်သွားလေ့ရှိသည့် အကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်၏။

အိမ်မြှောင်များသည် အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရသည့်အခါ အမဲလိုက်သူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်ရန် အမြီးကို ဖြတ်တောက်ပစ်လေ့ရှိပြီး ထိုမှတစ်ဆင့် အေးဆေးစွာ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားကြသည်။

ထိုခြေလျင်လျှောက်ရသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် အိမ်မြှောင်၏ ပြတ်ထွက်သွားသော အမြီးများပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤလျှို့ဝှက်ချက်ကို သူ့ကိုယ်သူမှလွဲ၍ မည်သူကမျှ သိထားခြင်း မရှိပေ။

နာနာကလည်း မှန်းဆမိနိုင်သော်လည်း သူမက ချူချယ်ကို တစ်ခါမျှ မမေးမြန်းခဲ့ဖူးချေ။

မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းဆီမှ အရုဏ်ဦး အလင်းရောင်များ သဲ့သဲ့လေး လင်းလက်လာသောအခါမှသာ ချူချယ်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာက နောက်ဆုံးတွင် ပြေလျော့သွားတော့သည်။

သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းအရ အနီးဆုံးရှိ ထူးဆန်းသည့် အရာသည် ဤနေရာနှင့် အနည်းဆုံး (၁၂) မိုင်ကျော်ခန့် ကွာဝေးနေသေးသည်။

ဤမျှ ကွာဝေးသော အကွာအဝေးသည် လုံလောက်စွာ ဘေးကင်းလုံခြုံမှု ရှိသည်။

ယခုအချိန်တွင် အိပ်ချင်စိတ်များက ဝင်ရောက်လာပြီး ချူချယ်ကိုယ်တိုင်လည်း ဆက်၍ တောင့်မခံနိုင်တော့ချေ။

အရှေ့ဘက်တွင် လမ်းညွှန်ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခု ရှိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး ထိုဆိုင်းဘုတ်ပေါ်တွင် ကြီးမားလှသော စာလုံးနှစ်လုံးကို ရေးသားထားသည်။

"ယန်ကျိုး"

ဒီနေရာကိုတောင် ရောက်လာခဲ့ပြီပဲ။

ချူချယ်၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် အံ့သြသွားမိပြီး ဤမျှ မြန်ဆန်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

မလှမ်းမကမ်းတွင် အလွန်တရာ လှပသော သက်တံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချူချယ်မှာ ဘာပြောရမှန်းပင် မသိတော့ချေ။

အခုက ဆောင်းရာသီလေ။

ပြင်းထန်သော နွေရာသီနှင့် သက်ဆိုင်သည့် အိုက်စပ်သော အပူရှိန်တစ်ခု ဝင်ရောက်လာသောအခါ ချူချယ်၏ ရင်ထဲတွင် ထပ်မံ၍ ထိတ်လန့်သွားရပြန်သည်။

အခုက နိုဝင်ဘာလကုန်ပိုင်းလေ။

ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် ပူနေရတာလဲ။

ဒါက လုံးဝကို ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး။

......

"ယန်ကျိုး... ဒါ ယန်ကျိုးလား"

"ငါတောင် ယန်ကျိုးကို ရောက်နေပြီပဲ"

ချန်းရီသည် မျက်စိရှေ့ရှိ လမ်းညွှန်ဆိုင်းဘုတ်နှင့် အဆုံးအစမရှိ ကျယ်ပြောလှသော သဲကန္တာရကြီးကို ကြည့်ရင်း တစ်ခဏမျှ ငေးမောသွားခဲ့သည်။

ယန်ကျိုးကိုတောင် ရောက်နေပြီပေါ့။

ငါ ဒီလောက်တောင် အဝေးကြီးကို ရောက်လာခဲ့ပြီပဲ... ကျန်းချန်မြို့ကနေ ယန်ကျိုးကို ရောက်လာခဲ့ပြီပေါ့။

အရင်က ကျောင်းတက်တုန်းက သင်ခဲ့ရတာကို မှတ်မိနေသေးသည်။ ယန်ကျိုး၏ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်က အလွန် ထူးခြားပြီး တောင်တန်းများ၊ မြစ်ဝှမ်းများ၊ ကုန်းပြင်မြင့်များ၊ ကျောက်စရစ်ကန္တာရများနှင့် သဲကန္တာရများ စသည့် မြေမျက်နှာသွင်ပြင် မျိုးစုံ ပါဝင်ဖွဲ့စည်းထား၏။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ချန်းရီသည် မျက်စိရှေ့ရှိ သဲကန္တာရကြီးကို ခံစားကြည့်ရှုရန် စိတ်ကူး လုံးဝ မရှိခဲ့ပေ။

ယခုအခါ မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းဆီတွင် အရုဏ်ဦး အလင်းရောင်များ သဲ့သဲ့လေး လင်းလက်လာပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ တိမ်တိုက်များသည် ရွှေရောင်အဆင်းသို့ ပြောင်းလဲသွားကာ အလွန်တရာ လှပနေလေသည်။

သို့သော် လက်ရှိအချိန်တွင် ချန်းရီ၌ အလှအပကို ခံစားရန် စိတ်ဝင်စားမှု လုံးဝ မရှိခဲ့ပေ။

ချန်ရှုရွာတွင် နာရီပေါင်းများစွာ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ရသည့်အပြင် မနေ့ညက တစ်ညလုံး အမြန် ခရီးနှင်လာခဲ့ရသည်။

အခုက နိုဝင်ဘာလကုန်ပိုင်း ဖြစ်ပြီး ရာသီဥတုက အတော်လေး အေးနေပြီ ဖြစ်၏။

ထို့အပြင် မနေ့ညက တစ်ညလုံး မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းခဲ့သေးသည်။

ယခုအချိန်တွင် ချန်းရီသည် ခေါင်းမူးပြီး မျက်စိပြာနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူ ပြင်းထန်သော ဖျားနာမှုတစ်ခုကို မကြာမီ ခံစားရတော့မည်ဟု ချန်းရီက ကြိုတင် ခံစားနေရ၏။

မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းမှုက ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီ။

ယခုအခါ ချန်းရီ၏ တစ်ကိုယ်လုံး ရွှဲရွှဲစိုနေသည်။

ဆံပင်များက ဦးရေပြားတွင် ကပ်နေပြီး ရေများ တစ်ပေါက်ပေါက် ကျဆင်းနေကာ မျက်နှာ၊ မျက်ခုံးမွှေးနှင့် မျက်ခွံများပေါ်တွင်ပင် မိုးရေများ ပြည့်နှက်နေ၏။

ဖိနပ်ထဲတွင်လည်း လေးလံနေပြီး ရေများ အများအပြား ဝင်နေကြောင်းကို ခံစားသိရှိနိုင်သည်။ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် ဖိနပ်ထဲမှ ရေများ လှုပ်ရှားသွားသည့် အသံကို ကြားနိုင်၏။

ချန်းရီ၏ ခန္ဓာကိုယ်က အနည်းငယ် တုန်ယင်နေပြီး လဲကျမသွားစေရန် သုံးဘီးဆိုင်ကယ်ပေါ်တွင် အံကြိတ်ကာ ခပ်တင်းတင်း ဆုပ်ကိုင်ထားရသည်။

နေမင်းကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အတူ ကောင်းကင်ယံတွင် အလွန်တရာ လှပသော သက်တံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း သူ၏ အာရုံစိုက်မှုကို မဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ပေ။

သာမန်အားဖြင့် သက်တံများသည် နွေရာသီ သို့မဟုတ် ဆောင်းဦးရာသီများတွင်သာ မကြာခဏ ထွက်ပေါ်လေ့ရှိသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် နိုဝင်ဘာလကုန်ပိုင်း၌ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်၏။

မလှမ်းမကမ်းရှိ စခန်းချရာ နေရာသည် နောက်ဆုံးတွင် မျက်စိရှေ့၌ ပေါ်လာတော့သည်။

ချန်းရီက အံကြိတ်ကာ သုံးဘီးဆိုင်ကယ်ကို မောင်းနှင်ရင်း စခန်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် စခန်း၌ တဲများကို ဟိုတစ်စု ဒီတစ်စု ထိုးထားကြပြီး နေရာအတော်များများတွင် မီးပုံများပင် ဖိုထားကြသည်။

အစားအသောက် အနံ့လေးများက ချန်းရီ၏ နှာခေါင်းထဲသို့ တိုးဝင်လာရာ ချန်းရီသည် လောဘတကြီးဖြင့် အသက်ပြင်းပြင်း နှစ်ချက်ခန့် ရှူသွင်းလိုက်၏။

အိုက်စပ်သော အပူရှိန်တစ်ခု ဝင်ရောက်လာပြီး ချန်းရီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အအေးဓာတ်ကို မောင်းထုတ်ပေးလိုက်သဖြင့် ချန်းရီမှာ အနည်းငယ် သက်သာရာ ရသွားသည်။

ယခုအချိန်တွင် ချန်းရီသည် အလွန်တရာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး ဤအိုက်စပ်သော အပူရှိန်က ယုတ္တိရှိမရှိ ဆိုသည်ကို သူ လုံးဝ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ချေ။

ချန်းရီ၏ သုံးဘီးဆိုင်ကယ် ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အများအပြားက ဤဘက်သို့ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ အလုပ်များကိုသာ ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နေကြသည်။

ထိုလူများ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဝေခွဲမရဖြစ်မှုများနှင့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

အခြားသူများ၏ အရေးကိစ္စတိုင်းသည် မိမိနှင့် လုံးဝ မသက်ဆိုင်ပေ။

ချန်းရီသည် သုံးဘီးဆိုင်ကယ်ကို ရပ်လိုက်ပြီးနောက် ပူလောင်နေသော သဲပြင်ပေါ်သို့ ဖင်ထိုင်ချလိုက်သည်။

အိုက်စပ်သော အပူရှိန်က ချန်းရီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အအေးဓာတ်များကို ဆက်လက် မောင်းထုတ်ပေးနေသည်။

"ဟူး... ဟူး... ဟူး..."

ချန်းရီသည် အနည်းငယ် မောဟိုက်နေပြီး အင်္ကျီအိတ်ကပ်ထဲမှ ဆေးလိပ်တစ်ဘူးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ဆေးလိပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်နှင့် ဆေးလိပ်ဘူးထဲမှ ရေစက်များ ယိုစိမ့်ထွက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

"တောက်"

ချန်းရီသည် စိုရွှဲနေသော ဆေးလိပ်ဘူးကို ဘေးတစ်ဖက်တွင် လှန်းထားလိုက်သည်။

ဆေးလိပ်များ စိုရွှဲနေလျှင်တောင်မှ ချန်းရီက လွှင့်ပစ်ရန် နှမြောနေပြီး ခြောက်သွေ့သွားပါက ဆက်လက် သောက်သုံးနိုင်သေးသည်။

သူသည် ဆေးလိပ် နောက်တစ်ဘူးကို ထပ်မံ ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ပလတ်စတစ် အခွံကို ခွာလိုက်ပြီးနောက် တစ်လိပ်ကို ထုတ်ကာ မီးညှိလိုက်သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ပလတ်စတစ် အခွံက အတော်လေး ခံနိုင်ရည်ရှိသဖြင့် ဤ ဟွာဇီး ဆေးလိပ်ဘူးလေးကို မိုးရေစိုခြင်းမှ ကာကွယ်ပေးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ရှူး"

ပြင်းပြင်းထန်ထန် တစ်ချက် ရှိုက်သွင်းလိုက်ရာ ဆေးလိပ်တစ်လိပ်မှာ ထက်ဝက်နီးပါး ကုန်သွားမှသာ သူ ရပ်တန့်လိုက်သည်။

နီကိုတင်းဓာတ်များ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း လှည့်လည်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများကို အနည်းငယ် လျော့ကျသွားစေသည်။

ဆေးလိပ်တစ်လိပ်ကို ထက်ဝက်ခန့် သောက်ပြီးနောက်မှသာ ချန်းရီသည် အနည်းငယ် သက်သာရာ ရသွားတော့သည်။

ဤအချိန်ရောက်မှသာ ချန်းရီက တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်းကို ခံစားမိသွားသည်။

ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် ပူနေရတာလဲ။

အခုက နိုဝင်ဘာလကုန်ပိုင်းလေ... ဆောင်းရာသီပဲ ရှိသေးတယ်။

ယန်ကျိုးရဲ့ ဆောင်းရာသီက ဒီလောက် ပူတယ်လို့ တစ်ခါမှ မကြားဖူးပါဘူး။

ဒီနေရာက တောင်ပိုင်းမှ မဟုတ်တာ။

ထိုအခါမှသာ ချန်းရီသည် သူ လက်ရှိ ရောက်ရှိနေသော ပတ်ဝန်းကျင်ကို စတင် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။

ဤနေရာသည် ယန်ကျိုး ပြည်ထောင်စု အဝေးပြေးလမ်းမကြီးဘေး ဖြစ်ပြီး မျက်စိတစ်ဆုံး မြင်တွေ့နေရသည်မှာ ကျယ်ပြောလှသော သဲကန္တာရကြီး ဖြစ်ကာ မျက်ဝန်းထဲတွင် သဲခုံများနှင့် သဲဝါများကိုသာ မြင်တွေ့နေရသည်။

ကောင်းကင်ယံတွင် မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် ပြင်းထန်သော နေမင်းကြီးက သာနေ၏။

ဤသည်မှာ ချန်းရီ၏ ဘဝတွင် သဲကန္တာရကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်ပြီး မျက်စိရှေ့ရှိ အလှအပများကြောင့် တစ်ခဏမျှ အံ့သြမှင်တက်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် ချန်းရီသည် ထိုအလှအပကို ကြာကြာ မခံစားနိုင်တော့ချေ။

ပူတယ်...

အရမ်းပူတယ်...

အရင်က မိုးရွှဲရွှဲစိုနေခဲ့သော ခန္ဓာကိုယ်သည် ယခုအခါ စတင် ခြောက်သွေ့လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဆံပင်များပင် ထက်ဝက်ကျော် ခြောက်သွေ့နေပြီ ဖြစ်၏။

မလှမ်းမကမ်းရှိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် နွေရာသီ ဝတ်စုံများကဲ့သို့ ဘောင်းဘီတို၊ အင်္ကျီတိုများ ဝတ်ဆင်ထားကြသည်ကို ချန်းရီ သတိထားမိလိုက်သည်။

ချန်းရီကလည်း သူ၏ အပေါ်ဝတ်အင်္ကျီနှင့် ဂျင်းဘောင်းဘီကို ချွတ်ကာ ကားခေါင်းပိုင်းတွင် ချိတ်ဆွဲထားလိုက်သည်။

ဖိနပ်များကိုလည်း ချွတ်လိုက်ပြီး ဖိနပ်ကို ပြောင်းပြန်လှန်လိုက်သောအခါ ဖိနပ်ထဲမှ ရေအချို့က သဲပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းလာပြီး လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ထို့နောက် ခေါင်းစွပ်အင်္ကျီနှင့် အတွင်းခံဘောင်းဘီရှည်ကိုပါ ထပ်မံ ချွတ်ချလိုက်သည်။

ဒီရာသီဥတုက တကယ်ကို အရမ်းပူလွန်းနေပြီ။

ဤကဲ့သို့ အစွန်းရောက်သော ရာသီဥတု အပြောင်းအလဲသည် ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးနှင့် ဆက်စပ်မှု ရှိနိုင်ကြောင်းကို ချန်းရီ မှန်းဆမိလိုက်သည်။

နောက်ထပ် ဆေးလိပ်တစ်လိပ် ကုန်သွားသောအခါ ချန်းရီသည် ဘောင်းဘီတို အကြီးကြီး တစ်ထည်တည်းကိုသာ ဝတ်ဆင်ထားချင်စိတ် ပေါ်လာသည်။

ဤအချိန်တွင် ချန်းရီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ချွေးများပင် စိမ့်ထွက်လာပြီ ဖြစ်သည်။

ခွန်အားပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးစေရန် ပေါင်မုန့်နှစ်ချပ်ကို အလွယ်တကူ စားသောက်လိုက်ပြီးနောက် ချန်းရီသည် ချန်ရှုရွာမှ ရရှိခဲ့သော သူ၏ အကျိုးအမြတ်များကို မစောင့်ဆိုင်းနိုင်တော့ဘဲ စတင် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

သတ်ဖြတ်မှတ် အရေအတွက်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချန်းရီမှာ အနည်းငယ် အံ့သြသွားခဲ့သည်။

သတ်ဖြတ်မှတ် ၇၀၀၀ ကျော်တောင် ရှိနေတာပဲ။

ဆက်ရန်...