အခန်း ၂၀၃၈
Vol. 139 Ch. 2038
အပိုင်း ( 2038 ) လုမင်ကို သတ်လိုသည်။
"သူ့နာမည်က လုမင်ပါ..."
လော့ရွှမ်က လုမင်ကို မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။
"မင်းသမီး လော့ရွှမ်... ဒီလူနဲ့ မင်းနဲ့က ဘယ်လိုပတ်သက်တာလဲ"
မင်းသားငယ်က မေးမြန်းသည်။
"သူက ကျွန်မရဲ့ ဧည့်အကြီးအကဲပါ။ မင်းသားငယ်က လုမင်ကို သိလို့လား"
လော့ရွှမ်လည်း တစ်ခုခုဖြစ်နေသည်ကို ခံစားမိသဖြင့် ပြန်မေးလိုက်၏။
"သူက ဧည့်အကြီးအကဲ သက်သက်ပဲကိုး...၊ မင်းသမီး လော့ရွှမ်... ဒီလူကို ကျုပ်လက်ထဲ အပ်နိုင်မလား"
မင်းသားငယ်၏ မျက်လုံးများက အရောင်လက်သွားသည်။ သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များမှာလည်း သာ၍ပင် ပြင်းထန်လာတော့သည်။
"မင်းသားငယ်... သူက ကျွန်မရဲ့ လူပါ။ သူ့အတွက် ကျွန်မမှာ တာဝန်ရှိပါတယ်။ ဘာဖြစ်လို့ သူ့ကို အပ်ခိုင်းရတာလဲ"
လော့ရွှမ်က မျက်မှောင်ကြုံ့ကာ မေးလိုက်သည်။ အခြားလူငယ်များလည်း အခြေအနေ မကောင်းသည်ကို ရိပ်မိကြသဖြင့် အသက်ကိုပင် ပြင်းပြင်းမရှူဝံ့ကြတော့ပေ။
"သတ်ရမှာမလို့"
မင်းသားငယ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူက သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ဖုံးကွယ်မထားတော့ပေ။
"ဒီလူက သေကိုသေရမယ်"
"မင်းသားငယ်... တစ်ခုခု နားလည်မှုလွဲနေတာများလား"
လော့ရွှမ်က မေးမြန်းရင်း လုမင်ထံသို့ စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ကာ မေးလိုက်သည်။
'လုမင်... ရှင် ဘယ်တုန်းက စန်းယန်ကို စော်ကားမိခဲ့တာလဲ'
စန်းယန်ဆိုသည်မှာ ထိုမင်းသားငယ်၏ နာမည် ဖြစ်သည်။
'ဒါက သူနဲ့ ပထမဆုံးတွေ့ဖူးတာပဲ'
လုမင်က မျက်မှောင်ကြုံ့လျက် ပြန်ဖြေလိုက်၏။ သူကိုယ်တိုင်လည်း ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသည်။ စန်းယန်ကို သူ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးဘဲ အဘယ်ကြောင့် တွေ့တွေ့ချင်း သတ်ချင်နေရသနည်း။
"နားလည်မှုလွဲတာ ဟုတ်လား။ အပြာရောင်နတ်ဆိုးဘုရင်စံအိမ်ရဲ့ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်တွေတိုင်းမှာ အမှတ်အသားတစ်ခုစီ ပါပြီးသား...၊ သူတို့ အသတ်ခံရရင် အဲဒီအမှတ်အသားက သတ်တဲ့သူဆီမှာ ကပ်ငြိသွားတတ်တယ်။ အခု သူ့ဆီမှာ ကျုပ်တို့စံအိမ်ရဲ့ အမှတ်အသားကို ခံစားနေရပြီ။ ဒါက နားလည်မှုလွဲတာလို့ ပြောဦးမလို့လား"
စန်းယန်က အေးစက်စွာ ဆိုသည်။ လူတိုင်း၏ ရင်ထဲ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားကြ၏။ လုမင်က အပြာရောင်နတ်ဆိုးဘုရင်စံအိမ်မှ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်တစ်ဦးကို သတ်ခဲ့ဖူးသည်။ ယခုအခါ စန်းယန်က ထိုအမှတ်အသားကို အာရုံခံမိခဲ့ပြီ။
လုမင် မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ အဆုံးမဲ့နတ်ဆိုးနယ်မြေကို ရောက်ကာစက နတ်ဆိုးရင်းမြစ်သစ်သီးကို လုယူရန် ကြိုးစားသော လူတစ်စုကို သတ်ခဲ့ဖူးကြောင်း အမှတ်ရမိ၏။ ထိုစဉ်က လူငယ်တစ်ဦးသည် သူဟာ ထာဝရနတ်ဆိုးတိုင်းပြည်မှ ဖြစ်သည်ဟု အော်ဟစ်ခဲ့ဖူးသည်။ ထိုသူမှာ အပြာရောင်နတ်ဆိုးဘုရင်စံအိမ်မှ ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ချေ။
တကယ့်ကို တိုက်ဆိုင်လွန်းလှသည်။ ဤကဲ့သို့ အမှတ်အသားမျိုးကို သူ အရင်ကလည်း ကြုံဖူးပေသည်။ လူသတ်သမားအဖွဲ့အစည်းဖြစ်သော သတ်ဖြတ်ခြင်းတစ်သောင်းအိမ်တော်၏ လူကို သတ်ဖြတ်လျှင်လည်း သတ်ဖြတ်သူအမှတ်အသား ကပ်ငြိတတ်၏။ သူကိုယ်တိုင်လည်း ထိုအမှတ်အသားကို ဖယ်ရှားရန်အတွက် ဖီးနစ်နန်းတော်ရှင်ကို အကူအညီ တောင်းခဲ့ရသေးသည်။
လော့ရွှမ်ကလည်း မျက်မှောင်ကြုံ့လျက် မေးလိုက်သည်။
"မင်းသားငယ်... တစ်ခုခု မှားနေတာ မဖြစ်နိုင်ဘူးလား"
"မမှားနိုင်ဘူး။ လွန်ခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်က ကျုပ်ရဲ့ဝမ်းကွဲညီတစ်ယောက် အပြင်မှာ လေ့ကျင့်ရင်း အသတ်ခံခဲ့ရတယ်။ အဲဒါ ဒီကောင်ရဲ့ လက်ချက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်"
"လော့ရွှမ်... ဒီလူက မင်းရဲ့ ဧည့်အကြီးအကဲ သက်သက်ပဲလေ။ မင်း ဒီကိစ္စထဲ ဝင်မပါတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်"
စန်းယန်က ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် လက်တစ်ဖက်မြှောက်ပြလိုက်သည်။ သူ့နောက်ဘက်မှ လူငယ်တစ်ဦးက ဝက်ဝံတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပြေးထွက်လာပြီး လုမင်၏ လည်ပင်းကို ဓားဖြင့် ပိုင်းချလိုက်တော့သည်။
"စီရင်ချက်"
လော့ရွှမ်က ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်ပြီး စီရင်ချက်စွမ်းအားဖြင့် ထိုဓားချက်ကို ချေဖျက်ပစ်လိုက်သည်။
"မင်းသမီး လော့ရွှမ်... မင်းက ဒီလူကို ကာကွယ်ချင်တာလား။ ဧည့်သည်တစ်ယောက်အတွက် ကျုပ်တို့စံအိမ်နဲ့ ရန်သူဖြစ်ရတာ ထိုက်တန်ရဲ့လား"
စန်းယန်၏ မျက်နှာက သုန်မှုန်သွားပြီး ခြိမ်းခြောက်သည့်လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"လွန်ခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်က လူသတ်ခဲ့တာ မှန်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလူက ရတနာကို လုဖို့အတွက် ဘာမှမပြောဘဲ စတိုက်ခဲ့တာပဲလေ။ ကျုပ်က ဒီအတိုင်း ငြိမ်ခံနေရမှာလား"
ထိုအချိန်တွင် လုမင်က ဝင်ပြောလိုက်၏။
"ဒါဆိုရင် ပိုရှင်းသွားပြီ။ မင်းသားငယ်... အဆုံးမဲ့နတ်ဆိုးနယ်မြေမှာ အပြင်ထွက် ကျင့်ကြံရင်း ရတနာလုတဲ့အခါ အသတ်ခံရတာက ပုံမှန်ပါပဲ။ အားနည်းတဲ့သူကတော့ အသတ်ခံရမှာ ထုံးစံလေ။ အခုမှ လာပြီး ကလဲ့စားချေနေရင် လူရယ်စရာ ဖြစ်လိမ့်မယ်"
လော့ရွှမ်က အလျှော့မပေးဘဲ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သန်မာသူက အားနည်းသူကို ဝါးမျိုတတ်သည့် အဆုံးမဲ့နတ်ဆိုးနယ်မြေ၏ စည်းမျဉ်းအရ အပြင်ထွက်လျှင် အသတ်ခံရနိုင်သည်ကို ပြင်ဆင်ထားပြီးသား ဖြစ်ရမည်။
"ဟမ့်... ကျုပ်ရဲ့ ဝမ်းကွဲညီဘေးမှာ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတွေ အများကြီး ရှိတာကို သူက ဘယ်လိုသတ်နိုင်မှာလဲ။ သူက တစ်ခုခု မသမာနည်း သုံးခဲ့တာ ဖြစ်မှာ...၊ ဒါတွေထားပါ... မင်းကို မျက်နှာသာပေးတဲ့အနေနဲ့ သူ ကျုပ်နဲ့ တိုက်ရဲလားလို့ မေးချင်တယ်။ တကယ်လို့ ကျုပ်ရဲ့ တိုက်ကွက် ဆယ်ကွက်ကို တောင့်ခံနိုင်ရင် သူ့ရဲ့ ခွန်အားကို ကျုပ် အသိအမှတ်ပြုပေးမယ်"
စန်းယန်က ဆိုသည်။ သူ့အမြင်တွင် လုမင်က လော့ရွှမ်၏ ဧည့်သည်တော် သက်သက်သာ ဖြစ်သဖြင့် ထိုမျှ မသန်မာနိုင်ပေ။ စန်းယန်ကိုယ်တိုင်ကမူ ထာဝရနတ်ဆိုးတိုင်းပြည်၏ ထိပ်တန်းပါရမီရှင်ဖြစ်ပြီး ဘုရင်ခန္ဓာ ရှိသည့်အပြင် အန္တိမသူတော်စင်နယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့်သို့ပင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
လုမင်က တည်ငြိမ်စွာပင် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ... ကျုပ် သဘောတူတယ်"
'သူက တကယ် သဘောတူလိုက်တာလား။ စန်းယန်က ဘယ်လောက်သန်မာလဲဆိုတာ သူ မသိသေးဘူး ထင်တယ်'
လူအများက တွေးတောလိုက်ကြသည်။
စန်းယန်က အေးစက်စွာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။
"မင်းသမီး လော့ရွှမ်... သူကိုယ်တိုင် သဘောတူပြီးပြီဆိုတော့ မင်း ဝင်မပါပါနဲ့တော့"
လော့ရွှမ်လည်း ခေါင်းညိတ်ပြရင်း စားပွဲတွင် ပြန်ထိုင်လိုက်တော့သည်။
"ကျွန်မ ဝင်မပါပါဘူး။ မင်းသားငယ်လည်း ကတိတည်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"
'ဒီကောင်မလေး... ဒီကောင်က ငါ့ရဲ့တိုက်ကွက် ဆယ်ကွက်အထိ ခံနိုင်မယ်လို့ တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား။ ဘယ်က ယုံကြည်မှုတွေ ရနေတာလဲ'
လော့ရွှမ်၏ ယုံကြည်မှုက စန်းယန်ကို အနည်းငယ် အံ့ဩသွားစေသည်။ သူက စိတ်ထဲမှ လှောင်ပြောင်လိုက်၏။ ထို့နောက် သူက လုမင်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်ပြီး သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်မှာ ပို၍ ပြင်းထန်လာတော့သည်။
အပြာရောင်နတ်ဆိုးဘုရင်စံအိမ်မှ တစ်ယောက်ယောက်ကို သတ်ဝံ့သူတိုင်း အသတ်ခံရမည် ဖြစ်သည်။ သူက လုမင်ကိုသတ်ပြီး လူတိုင်းကို သတိပေးလိုပေသည်။ ဒါက သူ့ကို ပို၍ ကြောက်ရွံ့လာစေမည် ဖြစ်သည်။
"ကောင်းကင်ပေါ်တက်ပြီး တိုက်ကြစို့"
လုမင်က ပြောလိုက်သည်။
"မင်းကို ကိုင်တွယ်ဖို့ ကောင်းကင်ပေါ် ပျံတက်နေစရာ မလိုပါဘူး။ တစ်ကွက်တည်းနဲ့ တင် လုံလောက်တယ်"
စန်းယန်က လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး လက်ညှိုးညွှန်ပြလိုက်သည်။
"ဝှစ်..."
လှံရှည်တစ်စင်းကဲ့သို့ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွက်ကာ စူးရှသော အသံနှင့်အတူ ပြေးဝင်သွား၏။
ဤလက်ချောင်းက အလွန်အားကြီးသည်။
သို့သော်လည်း လုမင်က ကြည့်ပင်မကြည့်ပေ။ သူ့လက်ချောင်းတွင် ရွန်းများဖြင့် ရစ်ပတ်လာပြီး လက်ညှိုးတစ်ချက် ပြန်ညွှန်ပြလိုက်သည်။
"ဝုန်း..."
လက်ညှိုးနှစ်ချောင်းက ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမိပြီး ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင်လှိုင်းများကြောင့် စားပွဲ၊ ကုလားထိုင်များ လွင့်စင်ကုန်၏။ ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများလည်း ကမန်းကတန်း ဆုတ်သွားကြတော့သည်။
စန်းယန်က အမှန်တကယ် အားနည်းချက်ရှိပြီး နောက်သို့ ခြေနှစ်လှမ်းခန့် ဆုတ်ခွာသွားရသည်။
"အစီရင်လမ်းစဉ်နိယာမပဲ... မင်းမှာလည်း ဘုရင်ခန္ဓာ ရှိတာလား"
စန်းယန်က အံ့အားသင့်စွာ အော်လိုက်သည်။
"ဒါဆို ဒါက ထိုးဖောက်ခြင်းနိယာမပေါ့"
လုမင်က မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။ ဤနိယာမကို သူ ရင်းနှီးပေသည်။ ယခင်က သူ သတ်ခဲ့ဖူးသော တာ့လော့ကောင်းကင်ဂိုဏ်းမှ လော့ဖိုခုန်းသည်လည်း ဤနိယာမကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည်။
"ပြောပါတယ်... ကောင်းကင်ပေါ်တက်ပြီး တိုက်ကြစို့လို့"
လုမင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ ချန်းယန်၏ မျက်နှာမှာ ညိုမည်းသွားပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပိုမို ပြင်းထန်လာ၏။
ယခုလေးတင် သူက လုမင်ကို တစ်ကွက်တည်းနှင့် သတ်နိုင်သည်ဟု ကြွေးကြော်ခဲ့သည်။ ယခုတော့ လက်ရှိအခြေအနေမှာ သူ့မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေချေပြီ။
"ကောင်းကင်ပေါ်တက်ပြီး တိုက်ကြစို့"
စန်းယန်က အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။ သူက နတ်ဘုရားလှံတစ်လက်ကဲ့သို့ ကောင်းကင်ကို ထိုးတက်သွား၏။ လုမင်လည်း ကောင်းကင်ကို ပျံတက်သွားတော့သည်။