အခန်း ၂၀၇၁

အပိုင်း ( 2071 ) သံသယများ။

လုမင်သည် ရှဲ့နျန်ကျွင်း၏ စရိုက်နှင့် စိတ်နေစိတ်ထားက သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားကြောင်း ပြန်တွေးလိုက်မိသည်။ ၎င်းမှာ လက်ရှိ ရှဲ့နျန်ချင်း၏ လက်ရှိအခြေအနေနှင့် ဆင်တူနေသည် မဟုတ်ပါလား။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ရှဲ့နျန်ချင်း၏ မကြာခဏ နာကျင်နေပုံရသော အမူအရာများကိုလည်း ပြန်အမှတ်ရလိုက်မိသည်။ ၎င်းက ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်နေသလော။

လုမင်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများစွာ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။ သို့ရာတွင်၊ သူကိုယ်တိုင်က မရပ်နားဘဲ ရှဲ့နျန်ချင်းထံသို့ အဆက်မပြတ် လက်ညှိုးညွှန်ပြ‌လိုက်၏။

ရှဲ့နျန်ချင်းက အလွန်စွမ်းအားကြီးသည်။ သူ၏ နတ်ဆိုးစွမ်းအားက အရာအားလုံးကို ချိုးဖောက်နိုင်ပြီး ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သကဲ့သို့ပင်။

လုမင်၏ နိယာမပေါင်းစပ်မှုမှာပင် သူမကို ခုခံရန် မလွယ်ကူဘဲ ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့ရသည်။

'ရှောင်ချင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ငါနဲ့တူတူပဲ အန္တိမသူတော်စင်နယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်မှာ ရှိသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ဘယ်လိုစွမ်းအားမျိုးလဲ။ ဒါကလည်း ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးလမ်းစဉ်ရဲ့ စွမ်းအားပဲလား'

လုမင်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူ၏လက်ညှိုးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ထိုလက်ညှိုးတွင် ကစဉ့်ကလျားနိယာမ၊ အစီရင်နိယာမနှင့် သေခြင်းတရားနိယာမတို့ ပေါင်းစပ်ပါဝင်နေ၏။ ကြီးမားလှသော လက်ချောင်းကြီးမှာ ရှဲ့နျန်ချင်း၏ ဓားအလင်းဆီသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။

"ဝုန်း"

ရှဲ့နျန်ချင်းကလည်း ဓားအလင်းဖြင့် ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည့်အခါ ဟင်းလင်းပြင်တွင် အက်ကြောင်းလေးများပင် ဖြစ်ပေါ်သွားရသည်။ ယင်းက အလွန်ကြောက်စရာကောင်း၏။ ဓားအလင်းက ကြီးမားသော လက်ချောင်းကြီးကို အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ပိုင်းဖြတ်ပစ်လိုက်တော့သည်။

"ရှောင်ချင်း... သတိပြန်ဝင်စမ်းပါ"

လုမင် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ရှဲ့နျန်ချင်းက သူ့ကို အမှန်တကယ် သတ်လိမ့်မည်ဟု သူ မယုံကြည်နိုင်ချေ။

"နိမ့်ကျတဲ့ ပုရွက်ဆိတ်... နင်ကများ ငါ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ညစ်နွမ်းအောင် လုပ်ခဲ့တယ်။ နင် သေသင့်တယ်"

ရှဲ့နျန်ချင်းက တစ်ဖန် ပြောဆိုလိုက်သည်။

သူမ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် အေးစက်နေသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ နတ်ဆိုးအလင်းတန်းများမှာလည်း ပိုမို အားကောင်းလာ၏။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အဆုံးမဲ့သော စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ပင်။

သူ၏ ဓားအလင်းမှာ အလွန်အေးစက်ပြီး လုမင်ကို ဆက်လက် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ ဓားချက်များမှာလည်း ယခင်ကထက်ပင် ပိုမို ပြင်းထန်လာတော့၏။

ဓားအလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး ချောက်တစ်ခုလုံးကို လင်းထိန်သွားစေသည်။

လုမင်က သူ့စွမ်းအားအပြည့်ကို အသုံးပြုသော်လည်း မယှဉ်နိုင်သေးချေ။ နိယာမ သုံးခု ပေါင်းစပ်ထားသည့်တိုင် ရှဲ့နျန်ချင်း၏ ဓားအလင်းကို မတားဆီးနိုင်ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဒဏ်ရာများ ရရှိလာခဲ့သည်။

"ရွှပ်"

လုမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဓားအလင်း၏ ပိုင်းဖြတ်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး နက်ရှိုင်းသော ဓားဒဏ်ရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။ ၎င်းမှာ အရိုးထိအောင်ပင် နက်ရှိုင်းလှပြီး သွေးများက သူ၏ အဝတ်အစားများကို နီရဲသွားစေတော့သည်။

လုမင် ဒဏ်ရာရသွားသည့် အခိုက်တွင် ရှဲ့နျန်ချင်း၏ မျက်ဝန်းအိမ်များမှာ တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ သူက ခဏမျှ ရပ်တန့်သွား၏။

"သူ့ကို သတ်လိုက်စမ်း၊ သူက ငါ့ကို စော်ကားခဲ့တာ။ သူ သေရမယ်"

ရှဲ့နျန်ချင်းက သူ့ဘာသာသူ စကားပြောနေသကဲ့သို့ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူမ၏ အကြည့်မှာ တစ်ဖန် အေးစက်သွားပြီး ဓားကိုမြှောက်ကာ လုမင်ထံသို့ ပြေးဝင်လာပြန်တော့သည်။

"ရွှပ်..."

ဓားအလင်းတစ်ခုက သက်တံ့အလင်းကဲ့သို့ ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်း၍ ကျရောက်လာသည်။ သို့သော်၊ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ လုမင်က မလှုပ်ရှားဘဲ ခုခံခြင်းလည်း မပြုတော့ချေ။ သူက ဓားအလင်း၏ ထိုးနှက်မှုကို အသာတကြည် ခံယူလိုက်သည်။

ဓားအလင်းက လုမင်၏ နှလုံးသားကို ထိုးဖောက်လုနီးဆဲဆဲတွင်...

ရှဲ့နျန်ချင်း၏ မျက်လုံးများ၌ ရုန်းကန်နေရသည့် အရိပ်အယောင်တို့ ပေါ်ထွက်လာသည်။

"မလုပ်နဲ့"

သူက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို လှည့်လိုက်၏။ ဓားအလင်းက လမ်းကြောင်း အနည်းငယ် လွဲချော်သွားပြီး လုမင်၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးမိသွားခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ နှလုံးသားရှိရာ နေရာနှင့် လွဲချော်သွားခဲ့ပြီ။

"ရှောင်ချင်း... မင်း သတ်ချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ကိုယ်အသတ်ခံပါ့မယ်။ တကယ်လို့ မင်းမှာ ကိုယ်တို့ရဲ့ ရင်သွေးလေး ရှိနေပြီဆိုရင်တော့ နောင်မှာ သူ့ကို ကောင်းကောင်း စောင့်ရှောက်ပေးဖို့ တောင်းဆိုပါရစေ"

လုမင်က ပြုံး၍ ရှဲ့နျန်ချင်းကို ညင်သာစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"သူ့ကို သတ်လိုက်"

"မလုပ်ရဘူး"

ရှဲ့နျန်ချင်းက တစ်ယောက်တည်း အော်ဟစ်နေမိသည်။

သူ့ပုံစံမှာ လူနှစ်ယောက် စကားပြောနေသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း အသံမှာမူ သူတစ်ဦးတည်း၏ အသံပင် ဖြစ်သည်။

ရှဲ့နျန်ချင်း၏ မျက်လုံးထဲရှိ ရုန်းကန်မှုမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။ သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးပင် နာကျင်ဟန်ဖြင့် ရှုံ့မဲ့နေတော့သည်။

"ရှောင်ချင်း... မင်း ဘာဖြစ်နေတာလဲ"

လုမင်က အော်မေးလိုက်သည်။ ရှဲ့နျန်ချင်း၏ အခြေအနေမှာ သိသိသာသာပင် မမှန်ကန်တော့ချေ။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် လူနှစ်ယောက် ရှိနေပုံရသည်။

"လုမင်... ဂရုစိုက်ပါ"

နောက်ဆုံးတွင် ရှဲ့နျန်ချင်းက လုမင်ကို ကြင်နာစွာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

သူက သက်တံ့တစ်ခုအလား ချောက်ကမ်းပါး၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးဆီသို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ချောက်အတွင်းမှ ဆူညံသံတချို့ ထွက်ပေါ်လာ၏။ သို့သော်လည်း ခဏအကြာတွင် အားလုံး ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။

"ရှောင်ချင်း"

လုမင် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူ့ရင်ဘတ်သို့ စိုက်ဝင်နေသော ဓားအလင်းမှာမူ ရှဲ့နျန်ချင်း၏ နတ်ဆိုးစွမ်းအားများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်ရာ ယခုအခါ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။

လုမင်က ချောက်ကမ်းပါး၏ အနက်ပိုင်းသို့ အပြေးအလွှား လိုက်သွားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း လုမင်က အတန်ငယ် ဝင်ရောက်လိုက်သည့်အခါ လူထွားကြီး နှစ်ဦးက ထွက်ပေါ်လာပြီး လုမင်ကို တိုက်ခိုက်ကြပြန်သည်။ လုမင်မှာ ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရသဖြင့် ရှေ့ဆက်၍ မရတော့ဘဲ နောက်သို့သာ ဆုတ်ခွာခဲ့ရတော့သည်။

"ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။ ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲကွာ"

ဤအခိုက်တွင် သူက အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်နေသည်။ သူ့စိတ်ထဲတွင်လည်း မေးခွန်းပေါင်းများစွာ ပြည့်နှက်နေ၏။ သို့သော်လည်း သူက ပိတ်ဆို့ခံထားရသဖြင့် ရှဲ့နျန်ချင်းနောက်သို့ လိုက်၍ မရနိုင်တော့ချေ။

"ဒါက ရှောင်ချင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက စွမ်းအားနဲ့ သေချာပေါက် ဆက်စပ်နေရမယ်။ အဲဒါက ဘာဖြစ်မလဲ။ ရှဲ့နျန့်ကျွင်းမှာလည်း အဲဒီလိုမျိုး ရှိခဲ့တယ်"

"နောက်ပြီးတော့ ဟိုဝတ်စုံနက်ဝတ်လူတွေက ဘာဖြစ်လို့ ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးခေါင်းတလားကို ခိုးပြီး ရှောင်ချင်းကို အထဲထည့်ထားရတာလဲ။ အဲဒါနဲ့ရော ဆက်စပ်နေမလား"

"နောက်တစ်ခါ ရှဲ့နျန့်ကျွင်းနဲ့ တွေ့ရင်တော့ ငါ အဖြေရှာရမယ်"

လုမင်က လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။

သူ တကယ်ပင် ကြောက်ရွံ့နေမိ၏။ ရှဲ့နျန်ချင်းက ယခင် ရှဲ့နျန််ချင်း မဟုတ်တော့ဘဲ တခြားလူတစ်ယောက် ဖြစ်သွားမှာကို သူ စိုးရိမ်မိသည်။

ရှဲ့နျန်ချင်းက စမ်းသပ်မှု တော်တော်များများကို ဆက်တိုက် ချိုးဖျက်သွားခဲ့သည်။ သူမ ပြသခဲ့သော စွမ်းအားမှာ အမှန်တကယ် ကြောက်စရာကောင်း၏။ စမ်းသပ်မှု အချို့ကို ဆက်တိုက်ချိုးဖျက်ပြီးမှ သူမ ရပ်တန့်လိုက်သည်။

"နင် ငါ့ကို ဘာဖြစ်လို့ သူ့ကို သတ်ခွင့်မပေးရတာလဲ။ သူက ငါတို့ကို ညစ်နွမ်းအောင် လုပ်ခဲ့တာလေ"

ရှဲ့နျန်ချင်းက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူမ၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်က အေးစက်၍ ပြင်းထန်နေဆဲပင်။

"တကယ်လို့ နင် သူ့ကို သတ်မယ်ဆိုရင် ငါလည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေမယ်"

ထို့နောက် ရှဲ့နျန်ချင်းက သူမဘာသာ ပြန်လည် ရေရွတ်လိုက်ပြန်သည်။

"နင် ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်တောင် ခေါင်းမာနေရတာလဲ။ နင်က ငါ... ငါကလည်း နင်ပဲလေ။ ငါတို့ကို အပြည့်အဝ ပေါင်းစည်းခွင့်ပေးပြီး အမြင့်ဆုံး နယ်ပယ်ကို ပြန်သွားကြရအောင်။ ဘာဖြစ်လို့ ဒီလို ကမ္ဘာငယ်လေးထဲမှာပဲ ပိတ်မိနေချင်ရတာလဲ"

"မဟုတ်ဘူး...၊ နင်က နင်... ငါက ငါပဲ။ ငါက နင်နဲ့ ဘယ်တော့မှ ပေါင်းစည်းမှာမဟုတ်ဘူး။ ဘယ်တော့မှပဲ"

ရှဲ့နျန်ချင်းက သူ့ဘာသာသူ စကားပြောနေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

ထို့နောက် သူ့ပုံရိပ်မှာ လှုပ်ရှားလာပြီး ချောက်ကမ်းပါးအတွင်းမှ ထွက်သွား၏။ မကြာမီမှာပင် သူမ၏ ပုံရိပ်မှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

လုမင်က အနက်ရောင် ကျောက်တုံးကြီးတစ်တုံးပေါ်တွင် ထိုင်ကာ ငြိမ်သက်စွာ တွေးတောနေမိသည်။ သူက အများကြီး တွေးခဲ့သော်လည်း အဖြေရှာမတွေ့နိုင်သေးချေ။

"ခွန်အားပဲ... ငါသာ လုံလောက်အောင် သန်မာလာမယ်ဆိုရင် အားလုံးကို နားလည်လာလိမ့်မယ်။ ရှောင်ချင်းကိုလည်း သူ့ရဲ့ မူလအခြေအနေအတိုင်း ပြန်ဖြစ်အောင် လုပ်ပေးနိုင်မှာ"

လုမင်က လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်သည်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူ့စိတ်မှာ တည်ငြိမ်လာခဲ့၏။

လုမင်က အတွေ့အကြုံများစွာ ရှိခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ စိုးရိမ်နေရုံနှင့် ဘာမှမထူးခြားနိုင်ဘဲ ခွန်အားကို မြှင့်တင်ခြင်းကသာ အကောင်းဆုံးဖြစ်ကြောင်း သူ ရှင်းလင်းစွာ သိနားလည်ထားပေသည်။

လုမင်က မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေလိုက်သည်။ သုံးရက်အကြာတွင် လုမင် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်၏။ ယခုအခါ သူ၏အကြည့်က တည်ငြိမ်သွားခဲ့ပြီ။

ထို့နောက် လုမင်က ရှေးဟောင်းဉာဏ်အလင်းသစ်ပင်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူသည် ရှေးဟောင်းဉာဏ်အလင်းသစ်ပင်အောက်တွင် ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်၍ သေခြင်းနိယာမကို ဆက်လက် နားလည်ဆင်ခြင်လိုက်၏။

ယခုအခါ ထိုသစ်ပင်က မီတာ တစ်ဆယ်ခန့် မြင့်နေပြီ။ သစ်ကိုင်းသစ်ရွက်များဖြင့် ဝေဆာပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အလင်းတန်းများမှာလည်း သစ်ကိုင်းများကြားတွင် ရစ်ပတ်နေကာ အလွန်ပင် ဆန်းကြယ်လှသည်။

ဤနှစ်များအတွင်း လုမင်က ရှေးဟောင်းဉာဏ်အလင်းသစ်ပင်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန် အရင်းအမြစ်များစွာ အသုံးပြုခဲ့ပေသည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း၊ ထိုသစ်ပင်မှာလည်း အလွန်ပင် တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ရှေးဟောင်းဉာဏ်အလင်းသစ်ပင်အောက်တွင် နိယာမများကို ကျင့်ကြံခြင်းမှာ သာမန်ထက် နှစ်ဆခန့် ပို၍ မြန်ဆန်ပေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် နှစ်လခန့် ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။ လုမင်၏ သေခြင်းနိယာမမှာလည်း အလွန်ပင် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ကျန်ရှိသော နိယာမနှစ်ခုနှင့် ပေါင်းစည်းမှုမှာလည်း ပိုမို ပြည့်စုံလာခဲ့သည်။ သူ၏ ခွန်အားက နေ့စဉ်နှင့်အမျှ တိုးတက်နေခဲ့ပေသည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ၊ သူက လူထွားကြီး နှစ်ဦးကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ဤတစ်ခေါက်တွင်မူ သူ၏ရှေ့တွင် လူထွားကြီး သုံးဦး ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူတို့သုံးဦးစလုံးက ပူးပေါင်းကာ လုမင်ကို တိုက်ခိုက်ကြ၏။ လုမင်လည်း တစ်ဖန် ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရပြီး ရပ်တန့်ကာ လေ့ကျင့်နေရုံသာ ရှိတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် လုမင်၏ စိတ်ထဲ၌ တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရလိုက်သည်။ သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရှေးဦးနတ်ဆိုးခေါင်းတလားမှာ ချောက်အတွင်း၌ ပေါ်လာခဲ့၏။ ခေါင်းတလားအတွင်းရှိ ချင်ယွဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အားကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာနေသည်။

လအနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်တွင်၊ ချင်ယွဲ့က နောက်ဆုံးတွင် သိသာသော ပြောင်းလဲမှုများ ပြသလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယခင်က အသင်္ချေဖော်ဆောင်ခြင်းမျှော်စင်မှလူသည် ရှေးဦးနတ်ဆိုးခေါင်းတလားထဲတွင် တစ်လခန့် နေရုံဖြင့် ချင်ယွဲ့ နိုးလာလိမ့်မည်ဟု ဆိုခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ သုံးလခန့် ကြာမြင့်သွားခဲ့ရပေသည်။

"ဟူး... ဟူး..."

ထိုအချိန်တွင် ချင်ယွဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်သော စုပ်ယူမှု အားတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်၏ စွမ်းအားများမှာ ချင်ယွဲ့ထံသို့ လျင်မြန်စွာ စီးဝင်သွား၏။

"အဆင့်တက်နေတာလား"

လုမင်၏ မျက်လုံးများက တောက်ပသွားသည်။ သူသည် ကျောက်ကြမ်းအမြောက်အမြားကို ထုတ်ယူကာ ခွဲချေလိုက်၏။ အားကောင်းသော ယွမ်ချီစွမ်းအင်များက ချင်ယွဲ့ထံသို့ စုရုံးရောက်ရှိသွားတော့သည်။