အခန်း ၂၀၇၄

အပိုင်း ( 2074 ) လွတ်မြောက်ပြီ။

ချောက်ကမ်းပါး၏ နောက်ဆုံးအဆင့်တွင် စောင့်ကြပ်နေသည့် လူရိပ်မှာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။

၎င်းမှာ လူငယ်တစ်ဦးပင် ဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း သူ၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာမူ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင်ပင် အားကောင်းသည်။

"ဝုန်း... ဝုန်း"

ချောက်ကမ်းပါးအတွင်း၌ လူရိပ်နှစ်ခုမှာ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အဆက်မပြတ် ထိုးနှက်နေကြ၏။ လုမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကစဉ့်ကလျား အလင်းတန်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ သူ၏ လက်ဝါးများမှာလည်း မီးခိုးရောင်သန်းလျက် ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်သော ကစဉ့်ကလျား ကျောက်တုံးများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ပင်။

ဤသည်မှာ "ကစဉ့်ကလျား နတ်ဘုရားလက်ဝါး"ပင် ဖြစ်သည်။ လက်ဝါးရိုက်ချက်တိုင်းမှာ ကမ္ဘာကြီးကိုပင် တုန်ခါသွားစေနိုင်စွမ်း ရှိ၏။ ထို့ပြင် သူ၏ လက်ဝါးရိုက်ချက်များတွင် အခြားနိယာမများလည်း ပေါင်းစပ်ထားသဖြင့် ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှပေသည်။

သို့ရာတွင်၊ ထိုလူငယ်က လုမင်နှင့် ရင်ဘောင်တန်း တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။ သူသည်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လက်ဝါးသိုင်းကို အသုံးပြုပြီး လုမင်နှင့် အဆက်မပြတ် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နေ၏။

"ဝုန်း... ဝုန်း"

လက်ဖဝါးမှ ထွက်ပေါ်လာသော လေပြင်းများကြောင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကျောက်တုံးများမှာ တစ်လွှာချင်း ကွာကျကုန်သည်။ ဤနေရာရှိ ကျောက်တုံးများမှာ အလွန်ပင် မာကျောမှုရှိကြောင်း သတိပြုရမည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူတို့နှစ်ဦးက အပြန်အလှန် တိုက်ကွက်ပေါင်း ရာချီ၍ ဖလှယ်ခဲ့ကြပြီးပြီ ဖြစ်သည်။

'ဒါက ရှေးဟောင်းကာလတုန်းက ကောင်းကင်လောကရဲ့ အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်းတွေ သူတို့တပည့်တွေကို စမ်းသပ်တဲ့နေရာပေါ့။ ဒီစမ်းသပ်မှုက တကယ်ကို ခက်ခဲလွန်းတာပဲ'

လုမင်လည်း စိတ်ထဲမှ အံ့သြနေမိသည်။

နှစ်နှစ်ကျော်ကြာ ကျင့်ကြံပြီးနောက် လုမင်၏ ကစဉ့်ကလျားနိယာမမှာ ကိုးဆယ့်ကိုး ရာခိုင်နှုန်းအထိ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ။

သို့သော်လည်း ဤအဆင့်ကို ကျော်လွန်ပြီး ပြည့်စုံသည်အထိ လုပ်ဆောင်ရန်မှာ ခက်ခဲလွန်းလှသည်။ သူသည် အတွေ့အကြုံများနှင့် နိယာမ နားလည်မှုများကို ပိုမို စုဆောင်းရဦးမည်။

ယခုအချိန်တွင် ကစဉ့်ကလျားနိယာမမှာ မပြည့်စုံသေးသော်လည်း မကြာမီ ပြည့်စုံလာတော့မည်ဟု လုမင် ခံစားနေရသည်။

ထို့ပြင် သေခြင်းတရားနိယာမက ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီ။ ဝါးမျိုခြင်းနိယာမဆိုလျှင် ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းအထိပင် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

လုမင်တွင် သေခြင်းတရားနိယာမနှင့် ဝါးမျိုခြင်းနိယာမတို့အတွက် သက်ဆိုင်ရာ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များ မရှိသေးသဖြင့် ၎င်းတို့မှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အထောက်အကူ မပြုနိုင်ကြချေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏ တိုးတက်မှုနှုန်းမှာ သိသိသာသာ နှေးကွေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း လုမင်၏ လက်ရှိကျင့်ကြံမှု အဆင့်မှာ မြင့်မားပြီး အမြဲတမ်း တိုက်ခိုက်နေရခြင်း၊ တိုက်ပွဲများပြီးနောက် ရှေးဟောင်းဉာဏ်အလင်းသစ်ပင်အောက်တွင် ပြန်လည် ဆင်ခြင်ခြင်းတို့ကြောင့် သူ၏ တိုးတက်မှု အရှိန်မှာ အလွန်တရာ မြန်ဆန်နေဆဲပင်။

ကစဉ့်ကလျားနိယာမ ကိုးဆယ့်ကိုးရာခိုင်နှုန်း၊ ပြည့်စုံခြင်းအဆင့် အစီရင်နိယာမ၊ သေခြင်းတရားနိယာမ ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းနှင့် ဝါးမျိုခြင်းနိယာမ ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း...

အစွမ်းထက်ဆုံးနိယာမ နှစ်ခုနှင့် ဘုရင်နိယာမ နှစ်ခုတို့ ပေါင်းစပ်သွားသည့်အပြင် လုမင်၏ သန်မာသော ဝိညာဉ်ခန္ဓာနှင့် ကြွယ်ဝသော သူတော်စင်စွမ်းအားတို့ကြောင့် သူ၏ ခွန်အားမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပေသည်။ လုမင်ကိုယ်တိုင်ပင် သူ၏ လက်ရှိ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို တိုင်းတာရန် ခက်ခဲနေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ဤမျှ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိသည့်တိုင် ဤအဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်ရန်မှာ မလွယ်ကူသေးချေ။ ဤချောက်ကမ်းပါး၏ စမ်းသပ်မှုက အမှန်တကယ်ပင် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလှသည်။

ရှေးဟောင်းကာလတုန်းက ကောင်းကင်လောကမှာ ဤမျှ ကြောက်စရာကောင်းသော ပါရမီရှင်များစွာ ရှိခဲ့သလားဟုပင် သူ တွေးတောနေမိတော့သည်။

ထို့နောက် လုမင်က ရှဲ့နျန့်ချင်းကို သတိရလိုက်သည်။ ယခုအချိန်အထိ ရှဲ့နျန့်ချင်း၏ အရိပ်အယောင်ကို မတွေ့ရသေးချေ။ ရှဲ့နျန့်ချင်းသည် ဤစမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်သွားနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

ရှဲ့နျန့်ချင်း၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းက တကယ်ကို အံ့မခန်းပင်။ သူသည် အဘယ်ကြောင့် ရုတ်တရက် ဤမျှ သန်မာသွားရသနည်း။ လုမင်၏ စိတ်ထဲတွင် သံသယများစွာ ရှိနေခဲ့သည်။

"ဝုန်း... ဝုန်း..."

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် တိုက်ကွက်ပေါင်း ဆယ်ချီ ရင်ဆိုင်ခဲ့ပြီးပြီ။

လုမင်က နောက်ဆုံးတွင် အသာစီးရလာခဲ့ပြီး သူ၏ပြိုင်ဘက်ကို စတင် ဖိနှိပ်လိုက်သည်။ နိယာမ လေးမျိုး ပေါင်းစပ်လိုက်သည့်အခါ သာမန် လက်ဝါးရိုက်ချက်တစ်ခုကပင် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းများ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

"ဂျွတ်..."

လုမင်၏ လက်ဝါးရိုက်ချက်ကြောင့် ပြိုင်ဘက်၏ လက်မောင်းမှာ ကျိုးသွားသည့် အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဝါးမျိုခြင်း၊ တံဆိပ်ခတ်ခြင်း၊ သေခြင်းတရား..."

လုမင်က နိယာမ လေးမျိုးစလုံးကို ချက်ချင်း လှုံ့ဆော်လိုက်၏။

အဆုံးမရှိသော ရွန်းစာလုံးများက တစ်ဖက်လူကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး တံဆိပ်ခတ်ရန် ကြိုးစားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ဖျက်ဆီးခြင်းစွမ်းအားများဖြင့် ပြိုင်ဘက်ကို အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေခဲ့၏။ ယင်းနောက် ဝါးမျိုခြင်းနိယာမကို အသုံးပြု၍ ပြိုင်ဘက်ကို ဝါးမျိုရန် ကြိုးစားလိုက်တော့သည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် သေခြင်းတရားနိယာမက ပြိုင်ဘက်ကို ဝန်းရံသွားပြီး မရဏလှောင်အိမ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူ့အား သေခြင်းတရား ချောက်နက်ထဲသို့ ဆွဲခေါ်သွားသည်။

နောက်ဆုံးတွင်မူ သူက ကစဉ့်ကလျားနိယာမကို အဓိက တိုက်ခိုက်မှုအဖြစ် အသုံးပြုလိုက်တော့သည်။

"ဝုန်း..."

လုမင်၏ လက်ဝါးရိုက််ချက်မှာ ပြိုင်ဘက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိမှန်သွားခဲ့သည်။

ပြိုင်ဘက်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အားများကြောင့် ပေါက်ထွက်သွား၏။ နောက်ဆုံးတွင် အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ပျက်စီးသွားတော့သည်။

အောင်မြင်ပြီ။

လုမင်က နောက်ဆုံးတွင် လမ်းအဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး နောက်ဆုံး စမ်းသပ်မှုကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရှဲ့နျန့်ချင်း၏ ပြောပြချက်အရ သိုင်းဧကရာဇ်အဆင့်အောက်တွင် အသန်မာဆုံးသူများသာ ဖြတ်ကျော်နိုင်သည်ဟု ဆိုသော်လည်း... လုမင်အတွက်မူ သူက သူ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိရန် ဝေးကွာနေသေးသည်ဟု ခံစားနေရသေးသည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ အခြားနိယာမများက မြစ်တစ်စင်းကဲ့သို့ မပြည့်စုံသေးသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။

"သခင်လေး... ရှင်ကတော့ တကယ်ကို အံ့သြဖို့ကောင်းနေပြီ"

ချင်ယွဲ့က မျက်လုံးများ ဝင်းလက်လျက် လျှောက်လာခဲ့သည်။ ချင်ယွဲ့သည် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး နိယာမ အလင်းတန်းကိုလည်း ကျင့်ကြံအောင်မြင်ထားခဲ့ပြီ။

သို့သော်လည်း သူမ၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ လုမင်နှင့် အလှမ်းကွာဝေးနေသေးသည်ကို ခံစားမိနေသည်။

"အပြင်ကို ထွက်ကြရအောင်"

လုမင်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ချင်ယွဲ့၏ လက်ကလေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ သူတို့ရှေ့ရှိ အလင်းတံခါးအတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်၏။ နောက်တစ်ခဏတွင် သူတို့က တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်၌ ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

"အင်း... ကြည့်ရတာ ငါတို့ နတ်ဆိုးပင်လယ်ကနေ ထွက်လာနိုင်ပြီ ထင်တယ်"

လုမင်က အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးတွင် တောင်တန်းများစွာ ရှိနေပြီး အသက်ဓာတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ ၎င်းမှာ သေခြင်းတရားများဖြင့် တိတ်ဆိတ်နေသော နတ်ဆိုးပင်လယ်နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားလှပေသည်။

"ဒီနေရာက နတ်ဆိုးနယ်မြေရဲ့ ဘယ်နေရာလဲဆိုတာ မသိရသေးဘူး။ သွားပြီး စုံစမ်းကြည့်ရအောင်"

လုမင်က ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူနှင့် ချင်ယွဲ့တို့သည် အလင်းတန်း နှစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထွက်သွားကြ၏။ အတန်ငယ် ပျံသန်းပြီးနောက် မြို့တစ်မြို့ကို တွေ့လိုက်ကြရသည်။ သူတို့နှစ်ဦးလည်း စုံစမ်းရန် မြို့ထဲသို့ ဝင်ခဲ့ကြလေသည်။

"လက်စသတ်တော့ ဒီနေရာက ထာဝရနတ်ဆိုးတိုင်းပြည်ထဲမှာ ရှိနေတာပဲ။ မြို့တော်နဲ့လည်း သိပ်မဝေးဘူး"

လုမင်က ရေရွတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ထာဝရနတ်ဆိုးတိုင်းပြည်၏ မြို့တော်သို့ တိုက်ရိုကိသွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။ ရှေးဦးနတ်ဆိုးခေါင်းတလားကို ထာဝရဧကရာဇ် ပြန်လည် ပေးအပ်ရန် ဖြစ်သည်။

ရှေးဦးနတ်ဆိုးခေါင်းတလားမှာ အလွန်တန်ဖိုးကြီးသော်လည်း ထာဝရနတ်ဆိုးတိုင်းပြည်၏ တိုင်းပြည်ရတနာတစ်ခု ဖြစ်နေဆဲပင်။ ထာဝရဧကရာဇ်က ၎င်းကို အလွန် တန်ဖိုးထားသည်။

အကယ်၍ သူသာ ပြန်မပေးခဲ့ပါက၊ ထာဝရမဟာဧကရာဇ်နှင့် ထိုတိုင်းပြည်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူပေါင်းများစွာကို ရန်သူအဖြစ် ဖန်တီးသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ရှေးဦးနတ်ဆိုးခေါင်းတလားအတွက်နှင့် ထာဝရနတ်ဆိုးတိုင်းပြည်ကို ရန်သူလုပ်ခြင်းမှာ မိုက်မဲသော လုပ်ရပ်ပင် ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ ချင်ယွဲ့က နိုးလာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သူသည် လောလောဆယ်တွင် ထိုခေါင်းတလားကို မလိုအပ်တော့ချေ။

ထို့ပြင် သူက ထာဝရနတ်ဆိုးတိုင်းပြည်ရှိ တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းအစီရင်ကို အသုံးပြုကာ ယွမ်တောင်သို့ ပြန်သွားရဦးမည် ဖြစ်သည်။

တစ်ရက်ခန့် ပျံသန်းပြီးနောက်၊ သူတို့သည် ထာဝရနတ်ဆိုးတိုင်းပြည်စ မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ လုမင်သည် ရှေးနတ်ဆိုးကို အနိုင်ယူခဲ့ပြီးနောက် အလွန်ကျော်ကြားခဲ့ပေရာ၊ သူ ရောက်ရှိလာကြောင်းကို ထာဝရဧကရာဇ်ထံ တစ်စုံတစ်ယောက်က သတင်းပို့ခဲ့ပေသည်။ မကြာမီမှာပင်၊ လုမင်က ထာဝရဧကရာဇ်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ရသည်။

"လုမင်... မင်း ဘာမှမဖြစ်တာကောင်းတယ်"

ထာဝရဧကရာဇ်က လုမင်ကို တွေ့ရသည့်အခါ အံ့အားသင့်သွားပုံရသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း သူသည် ကျွမ်းကျင်သူများနှင့် ဧကရာဇ်များစွာကို နတ်ဆိုးပင်လယ်ထဲသို့ စေလွှတ်ကာ ဝတ်စုံနက်ဝတ်လူများကို တိုက်ခိုက်ခိုင်းခဲ့ပေသည်။

သူက ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းများကိုပင် ချောက်ကမ်းပါးထဲသို့ စေလွှတ်ခဲ့သည်။ သို့သော်၊ ထိုသူများမှာ ပင်လယ်ထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သော ကျောက်တုံးများကဲ့သို့ပင် ပျောက်ချင်းမလှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြလေသည်။

သို့သော်လည်း ဤသည်မှာ သဘာဝကျသည်။ သာမန် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း တစ်ဦးအနေဖြင့် ချောက်ကမ်းပါးထဲသို့ ဝင်သွားပါက ပထမအဆင့်မှာတင် သတ်ဖြတ်ခံရနိုင်ချေ များသည်။

ထို့ပြင်၊ ထိုအချိန်တွင် လုမင်က အဆင့်များစွာကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီဖြစ်ရာ မည်သူမျှ သူ့ကို တွေ့နိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့် ထာဝရဧကရာဇ်မှာ လုမင်ကို မြင်သည့်အခါ အံ့သြသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ လုမင်မှာ ကံဆိုးသွားခဲ့ပြီဟု သူ ထင်မှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ကျွန်တော်က ကံကောင်းလို့ လွတ်မြောက်လာခဲ့တာပါ။ ဧကရာဇ်အရှင်... ကျွန်တော် ဒီကိုလာတာက ရှေးဦးနတ်ဆိုးခေါင်းတလားကို ပြန်လာပေးတာပါ"

လုမင်က ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရှေးဦးနတ်ဆိုးခေါင်းတလားက ခန်းမအတွင်း၌ ပေါ်လာခဲ့၏။

"ဟားဟားဟား... တကယ်ကို ရှေးဦးနတ်ဆိုးခေါင်းတလားပဲ"

ထာဝရဧကရာဇ်မှာ အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာသွားရသည်။

သူသည် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ထိုခေါင်းတလားကို ပြန်မရခဲ့ချေ။ ယခုတော့ လုမင်က ပြန်လည် ပေးအပ်လာပြီဖြစ်ရာ သူ၏ ပျော်ရွှင်မှုမှာ ဖော်ပြ၍ပင် မရနိုင်တော့ပေ။

ထာဝရဧကရာဇ်က ခေါင်းတလားကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး အားရစွာ ပြုံးလိုက်လေသည်။ ထို့နောက် ချင်ယွဲ့ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"လုမင်... ဒီကောင်မလေးက မင်း ကယ်ချင်တဲ့သူပေါ့၊ ဟုတ်လား"

"ဟုတ်ပါတယ်"

လုမင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အင်း... မဆိုးပါဘူး။ မင်းက တကယ်ကို သစ္စာရှိတာပဲ" ထာဝရဧကရာဇ်က ပြုံးကာ ဆိုသည်။

"လုမင်... မင်း ငါ့ရဲ့ ရှေးဦးနတ်ဆိုးခေါင်းတလားကို ပြန်ယူပေးခဲ့တာကို ငါ ဘယ်တော့မှ မမေ့ပါဘူး။ နောင်မှာ မင်း အကူအညီ လိုအပ်တဲ့အခါ ငါ အစွမ်းကုန် ကူညီပေးပါ့မယ်"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဧကရာဇ်အရှင်"

လုမင် ဝမ်းသာသွား၏။

ရှေးဦးနတ်ဆိုးခေါင်းတလားကို ထာဝရဧကရာဇ်ထံ ပြန်ပေးလိုက်ခြင်းမှာ တကယ်ကို မှန်ကန်သော ရွေးချယ်မှုပင်။

ထာဝရဧကရာဇ်သည် ထာဝရနတ်ဆိုးတိုင်းပြည်၏ အုပ်ချုပ်သူဖြစ်ပြီး မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါးလည်း ဖြစ်သည်။ သူသည် အလွန်စွမ်းအားကြီးမား၏။ သူ့ထံမှ အကူအညီရယူနိုင်ခြင်းမှာ တကယ်ကို တန်ဖိုးဖြတ်၍မရပေ။