အခန်း ၂၀၇၈

အပိုင်း ( 2078 ) နတ်ကံကြမ္မာနယ်မြေသို့ ရောက်ပြီ။

ချောင်ခိုင်းမှာ နတ်ကံကြမ္မာနယ်မြေတွင် မွေးဖွားသူဖြစ်သဖြင့် ကောင်းကင်သားတော်များစွာကို မြင်ဖူးသည်။

ကောင်းကင်သားတော် တစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်း၏။

ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသော ကောင်းကင်သားတော်တစ်ဦးက ကြယ်တစ်ပွင့် ဗလာနယ်ဧကရာဇ်တစ်ဦးကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ရုံသာမက ဖိနှိပ်ထားနိုင်စွမ်းပင် ရှိသည်။

ပိုမိုအစွမ်းထက်သော ကောင်းကင်သားတော်များမှာမူ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်ဖြင့် ကြယ်တစ်ပွင့် ဗလာနယ်ဧကရာဇ်ကို အနိုင်တိုက်ခိုက်နိုင်ကြပေသည်။ သို့သော်လည်း သတ်ပစ်ရန်မှာမူ အလွန်ခက်ခဲလှသည်။

လုမင်ကဲ့သို့ ကြယ်တစ်ပွင့် ဗလာနယ်ဧကရာဇ်တစ်ဦးကို တိုက်ကွက်အနည်းငယ်အတွင်း သတ်ဖြတ်နိုင်သူမျိုးကိုမူ သူ တစ်ခါမျှ မကြားဖူးချေ။

'ဒီတစ်ခါ နယ်မြေဆယ်ခုရဲ့ တိုက်ပွဲကတော့ အတော်လေး ပြင်းထန်လိမ့်မယ်။ ဘယ်လို ထူးဆန်းတဲ့ ပါရမီရှင်တွေ ပေါ်လာဦးမလဲ မသိဘူး'

ချောင်ခိုင်းက မတွေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပါ။

"ညီအစ်ကိုချောင်... ခင်ဗျား ကျုပ်ကို တစ်ခုခု ဖုံးကွယ်ထားတာ ရှိလား"

လုမင်၏ မျက်လုံးများက တောက်ပနေပြီး ချောင်ခိုင်းကို စိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ဟု သူ ခံစားနေရ၏။ ထိုပင်လယ်သားရဲများက သူတို့ကို ပစ်မှတ်ထားကာ ဆက်တိုက် လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေကြသည်။

"ညီအစ်ကိုလု... ဘာလို့ အဲဒီလို ပြောရတာလဲ"

ချောင်ခိုင်း၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဒီပင်လယ်သားရဲတွေက ကျုပ်တို့နောက်ကို တမင်လိုက်နေတာ သိသာတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျုပ်ဆီမှာတော့ သူတို့ ပစ်မှတ်ထားစရာ ဘာမှမရှိဘူး။ ဒါဆိုရင် ခင်ဗျားဆီမှာပဲ ရှိရမယ်"

"နောက်ပြီးတော့ ကျုပ် တကယ် သိချင်တာက... နတ်ကံကြမ္မာနယ်မြေက ပါရမီရှင်ဖြစ်တဲ့ ခင်‌ဗျားက ဘာဖြစ်လို့ ယွမ်တောင်ကို လာရတာလဲ။ အခုအချိန်မှာ နေရာတိုင်းက လူတွေကပဲ နတ်ကံကြမ္မာနယ်မြေဆီ စုပြုံလာနေကြတာလေ"

လုမင်က ပြောလိုက်၏။

ချောင်ခိုင်းက မချိသွားဖြဲပြုံးလိုက်လေသည်။

"ကျုပ် သိပါတယ်...၊ ညီအစ်ကိုလုကို တကယ်ပဲ ဖုံးကွယ်ထားလို့ မရဘူး။ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် လွန်ခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်က ကျုပ် နတ်ကံကြမ္မာနယ်မြေကနေ ထွက်လာပြီး ပင်လယ်စက်ဝန်းထဲက ရုပ်သေးဖော်စပ်ရာမှာ အသုံးဝင်တဲ့ ရတနာတစ်ခုကို သွားခိုးခဲ့တာပါ"

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီတုန်းက ပင်လယ်သားရဲတွေရဲ့ လိုက်လံတိုက်ခိုက်တာကို ခံရပြီး ကျုပ်နဲ့ ပါလာတဲ့သူတွေ အကုန်အသတ်ခံလိုက်ရတယ်။ ကျုပ်ကတော့ ကံကောင်းလို့ ယွမ်တောင်ကို ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားတယ်လေ။ အခု ပြန်လာဖို့ ပြင်ဆင်နေတုန်းမှာ ပင်လယ်သားရဲတွေရဲ့ ပစ်မှတ်ထားတာကို ထပ်ခံရပြန်တာပဲ"

လုမင်၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

"ဒါဆိုရင် သင်္ဘောကို ပင်လယ်သားရဲတွေ တိုက်ခိုက်တာကလည်း ခင်ဗျားကြောင့်ပေါ့"

လုမင် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွား၏။

အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ပင်လယ်သားရဲများစွာက သင်္ဘောကို တိုက်ခိုက်ရခြင်း အကြောင်းရင်းကို သူ ယခုမှ နားလည်သွားတော့သည်။ ဤသည်မှာ ချောင်ခိုင်းက ပင်လယ်ထဲမှ တန်ဖိုးကြီးရတနာတစ်ခုကို ခိုးယူခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဒီလိုဖြစ်လာမယ်လို့ ကျုပ်လည်း မထင်ခဲ့ဘူးလေ။ အဲဒီရတနာပေါ်မှာ အစီရင်တွေ အထပ်ထပ် လုပ်ထားတာမို့ ပင်လယ်သားရဲတွေ မသိနိုင်တော့ဘူးလို့ ထင်ခဲ့တာ။ အခုတော့ သူတို့မှာ အာရုံခံနိုင်စွမ်း ရှိနေသေးပုံပဲ။ မဟုတ်ရင် သင်္ဘောကို တိုက်ခိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ချောင်ခိုင်းက စိတ်ပျက်လက်ပျက် ပြောလိုက်သည်။

"ပင်လယ်သားရဲတွေက နည်းနည်းပဲ အာရုံခံမိပုံရပါတယ်။ မဟုတ်ရင် ခင်ဗျားနောက်ကို လိုက်တာက ဒီလို ငါးပုစွန်လေးတွေ မဟုတ်ဘဲ အစစ်အမှန်ဧကရာဇ်တွေ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်"

လုမင်က ဆိုသည်။

"ညီအစ်ကိုလုမှာ ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်းရှိလား"

ချောင်ခိုင်းက မေးလိုက်၏။

"ရှိတာပေါ့၊ အဲဒီရတနာကို ကျုပ်ဆီမှာ ခဏ အပ်ထားလိုက်...၊ အဲဒီရတနာရဲ့ အရှိန်အဝါကို ကျုပ် လုံးဝ ပိတ်ဆို့ထားနိုင်တယ်"

လုမင်က ပြုံးလျက် ချောင်ခိုင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ"

သို့သော်လည်း လုမင်ကို အံ့သြသွားသည်မှာ ချောင်ခိုင်းက ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်ပြီး သိုလှောင်လက်စွပ် တစ်ခုကို လုမင်ထံ ကမ်းပေးလိုက်ခြင်းပင်။

အစွမ်းထက်သော ပင်လယ်သားရဲများစွာကို ဆွဲဆောင်နိုင်သော အရာမှာ သေချာပေါက် တန်ဖိုးကြီးရတနာ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ချောင်ခိုင်းက ၎င်းကို လုမင်ထံ တိုက်ရိုက် ပေးအပ်လိုက်ခြင်းမှာ သူ၏ မျှော်လင့်ချက်ထက် ကျော်လွန်နေခဲ့သည်။

"ညီအစ်ကိုလု... ရတနာက ဒီသိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှာပါ။ ကျုပ်ကတော့ သိုလှောင်လက်စွပ် အထပ်ထပ်ထဲမှာ ထည့်ထားတာတောင် အရှိန်အဝါကို လုံးဝ မဖုံးကွယ်နိုင်ခဲ့ဘူး" ချောင်ခိုင်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူ့ကဲ့သို့ အဆင့်အတန်းရှိသူတစ်ဦးမှာ ရတနာများစွာ ရှိသော်လည်း ၎င်းကို မဖုံးကွယ်နိုင်ခဲ့ချေ။

"ညီအစ်ကိုချောင် စိတ်မပူပါနဲ့၊ အချိန်တန်ရင် ကျုပ်က ဒါကို ပြန်ပေးပါ့မယ်"

လုမင်က လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ချောင်ခိုင်းပေးအပ်သော လက်စွပ်ကို တောင်နှင့်မြစ် ပန်းချီကားထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

ဟုတ်သည်၊ လုမင်က ရတနာ၏ အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ရန် တောင်နှင့်မြစ် ပန်းချီကားကိုသာ အားကိုးမည် မဟုတ်ချေ။ ချောင်ခိုင်းသည်ပင် မဖုံးကွယ်နိုင်သောကြောင့် တောင်နှင့်မြစ် ပန်းချီကားသည်လည်း အသုံးဝင်မည် မဟုတ်ပါ။

လုမင်က သူ၏ နတ်အရှိန်အဝါကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အရှိန်အဝါများကို လုံးဝ ထိန်းချုပ်ပြီး ပိတ်ဆို့လိုက်၏။ ထို့ပြင် သူ၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အတွင်းရှိ အရှိန်အဝါများကိုလည်း ပိတ်ဆို့လိုက်သေးသည်။

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးက ရှေ့သို့ ဆက်လက် ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် နောက်ထပ် ပင်လယ်သားရဲများ ထပ်မံ ပေါ်မလာတော့ချေ။

တစ်ရက်ခန့်အကြာတွင် သူတို့က ထိုနေရာမှ အဝေးသို့ ထွက်ခွာနိုင်ခဲ့သည်။

"ညီနောင်လု၊ ဒီအတိုင်း ဆက်သွားရင် နတ်ကံကြမ္မာနယ်မြေကို ရောက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ပင်လယ်ပြင်က အမြဲ ပြောင်းလဲနေပြီး လမ်းပျောက်ဖို့ လွယ်သလို အန္တရာယ်နေရာတွေလည်း အများကြီးပဲ။ ကျုပ်တို့ နတ်ကံကြမ္မာနယ်မြေကို ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက်ရောက်ဖို့ သင်္ဘောတစ်စင်းစင်းကို ရှာရမယ်"

ချောင်ခိုင်းက ဆိုသည်။

"ကောင်းပြီ"

လုမင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

ထို့နောက် ချောင်ခိုင်းက ရုပ်သေးတစ်ခုကို ထုတ်ကာ လေထဲတွင် ပျံသန်းစေလိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးက ရုပ်သေးပေါ်တွင် ထိုင်ကာ သင်္ဘောတစ်စင်း ဖြတ်သန်းလာမည့်အချိန်ကို စိတ်ရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်ကြလေသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့်၊ ဤကာလအတွင်း ဖြတ်သန်းသွားသော သင်္ဘောများစွာ ရှိသဖြင့် သူတို့သည် သင်္ဘောတစ်စင်းကိုတော့ ရှာတွေ့နိုင်လိမ့်မည်။

လုမင်က ရုပ်သေးပေါ်တွင် ထိုင်ရင်း ချောင်ခိုင်းပေးထားသော ရုပ်သေးအတတ်ကို လေ့လာနေလိုက်သည်။ ၎င်းထဲတွင် ပါရှိသော နည်းပညာများမှာ အလွန်ပင် ဆန်းကြယ်လှပေသည်။

သို့သော်လည်း လုမင်၌ ရုပ်သေးအတတ် အခြေခံရှိသည်။ ထို့ထက် ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ သူသည် အစီရင်နိယာမကို တတ်မြောက်ထားခြင်း၏။ ရုပ်သေးများ ဖန်တီးရာတွင် အစီရင်နှင့် ရွန်းစာလုံးများက မရှိမဖြစ် လိုအပ်လှပေရာ လုမင်အတွက် ဤအတတ်ပညာကို နားလည်ရန် လွယ်ကူစေသည်။

ဤသို့ဖြင့် သူတို့သည် ဆယ့်ငါးရက်ခန့် စောင့်ဆိုင်းခဲ့ကြရသည်။

"ဝုန်း"

သူတို့ရှေ့တွင် ဧရာမ သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင် ပေါ်လာသည်။ အသေအချာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ၎င်းမှာ စစ်သင်္ဘောကြီးတစ်စင်း ဖြစ်၏။

၎င်းမှာ ယွမ်တောင်မှ နတ်ကံကြမ္မာနယ်မြေသို့ ဦးတည်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးလည်း သူတို့၏ အရှိန်အဝါများကို အစွမ်းကုန်ထုတ်လွှတ်ကာ သင်္ဘောပေါ်ရှိ လူများ သတိပြုမိအောင် ပြုလုပ်လိုက်ကြလေသည်။

သင်္ဘောက နီးကပ်လာသောအခါ အကျော်အမော်တစ်ဦးက လှမ်းကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ၊ ပင်လယ်စက်ဝန်းထဲမှာ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ"

"ဆရာကြီး... ကျွန်တော်တို့ စီးလာတဲ့ စစ်သင်္ဘောက လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်သတ္တပတ် နှစ်ပတ်ကျော်ကပဲ ပင်လယ်သားရဲတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်တာခံရပြီး ပျက်စီးသွားလို့ပါ။ ကျွန်တော်တို့ကတော့ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာသူတွေပါ"

ချောင်ခိုင်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဒါဆို မင်းတို့က ဟိုတစ်ခေါက် သင်္ဘောပျက်ထဲက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေပေါ့၊ တက်လာခဲ့ကြပါ"

ထိုသူက သူတို့ကို သင်္ဘောပေါ်သို့ တက်ခွင့်ပြုလိုက်လေသည်။

လွန်ခဲ့သော အကြိမ်က သင်္ဘောတိုက်ခိုက်ခံရမှုတွင် လူအများအပြား လွတ်မြောက်ခဲ့ကြသည်မှာ သတင်းပျံ့နှံ့နေပြီးသား ဖြစ်သည်။ သင်္ဘောပေါ် တက်ရန်အတွက်မူ ကျောက်ကြမ်းများကို ထပ်မံပေးဆောင်ခဲ့ရပေသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ မည်သည့်အန္တရာယ်မျှ မရှိတော့ချေ။ တစ်ပတ်အကြာတွင် သူတို့က ပင်လယ်စက်ဝန်းကို ဖြတ်ကျော်ကာ နတ်ကံကြမ္မာနယ်မြေသို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

"တကယ်ကို သိပ်သည်းတဲ့ မူလစွမ်းအင်ပဲ။ နတ်ကံကြမ္မာနယ်မြေရဲ့ ယွမ်ချီစွမ်းအင်က ယွမ်တောင်ထက် အများကြီး ပိုသိပ်သည်းတယ်"

သင်္ဘောပေါ်မှ ဆင်းပြီး ကမ်းခြေသို့ ရောက်သည့်အခါ လုမင် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်မိသည်။

"ညီနောင်လု... နတ်ဘုရားရုပ်သေးဂိုဏ်းက ဒီကမ်းခြေနဲ့ မလှမ်းမကမ်းမှာ ရှိပါတယ်။ ကျုပ်တို့က အနီးအနားက တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းအစီရင်ကနေ သွားလို့ရတယ်"

ချောင်ခိုင်းက ဆိုသည်။

"ကောင်းပြီ"

လုမင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ သူသည် ဤနယ်မြေသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သဖြင့် နေရာထိုင်ခင်း ရှာဖွေရန်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လေ့လာရန် လိုအပ်သည်။

ထို့ပြင် နယ်မြေဆယ်ခု၏ တိုက်ပွဲအတွက် လေးလကျော် လိုသေးသဖြင့် ကံကြမ္မာမြို့တော်သို့ သွားရန် အလောတကြီး မရှိသေးချေ။

"ညီနောင်ချောင်... ဒါက ခင်ဗျားရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ပါ"

လုမင်က ချောင်ခိုင်း၏ လက်စွပ်ကို ပြန်ပေးလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ညီနောင်လု"

ချောင်ခိုင်းက လက်စွပ်ကို လက်ခံယူရင်း ဝမ်းသာစွာဖြင့် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်လေသည်။

သူသည် လက်စွပ်ကို လုမင်ထံ ပေးလိုက်စဉ်က၊ သံယောဇဉ်ဖြတ်ပြီး လုမင် ပြန်မပေးတော့မည်ကိုပင် ပြင်ဆင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ လုမင်က ပြန်မပေးလျှင်ပင် သူ ဘာမျှတတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ယခုတော့ လုမင်က ပြန်ပေးလိုက်သည့်အတွက် သူ အတော်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားရသလို လုမင်ကိုလည်း အလွန် လေးစားသွားမိသည်။

ရတနာကို မြင်ရသော်လည်း မတုန်မလှုပ် ခိုင်မာသော နှလုံးသားရှိခြင်းက သူ့ကို အမှန်တကယ် လေးစားစေခဲ့ပေသည်။