အခန်း ၂၀၉၄

အပိုင်း ( 2094 ) နယ်မြေဆယ်ခုတိုက်ပွဲ စတင်ပြီ။

ကံကြမ္မာမြို့တော်၏ အုပ်စိုးရှင် အင်အားစုများသည် ပါရမီရှင်များ၏ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုအတွက် မြို့တော်အတွင်း၌ သတ်ဖြတ်ခြင်းများကို တားမြစ်ထားကြောင်း ယခင်က လူသိရှင်ကြား ကြေညာခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ယခုအခါ သေခြင်းနတ်ဘုရားတိုင်းပြည်က ကံကြမ္မာမြို့တော်အတွင်း၌ ကစဉ့်ကလျား၏သားတော်ကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီ။ ဤအရာမှာ ကံကြမ္မာမြို့တော်၏ အရှင်သခင်များအတွက် မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်လိုက်ခြင်းပင်။

ကမ္ဘာကြီးမှာ အုတ်အော်သောင်းတင်း ဖြစ်ကုန်သည်။

အစွမ်းထက်လှသော ကစဉ့်ကလျား၏သားတော်တစ်ဦးမှာ ကံကြမ္မာမြို့တော်အတွင်း၌ သေခြင်းနတ်ဘုရားတိုင်းပြည်၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခြင်းကို အမှန်တကယ် ခံလိုက်ရ၏။ ဤအရာက ရေတွက်၍မရသော လူပေါင်းများစွာကို တုန်လှုပ်သွားစေသည့် ဖြစ်ရပ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်တော့သည်။

လူအများစုက ဤအရာမှာ အမှန်တရား ဖြစ်နိုင်ပါ့မလားဟုပင် သံသယဝင်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် လူအချို့က ရှေ့သို့ထွက်၍ ၎င်းမှာ အမှန်တရားဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ အကြောင်းမှာ၊ သူတို့က ထိုရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင်တွင် ရှိနေခဲ့ကြပြီး သေခြင်းနတ်ဘုရားတိုင်းပြည်က ကစဉ့်ကလျား၏သားတော် လုမင်ကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရန် ကျွမ်းကျင်သူ အမြောက်အမြား စေလွှတ်ခဲ့သည်ကို သူတို့၏ မျက်စိဖြင့် တပ်အပ်မြင်တွေ့ခဲ့ရသောကြောင့်ပင်။

သတင်းကို အတည်ပြုပြီးသွားသောအခါ လူအများစုက စိတ်ငြိမ်ငြိမ်ထားရန် ခက်ခဲသွားကြရသည်။ အထူးသဖြင့် အစွမ်းထက်သော ပါရမီရှင်အချို့ ဖြစ်ကြ၏။

သေခြင်းနတ်ဘုရားတိုင်းပြည်မှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။ သူတို့က ကစဉ့်ကလျား၏သားတော်ကိုပင် လုပ်ကြံနိုင်လျှင် သူတို့ကိုလည်း လုပ်ကြံနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ပါရမီရှင်အများ၏ လှုပ်ရှားမှုများက ထိန်းထိန်းသိမ်းသိမ်းရှိလာပြီး အပြင်ကို သိပ်မထွက်ကြတော့ပေ။

ကံကြမ္မာမြို့တော်၏ အရှင်သခင်များသည်လည်း ဒေါသပေါက်ကွဲခဲ့ကြသည်။ သေခြင်းနတ်ဘုရားတိုင်းပြည်ကို ဝိုင်းရံချေမှုန်းရန် ကျွမ်းကျင်သူ အမြောက်အမြားကို စေလွှတ်ခဲ့ကြ၏။ သို့သော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူတို့သည် အရေးမပါသော ဌာနခွဲအနည်းငယ်ကိုသာ ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့ကြပြီး ဌာနချုပ်ကိုမူ ရှာမတွေ့ခဲ့ကြချေ။

သေခြင်းနတ်ဘုရားတိုင်းပြည်မှ လူများက ရှေ့သို့ထွက်ကာ တစ်ဖန်ပြန်၍ ကြွေးကြော်ခဲ့ကြပြန်သည်။

'သေခြင်းနတ်ဘုရားတိုင်းပြည်က တစ်စုံတစ်ဦး သတ်ချင်ရင် ဘယ်နေရာမှာပဲ ရှိနေပါစေ အရေးမကြီးဘူး'

သူတို့၏ စကားလုံးများမှာ အလွန်ပင် မာနထောင်လွှားပေသည်။

အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သဖြင့် ကံကြမ္မာမြို့တော်၏ အရှင်သခင်များလည်း မြို့တော်၏ ကာကွယ်ရေးကိုသာ တိုးမြှင့်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ မြို့တော်၏ ထောင့်တိုင်းတွင် အစွမ်းထက်သော တည်ရှိမှုများက စောင့်ကြပ်နေကြ၏။ တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နောက်ထပ် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှုတစ်ခု ထပ်မံမဖြစ်ပွားစေရန် သူတို့က ကျွမ်းကျင်သူများကို စေလွှတ်၍ တားဆီးကြပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ဤကိစ္စမှာ ကြီးမားသော သက်ရောက်မှုရှိခဲ့ပြီး ရေတွက်၍မရသော လူပေါင်းများစွာ၏ နှလုံးသားကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။

ကံကြမ္မာမြို့တော်၏ ‌တည်းခိုဆောင်တစ်ခုအတွင်းဝယ်...

ချင်ယွဲ့၊ လုံချန်နှင့် ဟွမ်လီတို့က ထိုသတင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်သွားကြ၏။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး... သခင်လေးက မသေနိုင်ဘူး"

ချင်ယွဲ့၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်နေသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မျက်ရည်များ ဝဲလျက်ရှိ၏။

"မစိုးရိမ်ပါနဲ့... လုမင်က သေချာပေါက် မသေပါဘူး"

လုံချန်နှင့် ဟွမ်လီတို့က တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ပြောဆိုလိုက်ကြသည်။ သို့သော်လည်း သူတို့က လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်ထားကြပြီး အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များကို ထုတ်လွှတ်နေကြ၏။

ကောင်းကင်မြို့တော်၏ တောင်ဘက်ရှိ အခြားရှေးဟောင်းမြို့တစ်မြို့တွင် ဟွမ်လင်၊ လော့ထျန်းယီနှင့် အခြားလူအချို့ ခရီးသွားနေကြသည်။ ထိုသတင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူတို့၏ မျက်နှာများမှာလည်း ဖြူလျော်သွားခဲ့ရ၏။

"မဟုတ်ဘူး... သူ့ကို ဘယ်သူမှ မသတ်နိုင်ဘူး"

သူတို့က တီးတိုးရေရွတ်လိုက်ကြသည်။

လုရှန်းရှန်းနှင့် အိုးရန်မော့လီတို့မှာလည်း နတ်ကံကြမ္မာနယ်မြေသို့ ခြေချလိုက်သည့် တစ်ခဏမှာပင် ထိုသတင်းကြောင့် တုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြရသည်။

"ကျွန်မ/ကျွန်တော်ရဲ့ ဆရာက မသေဘူး"

သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက လုမင် အသတ်ခံရလိမ့်မည်ဟူသောအချက်ကို ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲနေကြသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် လုမင်မှာ မည်သူနှင့်မျှ အစားထိုး၍မရသောသူ ဖြစ်၏။ တစ်နေ့တွင် သူက အနှိုင်းမဲ့တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်တွင် မရဏဓားက လေထဲတွင် မတ်တပ်ရပ်နေသည်။ သူ့ အရှိန်အဝါမှာ အားကောင်းလွန်း၏။

"လုမင်... မင်း အခုသေလို့မရသေးဘူး။ ငါက မင်းကို အနိုင်ယူပြီး ရွှေရောင်အမွေဆက်ခံသူအဖြစ် အစားထိုးရဦးမှာ"

မရဏဓားထံမှ လေးနက်သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကံကြမ္မာမြို့တော်အတွင်းရှိ လှပ၍ ဆန်းပြားသော ဝင်းတစ်ခုအတွင်း၌ ဟန်ရှင်းဟဲသည် သူ၏ လက်များကို နောက်ပစ်ကာ မတ်မတ်ရပ်နေသည်။

နှစ်အနည်းငယ် ကုန်လွန်ပြီးနောက် ဟန်ရှင်းဟဲမှာ ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာခဲ့သည်။ သူ့အရှိန်အဝါမှာ အတိုင်းအဆမရှိ နက်ရှိုင်းလှ၏။

"လုမင်... ငါ မင်းကို ငါ့ရဲ့ လက်နဲ့ကိုယ်တိုင် သတ်ချင်ခဲ့တာ။ နှမြောစရာပဲ"

ဟန်ရှင်းဟဲက အသာအယာ ပြုံးလိုက်လေသည်။

ယွမ်တောင်ဘက်တွင် ဟန်မိသားစု၊ ဟဲမိသားစု၊ တာ့လော့ကောင်းကင်ဂိုဏ်းနှင့် ရှေးဟောင်းလမင်း မြင့်မြတ်နယ်မြေရှိ ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်၊ ဝမ်မျိုးနွယ်နှင့် အခြားသောအင်အားစုများမှာမူ ထိုသတင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အလွန်အမင်း ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားကြသည်။

လုမင်၏ သေဆုံးမှုမှာ သူတို့အတွက် သတင်းကောင်းတစ်ခု ဖြစ်၏။ အထူးသဖြင့် ရှေးဟောင်းလမင်း မြင့်မြတ်နယ်မြေရှိ ဝမ်ကလန်၊ ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်နှင့် အခြားသောအင်အားစုများအတွက် ဖြစ်သည်။

အကြောင်းမှာ၊ ကောင်းကင်ဧကရာဇ်မြို့တော်တွင် လုမင်က ကောင်းကင်ဧကရာဇ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးပြု၍ ကျွမ်းကျင်သူအချို့ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သောကြောင့်ပင်။ သူသည် ဟဲမိသားစု၏ မဟာဧကရာဇ်ကိုပင် ထွက်ပြေးရသည်အထိ ရိုက်နှက်ခဲ့သည်။

ဤအရာမှာ လုမင်နှင့် ရန်ငြိုးရှိကြသော ရှေးဟောင်းလမင်း မြင့်မြတ်နယ်မြေရှိ အင်အားစုအချို့ကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။ သူတို့သည် လုမင်က ကောင်းကင်ဧကရာဇ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးပြု၍ သူတို့၏ ဂိုဏ်းများကို လာရောက်သတ်ဖြတ်ကာ ချေမှုန်းပစ်မည်ကို စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအခါ လုမင် အသတ်ခံလိုက်ရသဖြင့် သူတို့သည် သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချနိုင်ခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လုမင်၏ ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြီးမားသော အကန့်အသတ်များရှိကြောင်း သူတို့ ခန့်မှန်းမိလိုက်ကြသည်။ မဟုတ်ပါက သူသည် သေခြင်းနတ်ဘုရားတိုင်းပြည်၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခြင်းကို မည်သို့ ခံရပါမည်နည်း။

အကယ်၍ သူသည် ကောင်းကင်ဧကရာဇ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပါက၊ သေခြင်းနတ်ဘုရားတိုင်းပြည်မှ လူများမှာ ကိုယ့်သေတွင်းကိုယ်တူးနေခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ဟားဟားဟား... ကောင်လေး... မင်းကများ ငါ့ကို ဆန့်ကျင်ဝံ့တယ်။ ဒီအတွက် မင်းကို သေခြင်းတရားပဲ စောင့်ကြိုနေလိမ့်မယ်"

အီယွန်မြို့တော်တွင် မုမျိုးနွယ်မှ မုယန်က အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။

သူ၏ တစ်ခုတည်းသော နောင်တမှာ လုမင်ကို သူ၏ လက်ဖြင့် ကိုယ်တိုင် မသတ်ခဲ့ရခြင်းပင်။

နတ်ကံကြမ္မာနယ်မြေတစ်ခုလုံးမှာ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင်၊ လုမင်ကိုယ်တိုင်မှာမူ ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် ရှိနေခဲ့ပေသည်။

ရက်အနည်းငယ် ကုန်လွန်ပြီးနောက် လုမင်၏ ဒဏ်ရာများမှာ ပျောက်ကင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူသည် အပြင်သို့ ထွက်မသွားခဲ့ဘဲ ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင်တွင် ဆက်လက်၍ ကျင့်ကြံနေခဲ့၏။

သေခြင်းနတ်ဘုရားတိုင်းပြည်မှ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများမှာ မုယန်က ငှားရမ်းထားခြင်း ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူ တွေးဆမိသည်။ သူ သေဆုံးသွားပြီဟု သိရှိထားသရွေ့ မုယန်သည် မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမျှ ပြုလုပ်တော့မည် မဟုတ်ချေ။ ထိုအခါမှသာ လုံချန်၊ ချင်ယွဲ့နှင့် အခြားသူများ ဘေးကင်းလုံခြုံနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ထို့ပြင် ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှာ သေခြင်းနိယာမကို ကျင့်ကြံရာတွင် အလွန်ပင် အကျိုးရှိလှသည်။

နောက်ရက်များတွင် လုမင်သည် သေခြင်းနိယာမကို နားလည်သဘောပေါက်ရန်အတွက် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းကိုသာ အာရုံစိုက်ထားခဲ့ပေသည်။

နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ကြီးမားသော တိုးတက်မှုများ ရှိနေခဲ့ရသည်။

အချိန်များ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် နှစ်လ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ လုမင်က သေခြင်းနိယာမတွင် ကြီးမားသော တိုးတက်မှုကို ရရှိခဲ့၏။

သူ၏ သေခြင်းနိယာမမှာ ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး ဝါးမြိုခြင်းနိယာမနှင့် တန်းတူ ဖြစ်နေပြီ။

ယခုအခါ လုမင်၏ နိယာမလေးခုစလုံးကို ပေါင်းစပ်ပြီး ပေါက်ကွဲထွက်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ ပိုမို၍ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်း၏။

လုမင်၏ အစွမ်းမှာ တစ်ဖန်ပြန်၍ မြင့်တက်လာခဲ့ပြန်တော့သည်။

ဤအချိန်တွင် လုမင်က ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင်မှ ထွက်လာခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ၊ နယ်မြေဆယ်ခုတိုက်ပွဲအတွက် အချိန်ကျရောက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

လုမင်က မိမိကိုယ်ကိုယ် အသားညိုသော လူငယ်တစ်ဦးအဖြစ် ရုပ်ဖျက်ထားခဲ့သည်။ လမ်းမပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေသော်လည်း မည်သူမျှ သူ့ကို မှတ်မိနိုင်ခြင်း မရှိကြချေ။

လုမင်က နယ်မြေဆယ်ခုတိုက်ပွဲ၏ သတင်းများကို ဦးစွာ စုံစမ်းမေးမြန်းလိုက်သည်။

နယ်မြေဆယ်ခုတိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်ဆင်နွှဲကြမည့်သူ အလွန်ပင် များပြားလှသဖြင့် နယ်မြေဆယ်ခုတိုက်ပွဲကို လူရွေးချယ်စိစစ်ရလိမ့်မည်။

ယွမ်လုတစ်ခုလုံးမှ ရေတွက်၍မရသော ပါရမီရှင်များ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ထိုအရေအတွက်မှာ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းလှ၏။ အကယ်၍ သူတို့ကို တစ်ဦးချင်းစီ ယှဉ်ပြိုင်စေမည်ဆိုပါက ၎င်းမှာ လက်တွေ့မကျဘဲ အလွန်ပင် နှေးကွေးလွန်းလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် နယ်မြေဆယ်ခုတိုက်ပွဲကို တိုက်ပွဲနယ်မြေ လေးခုအဖြစ် ပိုင်းခြားထားခဲ့သည်။

အရှေ့၊ အနောက်၊ တောင်နှင့် မြောက် ဟူသော တိုက်ပွဲနယ်မြေ လေးခု ဖြစ်ကြ၏။

လူတိုင်းက စာရင်းပေးသွင်းရန်အတွက် မည်သည့်တိုက်ပွဲနယ်မြေကိုမဆို ရွေးချယ်နိုင်သည်။ ထို့နောက် သူတို့က နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲတွင် မပါဝင်မီ လူရွေးချယ်စိစစ်ခြင်းကို ဖြတ်ကျော်ရလိမ့်မည်။

အချိန်မှာ မနက်ဖြန်တွင် စတင်မည် ဖြစ်သည်။

လုမင်လည်း တည်းခိုရန် နေရာတစ်ခု ရှာဖွေလိုက်လေသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း တစ်ရက် ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

ဒုတိယမြောက်နေ့တွင် လုမင်က တောင်ဘက်တိုက်ပွဲနယ်မြေသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

၎င်းမှာ အလွန်ပင် ကျယ်ဝန်းသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း လုမင် ရောက်ရှိသွားသောအခါ ထိုနယ်မြေတစ်ခုလုံးမှာ လူများဖြင့် ပြည့်နှက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်ကို သူ တွေ့ရှိခဲ့ရလေသည်။

သဘာဝအတိုင်း၊ လူအများစုမှာ အသက်အရွယ်ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်နေကြပြီး ဤနေရာသို့ အပျော်ကြည့်ရှုရန် လာရောက်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ပြိုင်ပွဲ၌ ပါဝင်မည့် လူငယ်ပါရမီရှင် အနည်းငယ်သာ ရှိနေခဲ့၏။

ထိုနယ်မြေ၏ ဗဟိုတွင် ကြီးမားလှသော စင်မြင့်တစ်ခု ရှိနေသည်။ ဤအချိန်တွင် စင်မြင့်အထက်၌ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်ဖော်နေကြသည့် လူရိပ်အနည်းငယ် ပျံဝဲလာကြ၏။

"မဟာဧကရာဇ်"

လုမင်၏ မျက်လုံးများက အရောင်လက်သွားသည်။ ထိုလူများထဲမှ တစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် နက်ရှိုင်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း သူ သတိပြုမိလေသည်။

လုမင်သည် မဟာဧကရာဇ်များနှင့် တစ်ကြိမ်ထက်မက ထိတွေ့ဖူးခဲ့သည်။ သဘာဝအရ ဤသူမှာ မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါးဖြစ်ကြောင်း သူ အလွယ်တကူ ဆုံးဖြတ်နိုင်ခဲ့ပေသည်။

တိုက်ပွဲနယ်မြေလေးခုကို ကံကြမ္မာမြို့တော်၏ အုပ်စိုးရှင် အင်အားစုလေးခုက ထိန်းချုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤပုဂ္ဂိုလ်က ထိုအုပ်စိုးရှင် အင်အားစုတစ်ခုမှ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်လိမ့်မည်။

"လူရွေးချယ်စိစစ်ခြင်းကို အဆင့်အနည်းငယ် ခွဲခြားထားပါတယ်။ ပထမအဆင့်ကတော့ အလွန်ပဲ ရိုးရှင်းတယ်။ မင်းတို့က အရင်ဆုံး စာရင်းပေးသွင်းနိုင်ပြီးတော့ ဒီစင်မြင့်ပေါ်ကို တက်လှမ်းနိုင်ပါတယ်။ ငါတို့က မင်းတို့ကို အတူတူ စမ်းသပ်သွားမှာပါ"

မဟာဧကရာဇ်နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူက ပြောကြားလိုက်သည်။

သူ၏ အသံမှာ ကျယ်လောင်ခြင်းမရှိသော်လည်း လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့၏။

စင်မြင့်၏ အောက်ခြေတွင် စာရင်းပေးသွင်းသည့် နေရာအချို့ ရှိနေသည်။ လူငယ်အချို့က ရှေ့သို့ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး တိုးထွက်သွားကြပြီး စာရင်းပေးသွင်းရန် စတင်လိုက်ကြလေသည်။ စာရင်းပေးသွင်းပြီးနောက် သူတို့က စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်လှမ်းလိုက်ကြသည်။

စင်မြင့်ပေါ်ရှိ လူအရေအတွက်က တစ်ထောင်ခန့်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ မဟာဧကရာဇ်က ရပ်တန့်ရန် ပြောလိုက်သည်။