ဧကရာဇ်က ဘာလို့ ရှုရန်မြောင်ကို ဒေါသထွက်နေတာလဲ (၂)

မြို့တော် အရာရှိများသာ ရှုရန်မြောင်၏ စိတ်တွင်းရေရွတ်သံများကို ကြားနိုင်ခွင့် ရှိကြခြင်း ဖြစ်သည်။ အရာရှိတစ်ဦး အနေဖြင့် နယ်စပ်ဒေသသို့ ရာထူးပြောင်းရွှေ့ခံရသည်နှင့် တပြိုင်နက် သူတို့၏ လက်ထဲတွင် တရားဝင် အရာရှိ တံဆိပ်တုံး ရှိနေလျှင်တောင်မှ သို့မဟုတ် ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် မြို့တော်၏ မြေပေါ်သို့ ခေတ္တခဏ ပြန်လည် ခြေချလျင်တောင်မှ ရှုရန်မြောင်၏ စိတ်တွင်းအသံများကိုတော့ ဘယ်လိုနည်းနှင့်မျှ ထပ်မံ၍ ကြားနိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။

နယ်စပ်ဒေသ မြို့ဝန်အဖြစ် ရာထူးလျှော့ချပြောင်းရွှေ့ခြင်း ခံလိုက်ရပြီးနောက် ကျိဆွေ့အနေဖြင့် မိမိ၏ အရာရှိ သက်တမ်းမှာ အခြေခံအားဖြင့် လုံးဝ လမ်းဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဧကရာဇ်သည် သူ့အား မြို့တော်သို့ ပြန်လာခွင့် လုံးဝ ပေးတော့မည် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုအချက်ကို အသိတရားအရ သဘောပေါက်ထားခဲ့သော်လည်း ရင်ထဲ၌ ခံစားချက်အရမူ ထိုကွာခြားချက်ကြီးကို အပြည့်အဝ မခံစားမိသေးချေ။ သူ၏ အိမ်တော်တံခါးဝတွင်မူ မိမိထံမှ အကူအညီနှင့် မျက်နှာသာပေးမှုများကို လာရောက်တောင်းခံကြသော လူအပေါင်းတို့ဖြင့် စည်ကားနေဆဲဖြစ်သလို သူ၏ လူမှုကွန်ရက် အသိုင်းအဝိုင်းကြီးမှာလည်း ပျက်စီးမသွားဘဲ အကောင်းတိုင်း ရှိနေဆဲ ဖြစ်၏။ သူသည် စာပေကျမ်းဂန်အသစ် လေ့လာရေးဂိုဏ်း၏ အထွတ်အထိပ် ခေါင်းဆောင်ကြီး ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏ အရင်းနှီးဆုံးသော မိတ်ဆွေစစ်ကြီးမှာလည်း အခြားသူ မဟုတ်ဘဲ လက်ရှိ အိမ်ရှေ့စံ မင်းသားကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေသေးသည် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် ရှုရန်မြောင်၏ စိတ်တွင်း ရေရွတ်သံကို မိမိ ဘယ်လိုမှ ထပ်မံ၍ မကြားနိုင်တော့ပါလားဟူ၍ သဘောပေါက် လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်လောက် ထိုကွာခြားချက်ကို အထင်အရှား သိသာသွားစေခဲ့သော အဖြစ်အပျက်မျိုး လောကတွင် မရှိတော့ချေ။

သူသည် အာဏာ၏ အချက်အချာကျသော အတွင်းစည်းကြီးထဲမှနေ၍ ဗုန်းခနဲ အပြင်ဘက်သို့ မောင်းထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်၏။

ထို့အတူ တကယ့် လုပ်ပိုင်ခွင့် မရှိတော့ဘဲနှင့် ထိုအဆက်အသွယ်များနှင့် ဘွဲ့ထူးဂုဏ်ဒြပ်အားလုံးသည်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အနှစ်သာရမရှိလှသော အခွံသက်သက် ဂုဏ်သတင်းအပြင် ဘာမျှ ပိုမို၍ ဖြစ်မလာနိုင်တော့ချေ။

ကျိဆွေ့၏ ဘေးနားတွင် လိုက်ပါလာသော အစေခံငယ်လေးသည် သခင်ဖြစ်သူ၏ စိတ်မကောင်းဖြစ်မှုကို မြင်တွေ့နေရသဖြင့် သူ့ကို မည်သို့ ဆင်ခြေပေး၍ နှစ်သိမ့်ရမှန်း မသိဘဲ အသည်းအသန် အဖြေရှာနေရှာသည်။ အချိန်အတော်ကြာ တွေးတောပြီးနောက်မှ ထိုအစေခံလေးက တိုးတိုးလေး ဆိုရှာသည်။

“သခင်မလေးက သခင်ကြီး အိမ်ပြန်လာမှာကို အိမ်မှာ စောင့်ဆိုင်းနေပါတယ်”

ယင်းက မုသားစကားသာ ဖြစ်သည်။ ချင်ကျန်းသည် ကျိဆွေ့အပေါ် အမြဲတမ်း စိမ်းကားအေးစက်စွာ ဆက်ဆံလေ့ ရှိပြီး ဘယ်သောအခါမျှ သူ့ကို အိမ်မှာ ထိုင်စောင့်နေမည့်သူမျိုး မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။ ကျိဆွေ့သည် ရှုရန်မြောင် ထွက်ခွာသွားခဲ့သော လမ်းကြောင်းဆီသို့ မည်သို့မျှ ဖော်ပြ၍မရသော ရှုပ်ထွေးလှသည့် အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ချင်ကျန်းအကြောင်းကို ပြန်လည်တွေးတောမိသွားသည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ခက်ထန်နေသော အမူအရာအားလုံးမှာလည်း ချက်ချင်းပင် နူးညံ့ပျော့ပျောင်းသွားခဲ့ရတော့သည်။

“အိမ်ပြန်ကြစို့”

အားကျန်းအနေနှင့် အခုလောလောဆယ် သူ့ကို အသိအမှတ် မပြုနိုင်လောက်သော်လည်း ကိစ္စ မရှိပါ။ ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် ယင်းမှာ သူ့၏အမှားကြောင့်ပင်။ သူမဆီမှ ခွင့်လွှတ်မှု ရရှိနိုင်ရန်အတွက် သူ ဘဝတစ်ခုလုံးကို ပေးဆပ်ပြီး လိုက်လံ တောင်းခံသွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ အကယ်၍ ခွင့်လွှတ်မှုက ဘယ်သောအခါမှ ရောက်ရှိ မလာခဲ့လျှင် တောင်မှ အဆင်ပြေပါသည်။ သူသည် သူ၏ဘဝ အဆင်ပြေချောမွေ့စေဖို့အတွက် မိမိရဲ့ လုပ်ပိုင်ခွင့်အာဏာ ရှိသမျှ အရာအားလုံးကို အသုံးချပြီး အစွမ်းကုန် အဖတ်ဆယ် ပေးဆပ်သွားမှာ ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ပြင် သူသည် မကြာသေးမီက ကြားသိခဲ့ရသော သတင်းတစ်ခုကိုလည်း ပြန်လည်တွေးတောမိသွားသေးသည်။ အမျိုးသမီးများအတွက် သင်ခန်းစာ ကျမ်းစာအုပ်ကို ရေးသားခဲ့သော ထိုပညာရှိကြီးအား ဧကရာဇ်က ပြန်လည် လွတ်မြောက်ခွင့် ပြုလိုက်ပြီ ဖြစ်ကြောင်း တစ်စုံတစ်ဦးက သတင်းစကားပါးလာသဖြင့် သူ သိလိုက်ရသည်။ ထိုပညာရှိကြီးကလည်း မိမိ၏ မွေးရပ်မြေ နေရပ်သို့ ပြန်လာပြီးနောက် မိမိ၏ ပတ်ဝန်းကျင်အသိုင်းအဝိုင်းအတွင်း၌ ထိုအမျိုးသမီးများအတွက် သင်ခန်းစာ၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုများကို စတင် ဖြန့်ကျက်သွားမည် ဖြစ်ကြောင်း ထို့နောက်မှ အဆင့်ဆင့် နယ်ပယ်ချဲ့ထွင်သွားမည် ဖြစ်ကြောင်း ဗြောင်ကျကျ ကြေညာခဲ့လေသည်။

တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် ထိုအမျိုးသား၏ မွေးရပ်မြေမှာ အခြားနေရာမဟုတ်ဘဲ ကျိဆွေ့ မြို့ဝန်အဖြစ် သွားရောက် ထမ်းဆောင်ရမည့် စီရင်စုနယ်မြေအတွင်း၌ ကွက်တိ ရှိနေခြင်း ဖြစ်၏။ ပြီးတော့ ကျိဆွေ့သည် ကံကောင်း ထောက်မစွာဖြင့် ဧကရာဇ်၏ ခွင့်လွှတ်မှုကို ရရှိခဲ့ပြီးဖြစ်၍ သူ၏ မိသားစုဝင်များကိုပါ တစ်ပါတည်း နယ်စပ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခွင့် ပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထိုပညာရှိကြီးနှင့် သူ၏ အမျိုးသမီးများအတွက် သင်ခန်းစာကျမ်းစာအုပ်အကြောင်းကို တွေးတောမိလိုက် သောအခါ ကျိဆွေ့သည် နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ရင်း အေးစက်စက်ဖြင့် ခပ်ဟဟ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။

*သူ့ရဲ့ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုကို ချဲ့ထွင်ချင်တယ် ဟုတ်လား၊ ရဲရဲကြီးသာ လာပြီး စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်စမ်းပါ*

တစ်ဖက်တွင်မူ ရှုရန်မြောင်သည် ထိုအဂတိလိုက်စားမှု တိုက်ဖျက်ရေး အမှုကြီးကို ဘယ်လိုမျိုး ဖွင့်ချရမလဲ ဆိုတာကို တစ်ညလုံး အိပ်ရေးပျက်ခံကာ အသည်းအသန် စဉ်းစားနေခဲ့ရသဖြင့် မျက်ကွင်းညိုကြီးများဖြင့် ညီလာခံ ခန်းမဆီသို့ ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက် ရောက်ရှိလာခဲ့တော့သည်။

ဤပြဿနာကြီးက တကယ့်ကို ကြီးမားကျယ်ပြန့်လွန်းလှသဖြင့် မင်းသမီး ဝမ်ရှို့၏ လက်ထဲသို့ သက်သေများ ထည့်ပေးလိုက်ရုံ သက်သက်ဖြင့်တော့ အမြစ်ပြတ်အောင် ကိုင်တွယ်နိုင်ပါ့မလားဆိုတာ မသေချာချေ။

သို့သော် ရှုရန်မြောင် တစ်ခုလုံးဝ သတိမထားမိခဲ့သည့် အချက်မှာ ကျိဆွေ့အနေနှင့် ထိုသက်သေများကို မင်းသမီး ဝမ်ရှို့ဆီ ပေးပါရစေလို့ ပြောခဲ့ခြင်းက ဆင်ခြေသက်သက် ဖြစ်နေခြင်းပင်။ ကျိဆွေ့သည် ရှုရန်မြောင်ကို ဤအခြေအနေ အားလုံးကို ကြိုတင် သိရှိ နားလည်ထားစေချင်တာ ဖြစ်ပြီး တစ်နေ့နေ့ တစ်ချိန်ချိန်ကျရင် ရှုရန်မြောင် ကိုယ်တိုင် ညီလာခံခန်းမထဲမှာ ဤအကြောင်းအရာတွေကို စိတ်တွင်းကနေဖြစ်စေ၊ နှုတ်ကနေဖြစ်စေ ဖွင့်ချနိုင်အောင် လမ်းခင်းပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ဤနည်းလမ်းဖြင့် အဂတိမှုကြီးကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့တဲ့ အရှိန်အဝါနဲ့ အမှတ် အားလုံးက ရှုရန်မြောင်ဆီသို့ ကွက်တိ ရောက်ရှိသွားမှာ ဖြစ်၏။

ကျိဆွေ့အနေနှင့် ရှုရန်မြောင်၏ စိတ်တွင်းအတွေးများကို တကယ့်ကို သည်းမခံနိုင်လောက်အောင် စိတ်ပျက်ခဲ့ဖူး သော်လည်း မိမိကို မိမိ၏ မြေးမလေးအရင်းနဲ့ ပြန်လည်ဆုံစည်းခွင့်ရအောင် သွယ်ဝိုက်၍ ကူညီပေးခဲ့သည့် အတွက်ကြောင့် ရင်ထဲကနေ အတိုင်းအဆမဲ့ လှိုက်လှိုက်လဲလဲ ကျေးဇူးတင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ရှုရန်မြောင်ကမူ ယခုအခါတွင် ဘာကိုမျှ သတိမထားမိဘဲ မျက်လုံးကြီး အဝိုင်းသားဖြင့် အတွေးကမ္ဘာထဲ၌ စိတ်လွင့်မျောနေဆဲပင် ဖြစ်၏။ ဘေးနားကနေ သူ့ကို မျက်စိမှိတ်ပြလိုက်၊ တိုးတိုးလေး ကုတ်လိုက်ဖြင့် အသည်းအသန် အချက်ပြနေရှာတဲ့ စစ်မက်ရေးရာရုံးက အရာရှိကြီးကိုလည်း သူ လုံးဝ အဖတ်မလုပ်ဘဲ ဥပေက္ခာ ပြုထားမိတော့သည်။

ဘေးနားက အရာရှိလေးမှာမူ တကယ့်ကို ပျာယာခတ်လို့ နေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

“အရှင်ရှု၊ စိတ်ကူးယဉ်မနေပါနဲ့ဦးဗျာ၊ ဒီနေ့ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ စိတ်အခြေအနေက သိသိသာသာကြီး မကောင်းဘဲ မည်းမှောင်နေတာဗျ၊ တကယ်လို့ မင်းသာ အမိဖမ်းခံလိုက်ရရင်တော့…”

“ရှုရန်မြောင်”

ဧကရာဇ်၏ လေသံက ညီလာခံ ခန်းမတစ်ခုလုံးကို ဖြတ်သန်းလျက် တည်ငြိမ် အေးဆေးစွာဖြင့် ထွက်ပေါ် လာခဲ့သည်။

သို့သော် ရှုရန်မြောင်က မိမိ၏ အတွေးကမ္ဘာထဲမှာတင် လမ်းပျောက်နေဆဲ ဖြစ်၏။

ဧကရာဇ်သည် အသက်ကို ပြင်းထန်စွာ တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ လေသံကို မြှင့်လိုက်သည်။

“ရှုရန်မြောင်”

လန့်ဖျန့်သွားခဲ့သော ရှုရန်မြောင်သည် နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူ၏ အတွေးကမ္ဘာထဲမှ ချက်ချင်းနိုးထလာခဲ့ပြီး ရှေ့သို့ ကမန်းကတန်း တိုးထွက်လာခဲ့တော့သည်။

“ဒီနိမ့်ကျတဲ့ အမှုထမ်းက … အရှင်မင်းကြီးကို ရိုသေစွာ ဂါရဝပြုအပ်ပါတယ်”

ဧကရာဇ်သည် သူ၏ နှုတ်ခမ်းဖျားကို အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် တွန့်ကွေးလိုက်၏။ မနေ့တုန်းက ကွပ်မျက်ရေးကွင်းထဲမှာ မိမိတစ်ကိုယ်လုံး အသည်းယားမတတ် ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ ထိတ်လန့်မှုကြီးကို ပြန်လည်တွေးတောမိလိုက်သောအခါ သူသည် မိမိ၏ ရင်ထဲက မကျေနပ်ချက် ဒေါသအရှိန်အဟုန်အားလုံးကို ဤနေရာတွင်တင် ဗြောင်ကျကျ ပေါက်ကွဲ ပစ်လိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

မှန်ပေသည်။ ယင်းက တကယ့်ကို ပြတ်ပြတ်သားသား ဗြောင်ကျကျ ဒေါသပုံချတာ သက်သက်ပဲ ဖြစ်၏။ အမှန်တကယ်တော့ အရှင်မင်းကြီး၏ ပေါက်ကွဲမှုက ဘယ်လောက်အထိ အရှက်မရှိ အဓိပ္ပာယ်မရှိနိုင် လွန်းသလဲဆိုလျင် ဘေးနားက ဝိုင်းအုံနေကြသော နန်းတွင်း အရာရှိကြီးများအားလုံးပင် ဆက်ပြီး ကြည့်မနေဝံ့ ကြတော့ဘဲ ရင်ထဲကနေ ရှုရန်မြောင်အပေါ် ထူးဆန်းလှတဲ့ သနားကရုဏာစိတ်များပင် စတင်ဝင်ရောက် လာခဲ့ ကြတော့သည်။

အရှင်မင်းကြီး၏ ကလေးကလားဆန်လှသော အသေးအဖွဲ ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ချက်များကိုသာ အတူတူ နားထောင် ကြည့်ရမည်ဆိုလျှင် …

“ဒီစာရွက်ကို မင်းကိုယ်တိုင် ကူးရေးထားတာလား၊ ကြည့်စမ်း၊ မင်းရဲ့ လက်ရေးလက်သားတွေက စာမျက်နှာပေါ်မှာ တည့်တည့်တောင် မရှိဘဲ ဘေးကို လွင့်ထွက်တော့မယ့်အတိုင်းပဲ”

“ပြီးတော့ ဘာဖြစ်လို့ မင်းက ဒီစာရွက်စာတမ်းကို တစ်ပုံစံတည်း တူညီတဲ့ မိတ္တူသုံးစောင် ဖြစ်အောင် ကြိုတင် မကူးထားရတာလဲ၊ စည်းကမ်းချက်ထဲမှာတော့ နှစ်စောင်လို့ပဲ သတ်မှတ်ထားတာ မှန်ပေမယ့် မင်းဘက်ကရော တစ်ကြိမ် တစ်ခါလောက်ပဲဖြစ်ဖြစ် ဦးဆောင်ပြီး စဉ်းစားလို့မရဘူးလား၊ အရာရာတိုင်းကို ငါကိုယ်တိုင် တစ်ခုချင်းစီ လိုက်လံ ညွှန်ကြားနေတာကိုပဲ ထိုင်စောင့်နေမှာလား”

“နောက်ပြီးတော့… မင်းက ဘာဖြစ်လို့ အစားအသောက် စားတဲ့အချိန်ကျရင် အမြဲတမ်း တစ်ကိုယ်တည်း ခွဲထွက်ပြီး သွားစားနေရတာလဲ၊ ဒါက တကယ့်ကို အများနဲ့မရောနှောဘဲ သီးခြားခွဲထွက်နေတဲ့ အကျင့်စရိုက်ဆိုးပဲ၊ ဒီလိုပုံစံနဲ့ မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နန်းတွင်းရဲ့ စံပြအရာရှိကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်ပါ့မလဲ”

အရှင်မင်းကြီး၏ တမင်သက်သက် အပြစ်ရှာ နှိပ်ကွပ်မှုများမှာ တကယ့်ကို အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် လွန်ကဲလွန်းလှပေတော့သည်။

သို့သော် ဧကရာဇ်က ရှုရန်မြောင်တစ်ယောက် ပုံမှန်အားဖြင့် အစားအသောက်ကို တစ်ကိုယ်တည်း ခွဲထွက် စားတတ်တယ်ဆိုတဲ့ အသေးအဖွဲအချက်အလက်ကိုအစ သိရှိနေခြင်းက နန်းတွင်းထဲက အရာရှိကြီး အချို့၏ ရင်ထဲတွင် မနာလိုဝန်တိုစိတ်ကို တဖျတ်ဖျတ် ပေါ်ပေါက်လာစေခဲ့သည်။

ကယ်တမ်း ပြောရလျှင် အရှင်မင်းကြီးအနေနှင့် မိမိ၏ မကျေနပ်ချက် ဒေါသတွေကို တကယ့် ပြင်းထန်လှတဲ့ ပြစ်ဒဏ်တွေ ပေးမယ့်အစား အခုလိုမျိုး အသေးအဖွဲ ကိစ္စလေးတွေကို လျှောက်ပြီး ပေါက်ကွဲပြတာမျိုးနဲ့ပဲ ဖော်ပြတတ်လျှင် သူတို့တွေအနေနှင့် ဤကဲ့သို့သော အပြစ်ရှာမှုမျိုးကို လိုလိုလားလားကြီး ခံယူချင်မိသည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ ရှုရန်မြောင်၏ နေရာမှာ ရှိနေခဲ့မည်ဆိုလျှင် အိပ်ပျော်နေရင်း တပြုံးပြုံး ဖြစ်နေကြမှာ သေချာပေသည်။

သို့သော်လည်း ရှုရန်မြောင်ကမူ ကျိဆွေ့ ဖွင့်ချခဲ့သော အဂတိလိုက်စားမှု အမှုကြီးကြောင့် တစ်ညလုံး သောက ရောက်ကာ အိပ်ရေးပျက်ထားခဲ့ရရှာသဖြင့် အခုလို အခြေအနေမျိုးမှာ ရင်ထဲကနေ ဝေခွဲမရ တုံ့ဆိုင်း နေမိတော့သည်။

[ဒီနေ့ ဧကရာဇ် တစ်ယောက် ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ]

ရုတ်တရက်ဆိုသလို တကယ့်ကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စရာကောင်းလှတဲ့ အတွေးကြီးတစ်ခုက သူ၏ ဦးနှောက်ထဲသို့ ဖြတ်ခနဲ ဝင်ရောက်လာခဲ့တော့သည်။

[ဒါ … ဒါမှမဟုတ် အရှင်မင်းကြီးက အခွန်ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးဌာနက လူတွေ ဟယ်နန် ပြည်နယ်က ဒေသခံ အရာရှိတွေနဲ့ လျှို့ဝှက်ပူးပေါင်းပြီး ကပ်ဘေး ကယ်ဆယ်ရေး နှံစားကုန်ရိက္ခာတွေကို ကြားကနေ ခိုးယူ မောင်ပိုင်စီး ခဲ့ကြတဲ့ အမှုကြီးအကြောင်းကို ကြိုပြီး သိသွားခဲ့ပြီလား]

[သူက ငါ့ကိုပါ အဲဒီအမှုထဲမှာ ပါဝင်ပတ်သက်နေတယ်လို့ သံသယဝင်နေတာလား]

[အဲဒီ … အဲဒီ ကိန်းဂဏန်း ကွာဟချက်ကြီး၊ သိုလှောင်ရုံထဲကို ဝင်ရမယ့် သီးနှံကုန် အသပြာ ပမာဏ ၅,၇၁၀,၀၀၀ ရှိရမှာကို၊ တကယ်တမ်း မှတ်တမ်းတင်ထားတာက ၂,၃၆၀,၀၀၀ ပဲ ရှိခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ ကိစ္စက ငါနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး]

[ငါ ဘယ်တုန်းကမှ ဘာတစ်ခုမှ မခိုးခဲ့ပါဘူး]

ဧကရာဇ်၏ အနည်းငယ် တက်ကြွတောက်ပနေခဲ့သော စိတ်အခြေအနေမှာ ချက်ချင်းပင် ဗုန်းခနဲ ပြိုလဲပျက်စီး သွားခဲ့ရပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းဖျားရှိ အပြုံးကြီးမှာလည်း တောင့်တင်း အေးခဲသွားခဲ့တော့သည်။

*သီးနှံကုန် ပမာဏ ၅,၇၁၀,၀၀၀ ရှိရမယ့်အထဲကနေ ၂,၃၆၀,၀၀၀ ပဲ ကျန်တော့တယ် ဟုတ်လား၊ ရာခိုင်နှုန်း အားဖြင့် ၆၀ နီးပါးလောက်အထိ ကြားကနေ ပျောက်ဆုံးသွားတာပေါ့*

*ဒါကို ဘယ်သူလုပ်တာလဲ*

ရာထူးအဆင့်အတန်း မြင့်မားလှသော အခွန်ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးအစ အောက်ခြေအကျဆုံးသော စာရေးအရာရှိ လေးများအဆုံး နန်းတွင်း အရာရှိအားလုံးမှာ တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးစေးများ တရဟော စီးကျလာခဲ့ရတော့သည်။ ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်မှု လှိုင်းလုံးကြီးက တောမီးပမာ တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ညီလာခံခန်းမတစ်ခုလုံးသို့ ကူးစက် ပြန့်နှံ့သွားခဲ့၏။

အရာရှိ အတော်များများမှာမူ ယခုချက်ချင်းပင် ထိုနေရာ၌တင် ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး မိမိတို့တွင် အပြစ်မရှိ ပါကြောင်း သစ္စာဆိုရန် အသင့်ဖြစ်နေသည့် အမူအရာများ ဖြစ်နေကြတော့သည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ သူတို့အားလုံး၏ ရင်ထဲ၌ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တွေးတောမိလိုက်ကြသည်မှာ

*ဘာဖြစ်လို့ ဧကရာဇ်နဲ့ ရှုရန်မြောင်တို့ နှစ်ယောက် ထိပ်တိုက်တွေ့ပြီး ပြဿနာဖြစ်ကြတိုင်း နောက်ဆုံး ဒုက္ခ လှလှပပ ရောက်ရတာက ငါတို့လို အရာရှိတွေချည်းပဲ ဖြစ်နေရတာလဲ*