သတင်းဆိုး - ရှုရန်မြောင် တစ်ယောက် ရှေးခေတ်ဆီသို့ ဝိညာဉ် ကူးပြောင်းသွားခဲ့သည်။ သို့သော် သူက အလွန်ပျင်းသည့်အပြင် အင်တာနက် လုံခြုံရေး (Cybersecurity) ကလွဲ၍ ဘာကိုမှ စိတ်မဝင်စားပေ။ ရှေးခေတ်တွင် ထိုပညာရပ်က ဘာမှသုံးစားမရချေ။ သတင်းကောင်း - သူ့မှာ စနစ် တစ်ခု ပါလာ၏။ သတင်းဆိုး - ထိုစနစ်က အတင်းအဖျင်း စနစ်တဲ့။ ဗေဒင်ဟောတာမျိုး မဟုတ်ဘဲ သူတစ်ပါးရဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ လျှို့ဝှက်ချက်တွေနဲ့ နာမည်ပျက် သတင်းတွေကိုပဲ သိနိုင်တာပါ။ လုံးဝ အသုံးမကျတဲ့ စနစ်ပါပဲ။ ဆိုးတဲ့ သတင်း - ဒီစနစ်က အမှားအယွင်းတွေလည်း ခဏခဏ ဖြစ်တတ်ပြီး ဘယ်လောက်ထိ ဆိုးမလဲဆိုတာ မသိရသေးပါဘူး။ အဆိုးဆုံး သတင်း - သူ ဝင်စားထားတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ညီလာခံ တက်ရတဲ့ အရာရှိငယ်လေး တစ်ယောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပါ။ ဒါပေမဲ့ သူက ရှေးဟောင်း ကျမ်းစာတွေလည်း နားမလည်၊ စုတ်တံနဲ့လည်း စာမရေးတတ်တဲ့အတွက် စာမေးပွဲမှာ ခိုးချခဲ့တယ်လို့ အစွပ်စွဲခံရပြီး လူမိတော့မယ့် အခြေအနေ ဖြစ်နေပါတယ်။ ရှုရန်မြောင် - “…” ထားလိုက်တော့လေ၊ အေးအေးဆေးဆေးပဲ နေမယ်၊ အသေပဲ စောင့်မယ်။ မြန်မြန်သေသွားရင် နောက်တစ်ခါ ထပ်ပြီး ဝိညာဉ် ကူးပြောင်းနိုင်ရင်လည်း ရတာပဲ။ ညီလာခံထဲမှာ - ဧကရာဇ်မင်းကြီးက နိုင်ငံရေးကိစ္စတွေကြောင့် အမျက်ချောင်းချောင်း ထွက်နေပြီး အရာရှိတွေအားလုံး ကြောက်လန့်တုန်ရင်နေကြပါတယ်။ ရှုရန်မြောင်ကတော့ စာနာတဲ့ပုံစံနဲ့ နားထောင်နေဟန် ဆောင်ပေမဲ့ တကယ်တော့ စိတ်ထဲမှာ အတင်းအဖျင်း စနစ်ကို လှန်လှောကြည့်နေတာပါ။ [အဟား... ဧကရာဇ်က မနေ့ကပဲ အသက် ၁၆ နှစ်အရွယ် သမီးပျိုလေးတစ်ယောက်ကို မိဖုရားမြှောက်လိုက်တာပဲ၊ တော်တော်လေးလည်း သန်မာတာပဲနော်၊ တစ်ညလုံး အိပ်ရာထဲမှာ ဟိုဘက်ဒီဘက် လူးလိမ့်နေပြီးတော့ အခု ညီလာခံမှာကျတော့ အသံက သြဇာအပြည့်နဲ့၊ အံ့သြဖို့ကောင်းလိုက်တာ] [ဟမ်... ဒီမိဖုရားလေးက အရင်က အိမ်ရှေ့စံမင်းသားရဲ့ ကိုယ်လုပ်တော် ဖြစ်ခဲ့ဖူးတာလား၊ အိမ်ရှေ့စံက အချစ်စာလွှာတွေတောင် ရေးတတ်သေးတယ်ဟ] [ဝါး... ဝါး... ဝါး၊ အိမ်ရှေ့စံက သူ့အဘိုးရဲ့ အဆောင်ထဲကို ခိုးဝင်သွားပြီ ... ဟိုး... ဧကရာဇ် ညီလာခံတက်နေတုန်း အဆောင်ထဲမှာ ကျူးလွန်နေကြပြီဟ၊ မြန်မြန်လုပ်ကြစမ်းပါ၊ ဘာလို့ ဗီဒီယို ကြည့်လို့ မရတာလဲ...] [ဟင်? ဘာလို့ အသံတွေ တိတ်သွားတာလဲ] ရှုရန်မြောင်က သတိထားပြီး ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်တော့သည်။ [ဘာဖြစ်လို့လဲ၊ လူတွေအားလုံးက ဘာလို့ ဒူးထောက်နေကြတာလဲ၊ ဧကရာဇ်ကော ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ] — ဧကရာဇ်ကတော့ သူ့အဆောင်မှာ ဖောက်ပြန်နေတာကို ဖမ်းဖို့ ပြေးသွားပါပြီ။ နောက်ဆုံးမှာ "စာမေးပွဲခိုးချမှု" ကိစ္စက ပေါက်ကွဲလာပါတယ်။ ရှုရန်မြောင်အနေနဲ့ စာမေးပွဲစစ်စာရွက်ပေါ်က လက်ရေးနဲ့ သူ့လက်ရေး ဘာလို့မတူရတာလဲ၊ ဘာလို့ ကျမ်းစာတွေကို မသိရတာလဲဆိုတာ ဖြေရှင်းလို့ မရတော့ပါဘူး။ ရာထူးက ပြုတ်သွားတဲ့ အိမ်ရှေ့စံကလည်း သက်သေတွေ အခိုင်အလုံနဲ့ စွပ်စွဲနေတဲ့အတွက် သူ့ကို ထောင်ထဲဆွဲခေါ်ပြီး ကွပ်မျက်ဖို့ ပြင်ဆင်နေကြပါပြီ။ ရှုရန်မြောင်က သူ့ကို ကယ်တင်နိုင်မယ့် လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို သိနေပေမဲ့ စဉ်းစားမရ ဖြစ်နေပါတယ်။ ဒီအချက်အလက်တွေကို ဘယ်ကရလဲဆိုတာ သူဘယ်လို ရှင်းပြရမလဲ... [ငါက စာမေးပွဲမတိုင်ခင် ၃ ရက်အလိုမှာ ယဉ်ကျေးမှုဝန်ကြီးနဲ့ တိတ်တဆိတ် တွေ့ခဲ့တယ်လို့ ပြောရမလား၊ မဖြစ်နိုင်တာ၊ အဲဒီညက ယဉ်ကျေးမှုဝန်ကြီးက အမျိုးသမီးဝတ်စုံ ဝတ်ပြီး စစ်သေနာပတိချုပ် အိမ်တော်မှာ သွားအိပ်တာလေ၊ စစ်သေနာပတိချုပ်နဲ့အတူ...] စစ်သေနာပတိချုပ်ရဲ့ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်တက်သွားပြီး ကြားဖြတ်အော်ပြောလိုက်ပါတော့တယ်။ “အရှင်မင်းကြီး!!!!” “စာမေးပွဲခိုးချတဲ့ သက်သေတွေက ခိုင်လုံနေပေမဲ့ ဒီထဲမှာ တစ်ခုခု လွဲနေတယ်လို့ ကျွန်တော်မျိုး ထင်ပါတယ်။ ထပ်ပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးသင့်ပါတယ်၊ အထူးသဖြင့် ... ရှု... ရှုရန်မြောင်ရဲ့ ဝတ်စားဆင်ယင်ပုံက အရမ်းသပ်ရပ်တာပဲ၊ ဒီလို လူမျိုးက သူ့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို အညှိုးနွမ်းခံပါ့မလား” အခြားသူတွေရဲ့ အတွေးကို မကြားရတဲ့ အိမ်ရှေ့စံ - “???” [ပြီးတော့ စာမေးပွဲစစ်တဲ့သူက သမ်းဝေပြီး ပင်ပန်းနေတာဟာ ငါ့ကို ခိုးချဖို့ အခွင့်အရေးပေးတာတဲ့လား၊ သူက စာမေးပွဲမတိုင်ခင်ညက ဝက်ခြံထဲမှာ မအိပ်ဘဲ တစ်ညလုံး ကုန်ဆုံးခဲ့တာလေ၊ ဘယ်လိုလုပ် မပင်ပန်းဘဲ နေမလဲ၊ ဒါပေမဲ့ အံ့သြစရာကောင်းတာက တော်ဝင် ပညာရေး ကထိကကြီးက ဝက်နို့ကို တကယ်ယုံတာပဲ...] တော်ဝင် ပညာရေး ကထိကကြီး မျက်နှာ ဖြူလျော့သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြန်ပါတယ် - “အရှင်မင်းကြီး!!!!” “ကျွန်တော်မျိုးလည်း စစ်သေနာပတိချုပ်ရဲ့ စကားကို ထောက်ခံပါတယ်! ရှုရန်မြောင်က ဘယ်လိုလုပ် ခိုးချမှာလဲ၊ သူ... သူက... စာမေးပွဲမတိုင်ခင်မှာ ရေစင်တစ်ခွက်ကို တမင်သောက်ခဲ့တာပါ၊ စိတ်ထားကောင်းသူမှ ဒီလိုရေစင်ကို သုံးနိုင်တာလို့ သူက ယုံကြည်တာလေ၊ ဒီလောက် စိတ်ရင်းကောင်းတဲ့သူက ဘယ်လိုလုပ် ခိုးချမှာလဲ” အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ပြီလို့ ထင်နေတဲ့ အိမ်ရှေ့စံ - “???” ရှုရန်မြောင်ကတော့ စိတ်ထဲကနေ ကြည်နူးနေပါတယ်။ [သူတို့တွေက တကယ် လူကောင်းတွေပဲ၊ ဦးနှောက်သိပ်မကောင်းကြပေမဲ့ ငါ့အတွက် ဆင်ခြေဆင်လက်တွေ အတင်းရှာပေးနေကြတာပဲ။] [ဒါပေမဲ့ ငါတကယ် အခြေအနေကို လှည့်စားဖို့ နည်းလမ်းမရှိပါဘူး၊ နှမြောစရာပဲ၊ ငါကြည့်လက်စ ဇာတ်လမ်းတွဲလေးတောင် အဆုံးမသတ်ရသေးဘူး။ မနေ့ညက ဧကရာဇ်က မိဖုရားခေါင်ကြီးကို စိတ်ဆိုးအောင်လုပ်လို့ အိပ်ခန်းထဲက အနှင်ထုတ်ခံရတာလေ၊ အခုတော့ အဆုံးသတ်ကို မမြင်ရဘဲ ငါသေရတော့မယ်။ ဧကရာဇ်က မိဖုရားခေါင်ကြီး စိတ်ကျေနပ်အောင် မျက်နှာကို မှင်တွေနဲ့ခြယ်ပြီး ကြောင်လေးလို ဟန်ဆောင်ဖို့ ပြင်နေတာကို...] “ဒုန်း” ဧကရာဇ်မင်းကြီးက စားပွဲကို အရှိန်နဲ့ ရိုက်ချလိုက်ပြီး ရှုရန်မြောင်ရဲ့ အတွေးတွေကို အတင်းဖြတ်တောက်လိုက်ပါတယ်။ “ငါကိုယ်တော် ယုံကြည်တယ်၊ ရှုရန်မြောင်က စာမေးပွဲမှာ မခိုးချခဲ့ဘူး၊ သူ့ကို အပြစ်မရှိ လွှတ်ပေးလိုက်ကြ” အရာရှိကြီးတွေ အားလုံးကလည်း ရှုရန်မြောင် နောက်ထပ် အတင်းတွေ ထပ်ပြောမိမှာ စိုးရိမ်ပြီး ပြိုင်တူ ထောက်ခံကြပါတော့တယ်။ “မှန်လှပါ! အပြစ်မရှိ လွှတ်ပေးသင့်ပါတယ်” “အရှင်မင်းကြီး သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေ” “အရှင်မင်းကြီး... ညီလာခံကို ဒီမှာပဲ ရပ်နားပေးပါတော့၊ ရှုရန်မြောင်ကို အိမ်ပြန်နားခိုင်းလိုက်ပါ၊ သူ အကြာကြီး မတ်တပ်ရပ်နေရလို့ ပင်ပန်းနေရှာပြီ” အိမ်ရှေ့စံ - “???” (ရှုရန်မြောင်က သူတို့ကို ဆေးတိုက်ထားတာလား ဘာလဲ)

