အခန်း (၁၁၈၁-၁၁၈၂)

အခန်း ၁၁၈၁။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း

တော်ဝင်အမတ်ကြီးမုန့်သည် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားထံမှ မည်သည့်အရာကိုမျှ မရရှိခဲ့ဖူးကြောင်း ဝန်ခံရတော့မည်ဖြစ်၏။

“အရှင်မင်းကြီးက အိမ်ရှေ့စံမင်းသားကို အရမ်းကာကွယ်တယ်။ စတုတ္ထမင်းသားကလည်း သူ့ကို ဘယ်လို စည်းရုံးရမလဲဆိုတာ မသိဘူး၊ နန်းတော်ပလ္လင်ကိုလည်း စိတ်မဝင်စားဘူး။ အဲဒီမိခင်နဲ့သားကို ကူညီဖို့ပဲ စီစဉ်ပေးဖို့ စဉ်းစားခဲ့ပေမဲ့ အဆင်မပြေခဲ့ဘူး။ ကျွန်တော့်စိတ် မအေးဘူးလို့ ပြောလို့မရဘူး။ ဒါပေမဲ့ မြားက လေးကြိုးပေါ်ရောက်နေပြီမို့ နောက်ဆုတ်ဖို့ မကောင်းတော့ဘူး” တော်ဝင်အမတ်ကြီးမုန့်သည် သားဖြစ်သူရှေ့တွင် အမှန်အတိုင်း ပြောပြခဲ့သည်။

ဤမျှနှစ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ပြီးမှ ရုတ်တရက် တိုက်ပွဲမဝင်တော့ပါဟုဆိုလျှင် မည်သူတို့ကို စိတ်ပျက်အောင်လုပ်မိမည်နည်း။

နန်းတော်တွင် သူ၏ဘက်၌ ရပ်တည်သူများစွာ ရှိနေသည်။ သူက မတိုက်ခိုက်လိုလျှင်တောင်မှ ခေါင်းငုံ့ကာ ရှေ့ဆက်သွားရုံသာ ရှိ၏။

“အဖေ၊ အဖေ ဆိုလိုတာက အိမ်ရှေ့စံမင်းသား ရဲ့ ရာထူးကို တုန်လှုပ်စေနိုင်မယ်လို့ မထင်ဘူးလား” မုန့်ကျိဖန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မေးလိုက်သည်။

တော်ဝင်အမတ်ကြီးမုန့်သည် သူ၏အစေခံများကို ထွက်သွားရန် ပြောလိုက်၏။

“အင်း၊ ပေါ်ပေါ်တင်တင် တိုက်ခိုက်မယ်ဆိုရင်တော့စတုတ္ထမင်းသားမှာ အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေးမရှိဘူး။ အနိုင်ရချင်ရင်တော့ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားရဲ့ အသက်ကို စတေးရလိမ့်မယ်။ အစောပိုင်းနှစ်တွေတုန်းက သူ့ကို လုပ်ကြံဖို့ လူမလွှတ်ခဲ့ဖူးတာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး။ အခုတော့အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက အရင်ကထက် ပိုပြီး ကိုင်တွယ်ရခက်လာပြီ။ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က သက်တော်စောင့်တွေကလည်း မရိုးသားဘူး။ ဘယ်လိုလုပ် အလွယ်တကူလုပ်ကြံရဲပါ့မလဲ” တော်ဝင်အမတ်ကြီးမုန့်သည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “ဒါ့အပြင်၊ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ရင် ကျွန်တော်ပဲ ပထမဆုံး ဧကရာဇ်မင်းရဲ့ အပြစ်တင်တာကို ခံရလိမ့်မယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် သိနေတယ်။ ဘာအတွက် အခုလောက်အထိ ကြိုးစားခဲ့ရတာလဲ။ မုန့်မိသားစုနဲ့ အနာဂတ်သားစဉ်မြေးဆက်တွေအတွက် မဟုတ်ဘူးလား”

လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်အတွင်း အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၏ ကံကြမ္မာသည် တိုးတက်လာခဲ့သည်။

သူသည် ရာဇဝတ်မှုဌာနကို တာဝန်ယူစဉ်တွင် အမှုများစွာကို ဖြေရှင်းခဲ့၏။

နန်းတော်တွင် သူ့ထံသို့ ပေးပို့ခဲ့သော မှတ်တမ်းများလည်း ရှိသည်။ သူချမှတ်ခဲ့သော ဆုံးဖြတ်ချက်များအားလုံးက မှန်ကန်ခဲ့သည်။ သူ အကြံဉာဏ်များစွာပေးခဲ့ပြီး ဂုဏ်ယူဖွယ်ကောင်းသော အလှူအတန်းများစွာကိုပင် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

သူသည် လူအများကြားတွင် နာမည်ကောင်းရှိခဲ့ပြီး နန်းတော်တွင် ထောက်ခံသူများစွာကို ရရှိခဲ့၏။ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် ကိုယ်အင်္ဂါချို့ယွင်းနေပြီး ဧကရာဇ်မင်းဖြစ်ရန် မသင့်တော်ဟု မည်သူမျှ မပြောဆိုနိုင်ခဲ့သည်မှာ အချိန်အတော်ကြာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

မုန့်ကျိဖန် သူ့ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်၏။ တွေးတောပြီးနောက်အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည်... ဧကရာဇ်မင်းဖြစ်ရန်အတွက် အမှန်တကယ်ပင် မည်သည့်အရာမှ မှားယွင်းမှု မရှိနိုင်ကြောင်း ဝန်ခံရတော့မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ သဘောထားကွဲလွဲမှုများက သူ့ကို စတုတ္ထမင်းသားနန်းတက်စေလိုသည်ဟု ဖြစ်စေခဲ့သည်။

“အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက ရက်စက်တဲ့သူမဟုတ်ဘူး။ စတုတ္ထမင်းသားနဲ့ သူ့ရဲ့ဆက်ဆံရေးက ညီအစ်ကိုတွေအချင်းချင်းတင်မကဘဲ ရန်ငြိုးရန်စလည်း မရှိဘူးဆိုတာ ကျွန်တော်တွေ့ခဲ့တယ်။ နောင်တစ်ချိန်မှာ သူ နန်းတက်တဲ့အခါ စတုတ္ထမင်းသားက ပျော်ရွှင်စရာမင်းသား ဖြစ်လာမှာဖြစ်ပြီး ဘာမှနစ်နာစရာ မရှိဘူး။ မင်းရဲ့ အဒေါ်က ငါ့ကို အကြိမ်များစွာ အကြံပေးခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါကတော့ နည်းနည်း မကျေနပ်သေးဘူး။ တကယ်တော့ အစောပိုင်းက စီစဉ်ထားတဲ့ အကြံအစည်တွေရဲ့ တစ်ဝက်ကျော်ကို ငါ ရုပ်သိမ်းခဲ့ပြီးသားပါ”

နောင်တွင် အိမ်ရှေ့စံမင်းသား နန်းတက်သောအခါ မုန့်မျိုးရိုးကို မိမိကိုယ်မိမိ ထိန်းသိမ်းရန် သေချာစေမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် မုန့်မျိုးရိုးနှင့် ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေးရှိသူများအတွက်လည်း ဆုံးရှုံးမှုများနှင့် သြဇာလွှမ်းမိုးမှုများကို အနည်းဆုံးဖြစ်အောင် စီစဉ်ပေးမည်ဖြစ်၏။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သူသည် နှစ်များစွာအတွင်း အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၏ ကိစ္စများတွင် အကြိမ်အနည်းငယ်မျှ ပါဝင်ခဲ့သော်လည်း အိမ်ရှေ့စံမင်းသားအား ထိခိုက်မှုမှာ ကြီးမားခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ သူသည် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားကို သေလောက်အောင် စော်ကားခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

မဟုတ်ပါက အမှန်တကယ်ပင် လွတ်မြောက်နိုင်မည့် နည်းလမ်းမရှိပေ။

အတိတ်တုန်းက သူသည် ဤအရာများကို သားဖြစ်သူကို ပြောပြရန် ဆန္ဒမရှိခဲ့ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် သူ့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ဂရုစိုက်သူ တစ်ဦးဖြစ်သည်မဟုတ်လား။

ယခုတော့... သူသည် သူ၏သားကို အချို့အရာများကို နားလည်အောင် လုပ်ပေးရမည်ဖြစ်၏။

မုန့်ကျိဖန်သည် လက်မခံနိုင်ဟု တွေးခဲ့သော်လည်း ဤအရာအားလုံးကို ကြားပြီးနောက် သူသည် အမှန်တကယ်ပင် အတော်လေး စိတ်ငြိမ်သက်နေခဲ့သည်။ ၎င်းသည်... သူမျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်နေသည်နှင့် တူ၏။

“အဖေ၊ ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်။ အနာဂတ်မှာ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားကို တွေ့ရင် ပိုပြီး လေးစားလိုက်ပါ” မုန့်ကျိဖန်သည် အတော်လေး နားလည်မှုရှိခဲ့သည်။

“မင်း အရင်ဆုံး ငါနဲ့အတူ ဆရာမမော့ကို သွားရှာရမယ်။ သေချာဂရုတစိုက် ကြည့်ခိုင်းပါ။ သေချာတာကတော့ ဆရာမမော့မှာ အဆုံးအဖြတ်ပေးပိုင်ခွင့်မရှိပါဘူး။ မင်းရဲ့ အဒေါ်ကို အလည်အပတ်စာတစ်စောင် ပို့ခိုင်းပြီး နန်းတော်ဘုရားကျောင်းက သခင်ကြီးယွမ်ချန်းကျစ်ကို မေးခိုင်းမယ်။ ဒီဟောကိန်းက မင်းရဲ့ဘဝနဲ့ ပတ်သက်နေတယ်။ မင်း အာရုံစိုက်ရမယ်” ဟု တော်ဝင်အမတ်ကြီးမုန့်သည် လျင်မြန်စွာ ထပ်ပြောလိုက်သည်။

မုန့်ကျိဖန်သည် ဖခင်ဖြစ်သူရှေ့တွင် အတော်လေး နာခံမှုရှိဆဲ ဖြစ်၏။ ထိုအချိန်တွင် သူသည် ပြန်မချေပခဲ့ပေ။

နောက်တစ်နေ့တွင် တော်ဝင်အမတ်ကြီးမုန့်သည် နန်းတော်သို့ ဝင်ရောက်ကာ သူ့သား ကျူးလွန်ခဲ့သော အမှားများကို ရှင်းပြခဲ့သည်။

ဧကရာဇ်မင်းမြတ်နှင့် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားတို့ နှစ်ဦးစလုံး ရှိနေကြ၏။ သူ စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် သူ့မိသားစုအပေါ် စိတ်မကျေမနပ်ဖြစ်ပြီး ဤကိစ္စကို အခွင့်ကောင်းယူကာ သူတို့ကို ဖိနှိပ်မည်ကို သူ ကြောက်ရွံ့နေခဲ့သည်။

••••••

အခန်း ၁၁၈၂။ ဆရာတစ်ဦးထံမှ ကံကြမ္မာဟောကြားခြင်း

ကျောက်ရွှမ်ကျင်းသည် အကြွေးစာချုပ်ကို တစ်ချက်မျှ ကြည့်လိုက်၏။ သို့သော် သူ၏မျက်နှာထားမှာ အနည်းငယ်မျှပင် ပြောင်းလဲမသွားဘဲ၊ ယခင်ကအတိုင်း တည်ငြိမ်ပြီး ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေလေသည်။

မုန့်မျိုးနွယ်အားဦးဆောင်နေသော အမတ်ကြီးမုန့်မှာ ပို၍ပင် စိုးရိမ်ပူပန်နေရ၏။

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် ထီးနန်းမတက်ရသေးသော်လည်း သူ့စိတ်ထဲတွင် မည်သည့်အတွေးများ ရှိနေသည်ကို ခန့်မှန်း၍မရနိုင်တော့ချေ။

စတုတ္ထမင်းသားကဲ့သို့ မဟုတ်၊ ထိုကလေးသည် မည်သို့တွေးနေသည်၊ မည်သို့ပြောနေသည်ကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် နားလည်နိုင်ခဲ့သည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်တော့်သားဟာ ရိုးသားပြီး အသိဉာဏ်နည်းပါပါးတယ်။ သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ အလှအပကြောင့် လက်ခံထားမိတာပါ။ ကျွန်တော်မျိုးက သားကို လွန်လွန်ကျူးကျူး ခွင့်လွှတ်ခဲ့မိတာ ကျွန်တော့်အပြစ်ပါ... ကျွန်တော့်သားကို ကောင်းကောင်းမသွန်သင်နိုင်ခဲ့တာ ကျွန်တော့်အပြစ်ပါ။ ပြန်ရောက်တာနဲ့ သူ့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆုံးမပါ့မယ်။ ဒါပေမယ့်... ကျွန်တော့်သားက အမြဲတမ်း အသိဉာဏ်နည်းခဲ့ပြီး သူများထောင်ချောက်ထဲကို ကျရောက်ခဲ့ရတာပါ။ သူအရက်မူးနေတုန်း သူများတွေရဲ့ သွေးဆောင်ဖျားယောင်းမှုကို ခံခဲ့ရတာပါ။ သူပေးဖို့ရှိတဲ့ ပိုက်ဆံကို ကျွန်တော်မျိုးက သားကိုယ်စား ပေးဆပ်ပါ့မယ်။ ဒါပေမယ့်... ကျွန်တော့်စိတ်ထဲမှာတော့ နစ်နာတယ်လို့ ခံစားရပါတယ်။ အရှင်မင်းကြီးက ကျွန်တော်မျိုးကို ဆုံးဖြတ်ချက်ချပေးပါလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်..."

ဤသို့ဆိုခြင်းမှာ သူသည် မင်းသားရုန်လင်းကို အပြစ်ရှာလိုခြင်း ဖြစ်လေသည်။

“မင်းသားရုန်ရဲ့ကိစ္စကို အိမ်ရှေ့စံမင်းသားကို အပြည့်အဝ ကြီးကြပ်ဖို့ လွှဲအပ်ထားတယ်။ အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၊ မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ” ဧကရာဇ်မင်းက အတော်ပင် အေးအေးလူလူရှိနေဟန်ဖြင့် မေးတော်မူသည်။

အရည်အချင်းရှိသော သားတော်တစ်ပါးရှိခြင်းသည် စိတ်သက်သာရာရစရာ ဖြစ်၏။

ဤနှစ်တွင် သူသည် နန်းတွင်းကိစ္စများကို ထိန်းချုပ်မှု နည်းပါးလာပြီးနောက် ယခင်ကထက် ပိုမို ငယ်ရွယ်လာခဲ့သည်။

အမတ်ကြီးမုန့် သည် ပို၍ပင် စိုးရိမ်ပူပန်လာရ၏။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ့သားသည် လွတ်မြောက်နိုင်မည်မဟုတ်ဟု ဆက်လက်ခံစားနေရသည်။ အနည်းဆုံးတော့ ရိုက်နှက်ခံရမည် ဖြစ်၏။ သို့သော် ရိုက်နှက်ခံရပြီးနောက် သူ့သားသည် တစ်နှစ်ခွဲခန့် အိပ်ရာထဲလဲနေရပေလိမ့်မည်။

ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းလိုက်လဲ... စတုတ္ထမင်းသားသာ အနည်းငယ် ပို၍ အရည်အချင်းရှိခဲ့လျှင် ကောင်းပေမည်။

နှစ်ဦးစလုံးသည် မင်းသားများပင် ဖြစ်သော်လည်း အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ကွာခြားနေရပါသနည်း။

“ခမည်းတော်၊ ကျွန်တော် အိမ်ရှေ့စံအနေနဲ့ သူလျှိုနှစ်ယောက်ကို စစ်ဆေးမေးမြန်းပြီးပါပြီ။ အမတ်ကြီးမုန့်ရဲ့သားက တကယ်ပဲ အပြစ်ကင်းပါတယ်။ သူက နည်းနည်းပါးပါး ပျော်ပျော်ပါးပါးနေတတ်တာပဲရှိပြီး ကြီးကြီးမားမား အမှားမျိုး မကျူးလွန်ပါဘူး။ ဟုတ်ပါတယ်။ အသေးအမွှားအမှားတွေတော့ ရှိပါသေးတယ်။ အမတ်ကြီးရဲ့ သားတစ်ယောက်အနေနဲ့ ရုပ်ရည်ကိုသာ ခုံမင်နေပြီး သစ္စာရှိတာနဲ့ သစ္စာဖောက်တာကို ခွဲခြားမသိတာဟာ တကယ်တော့ မသင့်တော်ပါဘူး။ အမတ်ကြီးမုန့်၊ ပြန်ရောက်တဲ့အခါ သူ့ကို သေချာ ဆုံးမလိုက်ပါ။ ဘာကမှန်တယ်၊ ဘာကမှားတယ်ဆိုတာ သူသိအောင်လုပ်ပေးပါ။ ဒါမှ နောင်တက်လာမယ့် အချိန်တွေမှာ ကြီးမားတဲ့ အမှားတွေ မလုပ်မိအောင်လို့” အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၏လေသံသည် ငြိမ်သက်နေသည်။ အမတ်ကြီးမုန့်ကို ကြည့်နေစဉ်တွင် သူ၏မျက်နှာထား၌ ထူးခြားသော အမူအရာတစ်စုံတစ်ရာ မရှိပေ။

အမတ်ကြီးမုန့် သည် ထိုစကားကို ကြားလိုက်သောအခါ အံ့အားသင့်သွား၏။

ဒီလောက်ပဲလား?

သူသည်... သူ့သားကို ဆုံးမပြီး ပြန်လည်သုံးသပ်ခိုင်းရန်သာ လိုသည်လား။

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက သူ့သားကို သတ်ပစ်ချင်နေသည်များလား။

ထိုမျှအထိတော့ ဖြစ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် သူ့ကို နေ့တိုင်း ထိန်းချုပ်ထားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သူ့ရင်ထဲမှ ကြီးမားသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခု ပျောက်ကွယ်သွား၏။ အမတ်ကြီးမုန့်သည် ချက်ချင်းပင် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောကြားခဲ့သည်၊ "ကျွန်တော်မျိုး ပြန်ရောက်တာနဲ့ သူ့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆုံးမပါ့မယ်။ ဆုံးမပါ့မယ်!"။

ဧကရာဇ်မင်း၌ မုန့်မိသားစုအပေါ် ကောင်းသော အထင်အမြင်ရှိလေသည်။ အမတ်ကြီးမုန့် သည် လက်တွေ့ကျသောသူတစ်ယောက်ဖြစ်၏။ သူ့တွင် အတွေးအခေါ်အချို့ရှိသော်လည်း သစ္စာရှိမှုလည်း လုံလောက်၏။ အနောက်ဆောင်၌ မိဖုရားခေါင်သည် သီလသမာဓိနှင့် ပြည့်စုံသော်လည်း ကျန်းမာရေး မကောင်းပေ။ အနောက်ဆောင်ကိစ္စများ၏ တစ်ဝက်ကို တော်ဝင်ကိုယ်လုပ်တော်မေ့က စီမံခန့်ခွဲပေးနေသည်။ သူမသည် မည်သည့်အရာအတွက်မျှ တိုက်ခိုက်ခြင်းမရှိသော ဂုဏ်သရေရှိသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့်၊ အမတ်ကြီးမုန့် သည် အတိတ်က အမှားများ ကျူးလွန်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ဧကရာဇ်မင်းသည် ခွင့်လွှတ်နိုင်ခဲ့သည်။ နှစ်များတစ်လျှောက်တွင် သူသည် ဆုလာဘ်များစွာပင် ပေးအပ်ခဲ့ဖူးသည်။

အမတ်ကြီးမုန့် သည် ဧကရာဇ်မင်း၏ စာသင်ခန်းမှ ထွက်လာပြီး နန်းတော်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် အိမ်ရှေ့စံမင်းသား ထွက်လာသောအခါ သူသည် အလျင်အမြန်ပင် နောက်မှ လိုက်သွားခဲ့၏။

သူ ရှက်ရွံ့နေဟန် ပေါ်သော်လည်း သူ့ဂုဏ်သိက္ခာကို မထိခိုက်စေခဲ့ပေ။ အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၏ ရှေ့မှောက်တွင် သူသည် အလွန်အကျွံ မြှောက်ပင့်ပြောဆိုခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

“ကျွန်တော်မျိုးက အရှင်မင်းသား ထွက်လာတာကို စောင့်နေတာပါ။ တချို့အသေးအမွှား ကိစ္စလေးတွေ မေးချင်လို့ပါ......” အမတ်ကြီးမုန့် သည် အတော်အတန် လေးစားသမှုနှင့် စကားဆိုသည်။

အိမ်ရှေ့စံမင်းသား က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိလိုက်၏။ “ဒါ မုန့်ကျိဖန် ရဲ့ ကံကြမ္မာနဲ့ ပတ်သက်တာလား”

"ဟုတ်ပါတယ် အရှင့်သား။ ကျွန်တော့်သားဆီက ဆရာမမော့က သူ့အသက် ၃၀ မကျော်နိုင်ဘူးလို့ ဟောထားတာ ကြားရတော့ သူ့ဖခင်အနေနဲ့ ကျွန်တော် စိုးရိမ်ပူပန်မိပါတယ်။ အကြောင်းရင်းက ဘာလဲဆိုတာကို မေးချင်ပါတယ်..."အမတ်ကြီးမုန့်က လျင်မြန်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူမက သူ့သားကို ကြောက်အောင် ခြောက်လှန့်နေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် တကယ်ပဲ ခြောက်လှန့်နေတာလား?

“ဆရာမမော့ ပြောတာကို ခင်ဗျား ယုံမှာမဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ် ။ ယွီရွှီဘုရားကျောင်းက ဆရာတစ်ပါး ဒါမှမဟုတ် နန်းတွင်းဘုရားကျောင်းက ဆရာတစ်ပါးကို သွားရှာပြီး ဗေဒင်ဟောခိုင်းလိုက်ပါလား” ကျောက်ရွှမ်ကျင်း သည် အလွန်ပင် တိုက်ရိုက်ပြောဆိုလိုက်၏။

အမတ်ကြီးမုန့် သည် ခဏတာမျှ ရှက်ရွံ့သွားရသည်။

အိမ်ရှေ့စံမင်းသား သည် အရာရာ၌ ကောင်းမွန်သော်လည်း လိမ္မာပါးနပ်စွာ စကားပြောဆိုတတ်ခြင်းကိုတော့ မသိပေ။

ရင်းနှီးချစ်ခင်စွာ ဆက်ဆံလိုသော မျက်နှာသည် အဖတ်မလုပ်ခံရဘဲ ဖြစ်သွားသည်။ မကြာမီတွင်ပင် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက သူ့နောက်တွင် ထားပစ်ခဲ့လေသည်။

အမတ်ကြီးမုန့် သက်ပြင်းချလိုက်၏။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ သူသည် အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၏ အကြံဉာဏ်ကို နားထောင်ပြီး အခြားသူတစ်ဦးကို ဦးစွာ သွားရောက်ရှာဖွေခဲ့သည်။

သူ့သားကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဆရာတစ်ပါးကို ရှာဖွေရန် မြို့တော်တစ်လျှောက်လုံး လှည့်ပတ်သွားလာခဲ့

သည်။

•••••