အလိုလေး၊ အဆင့်ကိုး အရာရှိက အသား စားရဲနေပါလား (၂)

*‌ရှောင်ပိုင်ကျီ၊ တကယ့်ကို ကောင်းကောင်းကြီး လျှောက်တင်လိုက်တာပဲ၊ မင်းက အရပ်သား ပြည်သူတွေနဲ့ အောက်ခြေ ဝန်ထမ်းတွေရဲ့ ဆင်းရဲဒုက္ခတွေကို ကောင်းကောင်းကြီး စာနာနားလည်ပေးနိုင်တဲ့ နတ်ဘုရား သားရဲ ဖြစ်တာ မဆန်းတော့ပါဘူး။ ဟီးဟီးဟီး… (ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးခြင်း) *

ဧကရာဇ်: “…”

ဧကရာဇ်သည် သူ၏ စာရင်းဇယားများအပေါ် ရှုရန်မြောင်က စိတ်ထဲကနေ ထပ်မံခြေပလိုက်သည်ကို ကြားလိုက် ရသောအခါ အရှက်ရခြင်းနှင့် ဒေါသထွက်ခြင်းတို့ ပြိုင်တူရောပြွမ်းလျက် ချက်ချင်းပင် ဗြောင်ကျကျ ပြန်လည် ခြေပလိုက်တော့သည်။

“ဆောင်းတွင်းမှာ သုံးရက်တစ်ကြိမ် ရေချိုးတယ် ဟုတ်လား၊ မင်းက ယောက်ျားတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီးတော့ ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်အထိ ဂျီကျပြီး သန့်ရှင်းရေးတွေ လိုက်လုပ်နေရတာလဲ၊ ဆယ်ရက်မှ တစ်ကြိမ်လောက်ပဲ သွားချိုးလို့ မရဘူးလား၊ ရေချိုးတာ နည်းနည်းလေး ကျဲသွားရုံနဲ့ မင်း အသက်သေသွားမှာမို့လို့လား”

“ပြီးတော့ အသားဟင်း၊ မင်းလိုမျိုး အဆင့်နိမ့် နဝမအဆင့် အရာရှိ တစ်ယောက်က နေ့တိုင်း၊ အနပ်တိုင်း အသားဟင်း စားနေရမယ်လို့ စည်းကမ်း သတ်မှတ်ထားလို့လား၊ ရုံးတော်ရဲ့ စားသောက်ဆောင်ကနေ နေ့လယ်စာ ထမင်းကျွေးတဲ့အခါ အသားဟင်းတွေကို ကောင်းကောင်းကြီး လုံလောက်အောင် ထောက်ပံ့ပေး မထားလို့လား၊ ဘာဖြစ်လို့ မင်းက အိမ်ကျမှ အသားတွေကို ထပ်ပြီး ပိုက်ဆံကုန်ခံ ဝယ်စားနေရသေးတာလဲ”

ရှုရန်မြောင်: “အရှင်မင်းကြီး မိန့်ကြားတာ တကယ့်ကို မှန်ကန်လှပါတယ် ဘုရား”

[ဒါပေမဲ့ ရုံးတော် စားသောက်ဆောင်က ကျွေးတဲ့ ထမင်းဟင်းတွေက အရသာ အသေအလဲ ဆိုးရွားလွန်းလှတာကို]

ဧကရာဇ်က ဒေါသတကြီးဖြင့် ဆက်လက် ငေါက်ငမ်းပြန်သည်။

“ပြီးတော့ လယ်ထွန်နွား ငှားရမ်းတဲ့ ကိစ္စ၊ ဘာဖြစ်လို့ မင်းက နန်းတွင်းအစိုးရဆီကနေပဲ ဇွတ်အတင်း လာပြီး ငှားနေရတာလဲ။ စစ်မက်ရေးရာရုံးက မင်းရဲ့ သူငယ်ချင်းဖြစ်တဲ့ … ဟို … ဟို … လျန် ဘာဆိုလား၊ သူ့ဆီကနေ နွားခဏငှားပြီး စိုက်ပျိုးရင် ကုန်ကျစရိတ်တွေ အများကြီး သက်သာသွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား ”

ရှုရန်မြောင်သည် ဘာမှပြန်မပြောဘဲ ခေါင်းကိုသာ ငြိမ်သက်စွာ ငုံ့ထားလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ ရင်တွင်းက ကမ္ဘာဖျက် အော်ဟစ်သံကြီးကမူ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့ချေပြီ။

[ကပ်စေးနှဲလွန်းလိုက်တာ]

[ဒါပေမဲ့ လျန်ဟန့်ကလဲ သူ့ရဲ့ လယ်ထွန်နွားတွေကို အလကားမွေး ထားတာ မဟုတ်ဘဲ ပိုက်ဆံကုန်ခံပြီး ကျွေးမွေး ထားရတာ၊ ဘာဖြစ်လို့ အရှင်မင်းကြီးက အဲဒီကုန်ကျစရိတ်တွေကိုကျတော့ ထည့်မတွက်ပေးရတာလဲ၊ ပြီးတော့ နွားငှားရမ်းခက တကယ်တမ်းကျတော့ အဓိက ကုန်ကျစရိတ် မဟုတ်ဘူးဗျ။ အဲဒီနွားတွေကို နွားစာကျွေးရတဲ့ စရိတ်ကမှ တကယ့် ကုန်ကျစရိတ်အစစ်အမှန်၊ ဘာလဲ၊ ကျွန်တော့်ဘက်က သူ့ဆီကနေ နွားတွေကို ခဏ ငှားလာပြီးတော့ တစ်နေ့လုံး အစာမကျွေးဘဲ အငတ်ထားပြီးမှ ညဘက်ကျတော့မှ သူတို့ အိမ်ပြန်ပြီး အစာစားခိုင်း၊ ပြီးတော့ နောက်နေ့မနက်ကျမှ ကျွန်တော့်ဆီ ပြန်လာခိုင်းရမလား၊ အဲဒီလိုမျိုး လုပ်တာက တကယ့်ကို ယုတ် မာကောက်ကျစ်လွန်းရာ ကျမနေဘူးလား]

[ဟိုးအရင် မင်းဆက်တုန်းကဆိုရင် နန်းတွင်းအရာရှိတွေကို အသား၊ ဆား၊ လက်ဖက်ခြောက်၊ အရက်၊ ဂျုံမှုန့်၊ မီးဖိုချောင်သုံး ပစ္စည်းတွေ၊ ထင်းရယ်၊ ပြီးတော့ စာရေးဖို့ စာရွက်တွေကိုပါ အလကားအလွတ် စနစ်တကျ ခွဲဝေ ဖြန့်ဖြူးပေးခဲ့တာ]

ဘေးနားတွင် ရှိနေကြသော နန်းတွင်းအရာရှိကြီးများအားလုံး: *ဟီးဟီးဟီး… ဟုတ်ပါတယ် ဘုရား၊ အတိအကျပါပဲ၊ အဲဒီတုန်းက အဲဒီပစ္စည်းအားလုံးကို နန်းတွင်းကနေ တကယ့်ကို အခမဲ့ ထောက်ပံ့ပေးခဲ့တာပါ ဘုရား*

ဧကရာဇ်သည် သူ၏ ခေါင်းကို ဖြတ်ခနဲ လှည့်လိုက်ပြီးနောက် ၎င်းတို့အားလုံးထံသို့ အလွန်အမင်း အေးစက်လှသော မျက်စောင်းခဲ အကြည့်စွမ်းအားကြီးဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်တော့သည်။

နန်းတွင်းအရာရှိကြီးများ: “…”

သူတို့အားလုံးသည် ချက်ချင်းပင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားကြရပြီး ငြိမ်သက်စွာဖြင့် ခေါင်းကို အောက်သို့ ပြန်လည် ငုံ့ချလိုက်ကြတော့သည်။

“ပြီးတော့ ဆီမီးခွက်သုံး ဆီဖိုး”

ဧကရာဇ်မင်းကြီးက မိုးကြိုးပစ်လိုက်သည့်အလား ထပ်မံ၍ မိန့်ကြားပြန်သည်။

“မင်းမှာ နေ့တိုင်း လုပ်စရာ အလုပ်တွေ အဲဒီလောက်တောင် များပြားနေလို့လား၊ မင်းအနေနဲ့ နေ့တိုင်း ညဉ့်သန်းခေါင်ယံအချိန်အထိ ဆီမီးခွက်ကို မီးမြှိုက်ပြီး စာထိုင်ဖတ်နေဖို့ တကယ်ကြီး လိုအပ်နေလို့လား”

“အရှင်မင်းကြီး မိန့်ကြားတာ တကယ့်ကို မှန်ကန်လှပါတယ် ဘုရား”

[ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က ပုံမှန်အားဖြင့် ညဘက်ဆိုရင် တော်တော်လေး စောစောအိပ်တတ်တာပါ၊ ည ၁၀ နာရီ လောက်ဆိုရင်ပဲ အိပ်ရာဝင်နေပြီ၊ အား … တကယ့်ကို အလုပ်သမားတွေကို မတရား ခေါင်းပုံဖြတ် အမြတ်ထုတ် လွန်းလှတဲ့ အဘိုးကြီးပဲ၊ အရှင်မင်းကြီးအတွက် အလုပ်အကျွေးပြုနေရတာ အပထားဦး၊ ကျွန်တော်တို့လို အဆင့်နိမ့် အရာရှိလေးတွေမှာကော ကိုယ်ပိုင်ဘဝ စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ် အချိန်လေး နည်းနည်းလောက်တောင် ရှိခွင့် မရှိတော့ဘူးလားဗျာ]

[ပြီးတော့ ကျွန်တော့်မှာ ရုံးတက်ဖို့အတွက် လမ်းလျှောက်တာကလွဲလို့ မြည်းတစ်ကောင်တောင် မဝယ်နိုင်ဘူး၊ မြည်းတစ်ကောင်ရဲ့ တန်ဖိုးကတင် ငွေအသပြာ ၅,၀၀၀ တောင် ပေးရတာကို၊ အဲဒါကြောင့်မို့လို့ နေ့တိုင်း မနက်စောစောဆိုရင် ညီလာခံတက်ဖို့အတွက် တစ်မြို့လုံးရဲ့ ထက်ဝက်နီးပါးလောက်အထိ ခြေကျင် ခရီးအဝေးကြီး နှင်ရတာ]

ရှုရန်မြောင်၏ လက်ရှိခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုအခြေအနေမှာ သူ၏ ဘဝတစ်လျှောက်လုံးတွင် အမြင့်မားဆုံးသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ သူ အထက်တန်းကျောင်းတုန်းက ကာယကြံ့ခိုင်မှု စာမေးပွဲ ဖြေဆိုစဉ်ကထက်ပင် ပိုမို၍ ကောင်းမွန်နေသေး၏။

ဧကရာဇ်မင်းကြီးသည် သူ၏ အံကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်သည်။

“ရတယ်လေ၊ ဒါဆိုရင် ဟိုးအရင် မင်းဆက်ကအတိုင်းပဲ ငါကိုယ်တော် လုပ်ပေးလိုက်မယ်၊ အသား၊ ဂျုံမှုန့် တင်မကဘဲ… ပိတ်စအဝတ်အထည်တွေကိုပါ နန်းတွင်းကနေ လိုက်လံဖြန့်ဖြူးပေးစေ”

ဘေးနားတွင် ရှိနေကြသော နန်းတွင်းအရာရှိကြီးများ: “…”

*ဒီနေ့ ဧကရာဇ်က… တကယ်ကြီးကို တစ်ခါမှမရှိဖူးအောင်အထိ ရက်ရက်ရောရော ပေးကမ်းနေတာပါလား*

ရှုရန်မြောင်သည်လည်း ဤကဲ့သို့ ထင်မှတ်မထားသော အခြေအနေကြောင့် ဧကရာဇ်အား အံ့ဩတကြီးဖြင့် မျက်တောင်မခတ်တမ်း စိုက်ကြည့်နေမိတော့သည်။

ဧကရာဇ်သည် ဤမျှအထိ ကြီးမားလှသော ဘဏ္ဍာငွေများကို သုံးစွဲရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ရသဖြင့် ရင်ထဲ၌ သိသိသာသာ နှမြောတသ နှလုံးနာနေမိသော်လည်း အပြင်ပန်းတွင်မူ သူ၏ လက်ကို ရိုးရာမပျက် ဝေ့ယမ်းပြလိုက်ရင်း သဘောထားကြီးလှသည့် ပုံစံမျိုးဖြင့် ဟန်ဆောင်ကာ မိန့်ကြားလိုက်တော့သည်။

“ငါတို့ ဒါတွေကို အားလုံးကို လိုက်ပြီး ဝေမျှပေးမယ်၊ တိုင်းပြည်ကို တည်ထောင်ခဲ့တာ အခုဆိုရင် ၃၂ နှစ်တောင် ရှိသွားခဲ့ပြီပဲ၊ ငါတို့ အင်ပါယာမှာ ဒီလောက်အဆင့် စရိတ်စကကိုတော့ဖြင့် ကောင်းကောင်းကြီး တတ်နိုင်နေပါပြီ”

ရှုရန်မြောင်: “…”

ရှုရန်မြောင်: “အရှင်မင်းကြီးကို အထူး ကျေးဇူးတင်ရှိပါတယ်၊ အရှင်မင်းကြီးက တကယ့်ကို ပညာအမြော်အမြင် ကြီးမားလှပြီး တန်ခိုးအာဏာ ထက်မြက်လှပါတယ် ဘုရား၊ အရှင်မင်းကြီးက ကရုဏာတရား ကြီးမားလှပြီး သီလသမာဓိနဲ့ ပြည့်စုံလှပါတယ်”

ဧကရာဇ်သည် ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။

“တော်ပြီ၊ တော်ပြီ၊ အဲဒီလိုမျိုး မျက်နှာချိုသွေးပြီး လျှောက်တင်နေတာတွေကို ချက်ချင်းရပ်စမ်း”

ရှုရန်မြောင်သည် ချက်ချင်းပင် ပါးစပ်ပိတ်ကာ ငြိမ်သက်သွားခဲ့ရသည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ ရင်ထဲ၌မူ …

[ရေးဟေး၊ လစာ တိုးပြီ၊ ဟားဟား]

ဧကရာဇ်သည်လည်း ရှုရန်မြောင်၏ အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်သွားသော စိတ်တွင်းရေရွတ်သံကြောင့် သူ၏ နှုတ်ခမ်းဖျားက အပြုံးကို ဘယ်လိုမှ မအောင့်နိုင်ဘဲ ခပ်ဟဟ ရယ်မောမိသွားခဲ့ရတော့သည်။

*အင်း… ဘာဖြစ်လို့ ဒီခံစားချက်က သိပ်ကို ကောင်းနေရတာလဲ*

သို့သော် ထိုပီတိဖြစ်မှုမှာ ခဏမျှသာ ရှိလိုက်ပြီး ဧကရာဇ်သည် ဘေးနားက လိုက်ပါလာကြသော နန်းတွင်း အရာရှိကြီးများထံသို့ မျက်နှာမူလိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် ရေခဲပြင်အလား အေးစက် ခက်ထန်သွားခဲ့ရတော့သည်။

“ငါကိုယ်တော်ဘက်က ငွေကြေးအသုံးစရိတ်တွေကို ရက်ရက်ရောရော ခွင့်ပြုပေးပြီးပြီ၊ အခုကစပြီး တကယ်လို့များ မင်းတို့ထဲက တစ်စုံတစ်ယောက်က ကြားကနေ မရိုးမသား ခိုးယူတာမျိုး၊ အဂတိလိုက်စားတာမျိုး ထပ်ပြီး ကျူးလွန်ခဲ့မယ် ဆိုရင်တော့ ငါ့ရဲ့ သွေးအေးရက်စက်မှုတွေကို မကျေမနပ် လာမပြောကြနဲ့”

နန်းတွင်း အရာရှိကြီးအားလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြပြီး ပြိုင်တူ ကိုယ်ကို ကိုင်းညွတ်လျက် ရိုသေစွာ ဂါရဝပြုလိုက်ကြတော့သည်။

“နားလည်ပါပြီ အရှင်ဘုရား”

ဧကရာဇ်မင်းကြီးက ဆက်လက်၍ မိန့်ကြားပြန်သည်။

“ပြီးတော့ မင်းတို့အားလုံး ရှုရန်မြောင်ဆီကနေ အတုယူပြီး စံနမူနာအဖြစ် လေ့လာကြစမ်း၊ သူ့ကို ကြည့်စမ်း၊ ခမ်းနား ကြီးကျယ်လှတဲ့ အိမ်တော်ကြီးတွေလည်း မလိုဘူး၊ အစေခံအလုပ်သမားတွေ အများကြီး မထား ထားဘူး၊ ဘဝကို ဖြစ်သလို အဆင်ပြေအောင်ပဲ အေးအေးချမ်းချမ်း ရှင်သန်နေထိုင်တာ၊ ဒါပေမဲ့… ဒါတောင်မှ ရှုရန်မြောင်ရဲ့ ဘဝနေထိုင်မှုဟန်ကတော့ဖြင့် နည်းနည်းလေး သုံးဖြန်းလွန်းရာ ကျနေသေးတာပေါ့လေ၊ နေ့တိုင်း အသားဟင်းနဲ့ ထမင်းစားနေတယ်ဆိုတော့ သူရတဲ့ လစာလေးနဲ့ ဒါက ဘယ်လိုနည်းနဲ့များ ကောင်းကောင်းကြီး ထောက်ပံ့နိုင်ပါ့မလဲ”

ဘေးနားက အရာရှိကြီးများ: “မှန်လှပါ ဘုရား”

ဧကရာဇ်မင်းကြီး: “ဒါတင်မကသေးဘူး… ရှုရန်မြောင်ရဲ့ နန်းတွင်းတာဝန်ဝတ္တရား ထမ်းဆောင်မှုတွေကလဲ ဘာအပြစ်အနာအဆာမျှမရှိဘဲ အလွန်အမင်း ပြည့်စုံပြတ်သားလှပေတယ်”

ကြားကနေ ခိုးယူခြင်းလည်း မရှိ၊ ကျင့်ဝတ်သိက္ခာပိုင်းမှာလည်း တကယ့်ကို ချွေတာစင်ကြယ်သလို၊ အလုပ် လုပ်သည့်နေရာမှာလည်း အလွန်အမင်း ကြိုးစားအားထုတ်မှု ရှိလှပေသည်။ ဧကရာဇ်သည် ရှုရန်မြောင်ထံသို့ လှည့်ကာ ကြည့်ရှုလိုက်မိရာ သူ့အား ကြည့်လေလေ ရင်ထဲ၌ ပိုမို၍ သဘောကျ ကျေနပ်လာလေလေ ဖြစ်နေခဲ့ရတော့သည်။

“မင်းတို့အားလုံး သူ့ဆီကနေ အတုယူကြစမ်း”

ဘေးနားက အရာရှိကြီးများ: “…မှန်လှပါ ဘုရား”

ဧကရာဇ်မင်းကြီး: “ကောင်းပြီ… ဒါဆိုရင် ငါတို့အားလုံး နန်းတော်ဆီကို ပြန်ကြစို့…”

[ဇတ်… ဇတ်… ဇီ…]

ဧကရာဇ်သည် ရုတ်တရက်ဆိုသလို ဗုန်းခနဲ တောင့်ခဲသွားခဲ့ရတော့သည်။

*အဲ့အသံက …*

[ဇတ်… ဇီ… သခင်… ဇတ်… နောက်ဆုံးတော့… လိုင်းပြန်ချိတ်မိသွားပြီ… ဇီ]

[စနစ်လား]

[ဇတ်… ဇီ… ဇတ်… ဇီ]

ထူးဆန်းလှသော ဆူညံသံများ တသီတတန်းကြီး ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြီးနောက်တွင် နောက်ဆုံး၌ လိုင်းချိတ်ဆက်မှု ကြီးမှာ အောင်မြင်စွာ တည်ငြိမ်သွားခဲ့ရတော့သည်။

[ဇတ်… ဇီ… သခင်၊ ကျွန်တော် နောက်ဆုံးတော့… ဇတ်… သခင်နဲ့ ပြန်ပြီး လိုင်းချိတ်မိသွားပြီ… ဇီ… နေပါဦး၊ ဘာဖြစ်လို့ သခင့်ရဲ့ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ဤမျှအထိ ပြင်းထန်လှတဲ့ အာဃာတ နာကျည်းမှုတွေ ဝိုင်းအုံပြီး ဆွဲဆောင် နေရတာလဲ]

ရှုရန်မြောင် တစ်ယောက် ဇဝေဇဝါဖြစ်လျက် စိတ်ထဲကနေ ပြန်လည်ရေရွတ်လိုက်မိတော့သည်။

[ငါလဲ လုံးဝ စဉ်းစားလို့မရဘူး၊ ငါ လွန်ခဲ့တဲ့ ခြောက်လလုံးလုံး နေ့တိုင်း အေးအေးဆေးဆေးနဲ့ လူမသိသူမသိ အောက်ခြေမှာပဲ ကုပ်ကုပ်လေး နေထိုင်ခဲ့တာဥစ္စာ၊ ဘယ်သူ့ကိုမှလည်း သွားပြီး မစော်ကားမိပါဘူး]

ဘေးနားက လိုက်ပါလာကြသော နန်းတွင်းအရာရှိကြီးများ:

*ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင်တော့ သူ ဖော်ထုတ်လိုက်တဲ့ အဂတိလိုက်စားတဲ့ အရာရှိဆိုးတွေရဲ့ အရေအတွက်ကိုပဲ ကြည့်ဦးလေ၊ အဲဒီလူတွေက သူ့အပေါ်မှာ ရန်ငြိုးရန်စတွေ ထားရှိကြတာကတော့ တကယ့်ကို သဘာဝကျလှတဲ့ ကိစ္စရပ်ကြီးပဲ မဟုတ်လား၊ သနားစရာကောင်းလှတဲ့ ပိုင်ကျီခမျာ… မကြာခင်အချိန်အတွင်းမှာပဲ လုပ်ကြံ သတ်ဖြတ်မယ့် အန္တရာယ်မျိုးစုံနဲ့ တရစပ် ကြုံတွေ့ရတော့မှာ အသေအချာပဲ၊ ဒါပေမဲ့လဲ စိုးရိမ်စရာတော့ မရှိပါဘူး၊ အရှင်မင်းကြီးကိုယ်တိုင်က သူ့ကို သေချာပေါက် ကာကွယ်ပေးမှာပဲ*

[ဇတ် … ဇီ… လိုင်းက ထပ်ပြီး ပြတ်တောက်သွားနိုင်ခြေ ရှိတယ်… ဇတ်… အဲဒါကြောင့် သခင်ကိုယ်တိုင် ဘေးကင်း လုံခြုံအောင် အမြဲတမ်း သေသေချာချာ ဂရုစိုက်ပြီး နေထိုင်ပါဦး၊ တကယ်လို့သာ သခင်သာ အသက်အန္တရာယ် ဖြစ်လို့ စနစ်က လုံးဝ ပျက်စီးပြိုလဲသွားခဲ့မယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော့်ဘက်က သခင့်ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ဆွဲထုတ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ် အသစ်တစ်ခု ချက်ချင်း ဖန်တီးပေးလို့ ရတာကတော့ ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ စနစ်ထဲမှာ အချိန်အကြာကြီး သိမ်းဆည်းစုဆောင်းထားခဲ့သမျှ တိုင်းပြည်ရဲ့ ကောလာဟလ နန်းတွင်းအတင်းအဖျင်းတွေ အားလုံး အစအနမကျန် အပြင်ဘက်ကို ဗုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲ ထွက်ပေါ်သွားပြီး တစ်ကမ္ဘာလုံးက လူတွေ မြင်တွေ့သွားကြလိမ့်မယ်၊ အဲဒီအတင်းအဖျင်းတွေက နှစ်ပေါင်း တစ်ရာတိုင်တိုင် တရစပ်ကြီး ပျံ့နှံ့နေမယ့်အပြင် နေ့စဉ်နဲ့အမျှ အတင်းအဖျင်း အသစ်တွေပါ အလိုအလျောက် ထပ်မံတိုးပွားနေဦးမှာ၊ တုန်လှုပ်စရာ ကောင်းလွန်းတယ် မဟုတ်လား၊ အဲဒါကြောင့်မို့လို့ ဘယ်လိုအခြေအနေမျိုးမှာမဆို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အစွမ်းကုန် ဘေးကင်းအောင် ကာကွယ်ပါ]

[ဇတ်… ဇီ… ဇတ်… ဇီ…]

[စနစ် … စနစ်ရေ …]

*အင်း … လိုင်းကတော့ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြီး ပြတ်တောက်သွားခဲ့ပြန်ပြီ*

ရှုရန်မြောင်သည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် သူ၏ ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်မိတော့သည်။

[ဒီကောင် ပြောလိုက်တဲ့ 'နာကျည်းမှု' ဆိုတာ… ဧကရာဇ်က ငါ့ကို စံပြဖြောင့်မတ်တဲ့ အရာရှိတစ်ဦးအဖြစ် လူမြင်ကွင်းမှာ သတ်မှတ်အသုံးချလိုက်လို့ အဂတိလိုက်စားတဲ့ အရာရှိဆိုးတွေက ငါ့ကို ရန်ငြိုးဖွဲ့ မုန်းတီး နေကြတာကို ဆိုလိုတာလား]

[တကယ်လို့ ငါ သေဆုံးသွားခဲ့ရင်တောင်မှ အဲဒီအတင်းအဖျင်း ကောလာဟလတွေပဲ အပြင်ကို ပေါက်ကွဲ ထွက်သွားမှာ ဆိုတော့လဲ … အစတုန်းက ငါ့မှာ ဘာတွေများ ဖြစ်ကုန်ပြီလဲဆိုပြီး အလကားသက်သက် ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရတာပဲ၊ တကယ့်ကို ကြီးမားဆိုးရွားလှတဲ့ ဘေးဒုက္ခကြီးတစ်ခုခုများ ကြုံရတော့မလို့လားလို့ ထင်နေတာ၊ ဟူး … အခုမှပဲ ရင်ထဲက အလုံးကြီး ဗုန်းခနဲ ကျသွားတော့တယ်၊ အဲဒီအတင်းအဖျင်းတွေ အပြင်ကို ပေါက်ကွဲ ထွက်သွားတာက ငါနဲ့မှ ဘာမှ တိုက်ရိုက်သက်ဆိုင်တာမျိုးမှ မဟုတ်ဘဲ၊ ဟဲဟဲ]

ဧကရာဇ်မင်းကြီး: “…”

ဘေးနားက နန်းတွင်းအရာရှိကြီးများ: “…”

*မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒီကိစ္စက ငါတို့နဲ့ အားလုံး ဆိုင်တယ်ကွ*