အခန်း ၂၀၂

အခန်း (၂၀၂)

ဆောင်းဦးလယ်ပွဲတော် ညစာစားပွဲနှင့် ဝံပုလွေလူသားကစားနည်း

ဆောင်းဦးလယ်ပွဲတော်၏ လပြည့်ညမှာ ရှစ်လပိုင်း (၁၅) ရက်နေ့တွင် ကျရောက်လေ၏။

ညအမှောင်ကျလာသောအခါ ဖန်းဟန်၏ စံအိမ်တော်နောက်ဘက်ဥယျာဉ်အတွင်း၌ မီးရောင်များ လင်းထိန်နေပြီး နေ့လယ်ခင်းကဲ့သို့ပင် လင်းလက်လျက်ရှိနေလေသည်။

ဧရာမ စားပွဲဝိုင်းကြီးတစ်ခု၏ ဘေးတွင် ဖန်းဟန်သည် သူ၏ဇနီးလေးဦးဖြစ်သော ဇီယင်း၊ လင်းရွှမ်းရွှယ်နှင့် အခြားသူများနှင့်အတူ ထိုင်နေခဲ့လေ၏။

စားပွဲပေါ်တွင် အရသာရှိသော ဟင်းလျာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေရုံသာမက ထူးခြားသော ပုံသဏ္ဍာန်ရှိပြီး လှပစွာ ထုပ်ပိုးထားသည့် နတ်ဘုရားပုံပြင် များဖြစ်သော နို့နံ့သင်းပျံ့နေသည့် ယုန်ဖြူနို့သကြားလုံးများ၊ ကြွပ်ရွပြီး အရသာရှိသော ဝမ်ဝမ် ပန်ကိတ်ပြားများနှင့် အချိုရည်စိမ့်ဝင်နေသည့် ဒေါ့ဗ် ချောကလက်များလည်း ရှိနေ ခဲ့လေသည်။

ဤခေတ်သစ် သရေစာများမှာ ထုတ်ယူလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အမျိုးသမီးများအားလုံး၏ နှလုံးသားကို ချက်ချင်းပင် ဖမ်းစားသွားခဲ့လေ၏။

“ဝိုး... သခင်ကြီး... ပန်ကိတ်ပြားဆိုတဲ့ အရာက အရမ်းအရသာရှိတာပဲ... မွှေးပျံ့ပြီး ကြွပ်ရွနေတာပဲ...”

ပိုင်ရွှီကျန်းသည် ပျော်ရွှင်နေသော ရှဉ့်လေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပါးစပ်အပြည့် ငုံထားကာ ပျော်ရွှင်မှုကြောင့် မျက်လုံးလေးများ မှေးစင်းသွားခဲ့လေသည်။

ပိုင်ကျီရိုသည် ဖန်းဟန်အတွက် ဝိုင်တစ်ခွက်ကို အပြည့်ငဲ့ပေးလိုက်ရင်း သူမ၏မျက်နှာထက်တွင် ကျေနပ် နေသော အပြုံးတစ်ခုက ပေါ်လွန်းနေလျက်ရှိလေ၏။

လျူရူမေကမူ အခွံနွှာထားသော သကြားလုံးအခွံများကို ဂရုတစိုက် သိမ်းဆည်းပေးနေကာ များစွာသော ဂရုစိုက်မှုကို ပြသနေခဲ့လေသည်။

ဂုဏ်သတင်းကြီးမားသော မိသားစုမှ ဆင်းသက်လာသည့် နန်ကုန်းယွင်ရှုပင်လျှင် ချောမွေ့ပြီး ချိုမြိန်သော ချောကလက်ကို မြည်းစမ်းပြီးနောက် သူမ၏မျက်လုံးများမှာ သဘောကျမှုကြောင့် တောက်ပသွားခဲ့ရလေ၏။ သူမသည် ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏ ကုန်ဆုံးနိုင်ခြင်းမရှိသော လှည့်ကွက်များအပေါ် ပိုမို၍ စူးစမ်းလိုစိတ်နှင့် လေးစား မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

အရက်သေစာနှင့် ဟင်းလျာများစွာကို သုံးဆောင်ပြီးနောက်တွင်မူ ပွဲ၏အငွေ့အသက်မှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်လေသည်။

ဖန်းဟန်သည် လက်ခုပ်တီးလိုက်ပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပြောလိုက်လေ၏။

“ဒီည လမင်းကြီးက အရမ်းလှပလွန်းတယ်... လမင်းကြီးကို ခံစားရင်း ညစာစားရုံသက်သက်က နည်းနည်းပျင်း စရာကောင်းနေလိမ့်မယ်... အားလုံး ပျော်ရွှင်သွားအောင် ကစားနည်းအသစ်တစ်ခုကို ကိုယ် ပြင်ဆင်ထား တယ်...”

ထိုသို့ပြောရင်း သူသည် အိတ်ကပ်ထဲမှ ထူထဲသော ကတ်ပြားအထပ်လိုက်ကို ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။

ဤကတ်ပြားများအားလုံးကို သူကိုယ်တိုင် ရေးဆွဲထားခြင်းဖြစ်ပြီး စက္ကူမှာ အလွန်ထူထဲကာ ကိုင်တွယ်ရသည့် ခံစားချက်မှာ အလွန်ပင် ကောင်းမွန်လှပေသည်။

သရုပ်ဖော်ပုံများကို ရိုးရှင်းသော မျဉ်းကြောင်းပုံစံဖြင့် ရေးဆွဲထားပြီး ထူးဆန်းသော ပုံရိပ်အမျိုးမျိုးကို ပုံဖော် ထားလေသည်၊ ၎င်းတို့မှာ အံကြိတ်နေသော ဝံပုလွေလူသား၊ ခက်ရင်းခွကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ရွာသား၊ ဆေးပုလင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသော စုန်းမနှင့် ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ပုံဆောင်ခဲဘောလုံးကို တင်ထားသော အနာဂတ်ဟောပြောသူတို့ ဖြစ်ကြပေသည်။ ပုံစံမှာ ရိုးရှင်းသော်လည်း ပုံရိပ်များမှာ သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေပြီး တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် အလွယ်တကူ နားလည်နိုင်ပေသည်။

“ဒီအရာက ဘာလဲဟင်...”

ပိုင်ရွှီကျန်းသည် သိချင်စိတ်ဖြင့် အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာရင်း မေးလိုက်လေ၏။

“ဒီကစားနည်းကို ဝံပုလွေလူသားလို့ ခေါ်တယ်...”

ဖန်းဟန်သည် သူ၏လက်ထဲမှ ကတ်ပြားများကို လှုပ်ရမ်းရင်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပြုံးလိုက်လေသည်။

“ရိုးရိုးလေးပြောရရင် လူဆိုးတွေ ဒါမှမဟုတ် ဝံပုလွေလူသားတွေက ကိုယ်တို့ကြားထဲကို ရောက်လာတယ်... ည တိုင်းမှာ သူတို့က လူကောင်းတစ်ယောက်ကို လျှို့ဝှက်ပြီး သတ်ရမယ်... ပြီးတော့ ကိုယ်တို့ လူကောင်းတွေက နေ့ခင်းဘက်မှာ လိမ်ညာနေတဲ့ ဝံပုလွေလူသားတွေကို ဖော်ထုတ်ဖို့ စကားလုံးတွေကို အသုံးပြုပြီး သူတို့ကို မဲပေးထုတ်ပစ်ရမယ်...”

သူသည် ကတ်ပြားနှစ်ကတ်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်လေ၏။

“သေချာတာပေါ့... အစွမ်းထက်တဲ့ ဇာတ်ကောင်တချို့လည်း ပါဝင်သေးတယ်... ဥပမာအနေနဲ့ ဒီ အနာဂတ် ဟောပြောသူက ညဘက်မှာ တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ ကတ်ပြားကို လျှို့ဝှက်စွာ ကြည့်ရှုနိုင်တယ်... ပြီးတော့ ဒီ စုန်းမမှာ ကုသပေးနိုင်သလို အဆိပ်လည်းပေးနိုင်တဲ့ ဆေးရည်တွေ ရှိတယ်... အတိုချုပ်ပြောရရင် ဒါက ပရိယာယ်နဲ့ ဉာဏ်ပညာတွေကို ပြသရမယ့် ပြဇာတ်ကြီးတစ်ခုပဲ... ကစားကြည့်လိုက်တာနဲ့ နားလည်သွားမှာ ပါ...”

ပိုင်ရွှီကျန်းသည် ပြောနေသည့်အရာများကို အနည်းငယ်သာ နားလည်သော်လည်း ဤကစားနည်းမှာ အသစ် အဆန်းဖြစ်ပြီး စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့လေသည်။ သူမ၏ မျက်နှာငယ်လေးမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှု များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး စတင်ရန်ပင် မစောင့်ဆိုင်းနိုင်တော့ချေ။

ပိုင်ကျီရိုသည် ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူမ၏ခင်ပွန်းဖြစ်သူကို ပျော်ရွှင်စေသရွေ့ သူကစားချင်သည့် မည်သည့် အရာကိုမဆို ကစားရန် အသင့်ရှိနေခဲ့လေ၏။ လျူရူမေသည် အားလုံး၏ လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်များထဲသို့ ရေနွေးများ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးရင်း နားထောင်နေကာ မြင့်မြတ်သော ဇနီးမယားတစ်ဦး၏ အခန်းကဏ္ဍမှ တိတ်ဆိတ်စွာ ပါဝင်နေခဲ့လေသည်။

စည်းကမ်းချက်များကို ကြားပြီးနောက် နန်ကုန်းယွင်ရှု၏ ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်သော မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်း ပင် တောက်ပသွားခဲ့လေ၏။

လိမ်လည်မှု၊ ယုတ္တိဗေဒ၊ ရုပ်ဖျက်မှု၊ အကျိုးအကြောင်းဆင်ခြင်မှု... ဤကစားနည်းမှာ သူမ၏ ကောက်ကျစ်ပြီး ပရိယာယ်များသော စိတ်အတွက် အထူးရည်ရွယ်၍ ဖန်တီးထားခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။ သူမသည် ဤဆန်းသစ် သော ကစားနည်းအပေါ် အလွန်ပြင်းထန်သည့် စိတ်ဝင်စားမှုတစ်ခု ချက်ချင်းပင် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

ဇီယင်းသည် မျက်နှာအမူအရာ ကင်းမဲ့နေသော်လည်း သူမ၏ စူးရှသော မျက်လုံးများမှာ ထူးထူးခြားခြား စူးစိုက် နေခဲ့ကာ ကစားနည်း၏ အသေးစိတ်အချက်အလက်တိုင်းကို လျင်မြန်စွာ နားလည်သဘောပေါက်ရန်နှင့် ခွဲခြမ်း စိတ်ဖြာရန် သူမ၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ စိတ်ဓာတ်ကို အသုံးပြုနေကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

နောက်ဆုံးခုံတွင် ထိုင်နေသော လင်းရွှမ်းရွှယ် တစ်ဦးတည်းသာ စည်းကမ်းချက်များကို ကြားလိုက်ရသည့် အချိန် တွင် သူမ၏ နှလုံးသားထဲ၌ ကြီးမားသော ခံစားချက်လှိုင်းတံပိုးကြီးတစ်ခု ရိုက်ခတ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ လေ၏။

*ဒီကစားနည်း... ဝံပုလွေလူသားလို့ခေါ်တဲ့ ဒီကစားနည်း...*

ဤသည်က ကစားနည်းတစ်ခုသက်သက် မဟုတ်ပေ၊ ၎င်းသည် သူလျှိုလုပ်ငန်းနှင့် သူလျှိုနှိမ်နင်းရေးစစ်ပွဲ၏ အကျဉ်းချုပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းသည် လှည့်စားခြင်း၊ ရုပ်ဖျက်ခြင်း၊ သွေးထိုးလှုံ့ဆော်ခြင်းနှင့် ထိုးထွင်းသိ မြင်ခြင်းတို့၏ အမြင့်ဆုံးသော အားပြိုင်မှုတစ်ခုပင် ဖြစ်ချေသည်။

*ရွှေရောင်အခွင့်အရေးပဲ...*

လင်းရွှမ်းရွှယ်၏ အသက်ရှူနှုန်းမှာ ချက်ချင်းပင် မြန်ဆန်လာခဲ့လေ၏။

ဤသည်မှာ ထိုအမျိုးသား၏ ယုံကြည်မှုကို ပြန်လည်ရယူရန်အတွက် ဘဝတွင် တစ်ကြိမ်သာရနိုင်မည့် အခွင့် အရေးတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သူမ နားလည်လိုက်လေသည်။

မနေ့က ဓားရေးအကက အင်အား လမ်းကြောင်းသည် လမ်းပိတ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့လေသည်။ ယနေ့တွင်မူ သူမသည် ဤကစားနည်း၌ သူမ၏ ထူးခြားလှသော ဉာဏ်ပညာ နှင့် ထက်မြက်မှု တို့ကို အပြည့်အဝ ပြသသွားမည် ဖြစ်ပေသည်။

*အကယ်၍ ငါသာ ဒီကစားနည်းမှာ ထင်ရှားလာပြီး သူ၏အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရယူနိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် အခြေအနေ တွေကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေးတစ်ခု ရလာလိမ့်မယ်...*

ထိုအကြောင်းကို တွေးမိလိုက်ချိန်တွင် လင်းရွှမ်းရွှယ်၏ မျက်လုံးများမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် ခိုင်မာလာခဲ့ပြီး သူမသည် ယုံကြည်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။

“ကောင်းပြီ... အားလုံး စည်းကမ်းချက်တွေကို နားလည်ပြီ မဟုတ်လား...”

ဖန်းဟန်သည် ပြုံးလိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်လေ၏။

“ဒါဆိုရင် ကစားနည်းကို စလိုက်ကြရအောင်...”

သူသည် ကတ်ပြားများကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး စတင်ဝေပေးလိုက်လေသည်။

“အမှောင်ကျလာတဲ့အခါ မျက်လုံးမှိတ်ထားကြပါ...”

လရောင်အောက်တွင် ဖန်းဟန်၏ နက်ရှိုင်းပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာချိန်၌ ထူးခြားသော ကစားနည်းတစ်ခု၊ လျှို့ဝှက်ရည်ရွယ်ချက်များ ပါဝင်နေသည့် စမ်းသပ်မှုတစ်ခုကို တရားဝင် စတင်လိုက်လေ တော့သည်။

ပထမအချီတွင် လင်းရွှမ်းရွှယ်သည် အောက်ခြေရှိ ကတ်ပြားကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်မိလေ၏။

*ဝံပုလွေလူသား...*

ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ကံကောင်းခြင်းတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။ ဤဇာတ်ကောင်မှာ သူမ ကစားရန်အတွက် အလွန်ပင် ပြီးပြည့်စုံလှပေသည်။

ညဘက်တွင် ဝံပုလွေလူသားက စတင်လှုပ်ရှားခဲ့လေ၏။ သူမနှင့် ဝံပုလွေလူသားကတ်ကို ရရှိထားသော အခြားအစောင့်နှစ်ဦးတို့သည် အနိုင်ကျင့်ရ အလွယ်ကူဆုံးဖြစ်သည့် နျူအာအား သူတို့၏ ပစ်မှတ်အဖြစ် ပြတ်သားစွာ ရွေးချယ်လိုက်ကြလေသည်။

နေရောင်ခြည် ကျရောက်လာသောအခါ အားလုံး စတင်စကားပြောကြလေတော့သည်။

လင်းရွှမ်းရွှယ်၏ အလှည့်သို့ ရောက်သောအခါ သူမသည် စုယွဲ့ ၏ အားနည်းပြီး အပြစ်ကင်းစင်သော စရိုက် လက္ခဏာကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ပုံဖော်လိုက်လေ၏။ သူမ၏ စကားပြောဆိုမှုမှာ ရိုးသားပြီး အပြစ်အနာအဆာကင်း လှပေသည်။ သူမသည် အရေအတွက်ပြည့်စေရန် ဖန်းဟန် ယာယီခေါ်ယူထားသည့် အစောင့်တပ်မှူး နျူအာ အပေါ်သို့ အပြစ်ပုံချရန် သူမ၏ အလှအပနှင့် အားနည်းမှုကိုပင် လိမ္မာပါးနပ်စွာ အသုံးပြုခဲ့လေသည်။

“ကျွန်မ... ကျွန်မ ဘယ်သူ့ကို ပြောရမှန်း မသိဘူး... ခုနက အစ်ကိုနျူအာ ကျွန်မကို ကြည့်လိုက်တဲ့ အချိန်မှာ သူ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေက နည်းနည်းကြောက်စရာကောင်းနေတော့ ကျွန်မ နည်းနည်းလန့်သွားလို့ပါ...”

ထိုသို့ပြောနေစဉ် သူမသည် ငိုတော့မည့်အလား မျက်နှာအမူအရာကိုပင် ပြသလိုက်သေး၏။

သနားစရာကောင်းသော နျူအာ၊ ဤရိုးသားဖြောင့်မတ်သော အမျိုးသားသည် သူမ၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ခဲ့ပေ။

အမျိုးသမီးများနှင့် သခင်ကြီးတို့၏ အကြည့်များကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူသည် ချွေးစေးများပြန်လာကာ စကားများ ထစ်အသွားပြီး အစီအစဉ်မကျစွာ ပြောဆိုနေမိကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် မည်သို့ကာကွယ်ရမည်ကို လုံးဝ မသိတော့ချေ။

“ကျွန်တော်... ကျွန်တော် မလုပ်ပါဘူး... ကျွန်တော်က... ကျွန်တော်က ဒီကစားနည်းက ပျော်စရာ ကောင်းတယ် လို့ ထင်လို့ပါ... ကျွန်တော်...”

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် လင်းရွှမ်းရွှယ်၏ အလွန်ကောင်းမွန်သော သရုပ်ဆောင်စွမ်းရည်နှင့် သွေးထိုးလှုံ့ ဆော်မှုများကြောင့် နျူအာမှာ မဲအများအပြားဖြင့် ထုတ်ပယ်ခံလိုက်ရလေသည်။

ဖန်းဟန်က သူ ထုတ်ပယ်ခံရကြောင်း ကြေညာလိုက်ချိန်တွင် နျူအာမှာ နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် ခေါင်းကိုကုတ်ကာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်လေ၏။

“ကျွန်တော်က လူကောင်းပါ... ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို မဲပေးထုတ်ပစ်ရတာလဲ... ကျွန်တော် ဘာလုပ်လို့လဲ...”

သူ၏ ရိုးရှင်းပြီး မကျေမနပ်ဖြစ်နေသော အသွင်အပြင်ကြောင့် အားလုံးမှာ ရယ်မောသွားခဲ့ကြပြီး နန်ကုန်းယွင်ရှု ပင်လျှင် မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့သဖြင့် ကွင်းပြင်အတွင်းရှိ အငွေ့အသက်မှာ ချက်ချင်းပင် အသက်ဝင်လာခဲ့ လေတော့သည်။

ကစားနည်းကို ဆက်လက်ကစားကြလေ၏။

လင်းရွှမ်းရွှယ်သည် အခြေအနေများကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ပြီဖြစ်ပြီး အောင်ပွဲမှာ သူမ၏ မျက်စိရှေ့ မှောက်တွင် ရှိနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရလေသည်။

သူမသည် စားပွဲထိပ်တွင်ရှိသော ဖန်းဟန်အား သတိမထားမိစေရန် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ထိုအမျိုးသားမှာ လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်ကို ကိုင်ထားရင်း မှိန်ဖျော့ပြီး နားလည်ရခက်သော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် သူမကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရလေ၏။

ထိုအကြည့်မှာ ဟန်ဆောင်မှုများအားလုံးကို ထိုးဖောက်ပြီး သူမ၏ နှလုံးသားထဲသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိလာ သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေချေတော့သည်။