အခန်း ၂၀၃

အခန်း (၂၀၃)

ဝံပုလွေဘုရင်၏ တင်ဆက်မှုနှင့် မုဆိုး၏ အကြည့်

ကစားပွဲသည် အကြိတ်အနယ်ရှိသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့လေ၏။

လင်းရွှမ်းရွှယ်သည် ကွင်းပြင်ထဲတွင် နောက်ဆုံးကျန်ရစ်သော ဝံပုလွေလူသား အဖြစ် အခြေအနေတစ်ရပ်လုံးကို ထိန်းချုပ်ထားသည့် ဝံပုလွေဘုရင် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး အံ့မခန်းဖွယ်ရာ အမြင့်ဆုံးအဆင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင် ရာ အရည်အသွေးများနှင့် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်စွမ်းတို့ကို ပြသနေခဲ့လေသည်။

သူမ စကားပြောလိုက်တိုင်း သူမ၏ ယုတ္တိဗေဒမှာ ရှင်းလင်းပြတ်သားပြီး ခံစားချက်များမှာလည်း ရိုးသားလှပေ သည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ဂန္ထဝင်စာပေများကို ကိုးကားပြောဆိုတတ်ပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် သနားစဖွယ်ပုံစံဖမ်း ကာ မတရားစွပ်စွဲခံရသော လူကောင်းတစ်ဦး၏ ပုံရိပ်ကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ပုံဖော်နေခဲ့လေ၏။

သူမ၏ သွေးထိုးလှုံ့ဆော်မှုအောက်တွင် ကစားပွဲထဲရှိ ရွာသားများ မှာ လုံးဝပင် တွေဝေသွားခဲ့ကြပြီး သူမ၏ ခြယ်လှယ်မှုနောက်သို့ ပါသွားခဲ့ကြလေသည်။

"အစ်မယွင်ရှူ... ကျွန်မတို့ကို ဝံပုလွေလူသားရှာတွေ့ဖို့ ဦးဆောင်ချင်တဲ့ အစ်မရဲ့ စေတနာကို ကျွန်မ နားလည် ပါတယ်...။"

သူမ စကားပြောရမည့်အလှည့်သို့ ရောက်သောအခါ သူမသည် မျက်ရည်များ ဝဲတက်နေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် နန်ကုန်းယွင်ရှုကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်...။

"ဒါပေမဲ့ မနေ့ညက အစ်မ စစ်ဆေးခဲ့တဲ့သူက ကျွန်မဖြစ်နေပြီး ကျွန်မကို ဝံပုလွေလူသားလို့ အစ်မက ပြောတော့ ကျွန်မမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့တောင် အခွင့်အရေးမရှိခဲ့ဘူး... ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ တကယ် မဟုတ်ရပါဘူး... အစ်မများ ကိုယ်ပိုင်အမှတ်အသားကတ်ကို အထင်မှားပြီး ကြည့်မိတာလားလို့ ကျွန်မ သံသယဝင်မိတယ်... ဒါမှမဟုတ်... အစ်မကများ အနာဂတ်ဟောပြောသူအဖြစ် ဟန်ဆောင်ထားတဲ့ ဝံပုလွေလူသားများ ဖြစ်နေ မလား...။"

သူမ၏ စကားများမှာ ရိုးသားပြီး နှလုံးသားထဲမှ လာပုံရကာ သူမ၏ နူးညံ့ပြီး အပြစ်ကင်းစင်သော အလှတရား နှင့် ပေါင်းစပ်သွားသောအခါ ထိုနေရာရှိ အမျိုးသားအစောင့်များအားလုံးကို ချက်ချင်းပင် ယိမ်းယိုင်သွားစေခဲ့ လေ၏။

အဆုံးတွင်မူ မဲပေးရွေးချယ်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်၌ အစစ်အမှန် အနာဂတ်ဟောပြောသူ ဖြစ်သော နန်ကုန်းယွင်ရှုမှာ သူမ၏ သွေးထိုးလှုံ့ဆော်မှုကြောင့် မဲပေးဖယ်ရှားခြင်း ခံလိုက်ရလေတော့သည်။

နန်ကုန်းယွင်ရှု ဖယ်ရှားခံလိုက်ရသောအခါ သူမ၏ မျက်နှာတွင် ကူကယ်ရာမဲ့မှုနှင့် အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်နေ ခဲ့လေတော့သည်။

သူမသည် ဖန်းဟန်အား နက်ရှိုင်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်ဝန်းများက 'ခင်ပွန်း... ဒီအမျိုး သမီးက အရမ်းကို အံ့သြဖို့ကောင်းလွန်းတယ်... သူမရဲ့ အကြံအစည်နဲ့ နည်းလမ်းတွေက ကျွန်မ လက်လှမ်းမီ နိုင်တဲ့ အရာတွေ မဟုတ်ဘူး...' ဟု ပြောနေသည့်အလား ပင်ဖြစ်လေသည်။

အပြစ်ကင်းစင်ပြီး ရိုးသားလှသော ပိုင်ရွှီကျန်းမှာမူ အစမှအဆုံးတိုင် အရပ်သား ကတ်ကိုသာ ဆွဲမိခဲ့ပြီး ကစားပွဲ တစ်လျှောက်လုံး လုံးဝကို တွေဝေရှုပ်ထွေးနေခဲ့လေသည်။ သူမ စကားပြောသောအခါတွင်လည်း သူမ၏ မျက်လုံးဝိုင်းကြီးများကို ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်လုပ်ကာ၊

"အစ်မစုယွဲ့က လူဆိုးတစ်ယောက်လို့ ကျွန်မ မထင်ဘူး... သူမက အရမ်းကို နူးညံ့ပြီး သနားဖို့ကောင်းတာပဲ... သူမက ဘယ်လိုလုပ် ဝံပုလွေလူသား ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...။"

သူမ၏ စကားများမှာ ဝံပုလွေလူသားဖြစ်သော လင်းရွှမ်းရွှယ်အား လှုပ်ခတ်၍မရနိုင်သော ရွှေကတ်ပြား တစ်ခု ကို ကမ်းပေးလိုက်ခြင်းနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်ကာ လင်းရွှမ်းရွှယ်၏ ဟန်ဆောင်မှုကို ပို၍ပင် ထိုးဖောက်၍ မရနိုင်အောင် ပြုလုပ်ပေးလိုက်လေသည်။

ကစားပွဲ၏ အခြေအနေမှာ အလွန်ပင် ရှင်းလင်းနေလေပြီ... အကယ်၍ ဝံပုလွေလူသားများ မဟုတ်သူများကို နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် အမှားမဲပေးမိပါက ဝံပုလွေလူသားများ အနိုင်ရရှိသွားမည် ဖြစ်ပေသည်။

အားလုံး၏ အကြည့်များမှာ စကားမပြောရသေးသော နောက်ဆုံးလူဖြစ်သည့် ဖန်းဟန်ထံသို့ စုပြုံရောက်ရှိ သွားခဲ့ကြလေ၏။

အကယ်၍ သူသာ စကားတစ်ခွန်း မှားယွင်းစွာ ပြောဆိုမိပါက သို့မဟုတ် သူသာ ဘက်ရွေးချယ်မှု မှားယွင်းသွား ခဲ့ပါက လင်းရွှမ်းရွှယ်က အနိုင်ရရှိသွားမည် ဖြစ်ပေသည်။

လင်းရွှမ်းရွှယ်၏ နှလုံးသားမှာ လျင်မြန်စွာ ခုန်ပေါက်လာခဲ့လေ၏။ သူမသည် သူမ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ဖိနှိပ် ထားကာ မျှော်လင့်ချက်အပြည့်အဝဆုံးနှင့် အပြစ်ကင်းစင်ဆုံးသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ဖန်းဟန်ကို ကြည့်လိုက် လေသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူမ၏ သနားစဖွယ်အသွင်အပြင်ကို မည်သည့်အမျိုးသားမျှ ခုခံနိုင်စွမ်းရှိမည် မဟုတ် ဟု သူမ ယုံကြည်ထားလေသည်။

သို့သော် ဖန်းဟန်က ရယ်မောလိုက်လေ၏။

သူသည် မည်သည့် ယုတ္တိဗေဒကိုမျှ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြခြင်း မရှိခဲ့သလို အခြားမည်သူ့ကိုမျှလည်း တစ်ချက်ပင် လှည့်မကြည့်ခဲ့ပေ။ သူသည် သူ၏ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကိုသာ ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး လင်းရွှမ်းရွှယ်အား ရယ် သွမ်းသွေးလိုသော အကြည့်ဖြင့်သာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့လေသည်။

တစ်ခန်းလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားခဲ့ပြီး လူတိုင်းမှာ အသက်ရှူရန်ပင် မေ့လျော့နေခဲ့ကြလေ၏။

"သခင်မလေး စုယွဲ့...။"

ဖန်းဟန်သည် နွေးထွေးသော လေတစ်ချက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် စကားစတင် ပြောဆို လိုက်လေသည်။ သူ၏ အသံမှာ မကျယ်လောင်လှသော်လည်း လူတိုင်း၏ နှလုံးသားကို ကြီးမားလှသော သံတူ ကြီးတစ်လက်ဖြင့် ထုနှက်လိုက်သကဲ့သို့ တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့လေ၏။

"မင်းက လူကောင်းတစ်ယောက်ပါလို့ ပြောနေတဲ့အချိန်မှာ မင်းရဲ့ ဘယ်ဘက်လက်သန်းလေးက ဘာဖြစ်လို့ မသိမသာ ကွေးကောက်သွားရတာလဲ...။"

လင်းရွှမ်းရွှယ်၏ မျက်နှာထက်ရှိ အပြုံးမှာ ချက်ချင်းပင် အေးခဲသွားခဲ့ရလေတော့သည်။

ဖန်းဟန်က ထိုအရာကို သတိမထားမိဟန်ဖြင့် အလွန်ပင် ဒေါသထွက်စရာကောင်းလောက်အောင် တည်ငြိမ် နေသော လေသံဖြင့် ဆက်လက်ပြောဆိုနေခဲ့လေ၏။

"ငါ မှတ်မိသေးတယ်... ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက် ငါတို့ စစ်တုရင်ကစားကြတုန်းက မင်းက နောက်ဆုတ်သွားသလို ဟန်ဆောင်ပြီး တကယ်တမ်းမှာ သေစေနိုင်တဲ့ အကွက်ကို ရွှေ့လိုက်တဲ့အချိန်ကလည်း မင်းရဲ့ လက်သန်းလေး က... အခုလိုပဲ ကွေးကောက်သွားခဲ့တာပဲ...။"

လင်းရွှမ်းရွှယ်၏ ဦးနှောက်မှာ ဗလာဟင်းလင်းဖြစ်သွားခဲ့ပြီး သူမ၏ သွေးများပင် အေးခဲသွားခဲ့ရလေတော့၏။

ဖန်းဟန်သည် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ခပ်ဖွဖွ အသံလေးတစ်ခုဖြင့် ချထားလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ အကြည့်များမှာ ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ စူးရှလာခဲ့ကာ သူမ၏ ဝိညာဉ်ကိုပင် ဖောက်ထွင်းသွားနိုင်မည့်အလား ပင်ဖြစ်လေသည်။

"ပြီးတော့ မင်းရဲ့ မျက်လုံးတွေ... မင်း လိမ်ပြောနေတဲ့အချိန်တိုင်း မင်းက ငါ့ကို ပုံမှန်ထက် ထက်ဝက်လောက် ပိုပြီး အချိန်ဆွဲကြည့်နေတတ်တယ်... မင်းက ငါ့ကို ယုံကြည်လာအောင် ကြိုးစားနေတာ မဟုတ်ဘူး... မင်းပြော တာကို ငါ ယုံမယုံဆိုတာကို စစ်ဆေးနေတာပဲ... ဒီလို အကြည့်မျိုးက မျိုးရိုးမြင့် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ဆီမှာ ရှိသင့်တဲ့ အရာမျိုး မဟုတ်ဘူးလေ...။"

သူသည် ကုလားထိုင်ပေါ်သို့ မှီချလိုက်ပြီး အံ့အားသင့်နေကြသော လူအုပ်ကြီးကို တစ်ချက် ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ကာ နောက်ဆုံးတွင် လင်းရွှမ်းရွှယ်အား အသက်မဲ့နေသော အရာဝတ္ထုတစ်ခုကဲ့သို့ စိုက်ကြည့်ရင်း အမိန့်ချမှတ်လိုက် လေသည်။

"မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အမှတ်အသားကတ်က ဘာလဲဆိုတာကို ငါ သိစရာတောင် မလိုတော့ပါဘူး...။"

"ငါ သိတာတစ်ခုကတော့ မင်း လိမ်ညာနေတယ် ဆိုတာကိုပဲ...။"

"ဒါကြောင့်... ဝံပုလွေလူသားဆိုတာ မင်းပဲ...။"

သူ၏ လေသံမှာ ပြန့်ပြူးနေပြီး မည်သည့်ခံစားချက် အရိပ်အယောင်မျှ ပါဝင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။