အခန်း ၂၀၇

အခန်း (၂၀၇)

စတေးခံနယ်ရုပ်နှင့် အေးစက်သော အမှန်တရား

ရှင်းလင်ထျန်ကုန်းမှ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီးနောက်တွင်လည်း လင်းရွှမ်းရွှယ်၏ စိတ်အစဉ်မှာ ဗလာကျင်း နေဆဲပင် ဖြစ်လေသည်။

သူမသည် ဖန်းဟန်၏ နောက်သို့လိုက်ကာ ဖန်းအိမ်တော်သို့ မည်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့မှန်းကိုပင် သူမ ကိုယ်သူမ မသိတော့ချေ။ သူမသည် ရုပ်သေးရုပ်တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ အစေခံများ ခေါ်ဆောင်ရာနောက်သို့ လိုက်ပါကာ 'ကျင်းယာရွှယ်' ခြံဝင်းသို့ ထုံထိုင်းစွာဖြင့် ပြန်လည်လျှောက်လှမ်းလာခဲ့လေ၏။

သို့သော် ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူမ၏ အေးစက်နေသော ခန္ဓာကိုယ်လေးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားခဲ့ပြီး သူမ၏ ခြေလှမ်းများမှာလည်း ထိုနေရာတွင်ပင် အေးခဲရပ်တန့်သွားခဲ့လေတော့ သည်။

တံခါးဝတွင် သူမကို နေ့ရောညပါ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီး သူမ၏အနားမှ အရိပ်သဖွယ် မခွာတမ်း ရှိနေတတ်သော အစေခံမိန်းကလေးနှစ်ဦးမှာ ပျောက်ကွယ်နေခဲ့လေသည်။

ခြံဝင်းတစ်ခုလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပြီး လေတိုက်ခတ်မှုကြောင့် သစ်ရွက်များ လှုပ်ခတ်သွားသည့် အသံမှ လွဲ၍ အခြားမည်သည့်အသံမျှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိချေ။

အနီးကပ် စောင့်ကြည့်ခံနေရစဉ်ကထက်ပင် ပို၍ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသော အေးစိမ့်မှုတစ်ခုက သူမ၏ ခြေဖဝါးမှသည် ခေါင်းထိပ်အထိ တစ်ဟုန်ထိုး လျှပ်ပြေးသွားခဲ့လေ၏။

လင်းရွှမ်းရွှယ်၏ နှလုံးသားမှာ ရုတ်ခြည်းပင် လေးလံထိုင်းမှိုင်းသွားခဲ့လေသည်။

ဖန်းဟန်၏ အမြင်တွင် သူမသည် စောင့်ကြည့်ရန်ပင် တန်ဖိုးမရှိသော ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်နေခဲ့ပေသည်။

ဤအမျိုးသား၏ ရှေ့မှောက်တွင် သူမ၏ လျှို့ဝှက်ထောက်လှမ်းမှုများဆိုသည်မှာ လုံးလုံးလျားလျား ဟာသတစ် ပုဒ်အသွင် ဖြစ်နေခဲ့လေပြီဖြစ်တော့၏။

ဤအချက်က သူမအား ဓားဖြင့် အချက်ပေါင်းထောင်ချီ၍ ထိုးနှက်ခံရသည်ထက်ပင် ပို၍ ဆိုးရွားလှပေသည်။

လင်းရွှမ်းရွှယ်သည် အခန်းအတွင်းသို့ ယိုင်နဲ့နဲ့ လျှောက်လှမ်းသွားပြီးနောက် အေးစက်နေသော သစ်သားကုလား ထိုင်ပေါ်သို့ အားအင်ကုန်ခမ်းစွာဖြင့် ထိုင်ချလိုက်လေတော့သည်။

ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ထိုးကျလာသော လရောင်အောက်တွင် သူမ၏ ပိန်ပါးရှည်လျားသော အရိပ်လေးက အထီးကျန်ဆန်မှု၊ ကူကယ်ရာမဲ့မှုများစွာဖြင့် ကြမ်းပြင်ထက်၌ ကျရောက်နေလေ၏။

နေ့ခင်းက ရှင်းလင်ထျန်ကုန်းတွင် သူမ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံခဲ့ရသော မြင်ကွင်းများက သူမ၏ စိတ်အစဉ်ထဲ၌ တစ်ကျော့ပြီးတစ်ကျော့ ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာခဲ့လေသည်။

အံ့ဖွယ်တရသော ပြန်လည်အသက်ရှင်လာမှုနှင့် ဒဏ်ရာရစစ်သည်၏ မိသားစုဝင်များထံမှ ရင်တွင်းဖြစ် ကျေးဇူး တင်စကားများ...။ ထို့အပြင် အသက်ကို ကယ်တင်ဖန်တီးပေးနေစဉ်အတွင်း လျူရူမေ၏ မျက်နှာပေါ်မှ ဖြာထွက် နေသော သန့်စင်မြင့်မြတ်လှသည့် အလင်းရောင်များ...။

သူမ ကိုယ်တိုင်ကျတော့ရော...။

သူမ လုပ်တတ်သည့် အရာဟူ၍ လူသတ်ခြင်းသာ ရှိပေသည်။

သူမသည် လူသတ်ခြင်းကို အနုပညာတစ်ရပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ရန် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်မျှ အချိန်ပေးခဲ့ရပြီး ၎င်းအတွက်လည်း များစွာ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားခဲ့လေသည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ထိုဂုဏ်ကျက်သရေဆိုသည်မှာ သေခြင်းရှင်ခြင်းကိုပင် ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်စွမ်းရှိသော ထိုစွမ်းအား၏ ရှေ့မှောက်၌ အလွန်ပင် ရယ်ဖွယ်ကောင်းလွန်းနေပြီး လွန်စွာမှပင်... အရေးပါမှု ကင်းမဲ့နေခဲ့လေ ပြီဖြစ်ချေ၏။

သူမ၏ စိတ်အစဉ်များ ကမောက်ကမ ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်မှ အနက်ရောင်အရိပ်တစ်ခုက လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့လေ၏။

"ဒုတ်..."

တိုးညင်းသော အသံတစ်ချက်နှင့်အတူ ထိုအနက်ရောင်ပုံရိပ်ထံမှ တစ်စုံတစ်ခု ပြုတ်ကျသွားကာ ခြံဝင်းအတွင်းရှိ ကျောက်ပြားခင်းလမ်းပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားလေသည်။

ထိုအနက်ရောင်ပုံရိပ်မှာ လုံးဝသတိမထားမိလိုက်သည့်အလား ညအမှောင်ထုအတွင်းသို့ ချက်ချင်းပင် ပျောက် ကွယ်သွားခဲ့လေတော့သည်။

လင်းရွှမ်းရွှယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တောင့်တင်းသွားခဲ့၏။

ဤကဲ့သို့ ညံ့ဖျင်းလှသော သရုပ်ဆောင်မှုမှာ သူမအား အရူးတစ်ယောက်သဖွယ် သဘောထားနေခြင်းပင် ဖြစ်ပေ သည်။

ဤသည်မှာ ဖန်းဟန်၏ လက်ချက်ဖြစ်ကြောင်းကို သူမ ကောင်းစွာ သိရှိနေလေသည်။

သိချင်စိတ်ပြင်းပြမှုနှင့် ရှင်းပြ၍မရနိုင်သော ဝေဝါးသည့် အကြောက်တရားတစ်ခု ရောယှက်ကာ သူမကို တွန်းအားပေးနေခဲ့ပေသည်။

ထူးဆန်းသော ကံကြမ္မာ၏ ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခုကြောင့်ကဲ့သို့ လင်းရွှမ်းရွှယ်သည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ခြံဝင်းအတွ င်းသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လှမ်းသွားကာ ပြုတ်ကျနေသော အရာကို ငုံ့၍ ကောက်ယူလိုက်လေ၏။

၎င်းမှာ ကြိုးအသေးလေးဖြင့် ချည်နှောင်ထားသော မှတ်တမ်းဖိုင်တစ်ခု ဖြစ်နေလေသည်။

အခန်းအတွင်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ တဖျပ်ဖျပ် လှုပ်ခတ်နေသော ဖယောင်းတိုင်မီးရောင်အောက်တွင် သူမ သည် တုန်ယင်နေသော လက်များဖြင့် ထိုကြိုးလေးကို ဖြည်ချလိုက်လေတော့သည်။

ဖိုင်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး သေးငယ်သော စာလုံးလေးများဖြင့် ရေးသားထားသည့် ပထမဆုံးစာကြောင်းကို မြင်လိုက်ရ ချိန်တွင် သူမ၏ မျက်ဝန်းအိမ်များမှာ ရုတ်ခြည်းပင် ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့လေတော့သည်။

ဤသည်မှာ ကျင်းပေမြို့စားကြီး၏ တပ်ဖွဲ့များနှင့်ပတ်သက်သော ထိပ်တန်း လျှို့ဝှက်သတင်းအချက်အလက် များပင် ဖြစ်နေချေသည်။

၎င်းအထဲတွင် ကျင်းပေမြို့စားကြီး၏ မကြာသေးမီက စစ်ရေးလှုပ်ရှားမှုများ၊ ထောက်ပံ့ရေးလမ်းကြောင်းများနှင့် နန်းတွင်းရှိ အရာရှိအချို့နှင့် ပြုလုပ်ထားသော သူ၏ လျှို့ဝှက်သဘောတူညီမှုများကိုပါ အသေးစိတ် မှတ်တမ်း တင်ထားခဲ့လေသည်။

ဤသတင်းအချက်အလက်များ၏ အသေးစိတ်ကျမှုနှင့် တိကျမှန်ကန်မှုများမှာ ကျင်းပေမြို့စားကြီး၏ အယုံ ကြည်ရဆုံး 'လက်သည်း' ကိုပင် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားစေရန် လုံလောက်လှပေသည်။

ဖန်းဟန်၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုများက မည်မျှအထိပင် နက်ရှိုင်းကျယ်ပြန့်နေခဲ့ပြီနည်း။

စာမျက်နှာများကို လှန်လိုက်တိုင်း သူမ၏ လက်ချောင်းများမှာ ထိန်းချုပ်၍မရနိုင်လောက်အောင် တုန်ယင်နေခဲ့ ပြီး သူမ၏ နှလုံးသားမှာလည်း လည်ချောင်းထဲမှ ခုန်ထွက်လာတော့မည့်အလား ပြင်းထန်စွာ ခုန်ပေါက်နေခဲ့ လေတော့၏။

ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် သူမ၏ အကြည့်များမှာ စာမျက်နှာတစ်ခုပေါ်တွင် သံမှိုရိုက်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ အသေ အချာ စူးစိုက်ရပ်တန့်သွားခဲ့လေတော့သည်။

၎င်းအပေါ်တွင် ရေးသားထားသော အေးစက်သည့် စာကြောင်းလေးတစ်ကြောင်းက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးများကို တစ်မုဟုတ်ချင်း စုပ်ယူသွားခဲ့လေသည်။

[...အဓိကတပ်မကြီးကို အနောက်ဘက်စစ်မျက်နှာသို့ မဟာဗျူဟာမြောက် ပြောင်းရွှေ့ခြင်းအား ဖုံးကွယ်ရန်နှင့် နန်ယန်မှ ဖန်းဟန်အား အောင်မြင်စွာ နှောင့်နှေးစေရန်၊ ဖန်းဟန်၏ အာရုံကို လွှဲပြောင်းနိုင်ရန်အတွက် 'လင်းယုန် လက်သည်း' ဟူသော အမည်ပြောင်ရှိသည့် တပ်မှူး ချန်မိုအား အထူးရွေးချယ်ထားသော စစ်သည် (၅၀၀) ကို ဦးဆောင်စေကာ ယွီမင်ဂိတ်၏ အနောက်ဘက် ကင်းစခန်းကို အယောင်ပြတိုက်ခိုက်ရန် အထူးအမိန့်ပေးခဲ့ပြီး ၎င်းတို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အဓိကတပ်မကြီးမှ ဖြစ်ကြောင်း သတင်းမှားများကို တမင်တကာ ဖြန့်ဝေခဲ့သည်...]

[ချန်မို၏ တပ်ဖွဲ့မှာ ရဲရင့်စွာ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့သော်လည်း လွန်ခဲ့သော သုံးရက်ခန့်က လုံးဝချေမှုန်းခံလိုက်ရပြီဖြစ်ကာ ဖန်းဟန်၏ အဓိကတပ်ဖွဲ့တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို အနောက်ဘက်စစ်မျက်နှာသို့ အောင်မြင်စွာ ဆွဲခေါ်သွားနိုင်ခဲ့ပြီး ကျွန်ုပ်တို့၏ အဓိကတပ်မကြီး နေရာချထားရန်အတွက် တန်ဖိုးရှိလှသော အချိန်များကို ရယူပေးနိုင်ခဲ့သည်...]

[ဤတိုက်ပွဲ၏ မဟာဗျူဟာမြောက် ရည်ရွယ်ချက်မှာ အောင်မြင်မှု ရရှိခဲ့ပြီဖြစ်သည်...]

*မဟာဗျူဟာမြောက် ရည်ရွယ်ချက်တွေ... အောင်မြင်ခဲ့ပြီ ဟုတ်လား...*

[ချန်မို...]

လင်းရွှမ်းရွှယ်၏ ခေါင်းထဲတွင် ဝီခနဲ မြည်ဟည်းသွားပြီးနောက် စိတ်အစဉ်မှာ လုံးဝ ဗလာကျင်းသွား ခဲ့လေတော့သည်။

ထိုအမည်နာမက သူမအား မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားခဲ့ပြီး သူမ၏ ဝိညာဉ်အနက်ရှိုင်း ဆုံးနေရာအထိ ဟိန်းထွက်သွားခဲ့လေတော့သည်။