အခန်း (၁၂၀၉-၁၂၁၀)

အခန်း ၁၂၀၉ လောကဓံတရားကိုသဘောပေါက်နားလည်ခြင်း

သို့သော်လည်း လုယွီဖင်းသည် သူ၏ ဆရာတူညီမလေးကို စည်းရုံးနိုင်မည်မဟုတ်သည်ကို သိ၏။

သူမသည် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် တော်ဝင်ကိုယ်လုပ်တော်တစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ခမ်းနားထည်ဝါပုံ ပေါ်သော်လည်း အတိတ်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အရာများသည် သူမ၏စိတ်ထဲတွင် ကျန်ရှိနေဆဲပင်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူမသည် ပို၍ပို၍ ခေါင်းမာလာခဲ့သည်။

တော်ဝင်ကိုယ်လုပ်တော်ဟွေ့ သည် ကြိုးတုပ်ခံထားရသော သူမ၏ဖခင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် ပို၍ပင် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမသည် ခေါင်းကိုက်ဝေဒနာကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခံစားနေရ၏။

ပြီးခဲ့သည့် နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း သူမသည် အရာများစွာကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းကြောင့်ဟုတ်မဟုတ် မသိသော်လည်း

အသက်ကြီးလာသည်နှင့်အမျှ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ် နာကျင်မှုသည် ပို၍ပို၍ တိုးလာသည်။

သူမသည် မကြာခဏဆိုသလို ခေါင်းကိုက်ဝေဒနာကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခံစားရပြီး သမားတော်များပင် အဖြေမရှာနိုင်ခဲ့ပေ။ မိုးရွာသည့် နေ့များတွင် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ် နာကျင်မှုသည် ပို၍ပင် ပြင်းထန်ပြီး သူမ၏ အရိုးများ ကျိုးတော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

ဤကိစ္စမျိုး ဖြစ်လေလေ သူမ၏နှလုံးသားထဲတွင် မုန်းတီးမှု ပို၍ရှိလေလေ ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် ပရောဟိတ်ကြီးသည် ကြိုးတုပ်ခံထားရသော်လည်း သူသည် အတော်လေး ငြိမ်သက်အေးချမ်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ကံ ကံ၏အကျိုးပင်။ သူသည် တစ်စုံတစ်ဦးကို အကြွေးတင်ခဲ့ပါက ပြန်ဆပ်ရပေမည်။ သူ၏ဘဝတွင် နောင်တရခြင်း နှင့်လိုချင်တပ်မက်ခြင်းများ မရှိခဲ့ပေ။

ယခုအခိုက်အတန့်တွင် ရှဲ့ဖင်းကန်းသည် အလွန် ဒေါသထွက်နေသည်။

သူသည် ပရောဟိတ်ကြီး သေဆုံးခြင်းကို လက်ခံနိုင်သော်လည်း ထိုသူသည် သူ့မျက်စိရှေ့မှောက်တွင် ပရောဟိတ်ကြီးကို ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းကို ခွင့်မပြုနိုင်ပေ။

ထို့အပြင် ပရောဟိတ်ကြီး သေဆုံးပါက သူ၏ရုပ်အလောင်းကို မပျက်မစီးထားရှိပြီး ဂုဏ်ယူစွာ မြှုပ်နှံရမည်မဟုတ်လော။ သို့သော်လည်း ယခုအခါတွင် အရိပ်အယောင်ပင် မကျန်တော့ပေ။ သူသည် မည်သည့်နေရာတွင် သွားရောက်ရှာဖွေနိုင်မည်နည်း။ ထို တော်ဝင်ကိုယ်လုပ်တော်ဟွေ့သည် သူရဲဘောကြောင်သူပင်။ လူများကို သွေးများဝယ်ခိုင်းခဲ့ပြီး လက်စ‌ဖျောက်ခဲ့ကြသည်။ ယခုမူ အစအန တစ်ခုမျှပင် မကျန်တော့ပေ။

သူတို့သည် မြို့တော်ရှိ နေအိမ်အားလုံးနီးပါးကို ရှာဖွေစစ်ဆေးခဲ့သည်။

ရှဲ့ဖင်းကန်းသည် မပျော်မရွှင် ဖြစ်နေပြီး နန်းတွင်း၌ ပို၍ပင် မပျော်မရွှင် ဖြစ်နေသူများ ရှိသည်။

ပရောဟိတ်ကြီး ပျောက်ဆုံးသွားခြင်းသည် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို အလွန် မပျော်မရွှင်ဖြစ်စေသည်။ မနက်စောစောကပင် အသေးအမွှား အမှားများ ပြုလုပ်ခဲ့သော လူအချို့ကို ဆူပူကြိမ်းမောင်းခဲ့သည်။

ထိုအရာသည် အဆင်ပြေသော်လည်း လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်က အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် ရူးသွပ်သွားပြီး နန်းတွင်း၌ ရာထူးစွန့်လွှတ်ရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။

ရိုးရိုးသားသား ပြောရပါက အရာရှိအချို့သည် ထိုသို့သော နားလည်သဘောပေါက်မှု ရှိသော အိမ်ရှေ့စံမင်းသားအတွက် ပျော်ရွှင်နေကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စတုတ္ထမင်းသားသည် သူ၏ဇနီးကို လက်ထပ်ပြီး မကြာမီတွင် သတင်းကောင်း ပျံ့နှံ့ခဲ့ပြီး သူမသည် ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ လအနည်းငယ်အတွင်း တော်ဝင်မြေးတစ်ဦး မွေးဖွားလာမည် ဖြစ်သည်။

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားမှာအဘယ်နည်း။

ဘာမျှမရှိပေ။

သူသည် ကလေးရနိုင်ပါမည်လော။

သူတို့သည် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားကို ဧကရာဇ်အဖြစ် လက်ခံခဲ့ကြသည်။ သူသည် အသုံးမဝင်လျှင်ပင် အဆင်ပြေသော်လည်း မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အောက်သို့ ဆွဲချနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် စင်စစ်အားဖြင့် အရည်အချင်းရှိပြီး သီလရှိသူ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့သည် သူ့ကို အမွေဆက်ခံသူအဖြစ် ရှုမြင်ပြီး သူ၏ဇနီးကို ကြည့်လိုက်သောအခါ… သူတို့သည် စက်ဆုပ်ရွံရှာကြသည်။

သူမသည် ကျန်းမာရေးမကောင်းသလို မြင့်မြတ်သောမျိုးရိုးလည်း မဟုတ်ပေ။

သူမ၏ ကျန်းမာရေးသည်လည်း မကောင်းပေ။ သူမသည် မိသားစုထဲသို့ ဤမျှကြာအောင် လက်ထပ်ကာဝင်ရောက်ခဲ့သော်လည်း သတင်းတစ်ခုမျှ မရှိပေ။

သူမသည် ကလေး မရနိုင်ပါက အနည်းဆုံးတော့ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားအား ကိုယ်လုပ်တော်များကို ရွေးချယ်ခွင့်ပေးရန် ဆင်ခြင်တုံတရားရှိသင့်ပေသည်။ သို့သော်လည်း… အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၏ စံအိမ်‌တော်သည် အလွန်တိတ်ဆိတ်ကြောင်း သူတို့ကြားသိရသည်။ အိပ်ယာပေါ်သို့ တက်လာသော အစေခံတစ်ယောက်မျှပင် မရှိပေ။

သူတို့သည် အနီးကပ် အာရုံစိုက်ခဲ့ကြသော်လည်း မည်သည့်အရာကိုမျှ ပြောရဲခြင်း မရှိပေ။

သူတို့သည် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားကို မထိပါးနိုင်ကြောင်း သိရှိကြသည်။

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် နန်းတက်ပြီးနောက် ဆယ်နှစ် သို့မဟုတ် နှစ်ဆယ်ကြာသည်အထိ ကလေးမရရှိသေးပါက

သူသည် ရာထူးကို စွန့်လွှတ်မည်ဟု တွေးတောနေသော ခေါင်းမာသူ အချို့ပင်ရှိခဲ့သည်။ စတုတ္ထမင်းသားသည် ကောင်းမွန်သော သဘောသဘာဝရှိသည့် ကလေးအချို့ကို မွေးဖွားပေးရန် အကောင်းဆုံးကြိုးစားမည်ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ထိုမျှရှေ့သို့ကြိုတင်ကာတွေးတောခဲ့ကြသော်လည်း အိမ်ရှေ့စံမင်းသား ရုတ်တရက် ရာထူးစွန့်လွှတ်လိမ့်မည်ကို မမျှော်လင့်ခဲ့ကြပေ။

သူတို့ ပျော်ရွှင်နေရသော်လည်း အမှန်တကယ် စိတ်မသက်မသာ ခံစားခဲ့ကြရသည်။ ဝါဂွမ်းပေါ်တွင် နင်းနေရသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး စိုးရိမ်စိတ်ကလည်း မထိန်းနိုင်အောင်ဖြစ်နေပေသည်။ သူတို့သည် ကောင်းစွာပင် မအိပ်နိုင်ခဲ့ကြချေ။

ပေါ်ပေါ်ထင်ထင်ရော လျှို့ဝှက်ပြီးပါ လူအများအပြားသည် အကြောင်းရင်းကို စုံစမ်းခဲ့ကြသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူတို့သည် မသိနိုင်ခဲ့ပေ။

သူတို့သည် ခန့်မှန်းရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

အချို့လူများက အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၏လက် မသန်စွမ်းဖြစ်နေခြင်းကို မသင့်လျော်ကြောင်း ခံစားရပြီး လက်ခံလိုက်ပြီဟု ထင်မြင်ကြသည်။ သို့သော်လည်း ထိုသို့ ထင်မြင်သူ အနည်းငယ်သာရှိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၏လက်သည် အသက် တစ်ဆယ်နှစ် သို့မဟုတ် တစ်ဆယ့်သုံးနှစ်အရွယ်တွင် မတော်တဆဖြစ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက် သူသည် ထိုသို့သော နားလည်သဘောပေါက်မှုကို တစ်ခါမျှ မရရှိခဲ့ပေ။

လူအများစုက အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် သစ္စာရှိသည်ကိုသိရှိခဲ့ကြရသည်။

ကြင်ယာတော်၏ ကျန်းမာရေးသည် အဆုံးတိုင်ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ရမည်။ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် အလွန်အမင်း စိတ်ထိခိုက်နေရပြီး… လောကဓံတရားကိုသဘောပေါက်နားလည်သွားပြီလော။

•••••

အခန်း ၁၂၁၀ သေဆုံးခြင်း

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် အိမ်‌ရှေ့စံကြင်ယာတော်အပေါ် ချစ်ခင်စုံမက်ကြောင်း လူတိုင်းသိကြသည်။

နန်းတော်၊ မြို့တော်နှင့် အမျိုးမျိုးသော အားဖြည့်ဆေးများအားလုံးသည် အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၏ အိမ်‌တော်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးကို အိမ်‌ရှေ့စံကြင်ယာတော်အတွက် အသုံးပြုခဲ့သည်။

အကယ်၍ ချစ်စိတ်မွှန်မနေခဲ့ပါက အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် ဤမျှ ခမ်းနားထည်ဝါသော အရာကို မည်သို့လုပ်ဆောင်နိုင်မည်နည်း။ ယခင်က သူသည် ရိုးရှင်းသော ဘဝကို နေထိုင်ခဲ့သည်။

“အိမ်‌ရှေ့စံကြင်ယာတော်မရှိတော့ရင် အိမ်ရှေ့စံမင်းသား… အချစ်အတွက် သေဆုံးသွားမယ်လို့ မင်းတို့ထင်လား” နန်းတွင်းအရာရှိအုပ်စုတစ်စု စုဝေးပြီး စကားပြောကြသည်။ မည်သူမှ မညည်းတွားပဲမနေနိုင်ပေ။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း၏ နှလုံးသားများ အေးစက်သွားသည်။

“မဖြစ်နိုင်ပါဘူး…”

“ဖြစ်နိုင်မယ်လို့ ထင်တယ်။ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားရဲ့ မျက်နှာအသားအရေက ဒီနှစ်ရက်အတွင်း သိပ်မကောင်းဘူး။ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားရဲ့ အိမ်တော်က မကြာသေးခင်က ကောင်းကင်ရေကို နေရာတိုင်းမှာ လိုက်ရှာနေတယ်လို့ ငါကြားတယ်။ အသက်ကယ်ဆေးလုံးတွေ လုပ်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ငါထင်တယ်”

“ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်။ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက ဒီနှစ်ရက်အတွင်း ဟန်ဝမ့်ဥယျာဉ်ကို တာအိုကျမ်းစာတွေကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကူးယူပြီး ကံကောင်းခြင်းတွေအတွက် ဆုတောင်းဖို့ သွားခဲ့တယ်ထင်တယ်။ ပြီးတော့ သူက စာရေးတဲ့မှင်ကို သွေးနဲ့ရောထားတယ်လို့တောင် ပြောခဲ့သေးတယ်…”

“ဒါဆို သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိခိုက်စေမှာ မဟုတ်ဘူးလား။ နဂါးရဲ့အမျိုးအနွယ် ဖြစ်တဲ့ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက ဒီလို မဖြစ်သင့်တဲ့ အရာတွေကို ဘယ်လိုလုပ်လုပ်ရဲတာလဲ”

“သူ မဖြစ်သင့်တဲ့အရာတွေ အများကြီး မလုပ်ခဲ့ဘူးလား။ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက အမြဲတမ်း ဒီလိုမျိုးလုပ်ခဲ့တာပဲ။ ဒီ အိမ်‌ရှေ့စံကြင်ယာတော်က သူ့နှလုံးသားရဲ့ ထိပ်ဆုံးမှာရှိတဲ့သူပဲ။ အခု သူမအတွက်ဆိုရင် သူက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကိုတောင် ဂရုမစိုက်တော့ဘူး။ အိမ်‌ရှေ့စံကြင်ယာတော် တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ရင်တော့ ငါထင်တယ်…” စကားပြောသူသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီးနောက် ထပ်မံ ဘာမှ မပြောတော့ပေ။

သို့သော်လည်း လူတိုင်း နားလည်ခဲ့ကြသည်။

စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသော အခြေအနေများအောက်တွင် သူသည် အချစ်အတွက် မသေဆုံး

ခဲ့လျှင်ပင် သူသည် ရဟန်းဝတ်သွားနိုင်ချေ အများဆုံးပင်။

“အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက သေချာပေါက် ကရုဏာရှင် အုပ်ချုပ်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်…” အပြစ်အနာအဆာများ ရှိသော်လည်း သူတို့သည် အပြစ်အနာအဆာများကို ဖုံးကွယ်၍ မရနိုင်ပေ။

သူတို့ အမြဲတမ်းအပြစ်ရှာနေရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ထီးနန်းသည် လေးလံသောတာဝန်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ပြည်သူများ မကျေနပ်ဖြစ်မည်နှင့် နောင်လာနောက်သားများ ကောလာဟလ ပြောဆိုမည်ကို စိုးရိမ်ကြသည်။ ယခု အိမ်ရှေ့စံမင်းသားအမှန်တကယ် နားလည်သဘောပေါက်သွားသောအခါ သူတို့သည် အမှန်တကယ် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်ခဲ့ကြရသည်။

ဤသတင်းသည် မည်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်ကို သူတို့ မသိကြပေ။

နှစ်ရက်ကြာပြီးနောက် ကောလာဟလများအရ ရှဲ့ချောင်သည် အိပ်ရာမှ မထနိုင်တော့ကြောင်း ပြောဆိုကြသည်။ သူမ၏ နောက်ဆုံးထွက်သက်သာ ကျန်တော့သည်။

နန်းတွင်းသမားတော်ပင် မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်တော့ပေ။

ရှဲ့ဖင်းကန်းသည် ထိုလူကို ရှာဖွေရာတွင် အလုပ်များနေသဖြင့် ဤကောလာဟလများကို အာရုံမစိုက်မိပေ။

သို့သော် ရှဲ့ဖင်းဟွိုက်သည် ရှဲ့ရှီနှင့် မတူပေ။ သူသည် မျက်ရည်ကျသည်အထိ စိုးရိမ်ပူပန်ခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏အစ်မကို သွားရောက်တွေ့ဆုံရန် အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၏ အိမ်တော်သို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။ သူသည် မြင်းရထားပေါ်မှ ဆင်းလာသောအခါ သူ၏နီရဲနေသော မျက်လုံးများနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်နေသော ပုံစံသည် အိမ်‌ရှေ့စံကြင်ယာတော် သေဆုံးတော့မည်ဟူသော အချက်ကို တစ်ဖန် အတည်ပြုပေးခဲ့သည်။

ရှဲ့ချောင်သည် အိမ်တွင် ပြန်လည်၍ကျန်းမာရေးကို ဂရုစိုက်နေပြီး တစ်ခုခုလုပ်ဆောင်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်။

သူမသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ မသိခဲ့ပေ။

မောင်နှမနှစ်ဦးသည် နီရဲနေသော မျက်လုံးများဖြင့် အိမ်ထဲသို့ ပြေးဝင်လာသောအခါ သူမသည် ရှဲ့မိသားစုတွင် တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ဟု ထင်လိုက်သည်။

“အစ်မ ဘယ်လိုနေလဲ” ရှဲ့ဖင်းဟွိုက်သည် ခြေလှမ်းကျဲများဖြင့် ရှေ့သို့ ပြေးသွားသည်။ သူသည် အပြင်ပန်းတွင် အလွန် စိုးရိမ်ပူပန်နေပုံရသော်လည်း သူမသည် သူ့ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူသည် အရင်က ရှိခဲ့ဖူးသည့် စိတ်မထိန်းနိုင်သော၊ ယိမ်းယိုင်နေသော ပုံစံမျိုး မရှိတော့ပေ။

နှစ်အစပိုင်းတွင် ရှဲ့ဖင်းဟွိုက်သည် နန်းတွင်းစာမေးပွဲကို သွားရောက်ဖြေဆိုပြီး အောင်မြင်ခဲ့သည်။

၎င်းသည် နန်းတွင်းစာမေးပွဲသာ ဖြစ်ပြီး မြို့တော်တွင် ရာထူးငယ်တစ်ခုသည် ဘာမှမဟုတ်

သောကြောင့် သူသည် ၎င်းကို လူသိရှင်ကြား မပြုလုပ်ခဲ့ပေ။

ပိုအရေးကြီးသည်မှာ သူမသည် ရှဲ့ဖင်းဟွိုက် ဂုဏ်ယူလာမည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် ရလဒ်ကို သိရှိသောအခါ မိသားစုသည် အတူတကွ ထမင်းစားရုံသာမက သူ့ကို အားပေးခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် အလွန်အကျွံ မကျင်းပခဲ့ကြပေ။

“အစ်မ” ရှဲ့ရှီသည်လည်း ကျက်သရေရှိသောဟန်ပန်ဖြင့် ရှေ့သို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။

“ဘာဖြစ်တာလဲ” ရှဲ့ချောင်သည် အံ့သြသွားပုံရသည်။ “အစ်မ ကျန်းမာရေး ကောင်းပါတယ်။ အထူးသဖြင့် သိပ်မကြာခင်က စွမ်းအင်တွေ ပြည့်နေသေးတယ်”

၎င်းသည် အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ မနက်ဖြန်မှစ၍ ကိုးရက်ဆက်တိုက် ဘာသာရေးထုံးတမ်းများ ပြုလုပ်ရန် သူတို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြပြီးဖြစ်သည်။ သူတို့သည် နောက်ပိုင်းတွင် အသုံးပြုရန် စွမ်းအင်ကို ချွေတာထားရမည်။ ကျောက်ရွှမ်ကျင်းသည် ကျမ်းစာများကို ကူးယူမည်ဖြစ်သည်။ ဟန်ဝမ့်ဥယျာဉ်သည် စာပေများ ပြည့်နှက်နေသော နေရာဖြစ်ပြီး ပိုမိုကောင်းမွန်သော အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိသည်။ သူမသည် အိမ်တွင်နေ၍ အဆောင်အချို့ကို ရေးထိုးမည်ဖြစ်ပြီး သူမ၏ ဆရာကြီးသည်လည်း ဤကိစ္စကို ကူညီပေးနိုင်သည်။

“ကျွန်တော်တို့ကို လိမ်မနေပါနဲ့။ အားလုံးက အစ်မ သေတော့မယ်လို့ ပြောနေကြတယ်” ရှဲ့ဖင်းဟွိုက်သည် စိုးရိမ်ပူပန်ပုံရသည်။ “အစ်မကြီး အစ်မက တော်တော်မိုက်မဲတာပဲ။ အစ်မရဲ့ ကျန်းမာရေးက ဒီလောက်တောင် ဆိုးရွားနေပြီကို အိပ်ရာပေါ် လှဲနေသင့်တယ်

ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကျွန်တော်တို့ကို တွေ့ဖို့ ထလာနိုင်ရတာလဲ”

ဪ…

ရှဲ့ချောင်သည် မနေနိုင်ဘဲ မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

ရှဲ့ဖင်းဟွိုက်သည် လိမ္မာပါးနပ်သူပင်။

ဤစကားများသည် အမှန်တကယ် သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်စေသည်။ သို့သော်… သူမသည် အဘယ်ကြောင့် နာခံပြီး လှဲမနေပါသနည်း။

••••